{รีอัพ} EROTIC WOLF ll เรื่องของหมาป่า

ตอนที่ 5 : WOLF04 ll เรื่องของหมาป่าครั้งที่4 {อัพ100%} กลิ่นกาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    17 พ.ย. 59

EP04
-เรื่องของหมาป่าครั้งที่4-




ฉันเลือกจูบไปแล้ว ต่อไปจะให้กอดหรือกัดดีล่ะ?”

 ปล่อยนะฉันบอกให้ปล่อยยังไงล่ะ!!” ฉันพยายามออกแรงดิ้นอย่างสุดแรง เพื่อหวังให้ผู้ชายตรงหน้าหยุดความคิดและการกระทำบ้าๆ นี่ลงเสียที แต่มันก็เหมือนเดิม แววตาของเขานิ่งคล้ายกับยังเห็นเป็นเรื่องสนุกอยู่เช่นเดิม

ถ้าไม่เลือก ฉันจะเลือกเอง ปลายนิ้วชี้แกร่งแตะสัมผัสเบาๆ ที่ข้างแก้ม ริมฝีปากอุ่นพรมจูบซ้ำๆ บนริมฝีปากฉันคล้ายกับจงใจปั่นป่วนความคิดและความรู้สึกทั้งหมด

ลูฟส์จงใจลากปลายนิ้วชี้จากแก้ม ไล่ไปตามปลายคาง ต่ำลงไปตามเรียวคอ ก่อนจะหยุดที่บริเวณเนินอก

พะ พอที ฉันไม่สนุกด้วยหรอกนะ

ฉันไม่ได้เห็นว่ามันเป็นเรื่องสนุก

...

แต่เห็นมันเป็นเรื่องที่ควรจะทำ

ระ... เรื่องที่ควรจะทำเหรอ?

มันไม่ใช่ความรักหรือความพิศวาสในตัวเธอ

...

แต่ฉันทำเพื่อเผ่าพันธุ์ของไลแคนท์ จำไว้!

ละ ไลแคนท์อย่างงั้นเหรอ!?

กึก!

เป็นอีกครั้งที่ลูฟส์เพิ่มแรงบีบรัดข้อมือ จับจ้องสายตามองลึกผ่านนัยน์ตาฉันอย่างจริงจัง รวมไปถึงทิ้งน้ำหนักกายทั้งหมดกดทับร่างกันการขัดขืน นัยน์ตาคู่คมฉายแววความต้องการของตัวเองออกมาอีกครั้ง เขาเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนต้องรีบหันหลบอย่างหวาดหวั่น

จะ จะทำอะไรน่ะ!”

ลมหายใจอุ่นๆ และเสียงสูดกลิ่นฟุดฟิดดังขึ้นข้างกกหูแทนคำตอบ ทำฉันเผลอหลับตาปี๋ เกร็งไปทั้งร่าง เมื่อรู้สึกได้ว่ามีดวงหน้าคมคายอยู่ห่างออกไปเพียงไม่ถึงสองเซน

กลิ่นกายเธอมันยอดแย่...” เสียงทุ้มเอ่ยปากออกมาเบาๆ จนต้องรีบหันขวับมองกลับไปด้วยความไม่พอใจ

นายว่าอะไรนะ!!” เสียมารยาทเสียมารยาทที่สุด!!

ทว่า... คำพูดทั้งหมดคล้ายกับจะถูกดูดหายไปจากกล่องเสียงจนหมด เมื่อบังเอิญสบเข้ากับนัยน์ตาคมสีทองแสนสวยราวกับพระจันทร์เบื้องหน้า แถมมันยังห่างเพียงแค่ปลายจมูกเท่านั้น

ฉันเกลียดกลิ่นกายแบบนี้ของเธอ

...” ร่างฉันมันสั่นไปหมด ไม่ว่าผู้ชายตรงหน้าจะพ่นวาจาใดออกมา มันกลับทำให้ฉันรู้สึกหวาดหวั่น และสะท้านได้ทุกครั้ง

ฉันจะทำให้กลิ่นกายเธอเหมือนกับฉัน เฮเลน

....

ด้วยร่างกายนี่ ฉันเบิกตากว้าง สะบัดข้อมือทั้งสองข้างเพื่อให้หลุดออก แต่ว่ามันกลับสูญเปล่า เพียงแค่ลูฟส์กดแรงรัดข้อมือฉันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ร่างทั้งร่างก็เสมือนโดนตรึงด้วยโซ่ตรวนหนาแน่น ที่ไม่มีวันและไม่มีทางที่จะดิ้นหลุดออก

ร่างสูงเบื้องหน้ากดแนบกายชิดราวกับจะรวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายของฉัน สติฉันมันคล้ายจะหลุดลอยไปในอากาศเมื่อรู้สึกถึงความอุ่นชื้นจากปลายลิ้นที่ลากวนทั่วใบหู ลงต่ำไปตามต้นคออย่างช้าๆ คล้ายกับเวลาทาโลชั่น

ฉันทำได้เพียงแต่เบือนหน้าหลบสัมผัสน่าขนลุกนั่น แต่ไม่วายที่จะรู้สึกผวาในทุกๆ สัมผัสอยู่ดี

หยะ...หยุดนะ คัสแตนด์!” แม้ว่าจะพยายามร้องตะโกนห้ามเขาสักเท่าไหร่ คล้ายกับว่าเสียงของฉันจะเป็นเพียงลมเบาๆ ที่ผ่านพัดไป เขาไม่ได้ยิน ไม่ฟัง และไม่หยุดการกระทำบ้าๆ นี่ลง

อือ…” ฉันรู้สึกได้ถึงความสั่นของเสียงตัวเอง ที่มันเริ่มปรับเปลี่ยนไป ในทุกครั้งที่ลูฟส์ลากปลายลิ้นไปตามเนื้อกายผ่านเสื้อผ้าที่สวมอยู่

แรงเม้มเบาๆ เมื่อเขาเลื่อนใบหน้าโน้มตัวลงต่ำมายังเนินอก ขณะที่มือยังกดข้อมือฉันเอาไว้แน่น ทำขาทั้งสองข้างของฉันอ่อนแรงไปเสียเฉยๆ

คะ คัสแตนด์...หยุด...อือ

พูดว่าไงนะ?” เขาถามโดยที่ปากยังคงเม้มเนินอกผ่านเสื้ออยู่แบบนั้น

หยุด...”

เธอ...กำลังสั่น มือแกร่งข้างหนึ่งยอมปลดปล่อยข้อมือฉันให้เป็นอิสระ ฉันพยายามใช้มือข้างนั้นผลักไหล่เขาเพื่อให้หยุด ทว่า... เขากลับใช้ขาข้างหนึ่งแทรกผ่านกายฉันพร้อมนาบตัวแนบชิดมากขึ้นกว่าเก่าไม่เคยหรือ

อะ...

มันยิ่งกว่าแย่ เมื่อลูฟส์จงใจใช้มือที่ว่างอยู่ลูบขาอ่อนผ่านกางเกงยีนส์อย่างเบามือ ถือวิสาสะเลื่อนสัมผัสช่วงล่างของฉันผ่านเนื้อยีนส์อย่างถือดี

มะ ไม่หยุด” ฉันพยายามต้านแรงมหาศาลของเขาอย่างสุดแรง และเหมือนกับว่าเขาจะท้าทายแรงทั้งหมดที่มีของฉัน ด้วยการยอมปล่อยมือที่เหลือจากข้อมือฉัน และเปลี่ยนมาสัมผัสที่หน้าอกข้างซ้ายแทน

อื้อ...

ดิ้นอีกสิ ดิ้นให้มากกว่านี้ คำพูดจาท้าทายถูกเอ่ยออกมาเสียงอู้อี้ ขณะที่ริมฝีปากของลูฟส์ยังคงสนุกกับการขบเม้มยอดอกผ่านเสื้อยืดตัวบางไม่หยุด เขาไม่หยุด!

ฉันเหมือนได้ยินเสียงของคัสแตนด์ที่นี่” เสียงของใครบางคนที่ดังขึ้นอีกฟากของประตู คล้ายกับระฆังช่วยชีวิต ทำให้ร่างสูงที่เอาแต่สนุกกับร่างกายฉันหยุดชะงักลง

ลูฟส์ คัสแตนด์เหลียวมองไปที่ประตูห้องเหมือนกับดูสถานการณ์ เมื่อสบโอกาส ฉันรีบใช้ช่วงเวลาที่เขาเหลียวมองนั้น ออกแรงทั้งหมดที่มีผลักอกเขาที่ไม่ทันตั้งตัวอย่างแรงจนเขาถอยหลัง ก่อนจะรีบพาตัวเองวิ่งเอาตัวรอดมาจากสถานการณ์ย่ำแย่นั่นได้อย่างหวุดหวิด

ตึง!!!

หญิงสาวชาวเอเชีย คาดว่าน่าจะเป็นเจ้าของคำพูดประโยคที่ได้ยิน มองฉันด้วยท่าทางตกใจ ทันทีที่ฉันเลื่อนบานประตูปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเธอ

ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก ทั้งนี้ทั้งนั้นเพราะเราทั้งคู่รวมไปถึงเพื่อนของเธออีกสองคนไม่ได้รู้จักกันเป็นการพิเศษ ฉันจึงรีบก้มหน้าก้มตาเดินจ้ำเท้าออกจากบริเวณหน้าคลาสเรียนไปแบบรีบร้อน ท่ามกลางเสียงซุบซิบที่ดังแว่วไล่หลัง

ตึก ตัก... ตึก ตัก...

หัวใจของฉันในเวลานี้มันเต้นแรงกว่าทุกที และต้องรู้สึกสะท้านไปทั้งกาย เมื่อเลื่อนมือสัมผัสโดนความชื้นบนเนื้อผ้าที่น่าอกข้างซ้าย

ไม่ว่าคำตอบของเธอจะเป็นอย่างไร ในคืนก่อนพระจันทร์เต็มดวง

เธอต้องเป็นของฉันอยู่ดี....เฮเลน

ตึก ตัก... ตึก ตัก...

ร่างทั้งร่างสั่นยิ่งกว่าตอนถูกสัมผัส กลิ่นหอมอ่อนของน้ำหอมผู้ชาย ติดตามผิวกายจนคล้ายกับว่า ลูฟส์ คัสแตนด์ ตามติดตัวฉันไปทุกที มันน่าขนลุก น่ากลัว แต่มันก็กลับน่าแปลก

เพราะฉันรู้สึกสะท้านในทุกครั้งที่สูดกลิ่นหอมหวานนี้เข้าไป

เฮ้ เฮเลน!”

เจสสิก้า หญิงสาวผิวดำเพื่อร่วมคลาสของอลันกับอเล็กซ์ เอ่ยปากทักขึ้นทันที ขณะฉันจ้ำเท้าก้าวลงบันไดทางขึ้นอาคารเรียนลงมายังสนามกลางของโรงเรียน “อเล็กซ์ฝากฉันมาบอกเธอ ว่าพวกเขาต้องรีบไปหาพ่อที่สถานีตำรวจ ให้เธอกลับบ้านคนเดียว แต่ไม่เป็นไร ฉันจะเดินไปเป็นเพื่อน

อะ อืม

เฮ้...สีหน้าเธอดูไม่ดีเลยนะ ไม่สบายหรือเปล่า

ไม่เป็นไร ฉันโอเค

ถ้าอย่างงั้น กลับบ้านเลยไหม?”

อ้อ...ฉัน....ฉันต้องไปหาเอลซ่าที่ชมรมก่อนน่ะ เธอกลับก่อนเลยก็ได้

...

ขอบใจที่บอกนะ

ไม่เป็นไร แต่เธอกลับคนเดียวได้แน่นะ” ยัยผิวดำยักไหล่ถามคล้ายกับหยั่งเชิง

ได้สิ” ฉันฉีกยิ้มกว้าง พยายามปรับสีหน้าให้ดูเป็นปกติที่สุด

ว่าแต่แผลที่โดนหมาป่าขย้ำวันนั้นหายดีแล้วเหรอ?” เจสสิก้าเอ่ยปากถามขึ้นอีกครั้ง พร้อมทั้งถือวิสาสะใช้มือเปิดดูบาดแผลบริเวณแขนซ้าย ด้วยท่าทางเป็นห่วงก่อนหลุดอุทานออกมาเสียงดัง

บาดแผลของเธอ... เธอเบิกตากว้างคล้ายกับตกใจอะไรบางอย่าง  ซึ่งนั่นทำให้ฉันเหลือบมองผ้าพันแผลที่เริ่มหลุดลุ่ยด้วยความสงสัย

บาดแผลที่เคยเป็นแผลเหวอะหวะเพราะคมเขี้ยวแหลมของฝูงนักล่า บัดนี้กลับอันตรธานหายไปราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น แผลฉกรรจ์ขนาดใหญ่ที่มันจะส่งผลให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่ขยับกายมันหายไป...

มิน่าล่ะ ทำไมวันนี้ฉันถึงไม่รู้สึกเจ็บหรือปวดอะไรเลย ไม่ว่าจะตอนยกถังฝักบัวหรือถูกคัสแตนด์พยายามทำร้ายในห้องเรียน

ผะ แผลของเธอมันหายไปไหน” เจสสิก้าถามขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยอย่างสุดๆ

ฉัน...ฉันไม่รู้” นั่นคงเป็นคำตอบเดียวที่พอจะนึกได้ในเวลานี้ เพราะฉันเองก็ไม่สามารถหาคำตอบที่น่าอัศจรรย์แบบนี้ได้เหมือนกัน

สุดท้าย เราทั้งคู่ก็หาคำตอบให้กับเรื่องพิลึกที่เกิดขึ้นกับร่างกายของฉันไม่ได้ แม้ว่าฉันจะพยายามนั่งคิดหาเหตุผลที่เป็นไปได้ตลอดเวลาที่อยู่ที่ชมรมก็ตาม

เพราะเสียงประกาศเตือนให้นักเรียนทยอยกันกลับบ้าน เพื่อกันอันตรายจากฝูงหมาป่า ที่ดังย้ำผ่านลำโพงทั่วทั้งโรงเรียน ทำให้ฉันจำเป็นต้องหยุดความคิดทั้งหมดในหัวลง เพื่อเตรียมตัวเดินทางกลับบ้าน

 

ลูนทาวน์ ขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองเล็กๆ ที่เหนอะหนะ ชื้นแฉะเพราะสายฝน อย่างเช่นในเย็นวันนี้ ทั้งที่มันเพิ่งจะเพียงแค่ห้าโมงกว่าเท่านั้น แต่ท้องฟ้ากลับอึมครึม ไม่สดใส คล้ายกับจะบอกว่าเวลาอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า จะมีห่าฝนลูกใหญ่ตกลงมาเฉกเช่นทุกๆ วัน

ระยะทางของบ้านอลันกับอเล็กซ์ ค่อนข้างอยู่ไกลกว่าบ้านคนอื่นๆ ในโรงเรียนมากหน่อย เพราะติดอยู่ใกล้กับป่าสน ทำให้ในเวลานี้จึงเหลือเพียงฉันเท่านั้น ที่เดินเหยียบย่างไปบนพื้นเปื้อนขี้โคลนเพียงลำพัง

ท้องฟ้าเริ่มมืดลงในทุกวินาทีที่ก้าวเดิน จนกระทั่งเหลือเพียงแต่แสงไฟสลัวๆ จากข้างทาง ที่พอจะส่องสว่างให้ฉันเดินต่อไปได้ นานๆ ที จะมีรถกระบะขับผ่านไปสักคัน

ข้างทางเป็นป่าสนที่มืดครึ้ม ดูวังเวงและน่ากลัว ในทุกครั้งที่เผลอเหลียวไปมอง ที่ที่ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ร้ายที่ทุกคนในเมืองต่างหวาดกลัวอย่างเช่น หมาป่า..

ฉันฮัมเพลงที่ชอบออกมาเบาๆ เพื่อลดความหวาดกลัว ไม่ว่าจะคำล่ำลือ หรือเหตุการณ์ที่ฉันเคยเจอก่อนหน้านี้ แม้ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรมาก แต่มันก็พอที่จะทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายในทุกก้าวเดิน

กึก...

ศพของกวางตัวใหญ่ที่นอนขวางทางอยู่เบื้องหน้า ทำฉันหยุดฝีเท้าลงทันที ศพของมันไม่มีรอยถูกฉีกขย้ำตามแบบในข่าว คาดว่ามันน่าจะถูกรถที่ขับผ่านไปมาชนเข้าระหว่างข้ามถนน

...อุก

มวลสารภายในร่างกายเริ่มตีกันแบบไม่สามารถสาเหตุเมื่อได้เห็น รู้สึกพะอืดพะอมคล้ายกับอยากจะอาเจียน จนต้องยกมือขึ้นปิดปาก รีบจ้ำเท้าเดินฉับๆ เพื่อให้พ้นผ่านศพของมันไปโดยไวที่สุด

แล้วในตอนนั้นเอง...

กึก...

กรรรรรจ์” เสียงขู่แบบไม่เป็นมิตรที่ดังขึ้นเบื้องหลัง ทำขาทั้งสองข้างหยุดเดินโดยอัตโนมัติ ก่อนค่อยๆ หันตัวเหลียวมองอย่างช้าๆ ไปยังต้นเสียงแบบนึกหวาด

หมาป่าขนาดใหญ่ที่ไม่รู้ว่ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ จ้องมองฉันแบบไม่เป็นมิตรราวกับหวงอาหารอันโอชะของมันที่ยืนกันท่าเอาไว้ ในขณะที่ตัวอื่นๆ พากันเดินย่างกรายออกมาจากป่าสนข้างทาง โดยที่พวกมันมีเป้าหมายสายตาเดียวกัน คือ ‘ฉัน

ใจเย็นๆ ฉัน....ฉันไม่พิศวาสอาหารของพวกแกหรอก” ฉันพยายามใจดีสู้เสือ เอ่ยปากพูดกับพวกมันเบาๆ และพยายามก้าวเท้าถอยหลังออกห่างพวกมันอย่างช้าๆ ทีละก้าว โดยยังคงจ้องสู้ตากับพวกมันกลับไปเพื่อระวังภัย

แต่ว่าหนึ่งในพวกมันกลับยิ่งขู่กรรโชก โชว์เขี้ยวแหลมคมราวกับไม่พอใจ มิหนำซ้ำยังก้าวย่างเหยียบตามมาในทุกก้าวที่ฉันพยายามถอยหนี จนกระทั่งพวกมันตัดสินใจพุ่งกระโจนเข้าใส่ราวกับเห็นฉันเป็นเหยื่ออันแสนโอชะ

กรรรรจ์!!”

ฉันรีบหันกลับไปมองเส้นทางของตัวเอง และออกแรงวิ่งหนีเอาชีวิตรอดจากอุ้งเล็บแหลมกับคมเขี้ยวอย่างไม่คิดชีวิต ซึ่งดูเหมือนว่าพวกมันจะไม่ยอมหยุด แถมยังวิ่งไล่และใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

พระเจ้านี่มันเรื่องบ้าที่สุดเท่าที่เคยเจอมาเลย!!

แต่แล้วไม่นาน ฉันกลับต้องประสบกับเรื่องน่าตกใจอีกเรื่อง เมื่อที่ตรงหน้าปรากฏร่างของฝูงหมาป่าที่ดูมีขนาดลำตัวเล็กกว่าฝูงด้านหลังปรากฏตัวขึ้น ฉันรีบหันขวับมองหลังด้วยความหวาดหวั่น อย่างคนหมดหนทาง

เสียงหอนนำชัยดังขึ้นจนร่างฉันสั่นผวา กวาดสายตามองแบบเลิ่กลั่กด้วยความหวาดกลัวอย่างขีดสุด พวกมันต่างผลัดกันหอนโชว์พลังเสียงอันน่าเกรงขาม สลับกับเสียงขู่กรรโชก

โฮกกก!”

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ฉันกรีดร้องเสียงหลงเมื่อหนึ่งในฝูงหมาป่าเบื้องหน้าวิ่งพุ่งตรงมาทางฉันด้วยท่าทางร้ายกาจ พร้อมทั้งหลับตาปี๋ รีบทรุดตัวลงนั่งยกมือขึ้นปิดหูทั้งสองข้าง และกลั้นใจรอรับความเจ็บปวดที่จะเกิดขึ้นกับร่างกาย

ทว่า... เสียงฝีเท้าของพวกมันกลับวิ่งผ่านร่างฉันไปคล้ายกับไม่สนใจ จนต้องรีบลืมตามองภาพเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น

หมาป่าทั้งสองพวกพุ่งเข้าปะทะกันอย่างเอาเป็นเอาตายสลับด้วยเสียงขู่เสียงคำรามของสัตว์ร้าย แถมยังดูเหมือนว่าฝูงที่มีขนาดเล็กกว่าจะเสียเปรียบมากกว่าเป็นไหนๆ ฉันรีบอาศัยจังหวะที่พวกมันกำลังสู้กัน ลุกขึ้นแบบรีบร้อนพร้อมทั้งจ้ำเท้าวิ่งหนี แต่ดูเหมือนโชคจะไม่ค่อยเข้าข้างเสียเท่าไหร่นัก

เมื่อตรงหน้ายังเหลือหมาป่าอีกตัว ขนของมันมีสีเทาเงินแซมสีขาว ขนาดเล็กกว่าพวกฝูงหมาป่าที่ฉันเคยเจอในรถบัสตอนนั้นมาก สิ่งที่เหมือนกัน คงจะเป็นนัยน์ตาสีทองแสนสวยของมัน ที่เอาแต่จ้องฉัน

ในขณะที่มันยังคงยืนนิ่งแสดงความสง่าคล้ายกับผู้นำฝูงอยู่แบบนั้น และในวินาทีนั้นเองที่จู่ๆ มันก็เริ่มก้าวเท้าวิ่ง พุ่งตัวหวือเข้าใส่ฉันด้วยความเร็วเกินคาดเดา พร้อมกับเรื่องน่าอัศจรรย์ที่ฉันต้องจดจำไปตลอดกาล

เมื่อขาหลังของมันทั้งสองข้าง รวมไปถึงขนสีเทาเงินแซมขาว และหน้าตาดุร้ายของมัน เริ่มปรับเปลี่ยนสภาพเมื่อใกล้ประชิดถึงตัว จนกลายสภาพเป็นร่างของมนุษย์ผู้ชาย แถมฉันยังรู้จักเขาดีเสียจนตกใจ...

ลูฟส์ คัสแตนด์!!

    To Be Continued...


 อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย


ll Character ll




---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่หน้าลูฟส์!

^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,655 ความคิดเห็น

  1. #15330 NTUAM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 23:03
    อมกกกกก
    #15,330
    0
  2. #14909 Audaidaj (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 12:27
    หื้มเปลี่ยนร่างให้เห็นเลยหรอ
    #14,909
    0
  3. #14811 yingnam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 16:58
    สนุกมากเลยคะ
    #14,811
    0
  4. #14810 noy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 14:31
    ต่อรอยู่นะกำลังสนุก
    #14,810
    0
  5. #14809 ดาค่ะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 13:25
    แต่งสนุก

    ซาก* กวาง(ไม่ใช่ศพ)

    เลิกลั่ก*
    #14,809
    1
    • #14809-1 Ppslee(จากตอนที่ 5)
      17 พฤศจิกายน 2559 / 13:39
      ขอบคุณคร้าบบ
      #14809-1
  6. #14808 Jumjim11 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 13:25
    มาต่อเร็วๆๆนะ
    #14,808
    0
  7. #14807 Itsmint (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 13:22
    สนุกกกกมากกกค่ะ
    #14,807
    0
  8. #14806 Far Artittaya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 13:07
    สนุกมากไรท์ มาอัพอีกนะคะ
    #14,806
    0
  9. #14805 CaptainJam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 12:43
    สนุกมากๆ เลย มาต่อเร็วๆนะคะ อิอิ
    #14,805
    0
  10. #14804 warintornn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 11:50
    ปร่ะเจ้าเหงผู้ชายกลายร่าง....จะเปงงัยน้ออออ
    #14,804
    0
  11. #14803 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 08:27
    หลงเส่นห์ลูฟซะแล้วมั้งเนี่ยเฮเลน
    #14,803
    0
  12. #14802 warintornn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 06:29
    ลีลาเยอะเกลียดเค้าไง..มาปล้ำเค้าอีก..-หมาเวลลลล5555555
    #14,802
    0
  13. #14797 kekenoynaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 01:13
    รีปริ้นมั้ยคะ 😙😙
    #14,797
    0
  14. #14796 bunny (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 00:19
    งานดี ลูฟส์น่ารัก มาขย้ำเค้าก็ได้น่ะยอมมมมมม
    #14,796
    0
  15. #14795 Itsmint (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 23:57
    สู้ๆนะคะ เมื่อไหร่จะรักกันน้าาา
    #14,795
    0
  16. #1623 Meii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:40
    เจิมมมมมมมมมมจ้าาา
    #1,623
    0
  17. #1622 Meii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:39
    เจิมมมมมมค้าาา
    #1,622
    0
  18. #1621 Meii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:39
    เจิมมมมมม
    #1,621
    0
  19. #1620 mei (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:39
    เจิมมมมมม
    #1,620
    0
  20. #1619 mei (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:38
    เจิมมมมมมมม
    #1,619
    0
  21. #1618 mei (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:38
    เจิมมมมมมม
    #1,618
    0
  22. #1617 mei (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:38
    เจิมมมมมมมม
    #1,617
    0
  23. #1616 ปลาดาว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:37
    เจิมมม
    #1,616
    0
  24. #1615 ปลาดาว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:36
    เจิมมมมมมมมม
    #1,615
    0
  25. #1614 Atom Ariyada (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:23
    เจิมมมมม
    #1,614
    0
  26. #1613 phanitchanok (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:16
    เจิมมมมมมมมมม
    #1,613
    0
  27. #1612 phanitchanok (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:16
    เจิมมมมมมมมม
    #1,612
    0
  28. #1611 phanitchanok (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:16
    เจิมมมมมมมมมมมม
    #1,611
    0
  29. #1610 phanitchanok (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:16
    เจิมมมมมมมมมมมม
    #1,610
    0
  30. #1609 DANGER_KK (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:14
    เจิมมมมมมม
    #1,609
    0