เจ้าหญิงของมาเฟีย {S.O.S}

ตอนที่ 14 : SOS13 ll ชุดแต่งงาน(2) {อัพ100%} รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    11 ธ.ค. 60




EP13

ชั่วโมงต่อมา...

เวลา 12.15 นาฬิกา

ร้านKD Wedding

ฉันเคยรู้สึกตื่นเต้นเวลาที่รู้ว่าจะได้ไปงานแต่งงานของคนรู้จักหรือญาติของแม่ เคยแอบคิดว่า ถ้าหากการแต่งงานเกิดขึ้นกับตัวเองบ้าง ในช่วงเวลาน่ายินดีแบบนั้นฉันรู้สึกยังไง อย่างที่เคยบอกไป ฉันน่ะเคยมีความฝันนะ เป็นความฝันตามประสาเด็กผู้หญิงนั่นแหละ แต่ความฝันดังกล่าวก็รองจากความฝันที่จะเจอหน้าพ่อนะ

ชุดนี้เป็นยังไงบ้างคะคุณคัง?” 

เสียงของพนักงานหญิงดังถามขึ้น หลังจากเธอจัดการผูกโบว์ขนาดใหญ่ที่กลางหลังชุดประโปรงฟู่ฟ่องสีขาวบริสุทธิ์จนเสร็จสิ้น จากนั้นก็ใช้มือดันหลังฉันเล็กน้อยให้เดินออกมาหมุนตัวที่หน้าห้องลองชุด เพื่อให้ใครบางคนที่ลงทุนพาฉันมาได้ยลโฉม

สวยมากๆ เลยคะคุณนัมมุน” นาบีฉีกยิ้มกว้างพลางปรบมือแปะๆ ท่าทางเธอดูตื่นเต้นเวลาที่มองฉันหมุนตัวไปมา

ไม่เอา ไม่ชอบ” และนั่นคือคำพูดเอาแต่ใจของผู้ชายปากร้าย ที่เอาแต่ยืนพิงกระจกใสของร้านจ้องมองฉันในชุดแต่งงานแบบไม่สบอารมณ์ แถมยังดูเบื่อหน่าย

ทุกครั้งที่ได้ยินคำพูดแบบนี้ออกจากปากของเขา ความดันเลือดมันก็เหมือนพุ่งปรี๊ดขึ้นมาเสียได้ ทำไมนะเหรอ?

เพราะนี่มันชุดตัวที่ร้อยแล้วแล้วมั้งที่ฉันต้องทดลองสวมใส่เหมือนหุ่นเพื่อให้เป็นที่ถูกใจ ถูกจริตคุณชายคังดาจองยังไงล่ะ!!

ร่วมสองชั่วโมงมาแล้ว ตั้งแต่ดาจองพาฉันมาที่ร้านชุดแต่งงานชื่อในนามแบรนด์ชุด Wedding ของตระกูลคัง และมันก็เกือบร้อยกว่าชุดมาแล้ว ที่พนักงานสาวภายในร้านพยายามสรรหาและพยายาม Mix เสื้อผ้าให้เข้ากัน แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีชุดไหนในร้านซึ่งเป็นที่ถูกใจเขาเลยแม้แต่ชุดเดียว

ชุดที่ดีกว่านี้ไม่มีแล้วหรือไง?” ดาจองถามน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจ เขาหรี่ตาจ้องฉันมองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า พร้อมทั้งกล่าวเสริม “หน้าอกยัยนี่ไม่ค่อยมี ให้ใส่ชุดเกาะอกแบบนี้ ถ้าชุดหลุดกลางงาน ฉันไม่ขายหน้าเหรอ?”

กรี๊ดดดดดด ไอ้หมอนี่มองลึกไปถึงไหนกันน่ะฮะ!?

รอสักครู่นะคะคุณชายคัง ดิฉันจะลองดูชุดใหม่ให้” พนักงานรีบก้มหัวงกๆ แทนคำขอโทษ

ฉันที่ตอนนี้ชักจะเริ่มหงุดหงิดกับความเอาแต่ใจของดาจอง จนเริ่มทนไม่ไหว รีบหอบชายกระโปรงชุดแต่งงานที่สวมอยู่ เดินจ้ำเท้าเข้าไปหาเขาทันที และเริ่มต่อว่า

นี่นาย ช่วยถูกใจสักชุดได้ไหมฉันเบื่อที่จะลองชุดพวกนี้แล้วนะ

นั่นมันก็เรื่องของเธอ ฉันว่าเธอใส่ชุดไหนก็ไม่เหมาะ

หมายความว่ายังไงไม่ทราบ!”

หมายความว่าเด็กผู้หญิงโง่ๆแบบเธอ ไม่เหมาะจะใส่เสื้อผ้าแบรนด์ของฉันยังไงล่ะ

“-_-” ใช่สินะใช่สินะะะ!!!

กริ๊งงงงงกริ๊งงงงง~

“Gutten Tag (กู๊ดเท่น ท๊าค)[1]

คำพูดทักทายที่ฟังดูแปลกออกไปของหญิงสาวชาวต่างชาติ ชวนให้พวกเราทั้งหมดที่ยืนอยู่ในร้านหันไปมองต้นเสียง ก่อนจะพบเข้ากับหญิงสาวชาวต่างชาติในชุดเดรสสีสดใสดูเข้ากับหมวกปีกกว้างที่เธอสวมอยู่ โดยเฉพาะกับเรือนผมสีบลอนด์หยักศกซึ่งถูกจัดทรงมาอย่างดี เธอใช้ปลายนิ้วเกี่ยวขอบแว่นลงเล็กน้อยและเอ่ยปากทักทายออกมาอีกครั้ง

เซอร์ไพรส์จังเลยนะคะ ที่เจอพวกคุณทุกคนที่นี่

สวัสดีค่ะคุณแคล” เพื่อไม่ให้เสียมารยาท ฉันจึงรีบก้มหัวทักทายเธอทันที

สวัสดีจ๊ะนัมมุน” เธอยิ้มรับคำทักทายของฉัน

คุณแคลยืนยิ้มเล็กยิ้มน้อยให้ฉันครู่สั้นๆ ก่อนจะหันไปมองดาจองที่เอาแต่ยืนนิ่งเงียบตั้งแต่วินาทีที่เธอปรากฏตัวในร้าน คุณแคลคลี่ยิ้มหวานแสดงความเป็นมิตร ซึ่งนั่นมาพร้อมกับคำถามสั้นๆ

ไม่คิดจะทักฉ้านบ้างเหรอคะคุณคัง?”

ไม่ใช่ที่นี่แคล” นั่นคือคำตอบของดาจอง เขาดูเย็นชาใส่เธอเอาเสียมากๆ ท่าทางของเขาทำเหมือนกับว่าเธอเป็นผู้หญิงแปลกหน้า ทั้งที่เขาเป็นคนบอกฉันเองว่าเขากับคุณแคลมีความสัมพันธ์ที่เกินเลยกันมาแล้ว

ยังใจร้ายเหมือนเดิมเลยนะคะคุณคัง” เธอหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วเปลี่ยนความสนใจกลับมาที่ฉันซึ่งยืนมองคนทั้งคู่ในลักษณะทำตัวไม่ถูก

ชุดนี้เหมาะกับเธอมากเลยจ๊ะ” อีกครั้งที่คุณแคลเอ่ยปากชมฉันด้วยน้ำเสียงใจดี เธอก้าวเท้าเดินตรงมาหา พลางวางมือลงบนไหล่ฉันอย่างแผ่วเบา ก่อนจะพูดออกมาอีกครั้ง “เธอต้องเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในเกาหลีใต้อย่างแน่นอน

น้ำเสียงของคุณแคลในคราวนี้บ่งบอกถึงความเศร้าสร้อยผ่านน้ำเสียงได้เป็นอย่างดี และถ้าให้เดา ฉันคิดว่าการที่เธอยอมมีสัมพันธ์กับดาจองนั้นอาจเกิดขึ้นเพราะความรักก็ได้... และพอคิดได้แบบนั้นฉันก็ยิ่งทำตัวไม่ถูกเข้าไปใหญ่

ขะ ขอบคุณนะคะ...

เธอมาที่นี่ทำไม?” เสียงเข้มฟังดูดุดันเอ่ยถามขึ้นน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจนักที่เห็นเราคุยกัน 

เจ้าของคำถามไม่ได้มองคนถูกถามเลยสักนิด เพราะในเวลานี้เขาเอาแต่ปรายตามองออกไปด้านนอกหน้ากระจกร้าน ทำราวกับเขาว่าคุณแคลไม่ได้อยู่ในสายตา

เมื่อคืนหลังจากที่คุณหายไปกับนัมมุน ฉันก็ทราบข่าวงานหมั้นสายฟ้าแลบ วันนี้ฉันเลยลองแวะมาหาพวกคุณที่นี่ แล้วก็เจอจริงๆ ...บังเอิญจังเลยนะคะ

แบบนั้นไม่ได้เรียกว่าบังเอิญแคล” ดาจองขัดสั้นๆ พานให้บรรยากาศในร้านชุดแต่งงานดูกดดันขึ้นทันทีที่พวกเขาทั้งคู่เริ่มพูดคุยกัน โชคดีที่ตอนนั้นพนักงานของร้านที่หายไปค้นหาชุดแต่งงานชุดใหม่ เดินออกมาพอดี ฉันจึงถูกเรียกตัวเพื่อไปลองชุดแต่งงานตัวใหม่ทันที

เสียงพูดคุยระหว่างดาจองกับคุณแคลยังดังขึ้นเป็นระยะๆ พวกเขาไม่ได้เหมือนโกรธกันอย่างที่คิดหรอก แต่มันเป็นเพราะนิสัยนิ่งขรึมแล้วก็เย็นชาของดาจองต่างหากที่ทำให้ฉันคิดแบบนั้น คุณแคล เธอทำตัวปกติตามประสาคนมีมนุษย์สัมพันธ์ดี เมื่อเทียบกับดาจองแล้ว เคมีของทั้งสองคนดูไม่เข้ากันเลยสักนิด

คุณเนี่ย โชคดีจริงๆ เลยนะคะ ที่ได้เป็นเจ้าสาวของคุณชายคัง” พนักงานสาวเอ่ยปากขึ้นขณะจับฉันแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงสีขาวตัวใหม่ที่เตรียมมา สีหน้าเธอดูพึงพอใจกับการเตรียมชุดแต่งงานให้ฉันเป็นอย่างมาก จนอดถามออกไปไม่ได้

เหรอคะ?”

ค่ะ ผู้หญิงเกือบทุกคนในเกาหลี ล้วนแต่มีความฝันที่จะได้สวมชุดแต่งงานยืนข้างๆคุณชายคังในโบสถ์ในฐานะเจ้าสาวทุกคนนั้นแหละค่ะ ฉันเอง ก็เคยฝันเอาไว้แบบนั้นเหมือนกันนะคะ คิกๆ” เธอหัวเราะคิกคักออกมาเบาๆ ท่าทางเขินอายกับคำพูดของตัวเอง ส่วนฉันได้แต่ยิ้มแห้งตอบเธอกลับไป

หมอนี่น่ะเหรอ ที่เป็นผู้ชายในอุดมคติของสาวๆ ส่วนฉันนี่น่ะเหรอ เป็นผู้หญิงที่โชคดี -_- 

เหอะเอาเข้าจริงฉันยังไม่เข้าใจถึงเหตุผลจริงๆ ที่ดาจองอยากแต่งงานกับฉันด้วยซ้ำ อีกอย่างถ้าพวกเธอถูกขอแต่งงานด้วยปืนกับลูกกระสุนแทนที่จะได้เป็นช่อดอกไม้หรือแหวนแต่งงานอย่างล่ะก็ ...อยากจะรู้นักว่าพวกหล่อนยังจะคิดว่าฉันโชคดีอยู่อีกไหม

พอคิดมาถึงตรงนี้ จู่ๆในอกก็รู้สึกคิดถึงแม่ขึ้นมาจับใจ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง จะรู้ข่าวหรือยังนะว่าที่ฉันหายตัวออกจากบ้านไป เพราะกำลังจะต้องเข้าพิธีแต่งงานกับดาจอง...

แม่คะหนูคิดถึงแม่จัง...

เอี๊ยดดดด!

เสียงเบรกรถที่ดังสนั่นจากด้านนอกห้องลองชุด ทำฉันหันขวับมองลอดผ่านช่องระหว่างม่านของห้องลองชุดออกไปเพื่อดูสถานการณ์ด้านนอกทันที ก่อนจะพบว่าที่หน้าร้านกำลังเกิดความวุ่นวายและเต็มไปด้วยคนชุดดำเดินเพ่นพ่านจนเต็ม ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่พนักงานสาวบรรจงรูดซิปชุดที่หลังให้ฉันพอดิบพอดี

นาบีพาแคลขึ้นรถกลับคฤหาสน์ไป

ฉันไม่รู้ว่าด้านนอกกำลังเกิดอะไรขึ้น แต่จู่ๆ ดาจองก็เริ่มตวาดเสียงออกคำสั่งดังไปทั่วทั้งร้าน และนั่นพานให้พนักงานสาวที่กำลังจัดเครื่องแต่งกายให้ฉันรีบ เปิดผ้าม่านของห้องลองชุดออกไปมองด้วยความตกใจปนความสงสัย และพบว่าดาจองผู้เป็นเจ้าของแบรนด์ประจำร้านกำลังเร่งฝีเท้าตรงมาหาเราทั้งคู่ที่ห้องลองเสื้อด้วยสีหน้าและแววตาเป็นกังวล

คุณชายคังคะ นี่คือชุด...

ฟึ่บ!

ดาจองไม่ได้สนใจคำอธิบายของพนักงานสาวนัก เขาเอื้อมมือคว้าแขนฉันกระชากออกจากห้องลองชุดอย่างรวดเร็ว เดินตรงออกไปที่ประตูร้านด้วยท่าทางรีบร้อน

นี่นาย จะทำอะไรฉันยังเปลี่ยนชุดไม่เสร็จ!” ฉันอ้าปากต่อว่าเขาอย่างไม่เข้าใจ แม้ว่าสถานการณ์ภายในร้านลองชุดตอนนี้จะเริ่มแปลกไปก็ตาม

คุณชายคังคะ!” เสียงพนักงานหญิงที่ตะโกนเรียกเขาจากด้านหลังเองก็เช่นกัน เสียงเรียกดังกล่าวทำให้ดาจองที่ทำท่าจะเปิดประตูออกจากร้านหยุดชะงักฝีเท้าลง เขาเหลียวหลังมองหน้าพนักงานสาวเล็กน้อย ก่อนจะลั่นวาจาประกาศิตขณะใช้มืออีกข้างหยิบแว่นกันแดดสีดำสนิทขึ้นมาสวม

ชุดที่นี่ไม่เป็นที่พอใจฉัน

อะ อะไรของหมอนี่นะ หรือว่าที่รีบร้อนแบบนี้เพราะรู้สึกโมโหเรื่องชุดแต่งงานกัน?

ภายในระยะเวลา2วัน ฉันต้องการชุดแต่งงานที่สวยและเหมาะกับผู้หญิงคนนี้ที่สุด ราคากี่ร้อยล้านพันล้านฉันไม่เกี่ยง แต่ฉันต้องได้ชุดแต่งงานภายในเวลา2วัน!”

อย่าบอกนะว่าที่เขาอารมณ์เสียแถมยังรีบร้อนแบบนี้เป็นเพราะชุดของร้านนี้ไม่ถูกใจ!

สะ สองวันเหรอคะ?!” เธออุทานย้อนเสียงหลง ต่างจากคนสั่งที่ยังแสดงทีท่านิ่งงัน และตอบโต้กลับไปด้วยน้ำเสียงนิ่งเย็นว่า

ใช่ สองวัน ถ้าหาชุดมาให้ตามที่สั่งไม่ได้ เตรียมรื้อร้านนี้ได้เลย...

พะ พูดบ้าอะไรของนายน่ะดาจอง!” ฉันพยายามขัดเพื่อให้เขาใจเย็นลง แต่ดาจองดูจะไม่สนใจอะไรทั้งนั้นนอกจากความต้องการของตัวเอง

ส่วนชุดที่ยัยนี่สวมอยู่ ฉันส่งเงินให้พรุ่งนี้

อะ อะไรของหมอนี่เนี่ย ชักจะเอาแต่ใจเกินไปแล้ว!

ไปเถอะ นัมมุน” อีกครั้งที่ดาจองพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง พลางกระชากแขนฉันเปิดประตูเดินออกจากร้านไปแบบไม่สนใจท่าทางของพนักงานหญิง ที่ดูจะอึ้งและเป็นกังวลต่อคำสั่งที่เธอได้รับ 

พอได้เห็นแบบนั้นฉันก็อดรู้สึกสงสารหล่อน จนต้องหันไปต่อว่าความเอาแต่ใจของดาจองอีกครั้งไม่ได้ แม้ว่าเขาจะกำลังลากฉันเดินตรงไปที่รถสีดำคันหรูที่จอดรออยู่หน้าร้านก็ตาม

นี่นายสั่งบ้าอะไรของนาย ดูหน้าพนักงานสิ เธอหน้าซีดไปหมดแล้วว้ายยย!” ฉันหวีดเสียงลั่น เมื่อดาจองกระชากประตูรถพลางใช้มือผลักตัวฉันให้เขาไปข้างในอย่างรุนแรงทำเหมือนเป็นสิ่งของ เขาไม่พูดหรือต่อปากต่อฉันอีกเลย ในความนิ่งและการใช้ความรุนแรงที่ดาจองกำลังทำอยู่ มันทำให้ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ไม่รู้ว่าที่เขาเป็นแบบนี้มันเกิดขึ้นเพราะความเอาแต่ใจของตัวดาจองเองหรือว่ามีเรื่องอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง

หรือว่าบางที อาจจะเป็นเพราะเรื่องของคุณแคลที่บังเอิญโผล่เข้ามาที่ร้านจนสร้างความไม่พอใจให้เขากันนะ?

 

เราจะไปไหนกัน?”

รถเคลื่อนออกไปได้ไม่เท่าไหร่ ฉันก็ถามแทรกบรรยากาศความเงียบภายในรถออกมาทันทีอย่างนึกสงสัย แน่ล่ะ ในเมื่อไม่ว่าเขาจะทำอะไร หรืออยากจะให้ฉันไปไหน เขาไม่เคยพูดหรือบอกดีๆ เลยสักครั้ง ดีแต่ใช้กำลังบีบบังคับให้ทำตามใจตัวเองตลอด

หุบปากแล้วนั่งเงียบๆ” ซึ่งมันก็เหมือนเดิม ที่เขามักใช้คำพูดนิ่งๆ ปฏิเสธที่จะสนทนาต่ออย่างไร้เยื่อใย

เหอะคนอย่างนายนี่มันเป็นคนประเภทไหนกันนะ” ฉันเบ้ปากบ่นอุบอิบอย่างนึกเอือมระอา เอาเข้าจริงฉันไม่เคยเดาใจเขาออกหรอก ไม่ใช่แค่เดาใจ ฉันหมายถึงอารมณ์ของดาจองด้วย “เดี๋ยวก็(เหมือนจะ)ใจดี เดี๋ยวก็ใจร้าย…”

ฉันบอกให้เธอเงียบไง!” เขาเริ่มโวยวายเหมือนคนขี้หงุดหงิดอีกแล้ว

ยุ่งไรด้วย ฉันพูดกับตัวเอง” ฉันพูดส่งๆ แบบไม่สนใจ พลางสะบัดหน้าหันมองออกไปด้านนอกกระจกรถเพื่อทำให้เขารู้ตัว ว่าสิ่งที่ฉันกำลังทำ ไม่ใช่การชวนเขาคุย แต่เป็นการบ่นกับตัวเอง!

เธอคิดจะกวนประสาทฉันหรือไงฮะ!?”

เหมือนเหรอ?” ฉันจงใจย้อนเขากลับไป และยังยืนยันท่าทางของตัวเองที่ทำคล้ายกับไม่สนใจออกไปจากนั้นก็กล่าวเสริมออกไปทันทีก่อนที่จะหมดโอกาส “คนไม่มีหัวใจอย่างนายน่ะ มีความรู้สึกเหมือนคนอื่นด้วยเหรอ?”

ปัง!

เอี๊ยดดดด

เสียงคล้ายกับคนจุดประทัดดังสนั่นหลังจากที่ฉันพูดจบไม่ทันเท่าไหร่ ก่อนจะตามมาด้วยแรงเหวี่ยงอย่างรุนแรง เมื่อรถที่นั่งมานั้นเกิดการเสียหลัก ขับส่ายกินเลนบนท้องถนนจนพลอยให้รถที่สวนผ่านไปมาบีบแตรเสียงดังโหวกเหวก

ว้ายยย!” ฉันหวีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อรถทั้งคันที่นั่งมาเหวี่ยงไปมาอย่างแรงยิ่งกว่าเครื่องเล่นในสวนสนุก จนร่างกายของฉันเอนกระแทกเข้าหาคนตัวใหญ่ข้างกายแบบไม่ตั้งใจ 

คราวนี้ดาจองไม่ได้หันมาต่อว่าฉันอย่างคนเจ้าอารมณ์เหมือนทุกที แต่เขากลับทำสิ่งที่แตกต่างออกไป ด้วยการใช้วงแขนโอบกอดรอบตัวฉันเอาไว้แน่นเพื่อลดการกระแทก

วินาทีน่าตกใจตอนนั้น ฉันสังเกตเห็นมือข้างที่เหลือของเขาขยับยุกยิกอยู่ที่ข้างลำตัว แต่ก็เพียงครู่เดียวเท่านั้น ก่อนที่เขาจะหยุดมือลงแล้วคว้าปืนพกคู่กายของตัวเองออกมาปรากฏต่อสายตา

ดะ ดาจอง เกิดอะไรขึ้น!” ฉันรีบถามออกไปทันทีเมื่อได้เห็นแบบนั้น ยิ่งด้วยรถทั้งคันขับส่ายไปมาอย่างรุนแรงด้วยแล้ว ฉันก็ยิ่งกลัว

ก้มหัวเอาไว้!” คำตอบสั้นๆ พร้อมด้วยแรงกดจากฝ่ามืออุ่น ดันใบหน้าฉันแนบสนิทลงกับตักกว้างอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตามมาด้วยเสียงคล้ายกับคนจุดประทัดสองนัด ซึ่งฉันจะไม่กลัวเลยสักนิดหากว่าเสียงดังกล่าวคือเสียงของประทัดจริงๆ ที่ไม่ใช่เสียงปืน!

ปังปัง!

บ้าฉิบ!

ในช่วงเวลาที่น่าตกใจและน่าสับสนอย่างตอนนี้ ฉันได้ยินเพียงเสียงสบถของดาจองซึ่งฟังดูคล้ายกับเจ็บใจ สลับกับเสียงปืนคู่กายของเขาที่ดังท่ามกลางเสียงลมแรงๆ ที่ลอดผ่านกระจกเข้ามาภายในตัวรถ ขณะที่รถกำลังเหวี่ยงไปมาบนถนนเท่านั้น

ฉันไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะแค่เสียงปืนที่ได้ยินมันก็เหมือนกับภาพหลอนติดตา พานให้นึกถึงชายเคราะห์ร้ายบนเครื่องบินทุกที

และที่สำคัญ ฉันกำลังกลัว

คุณคังครับ รถบังคับไม่อยู่แล้ว!”

เสียงตื่นตระหนกของชายอีกคนซึ่งเป็นคนขับรถ ยิ่งกระตุกใจฉันให้หวาดหวั่นกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นเข้าไปใหญ่ โดยเฉพาะเมื่อเสียงปืนครั้งสุดท้ายดังขึ้น พานให้รถทั้งคันเหวี่ยงหมุนเป็นวงกลมอย่างรุนแรงและเร็วเสียยิ่งกว่าการนั่งรถไฟเหาะตีลังกาที่สวนสนุก

หนะ นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น!!?

To Be Continued...

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย




ติดตามเรื่องนี้จิ้มที่รูปข้างล่างเบย


^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 

 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,527 ความคิดเห็น

  1. #7466 thunchanokmum (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 01:45
    ม่ายยยยยยย
    #7,466
    0
  2. #7320 speek-now (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 01:32
    เป็นการลองชุดที่ฮาร์ดคอร์ดี 5555
    #7,320
    0
  3. #7311 4125347869 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 14:47
    รอค่ะ เป็นห่วงนัมนุม แงงงงง
    #7,311
    0
  4. #7310 pinnkuu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 14:26
    อยากให้ถึงตอนป้อนกุ้งเร็วๆๆๆๆ
    #7,310
    0
  5. #7309 pinnkuu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 14:25
    รออัพค่าาา
    #7,309
    0
  6. #7308 pinnkuu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 14:25
    อย่าเป็นอะไรน้าาา
    #7,308
    0
  7. #7307 towarisa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 14:24
    ระทึกดีมั้ยน้ำมนต์
    #7,307
    0
  8. #7306 0841995227 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 14:01
    รอน้่าาาาาๆ สนุกก^^
    #7,306
    0
  9. #6066 marktuanbamboo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 12:19
    หูยยยยยยยรุกๆ 555555555 อัพเร็วมากกกชอบ555
    #6,066
    0
  10. #6065 byun_am (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 11:21
    ง่อววววว~ มีอะไรอะไรอะไรเหรอ55555
    #6,065
    0
  11. #6064 krue1980 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 09:47
    ดาจองชอบนัมมุนจริงๆแล้วใช่ป่าว
    #6,064
    0
  12. #6063 Disneyprincess00 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 09:46
    ฮุๆๆๆๆ =.,=
    #6,063
    0
  13. #6062 psc91312 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 09:05
    โห้ยยยยยยยย
    รุกนัมมุนงี้เลยเหรอค่ะสุดหล่อ

    #6,062
    0
  14. #6061 Tikbbg7-1a (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 08:37
    คุนคังของเพ่?
    #6,061
    0
  15. #6060 0841995227 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 07:59
    ดาจองงง ::>_<::
    #6,060
    0
  16. #6059 baibua-55 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 01:46
    จะเสียอะไรดีล่ะ... ดาจอง 
    #6,059
    0