แม่นางน้อยร้อยวิชา

ตอนที่ 28 : ตอนที่ 28

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,516
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,154 ครั้ง
    29 ก.ย. 62

ทุกสายตาจับจ้องไปยังไหล่ทั้งสองข้างของนางอย่างตกตะลึง
เพียงใช้ผงอะไรก็ไม่ทราบทำให้ชายหลายสิบคนถึงกับสะบักสะบอม จากนั้นเอ่ยง่าย ๆ เพียงประโยคเดียว นกตัวเล็กกระจ้อยร่อยตัวหนึ่งก็พัดชายเป็นสิบกระเด็นออกไปไกลถึงเพียงนั้น
นี่ไม่ใช่แม่นางแล้ว เป็นนางมารต่างหาก หากไม่ใช่นางมารแล้วจะเป็นอะไร!
พวกเขามิทราบว่ายามที่เซียวเยี่ยนหลันวิ่งไล่จับกับหัวหน้ากลุ่มผู้นั้น นางแอบปล่อยผงยาไร้สีไร้กลิ่นชนิดหนึ่งไปยังพวกกลุ่มชายฉกรรจ์พวกนั้นอย่างแนบเนียนแล้ว และผงยานั้นเองที่เป็นตัวทำปฎิกิริยากับผงยาสีขาวขุ่น ยามที่ผงยาทั้งสองแตะถูกกันจึงทำให้เกิดเป็นเพลิงไฟขึ้นมา
ทั้งนี้ย่อมต้องเป็นเพราะตรงบริเวณนี้มีอากาศถ่ายเทสะดวกด้วย จึงสามารถใช้ผงยาสองชนิดนี้แล้วเกิดปฎิกิริยาเช่นนี้ออกมาได้
หวังหูและถังหยวนปรากฎกายออกมาอยู่ข้างกายเซียวเยี่ยนหลัน พลางเอ่ยถามอย่างสงสัย
"ศิษย์พี่ ท่านออกคำสั่งวิหคแปดปีกได้ด้วยเหรอ"
เซียวเยี่ยนหลันหัวเราะคิกคักพลางตอบ "จะบ้าเหรอ เป็นพวกมันรำคาญเสียงเจ้าพวกนั้นเองต่างหาก ข้าก็แค่พูดสิ่งที่มันอยากกระทำเท่านั้นเอง"
คนโดยรอบได้ฟังก็พากันทำสีหน้าไม่เชื่อออกมา
หัวหน้ากลุ่มเห็นชุดที่ถังหยวนและหวังหูใส่ก็รีบเปิดปากกลับดำเป็นขาวทันที
"พวกเจ้าเป็นถึงคนของสำนักเมฆาสวรรค์ที่เลื่องชื่อ แต่มาลงไม้ลงมือต่อคนของสำนักเล็ก ๆ อย่างพวกข้า หวังชิงสัตว์อสรูตนนี้ไป หากเรื่องนี้แพร่ออกไป มิใช่เรื่องหน้าอับอายเกินไปหรอกเหรอ"
เซียวเยี่ยนหลันเห็นพวกเขาไม่ยอมลดละปล่อยวางจากหมาป่าทมิฬเยือก ก็ยิ่งรู้สึกว่าคนพวกนี้ขัดหูขัดตาขึ้นหลายส่วน คำพูดกลับดำเป็นขาวเช่นนี้นางก็พูดเป็นเช่นกัน
"พี่ชายเป็นพวกท่านที่เห็นพวกข้าเป็นเพียงเด็กน้อยสามคนจึงลงกล้าลงมือแย่งชิงอสูรตัวนี้ที่พวกข้าลงแรงลงใจไปต่างหาก แม่นางตัวเล็ก ๆ ที่งดงามเช่นข้าถูกตาต้องใจพวกท่าน พวกท่านถึงได้ลงไม้ลงมือหมายฉุดคร่าข้า พวกข้าไม่ยินยอมถึงได้จำใจตอบโต้ลงไม้ลงมือต่อบุรุษร่างกายกำยำหลายสิบคนเช่นนี้ได้ พวกท่านกล้าใส่ร้ายข้าเช่นนี้ช่างจิตใจต่ำทรามนัก"
เสียงสั่นเครือของนางที่เปล่งออกมา หากใครได้ฟังต้องสงสารนางจับใจ อยากจะเร่งรีบทวงความยุติธรรมให้นางอย่างไม่อิดออด และก็เป็นเช่นนั้นเพราะยามที่นางเอ่ยตอบพวกเขานางก็ส่งพลังไปกระตุ้นหยกสื่อสารที่เจินซีถิงเคยให้ไว้กับนางด้วย เท่านี้ทุกคำพูดของนางคนทางฝั่งเจินซีถิงก็ได้ยินกันหมดเช่นกัน
"ใครกล้ารังแกศิษย์ข้า!" เจินซีถิงตวาดเสียงกร้าวพลางเร่งพลังยุทธ์ไปยังจุดที่หยกสื่อสารของนางส่งสัญญาณออกมา
กลุ่มชายฉกรรจ์ต่างสบถคำหยาบคายออกมา พลางชี้มือใส่นางอย่างอัดอั้นใจ เสียงนางนั้นคล้ายคนถูกรังแกจริงอีกทั้งหากฟังแต่เสียงเป็นใครก็ย่อมเข้าใจว่านางใกล้จะถูกคนข่มเหงแล้ว แต่ตัวของนางและท่าทีของนางที่พวกเขาเห็นนั้นกลับยังยิ้มแย้ม อีกทั้งยังยักคิ้วหลิ่วตาให้พวกเขาด้วย! นี่จะไม่ทำให้พวกเขาเอ่ยปากด่าทอนางมารผู้นี้ได้อย่างไร
"อาจารย์ช่วยข้าด้วย" เสียงของเซียวเยี่ยนหลันสั่นเครือราวกับกำลังหวาดกลัวจวนเจียนจะร่ำไห้ ยิ่งพวกนั้นเปิดปากด่านางเท่าไร นางก็ยิ่งทำเสียงแผ่วเบาราวกับจะทนไม่ไหวใกล้จะสิ้นลมเสียอย่างนั้นแล้ว
หวั่นเสียนที่อยู่ใกล้กับเจินซีถิงได้ยินเสียงนางและเสียงตะโกนด่าทอของบุรุษรอบกายนาง หัวใจเขาพลันลอยขึ้นสูงอย่างกระวนกระวาย
หัวหน้ากลุ่มไม่อาจทนเห็นพฤติกรรมกลับดำเป็นขาวกระจ่างของนางอีกต่อไป ประสานฝ่ามือพลิกแพลงสองสามคราก็ซัดพลังยุทธ์สายหนึ่งใส่
เซียวเยี่ยนหลันระวังตนเองอยู่โดยตลอด เห็นอีกฝ่ายเร่งเร้าพลังหมายลงมือต่อนางก็พลันบิดกายเตะเท้าทะยานตัวหลบออกไปไกล ยามพลังยุทธ์สายนั้นมาถึงเพียงกระแทกลงกับพื้นดินจนน้ำแข็งที่เกาะตัวอยู่นั้นแตกออกเป็นวงกว้าง
"อาจารย์เจ้าใกล้จะมาถึงแล้ว" เหิงเยี่ยเฟยเอ่ยปากอย่างเนิบนาบก่อนจะพริ้วกายไปอยู่หลังต้นไม้น้ำแข็งต้นหนึ่ง หลังจากที่เขาเห็นนางเล่นละครเสียงก็พอจะทราบความคิดของนางอยู่บ้าง
เซียวเยี่ยนหลันได้ยินเขาเอ่ยเตือนจากที่พลิกกายหลบหนีก็แปรเปลี่ยนเป็นทะยานเข้าหาฝ่ามือของชายร่างกำยำผู้นั้น พลางกระชากเสื้อคลุมสีแดงที่เหิงเยี่ยเฟยให้ไว้ส่งคืนเข้าไป
ท่าทางของนางคล้ายกับถูกพลังยุทธ์ของอีกฝ่ายดูดดึงเข้าไปหา เจินซีถิงและคนอื่น ๆ มาเห็นภาพเช่นนี้พอดิบพอดี
"พวกสวะสมควรตาย!"
เจินซีถิงตวาดกร้าวพลางซัดฝ่ามือยุทธ์ไปยังชายผู้นั้น แม้มันอยากจะหลบหลีกหากแต่ด้วยพลังยุทธ์ที่ห่างกันเป็นขั้นใหญ่ทำให้มันรู้สึกถึงความกดดันไม่น้อยจึงไม่อาจขยับกายได้ดังใจนึก พลังยุทธ์ฝ่ามือหนึ่งนี้ของเจินซีถิงมันจึงต้องรับไปเกือบเก้าในสิบส่วน พริบตาที่พลังฝ่ามือนั้นกระแทกโดนตัวมันก็มีแส้สีดำที่อัดแน่นไปด้วยพลังตวัดใส่ซ้ำลงมาอีก
ร่างบุรุษลอยละลิ่วออกไปกระแทกเข้ากับต้นไม้น้ำแข็งที่อยู่ไม่ไกล มันสำรอกเลือดออกมาหลายคราก่อนจะสิ้นสติไป เหล่าผู้ติดตามเห็นหัวหน้าตนเองมีสภาพเช่นนั้นก็พากันหวาดผวา แต่ก็มีอีกหลายคนที่ต้องการความยุติธรรมให้แก่พวกพ้องของตน
"พวกเจ้ารังแกกันมากเกินไปแล้ว หมาป่าตนนี้เป็นพวกข้ามาพบเห็นก่อน พวกเจ้าใช้คนหมู่มากมาแย่งชิงทำร้ายคนเช่นนี้ สำนักเมฆาสวรรค์ของพวกเจ้ายังเป็นสำนักเที่ยงธรรมอีกหรือไม่"
เซียวเยี่ยนหลันกำลังจะอ้าปากกล่าว หากแต่เจินซีถิงกลับเป็นผู้แค่นเสียงเอ่ยขึ้นมาก่อน
"หึ สำนักเล็ก ๆ อย่างพวกเจ้ามีปัญญาจัดการกับหมาป่าทมิฬเยือกระดับเจ็ดด้วยงั้นหรือ ช่างโป้ปดได้ไม่อายฟ้าดินโดยแท้"
พูดยังไม่ทันจบประโยคดีก็พลิกเท้าแปลงมือจนเกิดเป็นความร้อนระอุขึ้นขุมหนึ่งก่อนจะซัดพลังนั้นไปทางกลุ่มชายฉกรรจ์ พลังขั้นฟ้ามิใช่สามัญพวกมันบางคนแม้จะโดนเพียงเศษเสี้ยวของพลังทั้งหมดก็กระอักเลือดจนยืนมิอยู่แล้ว
"อาจารย์ พวกมันรุมรังแกข้า"
เสียงเล็กสั่นเครือรวมกับฝ้าน้ำที่ปกคลุมทั้งดวงตาของนาง อีกทั้งชุดสีแดงที่มีร่องรอยฉีกขาดก็พาให้คนของสำนักเมฆาสวรรค์พากันโกรธเกรี้ยวจนลืมนึกไปว่านางยังมีผู้คุ้มกันที่เป็นผู้เยี่ยมยุทธ์ขั้นฟ้าอยู่อีกคน แม้เจินซีถิงจะคิดว่าเขาเข้าใจมารยาของนางที่สุดแล้ว ทว่าเขาไม่เคยเห็นนางมีสภาพเช่นนี้มาก่อน ยามนี้จึงปวดหัวใจอยู่บ้างที่ศิษย์รักของตนเป็นฝ่ายเสียเปรียบเช่นนี้
สิ้นเสียงฟ้องร้องของนางคนของเหล่าเมฆาสวรรค์ก็พากันใช้วิชาที่ตนถนัดซัดใส่พวกบุรุษสมควรตายพวกนั้น หากแต่ก็มิอาจจะฆ่าฟันได้ตามใจมิเช่นนั้นอาจจะเกิดจิตมารขึ้นยามต้องฝ่าด่านทะลวงพลัง แม้จะเป็นเช่นนั้นแต่สภาพของคนพวกนั้นก็คล้ายอยู่ไม่สู้ตายแล้ว
หวั่นเสียนสะบัดแส้ในมืออย่างหนักหน่วงไม่กี่ครั้ง เนื้อหนังตามลำตัวแขนขาของพวกมันก็ปริแตกราวกับถูกเฉือนเนื้อแถหนังออกไป
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นทั่วบริเวณ วิหคแปดปีกสองตัวต่างพร้อมใจกันใช้ปีกสองปีกปิดหูพวกมันอย่างไม่ต้องนัดหมาย เซียวเยี่ยนหลันเองก็มิชื่นชอบเสียงร้องโหยหวนเช่นนี้เหมือนกัน นางจึงกระซิบแผ่วเบาให้วิหคทั้งสองพัดพวกมันออกไปไกล ๆ หน่อย
วิหคแปดปีกไม่รอช้าใช้ปีกตัวละข้างหนึ่งพัดโบกพวกมันออกไปท่ามกลางสายตาของทุกคน หลังจากพวกนั้นลอยละลิ่วออกไปไกลลับตาแล้วก็พากันจ้องมองวิหคแปดปีกอย่างตกตะลึง
พวกเขาไม่ได้ยินที่เซียวเยี่ยนหลันเอ่ยกับพวกมัน จึงเข้าใจว่าวิหคแปดปีกมีความรู้สึกผูกพันกับสำนักอยู่ไม่น้อยถึงได้ออกแรงปกป้องเช่นนี้ เหล่าอาจารย์ของสำนักที่ติดตามมาในการเดินทางครั้งนี้ก็พากันส่งสายตาอย่างปิติยินดี ด้วยวิหคแปดปีกสองตัวนี้อยู่ในสำนักมานานนมแต่มิเคยเห็นแสดงออกว่ามันรักใคร่สำนักมาก่อน มาวันนี้มันลงมือด้วยตนเองพวกเขาไม่ปลาบปลื้มขึ้นมาได้อย่างไรไหว
เจินซีถิงเห็นเหิงเยี่ยเฟยอยู่บนยอดไม้ไม่ใกล้ไม่ไกลก็ไม่ได้เอ่ยปากอะไร เพราะพอมาคิดดูตอนนี้แล้วคงเป็นนางมารน้อยนี้ที่สร้างเรื่องขึ้นมากกว่า ตอนนั้นเขาร้อนใจที่ได้ยินเสียงอื้ออึงจากพวกบุรุษน่าตายพวกนั้นจึงมิทันได้สังเกต ยามนี้เรื่องราวกระจ่างใสก็ทราบแล้วว่านางมิใช่ถูกผู้อื่นรังแกหากแต่นางนั่นแหละที่รังแกผู้อื่น!
คิดได้เช่นนี้ก็หันไปถลึงตาใส่นางที่ทำท่าทางไร้เดียงสาอย่างคนไร้ซึ่งความผิด
หวั่นเสียนโยนเสื้อคลุมสีดำของเขาไปคลุมร่างที่เสื้อผ้าฉีกขาดไปบางจุด เห็นนางหันมาทำตาหวานเชื่อมให้ เขาก็รีบหันหลังเดินออกห่างจากนางไป
เซียวเยี่ยนหลันเม้มปากกลั้นยิ้มอย่างเอ็นดูในความใจดีของอีกฝ่าย คงเขินข้ากระมัง
"อาจารย์เราจะทำอย่างไรกับเจ้าตัวนี้ดีเจ้าคะ" นางเอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงปนความสงสัยและหนักใจ แต่ในใจนางกลับมีแผนการณ์อยู่อีกอย่างแล้ว
"ตอนนี้ปราณเย็นที่ปกคลุมไปทั่วได้เบาบางลงไปมากแล้วและหมอกหนาด้านบนก็จางลงไปมาก อาจเป็นเพราะมันที่เป็นตัวการณ์ได้ตกตายไปเช่นนี้ เช่นนั้นเรานำมันขึ้นวิหคแปดปีกไปก่อนแล้วค่อยหาสถานที่จัดการกับมันอีกทีดีหรือไม่"
เจินซีถิงหันไปปรึกษากับเหล่าอาจารย์ที่มาด้วยกัน เมื่อได้ข้อตกลงแล้วจึงเอ่ยขอให้วิหคแปดปีกขยายร่างเพื่อเป็นพาหนะเช่นเคย
เจ้านกสองตัวมิได้เกียจคร้านแต่อย่างใด อีกทั้งยามนี้พวกมันไม่ได้รับความกดดันจากปราณเย็นเลยให้ความร่วมมือกับพวกเขาเต็มที่ มันถลาบินออกไปก่อนจะขยายร่างกลายเป็นวิหคขนาดใหญ่ เรียกสายตาจากผู้คนทั้งหมดให้จับจ้องไปที่พวกมันทั้งสองได้ ชั่วขณะนี้เองเซียวเยี่ยนหลันก็ขยับปากเป็นคำว่าเก็บหมาป่าทมิฬเยือก พริบตานั้นร่างทั้งร่างของหมาป่าทมิฬเยือกก็อันตธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย
มีบางคนที่ยังคงจับจ้องไปที่หมาป่าทมิฬเยือกอยู่ ยามเห็นมันหายไปในอากาศดื้อๆ เช่นนี้ก็พากันร้องอย่างตกใจออกมา
เหล่าอาจารย์ยามหันไปเห็นความว่างเปล่าตรงจุดที่เคยมีร่างใหญ่ยืนค้างอยู่ก็รีบเอ่ยปากถามพวกที่ส่งเสียงร้องทันที แต่พวกเขาไหนเลยจะทราบว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะอยู่ ๆ มันก็หายไปเองในอากาศ เหล่าอาจารย์แม้จะกังขาปานใดแต่ก็ไม่สามารถสืบหาการหายไปของมันได้ เนื่องจากแหวนมิตินั้นมีพื้นที่จำกัด ด้วยขนาดตัวของมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีผู้ใดแอบขโมยไปได้
พวกเขาแยกกันตามหาร่องรอยของมันแต่ก็ไม่พบ ต่างพากันเสียดายและขบคิดว่ามีผู้มียุทธ์สูงส่งมาชิงมันไปหรือไม่ โดยไม่สงสัยพรรคพวกเดียวกันแม้แต่น้อย
เซียวเยี่ยนหลันยามที่กลับมาถึงตัวมันตอนเจอกลุ่มชายฉกรรจ์นั้น นางพิงกายที่ขาของมันพลางทำรอยประทับเอาไว้แล้ว ขอเพียงนางกล่าวคำว่าเก็บเมื่อใดมันย่อมต้องเข้าไปอยู่ในปานขาวของนางทันที แม้จะทำต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้หากแต่กลับไม่เป็นที่น่าสงสัยแม้แต่นิด ทำให้นางรู้สึกปลอดโปร่งไม่น้อย
เห็นพวกเขาคล้ายปลงใจได้แล้วว่าหมาป่าทมิฬเยือกได้หลุดลอยไปอย่างน่าเสียดาย เซียวเยี่ยนหลันเลยเอ่ยขอความเห็นผู้เป็นอาจารย์ในเรื่องที่นางสงสัย
"อาจารย์ เจ้าตัวนั้นมันปล่อยปราณเย็นไปทั่วเช่นนี้มิใช่ว่ามันกำลังทำอะไรอยู่หรือ เราควรให้วิหคแปดปีกบินสำรวจป่าโดยรอบสักคราดีหรือไม่ เผื่อเราจะโชคดีได้อะไรติดมือออกไปบ้าง"
ได้ฟังคำของนางผู้คนก็พากันเอ่ยปากเห็นด้วย เนื่องจากตอนนี้ปราณเย็นบรรเทาลงไปมากแล้ว
ทางด้านในมิติวิเศษหลังจากหมาป่าทมิฬเยือกได้ถูกย้ายเข้าไปมันก็กลายเป็นที่นอนของเจ้าไข่ใบสีฟ้าไปเสียแล้ว มันกลิ้งไปกลิ้งมาคล้ายกับดีใจหนักหนา บางคราก็กลิ้งไปหยุดตรงหน้าของไข่อีกสองใบคล้ายจะไปโอ้อวดกับไข่อีกสองใบว่า ปราณเย็นเด็กเล่นของมันเหรอจะสู้ปราณเย็นของข้าได้ พวกเจ้าดูสิ ข้านี่ต่างหากคือเจ้าแห่งความเยือกเย็นที่แท้จริง!


อัพอีกทีวันอังคารนะคะ ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่เข้ามาอ่านนิยายนะคะ ติดอันดับ1มาสองวันแล้วดีใจมากเลยค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.154K ครั้ง

1,323 ความคิดเห็น

  1. #1255 Nista0227 (@Nista0227) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 06:51
    ตลกพวกไข่น้อยๆทั้งหลาย ออกมาคงป่วนน่าดู
    #1255
    0
  2. #882 บาโร & เฟริโอน่า (@nachamaen) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 19:48
    ออกมาน่าจะซนเอาเรื่อง
    #882
    0
  3. #880 CUTE_VILLAIN (@Jayda35248) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 10:42
    น้องไข่ขี้อวดดีเเท้
    #880
    0
  4. #860 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 20:24
    ฮาเร็มๆรวบทั้งเยี่ยเฟยและหวั่นเสียน
    #860
    0
  5. #719 ณัฐวดี (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 21:38

    ขอบคุณมากคะ

    #719
    0
  6. #630 zen (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 23:12

    สนุกนะ เล่าเรื่องได้ดีไม่เยิ่นเย่อ

    ทำให้จินตนาการตามเนื้อเรื่องได้ง่าย

    #630
    0
  7. #601 Cha_Yok (@yoksari) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 11:13
    ไข่น้อยน่ารักกก 55555
    #601
    0
  8. #509 WsasanaFakmadan (@WsasanaFakmadan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 20:54
    ไข่สามใบน่ารักมากๆ
    #509
    0
  9. #445 BALTASA (@BALTASA) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 03:50
    จะว่ามารน้อยก็ช่างปรักปรำนางยิ่งนัก นางเซียนก็สูงไปไม่สมกับกิริยาท่าทางยามแกล้งผู้อื่น นังเซียนก็แล้วกัน ขำๆนะ^_^
    #445
    0
  10. #422 kanplou (@kanplou) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 20:50
    เจ้าไข่ใบน้อยมีการโอ้อวดด้วยแหน่ะ
    #422
    0
  11. #355 Unchisa Warintornnuwat (@kraindeer) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 21:45
    อสรู -> อสูร
    จึงลงกล้าลง -> จึงกล้าลง
    #355
    0
  12. #354 Unchisa Warintornnuwat (@kraindeer) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 21:45
    * พริ้วกาย -> พลิ้วกาย
    #354
    0
  13. #328 yummy11 (@yummy11) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 15:22
    น้องไข่ก็ยังน่าร้ากเสมอ555
    #328
    0
  14. #238 Xiao-ming (@Xiao-ming) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 14:38
    เพิ่งคิดได้ว่าควรจะเก็บ? ก่อนหน้าเอามาล่อคนเพื่อ?
    #238
    0
  15. #210 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:52
    สบายพวกไข่ไปซะงั้น
    #210
    0
  16. #172 HukeeNiti (@HukeeNiti) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 10:56

    แสบตั้งแต่คนยันไข่
    #172
    0
  17. #87 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:55
    ฟักออกจากไข่เร็วๆน้าไข่แสบน้อย55555555566666666
    #87
    0
  18. #61 hisui-hisui (@hisui-hisui) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 02:11
    สนุกมากกก จะรอมาต่อเร็วๆนร้า
    #61
    0
  19. วันที่ 29 กันยายน 2562 / 23:00
    สนุกมากกกกก ต่อเร็วๆ น้าาาา
    #60
    0
  20. #59 TEN_5646 (@ten5646) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 22:14
    เราอยากรู้ว่า นางเอกยังรักผู้ชายในชาติก่อนไหมอ่ะที่บอกว่าจะรับเป็นอนุ
    #59
    0
  21. #56 MaisieMaisie (@MaisieMaisie) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 17:19
    ไข่ขี้อวดเอ้ย!!
    #56
    0
  22. #54 lady-zeara (@lady-fair) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 16:36
    ถ้าฟักออกมาอยากให้นางเอกเก็บไว้คนเดียวเลย โลภ
    #54
    0
  23. #51 Orathai9800 (@Orathai9800) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 12:41
    น้องไข่น่ารัก55
    #51
    0
  24. #50 nokvilikegilr (@nokvilikegilr) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 09:38

    ขำไข่ มีความซนแต่เด็กเล้ยยย
    #50
    0
  25. #48 19061981 (@19061981) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 08:56
    สนุกมากค่ะ..ย้ายเป็นหมวด อดีต ปัจจุบัน อนาคต ก็ดีนะค่ะจะได้มีคนอ่านเยอะขึ้นเนื้อเรื่องสนุกมาก
    #48
    1
    • #48-1 Kanyanat Lim (@kanyanatlim) (จากตอนที่ 28)
      29 กันยายน 2562 / 09:07
      ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวลองเปลี่ยนดูค่ะ
      #48-1