แม่นางน้อยร้อยวิชา

ตอนที่ 32 : ตอนที่ 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,522
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,295 ครั้ง
    2 ต.ค. 62

เห็นเซียวเยี่ยนหลันกลับออกมาอย่างปลอดภัย อีกทั้งยังนำปลาเงินเนื้อสวรรค์กลับมาได้ถึงสองตัวอีกด้วย เจินซีถิงหัวเราะฮาอย่างอารมณ์ดีก่อนจะรีบเร่งพากันออกจากถ้ำนี้ไป
เนื่องจากแก่นอัคคีสยบถูกเก็บไปแล้ว ไอเย็นภายในถ้ำจึงมิได้ร้ายกาจปานนั้น ยามเดินทางออกเลยใช้เวลาไม่นานเท่าตอนเข้าไป
หลังจากสื่อสารให้อาจารย์อีกด้านรับทราบ รอวิหคแปดปีกร่อนกายลงมาในระยะที่ทะยานตัวดีดเท้าขึ้นไปหาได้ก็พากันจากไป
เจินซีถิงนำกล่องเล็กและปลาเงินเนื้อสวรรค์ตัวหนึ่งออกมามอบให้แก่อาจารย์ผู้อาวุโสที่สุดในกลุ่มท่ามกลางเสียงตกตะลึง
เจินซีถิงทำหน้าตาเสียอกเสียดายว่าสำรวจอยู่นานกลับได้ของมาเพียงเท่านี้
"หมาป่าทมิฬเยือกคงเก็บเกี่ยวไปไม่น้อยแล้ว มันถึงต้องเร่งคลายปราณเย็นออกมาเช่นนั้น"
น้ำเสียงที่แฝงไว้ด้วยความทอดถอนใจของเขาทำให้เหล่าอาจารย์ต่างพากันตอบรับว่าเป็นพวกเขามีวาสนาน้อยเกินไป แต่จะอย่างไรก็โชคดีได้สมุนไพรขั้นแปดกับปลาเงินเนื้อสวรรค์มาได้หนึ่งตัว
หวั่นเสียนลอบมองเซียวเยี่ยนหลัน เห็นนางมิได้รับบาดเจ็บอะไรก็ย้ายสายตากลับมาพลางทำสมาธิต่อ
เซียวเยี่ยนหลันเห็นอาการอยากกินปลาของวิหคทั้งสองก็แอบไปกระซิบว่าจะแอบแบ่งให้พวกมันคนละตัว
เคราะห์ดียามนั้นที่นางเรียกปลาเงินเนื้อสวรรค์สองตัวออกมาได้ทันการณ์ มิเช่นนั้นคงได้กลายเป็นคนกลิ้งกลอกหลอกลวงเสียแล้ว
วิหคแปดปีกได้ฟังว่าจะได้กินปลาตัวละหนึ่งตัวก็เร่งกระพือปีกเพิ่มความเร็วเพื่อให้จะได้ไปจุดพักจุดถัดไปโดยเร็ว
ผ่านไปสองวัน ในที่ก็พ้นบริเวณป่านั้นออกมาได้ แต่ยิ่งบินห่างออกมาก็ยิ่งพบกับพื้นที่แห้งแล้งมากเท่านั้น
"คืนนี้เราพักแรมกันบนเขาโล้นลูกนั้นก่อนเถอะ" อาจารย์ผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นยามเห็นภูเขาโล้นเตียน
ทุกคนเห็นด้วยเนื่องจากการอยู่บนฟ้านาน ๆ นั้นพวกเขาก็มิชินเท่าใด ยามวิหคแปดปีกร่อนลงพวกเขาก็พากันกระโดดลงไปจัดเตรียมที่พักกัน ก่อนวิหคแปดปีกจะหาที่เหมาะ ๆ ลงพักกาย
เซียวเยี่ยนหลันเดินอ้อมร่างที่ใหญ่โตมาประจันหน้าพวกมัน ก่อนจะเรียกเอาปลาเงินเนื้อสวรรค์ออกมาสองตัวแบ่งให้พวกมันคนละตัวตามที่เอ่ยปากไว้ พวกมันส่งเสียงร้องขอบคุณออกมาคราหนึ่งก่อนจะใช้จงอยปากของพวกมันจิกลงไปยังปลาแล้วตวัดลิ้นส่งเข้าไปในปาก
ในมิติวิเศษไข่สีเขียวและไข่สีเหลืองอ่อนกำลังทำการซึมซับปราณจากปลาเงินเนื้อสวรรค์เข้าสู่เปลือกไข่ของพวกมันอย่างอารมณ์ดีอยู่ จู่ ๆ เห็นปลาสองตัวที่พวกมันยังมิได้ดูดซับปราณหายออกไป ไข่ทั้งสองใบพลันสั่นสะท้านเบา ๆ ก่อนจะรีบเร่งซึมซับปราณจากปลาที่เหลือต่อ
หากสาวน้อยคนนั้นเรียกปลาออกไปอีก ก็จะได้เพียงปลาที่ไร้ปราณเท่านั้น
... แต่มันก็ยังอร่อยอยู่นะ
ไข่ทั้งสองคิดกับตนเองพลางรีบเร่งซึมซับปราณจากปลาต่อ
เซียวเยี่ยนหลันไม่ทราบว่ามีเหตุการณ์เช่นนี้ ภายหลังยามเรียกปลาออกไปย่างกินกับอาจารย์และหวังหูถังหยวน ก็ยังกินกันอย่างออกรส แม้เจินซีถิงจะเอ่ยปากว่าเสียดายที่ความเย็นกัดกร่อนปราณพวกมันจนหายไปหมดสิ้นแล้วก็ตาม...
เจินซีถิงเอ่ยเรียกเซียวเยี่ยนหลันไปหามุมหนึ่งเพื่อคุยเรื่องที่ค้างคาใจต่อ กางเขตแดนป้องกันคนแอบฟังแล้วก็เปิดปากทันที
"ไหนเจ้าให้ข้าลองตรวจใจกลางจักระของเจ้าหน่อยว่ามีจิตราชาวิหคอัคคีผลาญแฝงอยู่ตรงจุดใดบ้าง"
เซียวเยี่ยนหลันเผยข้อมือขาวเนียนให้ผู้เป็นอาจารย์จับชีพจร พร้อมกับยับยั้งพลังตนเองไว้เพื่อกันการต่อต้านหลังจากมันเจอพลังของอีกเข้าซึมแทรกเข้าไป
เจินซีถิงถ่ายเทพลังสายหนึ่งให้ไหลไปตามชีพจรทุกเส้นของศิษย์ของตน กระทั่งพลังสายนี้เข้าไปใกล้จุดตันเถียนพลันพบว่ามีพลังหลายสายออกมาสกัดกั้นมิให้พลังของเขาเดินหน้าเข้าไปสำรวจยังใจกลางจักระของนางได้ แม้พลังสามสายนี้จะไม่ดุดันแต่ก็ไม่มีความอ่อนน้อมเช่นกัน พวกมันมีขนาดเล็กมากหากเทียบกับพลังเท่าเล็บมือของเขา พลังสามสายนั้นเรียงแถวกันเป็นหน้ากระดานขนาดพอดีกับพลังของเขาเพื่อป้องกันการบุกรุก เมื่อเห็นว่ามิอาจเข้าไปด้านในได้ต่อ เข้าจึงโคจรพลังเท่าเล็บมือนี้เข้าไปยังพลังสามสายที่กั้นขวางอยู่แทน
แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น พลังสามสายนั้นซึมซับพลังหยดหนึ่งนั้นของเขาไปสิ้น! พวกมันหลอมพลังของเขาจนกลายเป็นพลังของพวกมันเองทำให้ตอนนี้ขนาดของพวกมันใหญ่กว่าเล็บมือไปแล้ว!
แม้เขาจะเร่งถอนพลังอีกหลายหยดของตนเองที่ไปสำรวจเส้นชีพจรอื่นออก แต่เหมือนว่าพลังทั้งสามสายนั้นยินยอมให้ผู้อื่นเข้ามา แต่ไม่ยินยอมให้จากไป สุดท้ายเขาจึงได้แต่หน้าซีดเซียวยามคลายมือออกจากข้อมือของศิษย์หญิงตน
"ตั้งแต่เมื่อใดที่มีพลังแปลกประหลาดเช่นนี้อยู่ในกายเจ้ากัน" เขาขมวดคิ้วถามพลางหยิบโอสถฟื้นฟูปราณแล้วกินมันลงไป เห็นอีกฝ่ายทำหน้างงงวยก็ได้แต่ส่ายหน้า เปิดปากอธิบายให้นางฟังรอบหนึ่ง
เซียวเยี่ยนหลันได้ฟังก็ได้แต่อ้าปากพะงาบๆ เรื่องแบบนี้นางเองไม่เคยค้นพบมาก่อนจริงๆ
"ข้าไม่รู้ ปกติข้าก็โคจรพลังได้ราบรื่นตลอด ไม่เคยพบพลังสายอื่นแม้แต่น้อย"
เจินซีถิงเห็นนางวิตกกังวลก็เอ่ยปากบอกให้ไม่ต้องกังวล เพราะดูจากท่าทีของปราณทั้งสามสายนั้นไม่ได้เป็นพิษเป็นภัยต่อร่างกายของนาง
"แล้วข้ามีปราณเพิ่มขึ้นมาสามสายได้อย่างไร"
เซียวเยี่ยนหลันเอ่ยถามด้วยความมึนงง เพราะกิจวัตรของนางในช่วงปีนี้ไม่มีสิ่งใดผิดเพี้ยน หากได้รับพลังอื่นเจือปนเข้ามาในร่างกายนางย่อมต้องพบเห็นไม่มากก็น้อยยามปิดด่านฝึกตน แต่นี่นางไม่เคยสัมผัสถึงปราณสามสายนั้นมาก่อนเลย
เจินซีถิงก็คิดไม่ตกเช่นกัน เขาไม่เคยพบเรื่องเช่นนี้มาก่อน มีเพียงไม่กี่เหตุผลที่จะมีพลังสายอื่นเข้าสู่ร่างกายของเราแล้วหลอมรวมกลมกลืนไปกับปราณของเราได้ เขาจึงจ้องหน้านางถามด้วยใบหน้าที่หัวคิ้วชนกัน
"เจ้าได้ครอบครองสิ่งใดที่มีจิตวิญญาณหรือจิตสำนึกหรือไม่ อาจเป็นสิ่งที่เจ้ามองข้ามไป หรือไม่ก็ไปสัมผัสมันด้วยความบังเอิญ แล้วก็บังเอิญว่าพวกมันดันรับเจ้าเป็นเจ้านายของพวกมัน"
เซียวเยี่ยนหลันได้แต่ส่ายศีรษะไปมา นางมิได้พบเรื่องราวมหัศจรรย์เช่นนั้นเลยจริง ๆ แต่เมื่อคิด ๆ แล้วก็พาให้เบิกตากว้าง จำนวนไข่อสูรที่นางมีอยู่กับจำนวนปราณที่เพิ่มขึ้นมาเท่ากันพอดิบพอดี! คิดได้เช่นนั้นก็พูดพลางเรียกไข่สามใบนั้นออกมา โดยไม่คำนึงว่าอาจารย์จะจับสังเกตได้หรือไม่ว่านางมิได้นำพวกมันออกมาจากแหวนมิติ
"อาจารย์! หรือว่าปราณพวกนั้นจะเป็นของเจ้าไข่พวกนี้"
อ้อมแขนกอดไข่สามใบไว้กันพวกมันหล่นล่วงลงไปอย่างเก้ๆกังๆ เสี้ยวลมหายใจที่พวกมันออกมาสู่ภายนอกเหมือนจะจับสัมผัสของมันได้ แต่เมื่อผ่านเสี้ยวลมหายไปนี้สัมผัสเหล่านั้นล้วนหายไปสิ้น
เจินซีถิงเองก็สัมผัสได้ถึงปราณเย็นยะเยือกและปราณร้อนระอุภายในเสี้ยวลมหายใจนี้เช่นกัน เขาใช้มือลูบคลำไปยังไข่อสูรสามใบพร้อมกับส่งปราณตนเองเข้าไปสำรวจ แต่พลังของเขากับหายเข้าไปด้านในเฉย ๆ ไร้แรงต่อต้านแม้แต่น้อย อีกทั้งพลังสายนั้นก็มิได้วกกลับมาหาเขาด้วยเช่นกัน
"ทั้ง ๆ ที่พวกมันไร้ปราณปกป้องเหมือนว่าเป็นไข่ฝ่อทั้งสามใบ เพียงแต่ก็คล้ายมีตัวอ่อนที่อ่อนแรงอยู่ในนั้นเช่นกัน มิเช่นนั้นมันคงดูดกินปราณของข้าเข้าไปเพื่อเป็นการนำไปฟักตัวของมันมิได้"
เจินซีถิงขมวดคิ้วพลางถอนมือที่สัมผัสพวกมันออกมา
"หมายความว่าพวกมันยังมีชีวิตอยู่หรือเจ้าคะ"
เซียวเยี่ยนหลันเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น อย่างน้อยสิบห้าเหรียญทองใหญ่ที่จ่ายไปก็ไม่สูญเปล่า หากพวกมันฟักตัวออกมาแล้วเป็นสัตว์อสูรที่พวกนางมิต้องการก็ยังสามารถนำไปขายต่อได้!
โชคดีที่ไข่ทั้งสามใบไม่ทราบความคิดของนาง ไม่เช่นนั้นพวกมันอาจจะพร้อมใจกันกลิ้งหายไปจากอ้อมกอดของนางเสียเดี๋ยวนั้นเลยก็เป็นได้
เห็นลูกศิษย์ตนดีใจราวกับแม่นางน้อยของบ้านอื่นยามได้ของเล่นท่าทีของเจินซีถิงก็อ่อนลงด้วย เขาลูบศีรษะอีกฝ่ายอย่างเอ็นดูพลางกล่าวอย่างให้กำลังใจ
"เรื่องนี้ต้องแล้วแต่โชคชะตาและความมุมานะของพวกมันด้วย หากเจ้าดูแลมันดี ๆ และตัวมันมีความพยายามมากพอก็อาจจะมีชีวิตรอดจนฟักตัวออกมาก็ได้"
เซียวเยี่ยนหลันได้ฟังเช่นนั้นดวงตาก็ยิ่งเปล่งประกาย นางพยักหน้าหงึก ๆ พึมพำกับพวกมันว่าจะฟูมฟักพวกมันอย่างดีแน่นอน ก่อนจะเก็บพวกมันไปเช่นเดิม
"อาจารย์แล้วพลังสามสายนั้นใช้มาจากพวกมันหรือไม่เจ้าคะ" นางเอ่ยถามหลังจากเก็บพวกมันเข้าไปยังมิติวิเศษ
เจินซีถิงกำลังขบคิดหลายสิ่งอยู่จึงไม่ได้สังเกตว่าพวกมันจะออกจะเข้ามาจากที่ใด ยามนี้ได้ฟังคำถามของศิษย์รักก็คลี่ยิ้มกล่าวกับนางอย่างอดอิจฉามิได้
"ตอนเจ้าเรียกพวกมันออกมา ข้าสัมผัสได้ถึงพลังสามสายนั้น เพียงแต่ว่ามันแผ่วบางมาก พวกมันอาจจะเป็นลูกหลานของสัตว์อสูรระดับสูงที่พ่อแม่ของมันใช้ปราณส่วนหนึ่งคุ้มเปลือกไข่เอาไว้ และเนื่องจากพวกมันยอมรับเจ้าเป็นนายจึงทำให้พลังทั้งสามที่เคลือบอยู่ยังเปลือกไข่นี้แทรกซึมเข้าสู่ร่างของเจ้า หากจัดการทำความเข้าใจกับพลังทั้งสามสายนั้นได้ ย่อมหมายถึงว่าเจ้าสามารถเลื่อนระดับยุทธ์ได้ไวกว่าผู้อื่นแล้ว"
เซียวเยี่ยนหลันฟังไปก็หยีตาไป เรื่องโชคดีเช่นนี้นางชื่นชอบอย่างมาก ก่อนจะเอ๊ะขึ้นมา
"อาจารย์ ท่านว่าพวกมันทั้งสามรับข้าเป็นนาย หมายถึงเจ้าไข่สามใบนั้นหรือพลังสามสายนั้นกันแน่"
"ย่อมหมายถึงทั้งสองอย่าง"
"อ๋า งั้นก็แย่แล้ว ข้าได้มอบเจ้าไข่สองใบให้ถังหยวนกับหวังหูไปแล้วนะ หากพวกมันรับข้าเป็นนายแล้วพวกเขาจะทำอย่างไร"
เซียวเยี่ยนหลันกลัดกลุ้มขึ้นมาอีกคราแล้ว เจินซีถิงส่ายศีรษะไปมาอย่างจนใจ ลูกศิษย์คนเดียวของเขายามฉลาดก็ไม่ขาดความเฉลียว แต่บางครากลับดูสมองไม่ทำงานเสียอย่างนั้น เรื่องสามัญทั่วไปกับลืมเลือนไปได้
"สัตว์อสูรใช่ว่าจะครอบครองก็ครอบครองได้ หากพวกมันไม่ยินยอมถึงเจ้ายกให้พวกเขา พวกเขาก็เป็นนายของมันมิได้ อีกอย่างเจ้าลองเรียกพวกเขามาก่อน ว่าจะยอมเสี่ยงหยดเลือดทำสัญญากับพวกมันตอนนี้หรือไม่ หากพวกเขายอมเจ้าค่อยนำพวกมันให้เขาไปฟูมฟัก"
เซียวเยี่ยนหลันมิได้ฟังประโยคถัดไปของอาจารย์ เพียงฟังถึงตอนที่อาจารย์ให้ไปถามทั้งสองว่าจะลองหยดเลือดหรือไม่ก็พลันพยักหน้าก่อนจะโบกมือให้อาจารย์ตนแล้วปรี่ไปถามหวังหูกับถังหยวน
"อ้อ นั่นหมายถึงว่าพวกมันต้องกินปราณส่วนหนึ่งจากเขาเพื่อเป็นการฟูมฟักตัวมันเองด้วยนะ"
เจินซีถิงเอ่ยตามหลังร่างอรชรไปอย่างจืดจาง
เขาไม่กังวลเรื่องที่เซียวเยี่ยนหลันครอบครองไข่อสูรทั้งสามใบนั้น เพราะตามหลักทั่วไปแล้วตราบใดที่นางยังมิได้หยดเลือดลงไป ไข่อสูรย่อมไม่สามารถหยิบยืมพลังของนางไปเป็นปราณหล่อเลี้ยงตนเองได้
หากแต่เขามิทราบว่าไข่อสูรบรรพกาลเป็นข้อยกเว้น หากพวกมันยอมรับใครเป็นนาย ผู้นั้นไม่จำเป็นต้องหยดเลือดทำสัญญาผูกจิต เพราะพวกมันสามารถทำสัญญาผูกวิญญาณเลือกนายของตนเองได้ ...


ช่วงอาทิตย์นี้ต่อไปคงอัพได้หนึ่งตอนต่อวันนะคะ งานเข้าเยอะมากเลยค่า ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.295K ครั้ง

1,573 ความคิดเห็น

  1. #359 Unchisa Warintornnuwat (@kraindeer) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 22:15
    * ในที่ก็พ้น -> ในที่สุดก็พ้น
    #359
    0
  2. #218 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 10:05

    ถ้าได้เจ้า 3 ตัวนี้มาเป็นอสูรในพันธะสัญญา แบบนี้ ค่อยถือว่าคุ้มหน่อย ..

    #218
    0
  3. #100 Lirin-lirinchan (@Lirin-lirinchan) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 23:45

    ง่าา...รอตอนต่อไป

    #100
    0
  4. #99 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 22:02
    แสดงว่าไข่ทั้งสามใบก็เป็นของนางเอกเราแต่เพียงผู้เดียว5555555555555
    #99
    0
  5. #96 แอล (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 19:10

    ขอบคุณค่ะ สนุกมากเลย

    #96
    0
  6. #95 rkeaw (@rkeaw) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 18:19
    เมื่อไหร่จะฟักน้ออออ... ลุ้นมากมายย
    #95
    0
  7. #94 Morning-kisses (@morning-kisses) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 17:43
    อ้าว รู้แล้วว่ามีน้องไข่อยู่ ทีนี้จะซนได้มั้ยเนี่ย อยากให้ทั้งสามตัวอยู่กับนางเอกมากกว่า ดูท่าจะตีกันสนุก ถ้าแยกกันอยู่น้องก็เหงาแย่น่ะสิ
    #94
    0
  8. #86 nokvilikegilr (@nokvilikegilr) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:54

    รอค่าาา
    #86
    0
  9. #85 Skreamario (@Skreamario) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:50
    รอน้อนไข่ฟักตัว
    #85
    0
  10. #83 MYSTACCATO (@MYSTACCATO) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:42
    รอจ้าาาาา
    #83
    0