{รีอัพ} EROTIC WOLF ll เรื่องของหมาป่า

ตอนที่ 21 : WOLF20 ll เรื่องของหมาป่าครั้งที่20 {อัพ100%} ชีวิตใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,646
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    1 ธ.ค. 59


EP20
-เรื่องของหมาป่าครั้งที่20-



บรรยากาศภายในคลาสเรียนวันนี้ ต่างออกไปจากทุกวัน เพราะผู้ชายที่เคยแสดงท่าทางรังเกียจในช่วงหลายวันที่ผ่านมา ตอนนี้ท่าทางพวกนั้นของเขามันได้หายไปแล้ว

เรื่องของอลันที่ยังค้างอยู่ในหัว รวมไปถึงความเคลือบแคลงใจทั้งหมด ถูกปัดเป่าออกไปด้วยฝ่ามืออุ่นเพียงฝ่ามือเดียว

ลูฟส์กุมมือฉันไว้อย่างนั้น เบาบางและอ่อนโยน ไม่ว่าเขาจะเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง จดงานบนไวท์บอร์ด รวมไปถึงลุกขึ้นยืนตอบคำถามต่างๆ ของอาจารย์

วันนี้เธอดูเหม่อๆ นะ” น้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใยแสนคุ้นเคย ทำฉันเหลียวมองเขาเล็กน้อยพรอมด้วยรอยยิ้มแห้งๆ

เปล่าสักหน่อย

โกหกไม่เก่งเอาซะเลย” เขาขัดแบบรู้ทัน โดยที่สายตายังคงจับจ้องไปยังไวท์บอร์ดตรงหน้า “คิดอะไรอยู่งั้นเหรอ? เรื่องฉันหรือเปล่า?”

เรื่องญาติน่ะ...นายอย่าคิดมากเลย” สิ้นเสียงตอบของฉันคล้ายกับว่านั่นทำให้บทสนทนาของเราทั้งคู่จบลงไปด้วยเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้นลูฟส์ก็ยังไม่ปล่อยมือที่กุมไว้ออก

ช่วงพักกลางวันฉันกับลูฟส์ไม่ได้กินข้าวด้วยกันแบบที่มันควรจะเป็น แต่เขาขอตัวแยกไปกับเพื่อนผู้ชายอีกคน ถ้าจำไม่ผิดดูเหมือนว่าจะเป็นคนๆ เดียวกับที่เคยกวนประสาทฉันเหมือนหลายวันก่อนนู้นด้วยสิ ที่สำคัญพวกเขาทั้งคู่ดูมีสีหน้าเคร่งเครียด คล้ายกับว่ามีเรื่องอะไรให้หนักใจอย่างนั้นแหละ

ไฮ เฮเลน!” คำพูดทักทายแบบทะเล้นพร้อมด้วยฝ่ามืออุ่นสัมผัสลงบริเวณหัวไหล่ฉันอย่างแผ่วเบา จนต้อเหลียมองเจ้าของเสียงด้วยรอยยิ้ม

ฮาน…

มายืนทำอะไรตรงนี้ ไม่ไปกินข้าวกลางวันเหรอ?”

ฉัน...ยังไม่หิวเลย” ตลอดทั้งวันนี้ฉันรู้สึกอยากจะอาเจียนตลอด ทรมานชะมัด...

ถ้าอย่างงั้น ไปเดินเล่นกับฉันไหม?” เขาแทรกเสียงสวนอย่างรวดเร็วด้วยรอยยิ้ม จนไม่อาจจะปฏิเสธท่าทางเป็นมิตรแบบนั้นได้ลง

ไปสิ

ฮานถือวิสาสะกุมมือฉันเหมือนแบบทุกครั้งพาเดินลงจากอาคารเรียนไปยังบริเวณพื้นที่สวนหลังโรงเรียน โดยระหว่างทางเขาคอยชวนฉันคุยเรื่องสัพเพเหะต่างๆ นานา กันเบื่อ จนสุดท้ายเราทั้งคู่ก็มานั่งพักบริเวณม้านั่งใกล้กับทางเข้าสนามบาสในที่สุด

เฮเลน...” อีกครั้งที่จู่ๆ ฮานก็ขานชื่อฉันออกมาหลังจากที่เราทั้งคู่เงียบกันไปช่วงหนึ่ง แถมน้ำเสียงของเขาดูจะซีเรียสเอามากๆ “ที่ลูนทาวด์ ตอนนี้ไม่ปลอดภัยสำหรับพวกเรา รู้หรือยัง?”

เอ๊ะ!?” หรือว่าเขาจะพูดถึงเรื่องนั้น...

ศัตรูที่มีพลังเทียบเท่ากับแวร์วูฟแบบพวกเรา มันได้พาตัวเองมาอยู่ในเมืองนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

หมายถึงแวนเฮลซิ่งใช่มั้ย เขาพยักหน้ารับคำเล็กน้อยก่อนจะเริ่มพ่นคำถามออกมาด้วยท่าทางสงสัย

ทำไมเธอถึงรู้?”

เมื่อวาน...ฉันบังเอิญเจอผู้ชายคนนั้นระหว่างเดินกลับบ้านกับ....คัสแตนด์” สิ้นเสียงสีหน้าของฮานดูเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน เขาแสดงออกว่าไม่พอใจผ่านสีหน้า แต่เพียงวูบเดียวเท่านั้นก่อนที่เขาจะพยายามปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติพร้อมทั้งกล่าวออกมาสั้นๆ

เธอนี่เอง ที่ถูกเทรย์เลอร์ล่า” ฉันเบิกตากว้างแบบไม่เชื่อในสิ่งที่หูได้ยิน ในเวลานี้บอกเลยว่าฉันทำสีหน้าไม่ถูกด้วยซ้ำ

หนะ นายหมายความว่ายังไง? ฮาน

เมื่อวานเธอถูกไล่ล่าไม่ใช่หรือไง?”

...

คนที่ไล่ล่าเธอน่ะ มันญาติเธอนะ

ไม่ใช่หรอก!” ฉันแย้งกลับไปเสียงสั่น แม้ว่าลึกๆ จะรู้สึกแคลงใจกับเรื่องของอลันและอเล็กซ์ก็ตามที “ไม่ใช่...อเล็กซ์กับอลัน...

เธอเองก็สงสัยอยู่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”

...

เรื่องของลูกพี่ลูกน้องเธอน่ะ...” หัวใจฉันกระตุกวูบทันทีที่บังเอิญช้อนสายตาสบเข้ากับนัยน์ตาคมของฮานโดยบังเอิญ แววตาที่ไม่ปกปิดความจริงใดๆ แววตาที่ยืนยันหนักแน่นว่าสิ่งที่เขาก่นมาคือความจริง “บางสิ่งที่เธอไม่เห็น ใช่ว่าจะไม่จริง บางสิ่งที่ได้เห็นบางทีอาจจะไม่มีความจริงเหลืออยู่เลยก็ได้นะ...เฮเลน

....

ความรักของหมาป่านะ เธอแยกไม่ออกหรอก ว่าอันไหนรักแบบครอบครัว รักแบบเพื่อน หรือรักเพราะความจำเป็น รู้ไหมเพราะว่าอะไร?” ฉันเม้มปากแน่น พยายามกดความรู้สึกสับสนทั้งหมดที่มีเอาไว้ให้ลึกที่สุดพลางส่ายหน้าเบาเพื่อตอบคำถามคนตรงหน้า “หมาน่ะ เวลามันจะสมสู่กัน มันไม่เลือกหรอกว่าจะเป็นพ่อ แม่ พี่ น้องรวมไปถึงเพื่อนแบบเธอด้วย

ไม่ดีเลยนะ ดีแต่พูดเป่าหูคนอื่นแบบนั้นน่ะ” เสียงเข้มตะคอกดังขัดบทสนทนาระหว่างฉันกับฮานให้เงียบลง พลางเหลือบมองเจ้าของเสียงซึ่งกำลังแสดงท่าทีที่เหนือกว่าอยู่ไม่ไกลออกไปนัก

เป่าหูเหรอ?” ฮานขยับยิ้มเจ้าเล่ห์ โต้ชายคนดังกล่าวกลับไปแบบไม่เกรงกลัวขณะลุกขึ้นยืนประจันหน้ากันแบบตรงๆ “เป่าหูตรงไหน? ในเมื่อแกเองก็รู้ความต้องการของจ่าฝูงดี

อะ...อะไร....พวกเขากำลังพูดถึงลูฟส์เหรอ?

ฉันไม่มีเวลาต่อความกับแกว่ะเลอร์แมน พอดีฉันต้องการตัวยัยนี่

มีสิทธิ์มากแค่ไหนกัน ถึงกล้าสั่งฉัน?” คำถามของฮานทำคนถูกถามเงียบลง ซึ่งนั่นทำให้เขากล่าวถ้อยคำออกมาอีกครั้ง “คิดว่าทำได้...ก็ทำสิ พวกหมาจนตรอก

กรรรรรจ์” ฮานหัวเราะหึๆ ในลำคอ เมื่อผู้ชายเบื้องหน้าแสดงท่าทางเกรี้ยวโกรธพร้อมส่งเสียงขู่แสดงความไม่พอใจ ก่อนหันมาพูดกับฉันอีกครั้ง

เฮเลน...เธอคือคนของฉัน นั่นคือสิ่งที่เธอควรเข้าใจ ก็อย่างที่บอกบางสิ่งที่เธอไม่เห็นใช่ว่าจะไม่จริง บางสิ่งที่ได้เห็นบางทีอาจจะไม่มีความจริงเหลืออยู่เลยก็ได้” ทันทีที่พูดจบประโยคฮานก็ก้าวเท้าผ่านชายอีกคนไป ท่าทางไม่รีบไม่ร้อน

ทิ้งไว้เพียงแค่ความเคลือบแคลงและความอึดอัดใจไว้ที่ฉันแต่เพียงเท่านั้น

หมอนั่นมันน่าโมโหเนอะ ว่ามั้ย?” ชายคนเดิมถามขึ้นแทรกความเงียบ จนต้องเหลียวมองด้วยความสงสัย ถ้าจำไม่ผิดดูเหมือนว่าเขาจะชื่อ ‘ฮัทสันต์

นายต้องการอะไร...

ฉันแค่ไม่ชอบ ที่หมอนั่นพยายามพูดยั่วยุเธอ

...

แวร์วูฟแล้วยังไง? มันก็จริงอยู่ที่หมอนั่นมีสิทธิ์สั่งเธอ แต่ในเวลานี้เธอเป็นคนของหัวฝูงไลแคนท์ เธอควรจะเชื่อคำพูดของลูฟส์เพียงคนเดียว

แล้วถ้าฉัน...

เธอไม่รัก ลูฟส์ คัสแตนด์เหรอ?” คำถามของฮัทสันต์ที่ถามขัดในสิ่งที่ฉันจะพูด จนคำพูดทั้งหมดที่มีถูกดูดกลืนหายไปในลำคอเสียหมด ลูกพี่ฉันอุตส่าห์เลือกเธอเป็นแม่พันธุ์เชียวนะ

อุตส่าห์อย่างนั้นเหรอ?...” ฉันย้อนเขากลับไปเสียงสูง และทันทีที่เขาอ้าปากทำท่าคล้ายกับจะพูดอะไร ฉันจึงรีบเป็นฝ่ายพูดแทรกเขาเสียเอง “หมายความว่ายังไง?”

เรื่องนี้มันซับซ้อนนะ...

ซับซ้อนยังไง ในเมื่อนายพูดออกมาเองว่าอุตส่าห์...แบบนี้แปลว่าลูฟส์จะนอนกับใครก็ได้ที่เขาอยากให้เป็นแม่พันธุ์น่ะสิ

เฮ้ๆ ไปกันใหญ่แล้วฮอร์นแกน ฉันไม่ได้หมายความอย่างงั้น!”

แล้วนายหมายความว่ายังไง!”

...

เขาต้องการให้ฉันมีลูกให้เขาแค่นั้น...เหมือนที่ระบายอย่างงั้นเหรอ?”

งี่เง่าน่า อย่าคิดไปเองได้มั้ย?”

ก็นายพูดออกมาเอง...” ฉันสวนแบบไม่ฟัง ให้ตายสินี่ฉันเป็นอะไรไป ทำไมถึงควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้แบบนี้

คิดได้แค่นั้นเหรอ?” เสียงเข้มของใครอีกคนกล่าวเสริมขึ้นขณะก้าวเท้าตรงมายังฉันกับฮัทสันต์ด้วยท่าทางนิ่งสุขุม “แค่คำพูดเล็กๆ น้อยๆ มันทำให้เธองี่เง่าได้ขนาดนี้เชียวเหรอ?”

ลูฟส์...

ฉันจะเลือกใครมันไม่สำคัญ ตอนนี้ฉันเลือกเธอแล้วไม่ใช่หรือไง หรือว่าเธอต้องการอะไรมากกว่านั้น?”

ทำไม...เขาพูดแบบนี้

ทุกปีหมาป่าต้องสืบพันธุ์ เพื่อออกลูกออกหลานสำหรับเผ่าพันธุ์อันแข็งแกร่งของพวกมัน และเธอคือแม่พันธุ์ของไลแคนท์

ฉันไม่ได้อยากฟังอะไรแบบนี้...ลูฟส์” บรรยากาศในตอนนี้มันน่าอึดอัดสิ้นดี ฉันไม่รู้เลยว่าควรจะทำอย่างไร

อยากถามก็ไม่กล้า เข้าข่ายอยากรู้แต่ไม่กล้าถาม ‘งี่เง่า’ ฉันรู้ดีว่าฉันเป็นแบบนั้น แต่บางทีถ้าเขากล้าพูดอะไรที่ทำให้ฉันมั่นใจมากกว่านี้ ว่าฉันสำคัญสำหรับเขาบ้าง...มันก็คงจะดี

หมาน่ะ...มันสมสู่โดยไม่ต้องเลือกว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

...

พี่ น้อง พ่อหรือแม่...รวมไปถึงเพื่อน แล้วนายล่ะ ทำแบบนั้นกับฉันในฐานะอะไร” คัสแตนด์ยังคงเงียบ ไม่ตอบในสิ่งที่ฉันถาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับฮัทสันต์ที่มีสีหน้าเลิ่กลั่กราวกับกลัวความผิดอยู่ตลอดเวลา “ไว้ถ้านายตอบได้แล้ว...รบกวนบอกฉันด้วยนะ

ฉันตัดสินใจหลุบสายตาไปจากดวงหน้าคมของลูฟส์พร้อมก้าวขาเพื่อเดินหนี และในตอนนั้นเองที่เขากลับฉวยมือคว้าแขนเสื้อฉันเอาไว้พร้อมด้วยคำพูดสั้นๆ ก่อนจะปล่อยมือออกคล้ายกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ระวังแวนเฮลซิงด้วย...” 

อะไร...

อะไรระวังบ้าบออะไรกัน นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันอยากจะฟังสักหน่อย

ลูฟส์ คัสแตนด์ คนบ้า!

ฉันก็เหมือนคนบ้าฟึดฟัดใส่เขาอยู่ฝ่ายเดียว แถมเขาก็เอาแต่นิ่งใส่คล้ายกับไม่สนใจ มิหนำซ้ำยังเปลี่ยนเรื่องอีกต่างหาก แล้วนี่ฉันควรจะทำยังไงดีกับเรื่องที่มันค้างคาใจแบบนี้...

 


18.30 น.

เฮเลนไหวหรือเปล่า

เสียงของอเล็กซ์ดังลั่นอยู่ที่หน้าประตูห้องน้ำเกือบครึ่งชั่วโมง มันนานพอๆ กับที่ฉันข้ามาทำธุระอยู่ข้างใน

ตั้งแต่กลับมาจากโรงเรียนวันนี้ ร่างกายฉันกลับแสดงอาการปวดเมื่อยทั่วทั้งตัว ที่แย่ที่สุดคืนช่วงช่องท้องน้อยฉันรู้สึกปวดหนึบราวกับว่าถูกกระแทกด้วยของแข็งตลอดเวลา

อ...ไหว

แต่เสียงเธอดูไม่ไหวเลยนะ” มันจริงแบบที่อเล็กซ์พูดนั่นแหละ ร่างกายฉันข้างในมันร้อนจนเหมือนจะแตกออกจากกัน ปวดจนแทบจะขยับตัวไม่ไหว

ฉันไม่ไหว...

ตึกตึกตึก!

อลันจะทำอะไรน่ะ!”

ตึงงง!!

เสียงโวยวายของลูกพี่ลูกน้องเทรย์เลย์ที่ดังด้านนอกประตูห้องน้ำและตามมาด้วยเสียงตึงดังลั่น เมื่ออลันพังประตูเข้ามาด้านใน

อ...อลัน

ฟึ่บ!

เขาไม่พูดพล่ามทำเพลง รีบใช้มือช้อนร่างฉันที่นั่งกอดโถชักโครกลอยสูงเหนือพื้น รีบเร่งฝีเท้าแบกร่างฉันเดินออกจากห้องน้ำตรงไปยังรถกระบะเก่าๆ ที่จอดอยู่ที่หน้าบ้านทันที

จะทำอะไรน่ะ!” ฉันโวยวายแบบไม่เข้าใจพร้อมทั้งออกแรงดิ้นด้วยแรงที่มีน้อยนิดนัก ทว่า อลันกลับไม่ตอบคำถามของฉันแล้วหันไปพูดกำชับกับอเล็กซ์แทน

ฉันจะพาฮอร์นแกนไปโรงพยาบาล ฝากดูพ่อด้วย

ดะ...เดินทางระวังๆ นะ อลันพยักหน้ารับคำอเล็กซ์ ขณะจับร่างฉันวางบนเบาะข้างคนขับอย่างเบามือก่อนจะรีบเดินย้อนไปขึ้นนั่งประจำที่บนที่นั่งฝั่งคนขับ เขาสตาร์ทเครื่องยนต์แล้วรีบถอยรถบึ่งออกจากลานหน้าบ้านตรงไปโรงพยาบาลทันที

ระหว่างทางเขาไม่ปริปากพูดคุยกับฉันเลยแม้แต่นิดเดียว ในขณะที่ฉันได้แต่ลอบมองเขาจากเบาะข้างๆ

อะ...” เพราะความเจ็บปวดบริเวณช่วงท้องน้อยที่อยู่ก็แสดงอาการออกมา ทำฉันเผลอส่งเสียงครวญออกไปเบาๆ ด้วยความทรมาน จนคนข้างๆ เหลือบมองฉันเล็กน้อย สีหน้านิ่ง

ปวดมากหรือเปล่า

ฉันพยักหน้ารับคำเขาเบาๆ แทนคำตอบ

ใกล้ถึงโรงพยาบาลแล้ว ทนอีกนิดนึงนะ” ไม่รู้เพราะเขาพยายามตัดบทหรือเพราะความอึดอัดที่เอาแต่เรียกชื่อฉันคล้ายกับคนไม่สนิทกันแน่ ฉันกับอลัน เราจึงคุยกันแต่เพียงเท่านั้น จนในที่สุดเขาก็พาฉันมาถึงโรงพยาบาลในเมืองได้อย่างปลอดภัย

หมอและพยาบาลต่างวิ่งวุ่นวายหารถเข็นพาร่างฉันส่งเข้าห้องตรวจในทันทีโดยที่มีอลันรออยู่ด้านนอกห้องฉุกเฉิน

คุณรอข้างนอกนะครับ คุณเทรย์เลอร์

ครับ...

 

ALAN TAYLOR TALK

ร่างของเฮเลนถูกหมอเข็นพาเข้าห้องฉุกเฉิน เธอดูทรมานกับอาการปวดท้องมากจริงๆ ผมเป็นห่วงเธอในขณะที่ผมเองก็โกรธเธอเช่นกัน

ฮอร์นแกนเหรอ? ตลกชะมัดที่ต้องเอ่ยเรียกเธอด้วยชื่อนั้น

ทุกครั้งที่กล่าวออกไปกลางใจคล้ายกับถูกมีดแหลมกรีดจนเหวอะหวะ ผมควรจะทำยังไงดี...

ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่เธอหายเข้าไปในห้องฉุกเฉิน แต่ตลอดเวลาผมเป็นห่วงเธอ ไม่อยากให้เธอเจ็บปวดแบบนั้น ถ้าเลือกได้ผมอยากเป็นคนรับความเจ็บปวดของเธอเอง

กึก...

เสียงประตูห้องฉุกเฉินซึ่งถูกเปิดออก ขัดความคิดในหัวให้เงยมองโดยอัตโนมัติ นางพยาบาลสาวส่งยิ้มให้ผมเล็กน้อยคล้ายกับจะแสดงความยินดี จนอดไม่ได้ต้องเอ่ยปากถามถึงร่างบางในห้องฉุกเฉินด้วยความเป็นห่วง

เฮเลน ฮอร์นแกนเป็นยังไงบ้างครับ?”

คุณฮอร์นแกนไม่ได้เป็นอะไรที่น่าเป็นห่วงหรอกค่ะ อาจจะเป็นเรื่องน่ายินดีด้วยซ้ำ ถ้ายังไงคุณเทรย์เลอร์รอพบคุณหมอก็แล้วกันนะคะ

ครับ... ผมใช้เวลารออีกเกือบสิบห้านาที ก่อนที่หมอผู้เป็นเจ้าของไข้จะเดินออกจากห้องฉุกเฉิน แน่นอน หมอเดินมาทางผม ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ พลางเอื้อมมือตบบ่าผมเบาๆ

หมอจะพูดถึงเรื่องอาการของคุณฮอร์นแกน...

แปลกยังไงครับหมอ

จากผลตรวจร่างกายและอาการปวดท้องที่รุนแรงของคุณฮอร์นแกน หมอรู้สึกหนักใจจนต้องขอเอาตัวเธอไว้ที่โรงพยาบาลสักวันสองวันเพื่อดูอาการ

เธอเป็นหนักขนาดนั้นเลยเหรอครับหมอ?” ผมถามออกไปด้วยความเป็นห่วง ทว่า หมอกลับส่ายหน้าเบาๆ และเอ่ยตอบเพียงสั้นๆ

เธอท้อง...

วะ...ว่าไงนะหมอ...” ผมทวนถามแบบไม่เชื่อหูตัวเอง

ใช่ผมอาจจะฟังผิด มันไม่ใช่อย่างที่หูสองข้างได้ยินแน่ๆ

คุณฮอร์นแกนเธอมีอาการเหมือนคนท้อง ซึ่งมันก็น่าแปลก...

ท้อง? ท้องมันแปลกยังไงหมอ!” หัวใจผมมันเหมือนถูกบีบรัด จนแทบหายใจไม่ออก

ทุกครั้งที่หมอสัมผัสผิวท้องของคุณฮอร์นแกน มันคล้ายกับว่าในท้องเธอมีเด็กอายุราวๆ 5 เดือนดิ้นขลุกขลักอยู่ภายในนั้น แต่พอลองส่งตัวเข้าซาวด์เพื่อเช็คให้แน่ชัด ผลปรากฏออกมาว่าช่องมดลูกของเธอดูปกติดี…”

ไม่ต้องพักตัวที่นี่หรอก เครื่องมือหมออาจจะผิดพลาด เฮเลนไม่มีทางท้อง!” ผมแย้งออกไปแบบนั้น ใช่ แบบนั้น แต่ในอกผมน่ะเหรอ มันคล้ายกับทุกๆ คำพูดของหมอกำลังกรีดทิ่มแทงลงทีละนิดๆ

ถ้าคุณเทรย์เลอร์ยืนกรานแบบนั้นหมอก็จะไม่ลงบันทึกอย่างที่ว่าก็แล้วกัน แต่ยังไงหมอก็คาใจอยู่ดีในเมื่อ...

เธอไม่ได้ท้อง!” ผมขัดแบบไม่สนใจ แล้วกล่าวเสริมออกมาทั้งๆ อย่างนั้น “เฮเลนแค่ปวดท้อง...อย่างรุนแรง

ใช่ เธอแค่ปวดท้อง...เท่านั้น

แต่ยังไงหมอก็ขอแนะนำให้คุณเทรย์เลอร์ พาคุณฮอร์นแกนไปลองตรวจตามโรงพยาบาลในเมืองใหญ่จะดีกว่า ส่วนวันนี้หมอจะลงบันทึกไว้ว่าเธอแค่ปวดท้องอย่างรุนแรงก็แล้วกัน...” 

หมอกล่าวพลางปิดแฟ้มเอกสารการตรวจร่างกายในมือลง พลางเหลือบมองหน้าผมที่เอาแต่นั่งประสานมือหลุบตามองต่ำ ไร้ซึ่งคำพูดใดๆตอบโต้กลับไป

ถ้าอย่างนั้นคุณเทรย์เลอร์ไปนั่งรอที่ช่องจ่ายยาเลยก็ได้ เดี๋ยวหมอให้พยาบาลพาตัวคุณฮอร์นแกนไปส่งก็แล้วกัน...หมอขอตัว

ตึกตึกตึก!

เสียงฝีเท้าของหมอเดินห่างออกไปเรื่อยๆ คล้ายกับลมหายใจของผมที่มันแผ่วลงตามในทุกๆ ฝีก้าวที่หมอเดินคล้อยหลังออกไป...

ทุกอย่างผมรู้ดีว่ามันเกิดอะไรขึ้น แม้ว่าจะพยายามหลอกตัวเองว่าเฮเลนแค่ปวดท้องธรรมดาก็ตาม แต่สัญชาติญาณและความรู้สึกที่ผมกำลังรับรู้ร่วมกันมันบอกได้เป็นอย่างดีว่าผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุด กำลังท้อง...

และท้องกับบุคคลที่ผมเกลียดที่สุด

 

LOUP KASTAND TALK

ทุกสิ่งในเวลานี้ดูเหมือนจะนิ่งสงบ มีเพียงหัวใจและลมหายใจของผมเท่านั้นที่ดูจะไม่สงบตาม คล้ายกับว่ามีอะไรบางอย่างกำลังกวนใจยังไงอย่างงั้น

ความรู้สึกแบบนั้น มันคืออะไรกันแน่...

เสียงของน้ำตกดังแทรกบรรยากาศความเงียบภายในป่าสน สลับกับเสียงของเด็กๆ ที่วิ่งเล่นไปรอบๆ ทุ่งหญ้ากว้างอย่างสนุกสนาน ทำผมหลุดยิ้มออกมาเล็กน้อยในกับภาพที่เห็น

เป็นเด็กน่ะ มันก็ดีนะ...

ไม่ต้องรับรู้เรื่องเศร้าๆ ไม่ต้องทุกข์ใจกับอันตรายที่ย่างกรายเข้ามาใกล้ตัว ไม่ต้องหวาดกลัวศัตรูตัวร้ายอย่างแวร์วูฟหรือแวนเฮลซิ่ง เจ็บที่สุดคงมีเพียงแค่การหกล้ม..

ตุบ!

ฮึก...แง!” นั่นไง ว่ายังไม่ทันขาดคำ

เจ็บหรือเปล่า” เสียงเล็กของเด็กหญิงวัยห้าขวบเอ่ยถามเพื่อนรักของตนที่ล้มพับลงไปนั่งกองกับพื้น แถมยังเอาแต่งอแงไม่หยุด ขณะที่ผมเดินย่างเท้าเข้าไปใกล้ทีละก้าวๆ

เพียงแค่เวลาหนึ่งอาทิตย์กว่าๆ เท่านั้น ลูกหมาป่าสองตัวที่วิ่งเล่นปั่นป่วนจนพาทั้งฝูงเป็นห่วงก็โตจนสามารถพูดภาษามนุษย์ อยู่ในร่างมนุษย์ได้เหมือนทุกๆ ตัวในฝูงเสียแล้ว อ่า..ให้ตายสิ เวลาผ่านไปไวชะมัด

เจ็บหรือเปล่า” คนถูกถามเงยมองผมผ่านคราบน้ำตา พลางพยักหน้ารับคำหงึกๆ จนผมอดยิ้มให้กับท่าทางไร้เดียวสาแบบนั้นไม่ได้ “ลูกผู้ชายน่ะ เขาไม่เสียน้ำตาออกมาง่ายๆ หรอกรู้ไหม?”

จริงเหรอฮะ...

จริงสิ” ผมตอบพลางทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เด็กชายตัวน้อยพร้อมด้วยรอยยิ้ม โดยมีสายตาอีกคู่ของเด็กหญิงตัวน้อยวัยเดียวกันมองอยู่ใกล้ๆ

เป็นเด็กน่ะมันก็ดีนะ แต่รู้หรือเปล่าว่าวันหนึ่งพวกเราต้องโตเป็นผู้ใหญ่” ผมกล่าวเสริมซึ่งในขณะเดียวกันก็ใช้มือรวบตัวทั้งเด็กหญิงและเด็กชายมานั่งลงบนตัก

ผู้ใหญ่คืออะไรหรือคะท่านหัวหน้า” เด็กหญิงตัวเล็กกล่าวถามเสียงสงสัยพลางเอนหลังจนพิงกับช่วงลำตัวแบบถือวิสาสะตามวิสัยของเด็ก

ไม่ต้องเรียกท่านหัวหน้าหรอก...เรียกลูฟส์ก็ได้” ผมยิ้มให้กับคำพูดของตัวเองและท่าทางน่ารักของเด็กทั้งสองคนที่ดูจะตั้งใจฟังคำตอบอยู่บนตักเสียเต็มประดา

ผู้ใหญ่มันก็เหมือนฉัน พ่อแม่ของพวกเธอและทุกตัวที่อยู่ในฝูง ผู้ใหญ่ในความหมายของฉันคือคนที่สามารถดูแลตัวเองได้ และแน่นอนพวกเขาต้องเข้มแข็ง พอที่จะปกป้องตัวเองและฝูงของเราจากภัยอันตรายทุกอย่างรอบตัวได้

แล้วทำไม เราต้องเข้มแข็งด้วยล่ะฮะ?” เด็กชายตัวน้อยเอ่ยปากถาม ใช้นัยน์ตาดวงกลมขี้สงสัยช้อนมองด้วยความสงสัยขณะยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาของตัวเอง

ถ้าเราไม่เข้มแข็ง แล้วเราจะปกป้องสิ่งที่เรารักได้ยังไงล่ะ จริงมั้ย?”

สุดยอดไปเลยเนอะ” เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นทันทีที่ผมเอ่ยจบ เด็กทั้งสองคนดูจะชอบใจเอามากๆ แถมมันยังทำให้เด็กชายที่เคยร้องไห้งอแงหยุดร้องได้อย่างน่าทึ่ง

ลูฟส์ๆๆ” เด็กหญิงขานชื่ออีกครั้งด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เธอขยับท่านั่งบนตักหันหน้าเข้าเผชิญกับผมแบบซึ่งๆ หน้าพร้อมด้วยรอยยิ้มกว้างแบบเด็กๆ ก่อนเอ่ยปากถามออกมาอีกครั้ง “แล้วลูฟส์ล่ะคะ มีสิ่งที่ลูฟส์รักและอยากปกป้องหรือยัง?”

เรื่องนั้นน่ะ....

ต้องมีแล้วแน่ๆ เลยใช่ไหมฮะ?” เสียงใสของเด็กชายตัวน้อยเอ่ยถามเสริมคล้ายกับจะร่วมด้วยช่วยกัน ทำหัวใจผมสั่นขึ้นมาได้อย่างน่าแปลก

มันก็ต้องมีแล้วน่ะสิ...” ปากมันพ่นคำตอบออกไปแบบนั้นแต่ในหัวมันกลับว่างเปล่านึกถึงเรื่องบ้าบออะไรมากมายที่เริ่มประดังประเดเข้ามาเรื่อยๆ และหนึ่งในนั้นมันก็มีใบหน้าของผู้หญิงซึ่งมีรอยยิ้มสวยที่สุดอย่าง เฮเลน ฮอร์นแกนรวมอยู่ด้วยเช่นกัน

ลูฟส์!” นับว่าเป็นเรื่องโชคดี ที่คาลวิลซึ่งไม่รู้พรวดพราดมาจากทางไหน เรียกขัดความสงสัยของพวกเด็กๆ ขึ้นมาก่อน ไม่อย่างนั้นคำถามไร้เดียงสาถัดไปของพวกเด็กๆ อาจจะทำผมไปไม่เป็นก็ได้ “ว่างหรือเปล่า ผมมีเรื่องสำคัญอยากจะคุยด้วย

อ้อ มาสิ... เด็กๆ เองก็เหมือนจะรู้งาน ทันทีที่ผมตอบรับคาลวิลไป เด็กพวกนั้นก็รีบลุกออกจากตัก จับมือพากันไปวิ่งเล่นกันต่อบริเวณหน้าน้ำตก ปล่อยให้ผมใช้เวลาอยู่กับคาลวิลเพียงสองต่อสอง

มีอะไรว่ามาสิ...

เรื่องของแวนเฮลซิ่งน่ะ...ตอนนี้เหมือนกับว่าเทรย์เลอร์ที่เป็นหัวหน้ากลุ่มชาวบ้านออกล่ารังหมาป่า กำลังร่วมมือกันเพื่อออกไล่ล่ารังพวกเราในคืนวันพรุ่งนี้

พรุ่งนี้งั้นเหรอ?” ผมย้อนออกไปแบบไม่เชื่อหู ซึ่งดูคาลวิลเองก็ไม่ได้มีการปฏิเสธอะไร แถมยังพยักหน้าเพื่อยืนยันคำพูดของตัวเองอีกต่างหาก

นายจะเอายังไง?” มันถามอีกครั้งด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง น่าแปลกที่อยู่ๆ คนที่เอาแต่หัวเราะร่าแบบมันจะตีบทนิ่งขรึมเป็นคนละคนได้น่าตกใจขนาดนี้

ให้คนของเราซุ่มดูสถานการณ์ ถ้าพวกชาวบ้านบุกรุกเข้าใกล้รังของพวกเราให้จัดการหลอกล่อ ปั่นป่วน แต่ไม่ต้องทำร้าย…

แล้ว...แวนเฮลซิ่งล่ะลูฟส์” น้ำเสียงของมันดูสั่น แถมยังแสดงอาการหวาดหวั่นผ่านสีหน้าจนน่าแปลกใจ

จัดการได้ตามใจ แต่อย่าทำร้ายพวกชาวบ้านก็พอ

เราจะสู้มันได้เหรอ...วะ แวนเฮลซิ่งน่ะ ผมหรี่ตาลงเล็กน้อย เพ่งจ้องดวงหน้าของมันที่เริ่มแสดงอาการไม่ชอบมาพากลแบบแปลกๆ จนน่าสงสัยก่อนเอ่ยปากถาม

สู้ไม่ได้...ก็ต้องสู้

...

กลัวหรือไง แวนเฮลซิ่งน่ะ

เปล่า!” มันสวนตอบอย่างทันควัน แสดงท่าทีกล้าๆ กลัวๆ ไม่สมเป็นคาลวิล ฮัตสันท์เอาเสียเลย “กะ ก็แค่เป็นห่วงครอบครัวของเราเท่านั้นเอง มันมีพลังเยอะมากลูกพี่ก็รู้ ลำพังแค่ไลแคนท์แบบพวกเรา ไม่มีทางชนะมันได้อยู่แล้ว

ฉันถึงบอกให้สู้ไงล่ะ” ผมแทรกเสียงเรียบ จนมันเงียบเสียงและนิ่งไป “สู้ไม่ได้ หวาดกลัว ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป ไลแคนท์ก็เป็นได้เพียงแค่เหยื่อผู้ถูกล่าอยู่อย่างนั้น เลิกขี้ขลาดได้แล้ว

คะ ครับ... ผมพยักหน้าเบาๆ ให้มันหนึ่งครั้ง เพื่อตอบรับการรับปากของคาลวิล รวมไปถึงเพื่อไล่มันให้ออกไปจากสายตา

แต่ว่าในคราวนี้ มันกลับแสดงอาการแปลกๆ มากขึ้นๆ จนน่าสงสัย อดไม่ได้ต้องเอ่ยปากถามออกไปอีกครั้ง

มีอะไรอีก?”

เรื่องแผนการของพวกเราน่ะ...” มันตอบเสียงอ่อนพลางก้าวเท้าเข้ามาหาช้าๆ ทีละก้าวโดยที่ปากยังคงว่าไป “เลือดผสมระหว่างแวร์วูฟกับไลแคนท์ ไม่มีทางเข้ากันได้ นายพอจะรู้อยู่แล้วใช่มั้ย?”

อืม...รู้

ไม่เคยมีไลแคนท์หรือแวร์วูฟเคยปรองดองและสามัคคีกัน ไม่มีใครเคยคิดจะสานสัมพันธ์ทางกายเพื่อร่วมสายเลือด...

สิ่งที่คาลวิลพูดมา คือสิ่งที่ผมรู้อยู่แล้ว และผมเองก็รู้มาตลอด

ผมเองก็เพิ่งรู้...

แล้วมันยังไง?” ผมย้อนไปแบบไม่เข้าใจ

สองสายเลือดน่ะยังไงมันก็เข้ากันไม่ได้ ถ้าหากถึงเวลาคลอดจริงๆ แม่พันธุ์อาจจะออกลูกแล้วตายหรือไม่นายก็อาจจะเสียลูกไป เมื่อถึงเวลานั้น...

...

นายยังคงจะเลือกเด็กไว้ใช่มั้ย?”

To Be Continued...

 อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย


ll Character ll




---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่หน้าลูฟส์!

^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,655 ความคิดเห็น

  1. #15497 moonui-ii (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:07
    กลิ่นอายมาม่ามาแล้วอะ
    #15,497
    0
  2. #15178 eve_popparazzi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 13:26
    เอาแล้วไง=?=
    #15,178
    0
  3. #15125 moksone45 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 14:47
    ม่าย!!~~~~
    #15,125
    0
  4. #15124 Minrt (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 12:28
    o noooooooo
    #15,124
    0
  5. #15123 nongyingpp (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 12:20
    อ้าววววว ??
    #15,123
    0
  6. #15122 xiumin9912 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 12:14
    ไม่น้าาาา?..?
    #15,122
    0
  7. #15121 tonggtoy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 12:06
    อะไรรรรรรรรรร รอเลย
    #15,121
    0
  8. #15119 Pratrana Sithiwong (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 11:45
    แง่งงงงงงงง
    #15,119
    0
  9. วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 11:37
    แล้วไงต่อรออ่านอยู่น้าาาาาาาาาาาา
    #15,118
    0
  10. #15117 Sakawthip (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 11:23
    เฮ้ยย ค้างงงงงงงมาต่อไวๆๆน้าาไรท
    #15,117
    0
  11. #15116 เรฟามีร์ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 10:53
    เอ้า งานเข้าเลยทีนี้.
    #15,116
    0
  12. #15111 nampaka2 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 06:16
    น่อววววว
    #15,111
    0
  13. #15110 Pi _w (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 00:54
    ง้ออออ นางท้องแล้ว แต่พ่อของลูกจะรู้ได้ยัง รีบๆมาดูเมียเร็วๆ
    #15,110
    0
  14. #15109 Pratrana Sithiwong (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 00:15
    ท้อง!!!!!!แร้ววววว
    #15,109
    0
  15. #15108 Far Artittaya (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 23:02
    เชื้อแรงงง
    #15,108
    0
  16. #15107 tuckky0408 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 23:00
    ท้องซะแล้ววว
    #15,107
    0
  17. #15106 ด็อกสมาย (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 22:58
    ไม่ทำดาาา ป่องแย้ววววว
    #15,106
    0
  18. #15105 rabiozafai33562 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 22:36
    เอ้าาา. ป้องแล้วววว. เชื้อแรงดีนิ
    #15,105
    0
  19. #15104 mengai (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 22:35
    ท้องแล้ว ท้องแย้ว ท้องแย้ววววววสส
    #15,104
    0
  20. #15103 tang_lova-ly (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 22:33
    ต่อออออออ
    #15,103
    0
  21. #15102 Jang AveSp (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 22:22
    มาต่อเร็วๆนะคะไรท์ ชอบเรื่องนี้มากเลยยย
    #15,102
    0
  22. #15101 neuy_neuy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 22:22
    เธอท้งน่ะ อุ๊ต๊ะ!!!
    #15,101
    0
  23. #15100 s/s.m (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 22:20
    รอออออออ
    #15,100
    0
  24. #15099 iimo_myed (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 22:20
    โหยท้องอะ ถ้าทำเป็นหนังจะฟินขนาดไหนอะ ฮือออออออ
    #15,099
    0
  25. #15098 kpnana (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 22:15
    รออน้าา
    #15,098
    0
  26. #10206 Flower Me (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:28
    เจิมมมมม
    #10,206
    0
  27. #10205 Flower Me (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:28
    เจิมมมมม
    #10,205
    0
  28. #10204 Jnmavi5 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:24
    เจิมครับเจิม
    #10,204
    0
  29. #10203 Jnmavi5 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:24
    เจิมครับเจิม
    #10,203
    0
  30. #10202 Jnmavi5 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:24
    เจิมครับเจิม
    #10,202
    0
  31. #10201 jenjira jj jen (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:24
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #10,201
    0
  32. #10200 jenjira jj jen (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:23
    เจิมมมมมมมมมมมมมม
    #10,200
    0
  33. #10199 jenjira jj jen (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:23
    เจิมมมมมมมมมมมมม
    #10,199
    0
  34. #10198 jenjira jj jen (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:22
    เจิมมมมมมมมมมมมมมม
    #10,198
    0
  35. #10197 jenjira jj jen (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:22
    เจิมมมมมมมมมมมมม
    #10,197
    0
  36. #10196 jenjira jj jen (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:21
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมม
    #10,196
    0
  37. #10195 jenjira jj jen (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:20
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #10,195
    0
  38. #10194 มัค (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:15
    เจิมมมมม
    #10,194
    0
  39. #10193 aomphanida997 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:15
    เจิมมม
    #10,193
    0
  40. #10192 aomphanida997 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:14
    เจิมมม
    #10,192
    0
  41. #10191 aomphanida997 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:14
    เจิมมม
    #10,191
    0
  42. #10190 aomphanida997 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:14
    เจิมมม
    #10,190
    0