LIPSLIE พันธการร้าย ซ่อนรัก

ตอนที่ 22 : LIPSLIE :: EP.20 ll LIPSLIE (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,514
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    27 ม.ค. 58


มพยายามปรับลมหายใจของตัวเองให้สงบลง อดคิดไม่ได้ว่าไอ้เจ้าของข้อความแปลกๆ นี่มันดูคล้ายกับตัวเองไม่มีผิด แต่ถึงจะรู้สึกแบบนั้นมือทั้งสองข้างก็ยังคงปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกทีละเม็ดช้าๆ ตามคำสัญวิกลจริตนั่นจนหมดอยู่ดี แม้จะรู้ว่า ในเวลานี้ผมกำลังยืนอยู่ด้านหน้าหอพักที่มีคนสัญจรไปมาก็ตาม

 

          PD : กูถอดแล้ว

 

ปลายนิ้วพิมพ์ข้อความบอกปลายทางโดยอัตโนมัติทันทีที่เสื้อนักศึกษาถูกปลดจนร่วงมากองอยู่บนพื้น

 

         มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ว่าง่ายดีนี่หว่า

 

        PD : วันใหม่อยู่ไหน?

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : มึงรีบเหรอ?

 

          เออใช่! กูรีบ แล้วกูก็รีบมากด้วย! นั่นคงเป็นประโยคสั้นๆ ที่ทำได้แค่สบถในใจเท่านั้น

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : วันนี้อากาศร้อนนะ

 

        PD : อย่าลีลา

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ถอดกางเกงออกซะ

 

        PD : มึงต้องการอะไร!

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : บอกให้ถอดกางเกง

 

        ผมถอนหายใจยาวๆ เพื่อระบายความหงุดหงิดงุ่นง่านในหัว ร่างทั้งร่างมันสั่นไปทั้งตัว ในทุกครั้งที่บังเอิญสบสายตากับผู้คนที่เดินผ่านไปมา สายตาของคนพวกนั้นดูจะแปลกใจที่เห็นผมทำเรื่องบ้าๆ อยู่ในเวลานี้ ต่างจากเตโชที่เอาแต่ยืนก้มหน้านิ่งไม่ไหวติงท่ามกลางกลุ่มคนที่เดินขวักไขว่ และผมไม่มีโอกาสได้ทำอย่างอื่นเลย นอกเหนือจากคำสั่งโง่ๆ นั่น

 

        PD : ต้องการอะไรอีกไหม? ผมพิมพ์ตัวอักษรถามอย่างท้าทาย ไม่ใช่เพราะว่าอยากท้าทายอำนาจของมัน แต่ว่า เพราะผมไม่มีหนทางจะทำอะไรแล้วต่างหาก หมาจนตรอก นั่นแหละคือคำจำกัดความ

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เคยอึดอัดเวลาต้องการจะทำอะไรสักอย่างแต่ทำไมไม่ได้ไหม?

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ตะโกนสุดเสียงแต่มีเพียงตัวเราได้ยินมันแค่คนเดียว

 

        PD : ไม่เคย

 

        ไม่รู้ว่าอะไรสั่งให้ผมตัดสินใจพิมพ์ตอบกลับมันไปแบบนั้น ทั้งที่คำตอบโง่ๆ นั่นอาจจะทำให้อีกฝ่ายโกรธ พลั้งมือทำเรื่องเลวร้ายกับวันใหม่ก็ได้ แต่ผมกลับที่จะทำมัน... รู้อะไรไหม? ไอ้สิ่งที่มันถามผมผ่านตัวอักษรมานั้น ผมกำลังรับรู้ถึงความรู้ถึงที่ว่านั่นในเวลานี้ ชัดมาก..

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ลองมองไปรอบตัวดูสิ J

 

          ผมละสายตาจากหน้าจอสี่เหลี่ยมอย่างว่าง่าย ปรายตามองไปรอบตัว ผ่านสายตานับร้อยคู่ของผู้คนแถวนั้น ซึ่งต่างจับจ้องมาเป็นตาเดียวกัน พวกเขาจ้องไอ้โง่คนหนึ่ง ไม่สิ สองคน ซึ่งพวกมัน สวมเพียงบ๊อกเซอร์ตัวเดียว... บ้างมองแล้วหันไปซุบซิบ บ้างมองแล้วหัวเราะ บ้างมองแล้วเอ่ยปากเรียกชื่อผมแบบไม่เชื่อสายตา

 

PD : แล้วยังไงอีก?

 

ถึงจะรู้สึกเหมือนเป็นไอ้งั่งตัวหนึ่ง แต่ก็ยังไม่วายที่จะพิมพ์ข้อความตอบกลับไปอยู่ดี

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เดินเข้าไปกลางฝูงชน ยืนข้างกัน แล้วยืนอยู่แบบนั้นสักพักสิ

 

ผมจำยอมก้มหน้าเดินแทรกฝูงคนที่เดินผ่านไปมาบนถนนทีละก้าวช้าๆ ตามคำสั่งแปลกๆ ที่ได้รับมา โดยเลี่ยงที่จะสบสายตากับผู้คนรอบกาย โดยเฉพาะกับนักศึกษาร่วมสถาบันเดียวกัน ที่ต่างยกโทรศัพท์ในมือขึ้นถ่ายภาพน่าสมเพชของผมในเวลานี้เอาไว้ ผมแม่งเหมือนตัวเชี่ยไรไม่รู้ น่าสมเพชสิ้นดี

 

....เตโชเหลือมองผมเล็กน้อยจากทางหางตาโดยไม่พูดอะไร ให้เดามันเองก็คงจะรู้สึกไม่ต่างจากผมสักเท่าไหร่นัก

 

ปี๊บ! ปี๊บ!

 

เสียงข้อความเตือนดังขึ้นแทบจะพ้อมกัน มันทำให้ใครอีกคนยอมเลื่อนสายตาไปจากหน้าผม แล้วก้มมองหน้าจอสี่เหลี่ยมในมือแทบจะพร้อมกัน

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ได้ยินมาว่า พวกมึงไม่ชอบขี้หน้ากัน

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ไหนกอดกันโชว์ประชากรโลกสักทีสิ..

 

มึงเป็นเหี้ยอะไรวะ!!” ผมคำรามออกมาเสียงดังลั่นอย่างสุดจะทน และนั่นยิ่งทำให้เสียงฮือฮาของผู้คนรอบกายดังมากขึ้น วมไปถึงเสียงซุบซิบด้วยเช่นกัน

 

กอดมั้ย จะได้จบๆน้ำเสียงนิ่งคล้ายกับคนไม่รู้สึกอะไร แถมยังใช้สายตาจริงจังจ้องมองผมด้วยท่าทางนิ่งๆ โง่ๆ อีก

 

กอดเหี้ยอะไร!”

 

คำสั่งไง

 

กูไม่กอดกับมึงหรอก!”

 

กูไม่ได้อยากกอดมึง แต่กูทำเพื่อใหม่

 

อีกแล้ว คำพูดของมันทำผมจุกในอกอีกแล้ว...

 

ยังรู้สึกกับคำพูดมันไม่เท่าไหร่ จู่ๆ มันก็ดึงตัวผมที่ไม่ทันตั้งตัวเข้าไปกอดอย่ารวดเร็ว ท่ามกลางเสียงกรี๊ดของนักศึกษาหญิงและเสียงฮือฮาที่ดังขึ้นแทบจะพร้อมๆ กัน ผมลังเลอยู่ครู่สั้นๆ ก่อนตัดสินใจเอื้อมมือกอดตอบไอ้คนที่ผมเกลียดมากที่สุดในชีวิต

 

เสียงข้อความไลน์ดัขึ้นอีกหน และนั่นทำให้รีบผละตัวออกจากกอดของมันอย่างรวดเร็ว

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ใครจะเริ่มเล่นก่อน

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ขอให้ยกมือขึ้น

 

ผมเหลือบมองหน้าเตโชแบบนิ่งๆ ในใจแอบคิดว่ามันเองก็คงจะได้ข้อความแบบเดียวกัน แต่รู้อะไรไหม? มันไม่ได้หันมามองผมแบบที่ผมมองมัน สิ่งที่มันทำคือจ้องหน้าจอสี่เหลี่ยมด้วยสีหน้าเรียบเฉย ใช่ มันนิ่งมาก นิ่งเสียจนผมรู้สึกแปลกใจ

 

แต่แล้วเพียงไม่กี่วินาที มันก็เลื่อนสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์หันมามองหน้าผม ก่อนจะยกมือขึ้นช้าๆ ท่ามกลางสายตาของหลายๆ คนรวมไปถึงตัวผมเอง

 

กูขอเริ่มก่อน...มันเอ่ยบอกแบบไม่เต็มเสียงนัก ก่อนที่เสียงข้อความจะดังขึ้น

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : คุณชื่ออะไร? พูด

 

น่าแปลก ทั้งที่คนเริ่มเกมส์เป็นไอ้เตโชแท้ๆ ทั้งที่ข้อความน่าจะส่งเข้าเครื่องมันแค่เพียงคนเดียว แต่ว่ามันกลับไม่ใช่ เมื่อเครื่องของผมเองก็มีข้อความแปลกๆ ส่งเข้ามาแทบจะเวลาเดียวกันกับของมัน

 

ต...เตโชมันกล่าวเสียงกระท่อนกระแท่น ตามคำสั่งจริงๆ

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ผู้หญิงที่นอนด้วยคนแรก ชื่ออะไร

 

คำถามในคราวนี้ทำคนถูกถามมีสีหน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัด คล้ายกับว่ามันดูลังเลที่จะตอบคำถามไม่เหมือนอย่างในทีแรก

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ผู้หญิงที่นอนด้วยคนแรกชื่ออะไร พูดทวน ดังๆ

 

คำถามที่เร่งเร้ามัน ยิ่งทำให้คนถูกถามมีสีหน้าซีดเผือดคล้ายกับคนจะเป็นลม ก่อนที่สุดท้ายมันจะเอ่ยออกมาสองวลีสั้นๆ

 

ใบ...อ้อ

 

ผมตาโตกับสิ่งที่ได้ยิน แม้จะไม่ชอบขี้หน้ามันมากแค่ไหน แต่ในเวลานี้ผมไม่อาจจะละสายตาไปจากบุคคลข้างกายได้เลย

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ทวนประโยคให้ดังกว่านี้ เตโช

 

คนถูกสั่งเม้มปากแน่น แสดงท่าทีลังเลออกมาอย่างเห็นได้ชัด มันกำลังถูกกดดัน และความกดดันของมันก็แผ่มาถึงตัวผมด้วยเช่นกัน

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ตอบ

 

ผู้หญิงที่เคยนอนด้วยคนแรกชื่อใบอ้อ!!!” คราวนี้คำตอบของมันเสียงดังฟังชัด พานให้คนรอบข้างที่มองเราทั้งคู่อย่างสนอสนใจ เริ่มส่งเสียงซุบซิบดังขึ้นอีกครั้ง ทุกคนคงสงสัยและแปลกใจว่ามันรวมไปถึงผมกำลังทำอะไร แล้วรู้ไหม? คนที่ช๊อกมากที่สุดคือใคร? ใช่! แม่งก็คือผมเอง

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เล่าสิ

 

คำสั่งสั้นๆ เด้งขึ้นปรากฏบนหน้าจออีกครั้ง อ่านแล้วแม่งดูเหมือนง่าย แต่ให้ตายเถอะ! ถ้าผมต้องตอบคำถามส้นตีนแบบนี้ ให้กัดลิ้นตายยังง่ายเสียกว่า

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เวลามีไม่มากนะ เตโช

 

อีกครั้งที่มันโดนกดดันและก็อีกครั้งที่ผมรู้สึกาวกับว่าผมคือคนที่ถูกกดดันเสียเอง

 

มะ เมื่อคืน...

 

ว่าไงนะ!

 

เมื่อคืน...ผมพา...เพื่อนต่างมหาลัย...เสียงของมันขาดหายไปในตอนช่วงท้าย มือของมันบีบโทรศัพท์มือถือแน่นจนคล้ายกับสั่น ถึงมันจะพูดออกมาแค่นั้นก็จริง แต่ก็คงจะมีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่ไม่เข้าใจ

 

วูบหนึ่งที่มันเหลือบมองผม ก่อนจะหลุบตาต่ำลงแล้วเอ่ยปากออกมาอีกครั้ง

 

นี่มัน...เกมส์เชี่ยอะไรวะ...

 

ปี๊บ! ปี๊บ!

 

เสียงเด้งเตือนข้อความแม่งโคตรบีบใจ จนต้องรีบก้มเปิดอ่านข้อความในมือทันที และพนันได้เลยว่าเตโชมันก็คงได้ไม่ต่างกัน

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ทำเพื่ออะไรวะ?

 

เพราะรัก...

         

คล้ายกับว่าทุกอย่างรอบตัวเคลื่อนไหวช้าลง จนมองเห็นการกระทำของมันได้อย่างชัดเจน เสียงฮือฮาที่ดังลั่นเมื่อครู่มันดังอยู่ในหู แต่ผมก็เหมือนกับไม่ได้ยิน มีเพียงเสียงของไอ้เตโชเท่านั้นที่ยังคงดังอยู่

 

          ใหม่เจ็บปวด อึดอัดเพราะผู้หญิงคนนี้ เธอป้วนเปี้ยนหน้าห้องใหม่เพราะจะทำร้ายใหม่ ไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่ได้ยินมามันคือความจริงมากน้อยแค่ไหน แต่ผม...ยอมไม่ได้หรอก ผมเลย...ผมเลย...

 

          มันเองก็ไม่ได้ต่างกันไม่ใช่หรือไง...ที่มาป้วนเปี้ยนอยู่หน้าห้องใหม่ ต่างจากใบอ้อตรงไหน? ถ้าให้เดามันคงได้ยินสิ่งที่ผมกับกิ่งแก้วคุยกัน...

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : สารภาพได้ดี คราวนี้คำสั่งต่อไปก็คือ

 

สีหน้าของเตโชดูหวาดหวั่นกับสิ่งที่อีกฝ่ายจะบอกผ่านข้อความมากกว่าครั้งไหนๆ แต่ถึงอย่างนั้นสายตาของมันก็ยังจดจ่ออยู่กับหน้าจอสี่เหลี่ยมขนาดเล็กในมืออยู่ดีท่ามกลางเสียงฮือฮาซึ่งล้วนแต่เกี่ยวกับเรื่องคดีทำอนาจารใบอ้อทั้งนั้น

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ทำเรื่องเลวๆ ขนาดเนี่ย กฏหมายไม่เอามึงไว้หรอก จัดการสิ่งที่ควรทำซะ

 

ผมลดมือถือในมือลงทันทีที่ข้อความที่คล้ายกับบนหน้าจอถูกอ่านจนจบ มันอดไม่ได้จริงๆ ที่จะเหลียวมองใครอีกคนที่ล้มทรุดลงกับพื้นทั้งยืน ซึ่งนี่เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าที่ผมเริ่มมีความรู้สึกเห็นใจคนอื่น

 

ก็เข้าใจน่ะนะ ว่าเตโชมันผิดจริง แต่...ทั้งผมกับมันเหมือนกำลังต้องเผชิญเกมส์ลงโทษบ้าๆ นี้แบบไม่มีทางเลือก ลองถามสิ ว่าผมยอมทำตามเกมส์เพราะอะไร

 

เพราะไม่มีทางเลือก

 

หรือเพราะต้องการช่วยวันใหมกันแน่...

 

ปี๊บ! ปี๊บ!

 

เสียงข้อความซึ่งเงียบลงไปครู่สั้นๆ ดังขึ้นอีกครั้ง ทว่า คราวนี้มันดังมาจากสมาร์ทโฟนของผมเพียงแค่คนเดียว

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ตามึงแล้ว

 

ร่างกายทุส่วนสะท้านตามประโยคบอกเล่าข้อความในมือ น้ำลายเหนียวหนืดถูกกลืนลงผ่านลำคออย่างยากลำบาก ให้ตายดิ! นี่แม่งโคตรเกร็ง ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : สำหรับผู้ชายที่ไม่เคยล้มหรือยอมรับข้อผิดพลาดของตัวเองแบบมึง ไหนลอง...

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เดินเข้าไปกอดผู้ชายสักคนหนึ่ง แล้วจำไว้ไม่ว่าเขาจะทำอะไร ห้ามตอบโต้ J

 

ทุกส่วนบนใบหน้าชาวูบ จนต้องเม้มปากลงแน่นเพื่อระบายความรู้สึกอึดอัดออกไปบ้าง มือทั้งสองข้างกำจนสั่น ในหัวเริ่มคิดหนักกับคำสั่งที่ได้รับมา อดใจให้เหลือบมองไอ้เตโชที่เอาแต่นั่งก้มหน้านั่งนิ่งอยู่ในท่าเดิมไม่ได้

 

นี่มันบ้าไปแล้ว คำสั่งแบบนี้ไม่ต่างกับไล่ให้ไปตาย ผมกำลังรู้สึกถึงมัน ความรู้สึกที่ปลายทางข้อความโรคจิตนี่พยายามพูดถึง รู้สึกตั้งแต่ตอนที่มันจัดการกับเตโชผ่านตัวหนังสือ แม้ว่าอยากจะพูดหรือบอกอะไรใคร ผมก็ไม่สามารถทำได้ อยากจะร้องออกไปสุดเสียงให้ใครสักคนช่วยก็ยังทำไม่ได้เลย น่าสมเพชฉิบ...

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ทำสิ!

 

ถึงจะรู้สึกแย่แค่ไหน แต่เกมส์ก็คงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ทุกก้าวที่เหยียบลงบนพื้นตรงไปหาใครสักคนซึ่งเป็นเพศเดียวกัน มันช่างกระตุกหัวใจผมสิ้นดี มันยากลำบากเสียยิ่งว่าเวลาแก้โจทย์คณิตฯ หรือฟิซิกซ์

 

เฮ้ย ไรวะ!” ชายคนหนึ่งตะโกนโหวกเหวกโวยวายขึ้นเสียงดัง เมื่อมันถูกโผเข้าสวมกอดแน่นแบบไม่ทันรู้ตัว จากไอ้โง่ตัวหนึ่ง ซึ่งมันก็คือผมเอง

 

มึงเป็นใครวะ!” มันแสดงท่าทางรังเกียจ ส่งเสียงดัง พลางสะบัดร่างออกห่างจากอ้อมกอดผมในทันที แล้วตามมาคำถามสั้นๆ ซึ่งเต็มไปด้วยความโมโหร้ายอย่างรุนแรง

 

ไอ้เกย์!” น้ำเสียงเกรี้ยวกราดดังขึ้นพร้อมกำปั้นหมัดพุ่งเข้าใส่หน้าผมแบบไม่ตั้งตัวอย่างแรง และมันแทบจะทันทีกับเสียงด่าทอ

 

ผัวะ!!!

 

ชายคนเดิมยังคงพุ่งหมัดลุ่นๆ เข้าใส่หน้าแบบไม่ยั้ง จนร่างผมเซไปตามแรง และมันไม่จบแค่นั้นเมื่อเพื่อนของมันอีกสองคนที่อยู่ใกล้ๆ ช่วยกับรุมอัดร่างผมท่ามกลางเสียงฮือฮาของคนที่เห็นเหตุการณ์ คำด่าทอ คำพูดดูถูกต่างๆ พร้อมแรงประทะจากหมัดและฝ่าเท้าแบบเน้น ถูกมอบมาให้ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า การกระทำของพวกมันเกิดจากอารมณ์ล้วนๆ ไม่มีการถามหาเหตุผล พวกมันกระทำตามความพอใจและความสะใจเท่านั้น

 

ซึ่งผมมองเห็นการกระทำของพวกมันผ่านนิสัยตัวเองได้อย่างชัดเจนเต็มสองตา

 

ตุบ!

 

ผลั่ก!

 

ผัวะ!

 

ร่างกายผมมันเจ็บปวดแบบที่ไม่เคยเจอมากก่อน เจ็บจนชาคล้ายกับขยับไม่ได้ เจ็บทั้งตัว เจ็บทั้งใจกลิ่นคาวเลือดจางๆ เท่านั้นทำให้รู้ได้ทันทีว่าร่างกายกำลังแย่ ไม่เพราะจากหมัดใครก็เท้าใครสักคน

 

ผัวะ!

 

ความเจ็บปวดสุดท้าย ถูกฝากไว้ด้วยฝ่าเท้าของใครสักคน มันถีบอัดเข้าหน้าท้องแบบเต็มๆ จนหมดแรงที่จะยืน จำยอมทรุดตัวลง หน้านาบกับพื้นอย่างหมดสภาพ ใบหูสองข้างเท่านั้นที่พอทำให้รับรู้ว่า รอบมีเสียงซุบซิบของผู้คนโดยรอบ ซึ่งกำลังตั้งข้อครหาให้ผม ในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นปะปนกับเสียงด่าทอแต่เพียงเท่านั้น

 

แฮ่ก... แฮ่ก...

 

ผมหอบหายใจเบาๆ ทางปาก ถุยเลือดคาวที่คลั่งค้างในช่องปากลงพื้น พยายามประครองร่างตัวเองตะเกียกตะกายไปคว้าสมาร์ทโฟนซึ่งปรากฏรอยร้าวจากการตกกระแทก ซึ่งประเด็นห่างไปจากตัวไปไม่มากนัก เพื่อพิมพ์ตอบไปหาปลายทาง

 

PD : จบแล้ว

 

ปี๊บ! ปี๊บ!

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : รักษากติกาได้ดีมาก J

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : สภาพหน้าสมเพชจังเลยนะมึงเนี่ย

       

PD : ต้องการอะไรอีกมั้ย?

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : นี่แหละคือสิ่งที่กูต้องการ

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : คราวนี้มึงเข้าใจความรู้ของคนถูกกระทำหรือยังล่ะ แผ่นดิน?

 

PD : มันจบหรือยัง?

 

ผมใช้แรงที่เหลือประครองตัวเองพิมพ์ข้อความตอบโต้อีกฝ่ายกลับไปอีกครั้ง แต่ตั้งใจจดจ่อมองสิ่งที่โต้ตอบกลับมานิ่งๆ พยายามไม่สนใจสิ่งรอบตัว

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ยัง มันยังไม่จบ

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : นั่นน่ะเขาเรียกว่าวอมร่างกาย

 

PD : กูว่ามึงออกมาเจอกับตัวๆ ดีกว่า

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เกมส์กำลังจะจบแล้ว

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ไม่อยากจบเกมส์นี้หรือไง ไอ้ขยะ

 

โธ่เว้ย! เจ็บใจว่ะ ความรู้สึกในตอนนี้เหมือนกำลังโดนใคร ที่ไหนไม่รู้เหยียบหน้า มันเจ็บยิ่งกว่าโดนไอ้เวรพวกนั้นรุมกระทืบเสียอีก

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ลุกขึ้นยืนได้แล้ว อย่าทำตัวอ่อนแอแบบไอ้หง่อยที่นั่งเงียบตรงนั้นสิ

 

ข้อความที่ได้มาทำผมเหลือบมองไอ้เตโชที่นั่งอยู่ในท่าเดิมอีกครั้ง มันนิ่งและไม่ขยับเขยื้อนตัวไปไหน

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เกมส์นี้กูถาม ส่วนมึงตอบ

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : มึงชื่ออะไร?

 

ผมเท้ามือดันพื้น พยุงตัวเองลุกกลับขึ้นมายืนอีกครั้งในสภาพบอบช้ำ ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่ไม่ได้ลดลงเลย พิมพ์โต้ตอบข้อความกลับไปอย่างยากลำบาก

 

PD : แผ่นดิน

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ฟายเอ้ย มึงไม่เห็นที่ไอ้เตโชทำเหรอ?

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ตะโกนออกมา ประจารความเลวตัวเองเดี๋ยวนี้!

 

แผ่นดิน!” นั่นแหละ วิธีของหมาจนตรอก ผมตะโกนออกมา เสียงดังมาก แบบไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ แต่ก็ทำ

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ผู้หญิงที่มึงนอนด้วยคนแรกชื่ออะไร?

 

อาการชั่งใจเกิดขึ้นทันทีที่อ่านคำถาม แต่ถึงอย่างงั้นผมก็ยังยืนยันที่จะตอบความรู้สึกของตัวเองออกไปตามความจริงอยู่ดี

 

PD : จำเป็นต้องตอบ?

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ไม่ตอบเกมส์ก็จบ มึงรอดูคลิปยัยนี่ได้เลย

 

PD : เดี๋ยว

 

อ่าโคตรเชี่ย นี่กูต้องง้อมัน อ้อนวอน จะเรียกว่าอะก็เหอะ นี่มันโคตรเชี่ย!

 

วันใหม่!!” สุดท้ายก็ตะโกน ตะโกนออกไป ทั้งที่ไม่รู้ว่าบุคคลที่เรียกหานั้นอยู่ที่ไหน แล้วรู้อะไรไหม? สายตาของหลายคนที่เริ่มเปลี่ยนไปเวลามองมา เริ่มทำให้ผมไม่มีที่ยืน เหมือนตัวเองเป็นโรคจิต โป้ แล้วยังเสือกร้องเรียกหาใครก็ไม่รู้

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เดินกลับเข้ามาในตึกได้แล้วไอ้ขยะ

 

คำสั่งของมันคือสิ่งที่ทำตามอย่างไม่มีข้อแข็งขืน นั่นแหละคือสิ่งที่ผมท่องจำอยู่ในตอนนี้ ขณะก้าวเท้าประครองร่างบอบช้ำของตัวเองกลับเข้าไปภายในหอพัก โดยมีเสียงเตือนข้อความดังขึ้นเป็นระยะๆ

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : คำถามข้อที่สอง

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ผู้หญิงที่มึงนอนด้วยเป็นคนสุดท้ายคือใคร?

 

วันใหม่!” อีกแล้ว เสียงซุบซิบพวกนั้นอีกแล้ว มันดังขึ้นทันทีที่ผมตะโกนชื่อใหม่ออกไป ขณะเดินกลับเข้าไปในตึก ผ่านร่างของเตโชที่นั่งนิ่งไม่ไหวติงราวกบเป็นหุ่น

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ในหัวมึงมีแต่ชื่อของผู้หญิงคนนี้หรือไงวะ? ควรจะตอบมันกลับไปว่าอะไรดีล่ะ? ตอบว่า เออ อย่างงั้นน่ะเหรอ มันไม่ใช่เรื่องล่ะมั้ง

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ผู้หญิงในความคิดของมึงคืออะไรวะ?

 

PD : ถามทำไม

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : มึงมีหน้าที่แค่ตอบ

 

PD : กูไม่รู้

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : งั้นกูจะให้โอกาสมึงตอบอีกสองคำถาม

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : มึงมีความลับอะไรที่ไม่เคยพูดออกมาบ้างไหม?

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : พูดหรือตะโกนออกมาดังๆ ให้ทุกคนได้รู้สิ

 

คำถามของมันทำผมที่พยายามแบกร่างอันหนังอึ้งหยุดชะงักไปเล็กน้อยบริเวณหน้าทางเข้าตึก ความรู้สึกและความทรงจำบางอย่างมันกำลังประดังปะเดเข้ามาในหัว คำพูดของกลุ่มเพื่อนสมัยมัธยมปลาย

 

มึงว่าใบอ้อน่ารักเปล่าวะ?เคมป์เอ่ยปากถามขึ้นขณะที่พวกเรานั่งจับกลุ่มกันในช่วงพักกลางวัน พวกเราทุกคนต่างปรายตามองไปยังหน้าห้อง ที่นั่งประจำของเด็กผู้หญิงซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นหน้าเป็นตาของเด็กในสายชั้น เธอน่ารัก เธอสวย อย่างที่ทุกคนในโรงเรียนพูดถึงจริงๆ แต่ว่า...สายตาของผมในตอนนั้นมันกลับจับจ้องไปที่ใครอีกคนที่ไม่ใช่เธอ

 

มึงมองอะไรวะ?ทัพบกแทรกเสียงถามอย่างนึกสงสัย แล้วปรายตาตามสายตาผมไปยังเด็กผู้หญิงอีกคน ที่กำลังทะเลาะกับเด็กผู้ชายต่างห้องแบบไม่เกรงกลัว เธอมีรูปร่างอ้วนท้วม ตัวใหญ่ หน้าตาบ้านๆ แต่มันกลับน่าแปลกที่ผมมักลอบมองเธออยู่บ่อยๆ ยัยนั่นทำให้ผมรู้สึกตลกในทุกครั้งที่เธอออกตัวปกป้องใบอ้อหรือตัวเองจากนักเรียนคนอื่นๆ ที่เข้ามาหาเรื่อง

 

ทุกคนเรียกเธอว่า ยักษ์จนกระทั่งวันจบการศึกษา ไม่เคยมีใครเรียกชื่อเล่นจริงๆ ของเธอเลยสักคน ไม่สิ... ไม่ใช่ไม่มีใครเรียก แต่ไม่มีใครสนใจเธอมากไปกว่าใบอ้อต่างหาก แม้แต่ชื่อของเธอ ยังแทบจะไม่มีใครจำได้แม้แต่ผม

 

แต่รู้ไหม? ผมกลับมองว่า ยักษ์เป็นชื่อฉายาน่ารัก ดูเหมาะกับเธอดี ยิ่งนานไป ผมก็ยิ่งรู้สึกมองเห็นเธออยู่ในสายตามากขึ้น ไม่ว่าจะเดินไปไหน ทำอะไร ภายในรั้วโรงเรียน น่ารัก คือคำที่ออกมาจากความรู้สึกผม ต่างจากคนอื่นที่มักจะมองเธอว่าอัปลักษณ์ และนั่นคงเป็นเรื่องเดียวที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึก ที่ผมเก็บมันเอาไว้มาตลอดจนกะทั่งวันจบการศึกษา... ไม่สิ จนถึงตอนนี้เลยต่างหาก

 

ปี๊บ! ปี๊บ!

 

ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเสียงเตือนข้อความดังขึ้นขัดความทรงจำในหัว จนต้องรีบก้มมองข้อความที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เงียบ?

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ถามก็ตอบ

 

PD : มึงต้องการอะไร

 

PD : ยังสะใจไม่พออีกหรือไง!


PD : กูทำให้มึงไปหมดแล้วไง ต้องการเหี้ยอะไรอีก!

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : กูบอกแล้วนะว่านี่คือเกมส์LIPSLIE

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : พูดโกหก ไม่ตอบ ถือว่าเป็นอันจบเกมส์

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : กูอุตส่าห์ให้โอกาส ในเมื่อมึงไม่ตอบกูก็ถือว่ามันจบเกมส์

 

PD : เดี๋ยวดิ

 

PD : กูขอแก้ตัว

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ช้าไปแล้วแผ่นดิน เกมส์มันจบแล้ว J

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา ได้ส่งรูปภาพให้คุณ

 

ภาพของเสื้อผ้าผู้หญิง ซึ่งถ้าจำไม่ผิดมันคือชุดเดียวกับที่วันใหม่ใส่ในรูปซึ่งถูกส่งมาแรกๆ แต่นับว่ามันคือโชคดีที่ไอ้คนที่ส่งรูปมานั้นมันดันถ่ายติดบรรยากาศภายในตัวอาคาร ซึ่งเป็นที่เดียวกับห้องพักภายในตึกแห่งนี้น่ะสิ

 

เชี่ยเอ้ย!”




 
 


ตัวอย่างหน้าปกนะครับ
ราคา 430 บามรวมค่าส่งแล้ว ปิดพรีสิ้นเดือนกุมภาเนอะ

ยังไงวันนี้ขอฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะครับ
เซ็ต DIRTY จาก 4 นักเขียนที่คุณน่าจะคุ้นตาดี
Lta Luktran / MeawParadise/
Ma-nell/โอ้วว ชีทเค้ก(OHCHEECECAKE)

เรื่องนี้ของเราเองครับ
"รู้จักเฮียเล้งป่ะ?"
เจิมๆ จิ้มๆ โหวตๆ ADD FAV. รอได้เลย
เริ่มอัพกุมภานี้แล้วนะครับ <3

Dirty Sense : ลงแล้ว 1 ตอน 
"ซิงมั้ย..ก็ไม่" เขากระซิบเสียงต่ำข้างหูขณะเคลื่อนไหวร่างกายอย่างดุดัน ส่วนฉันได้แต่ยกกลังมือปิดใบหน้าแล้วตอบกลับไปด้วยเสียงที่ไม่ต่างกัน "ถามว่ารู้สึกมั้ย..ก็ไม่" 
Type : เรื่องยาว > รักหวานแหวว 
Upd : 18 ม.ค. 58 / 20:29 , Fanclub : 89 
Tags : ยังไม่มี
Rating 
0% 
View - 678 
comment- 24 
 



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21,346 ความคิดเห็น

  1. #21313 มูตี้ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 16:21
    =[]=!!!!!!
    #21,313
    0
  2. #21285 JESSICA_JSY (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 14:20
    ใครเป็นคนเบื้องหลัง
    #21,285
    0
  3. #20638 UNICK (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:59
    []~( ̄▽ ̄)~*



    เจิม เจิม

    #20,638
    0
  4. #20084 kang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:38
    ยังไง? วันใหม่อยู่เบื้องหลัง? อัพเถอะครับบTT
    #20,084
    0
  5. #20083 hisui-koneru (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 08:48
    อึดอัดง่ะ......อัพต่อที
    #20,083
    0
  6. #20082 Moto2554 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 18:43
    สรุปสุดท้ายวันใหม่ยุเบื้องหลังทุกอย่าง พร้างงงงงงงงงง!!!!!!!!
    #20,082
    0
  7. #20081 Thai Soukhoumalay (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 14:50
    รอค่า มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ ใครอยู่เบื้องหลังกันแน่ สู้ๆแผ่นดินนนนนนนนนนน
    #20,081
    0
  8. #20080 Flower Me (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 14:24
    รออออออออออ
    #20,080
    0
  9. #20079 Natkrita (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 19:10
    ยิ่งอ่านยิ่งงง...????? โอ้วววว คุณพระช่วย
    #20,079
    0
  10. #20078 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 00:38
    ลุ้นมากเลย
    #20,078
    0
  11. #20077 momay.s (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 00:33
    วันใหม่รึป่าวเนียะ. 55555
    #20,077
    0
  12. #20076 Eyp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 17:58
    ค้างงงงอย่างแรงง
    #20,076
    0
  13. #20075 Janjira Rattanawichai (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 13:56
    เจิมรอเลยค่ะ ค้าางมาก
    #20,075
    0
  14. #20074 Zayezai (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 04:27
    สงสารแผ่นดินก็ตอนนี้แหล้ะ5555555555 แก้แค้นแทนวันใหม่หราาาาา
    #20,074
    0
  15. #20073 t.Darling (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 21:12
    ใครเนี่ยยยยยยยยยย
    #20,073
    0
  16. #20072 Aquabermuda (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 17:31
    กรี๊ดดด เกมจบแล้วนะค่ะ รูปวันใหม่มาแล้วด้วย จะเป็นยังไงนะ
    #20,072
    0
  17. #20071 Xiii (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 16:48
    ความคิดเราคิดว่าเป็นวันใหม่มาตลอด ดูแล้วไม่หน้าจะเป็นคนอื่น
    #20,071
    0
  18. #20070 lai_lailai (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 13:41
    แผ่นดินช่วยวันใหม่ให่ได้นะ.....ว่าแต่ใครคือโรคจิตอ่ะอยากรู้มากกกกกก....
    #20,070
    0
  19. #20069 numzaaa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 13:24
    กดดันนะเนี่ย
    #20,069
    0
  20. #20068 espressomousse (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 10:57
    เจอไวๆนะแผ่นดิน
    #20,068
    0
  21. #20067 phatty06 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 10:54
    เดาได้มั้ย ตอนนี้ในหัว มันคิดว่าคนที่ทำเรื่องนี้ น่าจะเป็นเพื่อนของกิ่งแก้วอะที่ชื่อแก้มแดงปะ แต่ก้ยังไม่แน่ใจ รออ่านต่อไปค่ะ
    #20,067
    0
  22. #20066 phatty06 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 10:50
    มันเป็นใครวะ อ่านไปอินไป ถ้าแผ่นดินเจอตัวแล้ว ยังไงเค้าฝากจัดด้วยนะคะ เกลีบดมานนนน
    #20,066
    0
  23. #20065 Flower Me (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 09:47
    ค้างงงงง..หาให้เจอเร็วๆน่ะแผ่นดิน
    #20,065
    0
  24. #20064 Flower Me (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 09:47
    ค้างงงงง..หาให้เจอเร็วๆน่ะแผ่นดิน
    #20,064
    0