LIPSLIE พันธการร้าย ซ่อนรัก

ตอนที่ 21 : LIPSLIE :: EP.19 ll LIPSLIE (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,969
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    14 ม.ค. 58




 
 




เวลาต่อมา...

 

ผมวิ่งพาตัวเองกลับมาที่หอพักแบบไม่นับลมหายใจเข้าออกของตัวเอง ในอกมันร้อนรุ่มจนไม่เป็นอันต้องทำอะไร ยิ่งเห็นข้อความแปลกๆ นั่นกับสิ่งที่ใบอ้อเพิ่งถูกกระทำมาด้วยแล้วล่ะก็... ผมกลัว กลัวว่าใหม่จะเป็นอีกคนที่ตกอยู่ในเรื่องแย่ๆ แบบนั้น ความจริงแล้ว ผมไม่ได้ต้องการให้ใครสักคนลงเอยด้วยเรื่องแบบนี้ถ้าหากว่านั่นไม่ใช่การคึกคะนองด้วยการซื้อขายสัมพันธ์จาหญิงสาวขายบริการที่สมยอมด้วยแล้วล่ะก็ ไม่เลย...ไม่เคยคิดเลย

 

นับว่าคืนนั้นที่ผมกับใหม่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันมันเป็นคืนที่โชคดี ซึ่งผมยังสามารถมาทันเวลา ก่อนท่างเธอจะโดนพวกเพื่อน รุ่นน้อง และรุ่นพี่ขี้เมาพวกนั้นปู้ยี่ปู้ยำ แต่ก็อีกนั่นแหละในเวลานั้นผมโกรธเธอ ไม่สิ...เรียกว่าแค้นจะดีกว่า ถึงได้จัดการแก้เผ็ดเช็กความซิงของเธอไปอย่างงั้น แต่ผมรู้สึกดีที่สามารถพาตัวเธอกลับมาที่หอในคืนนั้นได้ โดยท่ายกายเธอถูกสัมผัสจากกายผมเพียงคนเดียว

 

ตึงๆ!!!

 

ใหม่!”

 

“….”

 

          “อยู่ในห้องเปล่าวะ ใหม่?!” เกือบครึ่งชั่วโมงมาแล้ว ที่ผมยืนทุบประตูห้องพักฝั่งตรงข้ามห้องตัวเองเสียงดัง แบบไม่เกรงใจคนที่พักอาศัยอยู่ร่วมชั้นเดียวกัน ในหัวมันกังวลต่างๆ นานา ว่าตอนนี้เธออยู่ไหนและเป็นอย่างไร

 

          ปี๊บ! ปี๊บ!

 

สมาร์ทโฟนถูกหยิบขึ้นมาเปิดดูข้อความอย่างรวดเร็วแบบไม่ต้องคิด ให้หัวมีเพียงแค่การรอคอยเจ้าขอข้อความบ้าๆ นั่น หรืออะไรสักอย่างที่ทำให้ผมสามารถตามหาตัววันใหม่ได้เจอภายในนาทีหรือสองนาทีนี้แต่เพียงอย่างเดียว

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : มาช้าจังเลยนะ

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ทำบ้าอะไรอยู่?

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เคาะประตู? เธอไม่ได้อยู่ในนั้นหรอก

 

        คำทักทายผ่านตัวหนังสือ เผลอทำผมเหลียวมองไปรอบตัว เพื่อมองหาบุคคลที่น่าสงสัย เพราะทุกประโยคที่ข้อความแปลกๆ นี่ส่งมา ล้วนแล้วแต่คาดเดาเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นได้อย่างแม่นยำ ก่อนตัดสินใจก้มกดพิมพ์ข้อความตอบโต้กลับไป

 

        PD : มึงเป็นใคร

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : รู้ก็ไม่สนุกดิ

 

        PD : กูไม่ตลก

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : มึงเห็นกูขำเหรอ?

 

          เวรเอ้ย! มันจงใจปั่นประสาทกันชัดๆ!

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ไหนๆ ก็มาแล้ว

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เล่นเกมส์ทดสอบความสามารถกันหน่อยไหม?

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : กติกาคือทำทุกอย่างโดยห้ามใช้ปาก

 

        PD : งี่เง่า

 

        ผมกัดฟันกอดอย่างนึกเจ็บใจที่ทำอะไรตอบโต้มันกลับไปมากกว่าการใช้ปลายนิ้วพิมพ์สบถด่าตอบโต้ ทั้งที่ใจทั้งใจมันพุ่งตรงไปหาตัววันใหม่ กับไอ้เวรนี่ที่ไม่รู้อยู่ที่ไหนเรียบร้อยแล้ว

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : มันไม่ได้งี่เง่าขนาดนั้นสักหน่อย

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เพราะเกมส์นี้เดิมพันด้วยศักดิ์ศรีของมึงเอง

 

นี่มันเกมส์บ้าอะไรวะ!

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : น่าสนุกดีใช่ไหมล่ะ?

 

PD : มึงต้องการอะไร? ทำเพื่อเชี่ยไรวะ

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ไม่รู้สิ กับคนอื่นแค่สนุกแต่กับมึงกูคง...สะใจล่ะมั้ง

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : พร้อมสนุกด้วยกันหรือยัง?

 

        ผมไม่สนข้อความข่มขู่ที่เด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง และเลือกที่จะโทรหามันผ่านโปรแกรม ทว่า... ปลายสายกับไม่มีทีท่าว่าจะรับสายใดๆ ทั้งสิ้น และในเวลานั้นเอง

 

ตึก! ตึก! ตึก!

 

เสียงฝีเท้าของใครบางคน ฟังดูรีบร้อน มันวิ่งหน้าตาเล่อล่าตรงเข้ามายังบริเวณที่ผมกำลังยืนอยู่ แถมยังชะลอฝีเท้าลงทันทีที่เราทั้งคู่มองหน้ากัน

 

ดิน...มึง...มันอุทานชื่อผมคล้ายกับว่าเรารู้จักกัน แต่เปล่าเลย ผมเกลียดขี้หน้ามันมากต่างหาก และสิ่งที่ทำให้ผมเกลียดมันมากยิ่งขึ้นก็คงเป็นโทรศัพท์ในมือที่มันกำเอาไว้แน่น

 

ไอ้เชี่ยเอ้ยย!”

 

สมองไม่สั่งการ ร่างกายไปไวกว่าความคิดและเสียง ไม่พูด ไม่ฟัง ไม่คิด สาวเท้าพุ่งหมัดหลุนๆ กระแทกใส่ร่างของผู้ชายเบื้องหน้าแบบมั้งรอด้วยความแรงทั้หมดที่พอจะงัดใส่ได้

 

ผัวะ!

 

ผัวะ!

 

ผัวะ!

 

ทำเชี่ยไรวะ!” ไอ้เตโช ใช่ ผมเคยได้ยินใหม่เรียกชื่อมันแบบนี้ มันกระชากเสียงถามและเป็นฝ่ายพุ่งหมัดอัดกระแทกสวนใส่หน้าผมคืนกลับมาบ้าง

 

มึงเอาใหม่ไปไว้ที่ไหน!”

 

ผลัก!

 

มึงพูดเชี่ยไรของมึงวะ!”

 

ผัวะ!

 

กูถามว่ามึงเอาใหม่ไปไว้ที่ไหนไง ไอ้สัด!”

 

ปี๊บ ปี๊บ!

 

เสียงข้อความดังขึ้นขัดกำหมัดที่กำลังจะพุ่งเข้าใส่หน้าไอ้เตโชให้หยุดลง ซึ่งมันดังจากโทรศัพท์มือถือและสมาร์ทโฟนของผมจนแทบจะพร้อมกัน จนต้องจำใจปล่อยมืออีกข้างจากคอเสื้อของศัตรูเบื้องหน้าลงเพื่อเปิดอ่านข้อความ

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : หมา...เวลามันบ้า มันก็บ้าไม่ลืมหูลืมตาเลยจริงๆ 55555+

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ยินดีต้อนรับหมากอีกตัวที่จะเข้าร่วมเกมส์ล้างแค้นในครั้งนี้ด้วยก็แล้วกัน

 

หมาก? หมากเหี้ยอะไร!

 

ผมหันขวับมองหน้าเตโชซึ่งดูจะตกใจกับหน้าจอสี่เหลี่ยมในมือไม่ต่างกันเท่าไหร่ แถมมันเองก็ดูเหมือนจะมองกลับมาด้วยเช่นกัน

 

มึง...ให้ตายดิ คำพูดที่มีแม่งหายไปหมด

 

อึก...มึงก็...ได้ใช่ไหม ข้อความน่ะ? คำถามของมันที่ย้อนกลับมาคือคำตอบชั้นดี ที่แปลว่ามันเองก็คงกำลังเผชิญ ในสิ่งที่ผมต้องเจอเฉียดเช่นเดียวกัน

 

ปี๊บ! ปี๊บ!

 

เสียงข้อความที่ดังขึ้นแทบจะพร้อมกันเป็นหนที่สอง จนต้องหันมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย แม้ว่าจะรู้สึกกลียดขี้หน้า บุคคลตรงหน้ามากมายเท่าไหร่ก็ตาม

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เอาล่ะ เรามาวอ์มร่างกายกันดีกว่า

 

ผมกัดกรามกรอดด้วยความโมโห มันอดจะแสดงท่าทางโง่ๆ ด้วยการกวาดตามองไปโดยรอบ เพื่อหาบุคคลต้องสงสัย ซึ่งมันก็เหมือนเดิม บริเวณพื้นที่ทางเดินชั้นสองมีเพียงแค่ผมกับไอ้เตโชสองคนเท่านั้น ความคิดหยุดลงทันทีที่สายตาบังเอิญเจอเข้ากบปุ่มกดสนทนา ซึ่งมันทำให้ผมไม่รอช้ารีบกดโทรหาปลายสายที่พยายามเล่นเกมส์งี่เง่านี่ทันที

 

ทุกสายที่โทรออกไป ถูกปลายทางกดตัดสายในทุกครั้ ไม่ว่าผมจะพยายามกดโทรมาเท่าไหร่ก็ตาม แม่งน่าโมโห!

 

ไอ้ระยำเอ้ย!” ผมบรรดาลโทสะฟุ่งฝ่าเท้าถีบอัดกำแพงเพื่อระบายอารมณ์ ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่ไอ้เตโชพูดอะไรบางอย่างออกมา

 

มันไม่รับสายมึงหรอก กูลองแล้ว

 

ผมตวัดหางตา จ้องถลึงตามองไอ้สะเหล่อข้างกายแบบไม่สบอารมณ์นัก

 

ใครให้มึงออกความเห็น?

 

กูก็แค่บอก เผื่อมึงจะเลิกทำอะไรโง่ๆ

 

มึงเสือกเชี่ยอะไรด้วย!!!” เสียงย้อนตะคอกแบบโกรธจัด ทำคนถูกถามเงียบลงไปเล็กน้อย เตโชยอมยืนนิ่งไม่ปริปากพูดอะไรออกมา เพียงครู่เดียวก่อนมันจะเป็นฝ่ายหลุบตาไปจากหน้าผมเสียเอง

 

กูโดนใหม่ปฏิเสธ...คำพูดของมันคล้ายกับน้ำเย็นสาดโครมเข้าดับไฟที่ลุกโชนภายในอกให้ดับลงอย่างช้าๆ เธอบอกว่า เธอมีคนที่ต้องการแล้ว ซึ่งคนๆ นั้นไม่ใช่กู

 

....แม่งจะพูดเชี่ยอะไรวะ

 

กูเองก็มีส่วนร่วมในเรื่องของใหม่เหมือนกัน กูอยากเปลี่ยนมัน...

 

เปลี่ยนเชี่ยอะไรของมึง!!!”

 

กูรักใหม่ รักยักษ์มาตั้งแต่สมัยม.ปลายแล้วเหมือนกันคำพูดของมันทำผมนิ่งลงไปเล็กน้อย และจ้องมันแบบไม่เชื่อสาย เมื่อบุคคลตรงหน้ากล่าวขึ้นด้วยประโยคบอกแสนน่าตกใจ ความสุขของกู คือการที่ได้เห็นใหม่มีความสุข และถ้าหากในวันนี้กูช่วยใหม่ได้ ยกใหม่ให้กูได้ไหม?

 

“…”

 

กูมั่นใจว่า กูสามารถทำให้ใหม่มีความสุขได้มากกว่ามึงอาการจุกในอกเกิดขึ้นทันทีที่คนตรงหน้าพูดจบ มันไม่เหมือนอาการจุกเวลาโดนตั้นหน้าแบบเต็มแรง มันจุกแน่นคล้ายกับว่าคำพูดที่อยากจะเอ่ยโต้ตอบออกไปมันติดคลั่งค้างอยู่ในคอ ตกอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคลายไม่ออก

 

กู...กู...ไม่...

 

ปี๊บ! ปี๊บ!

 

เสียงเตือนข้อความดังขึ้นอีกครั้ง ขัดสิ่งที่ผมพยายามจะพูดลง ขณะที่บุคคลตรงหน้ารีบยกโทรศัพท์ขึ้นดูข้อความโดยมีผมกระทำตามมันแบบติดๆ

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : โทรเพื่อ?

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : คิดว่ากูอยากคุยมากไง?

 

ไม่รู้ว่าบุคคลตรงหน้าได้ข้อความว่าอย่างไร แต่จู่ๆ มันกลับวิ่งพรวดพราดลงบันไดลงไป ท่าทางรีบร้อน ต่างจากผมที่ยังไม่คลายสงสัย และปล่อยให้ปลายนิ้วขยับจิ้มตัวหนังสือตอบโต้ปลายทางแบบนิ่งๆ

 

        PD : รับสายกู

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ใจร้อนจังนะ

 

        แม้จะเป็นแบบนั้น ทว่า ปลายทางดูจะไม่สนใจในสิ่งที่ผมพยายามพิมพ์บอกมันเลยสักนิด แถมยังตอบกลับมาลักษณะทะเล้น ไม่เกรงกลัวใดๆ ทั้งสิ้น

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : วอร์มร่างกายกับกูก่อน

 

        PD : ไร้สาระ

 

PD : ถ้าเรื่องเยอะมากนัก กูจะแจ้งความ

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ไร้สาระ?

 

สิ่งที่ปลายทางตอบย้อนกลับมา ทำผมที่นิ่งอยู่แล้วนิ่งได้มากกว่าเดิมได้อย่างน่าแปลก โดยเฉาะกับข้อความถัดมา ซึ่งสามารถทำให้ทั่วใบหน้าชาได้อย่างไร้เหตุผล

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : สิ่งที่มึงทำอยู่ตลอดเวลาที่ผ่านมา การกระทำและปากของมึงนั่นแหละ ที่เขาเรียกว่าไร้สาระ

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ถ้าคิดว่าแจ้งตำรวจนั่นเรียกว่าสาระ มึงก็รีบไปแจ้งความซะสิ...แผ่นดิน

 

เวรเอ้ย! กูควรจะทำยังไง! กูต้องทำอะไรถึงจะตอบโต้ กระชากหน้ากากภายใต้ตัวหนังสือแม่งได้บ้างวะ!!!

 

ปี๊บ! ปี๊บ!

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : จริงสิ แล้วแบบนี้ มึงยังเรียกว่าไร้สาระอยู่หรือเปล่า?

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา ได้ส่งภาพถ่ายให้คุณ

 

        สีหน้ายามหลับใหลของวันใหม่ ในสภาพท่อนบนเกือบเปลือย เธอแทบไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่ากำลังถูกถ่าย และตกเป็นเครื่องมือของไอ้เวรที่ไหนก็ไม่รู้ ผมพยายามตั้งสติอีกครั้ง กดพิมพ์ข้อความตอบมันกลับไปอย่างใจเย็นที่สุด

 

        PD : กูลงมาแล้ว

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ตอแหล!

 

          ข้อความเด้งตอบกลับมาแทบจะในทันที ราวกับว่าปลายทางมันกำลังจ้องมองการกระทำทุกฝีก้าวตามอย่างที่มันบอกไว้จริงๆ

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : มึงยังยืนอยู่ที่เดิม

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : อย่าชักช้า กูไม่ตลก

 

        “DAMN!!!” ผมสบถลั่นไปทั่วทั้งชั้น จำใจวิ่งพาตัวเองลงบันไดไปแบบรีบร้อน ความรู้สึกในตอนนี้เหมือนกำลังถูกบีบให้ทำอะไรสักอย่าง โดยไม่สามารถขัดขืนคำสั่งได้ แย่ว่ะ!

 

เมื่อไม่มีทางเลือก สิ่งที่ผมทำได้ในเวลานี้คือการก้าวขาเดินไปตามทางเดินชั้นห้าอย่างช้าๆ ทีละก้าวก่อนจะเปลี่ยนเป็นวิ่งทันทีที่พาตัวเองมาถึงชั้นระหว่างขั้นบันได เพื่อพาตัวเองลงไปยังชั้นล่างให้ไวที่สุด ซึ่งในตอนนั้นเองกลับมีร่างของใครอีกคนด้วยความเร็วที่แทบจะพร้อมกันสวนขึ้นกลับไปชั้นบนแบบไม่ย่อท้อ...

 

ใครคนนั้นมันก็คือเตโช

 

        PD : กูลงมาแล้ว

 

ปลายนิ้วพิมพ์ข้อความปนความเหนื่อยหอบ เพราะไม่ค่อยได้ใช่แรงมากมายแบบนี้มาตั้งแต่หลังจบมัธยมปลาย และยืนนิ่งครู่หนึ่งเพื่อรอข้อความโต้กลับ อีกทั้งพักขาทั้งสองข้างที่เริ่มแสดงอาการอ่อนล้าปในตัว

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เชื่องดีนี่

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ทีนี้ก็วิ่งกลับขึ้นไปชั้น6

 

PD : เชี่ยอะไรนักหนาวะ

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : วอร์มอัพ Now!

 

        โธ่เว้ย!” ผมกัดฟันกรอดแบบสุดจะทน เมื่อมันส่งข้อความกดดันมาอีกหนว่ากำลัง รอดู จำยอมวิ่งหวนกลับขึ้นไปชั้นบนตามคำสั่งแบบเสียไม่ได้ และหวังว่าทุกอย่างมันจะจบลงสักทีแต่ว่า มันกลับไม่ง่ายแบบนั้น! และดูมันจะไม่จบง่ายๆ เมื่อข้อความโรคจิตยังคงสั่งให้วิ่งขึ้นลงหอพักตามใจชอบจากสามเป็นห้า จากห้าเป็นสิบ จากสิบเป็นยี่สิบ จนกระทั่งเรียวแรงทั้งหมดของผมอ่อนลงตามกาลเวลา

 

แฮ่ก...แฮ่ก...เสียงหอบเหนื่อยดังขึ้น ขณะฝ่ามือไล่รูดไปตามราวบันได ขณะวิ่งลงระหว่างชั้นบันได ไม่รู้ว่ามันรอบที่เท่าไหร่แล้ว แต่เท่าที่นับๆ ดู แม่งเกิบสิบห้า เหนื่อยว่ะ...เหนื่อยฉิบหาย ที่ต้องมาทำเชี่ยอะไรแบบนี้

 

ตึก! ตึก! ตึก!

 

เสียงฝีเท้าของใครอีกคน กับร่างของมันกำลังหยุดพักอยู่ที่ชั้นกลางระหว่างขั้นบันได มันเหลือบมองผมรอบหนึ่ง ทันทีที่เราทั้งคู่เผชิญหน้ากัน สีหน้าและท่าทางของมันดูอ่อนล้า อ่อนแรงไม่ต่างอะไรไปจากผมเลยสักนิด แต่น่าแปลก เพราะบนดวงหน้าของมันยังสามารถปากฏรอยยิ้มเป็นมิตรเอาไว้ได้

 

ของกูเหลืออีกรอบเดียว

 

กูไม่ได้ถาม!” ผมกระแทกเสียงตอบกลับไปแบบไม่ชอบใจนัก

 

เออ งั้นก็เจอกัน ชั้นล่าง

         

ทำไมวะ...

 

          ทำไมต้องรู้สึกเจ็บใจทุกครั้งที่ได้ฟังมันพูดอะไร ไม่พอใจและไม่ชอบใจ ในทุกครั้งที่มันกำลังทำอะไรบางอย่าง บางอย่างที่มีเป้าหายเดียวกันกับเป้าหมายที่ผมวางไว้

 

          ถ้าหากในวันนี้กูช่วยใหม่ได้ ยกใหม่ให้กูได้ไหม?

 

          ขอเหรอ? พูดออกมาโง่ๆ ใครแม่งจะไปยอมมึงกันวะ!

 

          สิ้นเสียงประกาศก้องในความคิด เท้าทั้งสองข้างก็เริ่มก้าวว่งอีกคั้งแบบไม่ย่อท้อ มันวิ่ง วิ่ง วิ่ง แล้วก็วิ่งเท่าที่จำนวนปลายสายจากข้อความสั่งมา เรื่องแบบนี้...กูจะไปยอมได้ยังไงวะ!

 

          ปี๊บ! ปี๊บ!

 

          ทันทีที่การวิ่งขึ้นลงตึกแบบบ้าระห่ำจบลง ข้อความจากสมาร์ทโฟนก็ดังขึ้นพร้อมด้วยข้อความรู้ทัน ไม่สนท่าทางและอาการเหนื่อยล้าของผม ที่ต้องทิ้งตัวนอนแผ่อยู่บนพื้นซีเมนต์ด้านหน้าตึก

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : เหนื่อยแล้วเหรอ J

 

        PD : วันใหม่อยู่ไหน?

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ตอบไม่ตรงคำถาม

 

        PD : กูไม่ตลก

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : แต่กูตลก

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา ได้ส่งรูปภาพมาหาคุณ

 

          เป็นอีกครั้งที่ไอ้ขี้ขลาดซึ่งใช้ตัวหนังสือบังหน้า ส่งรูปถ่ายของวันใหม่บริเวณใกล้กับจุดล่อแหลมเพื่อกดดันความคิดให้หยุดลงแล้วทำตาม

 

        PD : วันใหม่อยู่ไหน?

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ถอดเสื้อออก แล้วจะบอก

 

หน้าผมชาวูบทันทีที่ได้อ่านตัวอักษรบนจอสี่เหลี่ยม ยิ่งได้เห็นใครอีกคน ซึ่งหน้าตาคุ้นเคย มีสภาพล่อนจ้อนเหลือแต่เพียงกางเกงชั้นใน ยืนอยู่ท่ามกลางคนหมู่มากด้วยแล้ว ร่างทั้งร่างผมก็ยิ่งสั่น มือสองข้างกำสมาร์ทโฟนในมือแน่น

 

ตอนนี้โคตรเกลียดตัวเองเลยว่ะ! เคยไหม? โมโหจนแทบอยากจะพังทุกสิ่ง โกรธจนแทบบ้า หงุดหงิดเสียจนสามารถฆ่าใครสักคนได้ลง ทั้งที่เป็นถึงขนาดนั้นแต่สิ่งที่ทำได้มีเพียงแค่การยืนนิ่งเฉยๆ ขยับเขยื้อนตัวไม่ได้ดั่งใจ ซึ่งนั่นแหละผมกำลังเป็น!

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : ถอดเสื้อผ้าออกสิแผ่นดิน

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : อย่าลีลา เพราะเกมส์มันเพิ่มจะเริ่ม

 

มาเพื่อสยบความเลวของหมา : กูขอตั้งชื่อเกมส์นี้ว่า LIPSLIE
 

TALK 
 

ตอนนี้อิแผ่่นดินเปิดพรีแล้วนะ ปิดโอนจองสิ้นเดือนกุมภาปีหน้า
ราคา430บาทรวมค่าส่ง หมดแล้วหมดเลยนะ ไม่ใจดี #ห้ะะ
อ่านแล้วเม้นๆ ให้เค้าด้วยนะครับ <3




 

1เม้นสำหรับกำลังใจ 1โหวตดีๆ สำหรับนักอ่านเงาเนอะ <3
เรื่องนี้แต่งกับน้องกลุ่มคนนึง เป็นเซ็ตแบ่งเป็น8เรื่อง แวะไปอ่านกันได้เน้อ
แต่ถ้าชอบเรื่องนี้อย่าลืมจิ้มแอดFAV.ที่หน้าสุดหล่อเอาไว้ติดตามต่อชาร์ปหน้าเน้อ


.:: เรื่องที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ::.
                                       แผ่นดิน         ทัพบก           เคมป์
  


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21,346 ความคิดเห็น

  1. #21312 มูตี้ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 15:07
    -"- !!!!!!!
    #21,312
    0
  2. #21284 JESSICA_JSY (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 14:15
    ใครคือคนส่งข้อความ
    #21,284
    0
  3. #20033 รอยยิ้มของสายฟ้า (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 17:31
    งงนะเนี่ยคนส่งข้อความคือใคร?
    #20,033
    0
  4. #19391 Noo Kung Tumakorn (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 14:13
    รอคะ
    #19,391
    0
  5. #18614 Autchittha (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 00:26
    เจิมมมมมมมมมมมมมม
    #18,614
    0
  6. #18611 Chonlatorn Buakum (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 22:47
    เจิมมมมมมมมอีก
    #18,611
    0
  7. #18606 เอ็น เอ เอ็ม (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 14:14
    เจิมมมมมมมมม
    #18,606
    0
  8. #18604 SQ-Gat Bodyslam (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 09:08
    นางเอกชัวววววววววววววส์
    #18,604
    0
  9. #18602 BLACK...mint (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 00:54
    รอคร่าาา
    #18,602
    0
  10. #18601 mindojungkookbi love u ~ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 15:48
    ไรท์ขอร้องมาต่อเถอะพลีสสส อยากอ่านต่อแล้ว สนุกมากๆ >
    #18,601
    0
  11. #18600 ซาตาน จำเป็น (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 10:50
    เดือดๆๆๆ
    #18,600
    0
  12. #18599 Praw_zy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 01:57
    อุ้ยยยย น่าติดตาม เม้นแรกของเค้า เย้ๆ5555555 ใครวะทำดินได้ลงคอ
    #18,599
    0
  13. #18598 บรีน อ่ะดิ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 00:03
    ใครน้อวววช
    #18,598
    0
  14. #18597 kooooookkk (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 22:23
    เอาใครมาทำนางเอก ดูใม่ใด้เลย
    #18,597
    0
  15. #18596 Fern (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 14:06
    มันคือคัย ว่ะ!!!!!! ไรท์!
    #18,596
    0
  16. #18595 rubieismx (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 10:28
    นี่จินตนาการไปถึงกอนเกิร์ลแล้ว หวังว่าคงไม่ใช่นางเอกเองหรอกนะ ..
    #18,595
    0
  17. #18594 Flower Me (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 11:02
    รออออออ
    #18,594
    0
  18. #18593 Flower Me (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 11:02
    รออออออ
    #18,593
    0
  19. #18592 Flower Me (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 11:02
    รออออออ
    #18,592
    0
  20. #18591 Flower Me (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 11:02
    รออออออ
    #18,591
    0
  21. #18590 Flower Me (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 11:02
    รออออออ
    #18,590
    0