DEMONIC AHOLIC ll ลิ้มรสรักคนเลว

ตอนที่ 34 : Aholic34 ll ลิ้มรสรักครั้งที่34 {อัพ100%} อดทน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,580
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    1 มี.ค. 60


EP34
-ลิ้มรสรักครั้งที่34-

[ขอโทษค่ะ หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้ง...ตู๊ดดดด]

ฉันพยายามติดต่อพี่โตอยู่อีก 2-3 ครั้ง ซึ่งมันก็ซ้ำเดิม พี่โตยังคงปิดเครื่องไม่ว่าฉันจะพยายามติดต่อเขากี่ครั้งก็ตาม

เมื่อไม่มีทางเลือก ฉันจึงเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าดังเดิมและตัดสินใจออกจากห้องน้ำ เดินกลับไปยังห้องตรวจอีกครั้ง ทันทีที่โผล่หน้ากลับเข้าไปข้างในคุณหมอซึ่งรออยู่ก็เงยมองหน้าฉันทันที

ตรวจเสร็จแล้วใช่ไหมครับ? ฉันพยักหน้าเล็กน้อยแทนคำถูกนั่นเลยทำให้อีกฝ่ายกล่าวขึ้นเป็นหนที่สองพร้อมทั้งรีบหยิบถุงมือยางมาสวมถ้าอย่างนั้นผมขอดูผลตรวจหน่อยครับ

เมื่อถูกขอฉันจึงเดินเข้าไปหา ยื่นแท่งตรวจครรภ์ส่งให้ แต่ไม่ได้นั่งบนเก้าอี้ที่คุณหมอจัดเตรียมไว้ให้หรอกนะ ฉันเลือกที่จะยืนมองคุณหมอ ซึ่งกำลังใช้สายตาสำรวจแท่งตรวจครรภ์ในมือ ส่วนหูก็เงี่ยฟัง

คุณท้องนะครับ อายุครรภ์คร่าวๆ น่าจะสัก 1-2 สัปดาห์ได้สิ้นเสียงคุณหมอก็เงยมองหน้าฉันเล็กน้อยจากนั้นก็เริ่มยิงคำถามมากมายในแบบที่ฉันไม่เคยเจอจากการเข้ารับรักษาตัวที่ไหน คุณส้มมีเพศสัมพันธ์กับแฟนครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ครับ?

มะ เมื่อวันก่อนค่ะ

แล้วก่อนหน้านี้ล่ะครับ

กะ ก็มีบ้างค่ะให้ตายสิ! นี่ฉันจำเป็นต้องมาตอบคำถามน่าอายแบบนี้ด้วยหรือไงนะ

ถ้างั้นอายุครรภ์ของคุณก็มีอายุคร่าวๆตามอย่างที่ผมบอก” 

อีกครั้งที่คุณหมอกล่าวย้ำถ้อยคำประโยคเดิม พลางกางเอกสารจากแฟ้มขึ้นมา มือพลางจับปากกาเขียนบางอย่างลงไปทั้งที่ปากยังพูด 

ผมมีทางเลือกให้คุณส้มทำ หนึ่งคือผมจะจ่ายยาขับเลือดชนิดแรงให้คุณกลับไปทานที่บ้าน ข้อเสียของมันคือตัวยาจะเหม็นนิดหน่อย ส่วนข้อสอง ถ้าคุณไม่ไหวเรื่องการดื่มยา ผมอยากให้อายุครรภ์คุณได้สัก 1 เดือนแล้วผมจะจ่ายเป็นยาสอดให้คุณแทน…”

ยิ่งได้ฟังคำพูดใจร้ายของผู้ชายที่หยิบชุดกาวน์มาสวมตรงหน้า ฉันก็ยิ่งรู้สึกแปลกๆขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก บ่อยครั้งที่เผลอกำมือแน่นยามที่ต้องทนฟังคำพูดไร้จิตสำนึกและคำพูดวินิจฉัยสิ่งที่ฉันเป็น

 “ว่าไงครับ คุณจะให้ผมจัดยาให้แบบไหน?

รวมถึงการเสนอหนทางทำลายอีกหนึ่งชีวิตได้อยางเลือดเย็นแบบไม่รู้สึกกระดากปากยามพูด

ฉันรับไม่ได้จริงๆ!

หนูขอไม่รับยากลับบ้านค่ะคนฟังพยักหน้ารับฟัง ก่อนจัดการวางปากกาในมือลงและเงยหน้าขึ้นสบตาฉันอีกครั้ง สายตาเขาเหมือนวินาทีแรกที่ฉันพาตัวเองเดินย่างก้าวเข้ามาในคลินิกแห่งนี้

สายตาที่เต็มไปด้วยความดูถูกและเหยียดหยาม

ถ้าอย่างนั้น อีกสัก 4 สัปดาห์คุณก็กลับมาที่นี่ใหม่ ผมจะจัดยาสอดให้ คุณจะได้...

ค่าใช้จ่ายของวันนี้เท่าไหร่คะ?ฉันแทรกเสียขัดพลางรีบเปิดกระเป๋าสะพายและหยิบกระเป๋าเงินขึ้นมาเพื่อเตรียมที่จะค่ารักษา

วันนี้ผมคิดแค่ 200 ตามราคาที่ตรวจครรภ์ครับพอได้ฟังธนบัตรใบละห้าร้อยจึงถูกหยิบออกมาแล้วยื่นให้แก่เจ้าของคลินิกตรงหน้า คุณหมอรีบรับเงินไปพร้อมกันนั้นก็ใช้คำพูดคำจาซึ่งฟังดูไม่ต่างจากสายตาเอ่ยใส่ฉัน

ไม่ต้องกลัวนะ ยาสอดไม่ทำให้คุณเจ็บหรอก ถ้าวันหลังคุณกลัวเรื่องอะไรแบบนี้ คราวหน้าก็หัดป้องกันหน่อยก็แล้วกัน

คุณหมอพูดอะไรคะ?ฉันย้อนเมื่อเริ่มรู้สึกทนไม่ไหวต่อคำพูดดูถูกพวกนั้น คำพูดต่อว่าที่ทำเหมือนว่าฉันเลือกทางเดินของตัวเองมายังคลินิกแห่งนี้

ผมแค่เตือนครับคุณบอกหน้านิ่งพร้อมทั้งรีบหยิบเงินทอนยื่นส่งมาให้ 

คุณหมอเก็บเงินทอนไว้เถอะค่ะ...” 

และนี่คงเป็นสิ่งที่ฉันเลือกจะพูด

“แล้วไม่ต้องเก็บยาสอดไว้ให้หนูนะคะ เพราะหนูจะไม่มาที่นี่อีก

พูดจบฉันก็รีบหันหลังพาตัวเองเดินออกจากห้องตรวจ ตรงไปยังประตูหลังร้านก่อนพบเข้ากับลุงจิตต์ซึ่งรอคอยอยู่ข้างรถ ลุงแกรีบเดินเข้ามาหาฉันทันทีแล้วเอ่ยปากทัก

ตรวจเสร็จแล้วเหรอครับคุณหนู?”

ค่ะลุง กลับบ้านกันเถอะค่ะ” ฉันตัดบทสนทนาเพียงเท่านั้น และเลือกจะเดินไปยังประตูรถ เปิดแล้วพาตัวเองเข้าไปนั่งข้างใน

ตอนนี้ฉันกำลังหงุดหงิดกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา อารณ์เหมือนแปรปรวนอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าเมื่อไหร่ มนุษย์ก็มักชอบมองและตัดสินคนอื่นจากภายนอกอยู่ดี

ตัดสินทั้งที่ไม่เคยถามว่าเขคนนั้นกำลังคิดหรือรู้สึกอะไรอยู่...

แต่พอวูบหนึ่งที่ในหัวนึกถึงผลตรวจขึ้นมาได้ ไอ้ความหงุดหงิดเพราะคำพูดดูถูกจากการมองคนแค่ภายนอกของคุณหมอก็คล้ายกับถูกลบออกไปจากความคิดมือสองข้างเลื่อนขึ้นกุมท้องตัวเองอย่างแผ่วเบา

เมื่อนึกได้ว่าในตัวตอนนี้กำลังเริ่มมีอีกหนึ่งชีวิตกำลังเติบโตขึ้น

มันอาจจะดูโง่ที่เลือกเดินหนีออกมาแทนที่จะจัดการเอาออกให้มันจบสิ้นไป และคงสร้างความไม่พอใจให้แก่คุณพ่อและคุณแม่มากๆ ที่บางสิ่งบางอย่างในตัวฉันอาจจะทำให้พวกท่านเดือดร้อนและเสียชื่อเสียง

แต่ถ้าต้องให้ทำลายหนึ่งชีวิตที่เป็นเลือดเนื้อของตัวเองเพราะความเห็นแก่ตัวและความหวาดกลัวโดยที่เจ้าของชีวิตนั้นๆไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย ฉันคงทำไม่ได้จริงๆ

อยู่ด้วยกันกับแม่แบบนี้นานๆนะ...” ดังนั้นที่ฉันเลือกทำจึงเป็นการพึมพำบอกตัวเองพลางใช้มือลูบไปตามท้องด้วยความรู้สึกที่อ่อนลงกว่าเก่า

ในเมื่อทางเลือกและความคิดของคนมันต่างกัน ฉันจึงอยากเลือกทางให้ตัวเองบ้าง ต่อให้มันเป็นทางเดินที่ผิด ฉันก็ไม่กลัว ทุกปัญหามันต้องมีทางออกเสมอ ในเมื่อเลือกที่จะทำไปแล้ว

ฉันก็ควรต้องต้องหาวิธีรับมือกับทุกสิ่งที่จะตามมาด้วยเช่นกัน...

 

หลายชั่วโมงหลังจากนั้น ฉันถูกลุงจิตต์พากลับบ้าน ตลอดทางที่นั่งอยู่ภายในรถมีแต่ความเงียบ ลุงจิตต์ไม่ได้ถามถึงเรื่องผลตรวจแต่อย่างใด คงเพราะเขาคิดว่านั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรสำหรับเขาล่ะมั้ง และการที่ลุงแกไม่ถามอะไรเลยแบบนี้ มันก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดีแล้ว

เมื่อรถคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดภายในรั้วบ้านหลังใหญ่ ฉันก็ไม่รอช้ารีบเปิดประตูพาตัวเองออกจากรถทันทีที่ล้อทั้งสี่หยุดสนิท พร้อมกันนั้นสายตาก็กวาดมองหาเจ้าของชีวิตไปด้วย

คุณผู้หญิงกับคุณผู้ชายเข้าบริษัทตั้งแต่ช่วงสายแล้วค่ะคุณส้ม” แต่แล้วการมองหาก็ต้องเป็นอันจบลงเพราะเสียงเล็กของหญิงรับใช้แสนนอบน้อมเอ่ยบอกอย่างรู้ทัน

หระ เหรอคะ?

ค่ะ อาหารเที่ยงเตรียมเสร็จแล้ว คุณส้มจะทานที่ห้องอาหารเลยไหมคะ?

ก็ได้ค่ะ

เชิญทางนี้เลยค่ะว่าแล้วหญิงรับใช้ก็ผายมือเชื้อเชิญนำหน้าเข้าไปในบ้าน ซึ่งฉันเองก็ไม่ได้ปฏิเสธที่จะเดินตามเธอแต่อย่างใด เท้าก้าวตามหลังส่วนมือก็เริ่มวุ่นวายหยิบโทรศัพท์มือถืออกจากกระเป๋าเพื่อโทรหาใครคนหนึ่ง

ฮะ ฮัลโหล...ฉันรีบกรอกเสียงผ่านสายทันทีที่ปลายทางกดรับ

[มีอะไรยัยส้ม ไม่รู้หรือไงว่าแม่กำลังประชุม!?] แต่เสียงที่ตอบรับกลับมาฟังดูค่อนข้างหงุดหงิด

หนูจะโทรมาบอกคุณแม่ว่า หนูกลับที่บ้านแล้วค่ะ แล้วก็เรื่องที่หนูไปหาหมอมัน...

[พอๆยัยส้ม แม่ไม่ว่าง เอาไว้ค่อยคุยกันที่บ้านก็แล้วกัน!...ตู๊ดดดด]

สายโทรศัพท์ถูกตัดไปแบบดื้อๆพร้อมเสียงหงุดหงิดบ่งบอกอารมณ์ปลายสาย การถูกตัดบทและทิ้งขว้างไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกแย่สักเท่าไหร่นัก เพราะคิดไว้อยู่แล้วว่าการโทรหาแม่ อาจต้องเจออะไรแบบนี้ เพราะมันเป็นแบบนี้มาตลอดยังไงล่ะ ฉันถึงได้รู้สึกเฉยๆ แต่เอาเข้าจริงฉันก็แอบคิดว่า สักนิดหนึ่งแม่อาจจะอยากฟัง อยากรู้อาการที่ฉันเป็นบ้างสักนิดหนึ่งก็ยังดี แต่ก็เปล่าเลย...

การโทรหาคุณพ่อก็คงไม่ต่างจากคุณแม่เท่าไหร่ ฉันจึงเปลี่ยนเป้าหมายลองโทรหาใครอีกคนที่ตอนแรกไม่สามารถติดต่อได้ แต่ก็เหมือนเดิม เขายังคงปิดเครื่องไม่สามารถติดต่อได้เหมือนกับเมื่อช่วงสายของวัน ตอนนี้ฉันกำลังรู้สึกเหงา ทั้งที่บ้านก็อยู่กับหลายคน แต่ความรู้สึกราวกับว่าฉันยืนอยู่เพียงคนเดียว พูดอะไรไม่ได้ ระบายอะไรไม่ได้

คิดถึงคนที่อยู่บ้านหลังเล็กนั่นจัง...

Rrrrr

ไม่รู้เพราะว่าความเหงาของฉันมันส่งผ่านไปถึงคนบนฟ้าหรือเปล่า โทรศัพท์เครื่องเดิมที่ไม่สามารถติดต่อเพื่อพูดหรือระบายความรู้สึกที่อัดแน่นตอนนี้ให้ใครฟังได้ถึงได้สั่นและดังขึ้น เมื่อก้มมองดูรายชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอก็พบว่า มันคือชื่อของบุคคลที่ไม่คิดว่าท่านจะโทรเข้ามา

แม่พี่โต


-DTOH TALK-

'ถ้าส้มท้องขึ้นมาจริงๆ จะมีปัญญารับผิดชอบหรือเปล่า'

ผมได้ยินเสียงหัวหน้าของพ่อดังขึ้นในหัวท่ามกลางบรรยากาศน่าตกใจบนโต๊ะอาหาร หลังจากคนตัวเล็กวิ่งพรวดพราดออกไปพร้อมกับอาการแปลกๆ

'รับผิดชอบได้ครับ'

'จะเอาอะไรมารับผิดชอบล่ะ เงินทอง ชื่อเสียงหรืออนาคต?' แต่ถึงจะให้คำตอบกลับไปฝ่ายผู้ใหญ่ก็ยังย้อนกลับมาอยู่ดีอีกทั้งยังตั้งข้อเสนอ 'ชื่อเสียงของยัยส้ม มันมีค่ามากกว่าศักดิ์ศรีของเธอ เธอเข้าใจความหมายใช่ไหม'

ข้อเสนอที่เต็มไปด้วยการดูถูก

'ไม่ว่าอาการที่ส้มเป็นจะเกิดขึ้นเพราะการแพ้ท้องหรือไม่ แต่พรุ่งนี้ ฉันจะส่งยังส้มไปจัดการตัวเองที่คลินิกให้เรียบร้อย'

ผมชักเริ่มเข้าใจส้มจี๊ดขึ้นมานิดหน่อยแล้วว่า ทำไมเธอถึงได้เป็นคนที่เคยไม่กล้าตัดสินใจอะไรและไม่ค่อยมีความคิดเป็นของตัวเอง

'ส่วนเธอ...ถ้ายังเห็นแก่เด็กคนนั้น ฉันคงต้องขอให้เธอเลิกยุ่งยัยส้มซะ...'

'นี่มันชีวิตจริงนะครับ ไม่ใช่ละคร' บ่อยครั้งคำพูดเอาแต่ใจของพ่อแม่ส้มจี๊ดเริ่มทำให้ผมหงุดหงิด

'ถ้างั้นแลกกันไหม ระหว่างหน้าที่การงานของพ่อเธอกับลูกสาวฉัน?' สุดท้ายคนที่มีอำนาจทางเงินทองและมีหน้ามีตาในสังคมก็มักชนะคนที่อ่อนค่ามากกว่า 'เลิกติดต่อยัยส้มซะถ้าเธอรักเด็กคนนั้น ยัยส้มดูมีอนาคตและมีความสุขมากกว่าถ้าหากอยู่ที่นี่'

'...'

'ถ้าเข้าใจแล้วก็กลับไปซะ อ้อ! แล้วก็เบอร์โทรศัพท์ของเธอน่ะ ฉันขอซื้อต่อได้หรือเปล่า?'

“ส้มเป็นยังไงบ้างลูก?” เสียงในภวังค์ถูดทำให้เงียบลง เมื่อหญิงวัยกลางคนข้างกายแทรกเสียงขึ้นถามปลายสายโทรศัพท์ พานให้ต้องเหลียวมองเจ้าของโดยพลัน “ไม่ค่อยสบายงั้นเหรอ...เป็นอะไรหรือเปล่า?

คำพูดของแม่ทำให้ผมรับรู้ได้ว่าปลายสายที่ท่านกำลังคุยไม่ได้รู้สึกโอเค ผมรู้ได้แม้ไม่ต้องฟังเสียง และเพราะรู้ความต้องการที่ต้องอดทนมาตลอดมันก็พังลง จนต้องใช้นิ้วเอื้อมสะกิดแขนแม่

หญิงวัยกลางคนเหลียวมองหน้าผมเล็กน้อย นัยน์ตาคู่สวยหากแต่มีริ้วรอยบอกวัยสะท้อนภาพสีหน้าของผมเวลานี้ให้ได้เห็น ก่อนตัดสินใจลดโทรศัพท์ในมือลงแล้วยื่นมันส่งมาให้

แน่นอนว่าผมไม่ได้รอช้ารีบรับโทรศัพท์มาจากมือของแม่ยกขึ้นแนบหูแทบจะทันที จนได้ยินเสียงหวานๆ ของหญิงสาวที่ลอดดังผ่านออกมา

[หนูท้องค่ะคุณน้า...] และสิ่งที่ได้ยินมันก็ทำให้ผมเริ่มมีหลายๆความรู้สึกเข้ามาในหัว [หนูไม่อยากเอาเด็กออก หนูขอโทษนะคะที่เป็นแบบนี้...อย่าว่าพี่โตเลยนะคะ]

“...” เธอตัดสินใจที่จะเก็บเด็กในท้องเอาไว้

[คุณน้าคะ...หนูคิดถึงทุกคนที่อยู่ทางนั้นจัง]

“คิดถึงมากหรือเปล่าคะ?” สุดท้ายผมก็ทนต่อความรู้สึกของตัวเองไม่ไหว แม้ว่าการพูดคุยกับเธออาจส่งผลไปถึงขาโต๊ะทำงานของพ่อก็ตาม

[พี่โต...]

“ค่ะ พี่เอง” ผมบอกเธอแบบนั้นหลังเสียงหวานเอ่ยขานชื่ออย่างตกอกตกใจ และผมก็ไม่ได้รอให้ส้มจี๊ดพูดอะไรออกมาอีก แต่เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นด้วยตัวเอง “ขอโทษนะคะ โทรศัพท์พี่พัง เลยติดต่อจี๊ดไม่ได้เลย

ไม่ได้พูดหรอกว่าผมไม่สามารถติดต่อเธอได้ ด้วยเหตุผลที่พ่อแม่ของส้มจี๊ดขีดไว้

“อดทนหน่อยนะคะ

ผมไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร ทำได้เเค่พูดให้กำลังใจเพียงเท่านั้น 

“พี่ไม่ลืมสัญญาที่ให้ไว้อย่างแน่นอน

[ค่ะ หนูเชื่อ หนูรอพี่แข่งเสร็จได้ค่ะ...ตอนนี้หนูแค่เหงาเฉยๆ] คำพูดของส้มจี๊ดทำให้รู้ได้ทันทีว่าเธอไม่ได้มีความสุขอย่างปากที่พ่อกับแม่เธอบอกไว้เลย [แล้วก็สรุปแล้ว ตอนนี้หนูท้องได้ประมาณสัปดาห์หนึ่งแล้วนะคะ]

“ค่ะ พี่พอรู้แล้ว” ผมยิ้มนิดๆมุมปาก ก่อนเอ่ยถามเธอเพื่อหวังให้อีกฝ่ายสบายใจขึ้น “แล้วตอนนี้ว่าที่คุณแม่ตั้งชื่อลูกหรือยังคะ?

[ยังเลยคะ หนูคิดหลายเรื่องจนไม่ทันนึกถึงเรื่องนี้] ดูเหมือนว่าเธอไม่มีอารมณ์ขันด้วยเลย [หนูยังไม่รู้เลยว่าจะเริ่มบอกพ่อกับแม่ยังไงดี]

เวลาสำหรับการตัดสินใจจะทำอะไรสีกอย่างในยามนี้ดูเหมือนน้อยลงเต็มที ผมเหมือนกำลังถูกบีบให้เลือกระหว่างครอบครัว ความฝัน แล้วก็คนรัก...

“อย่าคิดมากนะคะ...พี่ไม่ทิ้งจี๊ดหรอก

ผมรำคาญตัวเองที่เวลาแบบนี้ไม่สามารถใช้ร่างกายปลอบปะโลมอะไรเธอได้เลยสักอย่าง ทำได้แค่พูด พูด แล้วก็พูด

“อดทนหน่อยนะคะ...

To Be Continued...

ฝากเซ็ตตรงข้าม DEMONIC หน่อย

เป็นเซ็ตโรคจิต ใครชอบแนวจิตๆก็ขอฝากด้วยจ้ะ


ll MANIA ll


อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย

ติดแท็กในทวิต #ฟิคผู้ชายหวงรัก

ll DEMONIC SET ll

    













---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่รูปข้างล่าง


^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

5,500 ความคิดเห็น

  1. #5443 CttTmo (@ctttmo) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 14:19
    โอ๊ยเครียดอะ อ่านไปกดดันไป โมโหส้มจี๊ดนิดๆเหมือนกันนะ หมอเขาก็พูดถูกมะ แล้วส้มยังเรียนไม่จบด้วย เรื่องใหญ่อะ พี่โตนี่ก็นะ ถ้าเราเป็นพ่อแม่ส้มจี๊ดเราก็คงเกลียดขี้หน้าพี่โตมากๆ แต่ก็ไม่ควรพูดกับลูกแบบนี้เหมือนกัน อึดอัดดดดด
    #5443
    0
  2. วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 09:03
    เฮ้อ คิดแล้วเครียดแทน พ่อแม่ส้มไม่ยอมง่ายๆ หรอก
    #5327
    0
  3. #5326 สวยพอเพียง -/- (@zukzonfz) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 01:01
    ปวดใจกับพ่อแม่ส้มว่ะ
    #5326
    0
  4. #5316 devilrecords (@devilrecords) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 18:54
    จี๊ดจะอดทนได้ถึงเมื่อไหร่กัน ยิ่งเจอฤทธิ์พ่อแม่แบบนั้นจะทนไหวหรอ พี่โตรีบเคลียร์ตัวเองแล้วไปช่วยน้องนะ จริงๆถึงจะเป็นคำพูดเพียงไม่กี่คำแต่ก็ทำให้รู้สึกดีนะ
    #5316
    0
  5. #5315 JindaratKandoo (@JindaratKandoo) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 16:32
    โครตเกลียดพ่อแม่ส้มจี๊ดเลยให้ตายเถอะ!!!
    #5315
    0
  6. #5314 karnsirorut (@karnsirorut) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 14:46
    ชอบเวลาพี่โตพูดคะ >/////<
    #5314
    0
  7. #5313 ป้า TIP (@tipjan89) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 14:12
    ไม่เสียแรงเลยที่รักพี่โต ตั้งแต่อ่านครั้งแรก จนถึงตอนนี้ พี่โตก็ยังน่ารักเสมอ 
    **********รอพี่โตมาหาที่บ้าน รอออออออออออ***************
    #5313
    0
  8. #5312 colinamoursmell (@colinamoursmell) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 09:53
    พี่โตเป็นไรป่าว
    #5312
    0
  9. วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 08:18
    แม่พี่โตโทรมาทำไมนะ แล้วพี่โตไปไหนติดต่อไม่ได้อีกต่างหาก
    #5311
    0
  10. #5308 fahnatee (@fahnatee) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:09
    เป็นแม่สามีที่สุดยอดจริงๆ รักเลยแหละ
    #5308
    0
  11. #5307 devilrecords (@devilrecords) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:17
    แม่เฮียโตโทรมา ต้องมีอะไรแน่เลย
    #5307
    0
  12. #5306 m.star (@msomeotherday) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:17
    เกิดอะไรขึ้นกับพี่โตหรือเปล่านะ
    #5306
    0
  13. #5305 nongnum1988 (@nongnum1988) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:57
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #5305
    0
  14. #5304 barara~ (@yuuki352010) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:26
    พี่โตไปไหนน ไปช่วยสวยปะทะกับทิชาอยู่เหรอออ
    #5304
    0
  15. #5303 fahnatee (@fahnatee) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:07
    สุดยอดจี๊ด
    #5303
    0
  16. #5302 SaovaneeMada (@SaovaneeMada) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:59
    พี่โตไปไหนเนั้ย
    #5302
    0
  17. #5301 nyyaai (@nyyaai) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:51
    พี่โตรับโทรศัพท์ส้มโหน่ยยยย
    #5301
    0
  18. วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:57
    ส้นพูดไปแบบบนั้นจะดีเหรอ ที่บ้านรู้เป็นเรื่องแน่เลย
    #5300
    0
  19. #5299 Sui1912 (@Sui1912) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:11
    พี่โตไปไหนเนี่ยยยย เดี๋ยวอิธูปก็ตายพอดี5555555
    #5299
    0
  20. #5298 น่าน๊า (@manutsanun607) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:20
    โอยโล่งอก
    #5298
    0
  21. #5297 สวยพอเพียง -/- (@zukzonfz) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:38
    ง่อววว ส้มจี๊ดเจ๋งมาก! อิพี่โตนี่น่าจะหยิกให้หูบิด!
    #5297
    0
  22. #5296 nooyam32130 (@nooyam32130) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:46
    รอดจากคลีนิคไปเจอที่บ้านหนักกว่าอีก
    #5296
    0
  23. #5295 nooyam32130 (@nooyam32130) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:45
    เย้ๆๆๆส้มของเราไม่ได้อ่อนอย่างที่คิดนะค่ะ
    #5295
    0
  24. #5294 ป้า TIP (@tipjan89) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:53
    ดีมากค่ะ..ลูกส้ม.....เผาคลินิกมันเลยค่ะลูก 55555
    #5294
    0
  25. #5293 aappss (@ap_rachinicorn) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:02
    เจิมมมมม
    #5293
    0