[Fic Naruto]Give Me All Your Heart! หัวใจของเธอ...ขอผมนะ

ตอนที่ 8 : Chapter 7 เงาสีดำลายเมฆสีแดง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,119
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    29 มี.ค. 56

cinna mon

Sakura Talk
                              
                               หลังจากที่กาอาระออกจากบ้านชั้นไม่นาน ก็รู้ตัวทันทีว่าต้องไปหาของจากตลาดมาทำยาให้
ซาสึเกะ ถึงตอนนี้ชั้นก็เดินออกมาจากบ้านแล้วด้วย ...555 ระหว่างที่กำลังเดินอยู่ดีๆ คำพูดของกาอาระก็ลอยเข้ามา
ในหัวซะได้ กาอาระ... เค้าอาจจะพูดไม่เก่ง แต่เป็นคนที่ดีมากๆเลย ชั้นประทับใจในตัวเค้า เหงาเหมือนกันแฮะ รู้ตัวอีกที
เค้าก็จะไปจากชั้นซะแล้ว...

                “ซากุระจังจ้ะ เหม่ออะไรอยู่นั่นน่ะ จะเดินชนข้าวของป้าพังหมดแล้วนะ ^ ^
                “อ่ะ..อ้าว
! ป้าไมกะ ขะ...ขอโทษด้วยค่ะ >_<

                                เสียงทุ้มต่ำของหญิงวัยทองนามไมกะดังขึ้น ทำให้ชั้นพอได้สติจากการเหม่อลอย ป้าไมกะคนนี้คือผู้ใหญ่ใจดีคนสนิทของชั้น ชั้นชอบมาร้านเค้าบ่อยๆ เพราะมีสมุนไพรให้เลือกซื้อเยอะเป็นพิเศษน่ะ 555
.......ว่าแต่ ชั้นเดินมาถึงตลาดตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
=*=;;

                “ไม่เป็นไรหรอกนะ ว่าแต่...มีอะไรป้าช่วยมั้ย?”
                “งั้นขอหญ้าสึวาบุกิ กับ อิชิทาเกะ (อันนี้คิดเองนะ // ไรเตอร์) แล้วก็ลิ้นวัวอบด้วยนะคะ
^ ^
                “รอเดี๋ยวนะ ป้าจะเอามาให้” 
                “ค่ะ รบกวนด้วยนะคะ” 
                     

                                ร่างของป้าไมกะหายเข้าไปหลังร้าน ส่วนชั้นก็ยืนรอพลางคิดถึงอะไรเรื่อยเปื่อย มีบางสิ่งที่ทำให้ชั้นต้องหยุดความคิดเหล่านั้นลง.........!!!!!!!!!!!!!!
วูบ!!!

                O_O!!! นะ...นั่นมัน!

                      !!!!!!!!!!!!!! นั่นมัน เนตรวงแหวน แถมมีสองข้าง นะ...นี้ชั้นไม่ได้ตาฝาดใช่มั้ย ที่ซอกตึก มีรังเก็บของ
เต็มไปหมด แต่มีอะไรกลมๆเล็กๆ สีแดงซึ่งอยู่ในความมืด พอชั้นพยายามเพ่งมองอีกที มันก็หายไปแล้ว
!!!...........
อะไรกัน ไม่สิ ใครกัน หรือว่าชั้นคิดเรื่องซาสึเกะมากไป............เฮ้ออออ
~ คงจะงั้นแหละ ชั้นนี่นะ
                “ได้แล้วจ่ะ...หนูซากุระ
!!! เป็นไรลูก หน้าซีดเชียว” O_O อ้ะ!!! ป้าไมกะ ตะ...ตกใจหมดเลย
                “อ่อ....เปล่าค่ะ คือพอดีว่าเป็นหวัดอยู่น่ะค่ะ แฮะๆ
^ ^;
                “ดูแลตัวเองด้วยนะลูก”
                “ค่า
~ ขอบคุณมากนะคะ”
                     

                                หลังจากสิ้นเสียง ชั้นก็รีบจ่ายตังแล้วเดินออกมาทันที พลางคิด ...ถึงเรื่องที่ไม่ควรคิดเอาซะเลย
...เนตรวงแหวนนั่น มันมีลางสังหรณ์ว่าจะเป็น อิ ...ทาจิ
_  _lll อุจิวะ อิทาจิ ทำไมชั้นต้องนึกถึงเค้านะ
ห้ามความคิดไม่ได้เลย ทั้งๆที่มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ก็นะ อิทาจิเค้า ...โดนซาสึเกะฆ่าตายไปแล้วนี่นา...

                                เฮ้อออ~ บางที...ถ้าชั้นเลิกทำตัวเป็นคนคิดมาก คงจะดีไม่ใช่น้อยเลยนะ

                “ลุงค้ะขอดอกอุเมโบชิอบกล่องนึงค่ะ แล้วก็นี่อะไรหรอค่ะ พืชกาบหอยหรอ”
                               

                                หลังจากที่บ่นในใจ(?)เสร็จ ชั้นก็เดินมาถึงอีกร้านนึงแล้ว ชั้นสั่งของที่ต้องการ แต่แล้วก็มีบางอย่าง
สะดุดตาเข้า และนั่นคือ พืชอะไรซักอย่าง ที่คล้ายๆกาบหอย มันทำให้นึกถึงหนึ่งในสมาชิกแสงอุษา
                “อ้อ อันนั้นเค้าเรียกว่า
เซ็ตซึ นะจ่ะแม่หนู”   ........!!!O_o
                “ซะ...เซ็ตซึ!!!!!”    นั้นมันชื่อของสมาชิกในแสงอุษาหนิ อย่างที่คิดเลย!
                “ไม่ใช่ๆ.....เก็ตสึ ต่างหาก”  ไม่...เมื่อกี้ชั้นได้ยินว่าเซ็ตซึจริงๆนะ ...หรือว่าหูชั้นมันไม่ดีเอง =_= ก็ไม่แน่
                “ค่ะๆ งั้นเอาแค่ดอกอุเมโบชิอบกล่องนึงก็พอค่ะ”
                                ซา – กุ – ระ
!!! เธอนี่ถ้าจะฟุ่งซ่านหนักตั้งแต่ไอเนตรวงแหวนนั่นแล้วนะ =_= เฮ้อออ~
ชั้นนะชั้น! (บ่นตัวเองอีก =*=; ตายล่ะนางเอกชั้น!!! // ไรเตอร์)

โครกกกกกก
~  ครากกกกกกกกก~
                                เสียงฟ้าร้องไม่ก็ ม้ากระทืบโรงที่ไหนวะ =_=;
โครกกกกกก~  ครากกกกกกกกก~
                                ทำไมเสียงมันอยู่ใกล้ๆนี่เอง......เอ้ะ!!!  อ้อ เสียงท้องร้องของชั้นเอง =\\\= งะ ...งั้นไปหาไรกิน
หน่อยล่ะกัน นี่ก็บ่ายสามแล้ว มื้อเที่ยงกินแค่ขนมเอง ว่าไปนั่น ชั้นก็เจอร้านดังโงะ แวะเข้าไปกินหน่อยแล้วค่อยไปเที่ยวบ้านยัยอิโนะดีกว่า (ว่างจริงนะคุณเธอ
=*=’ // ไรเตอร์)

 

                “ รับอะไรดี อืมม์”   พนักงานพูดจาแปลกๆแหะ......คุ้นๆนะ .............  =_= ชั่งเหอะ
                “ งั้นก็ดังโงะซักห้าไม้ค่ะ” ชั้นสั่ง จะว่าไปไอ
อืมม์เนี่ย เหมือนเคยได้ยินจากไหนนะ
                “ แล้วเครื่องดื่มล่ะ อืมม์” คุ้นมากจริงๆน้า
~ ไออืมม์ๆเนี่ย มันชื่ออะไรนะ เดอิๆ?.....อะไรซักอย่าง
                “ เดอิดาระ
! O_O
                               

                                ชั้นพูดด้วยน้ำเสียงสงสัย บวกกับภูมิใจนิดๆที่นึกออก แต่แล้วพอมองหน้าพนักงานนั่นอีกที
ก็รู้เลยว่าไม่ใช่ เพราะ ...หนึ่ง
! อีตาเดอิดาระมันตายไปแล้ว อืมๆ และสอง ชั้นเคยเห็นหน้าหมอนั่นอยู่ เจ้านั่นผมยาวสีเหลืองปิดตาข้างนึง แต่อีตาคนนี้ดันผมตั้งๆสีน้ำเงิน ดวงตาคล้ายๆปลา ใส่หน้ากากอนามัย.........อืมมมม~
ใครอีกวะเนี่ย =__=;; คุ้นๆเหมือนกันนะ

                “ ครับ?.....รับเครื่องดื่มอะไรดีครับ?” .......ฟังเสียงแหบๆทุ้มๆแล้วยิ่งคุ้นไปใหญ่เลย จะว่า...ทำไมหมอนี่
ต้องพกดาบอะไรไม่รู้ใหญ่ๆพันผ้าไว้กลางหลังนะ .............
!!!O[]O จะ จำได้แล้ว!
                “โฮชิงากิ คิซาเมะ!!! 

                                 ชั้นลุกพลวดออกจากเก้าอี้แล้วแล้วถือคุไนขึ้นตั้งป้องกัน ....แต่แล้ว เป้าหมายตรงหน้า...
ไม่มีใครเลย
!O_O มะ...มีแต่ดวงตานับหลายสิบคู่มองมาที่ชั้น พร้อมเสียงหัวเราะ ราวกับว่าชั้นเป็นตัวตลก .......T\\\T
อ้ากกก~  ซากุระ! นี่เธอทำอะไรลงไปเนี่ย
               

                “ตกลงเอาดังโงะห้าไม้ใช่มั้ย เร็วๆ ชั้นไม่ชอบให้ใครรอนะ” หลังจากที่ตำหนิตัวเองในใจได้ซักพัก
ก็มีพนักงานอีกคนเดินมา และเนื่องจากอาการขายหน้าของชั้นจากเหตุการณ์เมื่อกี้ยังไม่หาย ทำให้ชั้นต้องหลบหน้า
ทุกๆคนที่เดินผ่าน
TT^TT แถมคำพูดคำจาของอีตาพนักงานคนนี้ยังทำให้อารมณ์เสียอีก!
พูดเหมือนใครบางคนที่ชั้นฆ่าไปแล้วเลย....... ซาโซริ!
                “ ไม่ค่ะ ขอแค่สามไม้พอแล้ว”   แต่คงไม่ใช่หรอก ก็ชั้นเป็นคนฆ่าเค้ากับมือ =__=;
                “ กินน้อยจังเลยนะ แล้วเครื่องดื่มล่ะสาวน้อย”   อือออออ~ แต่มันเหมือนมากๆเลยนะ _  _lll
                “ ..........................”  เฮ้อออ~ เลิกคิดเถอะซากุระ สั่งเครื่องดื่มได้แล้ว..........!!!O_O เฮ้ย!
                “เร็วๆสิสาวน้อย ถึงชั้นจะบอกว่าไม่ชอบให้ใครรอ ชั้นเองก็ไม่ชอบรอใครหรอกนะ” เฮ้ย!!!
ร้านนี้เค้ามีขายแต่น้ำชานี่!!! แล้วอีตาหมอนี่จะถามหาเครื่องดื่มทำไม!!? รึว่า!?............
                “อากาสึนะโนะ ซาโซริ!!!O_O
                               

                                ชั้นเงยขึ้นมามองหน้าพนักงาน พร้อมกับพูดชื่อที่ไม่ได้เอ่ยมานานด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ต้องเป็นเค้าแน่ ทั้งลักษณะการพูด ท่าทาง น้ำเสียง ชั้นจำได้ทุกรายละเอียด! ต้องเป็นเค้าแน่ๆ ...ทั้งๆที่ชั้นแน่ใจขนาดนั้นแล้วเชียว แต่ 
...แต่ ก็ไม่ใช่ นี่คืออีกครั้งที่พนักงานตรงหน้าไม่มีตัวตน ไม่มีใครอยู่ตรงหน้าชั้นสักคน ยกเว้นลูกค้าคนอื่นๆ ...อะไรกัน
!? O_o จะ จะบอกว่า เจอผีพวกแสงอุษาหรอ!!!?
                “ ลุงเจ้าของร้านคะ!  ขอซื้อดังโกะกล่องนึงค่ะ ....ชั้นทนอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว”
                “ ทะ...ทำไมแม่หนูถึงพูดอย่างงั้นหล่ะ น่ะ นั่งก่อนนะ”
                “ ไม่ค่ะ กรุณาทำตามที่บอกด้วยนะคะ”
                                บทสนทนาของชั้นและลุงคนขายเป็นที่น่าจับตามองของลูกค้าในร้าน เนื่องจากใบหน้าซีดมาก แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับราบเรียบ หลังจากนั้นไม่นานคุณลุงเจ้าของร้านทำตามที่บอกอย่างกล้าๆกลัวๆ เมื่อเสร็จธุระทั้งหลาย
ก็รีบออกจากร้านทันทีแล้วมุ่งตรงไปหาอิโนะโดยด่วน
! ก่อนที่ชั้นจะเป็นบ้าไปซะก่อน!


ก็อกๆๆ
                “ยัยอิโนะ
! อิโน้~                     

                                ยอมรับเลยว่า ถ้าชั้นไม่มาหายัยอิโนะตอนนี้ คงจะสติแตกอยู่คนเดียวในบ้านแน่เลย ก็เรื่องที่เจอมาเนี่ย! ชั้นคนเดียวไม่มีทางรับมือได้เลยนี่นา
                “อ้าวยัยโหนก”  โอ้
! ยัยหมูทักแรงนะเนี่ย เอาเถอะชินแล้ว
                “ยัยหมู...ชั้นมีเรื่องมาเล่าให้ฟัง”  
                “ทำไมทำหน้างั้นอ่ะ...ท้องรึไงยัยโหนก”
                “จะบ้าหรอ ไม่ใช่
!! ถามไรของเธอเนี่ย อิโน้ =_=  “ให้ชั้นเข้าไปได้มั้ย”
                “มีเรื่องอะไรอ่ะ...เข้ามาสิ”
                “คือว่านะ.....................”

                                หลังจากที่เล่าเรื่องต่างๆให้อิโนะฟัง ยัยหมูก็ตกใจทันที ก่อนจะรัวคำถามมากมายมาให้
และแน่นอนเลยว่าชั้นตอบไม่ทัน
=*=;
                “จริงดิ แล้วเธอแน่ใจหรอ ซากุระ นี่มันเรื่องใหญ่นะ”  นี่คือหนึ่งในร้อยคำถาม ของยัยหมู
                “ชั้นแน่ใจก็ตรงที่ ร้านดังโงะที่ไปหน่ะก็เครื่องดื่มมันมีแค่น้ำชา แล้วพวกนั้นจะถามหาเครื่องดื่มทำไม”
                “ไปบอกท่านซึนาเดะดีมั้ย...”
!!!O_O;;
                “อย่านะ! ไม่ได้เด็ดขาด ถ้าบอกท่านซึนาเดะขึ้นมาเป็นเรื่องใหญ่แน่!
                “แล้วเธอจะปล่อยไว้หรอซากุระ
!!!
                “ย่ะ อย่างน้อยก็ขอให้ผ่านคืนนี้ไปก่อนล่ะกัน ถ้าชั้นเจอพวกนั้นอีกที ชั้นจะแจ้งเรื่องเลย”
                “แล้วถ้าไม่เจอล่ะ ซากุระ”
                “ก็ค่อยบอกพรุ่ง ให้ผ่านคืนนี้ไปก่อน มันเป็นแค่ลางสังหณ์ของชั้น ไม่มีหลักฐาน เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่”
                “แน่ใจหรอ ยัยโหนก”   อิโนะถามชั้นด้วยสีหน้าหวาดๆ ....ฮ่าๆๆ เธอนี่น้า
~
                “ไม่เป็นไรหรอกหน่ะ ถึงจะมาจริงๆ ก็สู้ตายค่า! ^_____^ ”    ชั้นยิ้มให้อิโนะ ก่อนจะพูดคำที่ติดปาก
เพื่อที่จะทำให้เพื่อนสาวคนนี้สบายใจมมากขึ้น ...555 อิโนะ เธอนี่เครียดยิ่งว่าชั้นอีกนะ
^ ^

                                เนื่องจากว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ชั้นจะได้อยู่กับเพื่อนคนสำคัญอย่างกาอาระ เวลาอีกไม่กี่ชั่วโมงที่เหลือก่อนจะถึงเวลานัด ชั้นขอใช้เพื่อหาซื้อของขวัญให้เค้าเป็นการตอบแทนแล้วกัน... ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องเกิดขึ้นมากมายก็ตาม
               

                “ซื้อไปให้ใครล่ะนั้น” ยัยอิโนะถามขึ้น หลังจากที่ชั้นหยิบดอกฟอเก็ตมีน็อตมากำนึง ก่อนจะวางไว้ที่เคาต์เตอร์ แล้วทำมือพลางๆว่า ห่อเป็นช่อให้หน่อย
                “ก็นะ... ซื้อไปให้เพื่อนน่ะ จะจากกันซะแล้วล่ะ”
                “ดอกฟอเก็ตมีน็อต ไม่อยากให้เค้าลืมเธอหรอ” อิโนะถามชั้นระหว่างจัดดอกไม้เป็นช่อ
                “ใช่แล้ว เพิ่งเป็นเพื่อนกันได้ไม่นาน เค้าก็ทำให้ชั้นประทับใจในหลายๆเรื่องน่ะ”
                “ใครหรอ” ฮึๆ ว่าแล้วไง สุดท้ายเธอก็ถามชั้นจนได้ ...อิโนะ
                “ใบ้ให้ว่า เค้าคนนั้นเคยเกือบฆ่าชั้นแล้วหนนึง”  ชั้นตอบก่อนจะจ่ายเงิน แล้วเดินออกมา
ท่ามกลางความมึนงงของเพื่อนสาว
 ^ ^
                          

                                แสงจากโคมไฟอ่อนๆนับร้อยอันเรียงรายอยู่เต็มทางเดิน ช่วงดึกๆของบางวัน มันจะมีร้านค้าต่างๆ
มาขายเต็มไปหมด บรรยากาศรอบๆดูครึกครื้นดี มีแต่ชั้นเนี่ยแหละมั้ง ที่เดินหลบๆหลีกๆคนไปทั่ว เพราะยังระแวง
พวกผีแสงอุษาไปหาย แต่ก็มีบางอย่างที่ทำให้ชั้นปล่อยวางเรื่องเหล่านั้นลง นั้นก็คือ

                                ...ร้านขายสึนะกิโมะ(กระเพาะอาหารนกย่าง) >w< อืมมมมม~ น่ากินมากๆ ขอซื้อซักเจ็ดแปดไม้แล้วกัน เอาไว้ฝากกาอาระเค้าด้วย 555แล้วก็นะ พอเดินมาอีกหน่อยก็จะเจอร้านขายพวกเนื้อแหละ *0* โห้~ มีแต่ของหอมๆ น่ากินๆทั้งนั้นเลยนะ ชั้นเห็นอะไรซักอย่างเป็นเนื้อเสียบไม้ย่างอยู่ น่ากินจัง...
                “น้าค่ะ นี่เนื้ออะไรหรอคะ?”
                “ลิ้นวัวย่างเกลือจ่ะ”
                “งั้นเอาอันนั้นมาสี่ไม้ล่ะกัน”
                “นี่จ่ะ”  น้าเค้ายื่นถุงใส่ลิ้นวัวย่างเกลือให้ก่อนชั้นจะจ่ายเงิน แล้วเดินหลีกออกมาเพราะคนเยอะมาก 555
                          

                                 ระหว่างทางเดินไปรับกาอาระ กลิ่นของเนื้อย่างในถุงที่ยังร้อนๆอยู่ ไอมันลอยขึ้นมาเตะจมูกเลยล่ะ หอมน่ากินมากๆเลย >w< …แต่ชั้นยังกินไม่ได้นะ =__=; ก็ต้องรอกินพร้อมกาอาระเค้านี่นา ...ฮึ่ย! ทรมานเหลือเกินนน~ กลิ่นเนื้อนี่มันก็ยั่วจริง อ้ากกกก~ ไม่ได้ๆๆๆ ห้ามกินนะ TT^TT
                “อ้าว! หวัดดี ซากุระ” ...คะ คุณเทมาริ TTwTT ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจชั้นจากไอเนื้อนี่ที
                “สวัสดีค่ะ เทมาริซัง”  เสียงทักทายของชั้นดังขึ้น ก่อนจะโค้งนิดๆ
                “เธอนี่ก็นะ พูดกับชั้นธรรมดาๆ ก็ได้ แล้วไม่ต้องเรียกเทมาริซังด้วยนะ”
                “ได้สิ ว่าแต่นะเห็นกาอาระรึป่าว คือชั้นมารับเค้าน่ะ”
                “เห็น...”   *ทำไมเสียงมันทุ้มจัง ไม่ใช่เสียงเทมาริ แต่เป็นเสียงของ....
                “กาอาระ
!!!” จะโผล่มาข้างหลังทามมายยยย~ ตะ... ตกใจหมด T///T
                “ไปได้ยัง”   กาอาระเดินมาตรงหน้าชั้นแล้วถามขึ้น
                “ไปสิ...งั้นขอตัวนะ เทมาริ” ชั้นพูดกับเค้าก่อนจะหันไปบอกเทมาริ
                “อือ ไปดีมาดีนะ”
                               

                                เราเดินมาสองคน ตอนนี้ก็เริ่มมืดแล้ว ดีจังที่ที่ชั้นจะพาเค้าไปน่ะ เวลาดึกๆจะสวยมากเลยล่ะ
                “หอบไร...มาเยอะแยะ” กาอาระถามทำลายความเงียบ แต่ก่อนเห็นชอบสร้างความเงียบนี่
=_=
                “ของกิน มีมาฝากนายด้วยนะ”
                “อือ...ขอบใจ”
                “อ้ะ
! ถึงแล้วล่ะ ^ ^ …ที่นี่คือ ห้องเรือนกระจกโคโนฮะไงล่ะ”
                               

                                หลังจากหมดประโยค ชั้นก็ถือวิสาสะดึงแขนเค้าเดินเข้ามาในห้องเรือนกระจกที่ว่า ที่นี่เป็นที่ที่ชั้น
มาเก็บสมุนไพรไปใช้บ่อยๆ มันสงบดี แถมบรรยากาศดีอีกต่างหาก ชั้นเลยพาเค้ามาที่นี่
               
-___- สมุนไพร...งั้นหรอ”  กาอาระพูดขึ้น ก่อนจะเริ่มเดินดูสมุนไพรทั่วเลย 555 ยังกะเด็กๆแหนะ
                “ใช่แล้ว..ที่นี่มีแต่สมุนไพรสดๆเต็มไปหมด” ชั้นพูด แล้วลากแขนกาอาระมาด้านนอก
               
-___- สวยดี...” >w< แหม!มันแน่อยู่แล้ว

จ่อกกกก~ โครกครากกก~ โครกครากกก~

                O\\\O สะ เสียงนั่น”  _\\\_ เสียงท้องชั้นมันร้องเอง ดะ ดังซะด้วย T\\\T
                “ฮึๆ หิวนักก็กินสิ”  T\\\T เค้าหัวเราะชั้นด้วยอ้ะ!
                “ก็รอกินพร้อมนายเนี่ยแหละ ...อ่ะ” ชั้นยื่นให้เค้า ดูกาอาระอึ้งนิดๆ “ไม่ชอบเนื้อหรอ”
                “เปล่า...ของชอบ...หน่ะ”
 …O_o จริงดิ!! 555แอบดีใจนิดๆแหะ
                “ดีใจจังที่นายชอบ” ชั้นพูดก่อนจะเริ่มลงมือกิน
                “.............ขอบใจ”
                “อือ...รออีกแปปนะ เดี๋ยวมีไรให้ดู” ชั้นบอกแล้วว่าตอนดึกๆที่นี่มันมีไรสวยๆให้ดู
                “......................”
                “อ้ะ
! นั่นไง เห็นมั้ย”   ที่ด้านนอกระเบียงมีฝูงหิ้งห้อยค่อยๆมารวมกันที่ต้นไม้เต็มไปหมด
สวยมากๆเลยล่ะ
^ ^ ชั้นถึงชอบมาที่นี่ไง มันเหมือนกับว่ามีลำเสียงยาวๆทอดเป็นเส้น ...เเต่สักพักก็รู้สึกว่ามันเงียบไป
แต่แล้วก็มีเสียงของคนข้างๆดังขึ้น
                “สวยดีนะ”
                                กาอาระพูดขึ้น ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนจนสังเกตได้ชัด ซึ่งมันทำให้ชั้นแอบตกใจนิดๆ
แต่ที่หน้าตกใจกว่านั้นคือ พอชั้นหันไปมองเค้า ดวงตาสีมรกตคู่นั้นจดจ่ออยู่ที่ ...ชั้น
!? O\\\O
ละ แล้วที่ว่าสวยเนี่ย  =\\\= คะ ใครกันแน่นะ
                                หลังจากที่ข้อสงสัยมากมายพุ่งเข้ามาในหัว ชั้นเลยผละเข้ามาในห้องเรือนกระจก
เพื่อมาเก็บสมุนไพรไปทำยา
               
-____- เก็บไป...ทำไร” เสียงของกาอาระดังขึ้นจากด้านหลัง
               
^___^ ทำยาจ้า ชั้นเป็นหวัดหน่ะ”
                “ เธอเก่ง.....เรื่องสมุนไพร???”
                “ อือ...ก็นะ  ชั้นเป็นนินจาแพทย์นี่”   ชั้นตอบขณะที่กำลังเก็บสมุนไพรไปพลางๆ
                “ ที่ซึนะขาดความเชี่ยวชาญทางด้านการแพทย์”  
!!!!!!! O[]O ทะ ทำไม
                “ เห้ยย!!! ทำไมทีอย่างนี้พูดคล่องจังอ่ะ” เห็นแต่ก่อนจะพูดแต่ละที ยังกะคนติดอ่าง =[]=;
                “ พูดบ่อย -____-
                “ อ่ะ...อือ แล้วไงอ่ะ?”
                “ อยากให้...เธอไปช่วย...อบรมที่แคว้นชั้น”
!!!!!!O_O; เอาจริงดิ!?
                “ ก็นะ ถ้าคาเสะคาเงะขอ ...ชั้นไม่ไปให้หรอก”
                “..............................”
                “ แต่ถ้าเพื่อนขอ ชั้นก็ยินดีเลย”
                “ ฮึ...แล้วชั้นจะ....ทำเรื่อง....มาขอ....ตัวเธอไป”   นายก็พูดซะ... =\\\\\\\=
                “ โอ้ะ
!!!  เกือบลืมไป.....อ่ะ ชั้นให้” ชั้นพูด ก่อนจะเดินไปหยิบช่อดอกฟอเก็ตมีน็อตจากตะกร้ามาให้เค้า
               
=\\\\\= ผู้หญิงที่ไหน...เค้าให้ดอกไม้...ผู้ชาย” ฮ่าๆ เค้ารับไป แถมหน้าแดงด้วย
                “ ผู้หญิงข้างหน้านายนี่ไง
^0^ 555”
                “ ดอกอะไร?
-___- ปรับเป็นหน้าตายได้เร็วมากนาย =_=
                “ ดอกฟอเก็ตมีน็อต หมายความว่า นายห้ามลืมชั้นไงล่ะ ^O^ อ่ะ เกี่ยวก้อยสัญญา ” ชั้นยื่นนิ้วก้อยให้เค้า
                “ อะ...อืม
=\\\\\\= ” แล้วเค้าก็ยื่นนิ้วก้อยของเค้ามาเกี่ยวนิ้วก้อยชั้น
                “ สัญญาแล้วนะ ถ้าผิดสัญญา ชั้นจะร้องไห้ล่ะ
:)
                “ อื้อ ...เข้าใจแล้วล่ะ ซากุระ”

 

 

 

เม้นหน่อยนะคะไรเตอร์คุง T\\\T คือที่ผ่านมาเนี่ย เม้นมันลดลงๆทุกที ดีไม่ดีตรงไหนติชมได้น่ะ ขอบคุณสำหรับคนที่ติดตามมาตลอดนะคะ เจอกันตอนหน้าค่ะ e>_<) /

เหมือนเดิมนะคะ ขอบคุณธีมสวยๆจาก Cinnamon Them
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

265 ความคิดเห็น

  1. #260 cheesesatit2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 13:23

    ผีแสงอุษางั้นรึ555555 ฟินค่าาาาาา555555/สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่าาาาาาาาา

    #260
    0
  2. #242 Milanda (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 16:45
    อร้ายยยย! ฟินนาเล่มากค่ะ ชอบๆ ^\^
    #242
    0
  3. #207 ต้น (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 18:42
    เกะกลายเป็นตัวละครรองแล้วเหรอ
    #207
    0
  4. #192 _Rose_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 11:46
    ้เป็นสัญญาที่แปลกมาหนูกุ

    #192
    0
  5. #161 กิ่ง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 23:15
    ถ้าได้เจอคนหล่อๆแบบนั้นเป็น"ผี"ก็เอานะ -.,-
    #161
    0
  6. #141 SilverWolf (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 22:35
    ซากุระเธอหลอนไปเอง(รีเปล่า)
    ยังไงก่อ...สนุกๆเลยค่า ><

    #141
    0
  7. #133 milkmii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 13:33
    มาขอให้ไปช่วยอบรบหรือมาขอให้ไปช่วยดูเเลหัวใจจ้าาา กาอาระ ~
    #133
    0
  8. #113 mintty555 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 17:57
    อััพพพพพพพพพพ
    #113
    0
  9. #105 noojujaa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 22:08
    กรี๊ดดดด น่ารักอีกแล้วอ่า -///-
    #105
    0
  10. #102 Angel in the dark (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 10:32
    ชอบค่ะ รออ่านต่ออยู่นะค่ะชอบซากุระกับกาอาระมากค่ะชอบๆๆๆๆๆๆจิ้นๆๆๆๆๆฟินๆๆๆๆๆ
    #102
    0
  11. #97 akimotoayumi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 07:34
    แต่งเมื่อไรบอกด้วยจะไปกินฟรี
    #97
    0
  12. #96 akimotoayumi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 07:33
    หนูกุไม่ต้องห่วงเรื่องสินสอดกาก้าทุ่มไม่อั้นอยู่แล้ว.....ชิมิ
    #96
    0
  13. #93 春奈 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 18:15
    เราว่าพอซากุระไปอบรมที่ ซึนะ อิทาจิต้องโผล่มามีบทแน่เลย
    #93
    0
  14. #89 พรมวิเศษ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 11:12
    อ๊ากกกกกก กาก้ารีบๆกลับเลยนะจะได้รีบมาขอ เอ้ย มายืมตัวหนูกุไปไง >/////
    #89
    0
  15. #87 kimSaRaTta (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 21:43
    อ๊ายยยๆๆๆ>///////////< กาอาระทำใจละลายยย~

    ซากุระจะได้ไปอยู่กับกาอาระแร้วว ^O^ ฮิ้วววว! เค้าเชียร์คู่นี้!

    GAASAKU บันไซๆ
    #87
    0
  16. #86 Saisai zo RxL (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 17:32
    ตกใจตรงแสงอุษาสุดๆ ขำด้วย สนุกมากอ่าาาา
    #86
    0
  17. #85 mally (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 15:11
    OoO แสงอุษามาได้ไงอ่ะ



    อัพพพพพพพพ
    #85
    0
  18. #84 ~Zom Uร้า Uอ ^O^~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 13:18
    กาอาระ ชั้นฟินกับนายมากเรยนะ >//////////< มีขอตัวไปด้วย หึ่ยๆๆๆๆ =w=

    อัพต่อนะคะ สนุกมาก :D
    #84
    0