[FIC EXO] My Wizard My Love ตราบาปตราบนิรันดร์ [KrisLay]

ตอนที่ 2 : 1 (100%)^^ (re-writer)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    8 มี.ค. 60

B B
 

 1

ความมืดที่คืบคลานเข้ามาทำให้ดอกกุหลาบป่าส่องแสงสีทองออกมา  หนุ่มร่างบางยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม  ผ่านไปนับพันปีที่เขาเฝ้าตามหาเพียงแค่คนๆเดียว  คนที่สาปให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานมานับพันปี  ใจของเขายังเหมือนเดิมไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไปนับพันปี  เขาก็ยังรักเพียงคนเดิม  รักผู้ชายที่ชื่อ อู๋ อี้ฟ่าน

 

เขาหมดหนทางที่จะไปแล้ว  เขาเดินทางไปทั่วโลกเพื่อตามหาอู๋ฟ่าน  แต่ตอนนี้เขาได้กลับมายังที่เดิมอีกครั้ง  จุดเริ่มต้นของเรื่องราวทุกๆอย่างที่ทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานแบบนี้  กรุงโซล เมืองหลวงประเทศเกาหลี

ข้าควรทำอย่างไรดี นายท่านของข้า ข้าจะหาท่านพบได้อย่างไร

ร่างบางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า  สายฝนที่โปรยปรายลงมาทำให้ร่างกายของเขาเปียกปอน  เสื้อผ้าชุดทันสมัยที่แนบกายทำให้ร่างบางดูไม่ต่างจากบุคคลที่อยู่เดินผ่านรอบกาย  หากแต่ใบหน้าหวานและดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเศร้าสร้อยดูกลับน่าค้นหาทำให้ร่างบางโดดเด่นจากผู้คนที่อยู่รอบตัว

เสียงจากผู้คนรอบตัวที่พูดคุยกันทำให้ร่างบางหันกลับมาสนใจ  เพียงเพราะจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ฉายภาพเคลื่อนไหวของศิลปินกลุ่มหนึ่งอยู่  หัวใจของเขาที่เคยอยากจะให้มันหยุดเต้นมานับครั้งไม่ถ้วน  บัดนี้เต้นโครมครามยิ่งกว่าเสียงกลองซะอีก 

ใบหน้าคมคาย  ดวงตาสีเข้มน่าเกรงขาม  จมูกโด่งเป็นสัน  ริมฝีปากสีซีด  คนๆนั้น คือนายท่านผู้นั้นของเขาอย่างแน่นอน  ถึงแม้สีผมและการแต่งกายจะเปลี่ยนไปก็ตาม  ร่างบางอดนึกถึงชายหนุ่มผมสีทองของคนๆนั้นที่เขาเฝ้าตามหามานานไม่ได้  หัวใจที่แทบจะหยุดเต้นบีบรัดแน่น  เขารู้สึกกังวล  ร่างบางรู้ว่าชาติใหม่ของคนๆนั้นคงจะไม่มีเขาอยู่ในความทรงจำ  เพราะพ่อมดที่ชื่อ อู๋ อี้ฟ่าน  ในตอนนั้นได้ตายไปเมื่อพันปีที่แล้ว  ส่วนผู้ชายคนนั้นคือ ศิลปินที่มีชื่อว่า คริส

ข้าเจอนายท่านแล้ว  ข้ารักนายท่านเหลือเกิน โอ๊ยยยยย!!!!

ร่างบางกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดทรมาน  เลือดที่มีอยู่ในตัวเขามันสูบฉีดอย่างรุนแรง  เลือดมากมายที่ไหลออกมาจากปากและจมูกของเขา  ทำให้คนรอบข้างตกใจ  เสียงของผู้คนมากมายเอ่ยถามเขาด้วยความเป็นห่วง  แต่เขากลับเลือกที่จะเดินหนีออกมา

หึเจ็บ  แต่คงน้อยกว่านายท่านสินะขอรับ

เขายิ้มออกมาอย่างพอใจ  พอใจให้เลือดในตัวของเขาไหลออกมา  พอใจที่ร่างกายบีบรัดจนเจ็บเจียนตาย  แต่เขาจะตายได้อย่างไร  ในเมื่อเขาถูกสาป  สาปให้ชดใช้ในสิ่งที่ไม่ได้ก่อ  เขาไม่เคยฆ่าชายที่มีชื่อว่าเสี่ยว ลู่หาน  

เขาไม่เคยคิดเลยด้วยซ้ำว่าเรื่องราวจะออกมาเป็นแบบนี้  เขาเองก็รักลู่หานไม่ต่างจากอู๋ฟ่าน  ลู่หานใจดีกับเขามาโดยตลอด  ลู่หานคือดวงใจของอู๋ฟ่าน  ดวงใจของนายท่าน  เขาจะกล้าทำลายดวงใจของคนที่เขารักได้อย่างไร

 

ร่างบางหันกลับไปมองจอมอนิเตอร์อีกครั้ง  เขาโหยหาคนๆนั้นเหลือเกิน  ถึงพบกันอีกครั้งคนๆนั้นจะจำเขาไม่ได้เขาก็ยังอยากที่จะพบ  ถึงคนๆนั้นจะพูดว่าเกลียดเขาอีกเป็นร้อยๆครั้ง  เขาก็อยากที่จะอยู่ใกล้ๆ

อู๋ฟ่าน นายท่านของข้า

ร่างบางยืนมองผู้คนที่กำลังเดินไปมาให้วุ่น
เขายืนอยู่ในบริษัท SM Entertainment แล้ว และตอนนี้เขากำลังมองหาผู้ชายผมสีดำคนที่อยู่ในจอมอนิเตอร์เมื่อตอนเย็น เสื้อผ้าที่เปียกปอนถูกเปลี่ยนใหม่ เพราะเขาต้องการมาพบร่างโปร่ง ในสภาพอย่างนั้นคงจะไม่ไหว
“มาติดต่อเรื่องอะไรค่ะ”
หญิงสาวหน้าสวยที่นั่งอยู่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ถามเขา ใบหน้าของหล่อนข้นสีเล็กน้อย ทันทีที่สบตากับร่างบาง
“ผมมาหาคนๆนั้นครับ”
ร่างบางชี้ไปยังรูปโปสเตอร์ที่ติดไว้ยังผนัง รูปที่มีชายหนุ่มผมดำและเพื่อนร่วมวงอีก 10 คน
“เอ่อมาหาศิลปินวง exo เหรอค่ะ ตอนนี้คงให้พบไม่ได้หรอกค่ะ”
“งั้นเหรอครับ”
ร่างบางทำหน้าเศร้า เขามองนาฬิกาข้อมือของเขา ตอนนี้จะเที่ยงคืนอยู่แล้ว อีกไม่นานก็จะเช้าเขาจะต้องกลับไปเป็นกุหลาบป่าอีกครั้ง
 
สีหน้าเศร้าๆของร่างบาง ขัดกับใบหน้าหวาน จนหญิงสาวทั้งสองตรงหน้า อดที่จะเศร้าตามไปด้วยไม่ได้ เมื่อก่อนหากมีคนเดินเข้ามาขอพอศิลปินในยามวิกาลแบบนี้หล่อนคงจะรีบไล่ให้กลับไป แต่สำหรับชายหนุ่มหน้าหวานตรงหน้าพวกหล่อนกลับทำใจที่จะไล่ไปไม่ได้ พวกหล่อนหลงใหลในเสน่ห์ที่แปลกประหลาดของคนๆนี้ทันทีที่สบตา
“ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรค่ะ”
หญิงสาวอีกคนทำใจกล้าถามออกไป
“เลย์ครับ ผมชื่อเลย์”
ร่างบางรีบตอบหญิงสาวทันที
“คุณเลย์เป็นอะไรกับพวกหนุ่มๆวง exo เหรอค่ะ”
เป็นอะไรงั้นเหรอ? นี่เขาอยู่ในฐานะอะไรกันนะ คนที่ผ่านมาพบและอยากเจอตัวจริงของศิลปินอย่างนั้นนะเหรอ ถ้าตอบไปแบบนั้นคงโดนไล่ให้ออกไปแน่นอน
“เพื่อนเก่าน่ะครับ”
“อย่างงั้นเหรอค่ะ คุณเลย์นี่หล่อจังเลยนะค่ะ ไม่สิออกไปทางสวยซะมากกว่า คุณเลย์ไม่สนใจที่จะมาเป็นศิลปินค่าย SM ดูหน่อยเหรอค่ะ”
หญิงสาวถามออกไปอย่างใจนึก เพราะความหลงใหลใบหน้าหวานตรงหน้า และหลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวของร่างบาง
“ผมยากเป็นครับ”
เขาอยากเป็นศิลปิน เพราะอยากที่จะได้อยู่ใกล้ๆ นายท่านของข้า
“จริงเหรอ?
เสียงที่มาจากด้านหลัง ทำให้เขาหันกลับไปมองชายสูงวัยที่ยืนมองเขาอยู่ สีหน้ายิ้มแย้มดูอบอุ่น ทำให้ร่างบางต้องโค้งศรีษะทำความเคารพเขา
“ครับผมอยากเป็นศิลปิน”
“งั้นก็ตามผมมาสิ”
ชายสูงอายุยืนมองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้าตั้งแต่ตอนที่เดินเข้ามาในบริษัท ร่างบางดูมีเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้เขาละสายตาไปไม่ได้ ยิ่งมายืนอยู่ใกล้ๆกลิ่นหอมอ่อนๆแปลกประหลาดยิ่งทำให้เขาต้องการร่างบางตรงหน้า ไม่ใช่เพราะพิศวาส หรือ เรื่องชู้สาว แต่เป็นเรื่องธุรกิจต่างหาก
 
เขาพาร่างบางมายังห้องซ้อมเต้นห้องหนึ่งในบริษัทที่มีไว้สำหรับคัดตัวศิลปิน เขาโทรศัพท์ไปหาเลขาส่วนตัวซึ่งกลับบ้านไปแล้ว ให้กลับเขามาในบริษัทอีกครั้ง เพื่อขอให้เลขาของเข้าช่วยคัดตัวชายหนุ่มหน้าหวานตรงหน้า
“นั่งรอสักครู่ได้ไหม?
ชายสูงอายุหันมาถามเขา
“ได้ครับ”
ไม่นานนักเลขาของชายสูงอายุก็โล่มา ฉากทุกอย่างถูกจักขึ้นอย่างรีบเร่ง ตากล้องที่ถูกเรียกตัวมาบันทึกวิดีโอดูหัวเสียเล็กน้อย ในห้องนี้มีเพียงทีมงานแค่ 2 คน รวมตัวกล้องด้วยก็เป็น 3 คน เพลงของศิลปินในค่ายถูกเปิดเพื่อให้เขาเต้น
 
เพียงแค่ได้ฟังเพลงร่างกายของเขาก็เริ่มขยับไปเอง ตามจังหวะเสียงเพลง ถึงจะไม่ใช่ท่าทางประกอบเพลงของศิลปินเจ้าของเพลง แต่ก็ทำให้ทีมงาน รวมทั้งชายสูงอายุชื่นชอบได้ไม่น้อยเลย เสียงตบมือหลังจากจบเพลงทำให้ร่างบางยิ้มออกมา ลักยิ้มที่แก้มของร่างบางทำให้ทีมงานและตากล้องอดที่จะยิ้มตามไม่ได้ มันช่างสดใสจริงๆ ดีกว่าใบหน้าเศร้าสร้อยนั้นตั้งเยอะ
“ร้องเพลงได้รึเปล่า?”
ชายสูงอายามเขาอีกครั้ง คราวนี้เขายิ้มให้ร่างบางอย่างพอใจ ต่างจากร่างบางที่ทำหน้าเศร้าใจ
“ร้องได้ครับ”
เมื่อพันปีก่อนเขาก็เคยร้องเพลงให้นายท่านฟัง ร้องเพลงทุกวันจนกระทั่งนายท่านพบชายหนุ่มหน้าหวานอันเป็นที่รัก หน้าที่ของเขาถูกแย่งไปเป็นของชายหนุ่มที่มีชื่อว่า เสี่ยว ลู่หาน
“ร้องให้ฟังได้ไหม”
สิ้นเสียงของชายสูงอายุ เขาก็เริ่มร้องเพลงที่เขาแต่งเอาไว้ เมื่อพันปีก่อน หลังจากที่นายท่านของเขาพบคนรัก เพลงรักที่เจ็บปวด ทุกระทม รักที่ไม่สมหวัง สายตาทุกคู่จับจ้องมายังร่างบาง น้ำตาใหลรินออกมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ไม่สิ.. สาเหตุคงมาจากบทเพลงรักที่ไม่สมหวังในรักของร่างบางตรงหน้าต่างหาก

 

 

 

 

  

 

100%

แยมโรลลงให้100%แล้วนะค่ะ แน่นอนว่าต้องลุ้นต่อไป แยมโรลเขียนเรื่องนี้เรื่องแรกยังไงก็เป็นกำลังใจให้ด้วยนะค่ะ 

มาม่าช่วงแรกจะเบาๆค่ะ แต่ช่วงหลังจัดหนักแน่นอน^^ (ทำร้ายม๊า)

อย่าลืมเม้นให้แยมโรลด้วนนะค่ะ จุ๊ฟๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

271 ความคิดเห็น

  1. #258 kurumina (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 07:45
    ไนท์มาแล้ว~^^
    #258
    0
  2. #241 conan_tkd (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 19:21
    น่าสงสารไปอีก เสี่ยวลู่ตายเพราะอะไร
    #241
    0
  3. #219 numwatchak (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 21:53
    อย่าดราม่านานนะสงสารม๊า
    #219
    0
  4. #199 N\'Nine Chanakan Narak (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 23:01
    จะได้เจอกันแล้วววว
    #199
    0
  5. #159 หมวกอาบน้ำสีส้ม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 15:02
    ติดตามอ่านน่ะค่ะ
    #159
    0
  6. #140 Miss19 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 09:23
    อพค.ปากไม่ดีเลยนะค่ะ ไม่น่ารักเลยนะก๊ากา
    #140
    0
  7. #57 ฮุนฮานอิสเรียล') (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2556 / 06:32
    สงสารม๊าเลย์ T^T
    #57
    0
  8. #39 KrisLay9091 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2556 / 20:28
    ลู่ ตายเพราะอะไร
    แล้วเฮียตายแล้วกลับมาเกิดใหม่ ลู่จะกลับมาเกิดใหม่ไหม
    แล้วอี้ ตอนกลางวันอี้ต้องเป็นดอกกุหลาบนิ่
    แล้วจะทำไงล่ะ
    #39
    0
  9. #32 Monster (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 21:40
    ลู่ตายได้ไง ?? อยากรู้ ๆ ๆ
    สงสารม๊าาา
    เฮียพูดแรงกับม๊าไม่รักษาน้ำใจม๊าเลย
    #32
    0
  10. #15 Xingfan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 10:42
    อิพี่คริสโหดร้ายยยยยยย ด่าแรงมากเลยนะ
    #15
    0
  11. #13 fanfan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 09:52
    สงสารเลย์อ่ะ อย่าบอกรักคริสเลย T^T 
    #13
    0
  12. #9 =W= (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2556 / 19:18
    แล้วจะทำไงอะ??

    ตอนกลางวันเป็นดอกกุหลาบไม่ใช่เหรอ????
    #9
    0
  13. #4 Zanaka I (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 10:51
    เฮียจะเกลียดม๊าเหมือนเดิมป่ะ
    อย่าเกียดม๊าเลยนะ
    #4
    0
  14. #3 ต้าร์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 09:37
    แล้วอี้จะพ้นคพสาปเมื่อไหร่น้อออ เฮ้อออ
    #3
    0