[Fic Naruto]Give Me All Your Heart! หัวใจของเธอ...ขอผมนะ

ตอนที่ 5 : Chapter 4 เสื้อตัวปัญหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,226
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    11 มี.ค. 56

cinna mon

Sakura talk

ซ่า ซ่า ๆ ๆ

“อืมมม~ 
                         

                                    แสงของพระอาทิตย์ส่องผ่านหน้าต่างมายังเตียงสีเทา แต่แปลกที่ปกติแล้วแสงมันควรสว่างกว่านี่...ทำไมกันนะ เพดานนี่ไม่คุ้นตาชั้นเอาซะเลย ที่นี่ที่ไหน แล้วสัมผัสแปลกๆตามตัวอีก ชั้นรู้สึกหนาวแต่ทำไมลมหายใจถึงได้ร้อนแบบนี่ พอพยายามขยับตัวก็รู้ว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียง และผ้าเปียกๆที่ก่อนหน้านี้มันน่าจะเคยอยู่บนหน้าผากชั้นที่ตอนนี้หล่นไปไหนแล้วก็ไม่รู้ แต่แล้วก็เหมือนมีความอบอุ่นที่ค่อยๆย่างกลาย
เข้ามาใกล้  และในขณะนั้นเอง..................

ตึง!

                “ซากุระ”  สะ...เสียงใครกัน
                “..................”
                “ซากุระ
!!! นี่เธอ”

                         
                                    ใคร...ใครกันที่เรียกชั้น ตอนนี้เหมือนทั้งหัว ทั้งตัว ทั่วร่างกายมันหนักอึ้ง  แล้วคนๆนั้นที่ก่อนหน้านี้เอาแต่เรียกชื่อชั้นแล้วถามว่าเป็นไรมั้ยมาหลายต่อหลายครั้ง และเค้าก็มาช้อนตัวชั้นให้ลุกขึ้นนั่ง อืมมมม~  ถ้าจำไม่ผิดคนๆนี้มันซาสึเกะไม่ใช่หรอ...ซาสึเกะ  ไม่สิ  ซาสึเกะคุงต่างหาก............. เห้ย!!!
                “ซาสึเกะคุง!!!” O[]O ชั้นโพล่งอย่างตกใจ
                         

                                    นี่ไม่ใช่ฝันใช่มั้ย จริงสิคงเมื่อวานมั้งที่ชั้นหงุดหงิดอะไรไม่รู้ตั้งแต่เช้า แล้วก็ไปเจอคาเสะคาเงะ...ไม่สิ กาอาระคุงต่างหากเพราะชั้นเป็นเพื่อนเค้าแล้ว  สุดท้ายก็มาเจอซาสึเกะคุงที่พ้นโทษ เราคุยกันแล้วชั้นง่วงมากจนหลับไปกลางทุ้งหญ้านั่น............แล้วชั้นมาทำอะไรที่นี่เนี่ยยยย !!!  @___@ อ้ากกกก~
                “ซากุระ เป็นอะไรมั้ย?”  ซาสึเกะคุงถามชั้น ฝนตกอยู่งั้นหรอเนี่ย ถึงว่าทำไมครึ้มๆ
                “ที่นี่...?”  ยังกะคอนโดเลย
                “บ้านชั้นเอง”
!!!บ้านนาย =[]=
                “ซาสึเกะคุง แล้วทำไมชั้นมาอยู่ที่นี่”
                “เรื่องมันเป็นงี้..........................”

ย้อนเวลา~

                “ซากุระ!!! ”  ร่างสูงเรียกชื่อของร่างบางเจ้าของเรือนผมสีชมพูที่ตอนนี้หลับเป็นตายอยู่ในอ้อมอกเขา
                “ฟี้
~ .............
                “ซากุระ  ตื่นสิ” นี้คืออีกครั้งที่ชายหนุ่มพยายามเรียกเพื่อนสาวของเขา  แต่น่าเสียดายที่ไม่สำเร็จ
                “...................”

เปร้ง เปร้ง ครืนน~ (เอฟเฟคทุเรสสิ้นดี = =;)

                         
                                    เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นซึ่งเป็นสัญญาณว่า “พายุกำลังมา” เมื่อชายหนุ่มเจ้าของดวงตาสีรัตติกาลรู้ดังนั้นจึงได้ช้อนร่างบางที่หลับใหลไม่ได้สติขึ้นมาอยู่ในท่ายืนอุ้มเธอ แล้วออกวิ่งอย่างรวดเร็วทันที เป้าหมายคือบ้านของซากุระ แต่ดูท่าว่า........

แปะ แปะ แปะๆๆๆๆ ครืน~ ซ่าๆๆๆๆ

                         
                                    ฝนที่ก่อนหน้านี่เป็นแค่ละอองขนาดเล็กกลับกลายเป็นหยดน้ำขนาดใหญ่และมหาศาล สาดเข้าใส่ร่างของคนทั้งสอง ทำให้ร่างสูงซอยเท้าอย่างรวดรวดเพื่อไม่ให้ตัวเค้าและร่างบางในอ้อมแขนเปียกฝนมากเกินไปจนเป็นหวัด และได้เปลี่ยนเป้าหมายจากบ้านของซากุระ มาเป็นบ้านของตัวเค้าเอง เพราะกลัวว่าจะเข้าบ้านของร่างบางได้ยาก แต่ดูท่าว่าจะไม่ทันเวลา หยาดฝนเทเข้าใส่ร่างของทั้งสอง
เป็นไปไม่ได้เลย...ที่จะไม่เปียก
!

กลับมาปัจจุบัน~

                “อย่างนี่เองหรอ”   น่าจะขอบคุณซาสึเกะที่เค้าอุตสาห์ช่วยชั้น แล้วเค้าไปเอากล้วยมากินตั้งแต่ตอนไหน
                “หิวอะไรมั้ย...อ่ะ  เธอหลับไปตั้งวันนึงเต็มๆเลยนะ” ห้ะ
!!! =[]= แล้วซาสึเกะเค้าก็ยื่นกล้วยให้ชั้น
                “ก็หิวนะ แต่ไม่เป็นไรหรอก รบกวนนายเยอะแล้ว” พอดีชั้นไม่อยากกินกล้วยหอมตอนนี้อ่ะ
                “......................”
                “งั้นชั้นขอตัว............
!!!!!!!!!
                         

                                    เมื่อชั้นลุกขึ้นมานั่งข้างๆเตียง ชั้นก็เห็นสภาพตัวเอง ตอนนี้ชั้นอยู่ในเสื้อของตระกูลอุจิฮะสี
น้ำเงินเข้ม และกางเกงขาสั้นสีขาว ชุดนี้มันชุดที่ซาสึเกะคุงใส่ตอนเด็กๆไม่ใช่หรอ
!!!!! ละ แล้วใครเปลี่ยนชุดให้ชั้นหล่ะ
                “ชะ ชุดชั้น
!!!!”    ชั้นพูดน้ำเสียงสั่นเครือ
                “ชุดชั้นเองแหละ”    รู้แล้วว่าชุดนาย  ซาสึเกะ แต่............
                “ไม่...แล้วใคร ปะ เปลี่ยนให้ล่ะ”
                “ชั้นเอง”    
!!! O[]O อะ อะไรน้า~ TOT
                “นะ นาย
T^T   ชั้นพูดแล้วทำหน้าเหมือนอยากร้องไห้ TOT ก็แปลว่าเค้า...........เห็นแล้วอ่ะดิ
                “อย่าเข้าใจผิดนะ ดูดีๆ”  ห้ะ?
! ชั้นมองเข้าไปในเสื้อ มันยังมีเสื้อซับชั้นอยู่ กางเกงซับชั้นก็ยังอยู่
                “เฮ้อออ
~  โล้งอก”  เกือบไปแล้วนะ....เกือบไปแล้ว _  _lll
                “ฮึๆ”  คนตัวสูงเริ่มหัวเราะอยู่ข้างๆหูชั้น.......นายนี่มัน!
                “หัวเราะอะไร ซาสึเกะคุง”    =\\\\=
                “เธอคงไม่คิดว่าชั้นจะทำอะไรเธอหรอกนะ”
                “ปะ เปล่าซะหน่อย
=\\\3\\\= ” ชั้นโกหกแล้วหันหน้าหนีนิดๆ  เพราะตอนนี้หน้าชั้นแดงมากกก ไม่ใช่เพราะเค้าหยอกชั้นเล่นหรอกนะ แต่เพราะเค้ายิ้มต่างหากหล่ะ >
\\\\\\<  น่ารักจริงๆ อ้ากกก~
                “คิกๆ”
                “งั้นชั้นกลับแล้วนะ
=\\\\\\=    ชั้นเริ่มเปลี่ยนเรื่อง  เพราะชายหญิงอยู่ด้วยกันมันไม่เหมาะสม  ก่อนชั้นจะกำลังเดินออกไป แต่เค้าก็จับแขนไว้  ......เวียนหัวนะโว้ยยยย
                “....................”   รั้งไว้แล้วก็ไม่พูด  กวนประสาทนะนาย
                “ มีอะไร ซาสึเกะคุง”  ชั้นพูดพลางหันหน้าหนี เพราะเค้าจ้องชั้นเขม่น  เขินนะโว้ยยยย
~ =\\\\\\\\\=
                “อุตสาห์ช่วยดูแลเธอนะ  ซากุระ”   เอ้ะจริงด้วย  O.O ลืมขอบคุณ
                “อ้ะ  อ่อ ขอโทษนะที่รบกวน  แล้วก็ขอบคุณจ่ะซาสึเกะคุง”
                “......................”   เงียบทำไมอ่า ???
                “ ชั้นพูดอะไรผิดหรอ? ”  ชั้นถามเขาด้วยสายตาหวาดๆเล็กน้อย
                “เปล่าหรอก  แต่มันน้อยไป”  ห้ะ
!!! O/////<  นายพูดอะไรของนายซาสึเก้~
                “หรอ ขอโทษนะ งั้นเดี๋ยวชั้นไปทำยาสมุนไพรมาให้ทานเป็นการตอบแทนแล้วกันนะซาสึเกะคุง  ตอนนี้ชั้นคงต้องกลับบ้านแล้วล่ะ พอดีที่บ้านไม่มีใครอยู่อ่ะนะ ขอโทษที่น้า~ ชั้นรัวน้ำลายใส่ซาสึเกะคุงเค้า แล้วใช้แรงที่พอเหลืออยู่ตะเกียกตะกายกลับบ้านให้ได้โดยไม่ต้องการคำตอบอะไรทั้งสิ้น ก็ซาสึเกะตอนนี้ดูเจ้าเล่ห์มากๆเลยอ่ะ T^T

ตุบ ตุบ.......ตึง!!!

                         
                                    และนี่เป็นอีกครั้งที่พระเจ้าไม่เข้าข้างชั้น  ทำไมหน่ะหรอ เปลือกกล้วยจากที่ไหนไม่รู้มันทำให้ชั้นลื่นล้มได้ผิดตำแหน่งมากเพราะตัวนี้ตัวชั้นทับซาสึเกะคุงอยู่ T^T อาภัพ อับโชคจริงๆชั้น
                “ขะ ขอโทษนะ”  ชั้นรีบรุก แล้วกะจะใช้ช่องว่างที่ซาสึเกะคุงกำลังล้มอยู่ รีบวิ่งแล้วหนีออกไปทันที
                “จะไปไหน”  
TTOTT ม่ายน้า~ แผนชั้นล่มแล้ววว ซาสึเกะเค้าจับข้อมือชั้นไว้แล้วอ่ะ เอาออกก็ไม่ได้
                “ปะ ไปเข้าห้องน้ำหน่ะ แฮะๆ”  แก้ตัวได้ทุเรสมากชั้น
                “ขอรางวัลก่อน” หืมมม
~ =\\\=
                “รางวัล???”
                “ใช่รางวัลที่ชั้นดูแลเธอไง”
                “แล้วให้ชั้นทำอะ.........”

ฟอดดดดด~ [CHU~]

                “ได้รางวัลเรียบร้อย อนุญาตให้กลับได้ แต่จะอยู่ต่อก็ไม่ว่านะ”
               
!!!!!!! O\\\\\\O
                         

                                    พอเค้าพูดจบ ชั้นก็อึ้งไปประมาณ 2วิ เมื่อกี้เค้าหอมแก้มชั้น !!!! ตอนนี้ชั้นวิ่งหนีออกจากคอนโดเค้า โดยไม่สนว่าชั้นจะลืมอะไรบ้าง เพราะตอนนี้หน้าชั้นแดงยิ่งกว่าลูกตำลึงอีก อายมากจริงๆเนี่ย นายทำไรของนายเนี่ยซาสึเกะ
>
\\\\\3\\\\\< 

พลัก...ตึง!!!!!!!!

                                   
                                    ในขณะที่ชั้นกำลังวิ่งตากฝนกลับบ้านอยู่นั้น(ฝนตกอยู่) ก็ดันชนเข้ากับอะไรบางอย่าง ความรู้สึกนี้เหมือนเคยชนมาแล้วแหะ
                “นี่เธอ...”  ใครวะ
.\ _ /. ยิ่งรีบๆอยู่  ฝนก็ดันตก
                “กะ กาอาระ”
!!!O_O ว่าแล้วว่าชั้นต้องชนกับทรายของนาย  ขี้โกง! นายเอาทรายมากัน ชั้นก็เจ็บอยู่ฝ่ายเดียวอ่ะดิ
                “ทำไม.....เสื้อเธอ”   เค้ายื่นมือมารับชั้นที่ล้มอยู่ แต่ชั้นปัดมือเค้าออก เพราะชั้นรีบ
                “ขอโทษนะพอดีชั้นรีบ” ระหว่างที่กำลังจะออกวิ่ง ก็รู้สึกว่าขามันไม่ไปตามคำสั่ง  ...
!!!!!!!! ทรายของกาอาระจับขาชั้นไว้
                “........................”  รั้งชั้นไว้แล้วเงียบ
=_= ผู้ชายเป็นงี้หมดป้ะเนี่ยยย~
                “ กาอาระปล่อยสิ” ชั้นทำน้ำเสียงไม่พอใจเท่าไหร่ เพราะเค้าทำชั้นเจ็บขา
                “.......................” ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่คุณเรียกค่ะ
=  =
                “กาอาระโทษนะ  แต่ปล่อยชั้นที ชั้นรีบ” คำพูดชั้นดูสุภาพขึ้น เพราะกาอาระตอนนี้น่ากลัวมากอ่า T^T
                “ทำไม.......”  เสียงที่ราบเรียบหลุดออกจากปากคนตัวสูง และมันทำให้ชั้นเริ่มกลัว
                “....................” ไม่พูดอะไรดีกว่า เพราะชักจะเริ่มหวาดๆเค้าแล้ว
                “ทำไมเธอถึงใส่เสื้อของอุจิฮะ”  ผิดคาด
!!! เค้าพูดเสียงแหบ เรียบ และที่สำคัญเค้าไม่พูดติดๆขัดๆ เหมือนแต่ก่อน ซึ่งมันน่ากลัว...น่ากลัวมาก
                “คะ คือชั้น”  อยู่ดีๆหัวใจก็หนักขึ้นมา เหมือนมีอะไรมาตันที่คอจะเสียงที่พูดสั่นมาก สั่น เหมือนร่างกายชั้นตอนนี้ทั้งหนาวเพราะเปียกฝน ชะ ชั้นกลัวเค้า ชั้นอยากร้องไห้ อยากร้องออกมาจริงๆ มันน่ากลัว ชั้นพยายามหนี แต่แล้วก็....
                “อย่าคิดจะหนี...ตอบมา
!!!” ประโยคหลังเค้าตะคอกใส่ชั้น ทำเอาต้องสะดุ้ง ทนไม่ไหวแล้ว ชั้นหลั่งน้ำตาออกมาพร้อมกับสะอื้นอยากหนัก ทำไมกันชั้นไม่น่าเสียน้ำตากับเรื่องแค่นี่เลยนี่ กาอาระเค้าอาจแค่แกล้งชั้น แต่ แต่ ชั้นเจ็บ ตอนนี้ถ้าไม่ทรุดลงกับพื้น แล้วสะอื้นออกมา คงจะดีซินะ แต่ฝืนให้ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก


                                    พรึบ!!!......................... เหมือนมีอะไรซักอย่างโอบรอบตัวชั้น มันให้สัมผัสแปลกๆ แต่ก็ยังดีกว่าทนมองหน้ากาอาระในตอนนี้ก็แล้วกัน เหนื่อยจริงๆเลยนะ ถ้าชั้นสลบไปเสียตอนนี้ จะทำให้อะไรมันดีขึ้นรึเปล่า???

________________________________________________________________________________________________

ขอโทษที่มาลงช้าน่ะ ตอนนี้มันดูน้อยๆTwT  งั้นตอนที่ 5 จะเอามาลงเร็วๆนี้สัญญาเลย ขอเม้นเป็นกำลังใจด้วยนะ
รีดเดอร์คุง :)  ไม่งั้นผมเมินนะครับ ขอบคุณสำหรับคนที่ติดตามมาตลอด จะไม่พยายามทำให้ผิดหวังครับ

BY: ธรณีประตู(???)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

265 ความคิดเห็น

  1. #257 cheesesatit2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 20:00

    กาอาระน่ากลัวอ่าาาาาาาาา/สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่าาาาาาาาาาา

    #257
    0
  2. #204 ต้น (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 17:31
    กาอาระน่ากลัว+โหดอีกต่างหาก

    สู้ๆน้า ไรเตอร์
    #204
    0
  3. #189 _Rose_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 11:26
    ไรท์เน้นดกล้วยทำไมอ่ะอยากกินหรอ
    #189
    0
  4. #156 กิ่ง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 22:54
    กาจังมาหึงเค้าแบบนี้บ้างจิ -.,-
    #156
    0
  5. #139 SilverWolf (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 22:00
    กาอาระน่ากลัว T_T
    #139
    0
  6. #131 milkmii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 13:19
    สู้ ๆ นะค่ะ 
    #131
    0
  7. #110 mintty555 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 17:37
    อัพพพพพพ
    #110
    0
  8. #90 春奈 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 18:04
    กา อา ระ คุง. มีหึงด้วยยยย.  อ้ายยยยย
    #90
    0
  9. #65 MaxKii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 21:12
    lสนุกมากกก !!!! อัฟต่อนะ ><
    #65
    0
  10. #64 noojujaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 07:47
    กาก้าหึงหรา ปล้ำเลยดีม่ะ เด๋วเราช่วยจับ หุหุ
    #64
    0
  11. #63 ~Zom Uร้า Uอ ^O^~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 19:25
    กาอาระปล้ำเรยๆๆๆๆ  !!!! ปล้ำๆๆๆ > ________ <

    เอ่อ .....คือว่า นิสัยแท้ส้มออกเเล้วค่ะ 555 > <

    อัพต่อนะคะ ไรเตอร์ :3
    #63
    0
  12. #58 Hatsune Iri (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 18:00
    กาก้าหึงน่ากลัวดี แต่อ่านไปอ่านมามันรัก 3 เศร้านี่หว่า อัพต่อนะไรเตอร์
    #58
    0
  13. #53 kimSaRaTta (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 12:58
    กาอาระนายหึง!!! ชิมิๆ??><
    #53
    0
  14. #50 saisai luckylove (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2556 / 12:13
    ง่าา เขิน ><
    #50
    0
  15. #49 พรมวิเศษ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2556 / 17:09
    ต๊ายยยยยย กาก้าก็นา่รักเกะก็ฟินเฟร่อส์ ชั้นจะจิ้นใครดี >
    #49
    0
  16. #48 vansiri (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2556 / 13:36
    กาอาระหึงแน่เลย

    สู้ ๆ จ้าไรเตอร์
    #48
    0