LIPSLIE พันธการร้าย ซ่อนรัก

ตอนที่ 6 : LIPSLIE :: EP.05 ll ความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,077
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    4 พ.ย. 57

EPISODE 05




 

 

 

    วันต่อมา..

          ผมแบกร่างตัวเองมาที่มหาลัยในตอนเกือบบ่าย เพราะมีนัดส่งงานกับอาจารย์ประจำภาควิชา มันน่าแปลก ที่วันนี้มหาลัยค่อยข้างเงียบผิดปกติ ที่นั่งประจำก็ไม่มีใครนั่งรอเหมือนทุกที จนอดสงสัยไม่ได้ว่าไอ้เคมป์ ไอ้ทัพบก หายหัวไปไหนกันหมด

         

ผมหยุดยืนอยู่หน้าทางเข้าคณะ หยิบสมาร์ทโฟนเครื่องแพงขึ้นเลื่อนหาเบอร์ของไอ้เคมป์เป็นอันดับแรก แล้วกดโทรออก

 

          [ ขอโทษค่ะ หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ ]

 

          “Damn!” ผมสบถเสียงดัง อย่างขัดใจ ก่อนเลื่อนหาเบอร์ของไอ้ทัพบกเป็นคนที่สอง และดูเหมือนว่ามันสองตัวจะนัดกันปิดเครื่องยังไงอย่างงั้น

 

พวกมันไปไหนกันวะ? คงเป็นประโยคเดียวที่อยู่ในหัวเวลานี้

 

เพราะว่าติดต่อใครไม่ได้ ผมจึงตัดสินใจเดินเข้าตึกคณะเพียงลำพัง แต่ยังไม่วายหยุดกวาดสายตามองหาเพื่อนร่วมคณะทั้งสองคน ซึ่งดูไม่มีวี่แววพวกมันโผล่หัวเข้ามาที่ตึกขณะเลยแม้แต่เงา ช่างเหอะ! ก็แค่จะมาส่งงานแล้วกลับไปนอนต่อก็แค่นั้น

         

 ห้องอาจารย์ประจำภาคคณะ คือสถานที่ที่ผมพาตัวเองมาเพื่อยื่นงานในมือส่งเก็บคะแนน แต่ว่า ภายในห้องผมกลับพบร่างบางของบุคคลที่ผมคุ้นตาดี เธอดูมีสีหน้าเคร่งเครียดขณะกำลังคุยกับอาจารย์ประจำภาควิชาที่ดจะมีสีหน้าไม่ต่างกันนัก

 

          ผมทำเป็นเดินไม่รู้ไม่ชี้ตรงไปยังโต๊ะอาจารย์พร้อมทั้งวางงานที่เตรียมมาในมือลงแบบเงียบที่สุด เพื่อไม่ให้เป็นที่สนใจของคนทั้งคู่ และรีบหันหลังเร่งฝีเท้าเดินออกจากห้อง

 

          ปฐพี คุณจะรีบไปไหน?เสียงดุดันที่ผมโคตรเบื่อดังทักขึ้นจนต้องหยุดฝีเท้าลง เหลียวหลังมองอาจารย์พร้อมด้วยรอยยิ้มเจื่อนๆ

 

          จะกลับหอครับ

 

          “คุณทำงานอะไรมาส่งฉัน?อาจารย์ส่งเสียงถามพลางหยิบงานตรงหน้าขึ้นมาดู แกขยับแว่นสายตาเล็กน้อย เหลือบมองมาทางผมอีกครั้ง งานแบบเนี่ย นี่มันงานระดับเด็กอนุบาลชัดๆ คุณคิดว่าฉันจะให้คุณผ่านหรือเปล่าคุณปฐพี?

 

          เบื่อฉิบ

 

          ช่วยไปแก้งานทั้งหมดมาใหม่ หัวคุณไร้ความสร้างสรรค์ขนาดนั้นเชียวเหรอคุณปฐพี

 

          ผมกรอกตาไปมากับสิ่งที่อาจารย์แกบ่น ผมฟังคำพูดพวกนี้เกือบจะร้อยรอบสำหรับงานชิ้นเดิมๆ ที่ต้องแก้ซ้ำไปซ้ำมาอย่างไม่รู้จักจบสิ้น และในตอนนั้นเอง ที่สายตาของผมกลับต้องหยุดอยู่ที่ดวงหน้าสวยๆ และสายตาดูถูกดูแคลนของวันใหม่

 

เธอจ้องมาที่ผม ก่อนเบือนหน้าหลบ เมื่อผมจ้องเธอกลับไป

         

ฟังฉันอยู่หรือเปล่าคุณปฐพี?

 

          ฟังครับๆผมตอบแบบส่งๆ ก้าวขาเดินกลับไปที่โต๊ะอาจารย์อีกครั้งเพื่อเก็บงานทั้งหมดที่เพิ่งส่งไปคืนไว้กับตัว

 

          วันใหม่เหลือบหางตามองผมอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้ดูเหมือนว่าเราจะจ้องสู้ตากันอยู่ครู่สั้นๆ ก่อนที่เธอจะหลบสายตาและพูดคุยกับอาจารย์อีกครั้ง

 

          บางคนก็แปลกนะคะอาจารย์ หัวไม่มาทางด้านนี้แต่ก็ยังจะลงเรียนสาขาที่ตัวเองไม่ถนัด

 

          ยัยนั่น จงใจว่ากระทบผม!

 

          “แบบนี้แหละลูก นักศึกษาส่วนใหญ่ได้อะไรก็เลือกเรียนแบบนั้นไปก่อน ไม่คิดถึงอนาคตกับความสามารถของตัวเอง แค่มีที่เรียนก็พอ

 

          “หนูก็คิดแบบนั้นค่ะเธอยิ้มเหยียดๆ ช้อนตามองผมเพื่อให้รู้ตัว

 

          บางคนเขาอยากเรียน แต่ไม่ถนัดสาขาเรียนก็มีผมแทรกขึ้น ยกยิ้มให้สิ่งที่ตัวเองกำลังพูดออกไป พลางม้วนแผ่นงานในมือให้เป็นทรงกระบอกเพื่อที่จะถือได้ง่าย มันเหมารวมกันไม่ได้หรอก

 

          “แต่ฝีมืองานเขี่ยเส้นของนายมันห่วงเกินกว่าที่เด็กมหาลัยจะทำกันนะ

 

          “อ๋องั้นเหรอ?

 

          “ใช่!”

 

          “เก่งนักทำไมไม่มาสอนฉันซะละ?

 

          “ความคิดของคุณปฐพีความคิดดีนะ ฉันเห็นด้วยเสียงของอาจารย์ภาควิชา ทำวันใหม่ที่กำลังจะอ้าปากต่อความเงียบลง เธอเหลือบมองอาจารย์กลับไปด้วยท่าทางตกใจ ไหนๆ คุณมัลลิกาก็จะอยู่ช่วยอาจารย์เช็คงานด้วย ทำไมไม่ให้คุณปฐพี แก้งานของตัวเองที่นี่เสียเลยล่ะ?

 

          “ตะ...แต่

 

          “เพื่อนกันคุณควรจะช่วยเหลือกัน เพื่อที่จะได้จบรุ่นพร้อมกัน คุณไม่คิดว่ามันดีกว่าเหรอคุณมัลลิกา

 

          วันใหม่หน้าซีดเผือดทันทีที่ได้ฟังความคิดเห็นอย่างนั้น ต่างจากผมที่ดูจะยินดีที่สุดถ้าหากว่าจะได้รับการช่วยเหลือจากเธอ ก็แค่ประชดน่ะ!

 

          ผมหัวเราะออกมาเบาๆ แบบคนมีความสุข หรี่ตามองคนตัวเล็กที่เริ่มแสดงสีหน้าเคร่งเครียดกว่าเก่า

 

          คุณมัลลิกาผมจงใจเรียกชื่อจริงของเธอ โดยยังคงรอยยิ้มเอาไว้อย่างเก่า

 

          “อะไร!”

 

          “ออกไปซื้อกระดาษเป็นเพื่อนทีดิ J

 

WANMAI TALK

          ซวย! มหาซวย! โคตรซวย!!!

 

ไม่รู้จะหาคำพูดไหนมาเทียบได้กับสถานการณ์ในตอนนี้ดี ดูเหมือนไอ้ตัวต้นเหตุจะไม่ได้รู้สึกอะไรเฉียดเช่นเดียวกับฉันเลยแม้แต่น้อย เขาไม่แม้แต่จะรู้สึกอะไรในสิ่งที่ตัวเองก่อไว้ไม่ว่าจะครั้งไหนๆ รวมไปถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นห้องเขาเมื่อวาน

         

แผ่นดินผิวปากแบบคนสบายอารมณ์ เดินประกบหลังฉันจนแทบจะชิดคล้ายกับว่าจะเข้าสิงร่างยังไงอย่างงั้น -_- บอกได้คำเดียวว่าอึดอัด ทุกๆ ความรู้สึกที่บวก ลบ คูณ หาร ออกมาได้ผลลัพธ์ว่าไม่ชอบ ต่างประดังประเดฉันแทบจะจุกอกตาย

 

          ยิ่งฉันเดินเร่งฝีเท้าหนีห่างเขาเท่าไหร่ เขาเองก็ยิ่งเร่งฝีเท้าตามติดฉันมากเท่านั้น จนกระทั่งเราทั้งคู่ก็มาหยุดอยู่ที่ห้องสวัสดิการขายเครื่องเขียนในที่สุด

 

          “หยุดทำไม?คำถามโง่ๆ ที่ลอดออกมาจากปากคนตัวสูงตรงหน้า ทำฉันกอดอกถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย พูดตอบกลับไปด้วยถ้อยคำสั้นๆ

 

          โง่!”

 

          “ด่าอีกแล้ว?

 

          “เออ!”

 

          “พูดดีๆ ไม่เป็นไง?

 

          “พูดดีๆ กับคนอื่นน่ะพูดได้ แต่กับนายไม่!”

 

          “ทำไม?เขายกยิ้มจ้องหน้าฉันด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ กลัวโดนแบบเมื่อวานอีกหรือไง?

 

          “นาย!!” ฉันกัดฟันกรอด ใบหน้ามันร้อนฉ่าไปหมด เมื่อถึงเหตุการณ์ในตอนนั้นที่เขาพยายามรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวภายในร่างกายของฉัน พร้อมทั้งง้างมือขึ้นสูง เมื่อมันสุดจะทนกับคำพูดจาห่ามๆ ของคนตรงหน้า

 

          ฟึบ!

 

          แผ่นดินพุ่งมือเข้าคว้าข้อมือฉันแน่น รอยยิ้มหวานเคลือบยาพิษกระตุกยิ้มยันแบบพอใจ

 

          เธอตบฉันได้แค่สามครั้งเท่านั้นแหละวันใหม่

 

          “....หมะ หมอนี่!

 

          “แต่ถ้าอยากตบมากกว่าสามครั้งเธอควรจะหาอะไรมาแลก

 

          “ปล่อย!”

 

          “อะไรที่น่าเหนื่อยกว่าเมื่อวานนี้เขาหัวเราะหึออกมาเบาๆ และยอมปล่อยมือจากข้อมือฉันอย่างว่าง่าย พร้อมทั้งกำชับ

 

          รอตรงนี้ อย่าไปไหนล่ะ

 

          “อย่ามาสั่ง!”

 

          แผ่นดินยักไหล่ ท่าทางยียวนก่อนจะหันหลังผลักประตูห้องสวัสดิการเข้าไปภายใน ปล่อยให้ฉันได้แต่ยืนกำหมัดแน่น กักกลั้นอารมณ์หงุดหงิดที่พร้อมจะระเบิดออกมาอยู่อย่างนั้น

 

          ฉันเคยคิดว่าเขาเป็นคนน่ารักคนหนึ่ง เคยคิดว่าเขาเป็นคนเฮฮาและดังในหมู่สาวๆ ในมหาลัย เคยรู้สึกสนุกกับการที่ได้ต่อปากต่อคำกับเขาในทุกๆ วัน แต่ในเวลานี้ ตอนที่เขาทำร้ายความรู้สึกของใบอ้อลับหลัง แถมยังกล้าทำกับคนใกล้ตัวของบุคคลที่ขึ้นชื่อว่าแฟนของตัวเองได้อย่างหน้าตาเฉย มิหนำซ้ำ ยังกล้าทำเรื่องแบบนั้นกับร่างกายฉันเพราะความเอาแต่ใจแบบไม่รู้สึกผิดอะไร

 

          คนแบบเขาไม่เหมาะสมกับใบอ้อเลยสักนิด!

 

          “พรุ่งนี้วันศุกร์แล้วว่ะ มึงว่าเฮียแผ่นดินจะจัดอะไรไว้เซอร์ไพรส์พวกเราบ้างวะ?

 

          ฉันเหลือบมองไปตามต้นเสียงด้วยความสงสัย นักศึกษาชายสองคนที่พากันมายืนพักจุดบุหรี่ดูดหลบบริเวณข้างตึก ซึ่งถ้าจำไม่ผิด ดูเหมือนพวกเขาจะเป็นเด็กในคณะเดียวกันด้วยสิ

 

          รอบก่อนกูติดธุระไปต่างจังหวัด เลยอดสนุกด้วยเลย

 

          “อาทิตย์ที่แล้วพวกเฮียดินเหมาหญิงมาให้สนุกกัน ลีลาอย่างเด็ด

 

          พวกเขากำลังพูดถึงบุคคลที่ฉันรู้จักดี เพราะแบบนั้นเอง ฉันจึงรีบเขยิบตัวพิงนาบกับกำแพงเพื่อเงี่ยหูฟังให้ชัดเจนยิ่งขึ้น

 

          พวกเฮียเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะวะ กูล่ะอิจฉาเป็นบ้า

 

          “อย่าว่าแต่หาเงินมาจากไหนเลย ผู้หญิงที่พวกเฮียซื้อมาให้พวกเราสนุกกันจัดว่าเด็ดทุกคน นี่ดิ! ที่เรียกว่าน่าอิจฉา

 

          ฉันยกมือปิดปากแบบไม่เชื่อหู ถึงจะจับใจความอะไรได้ไม่ชัดมากนัก แต่ก็พอจะเข้าใจในสิ่งที่นักศึกษารุ่นน้องสองคนนี้กำลังพูดถึงกัน ซื้อผู้หญิงมาให้คนอื่นสนุกเหรอ มันหมายความว่ายังไงกัน แต่ที่แน่ๆ มันคงไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ

 

          ฉันพยายามขยับเข้าใกล้พวกเขาทั้งคู่อย่างเงียบที่สุด หวังจะฟังให้ชัดเจนยิ่งขึ้น  เผื่อว่าอาจจะได้ข้อมูลดีๆ ไปบอกใบอ้อให้เลิกกับเขาซะ

 

          มึงรู้จักพี่กิ่งแก้วเปล่าวะ?

 

          “ดาวคณะมนุษย์ฯป่ะ?

 

          “เออ คนที่เฮียดินเคยคั่วด้วยไง

 

          เคยคั่วด้วย...

 

ทำไมวะ?

 

กูได้ข่าวมาว่า พี่กิ่งแก้วโดนเด็กคณะเรารุมว่ะ

 

ตึก ตัก ตึก ตัก... ตึก ตัก ตึก ตัก...

 

หัวใจฉันเต้นรั่วถี่ เมื่อใบหูได้รับฟังในสิ่งที่น่าตกใจ ถึงฉันจะตีความได้ไม่เต็มที่นัก แต่ฉันก็ไม่โง่พอที่จะไม่เข้าใจในสิ่งที่สองคนนั้นพูดถึงกัน ที่สำคัญที่สุดเฮียดินหรือเฮียแผ่นดินที่พวกเขาพูดถึง มันหมายถึงใครกัน...หรือว่าจะเป็นตานั่น

 

หมายความว่าไงวะ...

 

ก็หมายความว่า...

 

ฟึ่บ!

 

ทำไร!”

 

ฉันสะดุ้งตัวโยน หันขวับมองเจ้าของเสียงด้วยความตกใจพร้อมด้วยเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามไม่หยุด

 

แผ่นดินหรี่ตามองฉันเล็กน้อย ก่อนจะชะโงกหัวมองอีกด้านของกำแพงด้วยความสงสัย

 

อ้าวเฮีย!” น้ำเสียงดีอกดีใจของนักศึกษารุ่นน้องดังทักขึ้นทันที พร้อมรอยยิ้มเป็นมิตรบนดวงหน้าของวายร้ายตรงหน้า

 

มาทำไรกันตรงนี้?เขาเปล่งเสียงถามเด็กพวกนั้นออกไปอย่างเป็นมิตร

 

พวกผมกำลังพูดถึงเฮียนั่นแหละ

 

พูดถึง?

 

เรื่องปาร์ตี้วันศุกร์ไงเฮีย พรุ่งนี้มีอะไรหนุกๆ ให้ทำเปล่า?

 

เขาเงียบเสียงลงครู่หนึ่งพลางเหลือบหางตามองฉันที่จ้องเขาอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ก่อนจะหันไปตอบคำถามรุ่นน้องด้วยน้ำเสียงเดิมๆ

 

ลองมาดู เดี่ยวก็รู้

 

ฉันเม้มปากแน่นกับคำตอบที่เขาพูดออกมา ก่อนจะเป็นฝ่ายปลีกตัวเดินกลับไปที่ห้องพักอาจารย์แบบไม่พูดไม่จา เป็นเขาจริงๆ เขาคือคนที่นักศึกษาสองคนนั้นพูดถึง ถ้าอย่างงั้นก็แปลว่าผู้หญิงที่ชื่อนินจาอะไรนั่นก็..

 

ขวับ!

 

ฉันสะดุ้งเฮือกมือแขนซ้ายถูกรั้งไว้อย่างแรง จนต้องเหลียวมอง

 

แผ่นดินบีบแขนฉันแน่น แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย เสียงหอบเหนื่อยที่รอดผ่านไรฟันทำให้รู้ได้ทันที ว่าเขาคงต้องรีบวิ่งตามฉันมาแน่ๆ

 

จะรีบไปไหน

 

ปล่อย!” ฉันโวยวายพลางบิดแขนตัวเองให้หลดจากฝ่ามือแกร่งนั่น แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ยอมปล่อยง่ายๆ

 

เธอได้ยินอะไรมา

 

ยุ่งอะไรด้วยล่ะ!”

 

ถามก็ตอบ!”

 

ฉันเหยียดยิ้ม มอบตอบสายตาเขากลับไปอย่างนึกรังเกียจ

 

กลัวฉันจะรู้อะไรงั้นเหรอแผ่นดิน?

 

เป็นครั้งแรกที่เขาดูมีสีหน้าหวาดหวั่นต่อคำพูดของฉัน แต่มันก็เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้น ที่เขาแสดงสีหน้าแบบนั้นออกมา

 

อย่ามาเล่นลิ้นว่ะวันใหม่ ตอบ!”

 

ทำเลวอะไรไว้ล่ะ?ฉันเลิกคิ้วถามย้อนกลับไปอีกครั้ง พลางสะบัดแขนอย่างแรงจนหลุดจากฝ่ามือแกร่งในที่สุด ทำเลวอะไรไว้ น่าจะคิดเองได้นี่ฉันเสริมด้วยน้ำเสียงที่ไม่ต่างไปจากเดิมนัก

 

ทำเลวอะไร?

 

มันเยอะจนจำไม่ได้เลยหรือไง?

 

....

 

ความเลวของนาย ฉันจะเอาไปบอกใบอ้อให้หมด เพื่อนฉันจะได้ไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายกับผู้ชายแบบนายอีก

 

แล้ว?

 

ฉันจะบอกอาจารย์

 

บอกเรื่อง?เขาย้อนกลับมาแบบทองไม่รู้ร้อน

 

ก็เรื่องที่...

 

ก็ดีเขาขัดขึ้นเสียงเรียบ โดยยังคงใช้แววตาเดิมๆ มองฉันคล้ายกับไม่รู้สึกหวาดกลัวต่อคำขู่ ฉันจะได้บอกใบอ้อเหมือนกัน

 

บอกอะไร!” ฉันย้อนกลับไปแบบไม่เข้าใจ

 

ว่าฉันมันเลวมากแค่ไหน

 

....

 

ที่ดันใช้นิ้วสำรวจร่างกายเพื่อนแฟนเมื่อวาน
 

TO BE CONTINUED..
 





TALK 
 

รอบนี้ไม่มีอะไรจะทอล์ก ฮาาาา โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 55555
1เม้นสำหรับกำลังใจ 1โหวตดีๆ สำหรับนักอ่านเงาเนอะ <3


เรื่องนี้แต่งกับน้องกลุ่มคนนึง เป็นเซ็ตแบ่งเป็น8เรื่อง แวะไปอ่านกันได้เน้อ
แต่ถ้าชอบเรื่องนี้อย่าลืมจิ้มแอดFAV.ที่หน้าสุดหล่อเอาไว้ติดตามต่อชาร์ปหน้าเน้อ


.:: เรื่องที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ::.
                                       แผ่นดิน         ทัพบก           เคมป์
  

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21,346 ความคิดเห็น

  1. #21326 fianna (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 21:27
    แผ่นดินทำยังไงก็เหนือกว่าอะ คนเจ้าเล่ห์
    #21,326
    0
  2. #21297 มูตี้ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 22:50
    >. #21,297
    0
  3. #21294 marrylengho (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 18:56
    เราอ่านแล้วอินจนมีความรู้สึกว่าดินกับวันใหม่เคยรู้จักกันง่ะ อ่านแล้วสนุกมาก555
    #21,294
    0
  4. #21270 JESSICA_JSY (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 12:59
    โอ้วววว เฮียดินเลวมากกกก
    #21,270
    0
  5. #14206 ByChu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 07:53
    โหยยยยยยยยยย
    #14,206
    0
  6. #11896 KUMIKO (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 02:14
    เฮียดิน  ไม่รู่ว่าจะเอาคำไหนมาด่าเฮียดี เลวเกินบนนยาย!!!
    #11,896
    0
  7. #11840 lai_lailai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 13:38
    แผ่นดินแกเลวจริงอะไรจริง.....
    #11,840
    0
  8. #6037 Love_sehunie (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 18:14
    หู้ววววว เเรงไม่ลดละเลยสองคนนี้ ต่อๆ
    #6,037
    0
  9. #3793 ข้าวปั้น ตัวร้าย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 23:00
    เงิ้บบบบบบคร้าาาา
    #3,793
    0
  10. #2971 รอยยิ้มของสายฟ้า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 01:11
    มาอัพบ่อยๆนะ
    #2,971
    0
  11. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  12. #2720 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 14:31
    แผ่นดินมันคือะระเอกป่ะ
    #2,720
    0
  13. #2606 ฝอฝ้ายย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 05:29
    แผ่นดินนนน ร้ายกาจจ
    #2,606
    0
  14. #2605 ❥นุ้งโล่จุดสามจุด (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 18:08
    ร้ายกาจ 55555
    #2,605
    0
  15. #2604 plakaoza (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 14:42
    แผ่นดินร้ายมากคะ รอออออออออ
    #2,604
    0
  16. #2602 me too (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 18:37
    อยากอ่านต่อแล้วว
    #2,602
    0
  17. #2601 Karmyui (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 17:53
    แผ่นดินเลว ขนาดนี้เป็นพระเอกได้ไง ??
    #2,601
    0
  18. #2600 Haneul_k (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 12:19
    ช่างร้ายกาจจจจจจจ !!!!
    #2,600
    0
  19. #2599 Flower Me (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 10:55
    เลวเอาโล่ใช่มัยแผ่นดิน
    #2,599
    0
  20. #2597 Pak_kard (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 01:45
    อัพพพพพพพพพพพพพพพพพพพT0T
    #2,597
    0
  21. #2595 stanggaga (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 18:05
    อัพเถอะ พลัสสสสส
    #2,595
    0
  22. #2594 mattantzz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 14:54
    สั้นมาก
    #2,594
    0
  23. #2592 malody (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 14:01
    ไม่มีคำไหนจะให้แกรล่ะอิแป่นดิน นอกจาก เลวได้อีก หรือมากกว่านี้มีอีกมั้ย?
    #2,592
    0
  24. #2591 Lamoodty (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 12:28
    เจิมรออัพต่อไป
    #2,591
    0
  25. #2590 me too (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 11:26
    เลวได้อีก -"-
    #2,590
    0