DEMONIC AHOLIC ll ลิ้มรสรักคนเลว

ตอนที่ 5 : Aholic04 ll ลิ้มรสรักครั้งที่4 {อัพ100%} อย่ามาทำดราม่า!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,913
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    14 ต.ค. 59



EP04
-ลิ้มรสรักครั้งที่4-






'ถ้ามันจะต่าง ก็ต่างตรงที่จี๊ดไม่ต้องขอ...พี่ก็พร้อมจะทำ'

พี่โตยิ้ม และยอมผละตัวออกไปหลังพูดจบ เขาไม่ได้หันกลับมาสนใจฉันแต่เดินตรงไปยังประตูห้อง แต่แล้วก็เหมือนนึกอะไรได้

"อ้อ!แม่บอกให้พี่มาตามจี๊ดลงไปกินข้าวน่ะ" นี่คงเป็นเหตุผลจริงๆที่ทำให้เขาพาตัวเองมาหาฉันถึงในห้องแบบนี้

พี่โตทิ้งคำพูดประโยคสุดทายไว้แค่นั้นก่อนเดินออกไป ปล่อยฉันทิ้งไว้กับความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นหลังการกระทำเขาเมื่อครู่


เวลาต่อมา...

ฉันพาตัวเองลงมายังห้องครัว ซึ่งตอนนี้คุณน้าเจ้าของบ้านได้จัดเตรียมมื้อเย็นไว้จนเต็มโต๊ะ

"ส้ม พี่โตไปเรียกแกยัง" แต้วถามขึ้นเมื่อเห็นหน้าฉันเดินเข้าไป

"อื้อ.." ฉันบอกเพื่อนสนิทไม่เต็มเสียงนัก เพราะเมื่อพูดถึงพี่โต ในหัวก็มักจะคิดถึงการกระทำของเขาตามมาเสมอ

"เมื่อวานนอนค้างที่ร้านพี่ฉัน ทำไมไม่โทรมาบอกบ้าง คนเค้าเป็นห่วงอ่ะรู้ไหม?"

"ขอโทษนะ พอดีฉันเผลอหลับน่ะ"

"วันนี้แกไม่ไป ม. ไอ้บุ๊คพล่ามหาแกทั้งวันเลย ฉันล่ะสุดจะรำคาญ" ฉันแค่นเสียงขำ เมื่อได้ฟังแต้วบอกแบบนั้น

แต้วกับบุ๊คน่ะ ปล่อยให้อยู่ด้วยกันไม่ได้หรอก พวกเขากัดกันมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว เชื่อเลยว่า วันนี้แต้วคงจะหงุดหงิดทั้งวันเพราะบุ๊คแน่ๆ

"อ้าวนั่น..." แต่จู่ๆ แต้วก็ส่งเสียงทักขึ้นพลางใช้นิ้วจิ้มบริเวณต้นคอฉันเบาๆ "โดนยุงกัดมาเหรอ แดงเชียว"

คำทักท้วงดังกล่างทำฉันตาโต รีบใช้มือปิดรอยที่แต้วว่าอย่ารวดเร็ว ทั่วหน้าร้อนไปหมดเพราะรู้ดีว่ารอยที่แต้วว่ามันไม่ได้เกิดจากการถูกยุงกัดธรรมดาๆ

แต่ไม่ทันได้พูดแก้ต่างอะไรให้ตัวเอง เสียงของใครอีกคนก็ดังแทรกขัดบทสนทนาระหว่างเราขึ้นเสียก่อน

"แม่ครับ ทำไรกินหอมจัง" เสียงเขาดังเหมือนจงใจแทรกวงสนทนาของเรา จนแต้วหันไปแขวะ

"นี่พี่ เดี๋ยวนี้หัดประจบแม่แล้วเหรอ?"

คนถูกเหน็บไม่ตอบ แต่เขากลับยิ้มให้น้อยสาวตัวเอง พลางวางมือบนหัวแต้วและยีหัวเธอแรงๆเพื่อเดินผ่านไป

ข้อดีของพี่โตก็คือ เขาเป็นคนรักครอบครัว และรักน้องสาวมาก เขาดูใจดีแบบนี้ทุกครั้งเวลาอยู่กับแต้วและฉัน ซึ่งความใตดีที่เขาแสดงให้เห็นบ่อยๆ มันเลยทำให้เด็กคยหนึ่งรู้สึกหลงรักเขาขึ้นมาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

"วันนี้แม่ซื้อผลไม้ที่โตชอบมาด้วยนะ" การพูดคุยระหว่างแม่และลูกชาย ทำฉันกับแต้วเหลือบมองไปยังคนทั้งคู่ทันที

แต้วเบ้ปากคล้ยกับหมั่นไส้พี่ชายตัวเอง แต่ฉันดันมองคนทั้งคู่ด้วยความรู้สึกอื่น

"โตชอบกินเงาะใช่ไหม แม่ซื้อมาตั้ง 4 โลแหนะ...พรุ่งนี้ก็เอาไปไว้ที่ร้าน 2 โล เผื่อหนูตูนจะได้ทานด้วย"

ท่าทางน่ารักๆ ที่เขาใช้ออดอ้อนแม่ตัวเองโดยการใช้ร่างกายซึ่งเต็มไปด้วยศิลปะลวดลายบนผิวหนังดูขัดกันมากๆ แต่ขณะเดียวกันก็ให้ความรู้สึกว่ามันคือการลงตัวด้วยเช่นกัน

ทว่า ตอนนั้นเอง จู่ๆ ผู้ชายตัวสูงที่กำลังคลอเคลียแม่ตัวเองอยู่นั้นกลับตวัดหางตามองมาราวกับรู้ว่าถูกมอง 

วินาทีที่ถูกเขาจ้องกลับมาฉันเผลอกลั้นหายใจ เมื่อพบกับรอยยิ้มเล็กบนใบหน้าเขา

"ตอนนี้โตไม่อยากกินเงาะแล้วอ่ะแม่.." สายตาเขาน่ะมองฉัน ขณะปากบอกแม่

"อ้าว งั้นโตอยากกินอะไรล่ะลูก แม่จะได้ซื้อมาไว้ที่บ้าน"

"โตอยาก..."

เขาจงใจเงียบลงในช่วงท้ายพร้อมทั้งหรี่ตาลงนิดๆ จากนั้นจึงยอมพูด

"อยากกินส้ม..."

อีกครั้งที่เหมือนเขาตั้งใจกดดันฉันให้ตกอยู่ในฐานะของเชลยหรือทาสความรู้สึก ซึ่งมันก็เหมือนทุกครั้งที่ฉันเกลียดตัวขึ้นมาเพราะดันรู้สึกวูบไหวตามเกมที่เขาเป็นผู้กำหนด

เดี๋ยวฉันมานะแต้ว

อ้าว ไปไหนอ่ะ!? ไม่กินข้าวเย็นเหรอ

เพราะพยายามแล้วที่จะหยุดความรู้สึกที่มีต่อเขาลง พยายามมอบสิ่งเหล่านั้นให้กับคนอื่นที่เข้ามาในชีวิต แต่มันยากจัง...ฉันทำได้ไม่เต็มที่เลย

ในเมื่อทำไม่ได้ ฉันเลยต้องเป็นฝ่านหนีไปจากสถานการณ์นั้น เพื่อสงบสติอารมณ์ตัวเองลงที่ใดที่หนึ่งที่ไม่มีเขาอยู่ตรงนั้น...

ซึ่งฉันก็ไม่ได้ไปไหนไกลเลย นอกจากพาตัวเองมานั่งโยนอยู่ที่ชิงช้าขนาดเล็กสำหรับเด็กที่สนามเด็กเล่นในหมู่บ้าน ฉันนั่งมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือซึ่งขึ้นเบอร์โทรทางไกลของต่างประเทศ และจ้องมันอยู่แบบนั้น

นี่มันกี่ปีแล้วนะฉันไม่ได้เจอหน้ามะม๊ากับปะป๊าเลยนับตั้งแต่พวกเขาย้ายไปทำงานอยู่ที่ต่างประเทศ

เฮ้อออ ถึงจะเคยคุยกันผ่านโปรแกรมแชทบ้างก็เถอะ แต่ยังไงการได้เจอหน้ากันมันก็อบอุ่นกว่าเห็นๆ

Rrrrrrr

ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อโทรศัพท์ในมือจู่ๆ ก็เริ่มสั่นอย่างแรงพร้อมเสียงเรียกเข้า ความตกใจทำฉันเผลอกดรับสายทันทีแบบไม่ดูเบอร์

ฮัลโหล…”

[หายหรือยังคะ?] น้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใยของชายหนุ่มดังแทรกผ่านปลายสายโดยที่ฉันยังพูดไม่ทันขาดคำ น้ำเสียงใจดีและอบอุ่นแบบนั้น ทำให้รู้ทันทีว่าเขาเป็นใครเมื่อได้ฟัง

พี่ยูยะ...

[เห็นไอ้โตบอกเมื่อวานส้มจี๊ดแพ้เหล้า ไข้ขึ้น ตอนนี้ดีขึ้นหรือยังเอ่ยย~]

ดะ ดีขึ้นแล้วค่ะ พี่โตโกหกพี่ยูยะไปอย่างนั้นเหรอ

[ตัวเล็ก~ พี่ขอโทษนะคะ พี่ไม่รู้ว่าเราแพ้เหล้าอ่ะ ถ้าพี่รู้พี่คงไม่ให้กินแบบนั้นหรอก] น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความสำนึกผิดจนคนฟังรู้สึกได้

หนูไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกค่ะ พี่ยูยะไม่ต้องขอโทษก็ได้เพราะพี่โตโกหกเอาไว้ ฉันก็เลยต้องโกหกตามไป

[แน่นะ?]

อื้อ แน่สิคะ

[งั้นยิ้มให้พี่ดูก่อนเร็ววว~]

พี่ยูยะจะบ้าเหรอ หนูยิ้มคนเดียว ใครเห็นต้องหาว่าบ้าแน่ๆ

[คนเดียวที่ไหนคะ เงยหน้าขึ้นสิ...] ร่างกายปฏิบัติตามสิ่งที่ได้ฟังจากโทรศัพท์ มองตรงไปยังทางเบื้องหน้า ก่อนพบเข้ากับร่างสูงของผู้ชายแต่งกายเซอร์ๆ กับรอยสักเต็มแขน ที่ขัดกับนิสัยขี้อ้อนและลวดลายบนปลายขวาของเขาตอนนี้คงเป็นตุ๊กตาหมีสีกาแฟที่เขาใช้โบกไปมาแทนการทักทาย

[คราวนี้ส้มจี๊ด ยิ้มให้พี่ดูได้หรือยังคะ?ฉันไม่ได้ตอบอะไรพี่ยูยะ แต่ยิ้มให้ตามที่เขาขอ และมองอีกฝ่ายเดินเข้ามาหาอย่างช้าๆ ในอกเต็มไปด้วยความรู้สึกแปลกๆ ฉันบอกไม่ได้ว่าตัวเองกำลังรู้สึกอย่างไร มันไม่ใช่ความรู้สึกแย่ๆ ยามที่เห็นเขาทำท่าแบบนั้น กลับกันเลยล่ะ ฉันรู้สึกดี...

ไหนๆ ตัวเล็กของพี่ยิ้มหรือยัง พี่ยูยะถามเมื่อเขาเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้นพลางลดโทรศัพท์ในมือลง เอะเอ๋~ ยิ้มแล้วนี่นาา~”

คิกๆ

นั่นแน่! มีหัวเราะด้วย

พี่ยูยะ! บ้า! ฉันใช้มือดันบริเวณหน้าท้องอีกฝ่ายให้ถอยห่างอย่างนึกเขินที่เขาเอาแต่แซวกันแบบนี้

หมีค่ะ พี่ให้เขาหัวเราะและนั่งลงบนชิงช้าข้างๆ และเริ่มโยกตัวไปไปมาโดยยังจับสายตามองมาทางฉันที่เพิ่งรับตุ๊กตาหมีตัวเล็กมาจากมือเขา

พี่ยูยะรู้ได้ยังไงคะ ว่าหนูอยู่ที่นี่ฉันถามยิ้มๆ แบบไม่มอง มือจับขนนุ่มนิ่มจากตุ๊กตาหมีเพื่อแก้เขิน

ไอ้โตมันบอกพี่ค่ะ ก่อนหน้านี้พี่แวะเข้าไปหาส้มจี๊ดที่บ้านมา

พี่โตบอกงั้นเหรอ... งั้นก็แปลว่าเขารู้งั้นสิ

แล้วทำไมส้มจี๊ดออกมานั่งตรงนี้คนเดียวล่ะคะ?

มะ ไม่มีอะไรหรอกค่ะคนเราพอเริ่มโกหกแล้ว ก็มักจะโกหกกันต่อไปอย่างที่ฉันกำลังเป็นอยู่ หนูก็แค่อยากเล่นชิงช้าขึ้นมาก็เลย...

เด็กน้อย~พี่ยูยะแทรกเสียงติดตลก เมื่อไหร่จะโต หืม?

          “หนูโตแล้วน่าฉันยู่ปากเมื่อโดนแซว

ถ้าโตแล้ว งั้นพรุ่งนี้ไปดูหนังกับพี่มะ

คะ?

พรุ่งนี้เราไปเดทกัน พี่อยากดูหนังกับส้มจี๊ดมานานแล้ว ไปนะ...

ตั้งแต่ตกลงคบหากับพี่ยูยะมา เราสองคนไม่เคยเดทกันเป็นเรื่องเป็นราวเลยสักครั้ง เจอกันส่วนใหญ่ก็ที่ร้านสักเท่านั้น นอกนั้นก็คุยกันผ่านโทรศัพท์

แต่หนูมีเรียนเช้านะ ถ้าไปต้องไปหลังเที่ยง

ตอนไหนพี่ก็ไปได้ค่ะ แค่ส้มจี๊ดไปกับพี่ก็พอเขายิ้ม ฉันจึงยิ้มตอบ

งั้นก็ตกลงค่ะ หนูไปถ้าได้ลองไปเดทดูสักครั้ง มันก็คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง จะได้ลืมๆ เรื่องที่พี่โตพยายามทำมาทั้งหมดไปด้วยในตัว

หลังจากนั้นทั้งฉันและพี่ยูยะก็นั่งคุยเรื่องสรรเพเหระกันต่อราวๆ 10 นาทีก่อนที่เขาจะอาสาเดินกลับบ้านเป็นเพื่อน ตลอดทางที่ยูยะกุมมือฉันตามหน้าที่แฟนไว้แน่น ส่วนตัวแล้วฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจฝ่ามือเขาเลย ที่สำคัญมือของเขายังให้ความรู้สึกอบอุ่นไม่แพ้ใคร

และไม่แพ้พี่โตเลยสักนิด...

อ้าวส้มจี๊ด! ยูยะ!” ทว่า เดินมาถึงหน้าบ้าน มือของเราที่กุมกันไว้ก็เป็นอันต้องผละจากกันเมื่อถูกทักทายจากหญิงสาวหน้าตาสละสวยในชุดเสื้อมกล้ามกับเสื้อแขนกุดโชว์ลวยลายศิลปะบริเวณแผ่นหลัง ซึ่งการกระทำดังกล่าวก็ไม่อาจรอดพ้นจากสายตาสวยเฉี่ยวของพี่การ์ตูนได้อยู่ดี

คิกๆ จับกันต่อเถอะจ้า พี่ไม่แซว

ฮันน่อวว~ใช่! พี่การ์ตูนไม่แซว แต่พี่ยูยะนี่สิจะแซวทำไม!?

เขาถือโอกาสในช่วงที่พี่การ์ตูนอนุญาตคว้ามือฉันไปกุมไว้เป็นหนที่สองด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างคนมีความสุข เวลานี้สิ่งที่เรียกความสนใจไปจากฉันไม่ใช่ทั้งเสียงแซวของพี่ยูยะหรือใบหน้าสวยๆ ของพี่การ์ตูน แต่ดันเป็นรอยจ้ำสีแดงบริเวณต้นคอของเธอต่าง ซึ่งดูเหมือนว่าพี่การ์ตูนเองก็กำลังมองฉันอยู่เช่นกัน

อ้าวนั่น ส้มจี๊ดไปทำอะไรมา ทำไมคอถึงเป็นรอยแบบนั้นล่ะแถมยังชิงทักขึ้นมาเสียก่อน

คือว่านี่มัน...

ยุงกัดล่ะมั้ง...ไหนพี่ดูหน่อยพี่ยูยะไม่พูดอย่างเดียวเขารีบเอื้อมมือแตะต้นคอฉันอย่างรวดเร็ว และตอนนั้นเองที่มีเสียงของใครคนหนึ่งพูดขึ้นขัดขั้นสถานการณ์ทั้งหมดในสงบลง

บอกแล้วไงว่าที่สนามเด็กเล่นยุงมันเยอะ...คำพูดดังกล่าวเรียกความสนใจจากเรา 3 คนได้แทบทันที บริเวณรั้วไม้ทรงเตี้ยปรากฏร่างสูงของผู้ชายซึ่งดูคุ้นตา ระวังจะเป็นไข้เลือดออก

          ฉันรู้ว่านั่นมันก็แค่คำพูดหลอกลวงเพื่อช่วยแก้ต่างไม่ให้ความสัมพันธ์ระหว่างเราแดงออกมาเท่านั้น ฉันเหมือนลงเรือลำเดียวกับเขาแล้วไม่มีผิด

ค่ะ วันหลังหนูจะไม่ไปนั่งที่นั่นตอนค่ำๆ อีกแล้ว

ดีค่ะ เพราะตรงนั้นน่ะ...” พี่โตพูดพร้อมรอยยิ้มใจดีเปื้อนหน้าหากทว่า ประโยคต่อมากลับกระตุกใจฉันสิ้นดี

“ยุงมันตัวใหญ่มาก

โต เลิกแกล้งน้องได้แล้ว! โชคดีที่พี่การ์ตูนอยู่ใกล้ๆ เธอจึงเอื้อมมือตีแขนพี่โตเบาเพื่อปราม ซึ่งมันได้ผล เมื่อเขาถูกดึงออกห่างจากฉันไป

สายตาที่เคยมองฉันตอนนี้เลื่อนมองคนรักของตัวพร้อมรอยยิ้มนิดๆ มุมปากแม้ว่ากำลังถูกบ่นใส่ก็ตาม

โตเนี่ย..ทำไมชอบแกล้งส้มจี๊ดนักนะ

เออ เป็นไรชอบแกล้งแฟนกูจัง พี่ยูยะเองก็ไม่รอช้ารีบออกปากช่วยพี่การ์ตูนว่าสมทบทันที

ก็กูไม่อยากแกล้งการ์ตูนนี่หว่า... เขาตอบเสียงปกติ แต่ไม่ใช่กับมือที่ค่อยๆ เลื่อนโอบเอวแฟนตัวเองเขามาแนบชิดลำตัวจนเธอต้องใช้มือต้นแขนเขาให้ปล่อยด้วยท่าทางเคอะเขิน

เออ! ส้มจี๊ดไม่เป็นไรใช่ไหมคะ

ไม่เป็นอะไรคะ ฉันส่ายหน้ายิ้มๆ ส่วนพี่ยูยะเองก็ยิ้มรับ ก่อนหันกลับไปหาเพื่อนสนิทแล้วพูดขึ้น

เออไอ้โต พรุ่งนี้ช่วงบ่ายกูไม่เข้าร้านนะ

        ฉันเหลียวมองหน้าพี่โตอีกครั้งเพราะรู้ว่าพี่ยูยะจะพูดอะไร และตอนนั้นเองฉันก็พบว่าสายตาของพี่โตไม่ได้สนใจหรือมองหน้าเพื่อนของตัวเองเลย เขาว่าสายตาเขากำลังมองต่ำลงมายังมือของพี่ยูยะซึ่งกำลังกุมมือฉันอยู่แม้ว่าแขนเขาจะโอบเอวพี่การ์ตูนไว้ก็ตาม

ทำไมวะ?” เขาถามกลับ และค่อยๆ เลื่อนสายตาขึ้นมองหน้าพี่ยูยะ

นี่ไง!” พี่ยูยะตอบด้วยน้ำเสียงดีใจอย่างสุดๆ มิหนำซ้ำยังดึงมือฉันที่กุมไว้ขึ้นโชว์ต่อหน้าพี่การ์ตูนกับพี่โตด้วย พรุ่งนี้ กูจะไปดูหนังกับแฟน

ไม่มีคำพูดใดจากพี่โตตอบกลับมา มีแค่เสียงหัวเราะคิกคักของพี่การ์ตูนซึ่งเหมือนตลกเพื่อนของตัวเองเท่านั้น

มึงไม่ชอบดูหนังในโรงนี่ งั้นบัตรลดป๊อบคอร์นอ่ะ กูขอได้ป่ะ... บรรยากาศที่เงียบลงทำให้พี่ยูยะเอ่ยปากขอตามประสาคนกันเอง แต่ว่า

ไม่ได้ว่ะ พี่โตกลับปฏิเสธ

เอ้า อะไรวะ มึงไม่ชอบดูหนังไม่ใช่ไง เก็บไว้เดี๋ยวมันหมดเขตนะเว้ย!”

 “เออ ไม่ชอบ แต่ตอนนี้กูอยากดูขึ้นมาบ้างแล้ว

        เพราะพี่โตประกาศแบบนั้นเมื่อช่วงหัวค่ำ พี่ยูยะจึงต้องตามเลย ล้มเลิกที่จะขอบัตรลดราคาป๊อบคอร์นแต่เขาก็ไม่ได้ล้มเลิกการไปเดทกับฉันวันพรุ่งนี้หรอกนะ หลังจากที่พวกเขาแยกย้ายฉันก็รีบชิงพาตัวเองเข้าบ้านก่อนใคร เพราะยังไม่ได้กินข้าวเย็น สถานที่ที่ฉันมาคือห้องครัว

        นั่นแน่ พรุ่งนี้มีเดทเหรอ?เสียงแซวของแต้วดังขึ้นขณะฉันตักข้าวใส่จาน

        อื้อฉันพยักหน้ายิ้มๆ

แหม น่าอิจฉาจัง ว่าแต่ดูหนังเรื่องอะไรอ่ะ?

ยังไม่รู้เลย ต้องถามพี่ยูยะอีกทีอ่ะฉันบอกแต้วแบบไม่หันไปมอง ได้ยินแค่เสียงหัวเราะคิกคักของเธอตอบกลับมา พานให้ต้องหันมองอย่างอดไม่ได้ ก่อนพบเข้ากับพี่โตซึ่งกำลังทำท่าล้อเลียนฉันอยู่เบื้องหลังโดยมีน้องสาวตัวดีของเขากลั้นขำไปด้วย

อะไร ตลกกันมากเหรอ!?” เห็นแล้วก็เคืองที่เพื่อสนิทดูจะเข้ากับพี่ชายตัวเองได้เป็นปี่เป็นขลุ่ย

ไม่กวนเวลากินข้าวของส้มแล้ว ไปดีกว่า~พอถูกดุเข้าหน่อยแต้วก็รีบชิงออกจากห้องครัวทันที ไม่ใช่เพราะเธอกลัวหรอกนะ แต่เพราะเธอเองก็รู้ ว่าฉันรู้สึกยังไงกับพี่ชายตัวเอง (ต่อให้ที่ผ่านมาแต้วจะเอาแต่ยุให้ฉันคบกับพี่ยูยะก็เถอะ)

จี๊ดตักข้าวเผื่อพี่ด้วยจานหนึ่ง...แต้วคล้อยหลังออกไปได้ไม่เท่าไหร่ พี่โตก็เปิดปากพูดขึ้นทันที

พี่โตกินแล้ว จะกินทำไมอีกละคะ?

ยังไม่ได้กินค่ะ ตอนจะกินแม่ใช้ไปตามเด็กหนีข้าวเย็นซะก่อน...

...

ยังไงก็ฝากตักข้าวเผื่อด้วยจานหนึ่งนะคะฉันเขาใจที่เขาพูด และเพราะเข้าใจฉันจึงปฏิเสธไม่ได้ที่จะทำตัวไร้น้ำใจกับลูกชายเจ้าของบ้าน

ข้าวเปล่าร้อนๆ สองจานถูกวางลงบนโต๊ะ ตรงหน้าฉันจาน ตรงหน้าพี่โตจาน เรานั่งคนละฝั่งของโต๊ะแบบหันหน้าเข้าหากัน ฉันเลี่ยงที่จะมองหน้าเขาและรีบๆ ตักกับข้าวตรงหน้าใส่จานโดยไม่พูดอะไร

พี่โตก็เหมือนกัน บรรยากาศระหว่างกินข้าวจึงเงียบ มีเพียงข่าวรายงานสดเรื่องคนร้ายยิงตัวประกันซึ่งเป็นเพื่อนสมัยเรียนภายในคอนโดชื่อดังแห่งหนึ่งแว่วพอทำให้บริเวณนั้นไม่เงียบจนเกินไปก็เท่านั้น...

จี๊ดชอบไอ้ย๊ะมันจริงๆเหรอคะ?”

ทั้งที่ตอนแรกมันก็เงียบสงบอยู่แล้วแท้ๆ แต่พี่โตก็ทำลายความเงียบลงและแทรกความอึดอัดเข้ามาแทนที่

พี่โตเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ?” ฉันย้อนพลางเอื้อมมือตักแกงจืดจากชามกระเบื้องตรงหน้า

พี่หึงค่ะ ซึ่งเขาก็สวนกลับมาแทบจะทันที ด้วยน้ำเสียงเฉยๆ ติดไปทางแกล้งกันด้วยซ้ำ

พ พี่โตไม่มีสิทธิ์หึงสักหน่อย” แต่ถ้อยคำบ้าๆ นั่นทำฉันเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเองและรับรู้ได้ว่าเขาเริ่มแกล้งแรงขึ้นนับตั้งแต่เกิดเรื่องในคืนนั้น

ค่ะพี่รู้ พี่ไม่มีสิทธิ์หึงแฟนของเพื่อน

...

แต่พี่มีสิทธิ์หวงเมียตัวเองถูกไหมคะ?” และแรงขึ้นทุกที...

เกร้ง!

มือฉันหยุดชะงักลง เพราะปลายช้อนของคนคัวใหญ่กระทบเขากับช้อนฉันแบบไม่ตั้งใจ การชะงักงันระหว่างช้อนของเราทั้งคู่ทำฉันช้อนตามองคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกแปลกๆ ที่เมเพิ่มมากขึ้นทุกที

          แต่ยังคงไม่หนำใจพี่โตนัก เขาถึงได้พูดไม่หยุด

ไหนจี๊ดบอกชาตินี้จะทำให้พี่หาเมียไม่ได้ไงล่ะ?” พูดเรื่องเก่าๆ ราวกับจะตอกย้ำ

หนูรู้เท่าไม่ถึงการณ์...เลยพูดไม่คิด นี่คือคำตอบของฉันที่บอกไปแบบส่งๆ เพื่อให้เขาเลิกพูดเรื่องเก่าๆ สักที แม้จริงๆ แล้วฉันท้อและยอมแพ้ไปเองต่างหาก แต่ว่าอีกฝ่ายดันพูดแทรกขึ้นมา

ฮ่าๆ ดีจังเลยนะคะการ์ดรู้เท่าไม่ถึงการณ์เนี่ย... เขาแค่นเสียงหัวเราะ ซึ่งดูขัดกับแววตาใจดีของพี่โตซึ่งเกิดความวูบไหวเล็กๆ แม้มันจะแค่ครู่เดียวก่อนที่เขาจะยิ้มตาปิดราวกับจะซ่อนแววตาดังกล่าว โดยเฉพาะกับคำพูดถัดมา

ทำพี่หลงเชื่อมาตั้งนาน...

To Be Continued...

อย่ามาทำเป็นดราม่าใส่น้องนะ!!!

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย

ติดแท็กในทวิต #ฟิคผู้ชายหวงรัก

ll DEMONIC SET ll

    












---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่รูปข้างล่าง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

5,500 ความคิดเห็น

  1. #5383 CttTmo (@ctttmo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 12:41
    จะบ้าตายกับ-พี่โต สงสารน้องงง ถ้าหึงแกก็เลิกกับแฟนก่อนก่อนสิโว้ยยย
    #5383
    0
  2. #5089 beme (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 23:14
    อยากกินส้มก็มา
    #5089
    0
  3. #4451 fandefsoul (@pppcheeze) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 16:49
    อะไรพี่โตตต หยั่มมาาาา
    #4451
    0
  4. #4403 mybearpp (@mybearpp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 22:37
    แอบชอบจี้ดมานานแล้วแน่ๆ
    #4403
    0
  5. #3789 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 23:55
    ไม่ต้องเลยอิพี่โต ไม่เชื่อหรอกก
    #3789
    0
  6. วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 21:44
    พี่มาหลงเชื่ออะไรรนะ
    #3384
    0
  7. #3102 G_HOTTEST (@yanisasa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 23:51
    ชอบอ่านทอล์กง่ะ 555
    #3102
    0
  8. #2872 Seohyun_B (@hunseo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 15:28
    อะไรของอิพี่โตเนี่ย แหม ทำมาเป็น.....
    #2872
    0
  9. #935 สวยพอเพียง -/- (@zukzonfz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 12:43
    แหมอิพี่โตทำดราม่า ทีตัวเองชิ่งน้องไปมีเมียล่ะโถ่ๆๆ อย่าให้ปรี๊ดๆ อิน 55555
    #935
    0
  10. #869 fragile (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 17:50
    ทำมาดราม่าอีพี่โตไปเลิกกะเมียก่อนไป!!!
    #869
    0
  11. #766 rosemonster46 (@rosemonster46) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 01:57
    เหอะๆๆ อย่ามานะ! ที่จริงก็ชอบน้อง โถ่วว แอ๊บอยู่นั่น.. เหอะ โมโหจริง! อิพี่โตเนี่ย คิดจะทำอะไรกันแน่
    #766
    0
  12. #764 PiekpoonQtie (@PiekpoonQtie) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 23:21
    อย่ามาทำสำออยงอแงใส่น้องนะอีโต แกก็มีตูนเป็นเมียเหมือนกันนะโว้ยยย
    #764
    0
  13. #735 chachapuk (@chachapuk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 16:44
    เลิกทำน้องหวั่นไหว แล้วไปเลิกกับแฟนแกดีมั้ยโต
    #735
    0
  14. #734 valane20wawa43 (@valane20wawa43) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 16:30
    อิโตนี่แบบ หื้มมมม   
    #734
    0
  15. #724 beembam25 (@beembam25) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 15:25
    นี่ก็แกล้งน้องจังงง หยอดได้หยอดดี  =..= 
    #724
    0
  16. #723 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 14:39
    พี่โตทำตัวมีปัญกามากกกกกกกก
    #723
    0
  17. #722 smokes (@smokes) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 11:38
    หวงก้างอีกแล้วอิพี่โตตตต ไปเลิกกับการ์ตูนเดี๋ยวเน้เลยปายยย
    #722
    0
  18. #721 siri69 (@siri69) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 11:19
    กั๊กตลอดๆๆ..อิพี่โต
    #721
    0
  19. #720 BaiPorSc (@BaiPorSc) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 10:05
    งั้นก็เลิกกะพี่การ์ตูนแล้วมาคบกับหนูสิค่ะ (ความคิดเราเอง555)
    #720
    0
  20. #719 PJ_20446 (@2JP_2550) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 09:35
    หยั่มมาดราม่านะโต มันไม่ใช ่
    #719
    0
  21. #718 bellbenyani (@arthitaya-am) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 08:44
    รอค่าาาา
    #718
    0
  22. วันที่ 21 กันยายน 2559 / 07:37
    ขนาดเชื่อนะเนี่ย ยังมีเมียอยู่ข้างตัวตลอดเลยนะ เหอะ
    #717
    0
  23. #716 Jermm (@toeiit21) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 06:59
    ทำไมพี่โตต้องทำตัวซับซ้อน พี่ดูซีรีย์ซีเอสไอมากไปรึป่าววว โอยย
    #716
    0
  24. #715 kruemee (@krue1980) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 05:57
    โอ้ยยยย อิพี่โต ทำไมทำกับน้องแบบนี้
    #715
    0
  25. #714 KunOor (@kunoor) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 02:34
    เกียจมันเกียจอิโตเอามันไปเผาาาาา
    #714
    0