เจ้าหญิงของมาเฟีย {S.O.S}

ตอนที่ 28 : SOS27 ll มาแกะกุ้ง {อัพ100%} รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    15 ธ.ค. 60



EP27


ดะ...ดาจอง...

อากาศที่พาดทายานี่ก็ดีเหมือนกันนะว่าไหม?”

พะ พาดทายาเหรอ?

ถึงจะดูไม่ค่อยเหมาะกับฉันเท่าไหร่ แต่ก็พอไปวัดไปวาได้” อีกครั้งที่ดาจองพูดขึ้นแถมยังถือวิสาสะพาตัวเองไปทิ้งตัวลงนั่งม้านั่งริมหาดฝั่งตรงกันข้ามกับฉันเสมือนว่าตัวเองเป็นเจ้าของที่ 

เขาดูไม่เหมือนคนที่จะตามฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ฉันอย่างที่บอกไว้ที่คลองชองเกซอนเลยสักนิด มิหนำซ้ำทีดาจองสนใจอยู่ตอนนี้ดูจะเป็นอาหารทะเลที่วางอยู่บนโต๊ะมากกว่าฉันเสียด้วย

ไอ้เขียวๆ เละๆ นี่คืออะไร?” ซ้ำร้ายยังถามประหนึ่งว่าเราไม่เคยมีเรื่องบาดหมางต่อกัน สิ่งที่ดาจองแสดงออกอยู่ขณะนี้กำลังทำฉันเริ่มสับสนและทำตัวไม่ถูก 

เขาเป็นคนที่คาดเดาอารมณ์ไม่ได้ยังไงก็อย่างงั้นจริงๆนั่นแหละ และเพราะว่าไม่รู้ว่าควรจะทำตัวยังไง ปากฉันจึงขยับตอบคำถามที่ฝ่ายถามค้างเอาไว้ เมื่อถูกนัยน์ตาดุดันช้อนมองตรงๆ ราวกับจะเร่งเอาคำตอบ

ปะ ปลาหมึกนึ่งมะนาว

พาหมุกนุ่งมาเน่า?” เขาทวน ฉันจึงกลั้นใจแก้คำให้

ปลาหมึกนึ่งมะนาว...มะนาว ไม่ใช่หมาเน่า

ก็มาเน่าไง มาเน่า ก็พูดถูกแล้วไง!” และเหมือนเดิม พอถูกสอนให้นิดหน่อยเขาก็เริ่มโวยวาย แต่เหมือนดาจองจะเริ่มรู้สึกตัวล่ะมั้ง เขาถึงได้เงียบเสียงดุดันขี้โวยวายของตัวเองลง  ลดสายตาไปจากฉันมองหากระดาษทิชชู่ แล้วดึงมาเช็ดมือตัวเองจากนั้นก็ถือวิสาสะอีกครั้งหยิบช้อนส้อมที่ยังไม่ได้ใช้ ขึ้นมาเช็ด

จะ จะทำอะไร?” เห็นเขาวุ่นวายกับข้าวของบนโต๊ะแบบนี้ความปากไวมันเลยทำให้เผลอส่งเสียงถามออกมาอย่างลืมตัว

จะลองชิมพาหมุกนุ่งมาเน่า” อ๋อ ที่แท้ก็อยากลองกินหมาเน่าก็ไม่บอก

คิกๆ...” พอคิดตามเสียงที่ดาจองพูดไม่ชัดแล้วมันก็อดหัวเราะไม่ได้ มาเน่าอะไรกันล่ะ!

หัวเราะอะไร?” แม้แต่ในตอนที่เขาถาม ฉันก็ยังหัวเราะไม่หยุด แถมยังดูท่าจะหยุดยากเสียด้วยสิ

เปล่า ฮ่ะๆ...

ก็เธอหัวเราะ!” เอาอีกแล้ว เขาเริ่มขึ้นเสียงอีกแล้ว

ก็บอกว่าเปล่าไง” ฉันพยายามควบคุมสติลดเสียงหัวเราะของตัวเองลง เพราะไม่อยากให้เขาแสดงท่าทางเกรี้ยวกราดออกมามากกว่านี้ ไหนๆ ตอนนี้ดาจองเองก็ดูไม่ได้ประสงค์ร้ายกับฉันอย่างที่ผ่านมาด้วย การทำให้อารมณ์เขาเป็นปกติแบบนี้มันน่าจะดีกว่า ดังนั้นฉันจึงเปลี่ยนเรื่องคุย พยายามทำตัวเหมือนอย่างเขา เสมือนว่าเราไม่เคยมีเรื่องบาดหมางต่อกันมาก่อน

แล้ว...ปลาหมึกนึ่งมะนาวของที่นี่อร่อยไหมล่ะ?”

ห่วยแตก” ทว่า ทั้งที่ตั้งใจจะประนีประนอมด้วย แต่คำตอบที่ได้กลับมาเหมือนว่าเขาจงใจจะสร้างสงครามกับฉันทางอ้อมมากกว่า “กินเข้าไปได้ยังไง มีพิษหรือเปล่าก็ไม่รู้

ถ้ามีพิษฉันคงตายไปนานแล้วย่ะ!” เพราะเป็นพวกเก็บอารมณ์ไม่เก่งคำพูดประชดประชันจึงพูดออกไปอย่างทันควันแบบไม่ต้องคิด แต่ก็ลืมไปว่าผู้ชายตรงหน้าเป็นพวกพูดคำไหนคำนั้นแถมยังเอาจริงเอาจังไปเสียทุกเรื่อง

ถ้าเธอต้องตายก็คงไม่ใช่เพราะยาพิษในอาหารหรอก...” ไหนจะสีหน้ากับรอยยิ้มร้ายกาจยามริมฝีปากหยักลึกบดพ่นคำขู่นั่นอีก อีกทั้งยังมีสายตาที่ไม่บ่งบอกให้รู้สักนิดว่าที่พูดมันคือเรื่องล้อเล่นหรือเอาจริง “แต่เธอต้องตายเพราะฝีมือฉันเท่านั้น

สิ้นเสียงข่มขู่ คนที่สงบปากสงบคำมันก็ดันกลายเป็นฉันเสียเอง

คัง ดาจองไม่ได้สนใจฉันหรือสิ่งรอบตัวอีกหลังจากพูดจบ ตอนนี้มือไม้ของเขาเลื่อนละไปจับกุ้งเผาตัวไม่เล็กไม่ใหญ่ในจานแทน แถมยังค่อยๆบรรจงแกะเปลือกออกโดยไม่พูดอะไร

ยิ่งเห็น ยิ่งไม่เข้าใจเขาเลย ว่าเขาต้องการอะไร...

ทั้งที่ตอนนั้นก็ประกาศกร้าวเสียงดังไว้เสียขนาดนั้น แถมยังมาปรากฏตัวอยู่ที่ประเทศไทยแบบนี้ มันก็ควรมีเหตุผลเดียวก็คือมาตามล่าตัวฉันสิ ทั้งที่ควรเป็นแบบนั้นแล้วทำไมเวลาที่เขาสามารถจัดการฉันได้มากกว่าช่วงเวลาไหนๆ ถึงได้เอาแต่นั่งแกะกุ้งสบายใจเฉิบแบบนี้ล่ะ!

นี่คังดาจอง...” สุดท้ายฉันก็ทนต่อสภาวะกดดันระหว่างเราไม่ไหว จำต้องเอ่ยปากถามถึงสิ่งที่รู้ออกไป “นายมาทำอะไรที่นี่

วูบหนึ่งหลังถามจบ คนตัวใหญ่ตรงหน้าก็ช้อนตามองหน้าฉันนิ่งๆ ก่อนหลุบสายตากลับไปมองกุ้งในมือซึ่งยังแกะไม่เรียบร้อยดี โดยไม่ตอบคำถามใดทั้งสิ้น

มะ มาตามล่าตัวฉันเหรอ?” มันอาจดูน่ารำคาญไปนิดที่ฉันเอาแต่ถามเขาไม่หยุด แต่ทั้งหมดนั้นก็เพื่อความสบายใจ ตอนนี้นอกจากเรื่องแม่แล้ว ฉันก็เหนื่อยที่ต้องรู้สึกกลัวหรือหวาดระแวงเรื่องการถูกปองร้ายจากเขาแล้วเหมือนกัน

ถามทำไม?” นั่นคงเป็นคำถามสั้นๆที่อีกฝ่ายใช้ย้อนกลับมา

ก็นายพูดไว้ว่าเราเป็นศัตรูกัน ก็นี่ไง ศัตรูอยู่ตรงหน้าแล้ว...นายไม่คิดจะ...

ย๊า!” เขาตะเบ็งเสียงขัดคำพูดละล่ำละลักของฉันให้เงียบลงคล้ายกับรำคายเต็มกลืน แถมยังทำเป็นเหมือนไม่อยากพูดถึงเรื่องเก่าๆ ที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเรา “เลิกถามอะไรงี่เง่ากวนใจฉันได้แล้ว

ถึงจะถูกเขาสั่งแบบนั้นก็เถอะ แต่ขอเถอะนะ ขออีกแค่คำถามเดียว...

ถ้างั้นนายมาทำอะไรที่นี่ล่ะ

ตึง!

ฉันสะดุ้งเฮือกทันทีเมื่อคนตัวใหญ่ช้อนตามองหน้าตรงๆอีกครั้งคล้ายกับไม่พอใจ เขาใช้มือข้างหนึ่งทุบลงกับโต๊ะเสียงดังราวกับต้องการให้ฉันรับรู้ว่าไม่พอใจแค่ไหนที่กล้าขัดคำสั่ง เอ่ยคำถามออกไปแบบนั้น

อยากตายหรือไง?” การกระทำทั้งหมดมาพร้อมกับคำถามข่มขู่เดิมๆที่เคยได้ยินอยู่บ่อยครั้ง “บอกให้เลิกถามเรื่องงี่เง่านั่นสักที ฟังภาษาคนไม่ออกหรือไง!?”

ตึงง!

ฟังออก!” มันอาจดูบ้าเกินไปหน่อยที่คราวนี้ปฏิกิริยาตอบโต้กลับของฉันคือการทุบมือลงกับโต๊ะแบบเดียวกับที่ดาจองทำ 

ตลอดเวลาฉันน่ะคือฝ่ายถูกกดดันมาตลอด ถูกข่มขู่ ถูกต่อว่า ไม่เคยได้รู้อะไรที่อยากจะรู้เลยสักครั้ง บางเรื่องทั้งที่เป็นเรื่องสำคัญ เป็นเรื่องที่ฉันควรรู้ก่อนใคร แต่กลายเป็นว่าฉันคือคนที่ต้องมารู้เป็นคนสุดท้าย 

ด้วยความที่เป็นแบบนี้มาตลอดมันทำให้ฉันเหนื่อย ลำพังแค่เรื่องแม่มันก็มากพอจะทำให้ฉันเครียดและเป็นกังวลมากพออยู่แล้ว แต่นี่ยังมีเรื่องของดาจองเข้ามาอีก

ทนไม่ไหวแล้ว!

ฉันอึดอัด ฉันทนไม่ไหวแล้ว นายจะเอายังไงก็พูดมา!” รู้อีกทีปากก็กำลังตะคอกต่อว่าผู้ชายซึ่งขึ้นชื่อว่าน่ากลัวที่สุดในประเทศเกาหลีใต้ออกไปเสียแล้ว “จะฆ่าไหม!? มาทำอะไร!? เคลียร์ให้มันจบไปเลยดีกว่า

“...”

ความรู้สึกฉันน่ะ มันไม่พร้อมรับทุกเรื่องแย่ๆได้ทีเดียวหลายเรื่องหรอกนะ แค่เรื่องแม่ฉันก็เครียดจะตายอยู่แล้ว! แค่ตอบ...แค่ตอบเท่านั้นว่ามาทำอะไรที่นี่ มันจะตายหรือไง!!” สิ้นเสียงตวาดระบายอารมณ์และความรู้สึก สายตาฉันก็ต้องสะดุดเข้านัยน์ตาคมนิ่งงันของฝ่ายตรงข้าม เพียงแค่นั้นมันก็พอแล้วที่จะทำให้ฉันเริ่มรู้สึกตัวว่าได้พลาดพลั้งทำเรื่องที่ไม่ควรลงไป แต่ว่า..

ครั้งนี้ดาจองไม่ได้แสดงท่าทางเกรี้ยวกราดตอบโต้กลับมา แม้ว่าท่าทางยังคงนิ่ง แต่ไม่ใช่กับสายตาที่เขาจงใจเป็นฝ่ายเบนไปทางอื่นและพึมพำบางอย่างออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ที่มาที่นี่ก็เพราะ...” ขณะดาจองพูด ถ้ามองไม่ผิดดูเหมือนว่าแก้มของเขาจะเริ่มขึ้นสีขึ้นมาเล็กน้อย โดยขณะเดียวกันเขาก็ยื่นกุ้งซึ่งแกะเปลือกออกจนหมดยื่นส่งมาให้ด้วยเช่นกัน การกระทำดังกล่าวมาพร้อมกับคำพูดประโยคต่อมาแบบไม่ค่อยเต็มเสียงเท่าไหร่ ตั้งใจมาแกะกุ้ง...ให้เธอกิน...” 

สมองเหมือนถูกทำให้ชะงักงันไปชั่วคราว หลังได้ฟังคำพูดไม่สมกับเป็นมาเฟียมหาอำนาจของประเทศเกาหลีใต้ 

เขาดูไม่สมเป็นกับผู้ชายใจโหดเหี้ยมอมหิตคนนั้นเลยสักนิด เว้นแค่ช่วงที่เริ่มโวยวายน่ะนะ และถึงเขาจะเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือแบบนี้ ฉันก็ไม่ยอมตกหลุมพรางง่ายๆหรอก และเชื่อได้เลยว่าคนอย่างคังดาจองคงไม่คิดจะทำดีโดยไม่หวังผลตอบแทนแน่ๆ!

ไม่กิน!” ทว่า สิ้นเสียงปฏิเสธ สีหน้าเหมือนคนทำตัวไม่ถูกของดาจองก็เปลี่ยนไป นัยน์คมที่พยายามเหลือบมองไปทางอื่นเลื่อนกลับมามองฉันตาขวางบ่งบอกความไม่พอใจ

กิน!”

บอกว่าไม่กินไงอ๊ะ!” คำพูดหนักแน่นของฉันถูกทำให้ขาดช่วง เมื่อคนตรงหน้าบันดาลโทสะ พุ่งมือเอื้อมคว้าตัวฉันจากฝั่งตรงกันข้ามเข้าไปหา ถลึงตามองแบบไม่พอใจ ซ้ำร้ายยังพยายามยัดเยียดกุ้งในมือให้

ฉันบอกให้เธอกิน บินมาแกะให้กินมันเสียเวลาแค่ไหน หัดสำนึกบุญคุณกันบ้างสิยัยโง่!”

จะทำอะไร มันเจ็บนะดาจอง อื้อ!” อีกหนที่ดาจองเปลี่ยนเสียงของฉันให้การเป็นเสียงอู้อี้เมื่อเขาจงใจบีบปากฉันให้อ้าออก ทำท่าเหมือนจะยัดกุ้งในมือเข้ามาจนต้องเม้มปากลงแน่นเพื่อต่อต้านการกระทำป่าเถื่อนดังกล่าวลง

บอกให้กินเข้าไปไงล่ะ อ้าปาก!” นอกจากจะทำรุนแรงแล้ว มิหนำซ้ำยังสั่ง!

อื้อ!! อุด อะ!” ระหว่างที่เราทั้งคู่กำลังยื้อแรงกันไปมา โดยฝ่ายเสียเปรียบคือฉันวินาทีนั้นเหมือนว่าโชคจะเข้าข้าง ไม่สิ ควรจะเรียกว่าความซวยเข้าข้างมากกว่า เมื่อบลูกับเจสที่ควรจะเล่นน้ำกันอยู่ในทะเลเดินกลับมาที่โต๊ะ

เฮ้ยจะทำไรน้ำมนต์อ่ะ!” แน่นอนว่าบลูที่เป็นห่วงเพื่อนยิ่งกว่าอะไรดี เมื่อเห็นสภาพฉันกำลังถูกรังแก เขาก็ไม่รอช้า รีบพุ่งตัวปราดเข้าใส่เราทั้งคู่ทันที

บลูกระชากตัวดาจองที่ไม่ทันตั้งตัวให้ออกห่างจากฉันอย่างแรง พอหลุดเป็นอิสระแล้วเห็นว่าเขากำลังจะทำร้ายดาจอง ปากก็รีบขยับเพื่อนตั้งท่าจะปรามแต่ดูเหมือนจะไม่ทัน เมื่อบลูตัดสินใจซัดหมัดใส่หน้าดาจองไปหนึ่งทีเพื่อสั่งสอน จนอีกฝ่ายเซถอยหลังลมพับลงกับเก้าอี้ชายหาด

ผัวะ!!

อึก!”  ขณะเดียวกันเจสที่เห็นเหตุการณ์ก็ไม่ได้ยืนนิ่งดูดาย เธอรีบพุ่งตัวเข้ามากระชากฉันให้ออกจากโต๊ะอีกทั้งยังถามด้วยความเป็นห่วง

น้ำมนต์ เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”

มะ ไม่เจ็บแต่ว่าบลูน่ะ...น่าจะเจ็บ…” เจสทำหน้างงเมื่อได้ฟังฉันพูดออกมาแบบนั้น ก่อนออกปากถาม

เธอพูดแบบนี้หมายความว่าไง?”

ได้ดูข่าวเมื่อหลายวันก่อนไหม ข่าวเรื่องการแต่งงานของฉัน...” ฉันเหลือบมองหน้าเจสเพื่อดูสีหน้า และแอบคิดว่าบางทีข่าวเรื่องการประกาศแต่งงานในวันนั้นอาจไม่ได้ดังมาถึงที่ประเทศไทย แต่ว่า

ที่ว่าเธอจะแต่งงานกับคนเกาหลีที่ชื่อคังดาจองอะไรนั่นน่ะเหรอ?” เจสกลับย้อนออกมาได้โดยไม่ต้องอธิบายอะไรอีก ซึ่งนั่นบอกชัดเจนทุกอย่าง “เออ ตอนเห็นข่าวนั้นฉันตกใจแทบแย่ ป๊าบอกว่าคังดาจองอะไรนี้เป็นผู้มีอิทธพลในเกาหลีใต้ไม่ใช่เหรอ?”

ดังนั้นจึงเหลืออยู่แค่เรื่องเดียวที่ฉันควรจะบอกเธอ

อือใช่ ล้นไปด้วยอำนาจทั้งหมดของเกาหลีเลยล่ะ...

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับบลูอ่ะ?”

ก็ที่บลูต่อยอยู่น่ะมันคือ...คังดาจองที่ป๊าเธอพูดถึงนั่นไง...” ฉันบอกเจสแบบไม่เต็มเสียงนักโดยพยายามใช้น้ำเสียงให้ซอร์ฟและไม่ทำให้คนฟังตกใจมากที่สุดแต่ ทันทีที่สิ้นเสียง เจสก็ทำตาโตเป็นไข่ห่านจากนั้นก็เริ่มหวีดเสียง

งั้นก็แปลว่าผู้ชายคนนั้นคือคนที่จับตัวเธอไปอย่างที่บลูสงสัยน่ะสิ!!” เพื่อความซอร์ฟทางอารมณ์ฉันเลยตอบด้วยการพยักหน้า แต่เปล่า นั่นไม่ช่วยอะไร เมื่อเจสหวีดเสียงขึ้นอีกครั้ง

บลู!! ถอยออกมา!! ถอยออกมาเดี๋ยวนี้เลยยยยยย!!!!” เสียงหวีดร้องของเจสทำเอาบลูที่ยามนี้ยังคงออกหมัดสั่งสอนสอนใส่ดาจอง เหลียวหลังมองมายังเราทั้งคู่คล้ายกับสงสัย แต่ว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้ตะโกนถามอะไรกลับมา เสียงคำรามของปีศาจก็ดังขึ้น

ไอ้เวรเอ้ยยย!!”

พลั่ก!

 ไวกว่าที่บลูจะทันได้ตั้งตัว ดาจองที่เป็นฝ่ายถูกกระทำก็พุ่งกระโจนเข้าใส่เข้าก่อนซัดหมัดเอาคืนกลับไปบ้าง และดูท่าหมัดของดาจองน่าจะแรงพอดู ถึงได้ทำให้บลูหน้าคะมำลงไปฟุบกองอยู่บนพื้นทรายได้เพียงแค่หมัดเดียว

ไม่ใช่การกระทำของดาจองเท่านั้นที่รวดเร็วและรุนแรง ดูท่าลูกน้องของเขาก็ไวต่อการดูแลคุ้มกันผู้เป็นนายด้วยเช่นกัน ชายชุดดำในสภาพที่ดูไม่เหมาะสมกับการมาเที่ยวทะเลซึ่งต่างหลบซุ่มอยู่ตามมุมต่างๆ เริ่มเผยโฉมออกมาปรากฏให้เห็นกันทีละคนสองคน โดยมีเป้าหมายเป็นจุดเดียวกันนั่นก็คือคังดาจองที่ยืนใช้มือปัดไปตามเนื้อตามตัวหลังจากซัดบลูจนหมอบ

และดูท่าเรื่องวุ่นวายครั้งนี้จะไม่ได้เกิดแค่กับบลูเท่านั้น เมื่อเจสซึ่งยืนอยู่ข้างกันก็พลอยโดนลูกหลง ถูกหนึ่งในลูกน้องคนสนิทของดาจองดึงกระชากตัวออกห่างจากฉันจากทางด้านหลัง

ฟึ่บ!

อ๊ะ น้ำมนต์!”

เจส!” วินาทีนี้บอกเลยว่าไม่รู้ว่าฉันควรจะเป็นห่วงใครก่อนดีระหว่างบลู ที่บ้าดีเดือดทำตัวเป็นพระเอกช่วยเพื่อนหรือเจสที่กำลังถูกจับกุมไปอีกทาง

เฮ้ย!” จังหวะนั้นเสียงสั่งเคล้าความโมโหของใครอีกคนก็ดังขึ้น เรียกสายตาให้ละไปจากเพื่อนสาว มองไปยังเจ้าของเสียงที่ยามนี้กำลังใช้เท้าเปล่าเหยียบร่างของบลูกดติดกับพื้นทรายเอาไว้ก่อนพบกับรอยยิ้มชั่วร้ายมุมปากราวกับไม่สะทกสะท้านใดต่อการถูกทำร้ายเท่ากับการถูกขัดขวางการป้อนกุ้ง

อีกทั้งยังออกคำสั่งบ้าๆ

กลับมากินกุ้งเดี๋ยวนี้ นัมมุน!”

พูดบ้าอะไร ปล่อยเพื่อนฉันนะ!” ฉันเองก็ไม่รู้เป็นบ้าอะไรเหมือนกันที่พอถูกดาจองสั่งแบบนั้นแล้วต้องหัวร้อนตะคอกเสียงดุกลับไปแบบลืมกลัว

มาหาฉันตรงนี้นอกจากฉันจะบ้าแล้ว ผู้ชายที่ดูจะเคร่งขรึมตลอดเวลาเองก็ดูจะบ้าจี้ตาม ตะโกนโต้ตอบกลับมาแบบไม่แคร์สายตาใคร

ปล่อยเพื่อนฉันซะ!ทว่าทันทีที่ฉันตะโกนตอบเขากลับไป คราวนี้ดาจองกลับเลือกทำอย่างอื่น เขาเบือนหน้าละสายตาจากฉันไปทางลูกน้องของตัวเองจากนั้นก็พยักพเยิดหน้าคล้ายกับออกคำสั่ง

เพียงเท่านั้นร่างของเจสซึ่งถูกจับเป็นตัวประกันก็ถูกลากออกไป รวมไปถึงบลูที่ตอนนี้ดาจองยอมยกเท้าขึ้นแต่ก็ใช่ว่าปล่อยเป็นอิสระที่ไหน เมื่อมีมือลูกน้อง 2 -3 คนช่วยกับลากร่างเขาออกจากใต้เท้าดาจอง คณุดไปกับพื้นทรายผ่านหน้าฉันไปจนต้องมองตาม

ปล่อยนะ ว้ายย!ภาพที่เห็นคือร่างของเจสที่ถูกบรรดาพลพรรคของดาจองช่วยกันโยนจับทิ้งทะเลอย่างไร้ความปรานีประหนึ่งว่าเธอเป็นลูกบอลชายหาด

ตูมมมม! ซ่าา!!

เฮ้ยยย!บลูเองก็เช่นกัน แต่เพราะเขาเป็นผู้ชาย การปฏิบัติจึงค่อยข้างหนักกว่าเจสนิดหน่อย

ตูมมมม! ซ่าา!!

พอเห็นเพื่อนรักสองคนกำลังแย่เพราะคำสั่งพิเรนทร์ของดาจองแล้วมันก็อดตวัดตากลับไปมองเจ้าของคำสั่งบ้าๆนั่นไม่ได้ ก่อนต้องสะดุ้ง เมื่อผู้ชายซึ่งควรจะยืนอยู่ใต้ร่มของที่นั่งชายหาดบัดนี้ได้ก้าวมาหยุดยืนอยู่ข้างกายตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ทันทีที่รู้ตัวว่าถูกมอง คนตัวใหญ่ก็เอ่ยขึ้นพร้อมด้วยรอยยิ้มร้ายบนใบหน้า

เล่นกันสนุกใหญ่เชียว...

ฟึ่บ! พลั่ก!

ยิ่งเห็นยิ่งหงุดหงิด ยิ่งฟังยิ่งโมโห ความลืมตัวจึงทำฉันพลั้งมือบันดาลโทสะผลักแขนคนตัวใหญ่นิสัยเสียอย่างเต็มแรง ทว่า แรงของฉันทำให้เขาเสียการทรงตัวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น พลอยให้คนถูกกระทำหันมาตะคอกถามในที่สุด

ผลักเพื่อ? หรืออยากจะลงไปเล่นน้ำกับเพื่อนอีกคน?”

นายทำบ้าอะไรอยู่...อะไวกว่าจะทันได้ตั้งตัว คนตัวใหญ่ซึ่งเป็นเจ้าของคำถามยียวนก็ฉวยมือไว พุ่งมือเข้าช้อนสะโพกฉันอุ้มยกขึ้นเหนือพื้นอย่างรวดเร็ว พลอยให้ต้องใช้แขนโผเข้าสวมกอดรอบคอเขาด้วยความตกใจ การที่เป็นเช่นนั้นมันเลยทำให้วายร้ายแสยะยิ้มกริ่มบอกถึงความพอใจ แม้ว่าสายตาเขาจะปรายมองไปข้างหน้าก็ตาม

ปล่อยนะ!ส่วยนี่คงเป็นสิ่งแรกที่พูดออกมาแม้ว่าแขนยังกอดีอบคอเขาอยู่

เธอต่างหากที่กอดฉันเขาว่าแบบไม่มอง พร้อมทั้งทำท่าจะปล่อยกันทิ้งดื้อๆพานให้ต้องกอดกระชับรอบคอเขาแน่นยิ่งขึ้น “เห็นไหม เธอกอดฉันไม่ปล่อยเลย

หมอนี่ต้องการแกล้งฉัน!

ต้องการอะไร? ทำร้ายเจสกับบลูเพื่อนฉันทำไม?” เพราะพูดดีๆแล้วเขาดูจะเอาแต่แกล้งกันไม่หยุด ฉันจึงเปิดประเด็นอีกครั้งด้วยคำถามตรงประเด็นที่สุด

เพื่อนเธอต่างหากที่ทำร้ายฉัน อย่าเซ่อ..ดาจองว่าพร้อมทั้งละสายตาจากภาพผลงานการแกล้งคนอื่นมามองฉัน รอยยิ้มเหยียดแสนร้ายกาจปรากฏขึ้นมุมปากพร้อมคำพูดสั้นๆ “เธอควรจะห่วงฉันมากกว่านะ

อย่าเปลี่ยนประเด็นได้ไหม!?”

“...”

ต้องการอะไรกันแน่ นี่ฉันจริงจังนะคังดาจอง!อาจเพราะฉันเอาแต่ถามคำถามเขาแบบนี้อยู่ตลอดเวลาล่ะมั้ง สีหน้าของดาจองที่ดูสนุกกับสิ่งที่เกิดจึงเปลี่ยนไป กลายเป็นสีหน้าจริงจังเหมือนที่ฉันเคยเห็นบ่อยๆ

พร้อมคำถามจากน้ำเสียงซึ่งให้ความรู้สึกไม่ต่างกันนัก

ถ้าบอกเธอ แล้วจะให้?”

ฉันเม้มปากลงเล็กน้อย จำได้ว่าตอนที่เจอกับดาจองครั้งแรกเขาก็เคยถามอะไรแบบนี้เหมือนกัน ฉันไม่อยากคิดไปก่อนเลยว่าสิ่งที่เขาต้องการนั้นมันยังเหมือนเก่าอยู่ไหม

ก็ลองพูดมาก่อนสิ....และถ้าคำตอบมันเหมือนครั้งก่อน ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าตอนที่เขาพูด เขาพูดด้วยความรู้สึกแบบไหนกันแน่...

ทว่า... สิ่งที่คนตัวใหญ่ตอบกลับมานั้นมันดันเป็น...

ต้องการเธอ” 

To Be Continued...

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย




ติดตามเรื่องนี้จิ้มที่รูปข้างล่างเบย


^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 

 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,527 ความคิดเห็น

  1. #7507 0614626364 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 11:25
    อร๊าย~แม่ค่ะเค้าขอกันแล้วค่าาาาา
    #7,507
    0
  2. #7478 thunchanokmum (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 02:57
    มาแกะกุ้งให้กิน แถมยังต้องการตัวนางเอกอีก เขินจนวัวตายควายล้มเลยจ้าาาา
    #7,478
    0
  3. #7386 towarisa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 19:51
    บอกแล้วให้มั้ยล่ะ
    #7,386
    0
  4. #7385 Playploy555 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 17:50
    นางสายเป์ยมากก ลงทุนมาแกะกุ้ง 55
    #7,385
    0
  5. #7384 speek-now (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 17:40
    มาแกะกุ้งจ้าาาา ลงทุนเนอะ
    #7,384
    0
  6. #7383 0841995227 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 17:25
    รอน้าาาาาาา
    #7,383
    1
    • #7383-1 0852611939(จากตอนที่ 28)
      15 ธันวาคม 2560 / 19:27
      กินกุ้งอิ่มมากค่าาาา
      มาต่อไวๆๆน่ะค่ะ
      สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
      #7383-1
  7. #7382 pinnkuu (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 16:40
    รอค่าา
    #7,382
    0
  8. #7381 pinnkuu (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 16:40
    เขินแทนน้ำมนนนน
    #7,381
    0