แม่นางน้อยร้อยวิชา

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,243
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,435 ครั้ง
    25 ก.ย. 62

เมื่อได้ผู้ชนะตามที่ต้องการแล้ว ทางสำนักก็มอบโอสถเสริมพลังขั้นห้าให้พวกเขาคนละสองเม็ดและโอสถอื่น ๆ ที่อยู่ในขั้นสี่อีกคนละห้าอย่าง เพื่อเอาไว้ใช้ในการเดินทาง แน่นอนว่าหากเดินทางไปถึงดินแดนอินเทียนแล้ว พวกเขาจะได้โอสถอีกจำนวนหนึ่ง
เมื่อเจ้าสำนักทราบว่าเจินซีถิงจะเดินทางไปด้วยในครั้งนี้ก็เอ่ยปากยับยั้งสองสามครา หากแต่เจินซีถิงยืนยันว่าจะไปเปิดหูเปิดตาพร้อมกับศิษย์เพียงคนเดียวของเขา เจ้าสำนักจึงได้แต่กลืนคำพูดอื่น ๆ ลงไป
ดินแดนอินเทียนถือว่าเป็นดินแดนอันดับสองจากสี่ดินแดน ไม่ว่าสิ่งใดล้วนดีงามกว่าดินแดนเหลียงซ่งทั้งสิ้น ดังนั้นเจ้าสำนักจึงค่อนข้างเป็นกังวลว่าเจินซีถิงจะไม่อยากกลับมาที่นี่อีก
"เฮ้อ ไม่ว่าผู้ใดก็ต้องการอยู่ในที่ที่ดีกว่าทั้งนั้น แล้วแต่่เขาละกัน" เจ้าสำนักกล่าวกับตนเองอย่างคนปลงตก
เซียวเยี่ยนหลันทยอยนำสัมภาระต่าง ๆ ที่จัดเตรียมไว้เข้าไปในแหวนมิติ แต่ด้วยจำนวนสิ่งของที่ต้องการเอาไปนั้นมากมายเกินกว่าที่จะใส่เข้าไปในแหวนมิติได้หมด
"หวังหูกับถังหยวนก็ไม่มีแหวนมิติด้วยสิ แล้วข้าจะเอาของพวกนี้ไปยังไง มีแต่ของจำเป็นทั้งนั้นเลยนะ"
เสียงงึมงำพึมพำที่ออกจากปากเล็ก ๆ กล่าวเช่นนี้เป็นพัก ๆ แล้ว แม้จะพยายามเอาสิ่งของออกไปบ้างแล้วแต่ที่จำเป็นต้องนำไปก็ยังคงมากมายอยู่ดี
การเดินทางจากเหลียงซ่งไปอินเทียนใช้เวลาเดินทางอย่างรวดเร็วก็ยังกินเวลากว่าห้าเดือนเศษ หากพบเจออุปสรรคจากธรรมชาติหรือจากสัตว์อสูรก็ต้องเพิ่มระยะเข้าไปอีก อย่างครั้งล่าสุดเมื่อสิบปีก่อนพวกศิษย์ในสำนักยังต้องใช้เวลาเดินทางกว่าสิบเดือนเศษกว่าจะไปถึงดินแดนอินเทียน อีกทั้งตอนไปมีศิษย์และอาจารย์ร่วมเดินทางรวมกว่าห้าสิบ ทว่ายามกลับมากลับเหลือคนเพียงไม่ถึงยี่สิบคนเท่านั้น แค่นี้ก็พอทราบได้ว่าการเดินทางมีความอันตรายมากปานใด อีกทั้งเซียวเยี่ยนหลันก็ทราบมาว่านอกจากศิษย์และอาจารย์ที่ประสบเคราะห์ร้าย ยังมีบางคนที่รั้งอยู่ต่อเพื่อหาโชคชะตาของตนเองในดินแดนที่ยิ่งใหญ่กว่า
เรื่องการรั้งอยู่ต่อนั้นเซียวเยี่ยนหลันได้เอ่ยปากบอกกับอาจารย์ของนางเป็นการส่วนตัวแล้วว่าจะอย่างไรนางก็จะกลับมาที่นี่ หากอยากไปตั้งรกรากที่โน่นก็ไว้ค่อยดูความสามารถตนเองอีกทีในอนาคต ด้วยการไปครั้งนี้นางยังไม่ได้พบหน้าครอบครัวเลยอีกทั้งยังมีบางเรื่องที่ติดอยู่ในใจของนางด้วย เจินซีถิงเองก็กล่าวบอกนางเช่นกันว่าเขาจะกลับมากับนางแน่นอน ซึ่งเรื่องนี้ทำให้เซียวเยี่ยนหลันรู้สึกซาบซึ้งใจผู้เป็นอาจารย์ยิ่ง
ผู้ปรุงโอสถระดับเจ็ดไปที่ใดก็มีแต่ผู้คนคอยต้อนรับทั้งสิ้น แต่อาจารย์เลือกที่จะเดินทางกลับมากับนางเพราะห่วงความปลอดภัยของนาง เรื่องนี้ทำให้นางตื้นตันใจอย่างมาก
เดินไปเดินมาในเรือนพัก พลางบ่นไปอีกสามรอบสี่รอบ สุดท้ายได้แต่นั่งอยู่ท่ามกลางข้าวของมากมายที่วางเอาไว้
"จะเอาไปยังไงดี เก็บเข้าแหวนก็ไม่ได้ด้วยสิ"
นางเอ่ยพลางหยิบ ๆ จับ ๆ ห่อผ้าและสิ่งของต่าง ๆ ทว่ายามพูดคำว่า'เก็บ'แผลเป็นบริเวณหลังมือของนางก็พลันเปล่งแสงวูบหนึ่ง โดยที่นางไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย
"หรือจะเอาอันนี้เข้าไป'เก็บ'ไว้ก่อน"
"เอาอันนั้นออกมาแล้วเอาอันนี้เข้าไป'เก็บ'ไว้ดีไหมน้า"
นางเอ่ยพลางลูบผ่านของพวกนั้น ยามหันไปอีกทีก็พบว่าของบางชิ้นได้หายไปเสียแล้ว!
"เอ๋ คัมภีร์ล่องลอยเหนือเมฆาไปไหนแล้ว!"
นางเอ่ยอย่างตกใจเมื่อคัมภีร์ที่นางชอบลูบคลำหายไปจากข้างตัวเมื่อใดไม่ทราบ เมื่อลองสำรวจดี ๆ เพื่อค้นหาว่าอาจจะถูกสิ่งใดทับอยู่ก็พบว่ามีของหลายชิ้นหายไปเช่นกัน
"เกิดอะไรขึ้น ของพวกนั้นมันจะหายไปต่อหน้าต่อตาข้าได้ยังไง" นางกล่าวอย่างเลื่อนลอยพลางหาอีกครั้ง
"ข้าจำได้ว่าข้ายังไม่ได้'เก็บ'มันไปแน่ๆ" ครั้งนี้ตานางมองตามมือของตนที่หยิบยกสิ่งของออกดู ก็เห็นว่าของสิ่งนั้นหายวับไปแล้ว
"อ๊ะ" นางอุทานอย่างตกตะลึงพลางหันรีหันขวาเพื่อดูว่ามันหายไปได้อย่างไร นางหยิบ ๆ จับ ๆ ของใกล้ ๆ กับของชิ้นนั้นแต่ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่มีสิ่งใดหายไป
เมื่อคิดดี ๆ ว่าตนเองพูดสิ่งใดตอนจับของชิ้นนั้นก่อนจะลองพูดอีกครั้งหนึ่ง "ข้าจำได้ว่าข้ายังไม่ได้'เก็บ'... อ๊ะ" แล้วนางก็เห็นว่าของในมือหายไปยามนางพูดมาถึงคำว่าเก็บ นางลองถือของอีกชิ้นขึ้นมาก่อนพูดคำว่า'เก็บ' แล้วของชิ้นนั้นก็อันตธานหายไปเช่นกัน
"พวกมันหายไปอยู่ไหน" นางเอ่ยถามตนเองอย่างมึนงง เมื่อลองสำรวจแหวนมิติแล้วพบว่าของพวกนั้นไม่ได้อยู่ในแหวน
หลังจากทดลองอีกสองสามครั้งนางก็พบแล้วว่าอะไรที่ผิดปกติไป
เวลาที่นางพูดคำว่า 'เก็บ' ปานขาวที่หลังมือจะคล้ายมีแสงวูบขึ้นแล้วสิ่งของนั้นก็หายไป พอทราบเช่นนี้ก็โล่งใจที่รู้ว่าสิ่งของเข้าไปอยู่ในดาวดวงนั้นแล้ว แต่เพียงครู่ก็ชะงักงันด้วยไม่ทราบวิธีเรียกของพวกนั้นออกมา...
นางแบมือพลางเอ่ยว่า "คัมภีร์" เพื่อเรียกมันออกมา แต่ก็ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
"แล้วข้าจะเอาพวกมันออกมาได้ยังไงละนี่"
นางเบะปากพลางกล่าวอย่างขุ่นเคือง
"หรือข้าต้องเข้าไปเอาออกมาเอง?" นางพึมพำกับตนเองก่อนจะลองยกมือแตะหน้าผากตนเองแล้วพูดคำว่า'เก็บ'
แต่ทว่านางยังคงนั่งอยู่ที่เดิม
"เก็บข้าสิ ทำไมไม่เก็บข้า" นางยกมือที่มีปานขาวรูปดาวที่หลังมือขึ้นมาพูดกับมันอย่างเป็นจริงเป็นจัง ก่อนจะลองเอาปานขาวนั้นแตะที่หน้าผากตนเองพลางหลับตาแล้วพึมพำ "เก็บข้าสิ ข้าจะเข้าไปข้างใน"
แต่นางก็ยังอยู่ที่เดิม...
"โว้ย ข้าจะเข้าไปเข้าใจไหม ไม่เช่นนั้นก็เอาคัมภีร์ออกมาสิ อะ"
นางกล่าวอย่างหัวเสียก่อนจะพบว่าคัมภีร์ทั้งหมดที่นางเก็บเข้าไปตอนนี้พวกมันพาตัวเองออกมากันแล้ว
"หืม ไฉนบทจะออกมาก็ออกมาหมดเลย" นางพึมพำอย่างฉงน ก่อนจะเบิกตากว้างเพราะของทั้งหมดที่เก็บเข้าไปพากันออกมาหมด...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.435K ครั้ง

1,247 ความคิดเห็น

  1. #205 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:09
    มีที่เก็บแบบ unlimited ด้วยอะ
    #205
    0
  2. #24 buew9518 (@buew9518) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 14:17

    อ่านยาวๆเลย สนุกมากนางเอกน่ารัก ชอบนิสัยนางดูเดาใจอยากดี

    ขอบคุณค่ะ 🙏🙏
    #24
    1
    • #24-1 Kanyanat Lim (@kanyanatlim) (จากตอนที่ 20)
      26 กันยายน 2562 / 15:27
      ขอบคุณค่าาา ^__^
      #24-1
  3. #23 enthalia (@enthalia) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 05:38
    อยากอ่านต่ออออออออออออออออแล้วววววววววววววค่ะ
    #23
    2
  4. #21 Luna0001 (@Luna0001) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 22:38
    หลงมาอ่านตอนนี้ติดละครับ สนุกดี
    #21
    1
    • #21-1 Kanyanat Lim (@kanyanatlim) (จากตอนที่ 20)
      26 กันยายน 2562 / 15:28
      ขอบคุณค่ะ ^______^
      #21-1
  5. #20 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 21:29
    เก็บ55555
    #20
    0
  6. #18 lady-zeara (@lady-fair) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 14:32
    เป็นเรื่องที่สนุกมากเลย ติดตามๆ อ่านยาวรวดเดียวเลยอ่ะ เพิ่งเม้น
    #18
    1
    • #18-1 Kanyanat Lim (@kanyanatlim) (จากตอนที่ 20)
      25 กันยายน 2562 / 16:58
      ขอบคุณนะคะ ^________^
      #18-1