{รีอัพ} EROTIC WOLF ll เรื่องของหมาป่า

ตอนที่ 13 : WOLF12 ll เรื่องของหมาป่าครั้งที่12 {อัพ100%} ใกล้กันนิดหนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,039
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    24 พ.ย. 59


EP12
-เรื่องของหมาป่าครั้งที่12-



10.30 น.

คำพูดของคาลวิลเมื่อช่วงสายของวัน ทำให้ผมเก็บไปคิดโดยไม่ต้องสงสัย

มันคงเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ ที่ผมรู้สึกจริงจังกับเรื่องในตอนนี้เป็นอย่างมาก นั่นก็เพราะเวลาที่มีน้อยลงทุกวัน อีกทั้งในตอนนี้ผู้ที่เป็นเจ้าของร่างกายของผู้หญิงบริสุทธิ์ของแวร์วูฟ มันก็คือตัวผมเอง

เสียงจอกแจกจอแจในคลาสเรียนดังก้องในหูจนน่าปวดหัวเหมือนทุกวัน และมันก็ทำให้ผมไม่มีสมาธิที่จะคิดเรื่องของครอบครัวต่อจนจบ แต่ถึงอย่างนั้นผมก็จำเป็นต้องทนกับมันเพื่อให้พ้นผ่านไปแต่ละวันอยู่ดี

ที่นั่งข้างกายผมในคลาสยังเป็นเธอเหมือนเดิม เฮเลนพยายามทิ้งระยะห่างระหว่างเรา ซึ่งลึกๆ ผมรู้สึกว่ามันดีแล้วที่เธอทำแบบนั้น กลิ่นกายของศัตรูจากเนื้อตัวเธอมันทำให้ผมหงุดหงิดทุกทีที่รับรู้และสัมผัสถึงอยู่เสมอ

งานชิ้นนี้ผมอยากให้พวกคุณจับคู่กันในห้องเรียน เพื่อศึกษานิสัยใจคอ ตามหัวข้อทั้งหมดที่มีในเอกสาร

กึก!

ขะ ขอโทษ” เฮเลนกล่าวคำขอโทษแบบรีบร้อนโดยไม่หันมาสบตากับผมแบบตรงๆ เมื่อแขนของเธอบังเอิญชนเข้ากับแขนของผมแบบเต็มๆ แถมเธอยังดูมีท่าทางเกร็งๆ ในทุกครั้งที่เราอยู่ใกล้กัน ซึ่งมันก็ชินตาสำหรับผมไปเสียแล้ว กับท่าทีแบบนี้ของเธอ

นักเรียนจับคู่กันแล้วแยกย้ายกันทำตามแบบสอบถามได้เลย คาบหน้าผมจะสุ่มเลือกงานของแต่ละคนออกมาอ่านหน้าชั้น” สิ้นเสียงคำสั่ง นักเรียนทุกคนต่างเริ่มขยับเขยื้อนตัวออกจากที่นั่ง เพื่อจับคู่กันทำงานตามที่ได้รับ รวมไปถึงผู้หญิงข้างกายด้วยเช่นกัน

เฮเลนขยับตัวลุกจากที่นั่งแบบรีบร้อน เป้าหมายของเธอคงไม่พ้นยัยซื่อบื้อแถวหน้ากระดานนั่นแน่ๆ ซึ่งผมไม่ได้สนใจท่าทางรีบร้อนแบบนั้นของเธอเลยสักนิด ทว่า ร่างกายมันกลับทรยศความคิดในหัว ขยับเคลื่อนไหวคว้าเข้ากับข้อมือเล็กของศัตรูเบื้องหน้าเองอย่างน่าแปลก

ไปไหน?” คำถามสั้นๆ ถูกผมเอ่ยถามออกไป โดยที่เราไม่ได้มองหน้ากัน

จะ จับคู่ทำงาน” เธอตอบเสียงค่อย และเช่นเคย เธอไม่มองหน้าผม

คู่กับฉัน นั่งลง!” ผมออกแรงกระตุกข้อมือเธอเล็กน้อย ซึ่งมันก็แรงพอที่จะทำให้คนตัวเล็กตรงหน้าถอยกลับมานั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิม

สัมผัสอุ่นจากเนื้อกายเธอ มันทำให้ผมรับรู้ได้เสมอว่าร่างกายนี้เป็นของผม ไม่ว่าจะความเป็นจริงหรือความฝัน ซึ่งผมเกลียดมัน!

เกลียดที่สุดในความฝัน ท่าทางและคำพูดของเธอ สีหน้าและรอยยิ้มสวยๆ ที่มักเห็นได้ในความฝัน ทำให้ผมไม่ชอบใจนักจนต้องระบายกับอะไรสักอย่างในความเป็นจริง ผมเกลียดมัน แต่กลับมีความสุขทุกครั้งที่ในหัวนิมิตภาพความฝันงี่เง่านั่น

ตึง!!

เลอร์แมนลุกจากเก้าอี้เสียงดังท่าทางกระฟัดกระเฟียด เสียงขู่คำรามดังขึ้นจากนิมิตในหัว ซึ่งมันเป็นเสียงในนิมิตที่มีเพียงผู้ที่มีสัญชาติญาณเดียวกันเท่านั้นที่ได้ยินและรู้สึกถึงมัน

คู่กับฉันนะ เฮเลน” น้ำเสียงสั่งเชิงตะคอกของเลอร์แมน ทำร่างเล็กที่ถูกรั้งตัวไว้สะดุ้งเฮือก เธอรีบเหลียวมองเลอร์แมนและกล่าวด้วยน้ำเสียงอ้ำอึ้ง

ฮาน....คือฉัน...” เสี้ยวหนึ่งที่เลอร์แมนใช้นัยน์ตาแบบนักล่าจ้องมองผมที่นั่งนิ่ง โดยที่มือยังคงกุมข้อมือเล็กไว้เช่นเดิม ซึ่งผมเลือกที่จะไม่มองแววตาคู่นั้นของมัน แต่กลับเลือกที่จะลุกขึ้นจากที่นั่งพร้อมทั้งเพิ่มแรงบีบข้อมือเล็กแน่นยิ่งขึ้น

ฮอร์นแกน เป็นของฉัน” เสียงขู่กรรโชกในลำคอดังขึ้นอย่างคับแค้นใจขณะที่มันพยายามยืนขวางทางขัดขวางสิ่งที่ผมต้องการจะทำ

ไปเถอะ เฮเลน” ผมจงใจกล่าวขัดเสียงขู่นั่นแบบไม่สนใจพร้อมทั้งออกปากสั่งให้บุคคลที่เป็นเป้าหมายกระทำตามที่ต้องการ

ฮาน...ฉันขอโทษนะ” เสียงของเฮเลนที่กล่าวออกไปแบบรู้สึกผิด ทำให้รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาแบบหาสาเหตุไม่ได้

วูบหนึ่งที่เผลอคิดขึ้นมาในหัวว่าอะไรที่ทำให้เธอรู้สึกผิดต่อเลอร์แมนมากขนาดนั้น เพราะข้อมือที่ถูกศัตรูคว้าเอาไว้ หรือเพราะใจเธออยู่ที่หมอนั่นกันแน่

คนรับฟังแบบเลอร์แมน ดูจะเก็บสีหน้าและความรู้สึกเอาไว้ไม่อยู่ มันกำลังโกรธจัดและพร้อมที่จะลงมือฆ่าผมได้ทันที ถ้าหากที่นี่ไม่ใช่คลาสเรียน เลอร์แมนกำมือแน่นจนสั่น มันเบือนสายตาไปจากเราทั้งคู่แบบเสียไม่ได้ และตะคอกเสียงตอบเฮเลนกลับมาแบบไม่เต็มใจนัก

ตะ ตามใจ!”

ไปเถอะ” ผมจงใจเอ่ยแทรกบรรยากาศอึดอัดของคนทั้งคู่ลง โดยที่มือยังคงกำข้อมือเล็กเอาไว้แน่น ขณะที่มืออีกข้างคว้าเป้มาไว้กับตัว เพื่อเตรียมตัวเดินออกจากสถานการณ์งี่เง่านี่

จะไปไหน?” น้ำเสียงหวาดหวั่นถามขึ้นแบบนึกสงสัย

ทำแบบสอบถาม” ผมเงียบเสียงลงเพื่อเว้นช่วง เหลือบมองเลอร์แมนที่ดูโกรธจัดบนที่นั่งของตัวเองพร้อมด้วยรอยยิ้มแบบผู้เหนือกว่า “ทำกันแค่สองคน

เมื่อพูดจบ ผมก็ไม่รอช้าที่จะดึงร่างของเฮเลนให้ลุกเดินตามออกมา ทว่า เธอกลับรั้งตัวไว้เล็กน้อยเพื่อเก็บข้าวของของตัวเองลงกระเป๋าสะพายข้าง ก่อนจะเดินตามแรงดึงของผมมาในที่สุด

นี่มันก็คงจะเพียงพอที่จะแสดงให้เลอร์แมนรู้ว่าใครคือ บุคคลที่เป็นเจ้าของร่างกายของเฮเลน เท่านี้มันควรจะเพียงพอแล้ว...แต่ว่าความรู้สึกลึกๆ มันยังบอกว่าไม่ใช่ มันควรต้องทำมากกว่านี้

แล้วมันคืออะไรล่ะ?

 

ทันทีที่เราทั้งคู่เดินออกมาจนพ้นสายตาของเลอร์แมน ผมจึงตัดสินใจปล่อยมือออก และเป็นฝ่ายเดินนำไปตามทางเดินโดยไม่พูดอะไร ขณะที่เฮเลนเองก็เดินก้มหน้าก้มตาตามมาแบบเงียบๆ

เธอไม่คิดจะพูดอะไร เฉกเช่นกับที่ผมไม่อยากจะพูดกับเธอ เพราะมันไม่มีอะไรต้องพูด เพราะไม่ควรพูด เราทั้งคู่จึงเงียบ ตลอดเวลาที่ผมเดินพาเธอไปยังจุดหมาย ซึ่งสวนหลังโรงเรียนคือสถานที่ที่ผมเลือกที่จะพาเธอมา

ที่แห่งนี้ค่อนข้างเงียบ ไม่มีผู้คนเดินพลุกพล่านให้น่ารำคาญใจเหมือนกับที่ต่างๆ ในโรงเรียน

ฟึ่บ!

ผมเอนตัวนาบกับพื้นหญ้าทันทีที่มาถึง ส่วนเฮเลนยังคงยืนนิ่งมองผมอยู่แบบนั้น โดยไม่พูดอะไร มันน่าหงุดหงิดกับท่าทีแบบนั้นของเธอเหลือเกิน จนอดไม่ได้ที่ต้องปริปากพูดอะไรสักอย่าง

ไม่นั่ง?”

นั่ง!” เธอแย้งกลับเสียงดัง พร้อมทั้งทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นหญ้าทันที โดยทิ้งระยะห่างของเราทั้งคู่เอาไว้เกือบสองช่วงแขน

ไกลไป

“…”

เขยิบเข้ามาใกล้กว่านี้” ผมสั่งโดยเหลือบมองท่าทีของเธอแบบไม่ละสายตา เฮเลนลังเลที่จะทำตามคำสั่งในตอนแรก แต่สุดท้ายเธอก็ยอมเขยิบตัวเข้ามาใกล้ผมในที่สุด

ทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกันเพียงสองคน ผมรับรู้ได้เพียงบรรยากาศแสนอึดอัดที่แผ่ออกมาจากเธอรวมไปถึงผม มันไม่แปลกอะไรอยู่ เพราะคงไม่มีใครจะรู้สึกดีหากต้องอยู่ใกล้กับบุคคลที่เป็นศัตรูหรอกจริงไหม?

แต่ถึงอย่างนั้น ทุกอิริยาบถ ทุกการเคลื่อนไหว ทุกลมหายใจของบุคคลที่เกลียดนักหนาก็ยังคงอยู่ในสายตาของผมอยู่ดี จนกระทั่งเฮเลนหยิบเอกสารที่ได้รับมาจากอาจารย์ขึ้นมา กางออกกว้าง จนปิดบังดวงหน้าสวยๆ ของเธอจนมิด ซึ่งมันทำให้มองไม่เห็นแววตาลังเลคู่นั้น

ไม่เห็นแม้แต่สีหน้าของเธอที่กำลังแสดงออกในเวลาปัจจุบัน จนผมต้องลุกขึ้นนั่ง พลางใช้นิ้วเกี่ยวกระดาษแผ่นนั้นร่นลงเล็กน้อย

อะ!” เธออุทานเสียงดัง ท่าทางตกอกตกใจ ทันทีที่เหลือบตาสบเข้ากับผมแบบพอดิบพอดี พร้อมด้วยคำถามสั้นๆ “จะ...จะทำอะไร!”

ไม่ได้จะทำอะไร

...

แค่อยากมอง” คำพูดแสนธรรมดา ทว่ากลับทำให้คนฟังแสดงท่าทางแปลกๆ ใบหน้าขาวเนียนของเธอเริ่มขึ้นสีอ่อนเจือจาง เพียงครู่เดียวก่อนเธอจะละสายตาไปจากระยะสายตาของผม

นี่ไม่ใช่การพูดโกหกหรือหลอกลวง ผมก็แค่อยากจะมองหน้าเธอชัดๆ เหมือนทุกทีที่ได้อยู่ใกล้ๆ

อยากมองจนกว่าจะเข้าใจ ว่าแท้จริงแล้วผู้หญิงคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ในหัว อยากรู้สึกถึงท่าทางหวาดเกร็ง สีหน้าหวาดหวั่น น้ำเสียงหวาดกลัวเท่านั้นเอง

ยามที่มองหน้าเธอได้ไม่ชัดเจน มันคล้ายกับว่าเธอไม่ได้อยู่ในสายตา มันทำให้ผมไม่สามารถเห็นท่าทางกระงกกระเงินแบบนั้นของเธอ แต่นั่นไม่ได้หมายถึงผมอยากให้เธออยู่ในสายตาหรอกนะ...

ก็แค่เพียงชอบที่เธอแสดงอาการและท่าทางแบบนั้นราวกับรู้ว่าใครคือผู้เหนือกว่ามันก็เท่านั้นเอง

ยิ่งผมเขยิบตัวเข้าไปใกล้เธอเท่าไหร่ ดูเหมือนเฮเลนก็ยิ่งพยายามขยับตัวออกห่างผมมากเท่านั้น ทุกที...แบบนี้ทุกที มันน่าโมโหจนพลั้งปากถามออกไปแบบไม่เข้าใจ

เธอกลัวอะไร?”

เปล่า...

แล้วขยับหนีเพื่อ?”

ฉันเปล่าหนีนาย” เธอพยายามแก้ตัวด้วยคำพูดโง่ๆ มีแค่ลิงไร้สมองเท่านั้นแหละที่จะเชื่อ แต่เพราะว่าผมไม่ใช่ลิงจำพวกนั้น

นั่นจึงทำให้ผมรีบเอื้อมมือฉวยแขนทั้งสองข้างของเธอเอาไว้แน่น ซึ่งมันสามารถพิสูจน์ได้ทันที ว่าเธอกำลังโกหกผ่านคำพูด เพราะสีหน้าและเนื้อกายของเธอในตอนนี้นี้มันกำลังบอกชัดว่าเกรงกลัว

ไหนบอกว่าไม่กลัวไง?”

...

แต่ร่างกายของเธอมันสั่น

อย่ามาพูดบ้าๆ ฉันจะกลัวนายไปทำไม?” เธอย้อนเสียงอ่อน แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเธอกำลังพูดความจริง

กลัวฉันจะทำอะไรเธอเหมือนคืนนั้นอีกหรือไง?” คำถามหยั่งเชิงถูกพ่นออกมาทันทีแบบไม่ต้องคิด ทำคนฟังเงียบนิ่งลงทันตา ซึ่งนั่นคงแปลว่าผมคิดถูกแล้ว “ลืมไปแล้วหรือไง ว่าเราจับคู่กับเพื่อศึกษานิสัยของกันและกันอยู่

ถ้าอย่างนั้นนายก็ปล่อย

แล้วถ้าไม่ปล่อย?” ผมย้อน

คนถูกถามไม่ตอบ แต่เลี่ยงที่จะมองหน้า มันเป็นแบบนี้ทุกทีที่เราปะทะกันแบบตรงๆ เธอดูไม่เหมือนศัตรูที่น่าเกรงขามของไลแคนท์เลยสักนิด อ่อนแอ แถมยังตัวสั่นเป็นลูกนก เหมาะเป็นเหยื่อมากว่าผู้ล่าเสียอีก

สั่นแบบนี้คือ? กลัว?”

ฉันบอกว่าไม่ได้กลัว” เธอเถียงน้ำเสียงตะกุกตะกักแบบไม่มองหน้า

โกหก!” ผมตวาดเสียงใส่เธอเสียงดัง จนคนตัวเล็กสะดุ้งแต่มันน่าแปลกที่เธอไม่ได้แสดงอาการขัดขืนเหมือนทุกทีที่ถูกแตะเนื้อต้องตัว ยิ่งเป็นแบบนั้น มันก็ยิ่งเพิ่มความหงุดหงิดภายในหัว

ทำไม? คงเป็นคำถามเดียวที่มีตอนนี้ มันอาจจะฟังดูงี่เง่า ที่ต้องนั่งคิดเล็กคิดน้อยเพียงแค่การกระทำของเธอมันต่างออกไป ทั้งที่มันไม่ควร

เฮเลนเหลือบมองหน้าผมอีกครั้ง แววตาของเธอต่างออกไป คล้ายกับพยายามปั้นหน้านิ่ง ให้ต่างจากคำถามที่ถูกถาม

มองหน้า?” คำถามเชิงหาเรื่องถูกพ่นออกมาทันที โดยที่อีกฝ่ายยังคงจับจ้องสายตาผ่านลึกเข้ามาในนัยน์ตาของผมแบบนั้น

มองทำไม?” อีกครั้งที่ผมกล่าวถามออกไปเสียงหนักแน่น โดยที่รู้ตัวดีว่ากำลังหาเรื่องเธออยู่

เพื่อให้นายรู้ว่าฉันไม่ได้กลัว

หึ!” เสียงหัวเราะดังหึ ทำคนตรงหน้าเริ่มแสดงสีหน้าหวาดหวั่นออกมาอีกครั้ง “อย่างงั้นน่ะเหรอ?” 

ผมรู้ว่าเธอโกหก ต่อให้เธอปั้นสีหน้าหลอกผมให้ตาย ผมก็ยังเชื่อว่าเธอโกหกอยู่ดี เธอทำแบบนี้เท่ากันว่าเธอพยายามจะเอาชนะผม ซึ่งไม่มีทางที่เธอจะชนะผมได้ ผมไม่มีทางให้ศัตรูอย่างแวร์วูฟเอาชนะไลแคนท์ได้ทุกเรื่องหรอก

หนะ นายจะทำอะไร!” เธอแค่นเสียงถามด้วยน้ำเสียงตกใจไม่ต่างจากสีหน้านัก ทำท่าจะขยับตัวหนี แต่โชคร้ายที่ฝ่ามือของผมดันบีบรั้งต้นแขนทั้งสองข้างของเธอไว้แน่น

จะดูไง ว่ากลัวอยู่หรือเปล่า” สิ้นเสียง ผมจงใจเลื่อนใบหน้าของตัวเองเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น ทีละนิด ทีละนิด จนสามารถรับรู้ถึงกลิ่นอายจากเนื้อกายเธอได้ชัดเจนขณะที่เธอทำได้เพียงแค่หลับตาลงราวกับกลัวอะไรบางอย่าง

ร่างของเธอมันสั่นอย่างต่อเนื่อง แรงขึ้น แรงขึ้นจนผมรู้สึกตามได้ เหมือนตอนที่เราอยู่บนบ้านหลังเล็กบนหน้าผาน้ำตกไม่มีผิด

ดวงหน้าเรียวสวย ส่วนประกอบทุกส่วนบนดวงหน้าดวงนี้ดูดีไปหมดทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นจมูก ดวงตา หรือริมฝีปาก กลิ่นกายของเธอแม้มันจะไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่เพราะมันเต็มไปด้วยกลิ่นกายของพวกศัตรู แต่ว่า มันกลับดึงดูดให้หยุดมองเธออยู่แบบนี้ มองและสัมผัสมันใกล้ๆ แบบนี้

ผมเลื่อนหัวแม่โป้งสัมผัสกับริมฝีปากอิ่มของเธอเบาๆ จนร่างกายเธอสั่นรุนแรงขึ้น ทุกคราที่ฝ่ามือเลื่อนละไปตามโครงหน้าสวยอย่างเบามือ

เธอมักจะแสดงอาการเกร็งๆ ออกมาทุกครั้ง จนแทบจะหยุดความคิดในหัวที่อยากจะทำอะไรสักอย่างกับเธอเอาไว้ไม่ได้ เพื่อแสดงความเหนือกว่า แสดงความเป็นเจ้าของ

จะเรียกอะไรก็ช่างมันเถอะ และก่อนที่ริมฝีปากของเราทั้งคู่จะแนบชิดเป็นหนึ่งเดียวกัน ความรู้สึกลึกๆ ของผมมันกลับร้องขอออกมาเสียงดังว่าอยากจะซึบซับใบหน้าสวยๆ ของเธอให้เต็มที่เสียก่อน

มันเหมือนกับความฝัน...” คำพูดของเธอทำผมชะงักมือลงเล็กน้อย เธอยังคงพูดต่อโดยที่หลับตาไว้แบบนั้น “ในฝันเมื่อคืนนายทำแบบนี้กับฉัน

ฝันเหรอ? ใช่...ฝันเมื่อคืน ฉันก็ทำแบบนี้กับเธอ

นายไม่พูดอะไรเหมือนในตอนนี้แล้วนายก็จูบฉัน

ใช่...ฉันทำแบบนี้กับเธอในฝันเมื่อคืน ฉันจูบเธอและรู้สึกต่อเธอด้วยความรู้สึกที่น่าสมเพชที่สุดที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับศัตรู

ในฝัน...นายอ่อนโยนมาก จนฉันแปลกใจ มันต่างจากทุกครั้งที่เราเจอกัน” เธอยังคงพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ขณะที่ร่างกายเธอเองก็สั่นตามไปด้วย “เพราะความเป็นจริงนายดูเกลียดฉันมาก มันคงจะจริงถ้าหากจะยอมรับว่า ความจริงแล้วฉันกลัวนาย

...

ฉันกลัวสายตาของนาย กลัวทุกอย่างที่นายคิดจะกระทำต่อฉัน...” ในหัวของผมมันขาวโพลนไปหมด ไม่เคยคิดว่าจะได้ฟังอะไรทำนองนี้จากปากของเธอ เธอที่มีท่าทีลังเลและหวาดเกร็งอยู่ตลอดเวลา เหมือนจะกล้าและเหมือนจะไม่กล้า เอาเข้าจริงผมไม่เคยเดาใจเธอออกเลยว่ากำลังคิดอะไร

แม้กระทั่งเรื่องในตอนนี้ที่เธอกำลังพูดอยู่ คำพูดที่ตอกย้ำว่าผมชนะเธอมาตลอด ทั้งที่ต้องการจะฟังอะไรแบบนั้น แต่พอได้ฟังเข้าจริงๆ มันกลับรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเสียได้

เพราะว่าแบบสอบถามที่ได้มา มันเกี่ยวกับนิสัยของคู่ที่ร่วมทำ ฉันจึงอยากพูดให้นายเข้าใจ ถ้าหากมันพอจะทำให้ฉันเข้าใจความคิดนายมากขึ้น...

...

ช่วยเลิกมองฉันเป็นศัตรูสักครู่หนึ่งได้หรือเปล่า...อื้อ...” ริมฝีปากอิ่มของเธอถูกทำให้เงียบเสียงลงทันทีโดยไม่รอให้พูดจนจบ

ผมไม่อยากฟังอะไรมากไปกว่านี้แล้ว ไม่อยากที่จะต้องคิดตามคำพูดของเธอ ผมไม่อยากแสดงท่าทางหงุดหงิดทุกครั้งที่เธอพูดอะไร

อื้อ....” เสียงอื้อในลำคอของเธอ มันทำให้รู้สึกอย่างจะขยี้ร่างมันเสียในตอนนี้ ให้สมกับที่เธอทำให้ผมกลายเป็นใครอีกคนที่ไม่เข้าใจความคิดของตัวเอง

ติดอยู่ที่ว่าเวลาในตอนนี้มันยังไม่เหมาะสม อยากจะทำอะไรสักอย่างให้เธอหายไปจากสายตา แต่ว่า...

มันก็เป็นแค่เพียงความคิดวูบหนึ่งแต่เพียงเท่านั้น

To Be Continued...

 อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย


ll Character ll




---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่หน้าลูฟส์!

^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,655 ความคิดเห็น

  1. #14962 PPkamsalapao (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 20:56
    รออออ เมื่อไหร่ พระจันทร์จะเต็มดวงน๊าาาาา อยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจัง #รีบมาเด้อออรออยู่
    #14,962
    0
  2. #14959 aumaaa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 14:27
    เอะอะจับจูบๆละจ้ะ ยังไม่รู้ตัวอีก 555555
    #14,959
    0
  3. #14958 warintornn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 13:31
    จะทำไรเอ่ยยยยย
    #14,958
    0
  4. #14957 neuy_neuy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 12:52
    โอ้ยยยยย!!!! หลงจนโงหัวไม่ขึ้น นิยายเรื่องนี้
    #14,957
    0
  5. #14956 peporoohjung19 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 10:40
    บอกคาลวิลไปว่าไม่ทันแล้ววว ลูฟหลงรักเฮเลนไปแล้วจ้าาาา
    #14,956
    0
  6. #14955 Jumjim11 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 09:28
    ีรอจ้าาาาาาาา
    #14,955
    0
  7. #14954 neuy_neuy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 06:03
    ุถ้าไม่มาต่อจะลงแดงตายแล้ววววว 555555
    #14,954
    0
  8. #14953 Audaidaj (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 03:06
    ไอปากไม่ตรงกับใจแบบนี้พลาดท่าเสียทีมานักต่อนักแล้วที่รัก
    #14,953
    0
  9. #5780 เป๊ปซี่น้อย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 17:41
    เจิมมมม
    #5,780
    0
  10. #5779 I'm Starlight (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 17:40
    เจิมมมมมมม
    #5,779
    0
  11. #5778 เป๊ปซี่น้อย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 17:40
    เจิมมมม
    #5,778
    0
  12. #5777 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 17:37
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #5,777
    0
  13. #5776 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 17:37
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #5,776
    0
  14. #5775 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 17:37
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #5,775
    0
  15. #5774 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 17:37
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #5,774
    0
  16. #5773 noontop (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 17:36
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #5,773
    0