{รีอัพ} EROTIC WOLF ll เรื่องของหมาป่า

ตอนที่ 2 : WOLF01 ll เรื่องของหมาป่าครั้งที่1 {อัพ100%} ลูฟส์ คัสแตนด์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,510
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    15 พ.ย. 59




EP01
-เรื่องของหมาป่าครั้งที่1-



Exactly what I need, our dying day

“สิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดคือวันตายของเรา

 

“….เลน

....

เฮ....เลนเสียงทุ้มเข้มขานเรียกชื่อฉัน ท่ามกลางความมืดพร้อมสัมผัสอบอุ่นแผ่วเบา ช่วยปลุกฉันตื่นขึ้นจากความมืดอันเหน็บหนาว แสงสว่างจ้าตรงหน้า ทำฉันหรี่ตาลงเล็กน้อยโดยอัตโนมัติ และกระพริบถี่ๆ เพื่อปรับแสง

อเล็กซ์เฮเลนตื่นแล้ว” เสียงทุ้มต่ำเสียงเดิม แถมดูจะตื่นเต้นเอามากๆ ทำฉันพลิกหน้ามองเจ้าของเสียงช้าๆ พร้อมความปวดหนึบไปทั่วทั้งร่างกายโดยเฉพาะที่หัวไหล่กับแขนซ้าย

อ๊ะ...

เจ็บมากหรือเปล่าเฮเลน” เขาถามขึ้นอีกครั้งพลางยื่นมือเขาสัมผัสที่แขนของฉันเบาๆ ด้วยความเป็นห่วง จนต้องหรี่ตาเพ่งมองบุคคลตรงหน้าด้วยความสงสัยปนอาการมึนๆ ที่มีในหัว

ชายหนุ่มใบหน้าคมคาย เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนซึ่งถูกเสยขึ้น ทำให้เห็นใบหน้าคมคายและจมูกโด่งเป็นสันราวกับเทพบุตรชัดขึ้น เขาสวมเพียงชุดลำลองสบายๆ สีฟ้าสดใส ดูเข้ากันดีกับกางเกงยีนส์สีเข้ม โดยเฉพาะกับนัยน์ตาสีอ่อนที่แฝงไว้ด้วยความอ่อนโยน มันทำให้ฉันนึกถึงเด็กผู้ชายคนหนึ่งขึ้นมาในหัวทันที

อลัน...

เฮ้นี่เธอจำฉันได้ด้วยเหรอ?” เขาแค่นขำพลางปล่อยมือที่จับแขนฉันออกช้าๆ

ไม่มีใครมีแววตางี่เง่าได้เท่านายอีกแล้ว ในชีวิตของฉัน อลันขมวดคิ้ว จ้องฉันด้วยท่าทางงี่เง่าเหมือนทุกครั้ง ที่ไม่สามารถต่อปากต่อคำฉันได้ เขายังเหมือนสมัยก่อนไม่มีผิด

เฮ้!” เขาร้องทักฉันอีกครั้ง พลางดันตัวฉันที่ทำท่าจะลุกขึ้นนั่งให้นอนนาบลงบนเบาะนุ่มของโซฟาตัวใหญ่อีกครั้งพร้อมกำชับ “ตอนนี้ เธอควรนอนพักก่อน ร่างกายเธอได้รับบาดเจ็บอยู่นะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ไปโรงเรียนไม่ไหวกันพอดี

แต่ฉันอยากไปหาคุณลุง....

อลันพูดถูก เธอควรนอนพักอีกนิดนะ” เสียงหวานๆ ที่ดังขึ้นเสริมในสิ่งที่อลันพูด ขัดสิ่งที่ฉันพยายามจะบอก ทำฉันรีบละสายตาไปจากดวงหน้าหล่อเหลาของเขาไปยังเจ้าของเสียงในทันที

หญิงสาวรูปร่างดีกับเจ้าของเรือนผมสีอ่อนยาว มองฉันด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ดูไม่ต่างอะไรไปจากอลันนัก เธอเดินเข้ามาพร้อมด้วยแก้วกระเบื้องเคลือบในมือ ก่อนจะหยุดแล้ววางมันลงบนโต๊ะข้างๆ โซฟา ก่อนหันมองฉันอีกครั้งพร้อมด้วยรอยยิ้มกว้าง

คิดถึงเธอจังเฮเลน ฉันขมวดคิ้วมองเธออย่างนึกสงสัย แต่เพราะรอยยิ้มสวยๆ แสนคุ้นเคยตรงหน้านั่น มันกลับทำให้ฉันนึกถึงเพื่อนสมัยเด็กขึ้นมาได้

อเล็กซ์เหรอ?” เธอพยักหน้ารัวๆ โดยยังคงรอยยิ้มสดใสเอาไว้แบบนั้น ทำฉันหลุดยิ้มออกมาด้วยความดีใจทันทีที่ได้เห็นฉันคิดถึงเธอจัง!”

ฉันก็คิดถึงเธอ” อเล็กซ์โผเข้าโน้มกอดฉันที่นอนนาบอยู่บนโซฟาด้วยความคิดถึง โดยที่อลันยังคงยืนมองเราทั้งคู่ใกล้ๆ อยู่อย่างนั้น

อลัน’ กับ ‘อเล็กซ์’ คือลูกพี่ลูกน้องที่ฉันตั้งใจมาอาศัยอยู่ด้วยที่เมืองนี้ พวกเราเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆ แต่พวกเธอต้องย้ายบ้านตามคุณลุงมาอยู่ที่ลูนทาวด์ หลังจากที่ทั้งพ่อแม่ของทั้งคู่หย่าขาดกัน พวกเขาสองคนเปลี่ยนไปมาก อเล็กซ์ดูเป็นสาวและสวยขึ้น ต่างจากอลันในเวลานี้ ที่โตเป็นหนุ่มแถมยังพกความหล่อเหลามาเต็มกระเป๋า ไม่มีเค้าของเด็กขี้แยที่โดนฉันกับอเล็กซ์แกล้งเมื่อสมัยเด็กๆ หลงเหลืออยู่เลย

ฉันยังไม่เห็นคุณลุงเลย เขาไปไหนล่ะ” ฉันเอ่ยปากถามอีกครั้งขณะที่อเล็กซ์ยอมปล่อยกอดจากฉันในที่สุด

พ่อออกไปล่าสัตว์ในป่ากับพวกตำรวจในเมือง เห็นว่าจะตามหารังของพวกหมาป่ากลุ่มนั้นให้ได้ ไม่รู้ว่าจะกลับมาตอนไหน” อลันตอบด้วยสีหน้าเป็นกังวล

งะ งั้นเหรอ

พวกเรากับคุณพ่อเป็นห่วงเธอมากตอนที่รู้ข่าว ฉันเสียใจที่เกิดเรื่องแย่ๆ กับเธอที่เมืองนี้นะ” อเล็กซ์เสริมด้วยสีหน้าที่ไม่ต่างอะไรไปจากอลัน

ไม่เอาน่า ฉันก็แค่โชคร้ายไปตามประสา อย่าเป็นกังวลเลย” ฉันตอบปัดด้วยรอยยิ้ม เพื่อให้พวกเขาเลิกคิดมากกับเรื่องที่เพิ่งเกิด และพยายามดันตัวลุกขึ้นนั่งอีกครั้ง

เธอบาดเจ็บอยู่นะ นอนพักอีกสักหน่อยเถอะ” อลันพูดขัดพร้อมทั้งทำท่าจะเข้ามาจับให้นอนลงกับที่เป็นหนที่สอง

ฉันรีบยกมือขึ้นเล็กน้อยเพื่อดักทาง

นายเห็นฉันอ่อนแอขนาดนั้นเชียวเหรออลัน? ฉันไม่ใช่คนป่วยเป็นอัมพาตนะ” ฉันเลิกคิ้วจ้องสู้ตากับเขากลับไปแบบหาเรื่องจนอีกฝ่ายเงียบไป

โอเคๆ” สุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหว เป็นฝ่ายเบือนสายตาหลบและยินยอมในที่สุด “ตามใจเธอแล้วกัน หัวดื้อชะมัดเลยให้ตายสิ!

นายไม่มีทางเอาชนะเฮเลนได้หรอกอลัน” อเล็กซ์เปรยขึ้นปนเสียงหัวเราะ พร้อมทั้งยื่นมือเข้าช่วยประคองตัวฉันให้ลุกจากโซฟาอย่างช้าๆ ฉันสูดหายใจเข้าจนลึกและผ่อนลมหายใจออกช้าๆ ต่อสู้กับความบอบช้ำของร่างกายพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องโถงซึ่งถูกจัดแต่งแบบเรียบง่าย เตาผิงขนาดใหญ่ในตัวบ้านทำให้อุณหภูมิในห้องค่อนข้างอุ่นกว่าด้านนอก

ฉันเดินสำรวจไปรอบๆ ห้องโถง มองข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ที่ทำขึ้นจากไม้ มันดูสวยและคลาสสิกต่างจากในเมืองที่ฉันมา ที่นี่ช่างเหมือนกับสถานที่ที่อยู่ในฝันของฉันเสียเหลือเกิน

ภาพแขวนครอบครัวบนผนัง ทำฉันหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อในภาพปรากฏรูปของอลันสมัยเด็กขณะกำลังถูกฉันกับอเล็กซ์แกล้งด้วยถังน้ำใบใหญ่

ฉันรีบเหลือบมองบุคคลในภาพที่เอาแต่ยืนเท้าเอวเกาแก้มเพราะทำตัวไม่ถูก

ฉันชอบรูปนี้” ฉันพูดปนขำ

อย่าเอาอดีตคนอื่นมาเป็นเรื่องตลกสิ” เขาขัด ท่าทางเคอะเขินต่างจากอเล็กซ์ ที่เอาแต่หัวเราะไม่หยุดเมื่อได้เห็นแฝดพี่ของตัวเองโดนฉันแซวไม่หยุด ขณะที่ฉันละมือไปตามผนังไม้ ผลักประตูบานใหญ่ตรงหน้าเพื่อออกไปรับลมที่ระเบียงด้านนอก พร้อมด้วยความรู้สึกอบอุ่นแบบประหลาดในอกแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน 

ดูท่าฉันคงจะติดใจบรรยากาศเย็นๆ ท่ามกลางป่าสนแบบนี้เสียแล้วล่ะ คิดไม่ผิดเลยที่ตัดสินใจเดินทางมาเรียนต่อที่นี่

ฉันเกลียดชังเธอ ความทรมานคือสิ่งที่เธอควรได้รับขณะที่มีลมหายใจ ฝ่าเท้าของฉันจะเหยียบหยัดอยู่บนอกราวกับเธอเป็นเพียงผงธุลี และมันต้องเป็นแบบนี้ไปจนวันตาย น้ำเสียงของใครบางคนที่ฉันไม่คุ้น ดังขึ้นในหัวพร้อมๆ ความปวดช่วงหัวไหล่อย่างรุนแรงจนต้องใช้มือลูบเบาๆ ผ่านผ้าพันแผลเพื่อบรรเทา

ฉันมั่นใจว่าเคยได้ยินเสียงแบบนี้ครั้งหนึ่ง ตอนที่คิดว่าตัวเองกำลังจะตาย เสียงของใครบางคนที่พูดราวกับว่าเกลียดชังฉันมาทั้งชีวิตและพยายามจะทำลายมันลง ซึ่งฉันไม่คุ้นมันเลยสักนิด ไม่เลย ไม่คุ้นเลย...

ชอบมันใช่ไหม บรรยากาศของบ้านเรา” อเล็กซ์กระโดดตุบมาเกาะราวระเบียงข้างๆ ปลุกฉันสะดุ้งจากภวังค์ เหลียวมองด้วยความสงสัย

เธอหันมายิ้มกับฉันแบบเป็นกันเอง และพูดขึ้นอีกครั้งบรรยากาศที่นี่ดีมากเลยนะ โดยเฉพาะเวลากลางคืนกับช่วงเช้าตรู่

ฉันชอบที่นี่

ฉันดีใจที่เธอชอบมัน” เธอยิ้มตอบฉันก่อนเบือนสายตา ทอดมองไปยังป่าสนตรงหน้า พร้อมด้วยคำพูดสั้นๆ “มันคงจะดีกว่านี้ ถ้าหากที่นี่ไม่มีพวกฝูงหมาป่าพลัดถิ่น

...

เวลาจะไปไหนมาไหนทีก็ต้องคอยระวัง เธอเองก็ต้องระวังตัวให้มากๆ นะ

อือ....ฉันรู้ ขอบใจนะอเล็กซ์

มันจริงอย่างที่อเล็กซ์ว่า หมาป่าพลัดถิ่นที่บุกเข้าทำร้ายฉันในวันที่เดินทางมาถึงน่ากลัวมากจริงๆ ฉันยังจำความคมของเขี้ยวพวกมันได้ ว่ามันทรมานและเจ็บปวดมากแค่ไหนเวลาที่มันพุ่งเข้าทำร้าย 

โดยเฉพาะกับนัยน์ตาสีทองอ่อนเหมือนพระจันทร์คู่นั้นของพวกมัน ที่คล้ายกับจะสะกดให้มองและยอมเป็นเหยื่อของพวกมันได้อย่างน่าประหลาด มันคงจะดีกว่านี้จริงๆ ถ้าหากที่นี่ไม่มีนักล่าที่น่าเกรงขามแบบพวกมันหลงเข้ามา

 

วันต่อมา...

รถกระบะเก่าๆ คันเล็กที่ฉันนั่งมา ขับมาหยุดจอดลงบริเวณลานกว้างหน้าโรงเรียน ซึ่งอลันยึดคุณลุงมาเพื่อใช้เป็นพาหนะสำหรับเดินทางมาเรียนอยู่ทุกเช้าเพื่อความปลอดภัยของอเล็กซ์กับตัวเขาเอง

เสียงทักทายอย่างเป็นกันเองดังขึ้นทันทีที่อเล็กซ์กับอลันก้าวขาลงจากรถ

ว่าไงอเล็กซ์” หญิงสาวผิวสีเข้าสวมกอดอเล็กซ์ ก่อนหันไปทักทายร่างสูงข้างๆ “เฮ้ อลัน

เฮ้ เจสสิก้า” เขาเอ่ยปากทักยัยผิวสีกลับไปอย่างเป็นมิตร ทว่า...สายตาของหล่อนกลับพุ่งเป้ามาทางฉันที่ดูจะเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอ

ยัยนั่นเป็นใคร?” เธอกระซิบถามอลันขณะใช้สายตาคู่กลมจับจ้องมาทางฉัน ที่เริ่มทำตัวไม่ถูก

อเล็กซ์เหลียวหลังกลับมามองหน้าฉันเล็กน้อยพร้อมด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะรีบหันหลังเดินตรงมาทางฉันพร้อมทั้งคว้าข้อมือดึงฉันให้เดินเข้าไปในกลุ่มเพื่อนของเธอ

นี่เฮเลน เป็นลูกพี่ลูกน้องของฉันเอง เธอจะย้ายมาเรียนที่นี่กับเรา

อ๋อ!” เธอลากเสียงยาว ขณะเบือนสายตามาทางฉันเป็นหนที่สอง “ฉันเจสสิก้า หวังว่าเราจะได้เรียนห้องเดียวกัน” เธอแนะนำตัวแบบเป็นมิตร ยื่นมือส่งมาแทนคำทักทาย

ฉันเฮเลน” ฉันตอบยิ้มๆ แสดงมิตรภาพกลับไปโดยการจับมือกับเธอเพื่อแทนคำทักทาย

นั่นแขนเธอไปโดนอะไรมาน่ะ” เจสสิก้าถามขึ้นอีกครั้งขณะปล่อยมือฉันลง  ทันทีที่สายตาของเธอบังเอิญสะดุดเข้ากับผ้าพันแผลที่พันรอบแขนซ้าย เธอเหลือบมองหน้าฉันอีกครั้งเพื่อรอฟังคำตอบ

หมาป่าน่ะ ฉันโดนพวกมันทำร้ายตอนเดินทางมาที่เมืองนี้

พระเจ้าเธอโชคดีชะมัดที่รอดจากคมเขี้ยวหมาป่าพวกนั้นมาได้” เธอทำเสียงตกใจ จ้องมองบาดแผลที่แขนฉันอย่างนึกหวาดๆ ก่อนพูดออกมาอีกครั้ง “ถ้าเป็นฉัน ฉันคงขาดใจตายไปแล้ว...เธอนี่เก่งชะมัด

ฉันยิ้มรับคำชมของเธอพลางใช้มือขึ้นทัดปลายผมของตัวเองที่ร่วงมาปรกแก้มแก้เขิน ความจริงแล้ว...ฉันเองก็คิดว่าตัวเองต้องตายแล้วเหมือนกัน แต่น่าแปลกที่ฉันกลับยังรอดมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้

เรื่องที่เกิดตอนนั้นราวกับมีปาฏิหาริย์

ไปเถอะเฮเลน ไปดูห้องของเธอกัน” อเล็กซ์พุ่งมือโอบรอบคอฉันก่อนจะพาเดินไปยังอาคารเรียนเบื้องหน้า สายตาของเหล่านักเรียนคนอื่นๆ ต่างจ้องมาที่พวกเราด้วยท่าทางสงสัยขณะอเล็กซ์และฉันเดินผ่าน 

บ้างก็มองแล้วหันไปซุบซิบ บ้างก็มองอย่างสนใจ ราวกับฉันเป็นของแปลกสำหรับที่นี่ ซึ่งมันคงไม่แปลกอะไรสำหรับผู้คนในเมืองเล็กๆ แห่งนี้ เพราะนานๆ ที จะมีคนแปลกหน้าเข้ามาอยู่อาศัยใหม่ อย่างเช่นฉันเป็นต้น

แต่รู้ไหม? ฉันไม่ชินกับสายตาของพวกเขาเหล่านั้นเลย ไม่เลย...ไม่เลยสักนิด

พลั่ก!

ร่างของอเล็กซ์เซเล็กน้อยจนกระแทกกับแขนฉันอย่างแรง เมื่อถูกร่างใหญ่ของใครอีกคนชนเข้าอย่างแรง

เฮ้!” เธอหันขวับมองบุคคลไร้มารยาทแบบไม่ค่อยพอใจนัก ก่อนที่น้ำเสียงเอาเรื่องของเธอจะเงียบหายไป เมื่อบุคคลคนดังกล่าวหันหน้ามาเผชิญหน้ากับเธอแบบตรงๆ

ชายหนุ่มในชุดเสื้อกันหนาวสีดำใบหน้ารูปไข่ ผู้เป็นเจ้าของนัยน์ตาสีทองอ่อนดูเข้ากันดีกับเรือนผมสีเทา คิ้วหนาเข้มกับจมูกโด่งเป็นสันคล้ายกับรูปปั้น จนไม่อาจละสายตาไปจากดวงหน้าของเขาได้เลย ทว่า...คำว่าดูดีกลับใช้ไม่ได้กับสีหน้าและแววตาที่เขาใช้จ้องมองอเล็กซ์กลับมา มันไม่ได้ดูเป็นมิตรเลยสักนิด

...ไปเถอะ” อลันดึงแขนเสื้อน้องสาวฝาแฝดของตัวเอง เมื่อเห็นท่าไม่ดีคล้ายกับจะเร่งและเลี่ยงการมีเรื่องมีราวในเวลานี้ลง

อเล็กซ์เองก็ดูไม่ได้ดื้อหรือฝืนคำสั่งอะไรพี่ชายฝาแฝดมากนัก มีเพียงเสียงหายใจฟึดฟัดเท่านั้นที่แสดงออกว่าเธอไม่ค่อยพอใจเขาเสียเท่าไหร่ และใช้มือที่โอบรอบคอฉันพร้อมกับออกแรงดึงเบาๆ เพื่อเร่งให้พวกเราทั้งหมดเดินต่อไปข้างหน้าอย่างไม่สนใจ แต่ว่า...มันกลับเป็นฉันเสียเอง ที่ไม่สามารถละสายตาไปจากนัยน์สีอ่อนและเรือนผมสีเทาของชายหนุ่มแปลกหน้าคนนั้นได้เลย

เขาเป็นใครน่ะ?” ฉันเอ่ยปากถามขึ้นด้วยความสงสัย หลังจากที่พวกเราทั้งหมดเดินคล้อยหลังจากผู้ชายท่าทางแปลกๆ คนนั้นเข้ามาภายในอาคารเรียน

พวกคัสแตนด์” 

อลันเป็นฝ่ายตอบคำถามของฉัน ต่างจากอเล็กซ์และเจสสิก้าที่เอาแต่เดินเงียบ

หมอนั่นชื่อ ลูฟส์ คัสแตนด์

พ่อพวกเขาเป็นตำรวจใหญ่ของเมืองนี้ เลยชอบทำท่าวางมาด หาเรื่องคนอื่นไปทั่ว ฉันไม่เคยเห็นคัสแตนด์คนพี่หรอก เห็นว่าจบจากที่นี่ไปแล้ว เหลือแต่คนน้อง” เจสสิก้าเสริมหลังจากเดินเงียบมาสักพัก “แต่เขาหล่อใช้ได้เลยว่าไหม?”

อืม...” ฉันตอบเธอกลับไปแบบเต็มเสียงนัก ไม่รู้สิ ฉันว่าผู้ชายคนนั้นดูแปลกๆ มันไม่ใช่เพราะผมสีเทาของเขา แต่กลับเป็นสีตาที่แปลกกว่าคนปกติ ถึงแบบนั้นฉันกลับรู้สึกคุ้นเคยกับสีตาแบบนั้นของเขาราวกับว่าเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน

เวลาต่อมา

ฉันถูกลูกพี่ลูกน้องและเพื่อนใหม่ที่ได้เจอ พามาส่งที่ห้องพักอาจารย์บริเวณสุดทางเดิน ก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายกันกลับไปที่ห้องเรียนของตัวเอง โดยปล่อยฉันทิ้งไว้เพื่อรอการเข้าเรียนในลำดับต่อไป

เพียงไม่นาน ในที่สุดกริ่งบอกเวลาเข้าเรียนก็ดังขึ้น ฉันถูกพาไปยังห้องของพวกเด็กเกรด12 ห้องและทันทีที่ประตูห้องถูกเปิดออก ฉันกลับต้องพบกับความผิดหวัง เมื่อไม่เห็นวี่แววของอลันกับอเล็กซ์ภายในห้องให้หายห่วง

เฮเลน ฮอร์นแกน เธอเพิ่งย้ายมาอยู่เมืองนี้และร่วมเรียนกับเราตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ช่วยเป็นเพื่อนกับเธอให้มากๆ ด้วย

เสียงประกาศก้องของอาจารย์ ทำให้ฉันได้แต่ยืนทำสีหน้าไม่ถูก มือเกี่ยวกันไปมา ท่ามกลางสายตาเกือบยี่สิบคู่ที่มองจ้องมาอย่างสนใจ

ให้ตายสิฉันไม่เคยชินกับสายตาพวกนี้เลยจริงๆ

ฮอร์นแกน เธอเดินไปหาที่นั่งได้เลย ฉันก้มหัวเล็กน้อยเพื่อรับคำ และเริ่มก้าวเดินไปตามช่องระหว่างโต๊ะเรียนผ่านสายตาของนักเรียนหลายคู่ ที่บ้างก็มองมาแล้วหันไปหัวเราะ บ้างก็มองแล้วหันไปซุบซิบ โดยพยายามไม่สนใจ สองมือกำเป้สะพายข้างของตัวเองแน่นเพื่อลดความอึดอัดทั้งหมดนั่นลง

จนกระทั่งเท้าทั้งสองข้างหยุดลงที่โต๊ะว่างท้ายสุดของห้อง และที่น่าตกใจมากไปกว่านั้นคือ บุคคลที่นั่งติดกับโต๊ะที่ว่างชิดริมหน้าต่างอยู่นั้น คือคนๆ เดียวกันกับที่ฉันเจอตอนที่เดินเข้าตึกเรียน

นัยน์ตาสีทองอ่อนของเขาจ้องฉันแบบไม่เป็นมิตรนัก และดูเหมือนว่าเขาเองก็จ้องฉันมาได้สักพักแล้วด้วย

ขอนั่งด้วยคนนะ” ฉันพูดโดยพยายามเลี่ยงที่จะมองหน้าสบสายตากับเขาแบบตรงๆ พลางเอื้อมมือดึงเก้าอี้ออกช้าๆ ทว่า...

โครม!

เก้าอี้ที่ฉันเอื้อมมือจับกลับถูกเขาเตะออกจนล้มลงเสียงดัง พานให้สายตาทั้งยี่สิบคู่หันมองด้วยความตกใจ

          “ไม่ให้นั่ง!”

ลูฟส์ คัสแตนด์ เหลือบมองหน้าฉันตาขวางแบบไม่สนใจสิ่งรอบตัว แม้กระทั่งอาจารย์ที่ยืนมองเราทั้งคู่ที่หน้าชั้น

ฉันขยะแขยงเธอ...

 To Be Continued...

ลูฟส์ คัสแสตนด์เป็นคนที่...

 อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย


ll Character ll


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่หน้าลูฟส์!

^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,655 ความคิดเห็น

  1. #15645 nammon♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 08:06
    กี้ดดดด อ่านแค่นี้ก็รู้แล้วว่าต้องสนุกแน่ๆ ชอบบบบบบ
    #15,645
    0
  2. #15635 BellWanisara (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 23:30
    เริ่มเรื่องก็น่าสนใจละ
    #15,635
    0
  3. #15622 pamicy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 16:13
    แบบ ถ้าเราเป็นนางเอก คงคิดประมาณว่า กระผมทำอะไรผิดดดดด
    #15,622
    0
  4. #15604 iydxiumin90 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 01:06
    เอ่า อีตาลูฟต์ อย่าโหดนักสิ สงสารเฮเลน ให้เขานั่งด้วยยย
    #15,604
    0
  5. #15516 1991may (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:17
    น่าตบให้หัวทิ่ม...อินจัด5555
    #15,516
    0
  6. #15506 Biw'ty-Biw'ty (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:57
    น่าตบอีลูฟต์!!!!!!!!
    #15,506
    0
  7. #15419 __xxxiampraxw_618 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 11:10
    ร้ายกาจ! *เสียงรอน*
    #15,419
    0
  8. #15378 สก๊อยนอกรีต[ Official ] (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 20:14
    อะ อะ O[]O อีตาลูฟต์ แกเกลียดอะไรเค้า!!!
    #15,378
    0
  9. #15113 eve_popparazzi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 09:53
    โหหหห โกรธเกลีบดกันมาแต่ชาติปางไหน
    #15,113
    0
  10. #14974 byminus (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 19:53
    ใจร้ายง่าา
    #14,974
    0
  11. #14880 REDKURAMA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 00:02
    พระเอกตีนลั่นแรงมากค่ะ 555
    #14,880
    0
  12. #14799 Audaidaj (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 02:39
    ต้องโหดอะไรเบอร์นี้คะ
    #14,799
    0
  13. #14760 BunnyBunny (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 08:33
    แบดบอย ชอบจัง
    #14,760
    0
  14. #14757 CreamSe1204 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 23:13
    เกลียดอะไรจะได้อย่างนั้นนะ ลูป:)
    #14,757
    0
  15. #14754 Minrt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 20:12
    อะไรนิ จะเกลียดอะไรขนาดนั้น
    #14,754
    0
  16. #14753 •Fare• (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 19:52
    อะไรจะเกลียดนางเอกขนาดน้านน
    #14,753
    0
  17. #14752 beembam25 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 19:51
    ชอบบ >< รอนะคะ
    #14,752
    0
  18. #14751 TAT47 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 19:46
    หอยหลอด!!! ความเกลียดแรกพบ 
    #14,751
    0
  19. #14750 BunnyBunny (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 17:30
    เขาคือใคร...ลูฟส์?
    #14,750
    0
  20. #14749 ชยาไม่ผัก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 17:19
    รอค่าา ดีมากเลย ชอบลักษณะการบรรยาย ?
    #14,749
    0
  21. #429 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #429
    0
  22. #428 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #428
    0
  23. #427 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #427
    0
  24. #426 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #426
    0
  25. #425 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #425
    0
  26. #424 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #424
    0
  27. #423 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #423
    0
  28. #422 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #422
    0
  29. #421 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #421
    0
  30. #420 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #420
    0
  31. #419 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #419
    0
  32. #418 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #418
    0
  33. #417 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #417
    0
  34. #416 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #416
    0
  35. #415 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #415
    0
  36. #414 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #414
    0
  37. #413 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #413
    0
  38. #412 Pornchanan Kongchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:27
    เจิมมมมมมมคะ
    #412
    0