{รีอัพ} EROTIC WOLF ll เรื่องของหมาป่า

ตอนที่ 16 : WOLF15 ll เรื่องของหมาป่าครั้งที่15 {อัพ100%} เรื่องของการเดา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,417
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    26 พ.ย. 59

EP15
-เรื่องของหมาป่าครั้งที่15-


 

จะทำที่ไหนก็ไป

...

แต่อย่ายิ้มโง่ๆ แบบนั้นใส่ฉันอีก คำพูดของเขาแม้มันจะแสดงออกถึงความไม่ชอบใจสักเท่าไหร่ แต่แววตาเพียงวูบหนึ่งที่ฉันได้เห็นมันกลับให้ความรู้สึกตรงกันข้าม

ไม่แน่หรอกนะ...

บางที...บางทีนะบางที

เราสองคนอาจจะสามารถญาติดีกันได้ก็ได้...

 

HAN LERMAN TALK

กลิ่นหอมหวลของฮอร์นแกน มันทำให้ผมรู้สึกสดชื่นในทุกวันที่ลืมตา มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่วันที่เธอย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ในลูนทาวด์แห่งนี้

กลิ่นหอมหวานจากผิวกายของเธอมันทำให้ผมหลงใหลได้อย่างน่าแปลก โดยเฉพาะกับรอยยิ้มสวยๆ ที่เธอชอบแสดงออกเวลาที่เราได้อยู่ใกล้กัน มันทำให้ผมต้องคอยเฝ้ามองเธอแบบไม่คลาดสายตาในทุกๆ วัน รวมไปถึงในตอนนี้...

รอยยิ้มสดใสที่ผมหลงรักและหลงใหล บัดนี้มันกำลังแสดงออกต่อหน้าศัตรูน่าสังเวชอย่างพวกไลแคนท์ เธออาจจะไม่รู้ว่ารอยยิ้มสำคัญๆ แบบนั้นมันไม่เหมาะให้พวกนักล่าชั้นต่ำอย่างลูฟส์ คัสแตนด์ได้ยล

ความสนิทสนมของฮอร์นแกนกับไอ้สวะนั่น มันเริ่มทำให้ผมคลั่งจนแทบจะรอให้ถึงค่ำคืนศักดิ์สิทธิ์ไม่ไหว อยากอาละวาดมันเสียตั้งแต่ตอนนี้ เอาให้ตายกันไปข้างหนึ่ง แต่ว่า...ผมไม่สามารถที่จะทำเรื่องโง่ๆ แบบนั้นในเวลานี้ได้ตามดั่งใจนัก

เฮเลน...อลัน เทรย์เลอร์กล่าวออกมาเพียงสั้นๆ น้ำเสียงของมันแสดงออกถึงความผิดหวังปนความตกใจจนอดไม่ได้ที่จะเหลียวมองด้วยความสงสัย ซึ่งนั่นมันคงจะดีกว่าการที่มองคนของตัวเองเดินเคียงข้างไปกับศัตรูน่าสมเพชนั่น

หมู่นี้สองคนนั่นสนิทกันจนน่าโมโห คิดงั้นมั้ย?” ผมจงใจเอ่ยปากถามเทรย์เลอร์เสียงเรียบ โดยพยายามจับความรู้สึกของมันที่เริ่มแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน

ถ้าให้เดา...มันเองก็คงจะหลงเสน่ห์ฮอร์นแกนเข้าแล้วเหมือนกัน

คนถูกถามไม่ปริปากตอบอะไร เอาแต่ยืนจ้องบุคคลที่ถูกกล่าวถึงทั้งคู่แบบไม่วางตา มือของมันบีบกำแน่น เกร็งจนสั่นอย่างน่าขำ

ไปซ้อมดอดจ์บอลต่อเถอะ” อีกครั้งที่ผมกล่าวชวนมัน โดยที่รู้ดีว่าในหัวของเทรย์เลอร์ตอนนี้กำลังคิดแต่เรื่องของฮอร์นแกน แววตาของมันที่สะท้อนภาพปรากฏเห็นแต่ร่างของสองคนนั้น ขณะเดินไปยังสวนหลังโรงเรียน

ไปก่อนเถอะ เลอร์แมน” เทรย์เลอร์กล่าวออกมาเพียงสั้นๆ น้ำเสียงของมันสั่นเพราะความโกรธ “ฉันคิดว่า...ฉันมีธุระ” มันกล่าวเสริมก่อนจะยอมละสายตาจากคนทั้งคู่ในที่สุด

เทรย์เลอร์หันไปคว้ากระเป๋าเป้ใบใหญ่สะพายข้าง ก่อนจะหันหลังเดินจ้ำเท้าออกไปไม่พูดไม่จา ซึ่งนั่นมันกลับทำให้ผมรู้สึกตลกขึ้นมาในอกอย่างบอกไม่ถูก

จะมีโชว์อะไรให้ดูนะ...” ผมพึมพำถามตัวเองพลางทิ้งตัวลงนั่งบนม้าหินใกล้ๆ เพียงแค่หลับตาผมก็เห็นเธอ...

เฮเลน ฮอร์นแกน รอยยิ้มของเธอยังคงติดตรึงอยู่ในสมอง กลิ่นกายของเธอคล้ายกับเป็นออกซิเจน เพราะไม่ว่าจะสูดหายใจเข้าปอดกี่ครั้งกลิ่นของเธอก็ลอยมาติดอยู่ที่ปลายจมูกได้ทุกที...

อ่า...คิดถูกจริงๆ ที่ไม่ฆ่าเธอตั้งแต่ตอนนั้น เพราะเวลาในตอนนี้ผมเองก็ชักอยากจะครอบครองร่างกายเธอบ้างแล้วเหมือนกัน

 

HELEN HORNGAN TALK

เอกสารงานถูกกางลงบนพื้นสนามหญ้าที่สวนหลังโรงเรียน สถานที่เดียวกันกับเมื่อหลายวันก่อนที่จู่ๆ คัสแตนด์ก็ลุกหนีไป จนพานให้ทำงานไม่สำเร็จ ตั้งแต่มาถึงสวนหย่อมหลังโรงเรียน

เราทั้งคู่ยังไม่ได้ปริปากพูดอะไรออกมาเลยแม้แต่วลีเดียว แต่บรรยากาศมันกลับไม่ได้รู้สึกอึดอัดเหมือนทุกที

ลูฟส์ นั่งหลังชิดกับต้นสนต้นใหญ่ ในท่าชันขาไว้ข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างปล่อยเหยียดยาว ดูสบายอารมณ์ ส่วนฉันน่ะเหรอ ได้แต่นั่งหลังพิงต้นสนต้นเดียวกันอยู่อีกฝั่ง แถมยังต้องคอยลอบมองเขาเหมือนพวกวิกลจริตแบบนี้ยังไงล่ะ

จะเริ่มหรือยัง?” คำถามสั้นๆ ถูกล่าวขึ้นขัดบรรยากาศความเงียบ จนฉันต้องรีบหันมาสนใจกับเอกสารบนพื้นหญ้าอีกครั้ง เพื่อไม่ให้ถูกจับได้ว่ากำลังแอบลอบมองเขาอยู่

อ่า....ข้อแรกเลย คู่ของคุณมีนิสัยเป็นอย่างไร” ฉันลอบมองคนร่างสูงอีกครั้งเพื่อรอคำตอบ ทว่า เขากลับเอาแต่เงียบ เงียบ เงียบแล้วก็เงียบ

คัสแตนด์ ตอบ!” นี่มันคงเป็นเรื่องบ้ามากๆ ที่คราวนี้ฉันเป็นฝ่ายเร่งขอคำตอบจากปากผู้ชายที่พล่ามแต่คำว่าเกลียดใส่ฉันอยู่ตลอดเวลา

ไม่รู้

...

เธอตอบของตัวเองไปก่อน” เพราะเขาว่ามาแบบนั้น ฉันจึงต้องลดสายตาจากเสี้ยวหน้าของลูฟส์กลับมายังเอกสารบนพื้นหญ้า พลางคว้าหาสมุดกับปากกาเพื่อเตรียมตัวกรอกเอกสาร

สมุดเล่มขนาดพอดีถูกวางรองกับพื้นโดยวางเอกสารทับอีกที ในหัวฉันมันกำลังประเมินนิสัยของคัสแตนด์ไม่หยุด ขณะที่มือกำปากกาแบบมั่นคงก่อนจะเริ่มเขียนในสิ่งที่กำลังคิด

คัสแตนด์...

...

เป็นคนนิ่งๆ ไม่ค่อยชอบพูด...ในหัวเหมือนคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา” ฉันพึมพำตามสิ่งที่ในหัวคิดขณะที่มือเขียนระบุลงในแผ่นเอกสาร “เอาแต่ใจ ชอบใช้แต่อารมณ์ จนบางทีฉันไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร เขามักจะทำในสิ่งที่คาดคิดไม่ถึงอยู่เสมอ แต่บางมุมคัสแตนด์ดูเป็นคนที่อ่อนโยน แล้วก็....

หยุดพล่ามไปเลย!” เสียงทุ้มเข้มตวาดเสียงสั่งคล้ายกับไม่พอใจ มือแกร่งปัดปากกาจากมือกระเด็นไปอีกทางจนน่าตกใจ ทำให้ต้องรีบเงยมองเขาในเวลานี้ด้วยความหวาดหวั่นทันที “เขียนบ้าเขียนบออะไรแบบนั้นวะ!”

นายพูดบ้าอะไร!” ฉันแย้งกลับเสียงสูงแบบไม่เข้าใจ “เอกสารมันให้กรอกตามความคิด ฉันก็กรอก นายนั่นแหละเป็นบ้าอะไร!”

คำถามของฉันทำคนถูกถามนิ่ง โดยที่เขายังคงมองค้อนแสดงความไม่พอใจ ซึ่งฉันก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ที่จะพูดต่อเพื่อหวังให้เขาเข้าใจ

 “ที่ฉันกรอกลงไปมันคือความจริงทั้งนั้น นายน่ะเอาแต่ใจ แถมยังชอบใช้อารมณ์จริงๆ เหมือนตอนนี้ที่นายกำลังทำอยู่นี่แหละ

เธอ!”

ทั้งที่นายนิสัยแบบนั้น แต่ทุกครั้งที่นายสัมผัสฉัน...ฉันรับรู้ถึงความอ่อนโยนของนายทั้งๆ ที่กลัว...” คัสแตนด์ชะงักลงเล็กน้อยเมื่อถูกขัดอีกหน “อยู่กับนายแล้ว...บางทีฉันก็รู้สึกอบอุ่น รู้สึกว่านายเป็นคนใจดี ทั้งๆ ที่ฉันกลัวท่าทางของนายมากๆ มันแปลกดีใช่มั้ย

คิดว่ารู้จักฉันดีพอจนสามารถเขียนอะไรตามใจชอบได้ขนาดนั้นเลยเหรอ?” รอยยิ้มถือดีผุดขึ้นทันทีที่เขาพูดแทรกจนจบ ขณะเขยิบตัวเข้ามาใกล้จนฉันต้องเบียดแผ่นหลังนาบกันต้นสนใหญ่ในสภาพชันเข่า

จะทำอะไร...” คำพูดหลุดออกมาจากปากไวพอๆ กับความคิด เมื่อบุคคลตรงหน้าเลื่อนกายเข้ามาใกล้พลางใช้มือข้างหนึ่งยันกับลำต้นของสนเอาไว้แทนหลัก

เดาสิ

เขากำลังจะเล่นตลกกับความคิดของฉัน

ไอ้ที่เขียนๆ มาก็เดาไม่ใช่เหรอ? ลองใช้ความรู้สึกของเธอเดาแบบที่ผ่านมาสิ คำสั่งของเขาทำฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่อย่างยากลำบาก รีบหลุบตาลงต่ำใช้สมุดกับเอกสารปิดบังหน้าตา เพื่อคิดหาคำตอบในสิ่งที่เขาคิดจะทำ แต่เพียงชั่วเดี๋ยวเดียวเท่านั้น ฉันก็ต้องช้อนตาสบกับนัยน์ตาสีสวยคู่นั้นอีกครั้ง คล้ายกับมีแรงดึงดูด

เดาได้ยัง?” คำถามของเขา เริ่มเร่งให้หัวใจฉันเพิ่มอัตราการเต้นได้อย่างน่าแปลก ในหัวของฉันมันมีเพียงแต่ภาพใบหน้าของผู้ชายคนนี้แต่เพียงเท่านั้น

ฉันเดาไม่ได้หรอก ว่าเขาจะทำอะไร...ในเมื่อฉันอ่านใจอ่านความคิดเขาไม่ออกเลยด้วยซ้ำ

ฉะ...ฉันไม่รู้” ลูฟส์ใช้มือดึงเอกสารออกจากมือฉันไปพร้อมๆกับสมุดที่ใช้ปิดบังใบหน้าออกช้าๆ จนกระทั่งสายตาของเราอยู่ในระนาบเดียวกัน

ฉันให้ตอบใหม่” เขายื่นข้อเสนอให้อีกครั้ง ขณะค่อยๆ โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้มากขึ้น มากขึ้น ราวกับจะปั่นป่วนความคิดและอารมณ์ของฉันในตอนนี้ให้แตกกระเจิง

ตอบสิ” เสียงเข้มสั่งเสียงดุซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่ปลายจมูกของเราทั้งคู่ชิดกัน เว้นระยะห่างสายตาไม่ถึงยี่สิบเซ็นติเมตร และฉันเองที่เป็นฝ่ายวอกแวก พยายามหลบตาจากนัยน์ตาคุ่คมเบื้องหน้าทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่มีทางหนีรอด…

ตอบ...” เสียงสั่งของเขามันใกล้มาก ใช่... ใกล้เกินไป จนฉันควบคุมความคิดของตัวเองไม่อยู่

หนะ...นาย...

...

นาย.....จะจูบฉัน...” เสียงของฉันมันสั่นและเบามาก แถมลิ้นยังพันจนคิดว่าเขาไม่น่าจะฟังมันออก คำตอบที่แสนน่าอาย...แต่ฉันกลับรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

เก่งดีนี่” เขาพ่นว่าจาออกมาสั้นๆ รอยยิ้มใจร้ายที่มักได้เห็นอยู่บ่อยๆ กำลังปรากฏอยู่ตรงหน้า ทว่า ความรู้สึกนี่สิ...มันกลับไม่รู้สึกหวาดกลัวเหมือนเก่า

ฉันเดาถูก...อย่างงั้นนายก็เขยิบออกไปได้แล้ว เราจะได้เริ่มทำงานกัน...

ก็เธอบอกว่าฉันจะจูบเธอ...” เขาขัดเสียงเรียบ ไม่แสดงอาการใดๆ ซึ่งมันกลับเป็นฉันเสียเองที่หวั่นไหว “แปลว่าฉันจะจูบเธอ

...

จูบได้ไหม? เฮเลน...

คำถามของเขาฉันควรจะตอบอะไรดีล่ะ?

ฉันฟังสิ่งที่เขาถามได้ไม่ชัดเท่าเสียงหัวใจตัวเองด้วยซ้ำ ถึงจะรู้สึกคิดไม่ตกในสิ่งที่คนตัวใหญ่ถามออกมา แต่ร่างกายนี่สิ มันกลับขยับเองตามใจชอบ พยักหน้ารับคำได้อย่างน่าไม่อาย

รู้อีกที...ริมฝีปากอุ่นที่เอาแต่พ่นคำพูดดูถูกดูแคลนก็ประกบแนบชิดจนแน่นเสียแล้ว

คำว่าเกลียดที่เขาลั่นวาจาใส่ฉันแทบทุกครั้ง มันกลับให้ความรู้สึกตรงกันข้ามกับรสจูบของเขาในเวลานี้เหลือเกิน เพราะมันทั้งอ่อนโยน นุ่มนวลและอ่อนละมุน จนฉันเริ่มรู้สึกสำคัญตัวผิด คิดว่าเขากำลังให้ความสำคัญกับผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นศัตรู

 

วามรู้สึกของมนุษย์เรานี่มันก็ช่างน่าแปลก ได้พบเจอ แปลกใจ หวั่นไหว ติดตาม ตกหลุมรัก มันเหมือนเวียนวนเป็นเขาวงกต ดั่งเช่นความรู้สึกของฉันตอนนี้ที่มีต่อคัสแตนด์

ฉันได้พบเจอคัสแตนด์ครั้งแรกตอนมาที่โรงเรียนแห่งนี้ เรือนผมสีเงินกับนัยน์ตาสีอ่อนที่ต่างออกไป สะกดสายตาให้ฉันมองเขาด้วยความแปลกใจ ราวกับว่าเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน

เขาแสดงท่าทางรังเกียจและปฏิบัติกับฉันเหมือนเป็นศัตรู แต่ในขณะเดียวกันเขากลับใช้คำพูดและท่าทางทำฉันหวั่นไหวตามได้ทุกครั้ง ฉันไม่ได้ติดตามเขา แต่เราก็ได้เจอกันทุกวัน ที่นั่งของเราคู่กัน ยิ่งได้เห็นฉันก็ยิ่งไหวหวั่น มันเพิ่มมากขึ้นในทุกวัน จนกระทั่งความหวาดกลัวและหวาดหวั่นที่มีต่อเขามันหายไป

วันเวลาเดินผ่านไปเรื่อยๆ ในขณะที่ความรู้สึกของฉันมันเปลี่ยนไป แต่นั่นก็ยังไม่ทำให้แน่ใจนักหรอกว่ามันคือความรัก

จะพูดอย่างไรดีล่ะ? ตอนนี้ฉันกำลังสนใจเขาอยู่ล่ะมั้ง...

หลายวันต่อมา...

น้ำ เฮเลน!” เสียงทุ้มเข้มของฮานดังขึ้นพร้อมขวดน้ำดื่มขณะเหมาะมือถูกยื่นส่งมาให้ ขณะที่ฉันกำลังง่วงอยู่กับการรดน้ำเห็ดเพาะในโดมอย่างขะมักเขม้น

ขอบใจนะ” ฉันรับน้ำจากมือเขาด้วยรอยยิ้ม และรีบแกะฝาเปิดออก ยกขึ้นดื่มด้วยความกระหาย

ชมรมเรา คนเยอะขึ้นเนอะว่ามั้ย?” ฮานกล่าวถามขณะกวาดสายตามองไปรอบๆ โดมที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเด็กจากหลายๆ ระดับชั้นมารวมตัวกันเพื่อช่วยกันปลูกเพาะเห็ด ที่ดูจะเป็นปลื้มที่สุดก็คงจะเป็นเอลซ่า เพราะหลายวันก่อนเธอเพิ่งจะมาคร่ำครวญเรื่องที่ชมนี้จะถูกปิด

เนื่องมาจากต้นเดือนหน้าจะมีการจัดการแข่งขัดดอดจ์บอลระหว่างโรงเรียน ทุกชมรมจึงต้องนำเสนอกิจกรรมที่แต่ละชมรมทำกัน แต่ว่า ชมรมเพาะเห็ดแห่งนี้ดันมีสมาชิกรวมอยู่ไม่ถึงหกคน แถมอีกไม่กี่วันก็จะถึงงานแข่งกีฬาระดับโรงเรียนแล้วด้วย นั่นจึงเป็นเหตุให้ครูใหญ่ยื่นคำขาด หากสมาชิกชมรมไม่ถึงยี่สิบคนจะยุบชมรม ฉันที่เป็นหนึ่งในสมาชิกชมรมจึงต้องช่วยเอลซ่าในการหาคนเพิ่มแต่มันก็ดูจะยากเหลือเกินกับชมรมน่าเบื่อๆ

โชคดีที่ในตอนนั้นฮานตอบตกลงเข้าร่วมชมรมเพาะเห็ด แถมยังพ่วงมาด้วยทั้งอลันและอเล็กซ์ จนชมรมเพาะเห็ดดูครึกครื้นมากขึ้น โดยเฉพาะกับเด็กสาว ที่พากันมาเข้าชมรมเพราะเสน่ห์ดึงดูดของฮานกับอลัน

ต้องขอบใจนายที่ยอมตกลงเข้าชมรม” ฉันกล่าวอย่างเสียไม่ได้ รู้สึกตื้นตันที่เขามีน้ำใจขนาดนี้ แต่มันก็อดเป็นห่วงชมรมของเขาอีกชมรมไม่ได้ “แล้วชมรมดาราจักรล่ะ?”

ชมรมดาราจักร ส่วนมากมีแต่สมาชิกครอบครัว มันเยอะพอที่จะไม่โดนปิดแล้วกัน

เฮ้จีบกันอยู่เหรอ?” อเล็กซ์กล่าวกวนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม พลางพิงตัวกับประตูโดมปรายตามองมาที่เราทั้งคู่อย่างสนใจ

ไม่ได้จีบ พูดอะไรอย่างงั้นล่ะ!” ฉันท้วงแบบไม่ค่อยชินคำพูดปนแซวของเธอเท่าไหร่ รีบหันไปมองค้อนเธอทันที

พรุ่งนี่ก็จะสิ้นเดือนแล้ว น่าตื่นเต้นดีนะ อยากให้ถึงวันแข่งไวๆ จัง” เธอกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม คล้ายกับจะทนรอให้ถึงวันงานโรงเรียนไม่ไหว

ดอดจ์บอล โรงเรียนเราต้องชนะอยู่แล้ว” ฮานพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ ทำสีหน้ากวนๆ ใส่อเล็กซ์ที่ยืนอยู่อีกฝั่งจนฉันรู้สึกแปลกใจ

อะไรที่น่าแปลกใจอย่างนั้นน่ะเหรอ?

ก็อย่างเช่นเรื่องความเป็นมิตรยังไงล่ะ ยกตัวอย่างเช่น คัสแตนด์ ที่จัดอยู่ในจำพวกของไลแคนท์ เขาดูจะนิ่งสงบ ไม่ค่อยเข้าหาใคร แถมยังมีมารยาทที่ปฏิบัติใส่คนอื่นอย่างไม่เป็นมิตรนัก

ส่วนมากฉันมักจะเห็นเขาอยู่เพียงลำพังไม่ก็กับผู้ชายที่เคยกวนประสาทฉันเมื่อหลายวันก่อน

ฮานเองก็เช่นกัน ฉันไม่เห็นเขาคบหาสมาคมกับใครนัก ที่ดูจะสนิทสนมเป็นพิเศษก็คงเป็นฉัน อเล็กซ์ อลัน อ้อ...ยังมียัยผิวสีอย่างเจสสิก้ามาด้วยอีกคน นอกจากนั้นฉันก็ไม่เห็นเขาสนิทกับใคร...

อเล็กซ์ พรุ่งนี้จะแข่งแล้ว คืนนี้ฉันขออยู่ซ้อมที่นี่ก่อน....นะ” เสียงเข้มของอลันเงียบหายไปในช่วงท้าย เมื่อสายตาของเขาบังเอิญสบเข้ากับฉันแบบตรงๆ “ฉันไปล่ะ

อลัน...เลี่ยงที่จะคุยกับฉันตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อน ฉันรู้สึกได้ถึงความรู้สึกกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขา พานให้บรรยากาศรอบตัวฉันอึดอัดไปหมด

สาวๆ ฉันขอตัวไปซ้อมดอดจ์บอลก่อน ไว้เจอกัน” ฮานกล่าวยิ้มๆ รีบลุกเดินตามหลังอลันไปแบบติดๆ ทันทีที่พวกเขาคล้อยหลังไป ฉันก็ได้แต่นั่งถอนใจเหมือนคนหมดแรง ลืมไปเสียสนิทว่าที่ตรงนั้นมีอเล็กซ์ยืนอยู่ด้วย

เธอ...เธอทะเลาะกับอลันเหรอ?” เธอถามทันทีที่เห็นท่าทางของฉันในตอนนี้ จ้ำเท้าเร็วเดินเข้าประชิดฉันด้วยสีหน้าห่วงๆ “พวกเธอไม่ได้คุยกันมาเกือบสองอาทิตย์แล้วนะ

ฉันไม่ได้ทะเลาะกับเขา

แล้วทำไมหมอนั่นถึง...” อเล็กซ์เงียบเสียงลง คล้ายกับจะนึกอะไรออก แล้วพูดออกมาอีกครั้ง “สงสัยจะ ‘โรคส่วนตัวสูง’ กำเริบ

เอ๊ะ?”

หมอนั่นน่ะ บางทีก็มีโลกส่วนตัวสูงเกินไป คิดจะไม่พูดกับใครก็คือไม่พูดเลย ถ้าถามหาเหตุผล หมอนั่นคงจะตอบว่าไม่มี ฉันเลยเรียกนิสัยแบบนั้นของอลันว่าโรค

อย่างนี้นี่เอง” ฉันตอบเธอด้วยรอยยิ้ม ปั้นหน้าแสดงออกว่าเข้าใจในสิ่งที่เธอพูด แต่เปล่าเลย...ในอกฉันมันกลับคิดว่า ที่เขาเป็นแบบนี้ มันเพราะตั้งแต่เหตุการณ์ของเย็นวันนั้นแล้วต่างหาก ไม่ใช่แค่ไม่คุย แต่อลันพยายามหลบหน้าฉันอยู่

 

วันต่อมา...

เสียงดนตรีประจำเมืองดังลั่นไปทั่วทุกแห่งตั้งแต่เช้ามืด นั่นเพราะวันสำคัญของเมืองได้มาถึงแล้ว รวมไปถึงงานโรงเรียนและการแข่งขันกีฬาเชื่อมสัมพันธ์ที่คนทั่วทั้งลูนทาวด์และในโรงเรียนต่างตั้งตารอ

เช้านี้ ลุงเฟรดเป็นคนอาสาขับรถพาพวกเราทั้งสามคนไปส่งที่โรงเรียน เห็นว่าเขามีธุระที่ต้องใช้รถคันนี้ตลอดทั้งวัน โดยที่ฉันนั่งอยู่ข้างเบาะคนขับ ในขณะที่อลันกับอเล็กซ์เลือกนั่งที่เบาะหลัง แถมดูเหมือนเขาดูอารมณ์ดีมากเป็นพิเศษ

วันนี้คุณพ่อดูอารมณ์ดีนะคะ เพราะงานโรงเรียนหรือไงนะ?” อเล็กซ์ส่งเสียงถามด้วยความสงสัย และนั่นทำให้คนถูกถามหัวเราะรวนอย่างชอบใจ

มันมีส่วนด้วยอเล็กซ์ แต่ที่พ่อดีใจที่สุดเป็นเพราะ....พ่อกำลังตั้งตารอคนๆ หนึ่งเดินทางมาที่เมืองนี้ต่างหาก

ใครอย่างงั้นเหรอคะ?” ยังไม่ทันที่อเล็กซ์จะได้คำตอบจากปากของผู้เป็นพ่อ รถกระบะเก่าๆ ที่นั่งมาก็หยุดจอดลงที่ลานกว้างของโรงเรียน

ลุงเฟรดหันมายิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองหน้าลูกสาวกับลูกชายสุดที่รักของตัวเอง พร้อมเปิดปากพูดน้ำเสียงติดตลก

พวกลูกลงไปจัดการกิจกรรมของตัวเองก่อนเถอะ เอาไว้พ่อจะพาไปแนะนำ” คนฟังแสดงสีหน้าผิดหวัง ต่างจากฉันที่หลุดหัวเราะเบาๆ พลางเปิดประตูลงจากรถ เพราะมันไม่ใช่เรื่องที่ควรอยากรู้หรือเกี่ยวข้องด้วยนัก ฉันจึงไม่จำเป็นที่ต้องสนใจในสิ่งที่ลุงเฟรดกำลังตั้งตารอ แต่ถ้าให้เดา บุคคลผู้นั้นอาจจะเป็นญาติหรือเพื่อนสนิทของลุงเฟรดก็ได้

เพราะแบบนั้นเองอเล็กซ์จึงต้องจำยอมเปิดประตูลงจากรถ แม้จะมีท่าทีขัดใจมากเท่าไหร่ก็ตาม ส่วนอลันน่ะเหรอ เขาเองก็คงจะคิดเหมือนๆ กับฉัน แถมยังเป็นฝ่ายเปิดประตูลงจากรถก่อนน้องสาวฝาแฝดของตัวเองเสียอีก

วูบหนึ่งที่เราทั้งคู่เผลอมองโต้สายตากันแบบตรงๆ แต่ก็อีกนั่นแหละ เขาเลือกที่จะหันหลบไปทางอื่น คล้ายกับไม่อยากมองยังไงอย่างงั้น

ไปเถอะ” อเล็กซ์กล่าวทันทีที่กระโดดลงจากรถ ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่อลันเดินเร่งฝีเท้าไปยังชมรมของตัวเองโดยที่ไม่รอให้เธอพูดจบด้วยซ้ำ

หมอนั่นน่ะ น่าโมโหชะมัด” อเล็กซ์บ่นอุบ ปรายตามองแผ่นหลังของพี่ชายฝาแฝดของตน แสดงอาการไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน

เขาคงจะรีบไปเตรียมตัวสำหรับการแข่งล่ะมั้ง

ประมาณนั้นมั้ง งั้นเราไปที่ชมรมเพาะเห็ดกันเลยไหม?” เธอย้อนถามแบบไม่มีท่าทีรีบร้อนอะไรนัก

อื้อ… ตลอดเวลาช่วงเช้ามืด ผู้คนในเมือง (ไม่นับรวมเด็กนักเรียน)ดูจะหนาตาตั้งแต่ช่วงเช้า ที่ดูฮอตฮิตที่สุดก็คงจะไม่พ้นสนามกีฬาของโรงเรียน ซึ่งมีตั้งแต่การแข่งขันเชียร์ลีดเดอร์ กีฬาบาสเก็ตบอล ฟุตบอล รวมไปถึงดอดจ์บอล ทุกพื้นที่ภายในรั้วโรงเรียนล้วนเต็มไปด้วยร้านค้าจากผลิตภัณฑ์ของตามแต่ละชมรม ส่วนฉันน่ะเหรอ...

ขายเชื้อเห็ดเพาะจ้า! -_-

 To Be Continued...

 อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย


ll Character ll




---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่หน้าลูฟส์!

^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,655 ความคิดเห็น

  1. #15614 Darkmate (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 20:47
    ทำไมแอบรำคาญฮาน555555
    #15,614
    0
  2. #15033 Psehunna (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 16:53
    ไม่เอาเชื้อเห็ด แต่จะเอาเชื้อคัสแตน 5555555
    #15,033
    0
  3. #15004 Audaidaj (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 02:50
    ไปพนักหน้าตอบรับนี่คือรายยย
    #15,004
    0
  4. #15003 #อากาศไงงิ้🎈 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 00:40
    เจิมค้าาาา
    #15,003
    0
  5. #15002 Minrt (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 23:13
    ทำไม ตอนนี้มีความ มุ่งมิ้งอะ
    #15,002
    0
  6. #15001 Jumjim11 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 21:10
    ได้สิจูบเลย
    #15,001
    0
  7. #15000 moksone45 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 21:05
    ไม่ต้องขอก็ให้จูบคะ555
    #15,000
    0
  8. #14999 เรฟามีร์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 20:38
    ได้ตอบไปซิ.
    #14,999
    0
  9. #14998 peporoohjung19 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 20:10
    จูบได้ค่าาาาา><
    #14,998
    0
  10. #14996 kpnana (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 19:50
    ค้างงงง
    #14,996
    0
  11. #14995 sinsuda1999 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 19:46
    เขินนนนนนนนนนนน><
    #14,995
    0
  12. #14994 neuy_neuy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 19:41
    ช๊อตนี้กูตายยยย!!!
    #ขออนุญาตใช้คำหยาบ
    #14,994
    0
  13. #7028 *O* - - ^ ^ = = TT (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 19:19
    เจิมมมมม
    #7,028
    0
  14. #7027 hope_devilly (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 19:05
    เจิมมมมม
    #7,027
    0
  15. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  16. #7025 Chompoo'z Diiz'z (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 19:05
    เจิมมม
    #7,025
    0
  17. #7024 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 18:52
    เจิมมมมมมมมมมม
    #7,024
    0
  18. วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 18:41
    เจิมมมมมมม
    #7,023
    0
  19. วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 18:40
    เจิมมมมมมม
    #7,022
    0
  20. วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 18:40
    เจิมมมมมมม
    #7,021
    0
  21. #7020 BiShamon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 18:39
    เจิมมมมจ้า
    #7,020
    0
  22. #7019 kie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 18:37
    เจิมมมมมมมมมม
    #7,019
    0
  23. #7018 GreetinG (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 18:36
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #7,018
    0
  24. #7017 GreetinG (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 18:36
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #7,017
    0