{รีอัพ} EROTIC WOLF ll เรื่องของหมาป่า

ตอนที่ 31 : WOLF30 ll เรื่องของหมาป่าครั้ง30 {อัพ100%} สงครามเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    8 ธ.ค. 59


EP30
-เรื่องของหมาป่าครั้งที่30-


ตึก! ตึก! ตึก! ตึก!

เสียงฝีเท้าซึ่งเดินย้ำไปย้ำมา ปลุกผมตื่นจากความมืดอันแสนยาวนาน ก่อนจะพบเข้ากับร่างของชายคนหนึ่งซึ่งดูคุ้นหน้าคุ้นตาดี มันทิ้งตัวลงนั่งตรงหน้าผมพอดิบพอดีพร้อมคำทักทาย

ไง

อัลเวน...เหรอ?ผมหลุดถามชายคนดังกล่าวไปแบบคนไม่เต็มตื่น

ไม่ยักรู้ว่าย้ายสำมะโนครัวมาอยู่ในหุบเขานี้ กว่าจะมาถูกเล่นเอาหลงแทบตายผมดีดตัวลุกขึ้นพรวดพราดทันที เมื่อพบว่าไอ้คนที่กำลังพูดคุยกับผมในเวลานี้เสียงมันคุ้นหูสิ้นดี

พี่!!!” ใช่! นี่คือมันจริงๆ มันคืออัลเวน คัสแตนด์ตัวจริงเสียงจริง!

ทำไมผมถึงประหลาดใจมากขนาดนั้นน่ะเหรอ? ก็เพราะว่าหมอนี่ ไอ้เวรที่เป็นพี่ชายร่วมสายเลือดแท้ๆ ของผม

นิสัยหน้ามึนและขี้ลืมของมันทำให้มันหายออกไปจากฝูงเพราะบอกว่าจะเป็นตำรวจไปนานเกือบปี

มานอนทำอะไรที่นี่คนเดียว หรือสมองไม่ไหวแล้ว?คำถามของมัน ทำผมเอะใจรีบหันซ้ายแลขวาเพื่อมองหาใครอีกคนที่น่าจะนอนอยู่ข้างๆ ทว่า...ที่ตรงนั้นกลับว่างเปล่ามีเพียงแค่ผมกับอัลเวนเพียงสองคนเท่านั้น

พี่เห็นผู้หญิง ผมสั้นๆ กำลังท้องบ้างป่ะวะ?ผมรีบรัวคำถามใส่มันโดยทันทีอย่างเป็นกังวล แต่ก็อีกนั่นแหละ สิ่งที่ได้กลับมาคือความหน้ามึน และคำพูดคำจาที่ดูไม่ได้เกี่ยวข้องกับสิ่งที่ถาม

ตอนนั้นฉันบอกแกว่าไรนะ จะไปเป็นทหารใช่มั้ย? เอ...หมอ พยาบาล หรือตำรวจ

เวรเอ้ย ไอ้เวร!!” ผมสบถใส่มันด้วยความหงุดหงิด โดยที่ใจยังคงกระวนกระวายกับการหายตัวไปของเฮเลน จนอดลุกขึ้นกวาดตามองไปรอบตัวไม่ได้

แกจะมาโวยวายแบบนี้ไม่ได้นะโว้ย ถึงฉันจะจำอะไรไม่ค่อยได้ แต่วันสำคัญแบบคืนนี้ ไม่มีทางที่อัลเวน คัสแตนด์คนนี้จะลืมได้ลงคออย่างเด็ดขาด

แกพูดอะไรวะพี่!” ผมย้อนไปแบบไม่เข้าใจ อันที่จริงผมคุยกับมันไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก

วันนี้ มันไม่ใช่วันครบกำหนดเหรอวะ หรือฉันจำผิด?มันย้อน

พระจันทร์ยังไม่เต็มดวง มันน่าจะเหลือเวลาอีกสักวันสองวันไม่ใช่หรือไง!!”

ไลแคนท์นับร้อยชีวิต ออกเดินทางมาที่เมืองนี้ ฉันเองก็หนึ่งในนั้นไอ้น้องชาย นั่นแปลความได้อย่างดีว่าวันนี้คือวันที่ถูกกำหนด

ไม่ใช่ดิ มันต้องมีอะไรผิดพลาดผมกล่าวสวนไปแบบไม่ฟัง ในอกมันร้อนรุ่มกระวนกระวายใจอย่างบอกไม่ถูก

ลองกลับไปที่ฝูง เดี๋ยวก็รู้เองลูฟส์ผมกัดฟันกลั้นความรู้สึกของตัวเอง พยายามสลัดความเชื่อและคำพูดของพี่ชายหน้ามึน ก่อนตัดสิ้นวิ่งอ้าวกลับไปที่ใต้ต้นโอ๊คต้นใหญ่โดยทันที

ไม่ใช่สิ มันต้องไม่ใช่วันนี้

สิ่งที่อยากจะทำน่ะ...มันยังไม่หมดสักหน่อย

ความรู้สึกน่ะ ยังพูดออกไปไม่หมดเลยด้วยซ้ำ!

 

กึก...

แฮ่ก...ผมหอบหายใจทิ้งพลางยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อเล็กน้อย เมื่อพาตัวเองมาถึงยังกลุ่มฝูงที่ดูหนาตากว่าปกติ มันคงจริงอย่างที่อัลเวนบอก คืนนี้อาจจะเป็นคืนที่ฟ้ากำหนดไว้จริงๆ

เพราะในตอนนี้ทั่วทุ่งกว้างมันเต็มไปด้วยหมาป่าสายพันธุ์เดียวกันนับร้อยตัว ที่พากันมารวมตัวแบบไม่ได้นัดหมาย

ที่ตรงนี้ผมไม่ได้พบกับเฮเลน เธอไปแล้ว...

ลูฟส์ พวกเรากำลังรอนายอยู่พอดีคาลวิลกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง มันรีบจ้ำเท้าเดินตรงผ่านฝูงหมาป่ากลุ่มใหญ่มาทางผมแบบรีบเร่ง พวกทางนู้น อยากรู้แผนการของพวกเรา นายช่วยไป...

เฮเลนอยู่ไหน!?”

พูดอะไรของนาย นี่มันไม่ใช่เรื่อง...

เฮเลน อยู่ไหน!?” ผมเอ่ยถามออกไปอีกครั้งด้วยเสียงกดต่ำ แสดงให้รู้ว่าผมจริงจังกับเรื่องนี้มากแค่ไหน และถ้าหากมันเข้าใจมันคงจะรู้ว่าต้องพูดอะไร

ผู้หญิงคนนั้นออกไปจากหุบเขานี่ตั้งแต่เช้ามืดแล้ว

ออกไปได้ยังไง ในเมื่อรอบด้านเป็นหน้าผาภูเขา...หรือว่า…” สีหน้าของคาลวิลดูซีดลงอย่างเห็นได้ชัด พอได้เห็นร่างกายผมมันก็เริ่มสั่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับประโยคถัดมา

ฮอร์นแกนขอร้องให้ฉันพาเธอออกไปจากที่นี่ ไม่ให้บอกนาย...ฉันก็เลย

แกก็เลยพายัยนั่นออกไปโดยไม่บอกฉัน!!”

ลูฟส์! นี่มันไม่ใช่เวลาจะพูดถึงผู้หญิงคนนั้นนะมันว่า เมื่อถึงเวลา ผู้หญิงคนนั้นก็จะฆ่าเราทั้งหมดอยู่ดี การที่เธอทำแบบนั้นมันคือผลดีต่อครอบครัวของพวกเราแล้วนะลูฟส์!!”

แต่ผู้หญิงคนนั้นคือเมียฉัน!” ให้ตายสิ ผมไม่เคยรู้สึกโกรธอะไรมากขนาดนี้มาก่อน

หน้าที่ของหัวฝูง คือการพาครอบครัวไปให้รอดให้ทุกคืนที่ถูกกำหนด ไม่ใช่ห่วงผู้หญิงคนที่พร้อมจะฆ่าเราทุกตัวได้ภายในไม่กี่ลมหายใจ นายเองก็เห็นแล้วนี่ ว่ายัยนั่นอันตรายมากแค่ไหน นายเองก็เคยโดนเธอเล่นงาน น่าจะรู้ไม่ใช่หรือไง!”

...คำพูดของมันทำผมไม่สามารถโต้ตอบอะไรกลับไปได้ เนื่องจากสิ่งที่คาลวิลพูดออกมานั้นมันคือความจริง หน้าที่ของผมคือการดูแลพวกเราทุกตัวให้มีลมหายใจต่อไปในแต่ละวัน แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อตอนนี้ผมมีแต่เรื่องและสิ่งที่อยากจะพูดกับเฮเลนอยู่เต็มหัว

พวกเราไม่ใช่ต้องสู้กับแวร์วูฟอย่างเดียวนะลูฟส์…”

...

ไหนจะพวกนายพราน คนในเมืองลูนทาวด์ และแวนเฮลซิ่ง

ว่าไงนะ?!” ผมย้อนกลับไปแบบไม่เชื่อหู เพราะไอ้ที่ฟังแล้วน่าตกใจที่สุดก็คงจะเป็นแวนเฮลซิ่งนั่นแหละ

นายไม่ได้จัดการแวนเฮลซิ่งไปแล้วหรอกเหรอ?นั่นคือคำถามเดียวที่เข้ามาแทรกความคิดทั้งหมดในหัว

คาลวิลดูมีสีหน้าลังเลคล้ายกับไม่อยากตอบ แต่เพราะยังเอาแต่จ้องมันแบบนี้ สุดท้ายมันก็ยอมเปิดปากพูด

วลาสคือพี่ชายฉันลูฟส์ เขาตามล่าเราเพราะฉันสมัครใจที่จะมาเป็นพวกนาย

...

ฉันฆ่าพี่ชายของตัวเองไม่ได้หรอก

แกกำลังทำให้พวกเราทุกตัวลำบาก!!!” ผมตะคอกเสียงลั่นอย่างฉุนขาด ทว่า คนถูกตะคอกกลับแสดงสีหน้าเรียบเฉย และกล่าว

เหมือนนายนั่นแหละ นายควรจะฆ่าเธอซะตั้งแต่วันที่รู้ว่าฮอร์นแกนคือแวร์วูฟ แต่นายกลับเลือกที่จะสร้างแผนการบ้าๆ และปล่อยให้เรื่องยืดเยื้อจนกลายเป็นแบบนี้

“…”

มันไม่ได้ต่างกันสักเท่าไหร่หรอกลูฟส์

...

แต่ถ้านายคิดว่ามันต่าง คืนนี้ฉันจะล้างบาป หากแวนเฮลซิ่งปรากฏตัวฉันจะจัดการหมอนั่นเองแบบไม่รีรอ...นายลองถามย้อนตัวนายเอง ถ้าหากเฮเลนปรากฏตัวนายจะจัดการเธอมั้ย?

หมอนี่...

ความรู้สึกของนาย มันก็คือความรู้สึกเดียวกับเวลาที่ฉันต้องฆ่าพี่ชายตัวเองนั่นแหละ...ลูฟส์ คัสแตนด์คาลวิลกล่าวเพียงเท่านั้น ก่อนเลือกเดินหันหลังไปโดยไม่พูดอะไรต่อ และนี่คงเป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่ผมเห็นท่าทางของมันเครียดหนักขนาดนี้

มันก็คงจะพอๆ กัน กับที่ผมกำลังรู้สึกอยู่นั่นแหละมั้ง

 

ตลอดทั้งวันผมพยายามสวดอ้อนวอนพระเจ้าในใจ ขอให้เวลาในวันนี้เดินผ่านไปอย่างช้าๆ แต่ดูเหมือนพระเจ้าคงไม่รับฟังหรือบางทีคำสวดอ้อนวอนของผมมันอาจจะไปไม่ถึง ทำให้เวลารอบตัวเดินผ่านไปอย่างรวดเร็วเหมือนโกหก

เพียงไม่นานแสงของพระอาทิตย์ก็ลาลับขอบฟ้า พระจันทร์ดวงใหญ่ยักษ์ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าดำมืด แสงของพระจันทร์ในคืนนี้แผ่ครอบคลุมไปทั่วทุกที่ ส่องสว่างให้แก่ไลแคนท์นับร้อยชีวิต

เสียงเห่าหอนดังก้องกังวาลไปทั่วทั้งหุบเขาราวกับเป็นสัญญาณเตือนถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต ร่างของผมกำลังปรับเปลี่ยนไปเองโดยอัตโนมัติ โดยที่ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิด

เพียงไม่กี่อึดใจไรขนสีเงินวาวก็ปกคลุมไปทั่วทั้งกาย แสงของพระจันทร์ที่รดอาบร่างราวกับทำให้พวกเราทุกตัวทรงพลังมากขึ้น เพื่อสู้รบกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

ใกล้เข้ามาแล้วสินะ...

เสียงหอนแหลมดังขึ้นอีกครั้งเดี่ยวๆ มันเป็นเสียงของผมที่ดังขึ้นเองโดยอัตโนมัติเมื่อเข้าสู่ระยะเวลาหนึ่ง นั่นคือสัญญาณของผู้นำเพื่อป่าวประกาศว่า

เวลาที่พวกเราทุกตัวรอคอยมันได้มาถึงแล้ว

อุ้งเท้าขนาดใหญ่เหยียบย่างก้าวกระโดดไปตามเชิงหน้าผา ตัวแล้วตัวเล่า โดยที่มีผมเป็นผู้นำฝูง ข้างกายคาลวิลยังคงทำหน้าที่เป็นตัวช่วยได้ดีเหมือนที่แล้วมา แม้ว่าวันนี้เราจะมีปากเสียงกันก็ตาม

มันน่าสมเพชนะ ที่พวกเราทุกตัวที่แสนจะสง่างาม ต้องถูกชักจูงไปในที่ที่ไม่ใช่ที่ของตัวเอง แต่จะมาเปลี่ยนอะไรในตอนนี้มันก็คงไม่ทันอีกต่อไป ในเมื่อไลแคนท์ต้องเป็นฝ่ายดาหน้าเข้าหาศัตรูถึงเขตพื้นที่ศัตรู

การเดินทางไม่ได้ยากลำบากไปกว่าการต้องหลบซ่อนให้พ้นจากสายตาของพวกมนุษย์ที่พร้อมจะดักทำร้ายขณะที่พวกเราทุกตัวเคลื่อนขบวน ที่น่าเป็นห่วงที่สุดก็คงจะเป็นแวนเฮลซิ่ง เพราะมันไม่ใช่แค่สามารถทำร้ายพวกเราได้แต่เพียงอย่างเดียว อาวุธของมันสามารถปลิดชีพพวกเราทุกตัว ให้สลายเป็นฝุ่นผงได้ภายในพริบตา

พวกชาวบ้านทุกคน เตรียมกระสุนเงิน อาวุธทุกอย่างที่ทำขึ้นด้วยเงินให้พร้อม คืนนี้ไอ้พวกปีศาจที่ทำร้ายพวกเราทุกคนในเมืองจะต้องตาย!’

เฮ! เฮ!’ ฝีเท้าของผมหยุดชะงักกึก เมื่อเสียงที่ดังก้องผ่านเข้ามามันบ่งบอกได้ถึงภัยอันตรายที่พวกเราทั้งหมดจะได้พบเจอ

พวกชาวบ้าน กำลังจะออกไล่ล่าพวกเราคาลวิลกล่าวขึ้นในความคิด ซึ่งนั่นทำให้พวกเราทุกตัวที่ได้ยิน ระแวดระวังภัยกันมากขึ้น

พวกเราจะไม่ทำร้ายชาวบ้าน จำคำฉันไว้ผมกล่าวขัดเสียงอืออึ้งในความคิดของพวกเราทุกตัวที่ดังผสมปนเปจนฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง ขณะที่เท้าทั้งสี่ยังคงก้าวเดินต่อไปยังจุดหมาย

อีกเพียงนิดเดียว อีกเพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้น ทุกอย่างที่น่ากลัวที่สุดมันกำลังจะเกิดขึ้น

ถึงจะรู้สึกกลัวสิ่งที่กำลังจะเกิดมากแค่ไหนก็ตาม ทว่า เวลาเพียงไม่นานฝูงไลแคนท์ทั้งหมดรวมไปถึงตัวผมเองก็ได้ก้าวเหยียบเข้าสู่พื้นที่ของพวกแวร์วูฟในที่สุด

ที่แห่งนี้ผมค่อนข้างคุ้นตาดี พื้นที่แนวราบปกคลุมไปด้วยต้นหญ้า จากจุดนี้สามารถมองเห็นลูนทาวด์ได้ทั่วทั้งเมือง คงเพราะสถานที่แห่งนี้อยู่บนจุดสูงสุดของเมืองอย่างเช่นหลังโรงเรียนไฮสคูลลูนทาวด์ เรียกง่ายๆ ที่แห่งนี้คือพื้นที่ที่เลอร์แมน ใช้เป็นที่สำหรับกิจกรรมของชมรมดาราจักร

นั่นน่ะ แค่บังหน้า ทำไมผมจะไม่รู้!

กึก...

เสียงของฝีเท้าขนาดใหญ่ที่เดินชักแถวเป็นวงกว้างเป็นแถวหน้ากระดาน เหยียบย่ำลงเบื้องหน้าของพวกเราทุกตัว ร่างขนาดมหึมาของปีศาจที่กดขี่ข่มเหงไลแคนท์ กำลังเดินก้าวเข้ามาเผชิญกันแบบซึ่งๆ หน้า พานให้เสียงคำรามข่มขู่ดังขึ้นอื้ออึงไปทั่วบริเวณ

หัวใจผมมันเต้นแรงกว่าที่เคยเป็นมา แม้ว่าพวกเราทุกตัวในฝูงจะมีโอกาสได้ปะทะประมือกับแวร์วูฟกันมาหลายต่อหลายครั้งแล้วก็ตาม แต่ว่าในวันนี้มันคือตัวตัดสินชะตาของไลแคนท์ทั้งหมด หากว่าชัยชนะถูกนางฟ้าประทานพรมาให้ นั่นแปลว่าแวร์วูฟจะหมดสิทธิ์ข่มเหงพวกเราอีกไม่ว่าจะกรณีใด

มาแล้วเหรอ พวกสวะ...คำทักทายแบบไม่เป็นมิตรดังก้องไปทั่วทั้งหุบเขา ยิ่งเพิ่มแรงกดดันและเสียงขู่คำรามในลำคอดังหน่วงเข้าไปอีก

เลอร์แมน คืนนี้ฉันจะสละทุกอย่างเพื่อครอบครัว จงจำไว้ฝ่าเท้าของพวกเราจะเหยียบหยัดอยู่บนตัวของพวกแก มองเห็นพวกแกเป็นเพียงผงธุลี และมันจะต้องเป็นแบบนี้ไปจนวันตาย!’ คำปฏิญาณถูกพ่นดังก้องขัดเสียงแข็งกร้าวของเลอร์แมนแบบไม่กลัวเกรง ท่ามกลางเสียงหอนระงมที่คล้ายกับไม่วันวันหยุด ทว่า

แกคิดจะทำอย่างไรงั้นเหรอคัสแตนด์?...จะเหยียบสัตว์นักล่าที่มีพลังอำนาจเหนือสิ่งอื่นใด แกคิดถูกแล้วงั้นเหรอ?

...คำกล่าวอ้างของเลอร์แมน มันมีพลังบางอย่างสามารถทำให้จิตใจไขว้เขวอยู่เสมอไป ไม่คำพูดก็การกระทำที่แสดงออกถึงความเหนือกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ...

ถ้าคิดจะเหยียบก็อย่าลืมเหยียบผู้หญิงคนนี้ด้วยก็แล้วกัน...

หัวใจของผมเหมือนกำลังถูกบีบแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อร่างของสัตว์นักล่าผู้แข็งแกร่งเบื้องหน้าตีตัวแหวกออกจากกัน ก่อนปรากฏร่างของหญิงสาวแสนคุ้นตา เธอแต่งกายด้วยชุดคลุมยาวสีขาว ชุดเดียวกับเมื่อคืนที่ผมได้เจอ

เฮเลน...

เอาสิเฮเลน หมอนั่นมันกำลังเรียกเธออยู่เลอร์แมนที่ได้ยินเสียง หันไปบอกเฮเลนด้วยสีหน้ายิ้มกริ่ม

เพียงเท่านั้น หัวใจที่ถูกบีบของผมก็คล้ายกับถูกเขวี้ยงออกจากอก แถมยังถูกเหยียบซ้ำ เมื่อคนตัวเล็ก เลือกที่จะเอื้อมมือคล้องคอเลอร์แมนแบบไม่แคร์สายตาของผู้ใด

ริมฝีปากอวบอิ่มซึ่งมันจะเผยรอยยิ้มในแบบที่ผมชอบ กำลังกดทาบทับริมฝีปากเรียวยาวของสุนัขแบบไม่มีทีท่ารังเกียจ ปลายลิ้นเล็กแสดงความรักต่อผู้นำฝูงแวร์วูฟด้วยการเลียไรขนข้างแก้มอย่างอ่อนโยน

และนั่นเป็นตัวบอกได้อย่างดีว่าตอนนี้เฮเลน ฮอร์นแกน ไม่ใช่ผู้หญิงของผมอีกต่อไปแล้ว...

 

แสงของพระจันทร์เคลื่อนคล้อยส่องสว่างผ่านกายพวกเราทั้งฝูงอย่างช้าๆ ก่อนจะเคลื่อนผ่านสาดส่องไปยังร่างขนาดใหญ่กว่าเบื้องหน้านับร้อยชีวิต ฝีเท้านับร้อยคู่ดังขึ้นทันทีเมื่อแสงของพระจันทร์สิ้นสุดลง

สัตว์นักล่าขนาดเล็กกว่าพุ่งเข้าโจมตีศัตรูอย่าไม่กลัวตาย ผ่านร่างผมที่เอาแต่ยืนจ้องปะทะสายตากับเลอร์แมนแบบไม่มีใครยอมละสายตาไปจากใคร

โฮกกกกกกเสียงคำรามลั่นดังขึ้นพร้อมกับร่างของคาลวิลที่พุ่งกระโจนเข้าใส่เลอร์แมนแบบที่มันไม่ทันตั้งตัว ทำให้เราทั้งคู่คลาดสายตาไปจากกัน

แต่ในวงล้อมของการต่อสู้ที่แสนดุเดือด ตรงนั้นมีสายตาคู่หนึ่งแสนคุ้นเคยกำลังจับจ้องมองผมอยู่ เธอมองด้วยสายตานิ่งๆ ไร้แววราวกับไม่หลงเหลือเรื่องระหว่างเราแล้วจริงๆ

เพียงแค่คิดที่จะเข้าไปหา เธอกลับปฏิเสธผมด้วยการสาวเท้าถอยหนี แต่นั่นไม่อาจจะทำให้ผมหยุดฝีเท้าที่ย่างก้าวเข้าหาเธอทีละข้างได้เลย เมื่อแววตาที่เธอมองผมมันดันเต็มไปด้วยความรู้สึกและความทรงจำที่เราต่างมีร่วมกัน

เฮเลน...

อย่าเข้ามา!’ ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือเธอสามารถโต้ตอบผมได้ผ่านทางจิตใต้สำนึก ขณะก้าวเท้าถอยห่างไกลออกไป

เฮเลน...เฮเลน!’ ผมพยายามเรียกเธอที่เอาแต่ก้าวหนี ความคิดของเธอพยายามปฏิเสธผม เธอทำแบบนี้ตั้งแต่เมื่อวาน

บอกไม่ได้เลยว่าเวลาในตอนนี้เธอลืมผมไปจนหมดหัวใจแล้วหรือยัง

 To Be Continued...

**เห็นมีคนถามเรื่องหนังสือ หนังสือเรื่องนี้มีพร้อมส่งนะครับ สนใจติดต่อได้ที่เพจเลย ตัวอย่างหน้าปกอยู่หน้าบทความจ้า**

***************************

รู้จักพี่งูกับพี่หมาป่ากันแล้ว ลอๅงแวะไปโดนความดาร์ก+ความหลอน+ความแซ่บได้ของอีกากันดูได้นะจิ้มที่รูปล่างโลด

 อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย

  ll MY ANIMALS ll


  

ll Character ll




---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่หน้าลูฟส์!

^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,655 ความคิดเห็น

  1. #15407 beembam25 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 16:37
    หน่วงมากก อย่าให้ใครเป็นอะไรเลยเถ้อะ T^T
    #15,407
    0
  2. #15406 _porfai (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 12:47
    สงสารลูฟส์อ่าาาาา ~ อินางเอกรีบๆจำได้สักทีเส้
    #15,406
    0
  3. #15405 mamee2545 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 22:10
    สงสารลูฟฟ เริ่มเกลียดนางเอกผิดมั้น555
    #15,405
    0
  4. #15404 ParkDonlaya (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 21:45
    นางเอกจะเอาไงว่ะเนี่ย ลังเลบ่อยเหลือเกินยังจะมาฆ่าลูฟอีกเห้อม อินจัด
    #15,404
    0
  5. #15403 Minrt (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 23:43
    ไงละทีนี้
    #15,403
    0
  6. #15402 warintornn (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 06:27
    แงงงงงๆๆๆๆๆๆ.....สงสารลูฟกะเฮเลน...?_?
    #15,402
    0
  7. #15401 Nim'nomnam (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 01:18
    หน่วงสุดๆ
    #15,401
    0
  8. #15400 กิ้งก่า เปลี่ยนสี (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 21:57
    ฮือออ ไม่นะ หน่วงสุดๆไปเลย
    #15,400
    0
  9. #15399 Aunyarat (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 21:31
    สงสารลูฟพูดเลยย งือออ
    #15,399
    0
  10. #15398 hellomme00 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 20:32
    โอ๊ะโอ กระต่ายขูดมะพร้าว ผิดๆๆ
    #15,398
    0
  11. #15397 hellomme00 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 20:32
    โอ๊ะโอ กระต่ายขูดมะพร้าว ผิดๆๆ
    #15,397
    0
  12. #15396 hellomme00 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 20:31
    โอ๊ะโอ กระต่ายขูดมะพร้าว ผิดๆๆ
    #15,396
    0
  13. #15395 Omelet (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 19:58
    นางเอกจะเอายังไงกันอน่ห้ะ?
    #15,395
    0
  14. #15394 하늘 SKY (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 19:24
    ม่ายยยยยย เฮเลน
    #15,394
    0
  15. #15393 nampaka2 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 18:49
    รำคานนนนน
    #15,393
    0
  16. #15392 angko8060 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 18:39
    ไม่น้ะ
    #15,392
    0
  17. #15391 neuy_neuy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 18:39
    รู้สึกเหมือนจะเริ่มเกลียดเฮเลน 5555 (หงุดหงิด)
    #ข้ามเม้นนี้ไป
    #15,391
    0
  18. #15390 iimo_myed (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 17:52
    อยากอ่านเเล้วววว
    #15,390
    0
  19. #15389 iimo_myed (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 17:52
    ได้โปรด อัพต่อเถอะ
    #15,389
    0
  20. #15388 Nim'nomnam (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 01:41
    หน่วงในใจยังไงไม่รู้สิ
    #15,388
    0
  21. #15387 น้ำตาลสายไหม (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 01:01
    รักกัน อยู่ด้วยกันไม่ได้เหรอ ทำไมต้องฆ่ากันด้วยอ่ะ
    #15,387
    0
  22. #15386 เรฟามีร์ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 22:40
    เข้มข้นมาก ลุ้นมาก ลูฟสู้ๆๆๆ.
    #15,386
    0
  23. #15385 กิ้งก่า เปลี่ยนสี (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 22:31
    ติดงอมแงมแล้วเนี่ยยย รีบมาต่อน้าไรต์
    #15,385
    0
  24. #15384 กิ้งก่า เปลี่ยนสี (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 22:31
    ฮือออ จะเกิดอะไรขึ้นน รอต่อออ
    #15,384
    0
  25. #15383 rabiozafai33562 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 21:55
    เข้มขึ้นแล้ววว อื้อหือออออ
    #15,383
    0