{รีอัพ} EROTIC WOLF ll เรื่องของหมาป่า

ตอนที่ 17 : WOLF16 ll เรื่องของหมาป่าครั้งที่16 {อัพ100%} เรื่องโชคดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,198
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    27 พ.ย. 59

EP16
-เรื่องของหมาป่าครั้งที่16-




ฉันไม่ได้ขายแค่เชื้อเห็ดแต่เพียงอย่างเดียวหรอกนะ เพราะเห็ดที่ปลูกเอาไว้ บ้างก็สามารถเก็บมาทำอาหารได้แล้วเหมือนกัน

โดยเฉพาะในตอนนี้มันเป็นช่วงหน้าหนาว หลายๆ คนจึงอยากกินอะไรที่มันร้อนๆ ชมรมของฉันเลยจัดการทำเห็ดย่างเพื่อจัดจำหน่ายให้กับผู้ที่มาเข้าร่วมงานโรงเรียนวันนี้

ฉันพักแป๊บนะ” เอลซ่าสะกิดไหล่บอกฉันเสียงค่อย อย่างระมัดระวัง หลังจากที่ยืนขายของข้างฉันมาตั้งแต่ช่วงเช้าจนถึงช่วงเกือบๆ เที่ยง

เอาสิ” ฉันตอบหล่อนยิ้มๆ เพราะการขายของวันนี้ไม่ใช่เรื่องหนักหนาอะไร อีกทั้งที่บริเวณซุ้มขายของยังมีนักเรียนคนอื่นๆ ในชมรมช่วยกันอยู่อีกหลายคน

เอลซ่าจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่ ก่อนจะเดินจ้ำฝีเท้าไปยังบริเวณสนามกีฬา ให้เดาเธอคงอยากไปดูการแข่งขันที่กำลังจัดขึ้นอยู่แน่ๆ และฉันมั่นใจเลยว่าที่เธอให้ความสนใจไม่ใช่การแข่งขันแต่เป็นผู้ชายที่ลงแข่งต่างหาก -_-

 

หนาวไม่จริง’ ฉันขอเรียกหน้าหนาวในลูนทาวด์แบบนี้ก็แล้วกัน เพราะตั้งแต่เริ่มเข้าหน้าหนาวมาก็เดือนหนึ่งแล้ว แต่น่าแปลกที่ยังไม่มีหิมะแรกตกลงมาให้ชื่นใจหรือมั่นใจว่าเป็นหน้าหนาวสักที แถมอากาศในช่วงตอนเที่ยงๆ ยังอุ่นแต่ไม่ถึงกับอบอ้าว หิมะแรกจึงน่าจะเป็นอะไรที่คนในลูนทาวด์น่าจะเฝ้ารอคอยไม่ต่างจากงานโรงเรียนในวันนี้แน่ๆ

เชื้อเห็ดถุงนี้ขายยังไง” เสียงของชายหนุ่มที่ดังขึ้น ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกสนใจแต่อย่างใด เพราะที่ตรงนั้นอเล็กซ์ดูเหมือนจะจัดการทุกอย่างได้อยู่แล้ว แต่มันกลับไม่ใช่

อะ...คุณ...

มีอะไรอย่างงั้นเหรอ สาวน้อย?” คำถามแสนเป็นมิตรกับน้ำเสียงสั่นเทาของอเล็กซ์ซึ่งดูขัดกันมากนักในความคิด ทำฉันเหลียวมองคนทั้งคู่เล็กน้อยด้วยความสงสัย

อเล็กซ์ดูมีสีหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก ใบหน้าสวยๆ ของเธอซีดเผือดราวกับกลัวอะไรบางอย่าง จนอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปช่วยดูสถานการณ์

มีอะไรหรือเปล่าคะ?” ฉันถามทั้งคู่ออกไปด้วยความสงสัย ทว่า อเล็กซ์กลับใช้เวลาในตอนนั้น วิ่งหันหลังหนีออกไปอีกทางราวกับหวาดกลัวอะไรบางอย่าง

น่าแปลก…” คำพูดเพียงสั้นๆ ของชายหนุ่มแปลกหน้า แต่งกายดูดี ทำฉันเหลียวมองเขาอีกครั้งอย่างนึกสงสัย มันน่าแปลกที่เขามีหน้าตาดูดีจนน่าแปลกใจ แต่มันดูขัดกับหน้าไม้ที่เขาสะพายติดตัวมาด้วย

แปลกอะไรอย่างงั้นเหรอคะ?” ฉันตัดสินใจถามออกไปทั้งๆ อย่างนั้น จ้องสู้ตากับชายหนุ่มตรงหน้ากลับไปตรงๆ อย่างนึกสงสัย

ไม่มีอะไร” เขาพูดตัดบทเท่านั้น แล้วจ้ำเท้าเดินออกไปจากบริเวณหน้าร้านในทันที ทิ้งไว้เพียงคำถามชุดใหญ่ในหัวกับคำพูดและท่าทางแปลกๆ ของเขาแต่เพียงเท่านั้น

 

15.40 น.

งานโรงเรียนในส่วนซุ้มต่างๆ หยุดลงไปแล้ว ทว่า ด้านการแข่งกีฬายังคงยืดยาวออกไป ทำให้บริเวณสนามกีฬาของโรงเรียนเวลานี้คับคั่งไปด้วยผู้คน ที่ต่างมาเป็นกำลังใจให้กับนักกีฬาทั้งสองจังหวัด โดยเฉพาะกับกีฬาประเภทสุดท้ายอย่างกีฬาดอดจ์บอล

เสียงเชียร์จากสาวๆ ชมรมเชียร์ลีดเดอร์ของสองโงเรียนดังลั่นไปทั่วทั้งสนาม ทันทีที่นักกีฬาของทั้งสองโรงเรียนลงประจำที่ เสียงเชียร์ในวันนี้ดังลั่นกว่าครั้งไหนๆ โดยเฉพาะกับช่วงเวลาที่นักกีฬาของโรงเรียนลูนทาวด์ได้ครอบครองฟุตบอลลูกใหญ่ไว้ในมือ

ลูฟส์ คัสแตนด์ ชื่อของเขาถูกตะโกนเรียกดังไปทั่วสนาม เมื่อเขาเป็นฝ่ายได้ครองบอลลูกใหญ่ในมือ เขาในเวลานี้เหมือนทุกทีที่ได้เจอ แต่ความรู้สึกของฉันที่มีกับเขามันต่างออกไป

เขาดูเท่ห์ไม่แพ้ใครในสนาม โดยเฉพาะกับช่วงเวลาที่เขาได้เขวี้ยงลูกบอลใส่คู่ต่อสู้จนสามารถทำแต้มนำขึ้นมาได้

ปี๊ดดดดดดดดด

เสียงเฮที่ดังลั่นพร้อมกับเสียงนกหวีดจากกรรมการทันทีที่ นักกีฬาของอีกฝ่ายล้มลงเพราะแรงกระแทกของฟุตบอล มันช่างกระตุกใจฉันให้แทบทนไม่ไหว ที่จะขานชื่อเขาออกไปอีกแรง

คัสแตนด์เท่ห์มาก คัสแตนด์คัสแตนด์!” เสียงของเอลซ่าที่ตะโกนเชียร์เขาแบบสุดใจขาดดิ้น ทำให้ฉันไม่กล้าที่จะร้องตะโกนแบบที่เธอกำลังทำ

อีกทั้งข้างกายของฉันคืออเล็กซ์กับเจสสิก้า ที่เอาแต่สลับเรียกชื่อของฮานและอลันดังลั่นไม่หยุด มีเพียงแค่สายตาเท่านั้นที่ฉันพอจะใช้มองเขาแทนเสียงและกำลังใจทั้งหมดที่มี

และในตอนนั้นเองที่ร่างทั้งร่างฉันสะดุ้งเฮือก เพราะนัยน์ตาเรียวรีของลูฟส์เองก็ดูเหมือนจะจ้องฉันกลับมาด้วยเช่นกัน...

พยายามเข้านะ...คัสแตนด์

เพียงแค่คิด ใช่... ฉันคิดในหัว

แต่รู้ไหม คัสแตนด์ที่กำลังจ้องกลับมาที่ฉันจากที่ไกลๆ กำลังพยักหน้าราวกับรู้ความคิดของฉันยังไงอย่างงั้น

อีกแล้ว...ที่ท่าทางของเขากำลังทำฉันหวั่นไหว

ปี๊ดดดดดดดดดดด

เสียงนกหวีดของกรรมการดังเรียกสติทั้งฉันและเขาอีกครั้ง และลูฟส์ คือผู้ถือลูกบอลอีกครั้ง แต่แล้วในตอนนั้นเอง กลับเกิดเรื่องไม่คาดฝัน เมื่อจู่ๆ อลันที่ยืนห่างออกไป กลับเร่งฝีเท้าย่างก้าวเข้าประชิดตัวก่อนใช้ท่อนแขนพุ่งกระแทกเขาอย่างแรงจนล้มลง แล้วฉวยลูกบอลในมือมาไว้กับตัว สร้างความตกใจให้กับผู้ชมรอบๆ สนามเป็นอย่างมาก

เสียงนกหวีดที่ดังขึ้นอีกครั้ง เพื่อเป็นการบอกให้ทางฝ่ายของโรงเรียนลูนทาวด์ขว้างบอล สิ่งที่น่าตกใจมากที่สุดและทำให้ผู้ชมรอบสนามตกใจกว่าครั้งไหน

เมื่อบอลลูกใหญ่ถูกเขวี้ยงออกจากมือของอลันอย่างแรงเข้าใส่คู่แข่งฝ่ายตรงข้าม มันแรงมาก จนคนทั้งสนามต่างพากันยกมือขึ้นปิดปาก เมื่อเด็กหนุ่มจากต่างโรงเรียนซึ่งเหลือเป็นคนสุดท้ายในสนามถูกลูกบอลกระแทกเข้าใส่จนร่างทรุดลงกับพื้นจนหมดสติ รู้ไหม ความแรงของลูกบอลแทบจะฆ่าผู้ชายคนนั้นได้เลยทีเดียว

จากเสียงเชียร์ที่ดังลั่นเมื่อครู่กลับกลายเป็นเสียงฮือฮา โวยวายดังลั่นไปทั่วทั้งสนาม รวมไปถึงผู้หญิงสองคนข้างๆ ฉันด้วยเช่นกัน

หมอนั่นทำบ้าอะไรน่ะ!” เจสสิก้าโวยวายแทบจะเป็นเสียงเดียวกันกับอเล็กซ์ ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดอะไร ยัยสองคนนั้นต่างพากันเดินเบียดแทรกกับผู้คนตรงเข้าไปในสนามทันที

การแข่งขันกีฬายุติลงทันที เมื่อเกิดเรื่องน่าตกใจขึ้น ผลการตัดสินของกรรมการประกาศให้ทั้งสองเมืองเสมอกัน ก่อนที่บรรดาอาจารย์จากโรงเรียนของเมืองข้างๆ จะรีบเข้าช่วยปฐมพยาบาลเด็กหนุ่มคนนั้นท่ามกลางความชุลมุน

เทรย์เลอร์ทำบ้าอะไรน่ะ เด็กคนนั้นจะตายหรือเปล่า...” เสียงของเอลซ่าทำฉันจ้องมองอลันซึ่งยืนอยู่กลางสนามท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวาย คล้ายกับเขาไม่รู้สึกอะไร แต่มันก็เพียงวูบเดียวเท่านั้นก่อนที่ฉันจะเบือนสายตาไปจากเขาเพื่อมองหาใครอีกคนบนสนาม ทว่า...

ฉันก็ไม่เห็นเข้าแล้ว ลูฟส์ คัสแตนด์แสนเท่ห์คนนั้น

เวลาต่อมา ฉันพาตัวเองมานั่งอยู่บนม้านั่งบริเวณลานกว้างหน้าโรงเรียนเพื่อรออเล็กซ์กับอลัน ตั้งแต่เกิดเรื่องที่สนามกีฬาในตอนนั้น ดูเหมือนว่าอลันจะถูกอาจารย์เรียกตัวไปคุย แถมยังมีวี่แววว่าต้องไปดูอาการเด็กหนุ่มต่างเมืองคนนั้นที่โรงพยาบาลด้วย

เพราะอยู่ในช่วงหน้าหนาว เลยทำให้ท้องฟ้ายามเย็นมืดลงเร็วกว่าปกติ แน่นอน ฉันถูกอเล็กซ์กำชับให้รอพวกเขาเดินทางกลับมาที่โรงเรียนเพื่อกลับบ้านพร้อมกัน คงเพราะกลัวว่าฉันจะโดนหมาป่าทำร้ายระหว่างทางกลับบ้าน อีกทั้งรถกระบะก็ถูกลุงเฟรดยึดไปใช้ด้วย ถ้าต้องเดินกลับบ้านคนเดียวมืดๆ แบบนี้มันคงจะน่ากลัวพิลึก

แต่

กึก...

เสียงฝีเท้าที่หยุดลงตรงหน้า ทำฉันเงยมองอย่างนึกสงสัย ก่อนจะพบเข้ากับนัยน์ตาสีทองที่น่าหลงใหลคู่เดิมที่ฉันชอบมองอยู่บ่อยๆ

คัสแตนด์ในชุดเสื้อกันหนาวตัวหนาดูเข้ากันดีกับกางเกงขาสามสวนที่สวมอยู่ พร้อมด้วยรองเท้ากีฬา ทำฉันอึ้งไปเล็กน้อยที่เห็นเขาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าแบบนี้

ฮะ ไฮ” คำทักทายคงจะเป็นสิ่งเดียวที่ฉันนึกออกในช่วงเวลาน่าฉงนแบบนี้

ไม่กลับบ้าน?” เขาถามเสียงเรียบ แบบไม่มองหน้า

รออเล็กซ์กับอลันอยู่น่ะ

ลุก!” เขาส่งเสียงสั่ง จนฉันแปลกใจ “บอกให้ลุก!” 

เขาออกปากสั่งย้ำอีกครั้ง น้ำเสียงเดิม ทำฉันรีบดีดตัวลุกจากม้านั่งแบบไม่มีทางเลือก

กลับบ้าน เดี๋ยวเดินไปส่ง

คำพูดเพียงสั้นๆ ของเขาเผลอทำฉันยิ้มออกมาอย่างลืมตัว อีกทั้งฉันไม่คิดว่าเขาจะพูดอะไรแบบนี้ เพราะอย่างที่รู้ๆ เขามักชอบแสดงความถ่อยและพ่นคำพูดร้ายๆ ใส่ฉันอยู่เสมอ

เพียงแค่คำเชิญชวนของเขาเท่านั้นแหละ มันทำให้ฉันลืมจนหมด ว่าตัวเองควรจะนั่งรออเล็กซ์กับอลันอยู่ที่นี่ เท้าทั้งสองข้างมันก้าวเดินตามหลังผู้ชายคนนี้ไปแบบติดๆ ราวกับมีมนต์สะกด

ตลอดเส้นทาง เราทั้งคู่ไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลย ทั้งที่มันเป็นแบบนี้ปกติ แต่ลึกๆ ฉันกลับอยากจะเป็นฝ่ายชวนเขาคุย... คุยอะไรก็ได้ ที่ไม่ทำให้ตลอดการเดินทางของเราเงียบแบบนี้

วันนี้....นายดูดีมากในสนามแข่ง” สุดท้ายฉันก็ทนต่อไปไม่ไหว เป็นฝ่ายชวนเขาคุยตามคิดในที่สุด

แล้ว?”

ฉันแค่อยากบอกน่ะ” ฉันตอบออกไปงั้นๆ ทั้งที่ความจริงแล้ว ฉันมีอีกหลายๆ สิ่งที่อยากจะพูด รวมไปถึงการที่เขาพยักหน้าในสนามตอนนั้นด้วย...ว่าเขารู้ถึงความคิดของฉันหรือเปล่า

แต่มันก็ล่ม” เขากล่าวออกมาสั้นๆ โดยที่มองตรงไปตามทางตรงหน้า แบบไม่คิดที่จะเหลียวหลังมองมาที่ฉันในตอนนี้ ที่แทบจะเก็บความรู้สึกและความคิดของตัวเองไม่อยู่

ล่มเพราะหมอนั่น” อีกครั้งที่เขาย้ำออกมาน้ำเสียงดูไม่พอใจนัก

นายโกรธอลันเหรอ

เปล่า” เขาเงียบเสียงลงครู่หนึ่ง หยุดเท้าที่กำลังก้าวเดินลงจนคนตามหลังอย่างฉันต้องหยุดชะงักตาม ลูฟส์เหลียวหลังมองฉันเล็กน้อยก่อนจะพ่นวลีสั้นๆ ออกมาสองคำ “แต่เกลียด

คำพูดของเขามันทำให้อดคิดตามไม่ได้ว่าเขาพานเกลียดไม่หมดทุกคนเลยหรือเปล่า จะมีสักกี่คนที่เขาไม่พ่นคำว่าเกลียดแบบนี้บ้าง

นายเนี่ย...เกลียดไปหมดทุกคนเลยนะ

“…”

มีใครบ้างนะ ที่โชคดี ไม่ถูกนายเกลียด” ฉันพยายามพูดให้มันเป็นเรื่องตลก แต่ดูเหมือนว่าคนฟังจะไม่ตลกไปกับมุขขำขันของฉันเลยแม้แต่น้อย

คัสแตนด์หันกลับมาเผชิญหน้ากับฉันตรงๆ สีหน้าของเขาไม่ปรากฏหรือแสดงความรู้สึกใดเฉียดเช่นเคย

ทำไม?” คำถามสั้นๆ ฟังแล้วไม่เข้าใจ ทำฉันจ้องหน้าเขาอย่างนึกสงสัย “ทำไมถึงคิดว่ามันคือโชคดี?”

เพราะวันๆ นายพล่ามแต่คำว่าเกลียด พูดจนฉันชิน จากที่เคยกลัวก็กลับไม่กลัว

แล้วยังไง?” เขาย้อน

ฉันก็แค่พูดน่ะ ฉันอยากให้นายหัวเราะบ้าง เหมือนตอนที่นายเล่นกับลูกหมาป่าพวกนั้น

ฉันยิ้มแน่” เขาเอ่ยขัดด้วยท่าทางจริงจัง “แต่จะยิ้มต่อเมื่อ แวร์วูฟอย่างพวกเธอตายกันหมดโลกแล้วเท่านั้น

คำพูดที่ไม่มีคำว่าเกลียด แต่กลับบอกได้เป็นอย่างดีว่าเกลียดชังพวกแวร์วูฟมากแค่ไหน ไม่ใช่แค่นั้นแต่ในคำพูดของเขามันกลับแฝงไว้ด้วยความแค้นมากมายจนน่ากลัว

ส่วนเธอ...” เป็นอีกหนที่เขาเอ่ยขึ้นจนฉันสะดุ้งไปทั้งกาย เผลอมองหน้าเขากลับไปด้วยท่าทางหวาดหวั่น “ถ้าคิดว่าการถูกฉันบอกว่าเกลียดเป็นเรื่องที่โชคร้าย

...

บอกไว้เลยว่าคำว่ารักหรือชอบ มันก็ไม่ใช่เรื่องที่โชคดี” ฉันเม้มปากลงแน่น พยักหน้ารับในสิ่งที่เขาพูดอย่างเข้าใจ แปลได้ว่าผู้ชายคนนี้ต่อให้ไม่พูดว่าเกลียดแต่เป็นคำว่ารัก มันก็คงจะมีค่าเท่ากันไปเสียหมด พูดก็พูดคือ...เขาไม่มีทางพูดคำว่ารักออกมาง่ายๆ อย่างแน่นอน

กึก...

กรรรรรจ์” เสียงขู่คำรามในลำคอดังขึ้นขัดความเงียบหลังจากที่เราทั้งคู่จบบทสนทนา ขณะที่ลูฟส์ คัสแตนด์หันไปเผชิญกับเจ้าของเสียงนั้นอย่างช้าๆ

หมาป่าขนสีน้ำตาลทองตัวใหญ่ แสดงท่าทางดุร้ายและข่มขู่ทั้งคู่ด้วยเสียงขู่กรรโชกเบาๆ

นัยน์ตาดุร้ายของมันกำลังจับจ้องผ่านคัสแตนด์มาทางฉันอย่างน่ากลัว รู้ไหม ฉันสัมผัสรับรู้ต่อหมาป่าดุร้ายตัวนั้นได้เป็นอย่างดี ว่ามันคือพวกเดียวกับฉัน

พวกแวร์วูฟ!

แฮร่....” เสียงขู่เบาๆ ตอบโต้กลับไปแบบไม่ยอม ดังผ่านไรฟันของผู้ชายเบื้องหน้า เขารีบคว้าตัวฉันมาแบนชิดกับแผ่นหลังของตัวเองอย่างระมัดระวัง โดยที่สายตายังคงจับจ้องไปที่ศัตรูตัวใหญ่เบื้องหน้า

คัสแตนด์...ทำอะไรน่ะ” ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดตอบกลับมา มีเพียงเสียงขู่เบาๆ เท่านั้นที่ยังคงดังไม่หยุด

แวร์วูฟ....พวกนั้นไม่ทำร้ายฉัน นายก็รู้ ฉันกล่าวขึ้นอีกครั้งเสียงตะกุกตะกัก ขณะที่แรงบีบรัดข้อมือดูจะแน่นขึ้นเรื่อยๆ

หุบปากไป” เขากล่าวสวนเสียงนิ่งแบบไม่หันมามอง นัยน์ตาของเขายังคงจ้องประสานกับหมาป่าตัวใหญ่ยักษ์เบื้องหน้าอย่างไม่ลดละ จนกระทั่งสัตว์นักล่าขนาดมหึมา ตัดสินใจพุ่งกระโจนเข้าใส่เราทั้งคู่

ฟึบ!

ความรวดเร็วของคัสแตนด์ที่ดูจะมีมากกว่าหมาป่าร่างใหญ่ ทำให้เขาฉวยตัวฉันกระโดดหลบไปทางป่าสนได้อย่างหวุดหวิด แต่ดูเหมือนสัตว์นักล่าที่ขึ้นชื่อว่าแวร์วูฟ จะไม่หยุดการกระทำของตัวเองอยู่เพียงแค่นั้น มันส่งเสียงหอนโหยหวน พานให้ร่างกายทุกส่วนของฉันเริ่มสั่นสะท้านตามเฉียดเช่นเดียวกับในความฝัน

นัยน์ตาดุร้าย ไม่ประสงค์ดี เลื่อนจับจ้องมาทางทั้งคู่อีกครั้ง ขณะที่อุ้มเท้าขนาดใหญ่ของมันที่เหยียบย้ำลงบนพื้นดินจนคล้ายกับเกิดการสั่นไหว ทว่า ในตอนนั้นเองกลับมีแรงมหาศาลเหวี่ยงตัวฉันพาดขึ้นบนแผ่นหลังนุ่ม แบบไม่ทันให้ตั้งตัว

ลูฟส์ส่งเสียงขู่คำรามตอบโต้ศัตรูเบื้องหน้าท่าทางเหนือกว่า ขณะที่ฉันนั่งอยู่บนหลัง และมันเป็นเวลาเดียวกันกับที่หมาป่าตัวใหญ่ตรงหน้าทำท่าจะพุ่งกระโจนใส่เราทั้งคู่เป็นหนที่สอง

และในตอนนั้นเองที่เท้าทั้งสี่ของลูฟส์ก็เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งอย่างรวดเร็ว เขากระโดดหลบกรงเล็กของสัตว์นักล่าเบื้องหน้าได้อย่างหวุดหวิดอีกครั้ง ทั้งคู่จ้องปะทะสายตากันอยู่ครู่สั้นๆ โดยไม่มีทีท่าจะลดละเสียงขู่แสดงอำนาจข่มกันและกัน

ผลสุดท้าย ลูฟส์ก็เป็นฝ่ายเลี่ยงที่จะโต้ตอบกับศัตรูของตนเอง วิ่งหนีตรงเข้าไปตามเส้นทางป่าสนรกชัฏตรงหน้า

สายลมแรงๆ โถมปะทะเข้าใส่หน้าฉันแบบเต็มๆ ตามการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วของไลแคนท์ มันอดที่จะเหลียวมองดูหมาป่าตัวใหญ่ตลอดเส้นทางที่ลูฟส์พาฉันหนีไม่ได้ และต้องพบกับคำตอบที่สามารถคาดเดาได้ในหัว

เมื่อเบื้องหลัง ห่างออกไปไม่มากนัก สัตว์นักล่าที่แข็งแกร่งกว่าแบบแวร์วูฟส์ กำลังเร่งฝีเท้าตามเราทั้งคู่มาแบบติดๆ

มีเพียงเสียงขู่กรรโชกและเสียงคำรามอย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยงของมันเท่านั้นนั่นแหละ ที่พอทำให้รู้ว่ามันยังเข้าใกล้เราทั้งคู่ไม่ได้มากนัก แถมหมาป่าตัวที่กำลังไล่ล่าเราทั้งคู่นั้น ดูมีท่าทางโกรธแค้นคัสแตนด์เอามากๆ คงเป็นเพราะว่าพวกเขาทั้งสองเผ่าพันธุ์ไม่ถูกกัน

 ขืนฉันอยู่กับลูฟส์แบบนี้มีหวัง หมาป่าตัวใหญ่ไม่หยุดไล่ล่าเขาง่ายๆ แน่ๆ

ลูฟส์....ปล่อยฉันไว้ แล้วหนีไปคนเดียวเถอะ” ฉันกล่าวขึ้นเสียงดังฟังชัด เมื่อสิ้นสุดผลประมวลในความคิด ไม่มีอะไรยืนยันได้หรอกว่าถ้าหากลูฟส์ทิ้งฉันแล้วหนีไปเพียงลำพัง จะทำให้แวร์วูฟตัวใหญ่เบื้องหลังหยุดไล่ล่าเขาลง

แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันมั่นใจมากที่สุดก็คือ หมาป่าที่วิ่งไล่หลังมานั้น มันจะไม่ทำร้ายฉันอย่างแน่นอน

อย่าคิดอะไรโง่ๆ’ เสียงของเขาดังขึ้นมาในหัวอีกแล้ว

ฉันพูดจริงคัสแตนด์ ทิ้งฉันไว้ตรงนี้

หุบปาก’ ตลอด...เขาไม่เคยฟังอะไร และยังคงเผด็จการมาตลอด ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ ทั้งที่ฉันควรจะชินกับนิสัยเหล่านั้นของเขาแล้วแท้ๆ ทว่า ในกายมันกลับร้อนรุ่มคล้ายกับมีใครสุมไฟในอก

โกรธ...ใช่จะเรียกแบบนั้นก็คงไม่ผิด ‘เธอไม่ควรจะขยับตัวไปไหน ฟังฉัน นั่นคือสิ่งที่เธอควรจะทำ!’

เขาไม่มีสิทธิ์สั่งฉัน! คำพูดประกาศก้องของจิตใต้สำนึก โพลงขึ้นจบแทบจะพร้อมเพรียงกับเสียงในนิมิตของลูฟส์ พานทำให้ร่างกายทุกส่วนแสดงการต่อต้านคำสั่งประกาศศิตของเขาโดยอัตโนมัติ

ฟึ่บบ!!

ตุบ!

To Be Continued...
 อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย


ll Character ll




---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่หน้าลูฟส์!

^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,655 ความคิดเห็น

  1. #15025 Audaidaj (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 02:33
    อลันแหงเลยที่เป็นแวร์วูล์ฟตัวนั้น
    #15,025
    0
  2. #15022 iimo_myed (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 22:50
    อลันหึง?
    #15,022
    0
  3. #15021 peporoohjung19 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 22:03
    เฮเลนโดด????
    #15,021
    0
  4. #15019 s/s.m (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 20:22
    รอออออ
    #15,019
    0
  5. #15018 เรฟามีร์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 18:57
    ลุ้นต่อไปปปค้า.
    #15,018
    0
  6. #15017 iamjanee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 18:37
    รออๆๆๆๆๆ
    #15,017
    0
  7. #15016 iamjanee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 18:37
    รออๆๆๆ
    #15,016
    0
  8. #15015 iamjanee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 18:36
    แวร์วูฟตัวนี้คืออลันแน่เลย
    #15,015
    0
  9. #15014 Ns'Blackstone (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 17:48
    งานนี้เฮเลนมีหืออ่ะะะ ลูฟแกคุมเฮเลนไม่ได้แล้วนะจ้ะ
    #15,014
    0
  10. #15013 neuy_neuy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 16:42
    เอ่อ......เฮเลนทำอะไร???
    #15,013
    0
  11. #15012 Far Artittaya (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 16:27
    ถ้าเข้าใจกันแล้วจะสวีทขนาดนี้ แนะนำให้นางเอกหักหลังแวร์วูฟเลยจ้า 555555555555
    #15,012
    0
  12. #15011 Jumjim11 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 15:04
    รอออออออ
    #15,011
    0
  13. #15010 maybee23 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 13:52
    ห่วงก็พูดดิแหมมมม ทำเป็นเข้ม55555
    #15,010
    0
  14. #15009 Itsmint (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 13:13
    น่ารักกกกกกก
    #15,009
    0
  15. #15007 Minrt (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 08:49
    มีไปส่งด้วย น่ารักอะ
    #15,007
    0
  16. #15006 เรฟามีร์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 08:44
    มีจะไปส่ง.
    #15,006
    0
  17. #15005 neuy_neuy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 08:20
    มีไปส่งกันด้วยยยยย
    #15,005
    0
  18. #7756 ลิ่วล้อ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:54
    เจิมมมมมม
    #7,756
    0
  19. #7755 yosee2139 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:54
    เจิมมมม
    #7,755
    0
  20. #7754 ลิ่วล้อ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:54
    เจิมมมมมมมมม
    #7,754
    0
  21. #7753 ลิ่วล้อ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:54
    เจิ มมมมมม
    #7,753
    0
  22. #7752 yosee2139 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:54
    เจิมมม
    #7,752
    0
  23. #7751 natthaporn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:50
    เจิมมมมมมมมม
    #7,751
    0
  24. #7750 natthaporn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:49
    เจิมมมมมมมมม
    #7,750
    0
  25. #7749 natthaporn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:49
    เจิมมมมมมมมม
    #7,749
    0
  26. #7748 natthaporn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:47
    เจิมมมมมมมมม
    #7,748
    0
  27. #7747 Toctopoos (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:46
    เจิมมม
    #7,747
    0
  28. #7746 lolipopnb (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:35
    เจิมมมมม
    #7,746
    0
  29. #7745 kie (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:33
    เจิมมมมมมมมมมมม
    #7,745
    0
  30. #7744 แทมมมี่ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:27
    เจิมค้า
    #7,744
    0
  31. #7743 บุคคลลึกลับ!? (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:25
    เจิมมมม
    #7,743
    0
  32. #7742 Parinya Phuesuchit (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:24
    เจิมมมม
    #7,742
    0
  33. #7741 Parinya Phuesuchit (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:23
    เจิมมมม
    #7,741
    0
  34. #7740 siri (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:23
    เจิมมมมมมมมม
    #7,740
    0