{รีอัพ} EROTIC WOLF ll เรื่องของหมาป่า

ตอนที่ 4 : WOLF03 ll เรื่องของหมาป่าครั้งที่3 {อัพ100%} เรื่องของความฝัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,895
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    16 พ.ย. 59


EP03
-เรื่องของหมาป่าครั้งที่3-



ฉันต้องการมีลูก...และต้องการมีเดี๋ยวนี้…”

อื้อ...

ถอดเสื้อผ้าออกซะ เฮเลน!”

ร่างเล็กสั่นสะท้านจนผมรู้สึกได้ เธอพยายามขัดขืนอย่างสุดแรงเพื่อที่จะหนีจากเงื้อมมือของผมในเวลานี้ และดูเหมือนเธอพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง

อาย อ้อง อาน อะ ไอ!”

พูดใหม่สิ

อ่อย อือ!!” เสียงอู้อี้ของเธอ ทำผมลดมือที่ปิดปากเธอลงช้าๆ จดจ่อสายตาเพื่อจับพิรุธ

นายต้องการอะไร!”

บอกไปแล้ว

นายเข้ามาได้ยังไงปล่อยฉันนะ!” เสียงโวยวายของเธอโคตรน่ารำคาญฉันบอกให้ปล่อยยังไงล่ะ ว้ายย!” ผมจัดการขึงร่างเธอนาบชิดกับผืนเตียง สบตาจ้องกับสีหน้าตื่นกลัวของเธอด้วยความเหนื่อยหน่าย

บอกให้ถอดเสื้อออกไง แรงกดจากฝ่ามือเพิ่มขึ้นทุกๆ ขณะ ในทุกครั้งที่เฮเลนพยายามสะบัดตัวหนี โดยที่สายตาของเธอยังคงจดๆ จ้องๆ ผมด้วยท่าทางเดิมไม่เปลี่ยนถ้าไม่ถอด เดี่ยวถอดให้เอง

นัยน์ตาคู่สวยเบิกกว้าง พร้อมทั้งออกแรงดิ้นอย่างรุนแรง กลิ่นหอมหวานจากเนื้อกายปะทะจมูกทันทีที่โน้มสันจมูกสูดกลิ่นไอจากซอกคอระหงส์ ร่างเล็กพยายามบิดตัวเร่าๆ หนีจากฝ่ามือของผมอยู่ดี

ปล่อยฉันปล่อยนะ!!”

ตึง!!

เฮเลนเกิดอะไรขึ้น เฮเลน!” เสียงของใครบางคนที่ดังขึ้นพร้อมด้วยเสียงทุบประตู ทำผมเหลียวมองไปยังต้นเสียงอย่างชั่งใจ

กลิ่นสาปของอะไรบางอย่าง ทำให้ผมที่เหลือเพียงตัวเดียวลำพัง จำยอมต้องผละตัวออกร่างของเธออย่างเสียไม่ได้

เฮเลนรีบถดตัวถอยกรูดลงจากเตียงนอน วิ่งไปตั้งหลักที่มุมห้อง มือเรียวควานหาข้าวของเพื่อใช้ป้องกันตัวเอง ท่ามกลางเสียงทุบประตูที่ดังอย่างบ้าคลั่ง

ตึงงๆๆๆ !!!

เฮเลนเฮเลน!! ตอบสิ!!” คนถูกเรียกทำท่าทีขยับตัวเล็กน้อยตามเสียงเรียกด้านนอก ซึ่งนั่นทำให้ผมไม่รอช้ากระโจนเข้าขวางทางเธอในทันที

หนะ นาย!”

...” นัยน์ตาคู่สวยสั่นไหวพร้อมทั้งผงะตัวถอยห่างออกไปอีกครั้ง สีหน้าเธอดูสับสนกับความรวดเร็วจากการเคลื่อนไหวที่ได้เจอ

ทำไมนายถึง...

ไม่สำคัญ

...

เรื่องที่สำคัญตอนนี้คือ” ผมจดจ้องเธออีกครั้งพร้อมทั้งสาวเท้าปรี่เข้าหาเฮเลนอย่างรวดเร็ว ข้อมือเล็กถูกผมกระชากรั้งตัวเอาไว้ได้ทันท่วงทีก่อนที่เธอพยายามจะหนีเป็นหนที่สอง “เธอ!”

สีหน้าของเธอซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด แววตาของเธอเต็มไปด้วยความสับสน หวาดกลัว และสงสัย

24ชั่วโมง

นายพูดอะไร!”

อีก24ชั่วโมง ฉันจะมาเอาคำตอบ

คำตอบ....คำตอบอะไร?” เธอขมวดคิ้วถามด้วยท่าทางสงสัยย่างสุดขีด โดยที่แววตายังคงแฝงไว้ซึ่งความกลัวและความสับสน

คำตอบที่ว่าเธอจะยอมมีลูกให้ฉันหรือเปล่า

อะไรนะ!!?”

แต่ไม่ว่าคำตอบของเธอจะเป็นอย่างไร

...

ในคืนก่อนพระจันทร์เต็มดวง

...

เธอต้องเป็นของฉันอยู่ดี...เฮเลน

 

HELEN HORNGAN TALK

เหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นกับตัวฉันอย่างน่าตกใจ หลายๆ เหตุการณ์เหมือนถูกใครบางคนตัดภาพไปมา รวดเร็ว จนตั้งรับไม่ทัน ไม่ว่าจะเรื่องสถานที่ของชมรมดาราจักรหรือแม้แต่เรื่องของคัสแตนด์ที่บุกเข้ามาที่ห้อง

เมื่อคืนฉันมั่นใจว่าเสียงของคนที่ตะโกนเรียกที่หน้าประตูคือเสียงของอลัน แต่พอตอนเช้าฉันเอ่ยปากถามเขาถึงเรื่องเมื่อคืน อลันกลับหัวเราะแล้วบอกว่าฉันละเมอ

ละเมออย่างงั้นเหรอ...ไม่จริงน่า ลมหายใจอุ่นที่ถูกเป่ารดบริเวณซอกคอในตอนนั้น ฉันยังรู้สึกถึงมันจวบจนเดี๋ยวนี้ ราวกับว่ามันเกิดขึ้นจริง ไม่ใช่เพียงแค่ภาพความฝัน

จนถึงตอนนี้ ในเวลาที่ฉันกำลังนั่งอยู่ข้างโดมของชมรมเพาะเห็ด ฉันยังไม่แน่ใจเลยว่า มันเกิดขึ้นจริงหรือเป็นเพียงภาพความฝัน

เฮเลน!” ฉันสะดุ้งเล็กน้อยพร้อมทั้งเหลียวมองเจ้าของเสียงทันที “ยกถังฝักบัวมาทางนี้ทีสิจ๊ะ” เอลซ่า ใช้นัยน์ตาสีอ่อนมองฉัน จนต้องเหลือบมองถังฝักบัวขนาดใหญ่ข้างตัว พร้อมทั้งรีบเอ่ยปากรับ

ได้จ๊ะ ฉันรีบลุกขึ้นหิ้วฝักบัวรดน้ำขนาดใหญ่ที่บรรจุน้ำอยู่ภายในจนเต็ม ก้าวเท้าตรงไปหาเธอทันทีอย่างยากลำบาก

เห็ดพวกนี้ต้องได้รับน้ำอย่างเพียงพอ ถึงจะเติบโตได้” เธอพูดยิ้มๆ ปรายตามองท่อนกระบอกไม้ไผ่ที่ถูกแขวนไว้กับแท่งไม้ ก่อนจะเหลือบมองฉันอีกครั้ง “วานรดน้ำให้ทีสิจ๊ะ ชมรมดอดจ์บอลกำลังจะซ้อมใหญ่ เตรียมแข่งขันกีฬาต้นเดือนหน้า

ฉันอ้าปากค้าง มองท่าทางสะดิ้งของเพื่อนสาวที่เอาแต่สะบัดมือไปมาอย่างร้อนรน

แล้วเจอกันที่ข้างสนามกีฬานะจ๊ะ

ดะ เดี๋ยวสิ!” เอลซ่าไม่ฟังฉัน ไม่สิ เธอไม่คิดจะฟังเสียงเรียกของฉันเลยต่างหาก

ฉันก้มมองฝักบัวรดน้ำในมือ ถอนใจออกมายาวๆ และพยายามใช้มืออีกข้างช่วยพยุงความหนักอึ้งของปริมาณน้ำในถังฝักบัวรดกระบอกไม้ไผ่ตรงหน้าแบบระมัดระวัง

ช่วยไหม?”

ไม่เป็นไร แค่นี้เอง” ฉันพูดตอบโต้แบบไม่ต้องมองหน้าคนถาม เพราะน้ำเสียงทุ้มเข้มที่ดูมีเอกลักษณ์ของเขา มันทำให้ฉันรู้ได้ทันทีว่าเขาเป็นใคร

ดูเหมือนว่าเธอจะหนัก” ฮานกล่าวน้ำเสียงติดตลก รีบพุ่งมือเข้ารับถังฝักบัวไปจากมือฉัน จนต้องรีบเหลียวหลังมองเขาอย่างนึกตกใจ

รอยยิ้มของฮานดูเหมือนมีมนต์สะกดแปลกๆ มันทำให้ฉันรู้สึกเขินจนต้องยิ้มแก้เก้อและยอมปล่อยให้เขาทำหน้าที่แทน พอได้เห็นหน้าเขาในเวลานี้ ในหัวมันก็อดนึกสงสัยขึ้นอีกไม่ได้ ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันตั้งแต่เมื่อคืนวาน มันคืออะไรกันแน่

ฮาน...” สุดท้ายความสงสัยที่มีจนเต็มหัว มันก็ทำให้ฉันเอ่ยปากเรียกชื่อเขาออกไปในที่สุด

ฮานเหลือบมองฉันด้วยรอยยิ้ม ขณะที่มือยังคงง่วนกับการรดน้ำเห็ดเพาะตรงหน้า

คิดว่าตอนนี้มันคือเรื่องจริงหรือความฝัน

ทำไมเธอถามแบบนี้ล่ะ” เขาหัวเราะ เบนสายตากลับไปที่เห็ดเพาะตรงหน้า

เพราะฉันกำลังสับสน

สับสนเหรอ? เธอสับสนอะไรเฮเลน?”

ฉันไม่รู้” ฮานเหลือบมองหน้าฉันอีกครั้ง พร้อมกับวางฝักบัวรดน้ำในมือลงกับพื้น “เรื่องเมื่อวานที่เราไปดูสถานที่ของชมรมดาราจักร

...

นายหายไป....แล้ว...แล้วมันก็เกิดเรื่องไม่คาดฝัน ใช่ใช่ตอนนั้นฉันเจอหมาป่า ตัวใหญ่ยักษ์ มันพุ่งเข้าทำร้ายฉัน แล้วก็...แล้วก็...

ใจเย็นๆ เฮเลน ค่อยๆ พูด” ฉันสูดหายใจเพื่อตั้งสติ เมื่อมือหนาเขาแตะสัมผัสที่ช่วงหัวไหล่ เพื่อให้ฉันหยุดละล่ำละลักความสับสนของตัวเองราวกับคนสติแตก ก่อนจะถามออกมาอีกครั้ง “หมาป่าทำร้ายเธอ แล้วจากนั้นล่ะ...

ฉัน... ฉันเจอลูฟส์ในห้องนอนของตัวเอง

ลูฟส์? ลูฟส์ คัสแตนด์น่ะเหรอ?” เขาย้อน

ใช่ แต่สุดท้าย ฉันก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาอีก” ฉันช้อนตาสบเข้ากับนัยน์ตาเรียวรีตรงหน้าด้วยความสับสน ก่อนจะพูดออกมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง “...ทุกอย่างมันกลับเป็นแค่ความฝัน

...

...

เธอ...คงจะคิดมากเรื่องหมาป่า กับสิ่งที่คัสแตนด์ทำใส่เธอเมื่อวานหรือเปล่า

...

โรคเครียด ที่เกิดจากการคิดมาก บางทีเธออาจจะกำลังเหนื่อย เลยจำทุกสิ่งที่เกิดขึ้นไปฝัน

แล้วทำไมฉันถึงจำไม่ได้ล่ะ?” ฉันขัดเสียงหนักแน่น เพราะช่วงบางเวลาที่ฉันคล้ายกับว่าความทรงจำในหัวมันขาดช่วงไป ความทรงจำเหล่านั้นของฉันมันหายไปไหน “ทุกอย่างมันเหมือนจริงมาก เหมือนซะจน....

น้ำเสียงของฉันขาดช่วงไปในตอนสุดท้าย เมื่อร่างกายทุกส่วนกำลังหวนนึกถึงลมหายใจอุ่น ที่เป่ารดต้นคอในคืนนั้น มีเพียงแค่สัมผัสนั้นที่เหมือนจริงที่สุด มือแกร่งของเขาที่บีบรัดข้อมือ และกดตัวฉันขึงกับเตียงนอน มันเหมือนจริง... เหมือนจนเกินไป

เฮเลน...

ฉันสะดุ้งเฮือกอีกครั้ง รีบช้อนสายตามองหน้าคนตัวใหญ่ตรงหน้าพร้อมด้วยรอยยิ้มบาง

เป็นอะไรหรือเปล่า?”

ปะ เปล่า... ฉันไม่เป็นอะไร

เธอคงเหนื่อยมากจริงๆ นั่นแหละ

นั่นสินะ... ฉันคิดว่าฉันควรจะไปพักได้แล้ว

....

แล้วเจอกันในคลาสนะฮาน” ฉันรีบตัดบทไปแบบดื้อๆ ตรงไปยังข้างโดมคว้ากระเป้สะพายข้าง ก่อนจะเดินก้มหน้าก้มตาผ่านเขาไป

บางทีฉันอาจจะคิดมาก และเหนื่อยจากการเดินทางมาที่เมืองนี้ แบบที่ฮานบอกจริงๆ แต่ว่า... ถึงฉันจะเคยเหนื่อยมากแค่ไหน แต่เรื่องความฝันที่ปะปนกับชีวิตจริง จนถึงขั้นความทรงจำขาดห้วงไปแบบนี้ มันไม่เคยเกิดขึ้นเลยสักครั้ง นี่ร่างกายฉันมันคงเข้าขั้นวิกฤตแล้วจริงๆ

 

เฮเฮ!’ เสียงเชียร์ของนักเรียนที่พากับมานั่งบนสแตนด์เชียร์ ที่ดูเหมือนจะว่างกับคาบกิจกรรม พ่วงด้วยเสียงเชียร์ของเหล่าเชียร์ลีดเดอร์ ทำฉันเหลียวมองการแข่งขันดอดจ์บอลในสนามด้วยความสนใจ

เอลซ่าบอกว่าวันนี้ชมรมดอดจ์บอลซ้อมใหญ่เพราะจะมีการแข่งขันต้นเดือนหน้า มันทำให้ฉันอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ ที่ได้เห็นการลงเล่นกันเองในสนามดูจริงจังขนาดนี้

เฮเลนเฮเลน!!” เอลซ่าที่ยืนตะโกนเรียกฉันอยู่ขอบสนาม ดูมีท่าทีตื่นเต้นเสียยิ่งกว่าใคร เธอกระโดดเหยงๆ ยิ่งกว่าเชียร์ลีดเดอร์ในสนาม กวักมือ แถมยังตะโกนเรียกชื่อฉันไม่หยุด ทำให้คนรอบๆ ตัวต่างพากันเหลียวมองฉันเป็นตาเดียว จนต้องรีบเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปหาเธอใกล้ๆ

ดูนั่นสิๆ คัสแตนด์กำลังได้ลูก!” เธอพุ่งมือเข้าโอบไหล่ฉันอย่างรวดเร็วทันทีที่ไปถึง พร้อมทั้งชี้นิ้วไปยังชายหนุ่มที่กำลังได้ครองลูกบอลเบอร์สี่ในมือ

เสียงกรี๊ดดังขึ้นทันทีที่เขาเขวี้ยงลูกบอลในมือใส่เข้ากลางลำตัวฝ่ายตรงข้ามอย่างแม่นยำ พร้อมเสียงเพลงเชียร์จากสาวๆ ทีมเชียร์ลีดเดอร์ที่ดังไม่หยุด

ทั่วใบหน้าฉันชาวูบขึ้นมาทันที เมื่อร่างสูงของใครคนนั้น หันกลับมาอย่างช้าๆ ราวกับเวลารอบตัวมันเคลื่อนไหวช้าลงรวมไปถึงลมหายใจของตัวเอง ทั้งที่เวลารอบตัวเดินเป็นปกติ ทว่า...

มีเพียงการเคลื่อนไหวของเขาเท่านั้นที่ดูจะช้าจนเหมือนหนังม้วนซึ่งถูกฉายในโหมดสโลว์โมชั่น

ลูฟส์ คัสแตนด์

แววตาดุจดั่งหมาป่าบังเอิญจ้องสบตากับฉันเหมือนรู้ตัวว่าถูกมอง แม้มันเพียงแค่วูบเดียวเท่านั้น ก่อนที่เขาจะหันหลังกลับไปสู่เกมส์กลางสนาม มันกลับทำให้ลมหายใจของฉันเบาบางลงได้อย่างน่าแปลก

ต่างจากอัตราการเต้นของหัวใจของตัวเอง ที่เริ่มรั่วถี่ไม่เป็นจังหวะ ราวกับว่าเมื่อครู่ ฉันได้สบสายตาเข้ากับสัตว์นักล่าตัวหนึ่งแบบไม่ทันตั้งตัว

ตึก ตัก... ตึก ตัก...

ฉันเลื่อนมือนาบอกข้างซ้ายอย่างห้ามไม่ได้ เมื่อในหัวเอาแต่นึกถึงนัยน์ตาเรียวรีทรงเสน่ห์ แววตาที่เหมือนนักล่าที่พร้อมจะจู่โจมใส่ในทุกวินาที แม้ว่ามันจะผ่านมาหลายชั่วโมงแล้วก็ตาม ตั้งแต่ชั่วโมงกิจกรรมช่วงสายจนถึงตอนนี้

สัมผัสอุ่นจากเรียวแขนที่เผลอกระทบกันโดยบังเอิญ ในทุกครั้งที่ขยับตัวอยู่บนที่นั่งของตัวเอง ทำฉันเผลอลอบมองเจ้าของนัยน์ตาคู่นั้นเป็นพักๆ

ผมสีอ่อนสะท้อนแสงแดดยังสะกดสายตาได้เหมือนครั้งแรกที่เราได้พบกัน และมันชัดเจนขึ้นในคืนเหมือนฝันที่เราได้สบสายตากันแบบตรงๆ ลมหายใจอุ่นๆ ของเขายังฝังอยู่ในหัวฉันแบบไม่รู้ลืม

มองไร?” เสียงเข้มขัดความคิดในหัวฉันเสียงเรียบ ในขณะที่สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่กระดานไวท์บอร์ดเบื้องหน้า

ฉันสะดุ้งเฮือกเบาๆ รีบก้มหน้าจดจ่อกับสมุดโน้ตของตัวเองที่ว่างเปล่า

น้ำเสียงที่แสดงความไม่พอใจ ท่าทางของเขายังคงเหมือนเดิม

บางทีเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน มันอาจจะเป็นเพียงภาพมายาความฝัน อย่างที่ฮานบอกเอาไว้จริงๆ


เวลาต่อมา..

วิชาของคาบสุดท้ายจบลงพร้อมๆ เสียงออดบอกเวลา เหล่านักเรียนร่วมคลาสต่างพากันลุกเตรียมตัวเพื่อทำกิจกรรมของตัวเอง เช่นเข้าชมรม กลับบ้าน หรือทบทวนตำราเรียน

เฮเลน!” เอลซ่าตะโกนขานชื่อฉันเสียงดัง จนต้องรีบเหลียวมองท่าทางเคอะเขินของเธอด้วยความสงสัย 

จะ เจอกันที่โดมนะ เธอเอ่ยออกมาอีกครั้ง แต่ว่า... สายตาของเธอนี่สิ เอาแต่จับจ้องไปที่บุคคลข้างๆ ฉัน ตาไม่กระพริบ

เดี๋ยวฉันตามไป” ฉันตอบรับกลับไปด้วยความเคยชิน พลางก้มเก็บข้าวของส่วนตัวลงกระเป๋าเป้แบบรีบร้อน ทว่า

ฟึ่บ!

ฝ่ามือแกร่งของร่างสูงบนที่นั่งข้างกาย กลับพุ่งเข้าฉวยข้อมือฉันเอาไว้แน่น ความรู้สึกของการบีบรัดมันเหมือนความฝันในคืนนั้นไม่มีผิด ต่างกันเพียงนิดเดียว นั่นคือความรู้สึกอบอุ่นแบบประหลาดในยามที่เขาสัมผัส

อย่าเพิ่งไป

เสียงเข้มที่พูดขึ้นเชิงขอโดยไม่สบสายตา ทำฉันนิ่งไปเล็กน้อยเพื่อฟัง ไม่ใช่เพราะอยากฟัง...

แต่ร่างกายมันหยุดฟังเองต่างหาก

นั่งลง

ต้องการอะไร คัสแตนด์?”

คุย

โอ๊ยย… แรงบีบรัดบริเวณข้อมือที่ราวกับจะทำให้ข้อกระดูกภายในแตกหัก ทำฉันร้องเสียงดังออกมาด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายกระตุกข้อมือฉันให้กลับลงมานั่งที่เดิม

ลูฟส์ คัสแตนด์ นั่งเงียบไม่พูดไม่จา เมื่อเห็นว่าฉันนั่งอยู่กับที่ เขาไม่แม้จะเหลือบมองฉันเลย แถมยังบีบรัดข้อมือฉันแน่นอยู่อย่างงั้น ราวกับกลัวว่าฉันจะลุกหนีหายไปไหน จนกระทั่งเพื่อนร่วมคลาสต่างพากันออกจากห้องไปกันหมด บรรยากาศภายในตกอยู่ในความเงียบทันที

ลูฟส์ค่อยๆ ปล่อยมือหนาที่บีบรัดข้อมือฉันออกช้าๆ พร้อมปล่อยลมหายใจออกมายาวๆ

...

...” เขาต้องการอะไร ไม่เข้าใจเลย

“...”

คัสแตนด์ ฉันรีบ!” ในที่สุดฉันก็ทนความเงียบรอบตัวไม่ไหวอีกต่อไป จนต้องพูดแทรกความเงียบออกมาเบาๆ โดยเลี่ยงที่จะหันไปมองเขาเหมือนทุกที แม้ว่าสีผมและนัยน์ตาสีสวยนั่นจะเชิญชวนให้หันมองมากเท่าไหร่ก็ตาม

คำตอบ

ฉันชะงักไปเล็กน้อย ก่อนต้องเปลี่ยนความคิดในหัว รีบเหลียวมองเขาด้วยความสงสัย ซึ่งฉันต้องรู้สึกตกใจมากเข้าไปอีกเมื่อพบว่านัยน์ตาสีทองอ่อนแสนสวยนั่น บัดนี้กำลังจับจ้องมาที่ฉัน

ฉันรอคำตอบที่ถามค้างไว้

คำตอบ...เหรอ” ฉันย้อนกลับไปแบบไม่เข้าใจ แต่เปล่าเลย ฉันรู้ดีว่าเขาหมายถึงอะไร แต่ทำไมล่ะ? ในเมื่อมันเป็นเพียงภาพความฝันไม่ใช่เหรอ!

อย่าแกล้งโง่

...

เธอรู้อยู่แก่ใจดี

ฉันยังไม่ได้คิด” ฉันขัดเขาเสียงเรียบ ทั่วใบหน้ามันร้อนผ่าวไปหมด ในหัวเต็มไปด้วยคำถามและความสับสน ตีกันวุ่นวาย และอดนึดถึงสิ่งที่เขาทิ้งไว้ในความฝันไม่ได้

อย่าพูดบ้าๆ ฉันทิ้งท้ายเสริมเพียงสั้นๆ ก่อนจะรีบปลีกตัวลุกออกจากเก้าอี้อย่างรีบร้อน พร้อมทั้งรีบจ้ำเท้าเดินตรงไปยังประตูทางออก

คิดจะไปไหน?” เสียงเข้มเสียงเดิม น้ำเสียงฟังดูไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก ซึ่งความจริงแล้วเสียงของเขามันควรดังมาจากเบื้องหลังฉันแท้ๆ ทว่า...

ทั้งร่างและเสียงของเขาในตอนนี้ กลับปรากฏอยู่ตรงหน้าฉัน ยืนขวางประตูทางเข้าออกของห้องเรียนเอาไว้

เหมือนในคืนนั้น... คืนนั้นที่เขาพุ่งเข้าใช้ตัวกันฉันเอาไว้

นาย!”

ฉันถามว่าจะหนีไปไหน

ฉันจะไปหาเอลซ่า!”

ไม่ให้ไป

...

คำตอบล่ะ?”

นี่คัสแตนด์ หยุดพูดจาไม่รู้เรื่องสักทีได้หมะ... คำพูดตัดบทแสดงความหงุดหงิดของฉันขาดหายไปในช่วงท้าย เมื่อคนตัวโตตรงหน้าตัดสินใจพุ่งเข้าประชิดตัวทันทีแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง

เขาคว้าข้อมือทั้งสองข้างที่ไม่ทันระวังตัวอย่างแรง และออกแรงเพียงเล็กน้อยในการดันตัวฉันจนหลังนาบชิดกับผนังห้อง

นัยน์ตาเสมือนนักล่ากำลังจับจ้องผ่านนัยน์ตาฉันแบบตรงๆ มันดูน่ากลัว น่าหลงใหล และน่าหวาดหวั่นไปพร้อมๆ กัน

จะทำอะไร คัสแตนด์!”

เอาคำตอบ

บอกว่าฉันไม่มีให้ยังไงล่ะ!”

มีหรือไม่มีมันก็ค่าเท่ากัน ฉันเบิกตากว้างเมื่อได้ฟังคำพูดจากปากของเขา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ในแบบที่ฉันไม่เคยเห็นบนดวงหน้านิ่งปรากฏขึ้นต่อสายตา พานให้หัวใจหวั่นเกรงไปตามแรงกดดัน

เข้าใจที่ฉันบอก ใช่ไหม?”

ริมฝีปากของฉันคล้ายกับว่าชา ลิ้นในปากมันแข็งทื่อ คำพูดต่างๆ ที่มีในหัวไม่สามารถพูดออกไปตามความคิดได้ ฉันรู้ ฉันรู้... ฉันรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร

ไม่ว่าคำตอบของเธอจะเป็นอย่างไร ในคืนก่อนพระจันทร์เต็มดวง

เธอต้องเป็นของฉันอยู่ดี... เฮเลน

นึกออกหรือยังล่ะ?”

ฉันสะดุ้งอีกครั้งเมื่อได้ฟังในสิ่งที่ลูฟส์ถามย้ำ ก่อนเริ่มพยายามขัดขืนแรงจากฝ่ามือของเขาเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากสถานการณ์อันตรายตรงหน้า

ทำไม...ทำไมแรงเขาถึงได้เยอะมากขนาดนี้

ฉันเคยโดนเพื่อนผู้ชายแถวบ้านที่เคยอยู่ก่อนย้ายมาที่เมืองนี้แกล้ง ฉันพอจะรู้ว่าแรงผู้ชายมันเป็นอย่างไร แต่ไม่ใช่กับผู้ชายคนนี้ เขาไม่เหมือนกับเพื่อนแถวบ้านฉัน แรงของเขาคล้ายกับว่า ถ้าออกแรงอีกเพียงนิดเดียว เขาอาจจะหักแขนสองข้างของฉันทิ้งได้เลย…

ถ้านึกออกแล้ว

...

ฉันควรกอดเธอ ควรจูบเธอก่อน หรือควรกัดเธอก่อน...

...

เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของดีล่ะ เฮเลน?”

พอทีคัสแตนด์ ฉันเจ็บ...” ฉันเบือนหน้าหลบคำถามของเขา และพูดความรู้สึกของตัวเองแทน คล้ายกับไม่สนใจคำถามที่ลูฟส์พ่นออกมา

...

คัสแตนด์ ฉันเจ็บ!”

ยิ่งพูดมันก็เหมือนยิ่งยุ ยิ่งร้องห้ามเขาก็คล้ายกับจะเพิ่มแรงบีบมากขึ้นเรื่อยๆ

คัส....อื้ออ... เสียงของฉันถูกทำให้เงียบทันที เมื่อริมฝีปากอุ่นประกบทาบชิดโดยไม่ทันให้ตั้งตัว ข้อมือทั้งสองข้อถูกขึงกับผนัง หมดหนทางจะขัดขืนต่อแรงมหาศาลของผู้ชายตรงหน้า

มันไม่เหมือนจูบทักทาย ไม่เหมือนจูบลา ไม่เหมือนเฟิร์สคิสอย่างที่ใครต่อใครร่ำลือ แต่จูบของเขามันดุดันและร้อนแรง และเพียงจูบเดียวของเขา มันสามารถฆ่าฉันให้ตายได้ภายในเสี้ยววินาที

ร่างฉันสะท้านเฮือกใหญ่ เมื่อปลายลิ้นสัมผัสเข้ากับสิ่งแปลกปลอมภายในช่องปากที่จู่โจมเข้ามาอย่างถือวิสาสะ มันแข็งแรงและร้ายกาจ ทำฉันเริ่มรู้สึกเหนื่อยที่เป็นฝ่ายถูกต้อนให้จนมุม

...อือ

เสียงร้องห้ามเบาๆ ในลำคอ ทำลูฟส์ คัสแตนด์ ยอมปล่อยมือแกร่งข้างหนึ่งหลุดพ้นจากข้อมือของฉัน ก่อนจะพุ่งเป้ามายังใบหน้าแทน ปลายนิ้วเรียวบีบล๊อกกันการเบือนหนี     

หึ” เสียงหึเบาๆ ในลำคอดังขึ้นอย่างชอบใจ ขณะเขาจงใจกัดริมฝีปากล่างของฉัน โดยใช้แววตาเจ้าเล่ห์จับจ้องมาแบบผู้เหนือกว่า

ปล่อย!” ฉันพุ่งมือทุบใส่ร่างเขาอย่างนึกโกรธ ใช่ โกรธมาก ที่เขากล้าทำรุ่มร่ามแบบนี้กับฉันอย่างร้ายกาจ โดยไม่ถามความสมัครใจของฉันเลยแม้แต่น้อย

ผู้ชายตรงหน้าดูไม่สะทกสะท้านกับแรงต่อต้านแบบไม่พอใจของฉันเลยสักนิด เขาเอาแต่ยิ้มเยาะคล้ายสะใจที่เห็นท่าทีของฉันในเวลานี้ และเริ่มเบียดกายแนบชิด

ฉันให้เธอเลือก

...

แต่ดันไม่ตอบ ฉันเลยเลือกเอง

จะ จะทำอะไร!” ฉันเค้นเสียงถามออกไปอย่างหวาดระแวง ในสิ่งที่คนตรงหน้ากำลังจะทำ กลัว ความรู้สึกลึกๆ ของฉันมันร้องออกมาแบบนั้น

กอด จูบ และกัด

...

ฉันเลือกจูบไปแล้ว

...

ต่อไปจะให้กอดหรือกัดดีล่ะ?”

 To Be Continued...

 อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย


ll Character ll




---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่หน้าลูฟส์!

^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,655 ความคิดเห็น

  1. #15616 AlenZaMin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 17:51
    ใจสั่นเลย5555555 รุนแรงเกิ๊นนนนน
    #15,616
    0
  2. #15329 NTUAM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 22:57
    แกมันห่ามมมมมมมมม
    #15,329
    0
  3. #14908 Audaidaj (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 12:20
    มองบนใส่ลูฟได้มะ จู่โจมแรงมาก
    #14,908
    0
  4. #14895 secret89 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:28
    โอ้ยยย รุกหนักมาก
    #14,895
    0
  5. #14881 REDKURAMA (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 00:44
    สนุกอ่า~กัดให้จมเขี้ยวเลยค่ะ ^^
    #14,881
    0
  6. #14801 Audaidaj (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 02:51
    ว๊ายยยเหมาเลยได้หรอคะ กอด จูบ กัด
    #14,801
    0
  7. #14793 beembam25 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 20:54
    โอ้ยเกิ๋นนนน >///< ฟินๆแบบซาดิสต์ๆนี่แหละะ
    #14,793
    0
  8. #14792 Psehunna (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 17:16
    ให้กัดค่ะ 55555555
    #14,792
    0
  9. #14791 sorogaround (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 16:59
    ลูฟมีความเกลียดนางเอกแรง ตะไมอ่ะ ;-;
    #14,791
    0
  10. #14790 BunnyBunny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 16:39
    กันฉันแทนได้มั้ย โปรดกัดฉันที
    #14,790
    0
  11. #14789 ning1204GN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 15:38
    ทำทุกอย่างเลนได้ไหมมมมท
    #14,789
    0
  12. #14788 Minrt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 15:31
    อะไรดีละ
    #14,788
    0
  13. #14787 janeBJ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 14:43
    เออ...นั่งลงสินั่งลง
    #14,787
    0
  14. #14786 ✚ADAM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 14:15
    ฮาน่ากลัวแปลกๆ .. มีไรป่าวนิ รอค้าา
    #14,786
    0
  15. #14785 noy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 14:05
    พระเอกเกียดอะไรนางเอกนักหนา
    #14,785
    0
  16. #14784 Beniiz Wanrada (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 13:35
    ฮานนี่เป็นตัวอะไรทำไมดูลึกลับจัง
    #14,784
    0
  17. #14783 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 12:57
    หึหึหึ
    #14,783
    0
  18. #14782 Itsmint (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 12:56
    รอออออสู้ๆนะคะไรท์
    #14,782
    0
  19. #14781 warintornn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 12:54
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #14,781
    0
  20. #14779 warintornn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 09:45
    งง...ง่ะ...เดี๋ยวฝันรึไม่ฝัน5555555....
    #14,779
    0
  21. #14776 ดาดา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 21:56
    ง่ะ เมียหมาเมียงู หลากสปีชี่ส์ ดีแท้
    #14,776
    0
  22. #14775 beembam25 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 21:02
    ขอมีลูกง่ายๆอย่างงี้ก็ได้หรอออ 55555 
    #14,775
    0
  23. #14774 Far Artittaya (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 20:30
    ไรท์!!!!! ชอบความดิบเถื่อนของเค้า 55555555
    #14,774
    0
  24. #14773 จันทนา ปล้องน้อยวงษ์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 20:23
    ต่อๆๆๆๆๆ
    #14,773
    0
  25. #14772 Minrt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 20:21
    ทำไมต้องมีลูกอะ คนกับหมาป่า จะเป็นไปได้ไง
    #14,772
    0
  26. #1249 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:43
    เจิมมมคะ
    #1,249
    0
  27. #1248 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:43
    เจิมมมคะ
    #1,248
    0
  28. #1247 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:43
    เจิมมมคะ
    #1,247
    0
  29. #1246 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:43
    เจิมมมคะ
    #1,246
    0
  30. #1245 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:42
    เจิมมมคะ
    #1,245
    0
  31. #1244 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:42
    เจิมมมคะ
    #1,244
    0
  32. #1243 kie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:39
    เจิมมมมมมมมมมมมม
    #1,243
    0
  33. #1242 PannyPanda (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:11
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,242
    0
  34. #1241 fong fah (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:09
    เจิมมม
    #1,241
    0
  35. #1240 Viewma (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:06
    เจิมค๊าาาา
    #1,240
    0
  36. #1239 FAFERN-O- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:03
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,239
    0
  37. #1238 I'm Starlight (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:02
    เจิมค่าาา
    #1,238
    0
  38. #1237 I'm Starlight (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:02
    เจิมค่าาา
    #1,237
    0
  39. #1236 I'm Starlight (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:02
    เจิมค่าาา
    #1,236
    0
  40. #1235 I'm Starlight (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:02
    เจิมค่าาา
    #1,235
    0
  41. #1234 I'm Starlight (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 19:01
    เจิมค่าาา
    #1,234
    0
  42. #1233 etc (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 18:50
    เจิมมมมมมมมมมมมม
    #1,233
    0
  43. #1232 เป๊ปซี่น้อย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 18:45
    เจิมมมม
    #1,232
    0
  44. #1231 เป๊ปซี่น้อย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 18:44
    เจิมมมมม
    #1,231
    0
  45. #1230 เป๊ปซี่น้อย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 18:43
    เจิมมมม
    #1,230
    0
  46. #1229 mikimiki (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 18:42
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,229
    0
  47. #1228 mikimiki (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 18:41
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,228
    0
  48. #1227 mikimiki (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 18:41
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,227
    0
  49. #1226 mikimiki (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 18:41
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,226
    0