Love or Day ปฎิวัติรักยัยสายสืบกับหมาป่าเจ้าเล่ห์ - นิยาย Love or Day ปฎิวัติรักยัยสายสืบกับหมาป่าเจ้าเล่ห์ : Dek-D.com - Writer
×

Love or Day ปฎิวัติรักยัยสายสืบกับหมาป่าเจ้าเล่ห์

แม่ฉันถูกจับเป็นตัวประกันเพื่อที่จะได้สมบัติของพ่อฉัน เเต่'ซีเรีย'คนนี้จะไปช่วยเอง เเต่ดัน..เจอกับอีตาหน้าหล่อ'เกรฟ'มารู้เรื่องเข้าพอดี เขาเลยบอกว่าจะช่วย เเต่ก็น่ะ ของจริงมันเริ่มจากตรงนี้ต่างหาก>0

ยอดวิวรวม

355

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


355

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


5
จำนวนตอน : 2 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  12 ต.ค. 57 / 20:47 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
                                            

         เกรฟ
                   หนุ่มหล่อเจ้าเลห์ หล่อ(มากๆ)นิสัยค่อนข้างลึกลับ เเละเป็นคนลึกลับมากอีกด้วย
แจกรูปการ์ตูนสวยๆเจ้าค่ะ^0^ ตอนที่ 1634 : สาวแว่น 6 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 171 , โพส : 0 , Rating : 0 / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ซีเรีย
สาวสุดเอ็กซ์ สวย(มาก) รวย(มาก) เสน่ห์เเรง นิสัยเเปรปรวนโมโหบ้างเย็นชาบ้าง











 

 
                     เกรฟ/รีเซีย





 







 


เเฟร์ดี้
  สาวสวย ชอบทะเลาะกับรีเซีย นิสัยเสียมากที่สุด บ้าอำนาจ หลงตัวเอง

 


ออสก้า
      หนุ่มหล่อน่ารัก  นิสัย ยิ้มตลอดเวลา ถ้าเสียใจจะไม่แสดงสีหน้าใดๆ


 
                            

 
ซายุ(เรดาร์)
เพื่อนเลิฟๆของรีเซีย เเสบไปได้ทุกเรื่อง ชอบทำหน้านิ่ง นิสัยดี(มั้ง)ออกเเนวเท่ๆ (มีสองเเบบที่ซายุเป็น^^)



 



คาม่อน
หนุ่มหล่อ(มาก) สีผมน้ำเงินออกดำ เป็นคนรักสนุก ชอบแกล้งซีเรีย นิสัยเสียเป็นบางครั้งชอบกวนประสาทคนอื่นโดยไม่รู้ตัว








แจกรูปการ์ตูนสวยๆเจ้าค่ะ^0^ ตอนที่ 1634 : สาวแว่น 6 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 171 , โพส : 0 , Rating : 0 / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ยูเรีย
น้องสาวของซีเรีย บอบบาง   ขี้เเย ทำอะไรก็กลัวไปหมด นิสัยดีเเต่เขินพอมาเจอผู้ชายหล่อ

 
 


































ชิเอล
เด็กหน้าใหม่ของซีเรีย











                                                 












บทนำ

    ณ  ห้างสรรพสินค้าxxx
        ตึกๆๆ!!!!ปึก!!!พรึบ!!! 

   "อย่าเข้ามาน่
ะ!ไม่งั้นผู้หญิงคนนี้ตาย!!" เสียงชายหนุ่มกำลังจับตัวใครสักคนเป็นตัวประกัน ผู้หญิงคนนั้นไม่กรีดร้องอะไรนอกจากทำหน้าไม่สบอารมณ์ ผู้หญิงที่โชคดีคนนั้นคือ...ฉันเอง-_-

    "หยุดเถอะครับ!!ยอมมอบตัวแล้วปล่อยผู้หญิงคนนั้นเถอะครับ"ตำรวจสามคนพูดกล่อมใจชายหนุ่มคนนั้น เเต่ชายหนุ่มคนนั้นกลับไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย 

   "อย่าขยับมาน่ะ!!ส่วนเธอ มานี่เดี๋ยวนี้" ชายหนุ่มคนนั้นกระชากผมฉันเเรงๆแล้วลากไปข้างล่าง 

  "เจ๊ฮะ!!!รีบๆเถอะฮะ ผู้ชายคนนั้นเริ่มบ้าเเล้วน่ะ" เสียงผู้ชายที่ตะโกนอยู่ชั้นบนก็ดังมาถึงที่นี่ ฉันกะจะทนอยู่น่ะเเต่พอพูดอย่างนี้ ฉันก็จะจัดให้-0-!!

  "รีบๆมอบตัวเถอะ ฉันไม่อยากใช้ความรุนเเรง- -" ฉันพูดอย่างหงุดหงิด เล่นเอาขนลุกไปทั้งหมดไม่เว้นโจรด้วย ฮึ!ไอ้บ้านี่ ได้ตายอย่างสมใจแน่:)

   "หุบปากซะ!!" เขากลับไม่สนใจแล้วดึงผมฉันเเรงกว่าเดิม 


   "พูดอย่างนี้แปลว่าไม่สิน่ะ" ฉันงัดเเขนโจรแล้วต่อยเเรงๆเข้าที่ท้อง ไม่พอ ฉันเพิ่มด้วยการต่อยท้องรัวแบบไม่หยุด เตะก้านคอทีหนึ่ง แล้วก็สลบไป เฮอะ!คิดว่าจะเก่งกว่านี้ซะอีก หมดสนุกเลย:(

    "เจ๊!!!ข้างหลัง" เสียงของผู้ชายข้างบนทำให้ฉันตกใจฉันหันไปมอง พบว่าโจรหยิบมีดขึ้นมาเพื่อที่จะเเทงฉัน 

    "ตายซะ!!!ยัยประหลาด" ชายหนุ่มคนนั้นวิ่งมาทางฉันพร้อมด้วยมีดที่คมสุดๆฉันเตะมีดของเขาไปให้ไกลที่สุดเเล้วเตะเป้าอีกรอบ เจ็บไหมนั่นน่ะ=.
=?(มาโดนดูสิย่ะ!)

   "ว้าว=0=;;" ทุกคนที่เดินไปมาก็มองฉันด้วยความตกใจ เเน่ล่ะ!!ผู้หญิงอะไรมีเเรงเยอะ อย่างมากผู้หญิงทั่วไปก็เอาเเต่กรี๊ดๆ น่ารำคาญจะตายไป

   "เจ๊สร้างผมงานอีกแล้วหรอฮะ-0-"

   "คิดว่าฉันอยากสร้างนักหรือไง ไอ้ผลงานน่ะ แล้วทำไมไม่มาช่วยฉัน ออสก้า- -+"

   "เเหม~เจ๊ ผมก็ไปจับอีกสองคนน่ะฮะ" ออสก้ายิ้มใสซื่อ 

   "ผมควรจะตบมือให้คุณดีไหมครับ:)"น้ำเสียงที่ฟังดูกวนประสาทนี่ ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจาก...คาม่อน เด็กฉันเอง

    "ทำไมถึงเรียกฉันมาเร่งด่วนขนาดนั้นกัน ใช่ว่าฉันจะมีเวลาว่างนักน่ะ" ฉันตะหวาดใส่คาม่อน หมอนี่ เรียกผิดเวลาชะมัด ฉันกำลังไปข้างนอกแต่มีเสียงโทรศัพท์มากวนแทน

    "หรือว่านายไม่มีปัญญาจับคนนี้กันล่ะ ถึงเรียกฉันมา^^+"


       "บอสให้โทรหาคุณน่ะครับ ผมเลยต้องโทร:)''

     "...."ฉันเงียบ เล่นเอาชื่อบอสมาขู่ใครจะไม่กลัวล่ะ


       "เจ๊จะกลับเลยหรือป่าวฮะ" ออสก้าถาม ในขณะที่ฉันยืนนิ่ง

       "ก็กะจะกลับ....."

    ~Don't wait for the perfect moment ~Take the moment and make it perfect  เสียงโทรศัพท์ฉันก็ดังขึ้น  
     'บอส'  ชื่อนี้ทำให้ฉันรีบกดรับทันที


      "มีอะไรหรือป่าวค่ะ บอส"
   [ผมอยากให้คุณมาที่สำนักงานพร้อมออสก้ากับคาม่อน]

       "บอสค่ะ คุยทางโทรศัพท์ก็ได้น่ะค่ะ=_="

     [ซีเรีย คุณต้องรีบมา ด่วนที่สุด] น้ำเสียงเฉียบขาดของบอสทำให้ฉันขนลุกชั่ววูบ 

     "รับทราบค่ะ" ฉันกดวางสายแล้วหันไปมองออสก้ากับคาม่อน

       "ให้ผมเดาน่ะ บอสเรียนกลุ่มเราอยู่เเน่ๆเลยใช่ไหมฮะ" ออสก้าพูด

        "เดาถูกนี่ รีบไปหาบอสกันได้แล้ว!!" เพียงฉันตะโกนออสก้ากับคาม่อนวิ่งไปที่ลานจอดรถ ส่วนฉันติดไปกับออสก้าน่ะสิ เอาเป็นว่าถ้าถึงสำนักงานต้องมีงานตรึม...
     
   +สำนักงานกรมตำรวจ+

         ในที่สุดก็มาถึง!!ฉันเดินเข้าในกรมก็เห็นบอสทำหน้าตาน่ากลัว เห็นแล้วขนลุกแทน

       "มากันแล้วหรอ"บอสขาน 

        "บอสมีอะไรจะพูดกับพวกเราหรอค่ะ"

        "อืม ทางเราได้รับข้อมูลทางออสเตรเลียมาว่ากลุ่มเรดอนได้ก่อกวนความวุ่นวาย เลยขอกำลังไปช่วย แต่ผมจะส่งไปคนเดียว คือคาม่อน คุณต้องไป"

          "ผมหรอครับ?" คาม่อนทวน

       "ใช่ ทางนั้นขอให้คุณไป คุณคงไม่ปฎิเสธสิน่ะ"


           "ครับ ผมจะไป"

        "ส่วนเธอซีเรีย เธอต้องไปทำงานที่ผมมอบให้เสร็จก่อน เข้าใจน่ะ"

         "รับทราบค่ะ บอส" ไม่น่าเชื่อว่าคาม่อนจะได้ทำงานใหญ่ๆนั่นด้วย ก็ดีน่ะฉันสบายไปอีกอย่าง พรุ่งนี้เย็นต้องไปตรวจที่ห้างอีกรอบ คงต้องทำการบ้านเสร็จล่วงหน้าสิน่ะ 


           พอกลับมาเหล่าพ่อบ้านเเม่บ้านก็มารุมฉัน เอ่อ...ไม่ใช่รุมกระทืบน่ะ-_-;; รุมกันอาบน้ำให้ฉันน่ะสิ มันเป็นชีวิตที่เบื่อหน่ายที่สุด

           "ซีเรีย!!มาเเล้วหรอ พี่คิดถึงน้องมากเลยน่ะ~^0^"เสียงพี่ชายที่เพิ่งลงมาจาก
บรรไดเเล้ววิ่งมาทางฉัน ฉันรู้ดีว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นเลยเอามือต่อยหน้าไอ้พี่ชายไปทีหนึ่งเพื่อความสะใจ

          พลั๊วะ!!!

       "อ๊าก!!!เจ็บน่ะเฟ้ย ไม่เห็นต้องต่อยกันเลยน่ะ ซีเรีย" พี่ชายลูบเเก้มตัวเองที่เพิ่งถูกฉันต่อยมา 

       "หยุดทำหน้าตาหน้าเกลียดนั้นด้วยเถอะ เห็นแล้วหลับไม่ลง- -+"
            
        "เห็นหน้าพี่แล้วหลับไม่ลงหรอ!! ทั้งที่พี่เป็นหนุ่มฮอตของไฮสคูลเชียวน่ะT_T"
ไอ้พี่ชายฉันทำท่าจะร้องไห้ นี่คือพี่ฟิล์มพี่ชายสุด(เลว)ของฉันเอง เขาหล่อ หน้าตาดี รวย หนุ่มฮอตอันดับสองในไฮสคูลที่เรียน(เเต่อันดับหนึ่งใครไม่รู้)เเต่นิสัยเพื้อนชะมัดเวลาอยู่พี่ชายฉันอยู่ต่อหน้าสาวทำมาเป็นหนุ่มสุดขรึม แต่พอมาบ้านน่ะซิ.....คิดเเล้วเหนื่อยใจเเทน=_=;;
         
          "มองหน้าพี่ยังงี้ ชอบพี่หรอ-0-" คำพูดเน่าๆที่ฉันทนฟังไม่ได้ก็พูดออกมา


           "พี่คงไม่อยากขึ้นสวรรค์เร็วใช่ไหม- -"
 
        "เเหมๆ~ล้อเล่นนิดเดียวเอง เป็นไงบ้างงานที่ทำเมื่อตอนบ่าย สนุกไหม" พี่ฟิล์มถาม 

           "เฮอะ!ก็เกือบจะตายเพราะมีดนั่นเเหละ หยุดถามได้แล้วหนูจะขึ้นห้อง-*-!!" ฉันเดินขึ้นไปโดยมีพี่ฟิล์มมองฉันด้วยความแปลกใจ อ่อ!!ลืมบอกไปอย่างหนึ่ง ครอบครัวฉันเป็นสายลับกันหมด เเม่ฉันเป็นหัวหน้าใหญ่ในหน่วยสายลับ พี่ฟิล์มเป็นตำรวจธรรมดา และน้องสาวฉันยัยยูเรียเป็นผู้หญิงธรรมดาแต่ยังไม่ได้เป็นอะไรทั้งสิ้น ที่น้องสาวฉันเข้าองค์กรไม่ได้เพราะความอ่อนเเอ ขี้เเย ทำอะไรก็ไม่กล้า ขี้กลัว ไม่เหมาะที่จะอยู่ในองค์
กรนี้กับฉันหรอก คิดเเล้วปวดหัวเเทน-*-


               กริ๊งๆๆๆๆ!!!!
        เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เบอร์นี้ไม่ใช่ของบอสหรอกแต่เขาคือ..เทม เเฟนฉันเอง แต่น่าเเปลกตรงที่ว่าเขาโทรมาตอนเย็นนี่น่ะสิ
 
        "มีอะไรหรือป่าว เทม"

       [ซีเรียใช่ไหม คุณสบายดีหรือป่าว...] น้ำเสียงของเขาดูสั่นๆยังไงก็ไม่รู้

        "ฉันสบายดี แล้วทำไมนายถึงถามฉันแบบนั้นล่ะ-0-?"

        [เราเลิกกันเถอะ] คำพูดที่ฉันไม่อยากฟังก็ดังขึ้น เทมกำลังบอกเลิกฉันงั้นหรอ?

        "เทม..ทำไมนายพูดอย่างงี้" ฉันรู้สึกว่ามีน้ำอุ่นๆที่ไหลอาบแก้มฉัน ไม่จริงใช่ไหมT0T

        [ขอโทษน่ะ ผมต้องย้ายไปออสเตรเลียน่ะ คงไม่ได้เจอกันอีกนานเลย]

        "ก็เเค่ไปออสเตรเลียเอง ทำไมนายถึงต้องบอกเลิกฉันล่ะ ฮึก..."
               
         [ผมกำลังจะเเต่งงาน]

         "....." เขากำลังเเตงงาน ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องนี้เลยล่ะ

         [ผมขอโทษ ที่ผมแต่งมันจำเป็นจริงๆ]

         "เเม่นายคงบังคับให้แต่งสิน่ะ" 

        [ใช่..และผมก็ปฎิเสธไม่ได้...] ติ๊ด!!!!ฉันกดวางสายโดยไม่สนใจคำพูดของเขาเขากำลังไปมีคนใหม่งั้นหรอ ฉันเริ่มร้องไห้หนักกว่าเดิม ฉันกับเขาคบกันมาตั้งเเต่ม.ปลายฉันรักเขามากเลย เขาไม่เคยทำให้ฉันเสียใจ เรารักกันมาจนถึงตอนนี้ เขาบอกว่าจะไม่บอกเลิกฉัน เเต่เขากลับไม่รักษาสัญญาเขากลับบอกเอง

             เเต่ตอนนี้ฉันกลับรู้สึกว่า.......ฉันเกลียดเขา 
         
            ณ ผับAA

       ฉันนั่งดื่มไวท์เพียงคนเดียวเพื่อที่จะได้คลายเครียด มันก็รู้สึกดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ตอนที่ฉันดื่มก็มีชายแปลกหน้ามาทัก

        "ดื่มคนเดียวไม่เหงาหรอครับ:)"

        "ฉันดื่มคนเดียวได้ ไม่มีทางเหงาหรอก-*-"


          "หรอครับ คุณเหมือนคนถูกอกหักมาหมาดๆเลยน่ะครับ"

       "....."

       "เเสดงว่าจริงสิน่ะครับ มากินต่อกับผมไหมครับ ผมเลี้ยงเอง:)"

       "ฉันไม่ต้องการ ไปไกลๆซะ" ฉันหันกลับไปกระดกไวท์ต่อ เเต่เขากลับไม่เลิกตอแยฉัน 

       "คุณชื่ออะไรหรอครับ:)"

       "ซีเรีย คาลาเรียส- -" เพียงเเค่บอกชื่อกับนามสกุล เขาเริ่มหน้าซีดและเริ่มถอยห่างจากฉัน

       "อะ...อ้อ งั้นผมไม่ยุ่งกับคุณล่ะกันน่ะครับ^^;;;" เขาวิ่งหนีไปที่โต๊ะตัวเอง แต่กลับกัน ฉันเมากว่าเดิมน่ะสิ มึนหัวสุด-*-

         ปึก! เสียงเลื่อนเก้าอี้ตรงข้ามฉันฉัน บอกว่าอย่ามายุ่งยังจะมา 

      "ฉันบอกแล้วไงว่า......" ฉันหันกลับด่าหมอนั่นแต่มันคนละคน หล่อมาก~!!หมอนี่ต้องเป็นลูกครึ่งเเน่นอน นัยห์ตาสีฟ้าคราม ผมซอยสั้นสีดำตัดกับหน้าตาเขามาก เอาเป็นว่าหมอนี่หล่อเกินจนสามารถเสียระบบนิเวศของมนุษย์ได้เลย เเต่หมอนี่ดูฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่อง ระบายอารมณ์ใส่ดีกว่า 

 
       "เอื๊อก...ฉันมันบ้าที่ฉันต้องไปรักคนอย่างเขา คบกันมาตั้ง5ปีแต่เขากลับมา บอกเลิกฉัน เเล้วก็นาย...ดูฟังภาษาไทยไม่ออกสิน่ะ เอิ๊ก...จะขอ..." ยังพูดไม่ทันจบฉันก็สลบไปอย่าไร้วิญญาณ สงสัยดื่มนักเกินไป ลาก่อนสติสุดท้าย+_+

              "....."



           ~ I don't like to sleep alone Stay with me~                                                

            -_-;;เสียงโทรศัพท์ดัง ฉันลืมตาขึ้นมาก็พบว่ามันไม่ใช่ห้องฉัน แล้วลุกขึ้นมาหันไปมองประตูบานใหญ่

             "อาหารที่สั่งได้แล้วครับ คุณเกรฟ"เสียงพนักงานที่ไหนก็ไม่รู้ดัง แต่เอ๊ะ...หมอนั่นมันตอนที่ฉันฉันเห็นเขานี่ เเต่เเปลกตรงที่ว่าพนักงานพูดภาษาไทยกับเขาน่ะสิ หมอนี่พูดภาษาไทยไม่ได้......

               "ขอบคุณครับ^^" เฮ้ย!!!!อย่าบอกน่ะว่าหมอนี่........ช็อก0_o

               "นายพูดภาษาไทยได้งั้นหรอ-0-!!" 

             "ได้สิครับ ผมเป็นลูกครึ่งฮ่องกง-ฝร่งเศษน่ะครับ:)" ชัดเลย!!หมอนี่พูดไทยชัดกว่าฉันซะอีก0_0


                  "งั้นเมื่อคืน นายฟังออกหมดเลยหรอ-0-!!"

                    ":)" ยิ้มเเบบนี้เเสดงว่าเขารู้เรื่องนั้น.....กร๊าซ!!!!!เสื้อผ้าฉันล่ะ0.0 ฉันก้มลงไปดูในตัว ฮู่~!!ยังไม่โป๊แต่ไอ้เสื้อเเขนยาวสีขาวนี้มันของใครกัน- -?พอสำรวจดีๆ....บราฉันหาย0_0!!!
 
                "นะ....นายทำอะไรฉันน่ะ-0-!!!"
                   
              "คุณจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้หรอ:)"เพิ่งเขายิ้มฉันเริ่มคิดไปไกล หรือว่าหมอนี่จะ......กรี๊ด>0<///!!!

                 "คุณจะกินข้าวกับผมไหม"

               "ฉันไม่มีอารมณ์ที่จะกินหรอก เสื้อผ้าฉันอยู่ไหน!!!" 

               "เสื้อผ้าคุณหรอ ผมเอามาซักให้น่ะ" เขาค้นบางอย่างอะไรในตู้ แล้วหยิบบราลายลูกไม้สีดำที่ฉันดูคุ้นๆ


                  "กรี๊ด!!!!ไอ้โรคจิต>0<//"

                   "ผมป่าวโรคจิตน่ะ เเค่ช่วยคุณเฉยๆเอง:)" ฮึ่ย!!!หมอนี่ใครกัน แล้วฉันอยู่ที่ไหนน่ะ?

                  "ที่นี่คือคอนโดของผมน่ะครับ:)" อยู่ๆเขาก็ตอบ เอ้ย!!!อ่านใจฉันได้หรอ0_0

                  "เรื่องนั้นฉันไม่อยากรู้ซักหน่อย=0=;;" ฉันเเสดงสีหน้าไม่ให้เขารู้ 

                ":)" คำตอบเขาที่ส่งกลับทางฉันคือยิ้ม หงุดหงิดเป็นบ้า-*-

                 "ไม่รู้ล่ะ นายห้ามบอกเรื่องนี้กับใครน่ะ ลืมให้หมดอย่าจำ เข้าใจน่ะ"


                    "ผมไม่ใช่คนไม่ดีน่ะครับ:)" ฮือๆๆๆฉันเสียเวอร์จิ้นให้คนเเปลกหน้าหรอเนี่ย!!นึกแล้วอยากร้องTT0TT  แต่เดี๋ยวก่อนน่ะ!!วันนี้เป็นวันที่ฉันต้องไปตรวจห้างนี่นา นี่มันก็จะปาเข้าไปสี่โมงแล้ว ออสก้ารออยู่เเน่เลย-0-!!


                    ณ ห้างสรรพสินค้าxxx

           ฉันรีบแต่งตัวอาบน้ำวิ่งออกมาจาก(คอนโด)ของนายหัวทองนั่น พอไปก็เห็นออสก้ายืนตรงหน้าทางเข้าแล้ว


                    "เจ๊ทำไมมาช้าขนาดนี้ล่ะฮะ ทุกครั้งมาก่อนผมตลอด-0-"

                "เอ่อ..พอดีติดธุระนิดหน่อยน่ะ เลยมาสาย- -;;"

      
               "ถ้าเจ๊พูดผมก็เชื่อล่ะฮะ เข้าไปกันเถอะฮะ" ออสก้าเดินนำโดยเกาะฉันยังกัลคู่รัก ใครๆมองแล้วต้องอิจฉา แต่ฉันกลับไม่มีปฎิกิริยาใดๆ- - เเต่รู้สึกเหมือนจะเจอเพื่อนที่รู้จักเเว๊บๆ ฉันไม่อยากให้เพื่อนเห็นในสภาพคู่รักหรอกน่ะ-*-
 
                     0_o!!!นั่นมันยัยเเเฟร์นี่!!ศัตรูตัวโปรดของฉันเลย แต่ทำไมมาอยู่นี่ได้ล่ะเเถม  มากันเป็นฝูง เอ้ย กลุ่ม เฮอะ!!ไม่สนอยู่แล้ว แต่สนตรงที่ว่าถ้ายัยนั่นเห็นฉันมากับหนุ่มล่ะก็...
                           
              "อ้าว!!ซีเรีย เธอมากับใครน่ะ0_0" ยัยนี่ก็เเกล้งมาตีสนิทกับฉัน 

 
              "มีปัญหานักหรือไงที่ฉันมากับผู้ชายน่ะ-_-"

              "สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเเฟร์ดี้ ยินดีที่ได้รู้จักน่ะค่ะ^^" ยัยนี่!?เมินกันเฉยเลย ฉันเลยกะจะเเกล้งบ้างเลยหยิกออสก้าเพื่อบอกว่าให้หักหน้ายัยเเฟร์ซะ- - +

              "เอ่อ...ครับ^^;"

              "ไม่ทราบว่ามีแฟนหรือยังค่ะค่ะ^^" 

              "....." ออสก้าเงียบ ยัยนี่มันหน้าด้านจริงๆ- -+

              "สงสัยเขาคงไม่อยากจะพูดกับเธอน่ะ เลยเงียบ:)" ฉันออกโรงเองเลย ไม่ต้องพึ่งใคร

            "ยัยซีเรีย เธอจะบอกว่าเขาเกลียดฉันหรอ-0-!!"


              "จะให้พูดล่ะก็ ใช่:)"

            "กรี๊ด!!!!!ยัยปีศาจ ฉันจะฟ้องพ่อ"

           "ก็เอาสิ ถ้าพ่อเธอไม่อยากขายหน้าเหมือนตอนนั้น:)" พอฉันพูดยัยเเฟร์กลืนน้ำลายดังเฮือกอย่างหวาดกลัว แน่ล่ะ!!ยัยนี่เคยไปฟ้องพ่อเธอว่าถูกฉันตบ จริงเเท้ว่าไม่ใช่ฉันเพราะฉันไม่ชอบเรื่องการตบ เด็กคนอื่นๆกลัวการมาเยือนของพ่อยัยเเฟร์
เเม้เเต่ผอ.ยังกลัว แต่ฉันกลับคิดว่าเป็นเรื่องจิ๊บๆ เลยโทรไปหาเเม่ เกิดอะไรขึ้นน่ะหรอ!?เเม่ฉันก็มาน่ะซิ= =พี่ชายติดมาด้วย เเม่ฉันมาพร้อมกับเหล่าบอดี้การ์ด(ที่มีมากกว่าพ่อยัยนั่น) พอมาถึงเเม่ฉันบอกทั้งนามสกุลเเละชื่อและฉีกยิ้มให้ นายกฯหน้าซีด ทำอะไรไม่ถูก เเละเดินหนีไปโดยไม่มีคำลา เลยกลายเป็นข่าวลือว่าฉันต้องเป็นลูกของเจ้าหญิงที่ไหนซักเเห่งในโลกนี้ ข่าวลืองี่เง่าชะมัด!


                   "เจ๊ฮะ ไปกันเถอะ"ออสก้าดึงเเขนฉันไปแต่ฉันไม่ยอม

                "อ้อ ผมชื่อออสก้า ส่วนเเฟนผม..คนนี้แหละครับ^^" ออสก้าเดินมาโอบไหล่ฉันแล้วยิ้มให้อย่างจริงใจ 

                "อ่อ...ค่ะ ไว้เจอกันใหม่น่ะค่ะ^^;" ฉันยืนนิ่งแล้วออสก้าก็ลากฉันมาชั้นสาม  

                "ทำอะไรของนาย ออสก้า-*-"ฉันหันไปขมวดคิ้งใส่

                "มันจำเป็นน่ะฮะ เเล้วเจ๊ควรจะทำงานได้เเล้ว^0^" เออใช่!!มัวเเต่ทะเลาะกับยัยเเฟร์มันก็ปาเข้าไปห้าโมงครึ่ง 

                 "เจ๊ ผมไปเข้าห้องน้ำก่อนได้ไหมฮะ^^;"
         
                "จะไปก็ไปซิ มาขอฉันทำไม-_-" ออสก้าวิ่งเข้าลิฟท์และไปชั้นล่าง ฉันเลยเดินไปที่ราวเพื่อดูคนร้าย ให้มันได้ยังงี้สิ มาเเลกของกันกลางห้างเนี่ยน่ะ 

                    ปึก!!!!! อยู่ๆก็มีใครคนหนึ่งผลักฉันอย่างสุดเเรง ฉันไม่ทันตั้งตัวเลยตกลงไปแต่โชคดี จับราวได้ทันอยู่ ฉันมองไปหาผู้ชายคนนั้นเเว๊บ สลักลายมังกรไว้เเขนซ้ายตรงไหล่ หมอนั่นเป็นคนผลักฉันตกลงมา!!

                 "ดูนั่น!!!มีคนกำลังตก0_0"

                 "เจ๊!!!!!!" เสียงออสก้าดังมาจากข้างล่าง ฉันก้มดูออสก้าเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ

                  "ออสก้า!!!ขึ้นมาช่วยฉันเดี๋ยวนี้"  ราวมันลื่นเกินไปที่ฉันจะจับ ถ้าปล่อยแล้วโดดลงไปคงจะได้ ไม่ได้ๆถ้าขาหักเดี๋ยวบอสด่าอีก เเต่ถ้าไม่ทำก็อาจตาย อ๊าก!!!!เลือกอันไหนดีเนี่ย>o<! มะ...มันจับไม่ไหวแล้ว-0-;;

                  "กรี๊ด!!!!!!" ในที่สุดฉันก็ร่วงลงมา ออสก้าที่ทำหน้าตกใจกว่าคนอื่นก็รีบวิ่งมาทางฉัน

                 ปัง!!!!!! เสียงที่คล้ายๆปืนก็ดังขึ้น ฉันรู้สึกเจ็บตรงขา พอฉันจับก็พบเลือดจำนวนมากกำลังไหลออกมาจากขาฉัน มีคนกำลังจะฆ่าฉันหรือยังไง!!!เเถมขาชามาก คงเคลือบยาชาไว้สิน่ะ(มันใช่เวลาคิดไหม= =)

               "ช่วยด้วย!!!!!!!" ฉันร้องออกมา มะ...มันกำลังจะถึงพื้นแล้ว=0=!!!

               พรึบ!!!!!!!


            ฉะ....ฉันเห็นเป็นภาพสโลโมชั่น อยู่ๆก็มีคนวิ่งมารับฉันคงไม่ใช่ออสก้าเเน่นอน ตอนนี้ฉันหลับตาแต่รู้สึกไม่เจ็บเลย พอลืมตาแล้วเงยหน้าขึ้นมอง อ๊ากกกก!!!หมอนี่ นายที่ฉันเจอที่คอนโดนี่ เอกลักษณ์ของเขาคือผมทอง หน้าตาที่ดูเจ้าเลห์เเถมแฝงความหล่อเอาไว้มากมาย ทะ..ทำไมเขามาที่นี่ได้ จากที่ฉันสังเกตมา เพิ่งผ่านไปครึ่งชั่วโมงเองเเต่หมอนี่กลับมาห้างได้อย่างสบาย

                  "คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม^^;"เขาถามด้วยท่าทางหอบสุดๆ มะ..หมอนี่-//-!

                "เจ๊ๆๆไม่เป็นแล้วใช่ไหมฮะ ผมแทบจะร้องออกมาแล้วT.T อ้าว?รุ่นพี่เองหรอฮะ ไม่ได้เจอกันนานเลยน่ะฮะ" ออสก้าทันไปทักนายหัวทอง 


                    "นี่รู้จักกันหรอ-0-?"

             "มากเลยฮะ พี่ไม่ร้จักหรอฮะ"


                "(- -)(_ _)(- -)"
 
                   "เจ๊บาดเจ็บพี่ฮะ เดี๋ยวผมเรียกรถพยาบาลให้น่ะฮะ!!" ออสก้าสังเกตบาดเเผลฉันแล้ววิ่งไปยังตู้โทรศัพท์ น่าเเปลกเนอะ!?ทำไมเขามารับฉันทันในขณะที่เขาอยู่ไกลขนาดนั้น 

                "ทำไมนายมาอยู่ที่นี่ได้-*-"พอออสก้าไปฉันเริ่มถามเขา 

                "ผมมาเที่ยวน่ะครับ:)"

                "นายโกหก เพิ่งผ่านไปครึ่งชั่วโมงใครจะมาทันกัน"

                "ผมไง คุณจำเรื่อง......."

                 "ฉันบอกให้นายลืมไปไง-//-"

                 "หืม~ผมจำไม่เห็นได้"

                 "ยังไงนายต้องลืม อีกอย่างนายปล่อยฉันลงได้ยัง มีเเต่คนมองเนี่ย-*-//"
หลังจากที่ฉันพูดเขาก็มองคนอื่น คนในห้างต่างพากันซุบซิบไม่ก็ถามฉันว่า บาดเจ็บไหม? นายหัวทองปล่อยฉันลงเเต่ขามันยังรู้สึกเจ็บ ฉันเซล้มลงไปแต่เขามารับได้ทัน

                "ปล่อยฉัน>0<!!" 

                "ผมปล่อยคุณไม่ได้หรอก ขาคุณบาดเจ็บ"

                "ฉันบอกว่า......!?" 

                "เจ๊!!มาทางนี้ได้แล้วฮะ"ออสก้าขัดฉันพูดก่อนที่จะมีหมอต่างๆมาช่วยฉัน วุ่นวายชะมัด 

             วันนี้.....ทำไมฉันถึงโครตโชคดีขนาดนี้ ปลื้มเหลือเกิน~T_T!(ประชด!)
            


 




































B ♔ W

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น