{รีอัพ} EROTIC WOLF ll เรื่องของหมาป่า

ตอนที่ 23 : WOLF22 ll เรื่องของหมาป่าครั้งที่22 {อัพ100%} เยื่อใย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    2 ธ.ค. 59


EP22
-เรื่องของหมาป่าครั้งที่22-


ฉันรักคัสแตนด์...

 “พะ พูดอะไรของเธอวะ เฮเลน!” อลันทิ้งผ้าอุ่นในมือลงแล้วเปลี่ยนมาคว้าตัวฉันแน่น นัยน์ตาอ่อนโยนของเขาดูไม่พอใจ ที่ฉันกล่าวออกไปแบบนั้น “เธอรักพวกไลแคนท์เหรอ?”

ใช่!” มันลำบากใจ ที่ต้องเอ่ยบอกไปอย่างงั้น โดยที่รู้ว่าพวกเขาเป็นศัตรูกัน

พูดอะไรโง่ๆ กลับเข้าห้องไปเดี๋ยวนี้เลย

นายนั่นแหละ” ฉันแย้งด้วยน้ำเสียงใส่อารมณ์ไม่ต่างกันพลางสะบัดตัวจนหลุดออกจากฝ่ามือแกร่งได้ในที่สุด “ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้

อลันจ้องเขม้นมองฉันคล้ายกับคิดอะไรเพียงครู่สั้นๆ ก่อนจะเบือนหน้าหันไปอีกฝั่งพลางยกมือขึ้นเสยผมที่ปรกหน้าปรกตาขึ้น แล้วกล่าวออกมาอีกครั้ง

นี่มันบ้า...

...

เธอคิดว่าเธอจะรักมันได้นานแค่ไหน? จะรักมันได้มากกว่าครอบครัวใหญ่ของพวกเราอย่างงั้นเหรอ” เขาถาม โดยไม่หันมอง มีเพียงฉันเท่านั้นที่ยังจับจ้องสายตามองอลันแบบไม่วางตา

มันนานจนกว่า ฉันจะหมดรักเขาก็แล้วกัน....

หึ!” เสียงหึในลำคอของบุคคลตรงหน้า ทำให้เสียงของฉันหายไปในช่วงท้าย กลายเป็นความหวาดหวั่นเข้าแทรกในอกโดยทันที “จนกว่าจะหมดรักเขา...พูดมาได้

น้ำคำของอลันยิ่งเพิ่มความหวาดหวั่นมากขึ้นไปอีก จนถึงขนาดที่ว่าคำพูดที่มีในหัวมลายหายไปจนเกลี้ยง

นับจากนี้อีก 2 เดือน ไม่เกินนั้น...ในคืนที่พระจันทร์เต็มดวงเห็นชัดที่สุด วันนั้นเธอจะไม่เหลือความทรงจำของพวกไลแคนท์อีกต่อไป สิ่งที่เธอจะจดจำมีเพียงแค่...ความเป็นศัตรู

คำพูดทำนองนี้...เหมือนว่าฉันเคยฟังจากที่ไหนสักที่ อ้อ... จำได้แล้ว คำพูดประโยคนี้ เหมือนกับตอนที่ฮานพูดต่อหน้าลูฟส์ในตอนนั้น ใจความของมันคือ เมื่อคืนที่พระจันทร์เต็มดวงมาถึง...ฉันจะลืมทุกอย่างและจำคัสแตนด์ได้แต่เพียงว่าเป็นศัตรู

ฉันรู้...” ฉันตอบออกไปแบบนั้น โดยการซ่อนความเจ็บปวดไว้ภายใน ไม่แสดงสีหน้าหรืออาการใด ออกมาให้คนตรงหน้าได้เห็น แล้วกล่าวย้ำ “ฉันรู้มาตลอด

รู้แบบนี้แล้วเธอยัง…”

นายเข้าใจคำว่ารักหรือเปล่าล่ะ? รักที่พร้อมจะยอมแลกทุกอย่างเพื่อให้คนที่รักมีความสุข” ความรู้สึกของฉันถูกพูดออกไปอีกครั้ง ส่วนคนฟังน่ะเหรอ? เขาเงียบลงไปทันที ซึ่งฉันไม่รอให้เสียเวลามากไปกว่านี้ รีบจ้ำเท้าเดินสวนเขาตรงไปยังบันได เพื่อพาตัวเองไปยังจุดหมาย

และในตอนนั้นเอง

แต่สิ่งที่เธอกำลังจะทำ มันจะทำให้ลูกในท้องได้รับอันตรายไปด้วยนะ!” ขาทั้งสองข้างหยุดชะงักกึก ทั่วไปหน้าชาวูบ ขณะเหลียวหลังมองอลันที่ยืนหันหลังให้อย่างช้าๆ “เด็กในท้องน่ะ...ไม่ห่วงหรือไง...

ให้ตายสิเขาพูดบ้าอะไร

เด็กในท้องอะไร นี่ฉันกำลังตั้งท้องงั้นเหรอ?

อย่าพูดไร้สาระแบบนี้...อลัน” คำพูดประโยคสุดท้ายถูกกล่าวออกไปท่ามกลางความสับสน ก่อนรีบจ้ำเท้าลงบันไดไปโดยไม่หันกลับไปมองคนตัวสูงที่เอาแต่พูดจาสาระนั่นอีก

ปัง!

เสียงปืนที่ดังสนั่นไปทั่วพื้นป่าสน สลับกับเสียงเห่าหอน ขู่คำรามดังขึ้นทันทีที่ฉันพาตัวเองก้าวขาออกมานอกประตูบ้าน ก่อนตามมาด้วยเสียงครวญครางอย่างเจ็บปวดของสัตว์นักล่าขนาดใหญ่ในป่า ร่างกายทุกส่วนสั่นสะท้าน จนเผลอยกมือขึ้นลูบท้องตัวเองเบาๆ

ลูกเหรอ...

ฉันกำลังตั้งครรภ์แบบเดียวกับที่อเล็กซ์กำลังเผชิญอย่างงั้นน่ะเหรอ

ลูก...ของฉันกับคัสแตนด์

ใช่...เพียงแค่คิดถึงเขาเท่านั้น พอลืมตาขึ้นคัสแตนด์ก็จะปรากฏกายอยู่ตรงหน้า เมื่อคิดแบบนั้นฉันจึงรีบหลับตาลงจนสนิทก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้งเมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ทว่า มันกลับไม่เป็นเหมือนก่อน ร่างของฉันยังคงหยุดนิ่งอยู่ที่หน้าบ้านเช่นเดิม ไม่มีการขยับเขยื้อนไปไหน...

ทำไมล่ะ...

ทำไมฉันถึง...

ปังปัง!

เสียงปืนที่ดังอย่างต่อเนื่องสร้างความเขย่าขวัญ อีกทั้งความสับสนจนความเป็นห่วงแทบจะจุกในอกตาย เท้าทั้งสองข้างเริ่มออกวิ่งตัดผ่านถนนลูกรังตรงหน้าเข้าไปในป่าสนอย่างไม่รั้งรอ ความรวดเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่างต่อเนื่อง

ถ้าให้เดามันคงเป็นสัญชาตญาณของหมาป่าอย่างที่ลูฟส์เคยว่าไว้นั่นแหละ ทุกๆ ฝีก้าวเต็มไปด้วยความหวัง และภาวนาว่าคัสแตนด์จะต้องปลอดภัย

บ้าจัง.... ทั้งที่อยากจะเข้าไปช่วยแท้ๆ แล้วทำไมล่ะ ทำไมสายลมแรงๆ ที่ปะทะเข้ามาที่หน้า ถึงไม่สามารถล้างคราบน้ำตาที่ปริ่มไหลอย่างต่อเนื่องแบบไร้เหตุผลได้เลยล่ะ เพราะแบบนี้ไงฉันถึงไม่คลายเป็นห่วงลงเสียที

ขอร้องล่ะ...อย่าให้เกิดเรื่องเลวร้ายกับเขาเลย

ปัง!

เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง ทว่า คราวนี้มันดังชัดเจนมาก ราวกับว่าอยู่ข้างหู จนต้องเหลียวมองหาต้นเสียงเพื่อหวังที่จะพบบุคคลที่ต้องการจะเจอ แต่มันกลับไม่เป็นอย่างนั้น เมื่อห่างไป ฉันต้องพบกับร่างสูงใหญ่ ท่าทางเข้มขรึม โดยที่ในมือถือปืนลูกซองและพร้อมจะยิงได้อยู่เสมอ

คุณ....

พบกันอีกแล้วนะ สาวน้อย...” เขากล่าวด้วยท่าทางเป็นมิตร พลางลดปืนลูกซองในมือลง “เข้ามาในป่ามืดๆ ค่ำๆ แบบนี้...ช่วยพวกชาวบ้านตามหารังหมาป่าหรือกำลังตามหาพวกของตัวเองอยู่ล่ะ?”

มันไม่เกี่ยวกับคุณ!” ฉันตะคอกบอกปัด เพราะรู้ถึงความไม่ประสงค์ดีของผู้ชายตรงหน้า และทำท่าจะวิ่งหนีไปทางอื่นทว่า...

ลูกซองนี้มีกระสุนนะ...แถมมันไม่ใช่กระสุนตะกั่วธรรมดาเสียด้วยร่างกายของฉันนิ่งลงโดยฉับพลัน ขณะที่ใบหูทำหน้าที่เงี่ยฟังเสียงกระสุนเงินสำหรับฆ่าพวกอมุนษย์

คะ คุณต้องการอะไร...” ฉันแค่นเสียงถามแบบไม่ชอบใจนัก โดยไม่หันไปเผชิญหน้ากับเขาโดยตรง

ชีวิตไลแคนท์คร่าชีวิตน้องชายฉัน” คำตอบที่ได้รับมานั่นกระตุกหัวใจฉันสิ้นดี ความหมายชัดเจนและบอกได้อย่างดีว่าเขาต้องการอะไร “และถ้าให้เดา เธอคงไม่ใช่พวกเดียวกับไลแคนท์ใช่มั้ย?” เขาถามเสริม

มันไม่เกี่ยวกับคุณ...

แกร๊ก...

ฉันไม่สนว่าเธอจะเป็นพวกไหน แต่ฉันต้องการให้เธอพาฉันไปที่รังของพวกมัน” ลมหายใจคล้ายกับหยุดนิ่ง เมื่อสายตาดันเหลือบไปเห็นปลายกระบอกปืนลูกซอง ถูกตั้งลำกล้องปืนจดจ่อมาทางฉันที่ยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูก พาฉันไป...รังของพวกไลแคนท์เดี๋ยวนี้

ของแข็งบางอย่างถูกกดแนบแผ่นหลังทันทีที่เขาพูดจบ ความกดดันหลายอย่างพวยพุ่งจากบรรยากาศโดยรอบทันที ฉันจะต้องพาเขาไปทางอื่น...

อย่าคิดอะไรโง่ๆ แบบนั้นสิสาวน้อย” ฉันสะดุ้งเฮือกทันทีที่เขาเอ่ยออกมาทันทีที่สิ้นเสียงความคิด “ฉันได้ยินความคิดเธอนะ ความคิดของพวกหมาป่างี่เง่า

...

เดินนำไปได้แล้ว” คำสั่งของเขาทำฉันพูดอะไรไม่ออก ไม่กล้าแม้แต่จะคิดอะไรในหัว จำยอมก้าวเท้าไปข้างหน้าแบบไม่มีทางเลือก บ้าชะมัด....ทั้งที่มาเพื่อจะช่วย แล้วไหงกลับกลายเป็นแบบนี้ได้ล่ะ!

ทุกก้าวที่ย่างเหยียบลงบนหญ้ามีเพียงเสียงฝีเท้าของเราทั้งคู่เท่านั้นที่ดังก้องอยู่ในหู ท่ามกลางความมืดและความเงียบสงัด ทว่า...

แกร๊ก...

กรรรรรจ์” เสียงขู่ซึ่งดังขึ้นผ่านความมืด นัยน์ตาวาวแสนเสน่ห์ซึ่งจับจ้องมาทางเราทั้งคู่อยู่เบื้องหน้า ทำให้หยุดฝีเท้าโดยฉับพลัน

เสียงก้าวเหยียบย่างบนพื้นหญ้าดังอย่างต่อเนื่อง ก่อนปรากฏภาพหมาป่าเรือนขนสีอ่อนฝูงใหญ่เบื้องหน้า และฉันจำสายตาของพวกมันหนึ่งในนั้นได้เป็นอย่างดี นัยน์ตาเย็นชาที่ทำท่าคล้ายไม่อยากจะมองแต่ก็มิวายจับจ้องอยู่อย่างนั้น

ลูฟส์ คัสแตนด์...

ฟึ่บ!

ร่างของฉันถูกผู้ชายท่าทางร้ายกาจคว้าตัวเข้าไปแนบชิดก่อนที่เขาจะตั้งลำกล้องปืนจ่อที่ข้างหัวฉันด้วยท่าทางทีเหนือว่า

แกร๊ก!

สมกับเป็นพวกไลแคนท์ หมาหมู่ใช่เล่น

ปล่อยตัวผู้หญิงคนนั้นซะ’ เสียงในความคิดของใครสักคนดังขึ้นประกาศกร้าวแบบไม่เกรงกลัว ทว่า แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีพวกมันสักตัวกล้าพุ่งเข้าจู่โจมชายหนุ่มซึ่งถูกขนานนามว่าเป็นแวนเฮลซิ่งอยู่ดี

น้องชายฉันอยู่ไหน?” คำถามชวนฉงนถูกเขาเอ่ยปากถามโต้กลับไปโดยทันที ซึ่งเสียงที่ตอบรับกลับมา มีเพียงแต่เสียงขู่ในลำคอของหมาป่าฝูงใหญ่เบื้องหน้าเท่านั้น

น้องชายอะไร!’ เสียงของผู้นำฝูงตะคอกถามกลับแบบไม่มีใครยอมใคร แน่นอน นั่นยิ่งเพิ่มแรงบีบรัดจากฝ่ามือหนาของชายหนุ่มมากขึ้น

คัทสันต์...

...

คาลวิล คัทสันต์พี่ถูกพวกแกทั้งฝูงลากหายเข้าไปในป่าเมื่อ3ปีก่อนยังไงล่ะ!”

คาลวิล คัทสันต์เหรอ?

สิ้นเสียงประกาศก้อง เบื้องหน้ากลับปรากฏร่างของของหมาป่าขนสีอ่อน เดินย่างเท้าฝ่าฝูงนับสิบตรงมาหยุดอยู่ที่เบื้องหน้าของเราทั้งคู่ ก่อนที่มันจะเริ่มปรับเปลี่ยนสภาพร่างกายกลับคืนมาในร่างของมนุษย์ สร้างความตกตะลึงให้กับชายหนุ่มเป็นอย่างมาก

คาลวิล...

พี่วลาส...” ฝ่ามือแกร่งค่อยๆ คลายกอดที่บีบรัดตัวออก ซึ่งฉันไม่รอช้า ฉวยโอกาสที่มีในตอนนั้นสะบัดตัวดิ้นหลบไปอีกทางเพื่อให้หลุดพ้นจากการถูกจับเป็นตัวประกัน

เสียงขู่คำรามของฝูงหมาป่าดังขึ้นทันที พวกมันทุกตัวพร้อมใจวิ่งกรูเข้าใส่ชายหนุ่มคนดังกล่าวพร้อมๆ กับร่างของคาลวิล คัทสันท์ซึ่งเริ่มปรับเปลี่ยนสภาพกลายเป็นสัตว์นักล่าและพุ่งตัวเข้าทำร้ายชายหนุ่มเบื้องหน้าอย่างไม่รั้งรอ ทว่า...

ชายหนุ่มซึ่งถูกเรียกว่า วลาส กลับพุ่งตัวหลบการโจมตีของพวกมันได้อย่างหวุดหวิด โดยใช้ปืนลูกซองในมือยิงสัตว์นักล่าแสนน่ากลัวเพื่อระวังภัย

เสียงปืนดังก้องอยู่ในหูตลอดเวลา

ภาพติดตามากที่สุดก็คงจะเป็นหมาป่าบางตัวซึ่งพลาดถูกคมกระสุนเงินจากลูกซอง ยิงผ่านทะลุร่าง จากนั้นก็ค่อยๆ มลายกลายเป็นเศษฝุ่นอย่างช้าๆ ทำให้การโจมตีของฝูงไลแคนท์ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบโดยทันที ทั้งที่มีจำนวนมากกว่าก็ตาม

กึก...

หนีไป’ เสียงเข้มในนิมิตเสียงสั่งก้องกังวานไปทั่ว พานให้หันไปมองยังต้นเสียง

ลูฟส์ คัสแตนด์ ที่ยืนมองฉันจากอีกจุดหนึ่ง ท่ามกลางการวิ่งอลม่านของสมาชิกครอบครัว ทำให้ฉันส่ายหน้าเบาๆ แทนคำตอบ

ฉันมีเรื่องอยากคุยกับนาย ลูฟส์!”

ไม่ใช่ตอนนี้!’

ได้โปรดฟังฉันคัสแตนด์ ฉันตอนนี้เหมือนจะขาดใจ...ได้โปรด...สักนิดหนึ่งก็ยังดี...ฮึก” แย่ชะมัดฉันเนี่ย...แค่นี้ทำไมน้ำตาต้องไหลด้วย

เธอไม่ใช่ผู้หญิงของฉันอีกต่อไปแล้วเฮเลน...ไปซะ

ไม่เดี๋ยว...

ไปกับฝูงของเธอซะ!’ สิ้นเสียงสั่งของคัสแตนด์ซึ่งสลับดังกับเสียงปืน กลับมีอีกเสียงแว่วดังผ่านหู เสียงฝีเท้านับสิบ คล้ายกับว่ามีอะไรกำลังย่างกรายเข้ามาในอาณาเขตของพวกไลแคนท์อย่างนั้น แต่เพียงไม่นานฉันก็ได้คำตอบ

เมื่อฝูงหมาป่าซึ่งมีขนาดลำตัวใหญ่กว่าและมีท่าทางโหดเหี้ยมกว่า กระโดดกระโจนเข้าต่อกรกับแวนเฮลซิ่งราวกับพวกมันตั้งใจมาช่วยเหลือพวกไลแคนท์ไม่มีผิด

เฮเลน!’ เสียงของฮาน ทำให้ฉันพยายามกวาดสายตามองหาเขาท่ามกลางสงครามขนาดย่อมระหว่างหมาป่ากับแวนเฮลซิ่ง ซึ่งดูเหมือนว่าศัตรูของพวกมันไม่ได้ดูเสียเปรียบอะไร เมื่อในมือของเขายังกำปืนลูกซองไว้แน่น

ทางนี้เฮเลน!’ หมาป่าขนาดใหญ่ซึ่งเดาได้ทันทีว่าเขาคือฮาน ทำท่าจะวิ่งตรงมาหา ทว่า ฉันกลับเลือกที่จะเหลียวกลับไปมองคัสแตนด์อีกครั้ง รู้ไหม? เขาไม่ได้ยืนอยู่ที่เดิมแล้ว แต่เขาวิ่งปะปนอยู่ในฝูงหมาป่าที่พร้อมโจมตีแวนเฮลซิ่งอย่างไม่กลัวตาย

เขาไม่คิดที่จะปกป้องฉันอีกต่อไปแล้ว...

ยืนมองอะไรอยู่ เฮเลน!’ เป็นอีกครั้งที่ฮานตะโกนเร่งสั่งในมโนความคิด จนไม่มีทางเลือก ต้องก้าวเท้าพาตัวเองไปตามเสียงสั่ง และในตอนนั้นเอง

แกร๊ก!

เสียงตั้งลำกล้องปืนที่คล้ายกับดังอยู่ในโสตประสาทตลอดเวลา ทำให้ขาทั้งสองข้างที่กำลังก้าววิ่งหยุดลงโดยอัตโนมัติ พลางเหลียวมองไปยังต้นเสียงด้วยความตกใจและต้องพบกับเรื่องที่น่าตกใจยิ่งขึ้น เมื่อชายหนุ่มซึ่งเป็นปรปักษ์กับอมนุษย์กำลังหันปลายกระบอกปืนลูกซองเล็งมาทางฉัน

ปัง!

เพียงแค่เสี้ยววินาทีเดียว กระสุนเงินสีวาวก็ถูกยิงออกมาโดยทันที ร่างกายทุกส่วนเหมือนถูกสะกด นัยน์ตาเบิกกว้างสุดขีดแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จับจ้องไปยังกระสุนเงินสีวาวเบื้องหน้า

มันรวดเร็วพอๆ กับการเคลื่อนไวของไลแคนท์ ดูดุดันและแข็งแกร่งพอๆ กับแวร์วูฟส์ ที่สำคัญมันเคลื่อนไหวพุ่งมาทางฉันด้วยความเร็วที่ไม่สามารถคาดเดาได้เลย

เฮเลนนนนน!’ เสียงของใครบางคนดังก้องอยู่ในหู จนไม่สามารถแยกประสาทสัมผัสหรือเสียงได้อีกต่อไป มีเพียงแค่มัจจุราชเบื้องหน้าเท่านั้นที่ฉันสามารถสัมผัสรับรู้ได้มากที่สุด

ฟึ่บบบบ! ตุบ!!

ละ...ลูฟส์!” ฉันตะโกนออกมาดังลั่นเพราะความตกใจอย่างสุดขีด เมื่อพบว่าร่างของตัวเองถูกโอบอุ้มด้วยร่างแกร่งของชายหนุ่มแสนคุ้นเลย เลือดสีแดงฉานเริ่มไหล่ทะลักเปรอะเปื้อนกายทันทีที่สถานการณ์น่าตกใจสิ้นสุดลง

...อึก...ไปซะ” เพียงนิดเดียวที่ฉันอยากได้ยินเสียงของเขา แต่กลับได้รับเพียงการขับไล่... “ไปจากที่นี่ซะ!!!”

ฟึ่บบ!!

แรมหาศาลเฮือกสุดท้ายของคัสแตนด์ ถูกใช้กับร่างกายฉัน เขาใช้มือทั้งสองข้างคว้าร่างฉันแล้วออกแรงเหวี่ยงกระเด็นไปอีกทาง โชคดีที่มีมือของใครพุ่งเข้ารับได้อย่างทันการณ์

ไปเถอะ...เฮเลน

ฮานเดี๋ยว....” เสียงของฉันเงียบลงอีกครั้ง และปรายตาไปยังร่างอาบเลือดของลูฟส์ที่นอนไม่ไหวติงนาบกับพื้นหญ้า “คัสแตนด์เขา...

ไปเถอะ...” ฮานขัดขึ้นเสียงเรียบแบบไม่ใยดีร่างบอบช้ำ ขณะค่อยๆ ปรับเปลี่ยนร่างของตัวเองกลับเป็นสัตว์นักล่าน่าเกรงขามอีกครั้ง โดยที่ฉันได้แต่นั่งอยู่บนแผ่นหลัง โดยที่ไม่สามารถละสายตาไปจากร่างของคัสแตนด์ได้เลย

มีเพียงเสี้ยววินาทีหนึ่งเท่านั้น ที่เขาเงยหน้าขึ้นจากพื้นหญ้า จนกระทั่งเราทั้งคู่สบตากัน แต่มันก็เป็นเพียงวินาทีเดียวก่อนที่ความรู้สึกของฉันจะขาดช่วง เหมือนคนจะขาดใจ เมื่อได้ยินเสียงความคิดของใครอีกคนดังแว่วมาตามสายลม

ชะ โชคดี...นะ เฮเลน...

แรงลมที่ปะทะเข้าหน้าอย่างรุนแรงในทุกการเคลื่อนไหวของฮาน ทำฉันค่อยๆ ฟุบหน้าแนบกับไรขนสีเข้มแล้วปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาอย่างไม่อาจห้ามได้

ยิ่งเขาวิ่งออกห่างจากป่าสนมากเท่าไหร่ เสียงปืน เสียงขู่กรรโชก รวมไปถึงภาพของการตายและการต่อสู้ก็ค่อยๆ จางลง เว้นเพียงแต่ภาพของเลือดสีสดบนร่างกายของคัสแตนด์เท่านั้น ซึ่งยังคงติดตา

ทุ่งหญ้ากว้างที่ฮานเคยอ้างว่ามันคือสถานที่ของชมรมดาราจักร คือสถานที่ที่เขาพาฉันหนีมาจากสงครามขนาดย่อมของพวกไลแคนท์และแวนเฮลซิง ฮานปล่อยฉันลงจากแผ่นหลังกว้างอย่างนิ่มนวล เมื่อรู้สึกว่าเราทั้งคู่อยู่ในที่ๆ ปลอดภัย พร้อมด้วยคำถามสั้นๆ

เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?” ฉันในเวลานี้ ได้แต่เพียงส่ายหัวตอบเขากลับไปเท่านั้น ไม่มีคำพูด ไม่มีความคิดใดแฝงอยู่ภายในหัว มีเพียงแต่คำบอกล่าสุดท้ายของคัสแตนด์แต่เพียงเท่านั้นแวนเฮลซิง ไม่ใช่สิ่งที่เธอควรเข้าไปปะทะหน้ากับมันแบบนั้น

...

เธออาจจะตายได้

ฉันรู้ฮาน...ฉันรู้” คอฉันมันแห้งผาดไปหมด จะพูดอะไรออกไปที มันดูยากลำบากเสียเหลือเกิน

แล้วทำไม เธอยังไปโผล่ที่นั่นได้…” เสียงเขาเงียบลงในช่วงท้าย ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่เราทั้งคู่หันมาสบประสานสายตากันพอดี

อ้อ...ฉันรู้แล้ว” เขาเอ่ยออกมาเองโดยที่ฉันไม่ต้องพูดอะไร พลางเอื้อมมือใช้นิ้วโป้งปาดคราบน้ำตาข้างแก้มฉันออกอย่างอ่อนโยน

ไม่อยากจะพูดคำนี้ ว่าฉันเข้าใจ” เขากล่าวโดยสบสายตากับฉันอยู่อย่างนั้น พร้อมด้วยรอยยิ้มใจดี “แต่เธอเองก็ควรจะเข้าใจ ว่ามันป็นไปไม่ได้

ฉันรู้...

เด็กในท้องน่ะ ลูกหมอนั่นใช่มั้ย?” อีกครั้งที่ฮานกล่าวราวกับรู้ไปเสียทุกเรื่อง แต่รู้ไหม? ฉันไม่กล้าจะตอบเขากลับไปแบบมั่นใจ เพราะร่างกายฉันในตอนนี้มันกำลังสับสน ไม่รู้ว่ามันเป็นของลูฟส์เพียงคนเดียวหรือว่า

เธอเป็นคนของแวร์วูฟ ฉันไม่รังเกียจหรอกนะ ถ้าหากว่าเด็กคนนี้จะเกิดขึ้นมา แต่สิ่งที่เธอควรจะรู้ไว้ก่อนที่เด็กในท้องจะลืมตาดูโลก...” ฮานเงียบเสียงลงก่อนจะเบือนหน้าหลบไปอีกทาง จนฉันเริ่มรู้สึกอึดอัดในอกขึ้นมาทีละนิดๆ อดที่จะทวงถามออกไปด้วยความสงสัยไม่ได้

นาย...นายจะพูดอะไร ฮาน เขาดูลังเลไปชั่วขณะ ก่อนหันกลับมาสบตากับฉันอีกครั้ง ด้วยสีหน้าจริงจัง

ในวันที่เด็กคนนั้นเกิดมันคงเป็นวันที่วิปริตน่าดู ถามว่าทำไม เพราะเด็กในท้องของเธอเป็นเลือดผสม และแน่นอน การที่เด็กคนนั้นจะเกิดขึ้นมาได้ต้องมีการสูญเสีย

สูญเสีย..?”

ถ้าเธอไม่ตาย เด็กในท้องก็ต้องตาย นั่นคือสิ่งที่พวกสวะอย่างไลแคนท์วางแผนเอาไว้ พวกมันต้องการหมาป่าเลือดผสม เพื่อใช้ในการสงครามครั้งต่อๆ ไป เด็กในท้องของเธอ มีพลังเหนือกว่าพวกเราทั้งสองฝ่าย

...

พลังแข็งแกร่งอย่างแบบพวกเรา แต่สามารถเคลื่อนที่ว่องไวอย่างพวกไลแคนท์….หมอนั่นน่ะจะปล่อยให้เธอตาย และเก็บเด็กไว้

ลูฟส์ต้องการให้ฉันตายอย่างงั้นเหรอ...

แต่เธอไม่ต้องห่วง เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะไม่ยอมให้เธอตายแน่นอนเฮเลน เด็กคนนั้นต่างหากที่สมควรตาย เพราะเธอมีค่ามากกว่าพวกเลือดผสมนั่นเป็นไหนๆ

ให้ตายสิ ในอกมันจุกไปหมด เหมือนมีเศษแก้วบาดลึกอยู่ภายในเมื่อได้ฟังความจริงจากปากของฮาน

แต่...วันหนึ่ง เมื่อเธอหมดความทรงจำเกี่ยวกับไลแคนท์ แล้วเห็นพวกมันเป็นศัตรู เธอจะลืมทุกอย่างได้เอง อย่าร้องไห้...ให้ฉันรู้สึกเจ็บในอกไปมากกว่านี้เลย

วงแขนแกร่งดึงร่างฉันที่คล้ายกับคนหมดเรี่ยวแรงเข้าไปกอดแน่น โดยที่ปากยังคงพึมพำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น แต่เปล่าเลย มันไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้นมาเลย เพราะฉันยังรู้สึกเจ็บในอกไม่หาย

แต่เชื่อไหม?

อ้อมกอดของฮานในเวลานี้อ่อนโยนที่สุด มันคล้ายกับจะเยียวยาบาดแผลในใจให้หายได้เป็นปลิดทิ้ง แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ไม่อาจจะสลัดภาพของคัสแตนด์ออกไปจากในหัวได้อยู่ดี

ฉันควรจะทำยังไง กับความรู้สึกพวกนี้ดีล่ะ...

 

วันต่อมา...

ฉันในเวลานี้คล้ายกับคนโดดเดี่ยว ที่ข้างกายไม่มีอลัน อเล็กซ์ รวมไปถึงเจสสิก้าเหมือนทุกที โดยเฉพาะกับเวลาในห้องเรียน ที่นั่งข้างฉันมันว่างเปล่า คัสแตนด์ไม่ได้เข้าคลาสเรียนเลยสักวิชา ไม่สิ เข้าไม่ได้มาที่โรงเรียนเลยต่างหาก

แม้ว่าเวลาจะล่วงเลยไปถึงในช่วงเย็นแล้วก็ตาม ฉันยืนลังเลอยู่ที่หน้าประตูรั้วหน้าบ้านไม้หลังเดิม ซึ่งเป็นสถานที่ที่เดียวที่ฉันนึกถึงและพาตัวเองมา ทว่า ภายในจิตใจมันกลับรู้สึกกลัว ไม่กล้าแม้แต่จะเหยียบย่างเข้าไปภายในบ้าน ไม่กล้าที่จะเจอหน้าอเล็กซ์ รวมไปถึงอลันด้วยเช่นกัน

เฮเลน” เสียงทักทายอย่างเป็นกันเอง ทำฉันเงยมองร่างสูงตรงหน้า โดยพยายามปั้นรอยยิ้ม และไม่ลืมที่จะทักทายกลับไปบ้าง

ไฮ ลุงเฟรด

ไฮอะไรกัน นี่มันจะค่ำแล้ว มัวยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้นไม่เข้าบ้าน

คือหนู...” เสียงของฉันเงียบหายไปโดนทันที เมื่อสายตาดันสบกับเข้าสายตาเรียบนิ่งของใครอีกคนที่หน้าประตูบ้าน ซึ่งนั่นทำให้ลุงเฟรดหันมองไปตามระยะสายตาของฉันโดยทันที

อ้าว ลุงลืมแนะนำไปเสียสนิท นั่นเพื่อนลุง เขาเป็นนายพรานเหมือนกัน

นึกว่าพวกลูกๆ ของนายกลับมาเสียอีกแหนะเฟรด ไม่อยากเชื่อเลยว่าสาวน้อยคนนี้ก็อาศัยอยู่ที่บ้านหลังนี้เหมือนกัน ฉันเผลอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ โดยละสายตาไปจากเจ้าของคำทักทายนั่นอย่างเสียไม่ได้

น่าแปลกนะ ปกติน่าจะกลับกันมาแล้ว ป่านนี้ทำไมยังไม่ยอมกลับก็ไม่รู้” ลุงเฟรดแก้ต่างแทนลูกทั้งสองด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ก่อนหันมาพูดกับฉันอีกครั้ง “เฮเลน นี่เพื่อนลุงชื่อ วลาส....วลาส คัทสันต์

ฉันรู้...รู้อยู่แล้ว รู้ไปถึงว่าทำไมอลันกับอเล็กซ์ถึงไม่ยอมกลับมาที่บ้านหลังนี้สักที

สาวน้อยคนนั้นน่ะ ฉันรู้จักเป็นการส่วนตัวอยู่แล้ว...เราเคยเจอกันที่งานโรงเรียน” คุณวลาสพูดเสริมโดยที่ฉันได้แต่ปิดปากเงียบ เสียงจากลึกๆ ในจิตใจมันกำลังบอกฉันให้ไปให้ไกลจากที่นี่

หนะ หนูว่าหนูลืมของไว้ที่โรงเรียน...เดี๋ยวหนูมานะคะ

เฮเลนนี่มันจะค่ำแล้วนะเฮเลน เสียงของลุงเฟรด ไม่อาจจะทำให้ขาทั้งสองข้างของฉันหยุดลงได้ เท้าทั้งสองข้างยังคงวิ่งจ้ำพาตัวเองย้อนกลับไปตามเส้นทางถนน ไม่หันมอง ไม่คิดที่จะเหลียวหลังกลับไป อยากจะหนีไปจากผู้ชายคนนั้นให้ไกลที่สุด

ตึก... ตึก...

และแล้วเมื่อฟ้ามืด ขาทั้งสองข้างกลับต้องหยุดลง ไม่ใช่เพราะท้องฟ้าที่เปลี่ยนสีไปแต่หากเป็นหมาป่าสีเงินตัวใหญ่เบื้องหน้า ที่กำลังยืนประชันหน้าแบบตรงๆ แถมยังแสดงท่าทางเกรี้ยวกราดใส่ไม่หยุด

กรรรรจ์” เสียงขู่ของมันบวกกับนัยน์ตาสีทองเบื้องหน้า ทำให้ฉันสามารถนึกออกได้โดยทันที ว่าเขาคือใคร โดยเฉพาะกับบาดแผลฉกรรจ์ที่ขาหน้าข้างซ้ายของมัน

ลูฟส์...” มันขู่คำรามเสียงดังทันที แสดงท่าทางไม่เป็นมิตร ทว่า นั่นไม่อาจจะทำให้ฉันเปลี่ยนใจคิดเป็นอื่นไปได้ “ขอบคุณพระเจ้า ฉะ...ฉันคิดว่านายจะตายไปซะแล้ว” 

ยิ่งพูด หมาป่าตัวใหญ่ตรงหน้าก็ยิ่งแสดงท่าทางเกรี้ยวกราดดุดันไม่หยุด แต่ฉันกลับไม่กลัวท่าทางของเขาเลยสักนิด

ทำไมไม่พูดอะไรล่ะ... คิดว่าทำแบบนี้ แล้วจะทำให้ฉันเชื่อว่านายไม่ใช่ลูฟส์หรือไง?” 

แน่นอน ว่าเขายังคงขู่กรรโชกไม่หยุด น่าตลกชะมัดที่เขาทำแบบนี้ใส่ ฉันควรจะทำยังไงดีล่ะ? เล่นตามเกมส์ที่เขาพยายามเบี่ยงเบนเหรอ?

ก็ได้...ฉันยอมแพ้

‘...’

ฉันจะยอมเชื่อ ว่านายไม่ใช่ลูฟส์ก็ได้” ฉันกล่าวออกไปด้วยรอยยิ้มบาง ทั้งที่ในใจเจ็บปวดจนไม่รู้จะหาคำไหนอธิบายได้แล้วแท้ๆ แต่ถ้านายไม่ใช่ลูฟส์อย่างที่ฉันคิดจริงๆ ทำไม? ไม่เข้ามาทำร้ายฉันล่ะ?”

 To Be Continued...


 อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย

  ll MY ANIMALS ll


  

ll Character ll




---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่หน้าลูฟส์!

^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,655 ความคิดเห็น

  1. #15638 BellWanisara (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 17:48
    โห!!คือเเบบเเต่งดีมากก
    #15,638
    0
  2. #15203 mengai (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 22:11
    หน่วงงงง TT
    #15,203
    0
  3. #15194 Eve_1729 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 20:00
    เดาทางเรื่องนี้ไม่เคยจะถูกเลย555555555555
    #15,194
    0
  4. #15193 tonggtoy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 18:24
    เอาอีกๆ
    #15,193
    0
  5. #15192 neuy_neuy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 17:37
    ชอบอ่าาาาาา
    #15,192
    0
  6. #15191 พริกผองหมูเหยา (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 17:21
    ชอบแบบนี้มากค่ะไรท์ เนื้อเรื่องดีมากกกกกกก ชอบบบบมากกกกกก
    #15,191
    0
  7. #15190 Supraphadanewnew (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 16:48
    สงสารง่าาาาา เมื่อไหร่จะมีความสุขกันซะที ????
    #15,190
    0
  8. วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 16:46
    มายยยยยยยยยย tvt
    #15,189
    0
  9. #15188 eve_popparazzi (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 16:44
    โอ๊ยยย ให้ตายยย ยังไม่เคลียร์กันเลย ฮือออ
    #15,188
    0
  10. #15187 ning1204GN (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 15:35
    โอ้ยยยยจะร้องไห้อ่าาาาา
    #15,187
    0
  11. #15185 แกลลอรี่ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 15:24
    ค้างมากเลยไรต์ มาต่อด่วนๆๆคะ ลุ้นสุดตัวแล้วเนี่ย
    #15,185
    0
  12. #15184 เหม่งน้อย (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 15:21
    เอิ่ม....
    #15,184
    0
  13. #15183 mengai (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 15:04
    ไม่เอาแบบนี้สิ ฮื่อออออ หายใจไม่ทั่วท้องเลย. T^T
    #15,183
    0
  14. #15181 moksone45 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 14:31
    ต้องอ่านซ้ำสองรอบอ่ะ...มันหน่วงมันอิน5555ม่ายยย!!~~น่ะลูฟ~~
    #15,181
    0
  15. #15180 Babyz (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 14:18
    เรื่องนี้เราอ่านซ้ำไปสองรอบละ มันทำให้เรานึกถึงทไวไลท์ทุกที แต่เป็นความฟินคนละแบบที่แบบว่า -///- เขินทุกสิ่งทุกอย่าง รอเจ้าตัวน้อยคลอดดดด
    #15,180
    0
  16. #15176 Ns'Blackstone (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 13:10
    หน่วงอะไรขนาดนี้ ลูฟฟฟฟฟฟ แกไม่ตายแน่นอน นี่แอบคิดว่าเฮเลนคลอดลูกมาก็ไม่น่าตาย แล้วก็ให้ลูกกับไลแคนแน่ๆ เสร็จปุ๊บเฮเลนก็ออกจากเมืองไปเลย ไม่ก็คงให้แวนเฮลซิ่งยิงเล่น
    #15,176
    0
  17. #15175 เรฟามีร์ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 12:47
    ลุ้นๆๆๆๆ.
    #15,175
    0
  18. #15174 warintornn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 12:43
    ไม่นะะะะะะะะะะ
    #15,174
    0
  19. #15173 neuy_neuy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 12:28
    ไม่จิงงงงงงงงงงงง!!!! มันจะไม่เป็นแบบนี้สิ ม่ายยย
    #อินไปตามเรื่อง
    #15,173
    0
  20. #15172 moksone45 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 11:52
    ม่าย!!~~~~
    #15,172
    0
  21. #15171 Rebelblueevill Lucifer (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 08:44
    ไม่น้าาาาามันต้องไม่เปนแบบนี้
    #15,171
    0
  22. #15170 peporoohjung19 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 07:14
    ไม่น้าาาาาาาา
    #15,170
    0
  23. #15169 Minrt (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 06:38
    แกเป็นใคร-ที่ถือปืนอะ
    #15,169
    0
  24. #15168 Jang AveSp (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 02:10
    ลุ้นมากกค่ะไรท์
    #15,168
    0
  25. #15167 เหม่งน้อย (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 01:50
    ตกลงอลันกับนางเอก ยังงายยยยยกันนนน
    มีอะไรกันหรือไม่มี แค่จูบใช่มั้ยยยยย ?
    ตอบบบบ!!
    #15,167
    0
  26. #11263 ..SadistZaa.. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:09
    เจิมมมมมมม
    #11,263
    0
  27. #11262 ..SadistZaa.. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:08
    เจิมมมมมมม
    #11,262
    0
  28. #11261 zee'za (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:08
    เจิมมมมมมมมมม
    #11,261
    0
  29. #11260 ..SadistZaa.. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:08
    เจิมมมมมมม
    #11,260
    0
  30. #11259 ..SadistZaa.. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:07
    เจิมมมมมมม
    #11,259
    0
  31. #11258 zee'za (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:07
    เจิมมมมมมมมมมมมมมม
    #11,258
    0
  32. #11257 ..SadistZaa.. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:07
    เจิมมมมมมม
    #11,257
    0
  33. #11256 ..SadistZaa.. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:07
    เจิมมมมมมม
    #11,256
    0
  34. #11254 ..SadistZaa.. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:06
    เจิมมมมมมม
    #11,254
    0
  35. #11253 zee'za (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:06
    เจิมมมมมมมมมมมมมมม
    #11,253
    0
  36. #11252 ..SadistZaa.. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:06
    เจิมมมมมมม
    #11,252
    0
  37. #11251 zee'za (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:06
    เจิมมมมมมมมมม
    #11,251
    0
  38. #11250 ..SadistZaa.. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 20:58
    เจิมมมมม
    #11,250
    0
  39. #11249 ..SadistZaa.. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 20:57
    เจิมมมมมมม
    #11,249
    0
  40. #11248 suizaza (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 20:49
    เจิมมมมม
    #11,248
    0
  41. #11245 alta (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 20:30
    เจิมมมมม
    #11,245
    0
  42. #11244 alta (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 20:28
    เจิมมมมม
    #11,244
    0
  43. #11243 alta (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 20:26
    เจิมมมมม
    #11,243
    0
  44. #11242 kie (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 20:20
    เจิมมมมมมมมมมมมม
    #11,242
    0
  45. #11240 'Maylymay' (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 20:16
    เจิมมมมม
    #11,240
    0
  46. #11239 Sugar Donut (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 20:14
    เจิมมมมมมมม
    #11,239
    0
  47. #11236 Keam_IFNT (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 19:57
    เจิมมมมมมมม
    #11,236
    0
  48. #11232 มังกร (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 19:41
    เจิมมมม
    #11,232
    0
  49. #11230 เหมย (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 19:36
    เจิมมมมมมมมม

    #11,230
    0
  50. #11228 Timwan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 19:23
    เจิ มมมมมมมมมมมมมม
    #11,228
    0