[Fic Naruto]Give Me All Your Heart! หัวใจของเธอ...ขอผมนะ

ตอนที่ 3 : Chapter 2 เพื่อนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    26 ม.ค. 56

cinna mon

Sakura talk

                 “นี่ซากุระจัง งั้นชั้นไปก่อนนะ”       -___-  เฮ้อออ~ งานเข้าแล้วชั้น เจ้านารูโตะหลังจากที่คุยกับ
กาอาระมานานแสนนาน (นี่ชั้นรอจนเห็ดงอกตอกไข่แล้วนะโว้ยยยยย
!!!) ณ ตอนนี้ก็ได้วิ่งออกไปด้วยสีหน้าตื่นๆเป็นที่เรียบร้อย!(รีบอะไรของเขานักหนา) คงจะถึงคิวที่ชั้นต้องมาดูแลกาอาระต่อแล้วใช่มั้ยเนี่ยยยย
                 “เอ่อออ....ทะ ทะ ท่านคาเสะคาเงะคะ ท่านต้องการที่จะกลับที่พักของท่านเลยมั้ยคะ? ชั้น..เอ้ย ดิฉันจะได้พาไป” ชั้นน่าจะเติมคำราชาศัพท์ไปด้วยนะนี่
= =
                 “.........” T^T อย่าเงียบสิ ยิ่งเงียบชั้นยิ่งกลัวตัวสั่นจนจะกลายเป็นสว่านเจาะพื้นแล้วนะ
                 “ตะ ตอนนี้ฝนตกแล้ว ดะ เดี๋ยว ดิฉันจะพาไปหาท่านโฮคาเงะ...........”
                 “ไม่ต้อง
!!!”  
                                ชั้นยังเอ่ยไม่จบเค้าก็พูด(เสียงดัง)แทรกขึ้นมา แต่แล้วกลับเกิดเรื่องแปลกกับจิตใจ
เพราะความกลัวในตัวเค้าที่ชั้นเองรู้สึกได้ กลับเปลี่ยนเป็นโทสะโดยสิ้นเชิง
!
                 “ถ้างั้นชั้นว่าเราหาที่หลบฝนก่อน” น้ำเสียงเรียบ ซึ่งเป็นความตั้งใจของชั้นเอง แล้วนั้นคงทำให้เค้าตกใจเล็กน้อย เพราะอาการเสียงสั่นหายไปในพริบตา
                       

                                ระหว่างทางเดินมาอยู่ที่ใต้อาคารแห่งหนึ่งซึ่งไม่มีใครเลย  เราแทบไม่ได้คุยกันซักนิด นี่ชั้นยอมรับเลยว่า “ชั้นหงุดหงิดอีตาบ้าคาเสะคาเงะคนนี้ที่สุด” เฮ้ย!!!! O[]O ปากไวเท่าความคิด ชั้นพูดออกไปได้ไงเนี่ยยย ตอนนี้เราอยู่กันแค่ 2 คนด้วย ซวยแล้วชั้น พระเจ้าเล่นบ้าอะไรเนี่ยยย
                 “หือ?” เอาแล้วไง
T^T
                 “ปะ เปล่าค่ะ” ชั้นคิดแก้ตัวได้แค่นี่แหละ
                 “งั้นหรอ..............”
!อ่าว ท่าทางเหมือนจะไม่โกรธกันเลยนะนั่น...ซะงั้น!
                 “........................”
                 “ขะ ขอโทษ”
O[]O เห้ยยยย เย้ย เย้ย (เอคโค่ ค่ะ เอคโค่) โอ้พระเจ้าจอร์จ หม่ายก็อดดดดด
                 “ขอ ขอโทษ อ่ะ อะไรค้ะ?”  โอ้พระเจ้า ตอนนี้ลูกอึ้งค้างเป็นเสาหินค่ะ
                 “ขอโทษ...เรื่องที่...เคยคิด...จะ...ฆ่าเธอ” (กว่าจะพูดออกมาแต่ละคำ
= =) แน่นอนว่าใครได้เห็น
ตาบ้าคาเสะคาเงะจอมเย็นชาคนนี้พ่นคำว่า
ขอโทษออกมา ก็คงอึ้งไม่ต่างจากชั้นแน่นอน
                 “คิกๆๆ”  ไม่อยากบอกเหมือนกัน ว่ามันน่ารักจนทำให้วันหน้าหงุดหงิดของชั้น กลายเป็นเรื่องสนุกได้
                 “หัวเราะ...อะไร
=////=”     =[]= ห้ะ!!!! นี่เค้าหน้าแดงหรอ
                 “เปล่าค่ะ
^^~ ท่านนี่ ผิดคาดเลยนะคะ ไม่คิดว่ายังจำได้” 
                 “...................”
                 “ดีใจนะ ที่ยังจำกันได้ ขอบคุณ แล้วก็ไม่เป็นไร ชั้นยกโทษให้”
                 “...................”
                 “งั้นต่อจากนี้มาเริ่มกันใหม่นะ”
                 “ยังไง
!?”
                 “มาเป็นเพื่อนกันไงล่ะ”
                 “.....
!?.....”
                 “งงทำไมล่ะ! เอาเป็นว่า ตกลงมั้ย?...กาอาระคุง”
                 
!!!!อืม”
                 “งั้น...ชั้นชื่อฮารุโนะ ซากุระ นะ ยินดีที่ได้รู้จัก” ดูเป็นทางการไปหน่อยกับการจับมือกัน แต่ก็นะ ชั้นอยากจับมือเค้าหนิ เลยยื่นมือตัวเองออกไป พร้อมกับลอบยิ้มบางๆ
                 “งั้น...ขอเรียกว่า...ซากุระ...ได้มั้ย” มือหนาของเค้ายื่นมาจับตอบ ก่อนเปลี่ยนจากสีหน้าเรียบเฉยมายิ้มบางๆ ซึ่งมันหล่อมากกก
>//////////<  แถมมือนั่นก็นุ่มมากด้วย!
                 “ดะ ได้สิ =\\\\\\\\\= ” ให้ตาย! วันนี้ก็ไม่ได้เป็นเมนหนิ ทำไมเลือดลมมันทำงานแปรปรวนจัง!
                 “............”  ความเงียบที่คนตัวสูงสร้างขึ้น ทำให้ชั้นนึกบางอย่างออก
                 “จริงสิ...กาอาระคุง นายเป็นถึงคาเสะคาเงะทำไมออกจากหมู่บ้านซึนะมาที่นี่ล่ะ”
                 “................”
                 “..........”
                 “ชั้นหิว...หาอะไร...กินก่อน...เดี๋ยวเล่า” จะบ้าตาย (
= = ) ชั้นลุ้นคำตอบแทบตาย อะไรของเค้าเนี่ย
                 “กะ ก็ได้” 

                       
                                แล้วเราก็เดินมาที่ อิจิราคุราเมน ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้ที่มาเห็นเรา  ทำไมหน่ะหรอ ก็เพราะชั้นกำลังเดินอยู่กับคาเสะคาเงะเชียวน้า T^T  อย่ามองกันสิ ชั้นอาย  ไม่นานนักหลังจากที่ชั้นฟุ่งซ่านเสร็จ เราก็มาถึงร้านอิจิราคุราเมนกันแล้ว
                 “ขอราเมนธรรมดาที่นึงค่ะลุง......เอ่ออออ...ลุงคะ..ลุง
!!!  ชั้นตะโกนใส่ลุงคนขายซ้ำๆเพื่อเรียกสติ
เมื่อเห็นท่าทางตกตะลึงของลุงเค้า
                 “คะ คะ คาเสะคาเงะ”  ละ ลุง  ตกใจล่ะสิท่า  ชั้นก็(โคตร
!)ตกใจ (= = )
                 “เอ่อออ...ค่ะ เค้ามาทำธุระนิดหน่อย (ซึ่งชั้นเองก็ไม่รู้เหมือนกัน) และตอนนี่เราก็หิวมากด้วย”
                 “ครับ งั้นรับอะไรดีล่ะ แม่หนูกับท่านคาเสะคาเงะ”  จากความตกใจเปลี่ยนมาเป็นรอยยิ้มบางๆบนใบหน้าแก่ๆ
                 “ขอราเมนธรรมดาที่นึงค่ะ”
                 “ขอราเมน...พิเศษ...ที่นึง”  อืม ดูท่าเค้าจะหิวเอามากๆเลยนะนั่น
=_=
                 “คร้าบบบ”
                       

                                รอไม่นานชามราเมนก็มาเสิร์ฟตรงหน้า ชามของกาอาระใหญ่กว่าค่อนค้างมาก ระหว่างการกินเค้าแทบไม่พูดอะไรเลย แถมเปิดช่องว่างให้ชั้นลอบมองอยู่บ่อยครั้ง ใบหน้าเรียวคม นัยน์ตาสีเขียวมรกตสวยเด่น ขอบตาสีดำทมิฬเป็นจุดเด่น ยากนักที่จะมีใครเหมือน แถมหน้าหลงใหลอีกต่างหาก! ปากเรียวเล็กเป็นรูปกระจับได้ที่พอดับพอดีค่อยๆโซ้ยราเมนในชามทีละนิด แต่กลับหมดเร็วอย่างน่าตกใจ เมื่อรอจนเค้าทานเสร็จ ก็ถึงเวลาที่ชั้นควรจะเริ่มถามอะไรจริงๆจังซะที
                 “นาย ตกลงว่ามันเป็นไง”
                 “แค่...มาแสดงความ...ขอบคุณ...ที่ส่งคนมา...ช่วยทางหมู่บ้านเรา...บ่อยๆ...น่ะ” อือ กว่าจะหมดประโยค
=_=
                 “แค่เนี่ย? ส่งสารมาก็...”
                 “แล้วก็มา...ส่งตัว...นักโทษ
  อีกและ ชอบพูดแทรกนะนาย
                 กี่ร้อยกี่พันคนกัน นายถึงต้องถ่อมาที่นี่”  ผู้นำที่ไหนจะออกจากหมู่บ้านกันง่ายๆเล่า!
                 “คนเดียว”
                 “ห้ะ
!!!” !O_o
                 “อาชญากรระดับ s” ใครกันนะ พวกแสงอุษารึป่าว แล้วทำไมต้องมาโคโนฮะล่ะ??
                 “ทำไมต้องเป็นที่โคโนฮะล่ะ”
                 “เป็น...นินจาโคโนฮะ”  ใครหว่า รึว่า
!!! อุจิฮะ อิทาจิ ฮึ...แน่เลย
                 “งั้นหรอ ถ้าจำไม่ผิดคงโดนโทษประหารล่ะมั้ง ฮึ สมแล้วที่ทรยศ” ก็นะคนทำผิดก็ต้องโดนนี่นา อาจโดนประจารทั่วหมู่บ้านก่อนด้วยซ้ำไป
                 “เธอ...ไม่เสียใจหรอ”
                 
!!!!ทำไม?”
                 “...............” ไม่ตอบแฮะ ชั่งเหอะ กินต่อ

                       
                                เมื่อกินเสร็จแล้ว ซึ่งชั้นก็กำลังจะจ่ายเงินส่วนของเรา เพราะชั้นเป็นคนที่ต้องดูแลเค้า เลยควรออกตังให้ล่ะมั้งนะ =_= เฮ้ออออ~ เอาเถอะ ถึงแม้ว่าช่วงนี้จะค่อนค้างชวดเงินก็เถอะTT^TT แต่แล้วในขณะที่ชั้นกำลังยื่นตังให้ลุงเค้า กาอาระเค้าก็......
“นาย ชั้นออกให้ก็ได้นะ ชั้นเป็นคนต้องดูแลนาย”  เค้ากลับยื่นเงินในส่วนของเราแทน
“สำหรับ...เพื่อน...หน่ะ”  แค่นั้นแหละ  ชั้นนิ่งไปในทันที  แล้วยอมให้เค้าจ่ายแต่โดยดี
                        เรากำลังเดินมาตรงที่นั่งที่โรงเรียนโคโนฮะ เพื่อมานั่งเล่น เพราะร่างสูงยืนยันว่า จะไม่ไปหาท่านโฮคาเงะ และ ยังไม่อยากกลับที่พัก ถึงตอนนี้ก็เย็นๆแล้ว แต่สิ่งที่ยังคาใจชั้นคือ ทำไมชั้นต้องเสียใจกับ
อาชญากรนั่นด้วยนะ? นายต้องการบอกอะไรกันนะกาอาระ
                 “นี่...กาอาระคุง อิทาจิน่ะ มีบุญคุณอะไรกับหมู่บ้านชั้นหรอ” เผื่อทำดีไว้ เลยต้องเสียใจที่เค้าตาย
                 “พูดเรื่อง...อะไร?”
                 “อะไร? หรือว่าอิทาจิเค้ามีบุญคุณอะไรกับชั้น?”
                 “ไม่..พูดเรื่องอะไร..ของเธอ”
                 “เอ้า  ก็ที่คุยกันที่อิจิราคุราเมนไง” อะไรของเค้ากันนะ ความจำสั้นจริง
=_=
                 “อิจิราคุราเมน?”
                 “โอ้ยยย นายนี่ความจำสั้นจริง”
                 “...............”
                 “ก็เรื่องอาชญากร นักโทษอะไรนั่นไง”
                 “ก็.........”
                 “....ก็?....” ชั้นทวนอย่างงงๆ
                 “ก็แล้ว...มันเกี่ยว...อะไรกับ...ฮิซาชิ”
                 “ฮิซาชิอะไร.....อิทาจิโว้ยยยยย
!!!” โอ้ยยย!!! นายกวนประสาทชั้นหรอออ ชั้นอยากรู้จนเนื้อเต้นแล้วนะ
                 “อือ...นั่นแหละ”
                 “ก็อิทาจิ เป็นนักโทษที่นายว่าไม่ใช่หรอ” เอ้ะ
! หรือว่าไม่ใช่   
                 “ไม่ใช่” ................
                                 

                                ในเสี้ยววินาทีที่คำว่า ไม่ใช่หลุดออกจากปากกาอาระ หัวใจชั้นมันกระตุกวาบอย่างไร้สาเหตุ และในวินาทีเดียวกันนั้น ภาพของชายร่างสูงรัตติกาล เรือนผมดำทมิฬในชุดยูคาตะ...เค้าคนนั้น ปรากฎขึ้นในสมองอย่างฉับพลัน
                 “ละ แล้วนักโทษที่ว่าคือใคร” ยะ อย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลย อย่าให้เป็นเค้าคนนั้นเลย ขอร้องล่ะ
                 “นักโทษนั่น...”
                 “.........................”
                 “อุจิฮะ ซาสึเกะ...เพื่อนเก่าเธอไง”

End Sakura talk
________________________________________________________________________________________

                                ฝากรีดเดอร์วิจารณ์ฝีมือเราหน่อยนะ ก็อย่างที่บอกว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก อาจจะไม่สนุกอย่างที่หลายๆคนหวังไว้ แล้วก็สำหรับใครที่เข้ามาอ่านก็ขอบคุณมากน้า เราคงทำได้แค่ขอเม้นจากรีดเดอร์ล่ะนะ
ขอโทษที่บทที่แล้วพูดแรงไปหน่อย 555555 เราไม่อยากเป็นไรเตอร์ที่เอาแต่เขียนน้อยใจว่ารีดเดอร์ไม่ยอมเม้น เราแต่งมาเพื่อทุกคนน้า รักรีดเดอร์ทุกคนเลยจร้า
>[+++]< b

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

265 ความคิดเห็น

  1. #255 cheesesatit2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 19:21

    กาก้าที่ติดเชื้อฮินาตะจังมารึเปล่าเนี่ยพูดตะกุตะกักอยู่ได้55555/สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่าาาาาาาาาาา

    #255
    0
  2. #227 chocoholic (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 18:01
    55555 กาก้าคุงฟิคนี้น่ารักอ้าาาา อิซาชิ -,.- กริ๊สสสสส ใสๆคะ 55555555

    อีกอย่างชอบที่พูดกว่าจะจบแล้วชอบแทรกเนี้ย มันน่ารักชะมัดเลย รักไรเตอร์ จุ๊บุ๊ๆ
    #227
    0
  3. #202 ต้น (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 16:34
    สู้ๆน้า
    #202
    0
  4. #187 _Rose_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 11:12
    ไรท์บรรยายส่วนของกาก้าจังได้โดนใจมากกก-////-
    #187
    0
  5. #154 กิ่ง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 22:45
    ได้จับเมื่อกาจังด้วยอ่ะ!ไม่เป็นไรเด่วเค้าจับอย่างอื่น(หื่น) -.,-
    #154
    0
  6. #137 SilverWolf (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 21:49
    ได้เป็นเพื่อนกับกาอาระคุงด้วย น่าอิจฉาจริงๆ >3<
    #137
    0
  7. #120 Kazuma:S (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 22:05
    ท่านกาอาระน่ารักอ่า -//////-
    #120
    0
  8. #108 mintty555 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 17:20
    อัพพพพพ
    #108
    0
  9. #61 ~Zom Uร้า Uอ ^O^~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 19:17
    อ่าๆๆ คิดว่าอิทาจิ >< คู๋นี้น่ารักมาก แต่ส้มชอบอิทาจินะ อิทาจิจะมาเมื่อไหร่อ่ะ (ทั้งที่รู้ก็ยังถาม 555 )
    #61
    0
  10. #56 Hatsune Iri (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 17:45
    ซากุระคงอึ้งไปอีกนาน
    #56
    0
  11. #43 noojujaa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:44
    เอาแล้วไงล่ะซากุระ

    #43
    0
  12. #37 春奈 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:30


    อ๊ายยยยย    เขินแทนหนูกุ 
    #37
    0
  13. #36 Yamamoto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:04
    อัพเร็วๆนะค่ะไรเตอร์ กำลังนุกเลย
    #36
    0
  14. #35 saisai luckylove (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:51
    เย้ๆๆๆ ซาสึเกะจะมาแล้ววว

    (มั้ง)

    สนุกจ้า
    #35
    0
  15. #29 พรมวิเศษ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:50
    อ่าาา =///////= กาก้าถ้านายกล้ากว่านีจะเพอเฟ็คมากแต่แค่นี้ก้เขินแล้ว ><

    เกะจะมาแนวไหนนะ?
    #29
    0
  16. #25 kimSaRaTta (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2556 / 17:06
    หนุกๆ อ่านไป ก็เขินกาอาระไป เมื่อไหร่จะมีฉากดีๆของกาอาระกับซากุระบ้างน้อ ~
    #25
    0
  17. #23 MindDear!~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 18:56
    เพื่อน -////-
    เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อหรือเปล่าอ่ะ กาก้า
    ระหว่างรอเกะ เดี๋ยวจิ้นคู่นี้ไปพลางๆก่อนดีกว่า >O<
    #23
    0
  18. #19 Free Style~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 06:23

    : โห! ไรเตอร์แต่งเก่งเกินไปแล้วนะ
    #19
    0
  19. #18 hanasago (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2556 / 20:17
    ไรเตอร์คุงนุกมาขอให้อัปมาอีกนะฮับ (เชียรอยู่)
    #18
    0