DEMONIC AHOLIC ll ลิ้มรสรักคนเลว

ตอนที่ 9 : Aholic08 ll ลิ้มรสรักครั้งที่8 {อัพ100%} ยังชอบมันใช่ไหม?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,963
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    14 ต.ค. 59



EP08
-ลิ้มรสรักครั้งที่8-






-SOMJEED TALK-

          ‘ยังรักพี่ใช่ไหมคะ?

          เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันเหมือนกับการแกล้งกันด้วยวิธีที่รุนแรงขึ้น เพื่อไล่ต้อนให้ยอมคลายความจริง เพื่อทำให้ยอมรับว่าฉันไม่สามารถมองผู้ชายคนอื่นได้อย่างจริงๆ จังๆ ตามนิสัยของปีศาจที่มักชอบทำตามใจตัวเองอยู่เป็นประจำ ฉันแพ้ลูกบังคับของเขาทุกครั้ง 

แม้จะรู้จุดประสงค์ที่อีกฝ่ายจงใจทำ แต่ว่า

พี่รักจี๊ดนะคะ ประโยคนั้นดังติดหูซ้ำๆ รวมถึงริมฝีปากร้อนของเขาที่ประทับลงมาอย่างอ่อนโยนยังฝังแน่นและสลัดออกจากหัวและความรู้สึกไม่ได้สักที

          เช้าวันต่อมา ฉันเดินออกจากห้องพักในสภาพของคนนอนน้อย หลังจากถูกพี่โตทำแบบนั้นใส่เมื่อคืน มันก็พานให้นอนไม่หลับ ฉันพาตัวเองมานั่งที่โซฟากลางห้องรับแขกเพื่อรอแต้วแต่งตัวอย่างเช่นทุกวัน แต่เหมือนว่าวันนี้บางสิ่งบางอย่างกำลังเปลี่ยนไป

          ส้ม มานี่หน่อยลูกเสียงของคุณน้าซึ่งเรียกดังจากในห้องครัว ทำฉันลุกจากโซฟาเดินเข้าไปหาท่านอย่างมีมารยาททันที

          มีอะไรหรือเปล่าคะ?

ชิมแกงให้น้าหน่อยสิ รสมันจัดไปหรือเปล่า?คุณน้ารีบพูดเข้าประเด็นมือพลางใช้ช้อนขนาดเล็กตัดน้ำแกงเผ็ดส่งมาทางฉันเพื่อให้ช่วยชิม

ฉันไม่ได้ปฏิเสธอะไร ช่วยอะไรก็ช่วย จึงลองซดไปหนึ่งอึก

เป็นไงบ้าง รสจัดไปไหม?

อร่อยแล้วค่ะ ชิมแล้วอยากได้ข้าวร้อนๆ สักจานเลย คิกๆ

จริงเหรอ แต่แม่ว่า...

ตึก! ตึก! ตึก! ตึก!

เสียงฝีเท้าของใครบางคนซึ่งวิ่งลงมาจากบันได ทำคุณน้าหยุดคำพูดลังเลและไม่มั่นใจของตัวเองลง สายตาชำเลืองมองไปยังเจ้าของเสียงวิ่งดังกล่าวก่อนตะโกนเรียน พลอยให้ฉันต้องหันมองไปด้วย

ราม! โต! มานี่หน่อยลูก

พอพวกเขาถูกคุณน้าเรียกไอ้อาการรีบร้อนลงบันไดที่มีในตอนแรกก็ถูกสลัดทิ้งไปตามประสาลูกที่ดี และพากันกอดคอเดินเข้ามาในครัวกันอย่างพร้อมเพรียง การที่พี่รามเดินเข้ามาไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกประหม่านักหรอก แต่ว่าที่ข้างเขาดันมีพี่โตด้วยนี่สิ

ชิมแกงเผ็ดให้แม่หน่อยสิว่าแล้วคุณน้าที่ไม่มั่นใจฝีมือการทำอาหารของตัวเองก็รีบใช้ช้อนตักน้ำแกงป้อนลูกชายทั้งสองทีละคน

หืมม อร่อยแล้วแม่ เด็ดเลยพี่คำรามเป็นคนปากหวานรีบโพล่งให้คำตอบเป็นคนแรก

จริงเหรอ...แต่นั่นก็ยังไม่ทำให้คุณน้าเชื่อได้อยู่ดี เธอจึงหันไปถามความเห็นจากปากลูกชายอีกคน ป็นไงบ้างโต?”

พอพี่โตถูกคุณน้าถามเขาก็ทำหน้านึก

รสจัดไปไหม หรือว่าขาดรสไหนอีก?” อีกครั้งที่คุณน้าถามด้วยความอยากรู้ข้อเสนอแนะของลูกชาย ซึ่งนั่นทำให้พี่โตเหลือบมองหน้าฉันแล้วถามย้อนแม่ตัวเองกลับไป

แล้วเมื่อกี้ที่จี๊ดชิม จี๊ดบอกแม่ว่าไงอ่ะ?” ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อในคำถามของเขาดันมีชื่อของตัวเองอยู่ด้วย

ส้มบอกว่าอร่อยแล้ว แต่แม่ว่ามันรสจัดไป...

งั้นก็ไม่จัดหรอกแม่ อร่อยแล้ว” เขาขัดแม่เสียงหนักแน่น ทว่า สายตากลับเอาแต่มองหน้าฉันอยู่จนพานไม่เป็นตัวของตัวเอง แถมยังพูดเสริมออกมาอีกครั้ง เพราะอะไรที่จี๊ดว่าดี โตก็ว่าดีหมดแหละ

งั้นเหรอ ถ้าอร่อยเย็นนี้พวกลูกก็กลับมากินข้าวบ้านกันด้วยล่ะ

ครับแม่ ทั่วหน้ามันร้อนเมื่อได้ฟังพี่โตพูดออกมาแบบนั้นจนไม่กล้าที่จะเหลือบมองเจ้าของเสียงพูดที่พยายามบอกว่าเขามีความเห็นเดียวกัน

เนื่องจากทำตัวไม่ถูกฉันถึงถือโอกาสแทรกเสียงขึ้นเพื่อพาตัวเองไปจากสถานการณ์ตรงหน้า

หนูไปรอแต้วก่อนนะคะ

จ๊ะ ขอบใจมากนะส้ม เย็นนี้กลับมากินข้าวด้วยล่ะ

ค่า!” สิ้นเสียงรับปากฉันก็รีบจ้ำเท้าพาตัวเองออกจากบรรยากาศแปลกๆ ในห้องครัวทันที จนได้พบเข้ากับแต้วซึ่งตอนนี้แต่งตัวเสร็จแล้ว และพร้อมจะเดินทางไปมหาวิทยาลัยด้วย

ส้ม แกดูกระโปรงฉันดิ มันดูคับๆ ตันๆ ป่ะ?แต้วถามคล้ายกับไม่มั่นใจ

ไม่นี่ ก็ดีแล้วให้ตายสิ วันนี้มันวันไม่มั่นใจของคนในบ้านหรือไงนะ!?

พี่โต พี่คำราม กระโปรงแต้วมันดูคับไปป่ะ?” อีกครั้งที่แต้วหันไปถามพี่ชายของตัวเองซึ่งเดินออกจากห้องครัวพอดี

อย่างกับแหนมนั่นน่ะคำพูดพี่คำราม ส่วนคำพูดพี่โต

เมื่อกี้จี๊ดบอกแต้วว่าไงอ่ะ?เขาพูดด้วยถ้อยคำเดียวกับตอนให้คำตอบคุณน้าในครัวไม่มีผิด

ส้มบอกว่าดีแล้ว แต่แต้วว่ามันไม่...

ถ้าจี๊ดว่าดี...พี่โตไม่ฟังเสียงบ่นของน้องสาวตัวเองจนจบ

เขาขยับยิ้มและจงใจมองฉันตลอดการพูด โดยเฉพาะกับประโยคต่อมาที่สร้างความช็อกให้กับน้องสาวตัวเองมากกว่าครั้งไหน

พี่ก็ว่าดีจ้ะ...

ประโยคดังกล่าวทำบทสนทนาระหว่างพี่น้องร่วมสายเลือดเงียบลง คงมีพี่คำรามเท่านั้นแหละซึ่งยังคงส่งเสียง

แต่ไม่ใช่เสียงพูดหรอกนะ เป็นเสียงไอต่างหาก

คุก! คุก! คุก! คุก!

มึงเป็นเชี่ยไรไอ้ราม! พี่โตหันไปว่าพี่คำรามเสียงดุ แต่ว่าบนใบหน้ากลับแสดงออกว่าเขากำลังเขิน

หนูว่าพี่โตควรไปหาหมอ แต้วเหน็บพี่ชายตัวเองพลางดึงแขนฉันพาเดินแทรกกลางระะหว่างพี่โตกับพี่คำรามเดินออกไป

ฉันไม่ได้หันมองพี่โตหรอก ตั้งแต่คืนผิดพลาดฉันคิดว่าเขาแปลกพอแล้ว แต่พอพ้นเหตุการณ์เมื่อคืน ฉันคิดว่าเขายิ่งทวีความแปลกเข้าไปใหญ่

ดูใจดีมากเกินกว่าที่ควรจะเป็น...

แต้ว! ฉันถูกแต้วพ้นจากตัวบ้านไม่เท่าไหร่ ก็ต้องหยุดเท้าลงเพราะเสียงของพี่โตที่ดังจากด้านหลัง

อะไร!?”

ให้พี่ไปส่งที่มหา'ลัยป่ะ?”

อะไร วันนี้ผีเข้าเหรอ มาใจดีกับนงกับน้อง!?”

ประมานนั้น ฉันรู้สึกได้ว่าพี่โตเดินตามมาหยุดอยู่ด้านหลังฉัน เขายืนตรงนั้นต่อปากต่อคำกับแต้ว

รถเล็กอ่ะ หนูขี้เกียจนั่งเบียดกับส้ม เดี๋ยวนั่งแท็กซี่ไปดีกว่า

เนี่ย พอมีน้ำใจให้ก็ชอบปฏิเสธ

ให้ตายสิ! ทำไมเขาต้องมายืนคุยใกล้ฉันขนาดนี้ด้วยนะ!

ถามจริง ต้องการอะไรจากหนูป่ะ? ยัดเยียดน้ำใจจังเลย

เห็นพี่เป็นอะไรวะแต้ว ขึ้นรถ! สิ้นเสียงพี่โตแต้วก็เบ้ปากถึงอย่างนั้นเธอก็ยินยอมตรงไปที่รถของพี่ชายตัวเอง ทว่า ตอนนั้นเองฉันกับแต้วกลับต้องร้องอุทานออกแทบจะพร้อมเพรียงกัน

อ๊ะ!” ที่เป็นอย่างนั้นก็เพราะคนตัวใหญ่ใช้ใช้มือผลักหัวน้องตัวเองอย่างแรง ขณะเดียวก็ถือวิสาสะคว้าข้อมือฉันไปด้วย

อะไรวะพี่โต!?” การกระทำแบบนั้นมันเลยทำให้แต้วโวยวาย

แต้วไปกับไอ้รามนู้น

เอ้า!”

เพราะพี่จะไปกับจี๊ดคนฟังเบ้ปากอย่างขัดใจสุดๆ พร้อมรีบมองหน้าฉันสลับกับข้อมือซึ่งถูกพี่ชายของตัวเองจับไว้ ก่อนพ่นคำออกมาอย่างหัวร้อน เดินทิ้งส้นตึงๆ ตรงไปหาพี่คำรามที่ขึ้นคร่อมรออยู่ที่รถของตัวเอง

เออ! ใช่สินะ ฉันมันแค่น้องในสายเลือด ส่วนส้มมันไม่ใช่!!”

ท่ามกลางสถานการณ์วุ่นวาย จังหวะเดียวกับประตูรั้วบ้านก็ถูกเปิดออก ก่อนปรากฏร่างเพรียวบางของหญิงสาวอีกคนในชุดนักเรียนช่างศิลป์ที่เดียวกับที่พี่โตและพี่คำรามเคยเรียนมาก่อน

เธอชื่อ น้ำหอมเราอายุห่างกันแค่ปีเดียว แต่ความคิดความอ่านของเราดูต่างกันมากนัก เธอไม่ค่อยเป็นที่ชอบใจของแต้ว พี่โต และพี่คำรามเท่าไหร่ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็อาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกันในฐานะภรรยาของพี่คำรามอยู่ดี

พี่น้ำหอมอยู่ได้โดยไม่ต้องพูดคุยกับใคร ซึ่งเทียบกับฉัน ฉันคงทนไม่ไหวแน่ๆ เธอเข้มแข็งกว่าผู้หญิงทุกคนที่ฉันได้เจอ แม้จะถูกพี่คำรามแกล้งแรงๆ อยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ไม่เคยเห็นพี่น้ำหอมร้องไห้เลยสักครั้ง

ฉันอิจฉาเธอจังที่เข้มแข็งได้ขนาดนั้น...

ไปเถอะค่ะ ขึ้นรถ...ฉันถูกทำให้ละสายตาจากพี่น้ำหอมด้วยแรงกระตุกบริเวณข้อมือเบาๆ และถูกพี่โตพาตัวไปยังรถของเขาซึ่งจอดอยู่ไม่ห่างบริเวณนั้นนัก

นี่พี่โต…” ความเห็นอกเห็นใจ มันทำให้ฉันลืมตัวเอ่ยปากเรียกคนตัวใหญ่ออกไป โดยสายตายังคอยมองพี่น้ำหอมที่เดินออกไปจากหน้าบ้านคนเดียวอย่างเงียบๆ เราแวะไปส่งพี่น้ำหอมด้วยได้ไหมคะ?

พูดอะไรอย่างงั้นล่ะคะ ปล่อยให้เขาไปเองก็ดีอยู่แล้วนี่

หนูสงสารพี่น้ำหอม...อะพี่โตหยุดคำพูดเห็นอกเห็นใจฉันลงด้วยการบีบข้อมือแน่นขึ้น พานให้ต้องละสายตาจากพี่น้ำหอมหันกลับไปมองหน้าเขาอีกครั้ง และพบว่าพี่โตกำลังเหลือบมองฉันอยู่

ตอนแรกเขาทำหน้าดุ แต่พอเราสบตากับเขาก็ยิ้มตาหยีแล้วพูดเพื่ออธิบาย

จี๊ดรู้อะไรไหมคะ รถพี่น่ะมีอยู่ไม่กี่คนหรอกที่พี่จะอนุญาตให้นั่งซ้อน ถ้าไม่ใช่พ่อ แม่ น้องสาว หรือเพื่อนสนิท พี่ไม่ให้คนอื่นซ้อนหรอกค่ะ…”

...

นอกจากว่า เขาจะเป็นเมีย พี่ถึงอนุญาต

บรืนน บรืนนน

เจอหน้ามหาลัยแต้ว”  ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อพี่คำรามบิดรถผ่านเราทั้งคู่นำไปก่อนโดยมีแต้วซ้อนท้ายไปด้วย แถมเธอยังเอาแต่บ่นแกมประชดประชันพี่ชายตัวเองไม่เลิก

ใช่ซี่! ฉันมันน้องในไส้นี่!!” สุดท้ายพี่คำรามก็เลือกที่จะพาแต้วไปมหาวิทยาลัยมากกว่าจะไปส่งพี่น้ำหอมที่วิทยาลัยช่างศิลป์

มาค่ะ ขึ้นรถอีกครั้งที่ฉันสะดุ้งเพราะเสียงเรียก ก่อนพบว่าพี่โตกำลังหันไปกวาดขาขึ้นรถตัวเองโดยเขาเหลือที่บริเวณเบาะหน้าเอาไว้

พี่โตก็เขยิบไปหน่อยสิคะ หนูนั่งซ้อนไม่ได้

นี่ไงคะ ที่ตั้งเยอะเขาว่าพลางตบเบาะหน้าที่เว้นว่างเอาไว้

หนูหมายถึงข้างหลัง

ก็พี่ชอบข้างหน้ามากกว่าข้างหลังคำพูดสองแง่สองง่ามของเขาทำฉันหน้าร้อนขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล แต่ไม่ทันได้ปฏิเสธอะไร พี่โตก็เอื้อมมือมาดึงแขนฉันให้เดินเข้าไปหา เมื่อเราอยู่ในระยะที่ใกล้กับพอสมควรเขาก็กระซิบ หรือว่าจี๊ดชอบข้างหลังมากกว่าข้างหน้าล่ะคะ?

พี่โต!” ไม่เลย เขาไม่ได้เปลี่ยนไปตรงไหน ยังคงหาเรื่องแกล้งฉันอู่ตลอดเวลาเหมือนทุกครั้ง

เมื่อไม่มีทางเลือกฉันจึงต้องยอมทำตามคำชวนของปีศาจด้วยการขยับขึ้นไปนั่งซ้อนบนเบาะหน้าและปล่อยให้เขาใช้แขนอ้อมจับแฮนด์จากด้านหลังเสมือนกำลังถูกกอด

ตลอดทางที่เขาขับรถพาฉันมาส่งที่มหาวิทยลัย พี่โตไม่พูดอะไรเยสักคำ เขาไม่ได้พูดถึงสิ่งที่เราคุยกันเมื่อคืน หรือเรื่องความรู้สึกของฉันที่ยังมีต่อเขา บางคราวก็ดูใจ บางคราวก็ขี้แกล้ง บางคราวก็เย็นชา จนเหมือนว่าเขาไม่ใช่ผู้ชายคนเดียวกับที่บอกว่ารักฉันเมื่อคืนตรงไหน

พี่รักจี๊ดนะคะ...

          หรือว่านั่นน่ะ มันก็แค่ความอยากเอาชนะฉันเฉยๆ นะ

10 นาทีต่อมา...

ทันทีที่รถมอเตอร์ไซค์ของพี่โตเลี้ยวเข้าสู่บริเวณหน้ามหาวิทยาลัย เราก็ตกเป็นจุดสนใจของนักศึกษาคนอื่นๆ ทันที โชคดีที่ตอนนั้นมีพี่คำรามกับแต้วอยู่ด้วย พวกเขาเลยแบ่งเบาภาระทางสายตาคนนอกไปได้หน่อย

พี่โตจอดเว้นระยะห่างจากจุดที่พี่คำรามกับแต้วรออยู่ประมาน 3 เมตรเห็นจะได้ พอรถจอดสนิทฉันก็รีบขยับตัวลงจาเบาะหน้าทันที แต่พี่โตกลับไม่ยอมปล่อยให้ลงง่ายๆ เขาใช้มือกันตัวฉันเอาไว้แล้วพูดขึ้น

เย็นนี้เดี๋ยวพี่มารับนะคะ

มะ ไม่ต้องค่ะฉันไม่ชอบปฏิเสธคนแต่ก็ต้องปฏิเสธเขาเพราะเมื่อช่วงหัวค่ำรับปากกับพี่ยูยะเอาไว้

ทำไมอ่ะ พี่อยากมารับเมียไม่ได้เหรอ?

หยุดพูดแบบนี้นะคะ!” ฉันดุ

ก็พี่พูดจริง พี่อยากมารับจี๊ดทุกวัน...

หนูมีนัดแล้วสุดท้ายฉันก็ขัดเขาออกไป โดยอีกฝ่ายยังไม่ทันพูดจบประโยคดีด้วยซ้ำ และรีบรัวคำพูดปรามออกไปพลางใช้มือแกะแขนเขาที่ขวางทางอยู่ออกแล้วรีบลงจากรถ พี่โต ไม่ต้องมารับหนูหรอกค่ะ

แม้ว่าฉันจะรู้สึกชอบเขามากนับตั้งแต่ในอดีตมากแค่ไหนก็ตาม แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้สึกและรู้ตัวอยู่ตลอดเวลาก็คือ ฉันมีแฟนแล้วส่วนเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพี่โตกับพี่การ์ตูน ฉันไม่รู้หรอกว่าตอนนี้เป็นแบบไหน แต่ขณะเดียวพี่ยูยะเองก็ไม่ได้ทำผิดอะไร ในเมื่อเรายังคบกันอยู่ ฉันก็อยากทำหน้าที่แฟนที่ดีที่สุดให้เขาบ้าง

ไม่ใช่เห็นแก่ตัว เอาแต่ความสุขตัวเอง

พี่ก็ไม่อยากปล่อยมือส้มจี๊ดเหมือนกัน

ฉันไม่อยากให้เขาเสียใจ เพราะรู้ดีว่าเวลาที่ความเสียใจเคลื่อนผ่านเข้ามาในความรู้สึกน่ะ มันทรมานแค่ไหน...

ขอบคุณนะคะที่มาส่งฉันรีบยกมือไหว้เขาเพื่อขอบคุณ และทำตัวเหมือนอย่างปกติ

ทว่า ตอนนั้นเอง

ฟึ่บ! ตุบ!

โอ้ยยย!” เพราะความประหม่าบวกรวมกับหลายๆ ความรู้สึก ทำฉันที่ไม่ทันมองทาง หันไปชนเขากับใครคนหนึ่งซึ่งบังเอิญเดินผ่านบริเวณนั้นทันที

ขอโทษค่ะพานให้ต้องรีบก้มหัวขอโทษให้กับความซุ่มซ่ามของตัวเองทันที แต่ว่า

ส้มจี๊ด...คนที่ฉันหันไปชนน่ะมันดันเป็นบุ๊ค เพื่อนสมัยประถมของฉันเอง

พอเขารู้ว่าเป็นฉัน ความมือไวของบุ๊คก็รีบฉวยมือฉันเข้าไปกุมไว้แน่นส่วนปากก็ถามอย่างเป็นห่วงเป็นใย ทั้งที่คนที่คนผิดน่ะมันฉันต่างหาก

เจ็บตรงไหนไหมอ่ะส้มจี๊ด ไหนบุ๊คดูหน่อย

ฉันไม่เป็นไรบุ๊ค แกไม่ต้องดูหรอก...ไม่ถามเปล่าบุ๊ครีบเอื้อมมือแตะหน้าฉันเพื่อดูร่องรอยบาดแผลด้วยสายตาเป็นห่วง แต่เขาคงไม่ทันสังเกตว่า ขณะเดียวกันนั้นมีสายตาของใครคนหนึ่งมองเราอย่างไม่ชอบใจอยู่ในระยะใกล้

เฮ้ยราม!” จู่ๆ พี่โตก็ตะโกนเรียกพี่คำรามขึ้นมันเสียอย่างงั้น ซึ่งเสียงดังกล่าวทำให้บุ๊คซึ่งกำลังใช้มือแตะแก้มฉันหยุดชะงักไปเล็กน้อย เขารีบเงยขวับมองไปยังต้องเสียงก่อนแสดงสีหน้าช็อกอย่างขีดสุดเมื่อเจอเข้าปีศาจที่ใครๆ ต่างเกรงขาม

ว่า!?”

มึงว่า...ไม่ใช่เพราะเขามองเห็นพี่โตอย่างเดียวหรอก แต่รวมไปถึงคำพูดของปีศาจที่กำลังตะโกนคุยกันอย่างเปิดเผยนั่นต่างหาก

หนังสือเขาใช้ตีนเหยียบตอนอ่านได้ป่ะวะ?

แน่นอนว่าบทสนทนาที่เขาใช้ข่มเหงคนอื่นดูจะได้ผลใช่เล่น

สะ ส้มจี๊ด....เราไปรอที่คณะนะเว้ย!” เมื่อบุคคลซึ่งมีชื่อแปลความหมายได้ว่า หนังสือรีบผละตัวออกห่างจากฉันพร้อมทั้งรีบยกมือไหว้ส่งผ่านไปทางพี่โตซึ่งนั่งคร่อมรถมองเราจากทางด้านหลัง ก่อนจะวิ่งหนีเข้าไปในมหาวิทยาลัยปานว่าหนีเจ้าหนี้

ฉันรีบหันไปขึงตาดุใส่คนตัวใหญ่นิสัยขี้แกล้ง แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือรอยยิ้มยาหยีอย่างคนอารมณ์ดี แถมยังเอ่ยขึ้นด้วยคำถามเดิมซึ่งควรจะจบไปนานแล้ว

เลิกเรียนแล้วเดี๋ยวพี่มารับนะคะ

หนูบอกไม่ต้องไง!”

นะ พี่อยากมารับจี๊ดนี่

หนูบอกว่าหนูมีนัดแล้ว

ก็ช่างนัดนั้นสิ นัดกับพี่แทนไม่ได้เหรอ?

ให้ตายสิ! นี่อย่าบอกนะว่าที่เขากำลังจะทำตามที่พูดไว้เมื่อคืนจริงๆ ทั้งที่ฉันยังไม่เลิกกับเพื่อนของเขา!

งั้นนัดก็ได้ค่ะเมื่อไม่มีทางเลือกฉันจึงเลยตามเลย ซึ่งคำพูดดังกล่าวสร้างรอยยิ้มให้แก่คนฟังอย่างเห็นได้ชัด ก่อนรอยดังกล่าวจะหุบไป เมื่อฉันพ่นประโยคถัดมา

เย็นนี้เจอกันที่โต๊ะกินข้าวในครัวนะคะ ห้ามผิดนัดล่ะ!”

ฉันไม่รอต่อปากต่อคำกับเขาต่อ รีบหันหลังเดินไวตรไปหาแต้วซ฿งตอนนี้เริ่มเปลี่ยนมายืนเท้าเอวคล้ายกับหงุดหงิดที่ปล่อยให้รอ

ตั้งใจเรียนล่ะ

ค่า!” พี่คำรามกำชับไว้หนสุดท้ายก่อนบิดรถย้อนกลับออกไป คาดว่าคงไปหาพี่โตนั่นแหละ ซึ่งฉันไม่กล้ามองเขาหรอก เกิดมาก็เพิ่งจะเคยทำนิสัยแบบนี้ใส่เขาเหมือนกัน

ทำยังไงดีล่ะ... ก็ในเมื่อตลอดมาเขาเอาแต่ทำตัวเหมือนปฏิเสธความรู้สึกฉันอยู่ตลอดเวลา พอเขาเริ่มเป็นฝ่ายหยิบยื่นความรู้สึกให้แบบนี้มันก็พลอยให้ทำตัวไม่ถูก

แต่พี่โตก็ไม่ได้เป็นโรคช่างตื้อเหมือนกับฉันเมื่อก่อนหรอกนะ

เพราะหลังจากพูดใส่เขาแบบนั้นเมื่อช่วงสาย ช่วงบ่ายหลังจากเลิกเรียน พี่โตก็ไม่ได้มาปรากฏตัวที่หน้ามหาวิทยาลัยจนเป็นจุดสนใจเหมือนอย่างทุกวัน กลับกัน คนที่มารอฉันที่หน้ามหาวิทยาลัยนั้นดันผู้ชายที่มีสถานะแฟนอย่างพี่ยูยะ ตามอย่างที่ได้นัดกันไว้

ไม่มีวี่แววหรือเงาของพี่โตให้เห็นเลยแม้แต่นิด

รอนานไหมคะ?” เขาถามยิ้มๆเมื่อเราได้เจอหน้า แต่ว่าสายตากลับกวาดมองไปรอบๆ เหมือนหาใครอยู่

ไม่ค่ะ ฉันส่ายหน้า หนูเพิ่งเรียนเสร็จเมื่อกี้เอง

เหรอคะ? แล้วนี่ตัวเล็กกินอะไรมายังเขาถามอีกครั้งและหยุดสายตาที่หน้าฉันพร้อมด้วยรอยยิ้มใจดี

ยังค่ะด้วยความสงสัยเพราะดันสังเกตเห็นท่าทางแปลกๆ ของเขา ฉันจึงถามออกไปตามประสา พี่ยูยะมองหาใครอยู่เหรอคะ?

ไม่ได้ถามอย่างเดียวแต่ฉันอาศัยจังหวะนั่นกวาดตามองหาพี่โตไปด้วย เพราะลึกๆ ฉันแอบรู้สึกว่าคนที่พี่ยูยะมองหาเมื่อครู่น่าจะเป็นเพื่อนสนิทของเขานั่นแหละ

เปล่านี่คะเขายิ้มและเริ่มเปลี่ยนเรื่อง งั้นเราไปหาอะไรกินที่ห้างกันดีกว่า พี่ชักเริ่มหิวแล้วเหมือนกัน เมื่อเขาไม่ยอกบอก ฉันก็เลยไม่ถามต่อ ได้แต่ยิ้มหวานและพาตัวเองขึ้นซ้อนท้ายเขาออกไปทั้งๆ อย่างนั้น

พี่ยูยะน่ะไม่เหมือนพี่โตหรอกนะ เขาไม่เคยแกล้งเบรกกะทันหันหรือลวนลามฉันยามที่ต้องใก้ชิดหรือนั่งซ้อนท้ายรถเขาไปไหนเลยสักครั้ง เขาเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างให้เกียรติคนอื่นและมีนิสัยขี้แกล้งและอารมณ์ดีอยู่ตลอดเวลา แถมยังรักเพื่อนมาก มากเสียจนชอบพูดหรือไม่ก็เล่าเรื่องของตัวเองกับกลุ่มเพื่อนสนิทให้ฟังอยู่บ่อยๆ

ทั้งที่เคยเป็นแบบนั้น แต่วันนี้เขากลับไม่พูดถึงเพื่อนสนิทที่เขารักมากอย่างพี่โตออกมาเลยสักคำ

ทุกอย่างดูแปลกไปจริงๆ...

เมื่อถึงสถานที่เป็นเป้าหมายเราก็พากันไปกินข้าว พี่ยูยะยังคงทำหน้าที่แฟนที่ดีอยู่ตลอดเวลา แต่ถึงอย่านั้นฉันก็ยังรู้สึกแคลงใจเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพี่โตอยู่ดี ไหนจะเรื่องในห้องคาราโอเกะนั่นอีก

ใจหนึ่งก็อยากถาม แต่อีกใจก็ไม่กล้า…

เดี๋ยวกินข้าวเสร็จ เราไปดูหนังผีเรื่องนั้นดีไหมคะ?

ขณะกินข้าวคนใจดีตรงหน้าก็ถามขึ้น พลางยื่นแผ่นพับโฆษณาหนังเข้าใหม่ส่งมาให้ แน่นอนว่าฉันปฏิเสธทันทีอย่างไม่ต้องคิด สิ่งที่ฉันกลัวเป็นอันดับต้นๆ บนโลกนี้ก็เรื่องผีนี่แหละ

ไม่เอาหรอกค่ะหนูกลัว

อะไรกัน ตัวเล็กโตแล้วนะ กลัวเป็นเด็กไปได้...

ก็แหม...หนูไม่ได้เหมือนพี่นี่ จะได้กล้าไปซะหมด

พี่น่ะกล้านะ แต่เพื่อนพี่อย่างไอ้โตอ่ะมันไม่...น้ำเสียงติดตลกของคนพูดเงียบลงในช่วงท้าย ทำฉันช้อนตามองหน้าเขานิดๆ เพื่อรอฟังว่าเขาจะพูดอะไรต่อ แต่เหมือนพี่ยูยะจะรู้ตัว เขาถึงได้ยิ้มแล้วพูดเปลี่ยนเรื่องทันที ไม่มีอะไรค่ะ ตัวเล็กทานต่อเถอะ

พี่ยูยะเป็นอะไรรือเปล่า ทำไมพอพูดถึงพี่โตพี่ถึงต้องเปลี่ยนเรื่องด้วยเพราะเขาดันหลุดพูดออกมาก่อน ฉันเลยได้โอกาสเหมาะที่จะถาม

เปล่านี่คะ ก็ปกติดี...แถมน้ำเสียงที่เขาใช้ตอบยังเต็มไปด้วยพิรุธ

พวกพี่ทะเลาะกันเหรอคะ?

เปล่าค่ะ

ถ้างั้นแล้วทำไม...

ตึง!! เกร้ง!!

ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อจู่ๆ คนตรงหน้ากระแทกฝ่ามือลงกับโต๊ะอาหารอย่างใส่อารมณ์ พานให้คนรอบข้างหันมองมายังโต๊ะเราเป็นตาเดียวกัน 

พี่ยูยะไม่ได้มองหน้าฉันหรอก แต่สายตาเขากำลังมองไปทางอื่นและสื่ออารมณ์ชัดเจนว่าเขาไม่สบอารมณ์แค่ไหนที่ฉันเอาแต่ถามถึงเรื่องของเขากับพี่โตแบบนี้

เขาไม่เคยทำท่าน่ากลัวแบบนี้มาก่อนเลย...

เลิกถามถึงไอ้โตสักทีเถอะส้มจี๊ด... เขาเค้นเสียงบอกฉันคล้ายกับพยายามระงับอารมณ์ฉุนเฉียวของตัวเองไปด้วย พี่บอกไม่มีอะไรก็คือไม่มีอะไรไงคะ

ฉันเม้มปากลงเล็กน้อยรีบหลุบสายตาจากใบหน้าเขาที่ทำท่าจะหันกลับมามองลงไปที่จานข้าวของตัวเอง และนั่นยิ่งชี้ชัดหนักขึ้นทุกที ว่าพวกเขากำลังมีปัญหาอะไรกัน

ที่ห้องคาราโอเกะเมื่อวาน...ทั้งที่ฉันเงียบไปแล้ว แต่พี่ยูยะก็ยังพูด พี่เห็นนะคะ

หัวใจวูบหล่นเมื่อได้ฟังแบบนั้น เขาเหมือนกับรู้ว่าฉันกำลังสงสัยถึงได้พูดออกมา การที่พี่ยูยะพูดตรงๆ นั่นยิ่งทำให้ไม่กล้าเงยสบตากับเขาเข้าไปใหญ่

ทำไมถึงยอมให้ไอ้โตทำแบบนั้นล่ะคะ

ทำยังไงดี... ในหัวมันว่างไปหมด

หรือว่าตัวเล็กยังชอบไอ้โตอยู่?

 To Be Continued...
เอายังไงดีล่ะส้มจี๊ด!?
 อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย

ติดแท็กในทวิต #ฟิคผู้ชายหวงรัก

ll DEMONIC SET ll

    












---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่รูปข้างล่าง


^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

5,500 ความคิดเห็น

  1. #5387 CttTmo (@ctttmo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 13:29
    โอ๊ยพี่ยูยะะะ กอดดด สงสารส้มจี๊ดนะ แต่เธอก็ไม่ควรให้ความหวังใครเหมือนกันถ้ารักอีกคน เลิกกับผัวกับเมียตัวเองซะ ละไปคบกัน แฮปปี้เอนด์เย่!! (มั้ง ฮืออออ)
    #5387
    0
  2. #5093 beme (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 16:54
    บอกไปสิว่าไม่ได้ชอบเเล้ว รักเลย 555555555

    สงสารยูยะนะ เเต่จี๊ดก็ต้องสื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเองมากกว่านี้นะ

    ถ้าไม่ได้รักก็ต้องเลิกป้ะ
    #5093
    0
  3. #4456 fandefsoul (@pppcheeze) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 17:39
    โอยพี่ยูยะของหนูไม่เป็นไรนะ.....
    #4456
    0
  4. #3806 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 09:47
    สงสารพี่ยูยะเบาๆ
    #3806
    0
  5. วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 23:44
    นั้นไงชนวนน
    #3391
    0
  6. #2876 Seohyun_B (@hunseo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 15:56
    อิพี่โตนี่ทำไรไม่ไว้หน้าเพื่อนเลย ว่าแล้วยูยะต้องเห็นแหงๆ
    #2876
    0
  7. #1637 rosemonster46 (@rosemonster46) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 15:46
    สงสารพี่ยูย๊ะ '^'
    #1637
    0
  8. วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 16:06
    ยูยะก็รูสินะว่าจี๊ดรักพี้โตอ่ะ
    #1581
    0
  9. #1574 Disneyprincess00 (@Disneyprincess00) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 13:47
    โห่.. สงสารยูยะ เสียความรู้สึกแย่เลย...T^T
    #1574
    0
  10. #1553 Tay Za (@dgydht) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 10:15
    ทีมย้ะค้ะ โตแกเตรียมตัวโดน-ได้เลย5555
    #1553
    0
  11. #1523 ซารียะฮ์ สงชัย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 21:13
    งื้อออ ชอบพี่ย๊ะ
    #1523
    0
  12. #1521 Owl-shy (@Owl-shy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 21:01
    ม่ายยยยย พี่ยูยะะะะะ พี่จะเสียใจไม่ำด้
    #1521
    0
  13. #1506 valane20wawa43 (@valane20wawa43) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 19:30
    งื้อออ พี่ยูยะ 
    #1506
    0
  14. #1505 BaiPorSc (@BaiPorSc) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 19:03
    โตไม่น่าทำกับเพื่อนสนิทแบบนี้เลย
    #1505
    0
  15. #1504 BlackPearlSJK (@mukkyboice) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 18:36
    โอ้โหตรงค่ะ ตรงมาก
    #1504
    0
  16. #1503 jirunya5449 (@jirunya5449) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 18:30
    ต่อออออ
    #1503
    0
  17. #1502 neweryyyy (@kingdek) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 18:23
    พี่ยูยะมาหาเค้ามาาา
    #1502
    0
  18. #1501 praewachanojuti (@praewachanojuti) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 18:10
    #ทีมยูยะถ้าไม่หักมุม
    #1501
    0
  19. #1500 chanpenn9337 (@chanpenn9337) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 17:45
    ขอncจิ๊ดโตค่ะ
    #1500
    1
    • #1500-1 Ppslee (@kanokwan722533) (จากตอนที่ 9)
      7 ตุลาคม 2559 / 17:50
      ไม่มีครับ
      #1500-1
  20. #1499 สวยพอเพียง -/- (@zukzonfz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 17:14
    จี๊ดก็ตอบไปสิว่าใช่!!!
    #1499
    0
  21. #1498 junhoe_nae (@junhoe_nae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 17:04
    rannnnn
    #1498
    0
  22. #1497 Kawakami_Nozomi (@Kawakami_Nozomi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 16:44
    #ทีมพี่ย๊ะ 5555
    #1497
    0
  23. #1496 P15B10 (@P15B10) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 16:27
    สงสารพี่ยูยะ จี๊ดเลือกพี่ย๊ะเถอะ #ทีมพี่ย๊ะ
    #1496
    0
  24. #1495 jirunya5449 (@jirunya5449) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 16:21
    ต่อออออ
    #1495
    0
  25. #1494 •Fare• (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 16:03
    ง่าาา แต่จี้ดต้องตัดสินใจได้แล้วว ทำอย่างงี้ก็มีแต่คนต้องปวดใจ
    #1494
    0