LIPSLIE พันธการร้าย ซ่อนรัก

ตอนที่ 18 : LIPSLIE :: EP.17 ll ความลับ (แผ่นดินxวันใหม่) 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    26 ธ.ค. 57

EPISODE 17





 



                หลายชั่วโมงต่อมา..

 

          อะ...อื้อ...พอแล้ว พอสักที หยุดสักที ฮือออ

 

          เด็ดใช่เล่นนะเนี่ย?น้ำเสียงยียวนของทัพบกเอ่ยชมขึ้นขณะที่มันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดคลิปฉาวของกิ่งแก้วดูอีกครั้งในรอบหลายวันที่ผ่านมา ผมเลือกที่จะปล่อยให้มันพล่ามอยู่แบบนั้น เพราะรู้สึกชินกับคำพูดเดิมๆ ในทุกครั้งที่มันเปิดวีดิโอลับนี้ดูไปถ่ายมาได้ไงวะ?

 

          “...

 

          “คิดซะว่า กูไม่ได้ถามก็แล้วกันมันเอ่ยปากตัดบทออกมาเอง เมื่อเห็นผมนั่งเงียบเป็นตอไม้ ไม่ตอบคำถามใดๆ ขอมัน จนมันพาลไปหาเรื่องเคมป์ที่นั่งกดโทรศัพท์มือถือไม่สนใจอะไรรอบตัว หิวน้ำว่ะ มึงเดินไปซื้อน้ำทีดิเคมป์

 

          มึงก็เดินไปดิ กูเล่นเกมส์อยู่ เอาโค้กมาให้กูแก้วนึงด้วย

 

          “x!!!” ไอ้ทัพบกสถบออกมาเสียดังด้วยความขัดใจ จนอดเหลือบมองพวกมันทั้งคู่ไม่ได้ สุดท้ายก็เป็นทัพบกเสียเองที่ต้องเป็นฝ่ายเดินไปซื้อน้ำเพื่อดับความกระหาย

 

          เป็นไรวะ?ไอ้เคมป์เปรยถาม เลื่อนสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์มองหน้าด้วยความสงสัย คงเพราะมันเห็นผมนั่งเงียบตั้งแต่มาถึงสักพัก เห็นเงียบตั้งแต่มาแล้ว

 

          “กูแค่สงสัย...

 

          “สงสัยอะไรวะ?

 

          “ว่าใครคือคนถ่ายคลิปของกิ่งคนถูกถามเงียบกริบ ไม่มีทีท่าว่าจะให้คำตอบที่ผมต้องการออกมาได้ มันก็แน่ล่ะ ในเมื่อไม่มีใครรู้ที่มาของคลิปฉาวคลิปนี้เลยสักคน ว่าจุดเริ่มต้นมันอยู่ที่ไหน ข่าวลือบอกว่าผมคือคนปล่อยข่าว ยิ่งเงียบไม่พูดอะไร ดูเหมือนเรื่องและข่าวลือบ้าๆ นี่ก็ยิ่งเริ่มลุกลาม รู้อีกทีคลิปบ้าๆ นี่ก็ถูกส่งต่อๆ กันไปจนทั่วมหาวิทยาลัยโดยติดเครดิตเป็นชื่อของผมเสียแล้ว

 

          กับใบอ้อน่ะ...ดินเลิกแล้วใช่ไหม?

 

          ผมส่ายหน้าเบาๆ หวังจะสลัดคำพูดของกิ่งแก้วที่ค้างอยู่ในหัวให้หมดไป ก่อนต้องสะดุ้งเมื่อไอ้เคมป์เอ่ยถามขึ้นอีกครั้งด้วยท่าทางสงสัยแบบสุดๆ

 

          มึงถามเรื่องนี้อีกทำไมวะ?

 

          “คาใจ

 

ต่อให้มึงรู้ว่าคนนั้นเป็นใคร แล้วมึงจะทำอะไรมันได้มันเงียบเสียงพลางใช้มือตบบ่าสองสามทีเพื่อผ่อนคลายอารมณ์คุกรุ่นในหัวผมให้ลงลง โดยพูดเสริมสั้นๆ เรื่องมันก็ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้ว ต่อให้มึงจะแก้ตัวว่าไม่ได้ทำ คงไม่มีใครฟังหรอกว่ะ นอกเสียจากคนๆ นั้นมันจะรู้เบื้องลึกเบื้องหลังแบบพวกกู

 

คำพูดของไอ้เคมป์มีส่วนถูก นี่มันก็หลายอาทิตย์มาแล้วตั้งแต่เกิดเรื่อง ครั้นจะถามหาตัวคนกระทำมาเอาผิด มันก็คงเป็นเรื่องยาก

 

ผมถอนหายใจยาวๆ ตั้งใจจะหยุดคิดเรื่องทั้งหมดนี่ลง ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่สายตาของผมบังเอิญเหลือบเจอเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอดูมีท่าทางรีบร้อน แถมยังไม่ทันสังเกตเห็นพวกผมที่นั่งอยู่เดิมประจำ จนอดไม่ได้ที่จะลุกตามเธอไปเงียบๆ

 

          อ้าว จะไปไหนวะ?เสียงเคมป์ตะโกนถามท่าทางสงสัย ซึ่งนั่นไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกสนใจได้มากเท่ากับวันใหม่ที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาเดินก้าวขาฉับๆ ไม่สนใจสิ่งรอบข้าง หรือแม้แต่ผมที่กำลังเดินตามหลังไปห่างๆ

 

          เกือบหลายนาทีที่ผมเดินตามหลังเธอมาแบบเงียบๆ จนในที่สุดเธอก็หยุดฝีเท้าลงที่หน้าตึกนิเทศฯ โดยที่ตรงนั้นมีใครอีกคน ซึ่งดูเหมือนกับลังยืนรอเธออยู่

 

          ใหม่มาช้า

 

          ขอโทษที่ทำให้รอคำตอบของเธอที่เอ่ยโต้ตอบคล้ายกับรู้สึกผิด กำลังทำให้ผมรู้สึกแน่นไปทั่วอกข้างซ้าย ผมไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน มันช่างทรมานสิ้นดี

 

          “พี่เองก็เพิ่งมาได้สักพัก...ผมรีบเบี่ยงตัวหลบหลังต้นไม้ใหญ่ เมื่อสายตาของคนที่วันใหม่ตั้งใจมาหา กวาดตามองไปรอบๆ ตัวอย่างผิดสังเกต โดยพยายามเงี่ยหูฟังบทสนทนาของคนทั้งคู่ต่อไป ใหม่ เรื่องของเราจะเอายังไง…”

 

          “ฉันมาเพื่อจะพูดเรื่องนี้นี่แหละ...

 

          “...

 

          “หน้าพี่หายดีแล้วใช่ไหมวันใหม่เอื้อมมือแตะมุมปากคนถูกถามด้วยท่าทางเป็นห่วงเป็นใจ ขณะที่ผมหลับตาลงเพื่อเลี่ยงมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าพลางกำมือแน่นด้วยความรู้สึกในอกที่ยากจะอธิบาย

 

แม้จะไม่มอง แถมยังได้ยินไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ แต่ในหัวมันก็พอนึกภาพออกว่าสองคนนั้นกำลังทำอะไร หรือพูดเรื่องอะไรกันอยู่ เพียงแค่นี้ลมหายใจของผมมันก็เริ่มปั่นป่วน จนไม่สามารถควบคุมให้กลับมาเป็นปกติได้เลย ไม่เข้าใจว่าทำไม!

 

           พี่รักใหม่นะคำพูดของไอ้รุ่นพี่ที่ใหม่เคยออกตัวว่าเป็นแฟน คล้ายกับมีดแหลมค่อยๆ ปักทะลุกลางอกทีละเล่ม แถมยังยิ่งบาดลึกเหมือนถูกเชือดเมื่ออีกฝ่ายพูดตอบโต้กลับไปด้วยน้ำเสียงและถ้อยคำที่มีความหมายไม่ต่างกัน

 

          “ฉันก็รักพี่...

 

          โธ่โว้ย!! ผมสบถในหัวอย่างห้ามไม่ได้ บันดาลโทสะเตะถังขยะใกล้ตัวจนล้ม เพื่อหวังระบายความหงุดหงิดงุ่นง่านในหัว และตัดสินใจเดินออกจากหลังต้นไม้ทั้งๆ แบบนั้น ไม่สนแล้วว่าสองคนนั้นจะหันมามองหรือไม่ แต่ถ้ายังอยู่ตรงนี้ต่อไปมีหวังไอ้รุ่นพี่นั่นต้องโดนซัดหมอบอีกรอบแน่ๆ ถึงจะคิดแบบนั้นแต่มันก็อดที่เหลียวมองคนทั้งคู่ไม่ได้อยู่ดี

 

          วูบหนึ่งที่ผมบังเอิญสบตากับวันใหม่แบบตรงๆ แววตาของของเธอที่มองผ่านมาด้วยท่าทางความแปลก ทำให้ในอกรู้สึกเจ็บแสบมากขึ้นอีกหลายเท่าตัว มันก็เพียงแค่วูบเดียวเท่านั้นแหละ ก่อนผมจะเป็นฝ่ายละสายตาไปจากนัยน์ตาคู่นั้นของเธอเสียเอง นี่มันอะไรวะ ความรู้สึกบ้าๆ ที่จุกอยู่ในอกแบบนี้...

 

WANMAI TALK

 

นั่นมันแผ่นดินหรือเปล่า?พี่เตโชกล่าวขึ้น ขณะละสายตาจากแผ่นหลังของแผ่น ที่เดินหน้าตาถมึงทึงออกไป คล้ายกับไม่พอใจอะไรบางอย่าง

 

ใช่ฉันตอบเพียงสั้นๆ อย่างเสียไม่ได้

 

          “สายตาของหมอนั่น...กำลังฟ้องว่ามันหึงใหม่

 

          ช่างมันเถอะฉันตัดบทเสียงค่อย ในขณะที่สายยังคงจับจ้องแผ่นหลังของแผ่นดินอยู่แบบนั้น

 

          ช่างมัน?น้ำเสียงรู้สึกผิดของคนตรงหน้า ทำฉันเหลือบมองด้วยความสงสัย ทั้งที่ต้องการอย่างงั้นเหรอ?

 

          “...

 

          “ปากน่ะ ไม่ได้ตรงกับใจเลยนะ

 

          “ก็มันเป็นเรื่องที่พูดไม่ได้...ฉันพยายามเอ่ยปากหาคำแก้ต่างให้ตัวเอง ทั้งที่รู้ดีว่าข้อหาข้อนี้ ฉันไม่มีวันดิ้นหลุด

 

          “ก็เลยไม่คิดจะพูดตลอดชีวิต?เสียงทุ้มถามแทรก ท่าทางนิ่งเหมือนรู้ทัน

 

          ไม่ตลอดชีวิตหรอก

 

          “แต่สักวันเขาก็ต้องรู้เขาเอ่ยแทรกทันควัน

 

          “ไม่มีทางฉันคลี่ยิ้มปากขัดคนตรงหน้า ทำคนฟังย่นคิ้วเป็นปมท่าทางสงสัย และก่อนที่เขาจะเอ่ยปากถามอะไรออกมามากกว่านี้ ฉันจึงไม่รอช้าที่จะเอ่ยปากพูดขึ้นเพื่อตัดบท เขาจะไม่มีทางรู้หรือไม่บางทีเขา...

 

          “เขา?

 

          “ช่างเถอะ!”

 

....

 

ที่ฉันนัดพี่มาวันนี้ก็เพื่อยุติข้อตกลงฉันรีบพูดตัดเข้าประเด็นในทันที เพราะไม่อยากเสียเวลาพูดถึงเรื่องราวน่าอายในอดีตนั่นอีกทว่า คนตรงหน้ากลับหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อสิ้นเสียง และมันทำให้เขาหยุดพูดจาเหมือนรู้ทันความคิดฉันได้ในทันที ฉันขอโทษที่ทำให้พี่เจ็บตัว

         

ไม่เป็นไรเขาแทรกเสียงอ่อนลง ใช้แววตาใจดีแสนอ่อนโยนคู่เดิมมองฉัน ก่อนจะพูดเสริม แค่ได้ยินข้อเสนอของใหม่ พี่ก็พอเข้าใจทุกอย่างดี

 

          “แต่ก็ยังยอมที่จะทำงั้นเหรอ?ฉันย้อน

 

          “เคยได้ยินมั้ย? ความรักเอาชนะทุกสิ่งน่ะเขาหัวเราะแก้เก้อออกมาเสียงดัง เมื่อเห็นฉันไม่พูดจาอะไรตอบกลับไป แถมยังพูดต่อ สำหรับพี่มันอาจจะเอาชนะไม่ได้ แต่พี่ก็ดีใจที่ยังได้มีโอกาสได้ถาม ได้พูด จนรู้ความจริงทุกอย่าง

 

          พูดตอนที่มีโอกาสอย่างนั้นเหรอ?

 

ขอบใจที่ยอมพูดเรื่องจริงให้พี่ฟังมาตลอดพี่โตโชเสริมอีกครั้งโดยพยายามฝืนยิ้มบนดวงหน้าจนรู้สึกได้ส่วนเรื่องที่ไม่เคยพูด ก็รีบๆ พูดล่ะ ก่อนที่โอกาสพูดจะไม่มี สัญญาว่าพี่จะไม่พูดถ้าหากใหม่ไม่พูด

 

          “อือ

 

บทสนทนาของเราทั้งคู่จบลงเพียงแค่นั้น เมื่อฉันเลือกที่จะหยุดต่อความกับเขาไปมากกว่านี้ แล้วพาตัวเองเดินปลีกตัวออกมาทั้งๆ อย่างงั้น เพราะว่าฉันกลัว...กลัวที่จะต้องพูดความจริงทุกอย่างออกไป

 

เมื่อก่อนฉันไม่เคยสัมผัสความรู้สึกแบบนี้เลย ไม่ว่าจะมีผู้ชายหน้าตาดีๆ เข้ามาขอเป็นแฟน แล้วยอมทำตามข้อเสนอของเราอย่างไม่มีข้อแม้ สุดท้ายเขาคนนั้นก็ถูกเขี่ยทิ้ง เมื่อเราได้ในสิ่งที่ต้องการ และฉันเชื่อมาตลอด ว่าคนที่เข้าใจความรู้สึกแบบนี้อย่างแท้จริง คงจะหนีไม่พ้นใบอ้อ

 

เมื่อก่อนไม่ว่าเธอจะไปไหนมาไหนกับฉัน เด็กผู้ชายทุกคนก็มักจะมองเห็นความสวยของเธอเป็นอันดับแรกๆ ก่อนจะตามมาด้วยการบอกรัก หลอกใช้แล้วกลายเป็นเขี่ยทิ้ง ความจริงแล้วฉันมีความลับที่ซ่อนไว้ไม่ให้ใครรู้ ความลับที่ฉันไม่เคยบอกใครแม้แต่เพื่อนสนิทอย่างใบอ้อ ว่าฉันน่ะ เกลียดเธอมากแค่ไหน

 

ฉันก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง มีความคิดที่อยากเป็นจุดสนใจของใครหลายๆ คน เพราะเกิดมาไม่สวย ไม่น่ารัก แถมยังไม่เป็นที่ดึงดูดสายตาใครแบบที่ใบอ้อเป็น มันสะสมขึ้นทุกวันจนกลายเป็นความริษยาอยากเอาชนะ แต่สิ่งที่ฉันทำได้ในตอนนั้นมันมีเพียงอย่างเดียว นั่นคือการพึ่งคนสวยๆ อย่างใบอ้อ รับรู้ทุกความเคลื่อนไหวของเธอและตามติดแจ เพื่อหวังจะได้เข้าไปอยู่ในสายตาของใครบ้าง ซึ่งสิ่งที่ได้กลับมา ล้วนมีแต่คำด่าทอกับคำพูดเปรียบเทียบ ทุกคนต่างหยิบยกขึ้นมาพูด จนทำให้ ฉันอยากเอาชนะใบอ้ออยู่ตลอดเวลา

 

แต่เพราะ ปากคืออวัยวะสำคัญ ที่สามารถพาให้คนๆ หนึ่งฉิบหายได้ทั้งชีวิต ดั่งเช่นกลอนบทนี้ ปากหวานพานพบแต่สิ่งที่ดีปากดีชีวิตจะหาไม่ปากพล่อย ชีวิตก็มีแต่บรรลัยปากแข็งไม่ได้ดั่งใจ พลาดทุกสิ่ง ฉันจึงเลือกที่จะเป็นคน ปากนิ่ง ไม่พูด ไม่รับรู้อะไร ไม่สนใจ เพื่อที่จะได้ในสิ่งที่ต้องการ แม้ว่าต้องแลกมาด้วยการถูกเอาเปรียบก็ตามที ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องขอบคุณใบอ้อ ยิ่งเธออยู่ใกล้ฉันมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งมีกำลังใจผลักดันตัวเองให้ดูดีขึ้นมากเท่านั้น

 

ฟังดูแล้วมันก็คล้ายกับข้อแลกเปลี่ยนในอดีต ที่เธอสัญญาว่าจะลบคลิปฉาวของฉันนั่นแหละ แต่ข้อแลกเปลี่ยนของฉันที่ไม่เคยพูดออกไป มันคือการประครองเธอไว้ให้เดินไปด้วยกันต่อไป เพื่อเป็นแรงผลักดันให้ฉันกลายเป็นตัวเองในทุกวันนี้

          บนโลกใบนี้ไม่มีใครยอมปล่อยให้ตัวเองเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียวหรอกจริงไหม?



NOW LOADING 50 % .......


 

17.40 น.

 

          ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ เรื่องระหว่างเราในอดีต คืนนี้ใต้ตึกคณะเวลาสองทุ่ม ออกมาเจอกันหน่อยนะ แผ่นดินโน้ตแผ่นเล็กระบุใจความสั้นๆ ว่าอยากคุยของแผ่นดิน ทำฉันเผยยิ้มแบบไม่ต้องสงสัย พูดอย่างไรดีล่ะ? ดีใจล่ะมั้ง ที่คิดว่าสิ่งที่คิดจะทำดูจะสำเร็จไปเกินครึ่ง

 

          กึก...

 

          เสียงเปิดประตูห้อง ทำฉันเหลียวมองต้นเสียงอย่างรู้ทัน ทำเอาบุคคลที่เดินออกมาด้านนอก มีสีหน้าตกใจเมื่อเราบังเอิญสบตากัน แต่มันก็เพียงครู่เดียวเท่านั้นก่อนเขาจะปรับเปลี่ยนสีหน้าให้ดูเป็นปกติ ฉันเม้มปากแน่น หันกลับมามองลูกบิดประตูห้องของตัวเอง ในขณะที่ใบหูคอยเงี่ยหูฟัง ถ้อยคำที่เขาคิดจะบอก

 

          ...

 

          “...

 

          ตึง!

 

ตึก ตึก... ตึก ตึก...

 

          เสียงปิดประตูห้องและเสียงฝีเท้าที่ดังออกห่างจากฉันไป เริ่มทำให้ร่างกายทุกส่วนของฉันสั่น เผลอบีบลูกบิดประตูแน่นเพื่อระบายความรู้สึกทั้งหมดที่มีผ่านอลูมิเนียมทรงกลม เขาไม่ทัก เขาไม่กวนประสาท เหมือนทุกที... ใจฉันมันสั่นๆ เริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจเมื่อนึกถึงคำพูดของใครคนหนึ่งขึ้นมาได้

 

          เรื่องที่ไม่เคยพูด ก็รีบๆ พูดล่ะ ก่อนที่โอกาสพูดจะไม่มี

 

          ฉันเงี่ยหูฟังเสียงฝีเท้าของแผ่นดินจนกระทั่งเงียบลงไป แล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ มองกระดาษโน้ตสีชมพูบนบานประตูด้วยความผิดหวัง มันอดนึกทวงถามตัวเองในใจไม่ได้ว่า ในเวลานี้ฉันยังมีโอกาสที่จะพูดความจริงทุกอย่างออกไปอีกไหม แผ่นดินยังอยากจะรับฟังความจริงของเราอยู่อีกหรือเปล่า แต่ยังไม่ทันจะทำอะไรนอกเหนือไปจากนี้ เสียงหวานๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นเบื้องหลัง เสียงของเธอดูสั่นคล้ายกับคนร้องไห้ แถมยังขานชื่อฉันได้อย่างไม่เต็มเสียง...

 

          ฮึก...วันใหม่ใบอ้อสภาพเนื้อตัวมอมแมม ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงหน้าหวานๆ ปรากฏรอยฟกช้ำ ที่สำคัญเธอกำลังร้องไห้ ไม่ต้องเอ่ยวาจาใด กลับเป็นใบอ้อเอง ที่วิ่งโผเข้าสวมกอดร่างฉันแน่นพร้อมทั้งปล่อยเสียงครวญออกมาอย่างลืมอาย ฮืออออออ...

 

          “เธอ...เธอเป็นอะไรฉันเค้นเสียงถามอย่างนึกตกใจ และสวมกอดเธอกลับเพื่อปลอบโยน เพราะในตอนนี้ท่าทางของเธอดูไม่ก้าวร้าวเหมือนเมื่อวันวานอีกแล้ว

 

          ฉันถามอยู่แบบนั้นร่วมหลายนาทีซึ่งสิ่งที่ได้รับกลับมา มีเพียงเสียงสะอื้นอย่างน่าเวทนากับความเปียกแฉะของน้ำตาที่ร่วงเผาะลงบนไหล่ ไม่ว่าพยายามจะถามเธอสักเท่าไหร่ ใบอ้อก็เอาแต่ร้องไห้ ไม่ยอมพูดจา ไม่ตอบคำถาม จนรู้สึกเป็นห่วงไม่ได้ ตอบฉัน เธอเป็นอะไร

 

          “ฮึก...

 

          “ตอบสิใบอ้อ!”

 

          “ดิน

 

          “...

 

ดินโทรมาขอเลิกกับฉันฮึกคำพูดของเธอทำทั่วใบหน้าฉันร้อนวูบ หัวใจของฉันมันเต้นถี่ตามน้ำคำที่ได้ฟัง อดสงสัยจนเอ่ยปากถามออกไปไม่ได้

         

หมอนั่นทำร้ายเธอเหรอ คนถูกถามส่ายหน้าเบาๆ แทนคำตอบ และเอ่ยปากเสริม

 

ไม่ใช่ดิน...แต่เป็นยัยนั่นเธอกลั้นเสียงสะอื้นของตัวเองพลาง ผละตัวสบตากับฉันแบบตรง ยัยนั่นทำร้ายฉัน ฮึก...เธอยืนกรานคำพูดตัวเองอย่างหนักแน่น แสดงความเจ็บปวดผ่านแววตาเศร้าสร้อย และเอ่ยเสริมออกมาอีกครั้ง ยัยนั่นขู่บังคับให้ฉันเลิกกับดิน ส่งข้อความมาด่าทอฉันสารพัด จนฉันทนไม่ไหวต้องลบเพราะไม่อยากเครียด...ฮึก

 

ใคร?ฉันแค่นเสียงถามแบบไม่สบอารมณ์ สองมือกำแน่นระงับความโกรธที่เริ่มเดือดพล่านไปทั่วในกาย ต่างจากคนตรงหน้า ที่มีแววตาลอกแลกมองผ่านฉันอยู่ตลอดเวลาก่อนจะยอมเอ่ยปากตอบออกมาในที่สุด แบบไม่เต็มเสียง

 

กิ่งแก้ว...

 

 

          สุดท้ายแล้วเมื่อคืน ฉันก็ไม่ได้ไปตามที่แผ่นดินนัดเอาไว้ตามกระดาษโน้ตแผ่นนั้น และเลือกที่จะปลอบใบอ้อให้หายจากความเศร้าสร้อยหลังจากถูกกิ่งแก้วทำร้าย ก่อนส่งเธอขึ้นรถกลับบ้านตอนเกือบๆ สองทุ่ม ส่วนในเวลานี้น่ะเหรอ? ฉันตบกิ่งแก้วจนเลือดอาบได้สำเร็จแล้วน่ะสิ!! มันใช่ที่ไหนกันเล่า!

 

          ฉันพาตัวเองมาดักยืนรอกิ่งแก้วอยู่ที่หน้าห้องพกเธอชั้นบนแทนที่จะแต่งตัวไปมหาวิทยาลัยเหมือนปกติต่างหาก โกรธ ใช่! ฉันกำลังโกรธเธอที่กล้าทำร้ายใบอ้อแบบนี้ ก้บอกแล้วยังไงล่ะ...ถ้าหากจะมีใครสักคนเป็นคนเอาคืนเรื่องทุกอย่างให้สาสม คนๆนั้นมันควรเป็นฉันไม่ใช่เธอ! แถมนี่ก็ปาเข้าไปเกือบชั่วโมงแล้วที่ฉันพาตัวเองมานั่งๆ ยืนๆ รอบุคคลซึ่งเป็นเป้าหมาย แต่ดูเหมือนว่าก่งแก้วเอง ก็ไม่มีวี่แววจะออกจากห้องพักเลยแม้แต่นิดเดียว จนกระทั่งฉันที่เป็นฝ่ายรอ เริ่มจะทนต่อไปไม่ไหว ตัดสินใจบุ่มบ่ามทุบประตูห้องเพื่อเรียกเธอออกมาคุยกันแบบซึ่งๆ หน้าในที่สุด

 

          ตึงๆ!!

 

          “กิ่ง!”

 

...

 

กิ่งแก้ว! เปิดประตูหน่อย ฉันมีเรื่องต้องคุยกับเธอ!” ไร้เสียงใดๆ ตอบรับ ราวกับห้องพักตรงหน้าคือห้องร้าง ไร้คนเข้าพักอาศัย เธอกำลังเล่นตลกอะไรอยู่!

 

          ตึงง!!!!

 

กิ่ง! ฉันบอกให้เธอออกมาคุยกันยังไงล่ะ!!!” ถึงอย่างงั้นฉันก็ยังไม่ลดละความพยายามที่จะเรียกเธอต่อไป แม้ว่าคนด้านในเอาแต่เงียบไม่โต้ตอบอะไรกลับมาเลยก็ตาม แถมมันยังกินเวลาไปครู่ใหญ่จนชักเริ่มโมโห กิ่งแก้ว! หูแตกหรือไง ฉันบอกให้เปิดประตู!!!”

 

          กึก...

 

          “กิ่งไม่ได้อยู่ห้องนั้นแล้ว ฉันหันมองตามเสียงซึ่งเอ่ยแทรกขัดน้ำเสียงเกรี้ยวกราดพร้อมด้วยเปิดประตูจากห้องด้านหลังทันทีด้วยความสงสัย ที่ตรงนั้นปรากฏร่างของหญิงสาวท่าทางน่ารัก ซึ่งถ้าจำไม่ผิด เธอคือเพื่อนสนิทของกิ่งแก้วที่ชื่อแก้มแดงอะไรนั่น และมันทำให้ฉันจีบสาวเท้าตรงปรี่เข้าหาเธอในทันที พร้อมด้วยคำถาม

 

          แก้ม กิ่งไปไหน?

 

          กิ่งย้ายหอไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว

 

          ย้ายหออย่างงั้นเหรอ?

 

เธอมีอะไรกับกิ่งหรือเปล่า?เธอถามขึ้นอีกครั้งท่าทางสงสัย

 

          “แล้วยัยนั่นย้ายไปอยู่ที่ไหน!”

 

          “ฉันไม่รู้เธอตอบพร้อมส่ายหน้าไปมาเล็กน้อยแถมยังกล่าวเสริมขัดท่าทางขัดใจของฉันออกมาสั้นๆ แต่กิ่งฝากของไว้ให้เธอด้วย

 

          “ฝากของงั้นเหรอ?

 

          “อื้อ รอเดี๋ยวนะคนพูดหายกลับเข้าไปในห้องพักของตนเองหลังเอ่ยปากรับคำเสร็จ เพียงครู่สั้นๆ แก้มแดงก็กลับออกมาอีกครั้ง โดยที่มือของเธอมีกระดาษสีชมพูแผ่นดินติดออกมาด้วยจำนวนหนึ่งพร้อมทั้งส่งกระดาษโน้ตพวกนั้นให้ฉันพร้อมพูดกำชับสั้นๆกิ่งฝากไว้ให้เธอ

 

ฝากทำไม!” ฉันตะคอกเสียถามอย่างหัวเสีย กำกระดาษโน้ตในมือแน่น ทำไมกิ่งถึงไม่เอามาให้ฉันด้วยตัวเอง

 

ฉันไม่รู้

 

          “เธอเป็นเพื่อนกันประสาอะไร ทำไมถึงไม่รู้!!” ฉันเถียงแทรกอย่างทันควัน รู้หรือเปล่าว่ากิ่งแก้วทำร้ายใบอ้อ!”

 

          “ฉันบอกว่าไม่รู้แก้มแดงใช้น้ำเสียงเดิมๆ ตอบฉันคล้ายกับจะยั่วโมโห พลางเหลือบมองหน้าฉันฉัน ท่าทางและแววตาของเธอ ปฏิเสธที่จะบอกทุกอย่างที่ตนเองรู้ ฉันรู้สึกแบบนั้น “…แต่ฉันดีใจนะที่เห็นเธอยืนอยู่ตรงนี้เธอเสริมด้วยท่าทางและน้ำเสียงแบบเก่า

 

          ดีใจที่เห็นฉันยืนอยู่ตรงนี้งั้นเหรอ?

 

          “เธอควรจะหยุดถามฉัน

 

          “...

 

แล้วมองทุกอย่างมันด้วยตัวเองเธอกำลังจะพูดอะไร ฉันสบถนึกในใจ แต่ก็ทำได้เพียงแค่นั้น เมื่อแก้มแดงกล่าวแทรกต่อไม่หยุด ไม่ใช่ฟังจากปากของคนอื่นอย่างเดียว

 

          “ดะ เดี๋ยวสิ!” ยังพูดไม่ทันขาดคำ เธอก็ปิดประตูห้องลง ตัดบทสนทนาระหว่างเราลงดื้อๆ เธอปล่อยให้ฉันยืนงงกับคำพูดแปลกๆ ที่เธอฝากทิ้งเอาไว้ แต่ไม่ว่าอย่างไร ฉันก็ยังไม่คิดจะถอดใจเพื่อจะเอาคำตอบจากปากของเธออยู่ดี ในเมื่อเธอพูดออกมาขนาดนั้น มันก็แปลว่าเธอน่าจะรู้อะไรมาบ้าง

 

ฉันพยายามทุบประตูตะโกนเรียกแก้มแดงอยู่นานสองนาน แต่ดูเหมือนว่าคนด้านในจะไม่ยินยอมหรือเต็มใจที่จะเปิดประตูห้องต้อนรับฉันเป็นหนที่สอง จนสุดท้ายฉันก็จำยอมเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ลดละสิ่งที่ทำลงในที่สุด สิ่งที่ทำได้ในเวลานี้ คือให้ความสนใจกระดาษโน้ตแผ่นเล็กในมือที่ได้รับมา ซึ่งอดรู้สึกประหลาดใจกับข้อความที่เขียนติดไว้ไม่ได้หลังจากอ่านจบครบทุกใบ

 

          ฉันอยากคุยกับเธอเรื่องยักษ์ ...แผ่นดิน

 

        ‘เธอปล่อยให้ฉันรอ เราต้องคุยกันยักษ์ ...แผ่นดิน

 

        ‘ไม่ชอบใจเลยว่ะ ...แผ่นดิน

 

        กระดาษโน้ตทั้งหมดที่แก้มแดงส่งมาให้กับมือ ล้วนแล้วแต่เป็นข้อความที่เขียนขึ้นโดยลงชื่อว่าแผ่นดิน บางประโยคทำใจฉันสั่นไหวกับถ้อยคำบางประโยค บ้างเหมือนว่าเขารู้อะไรมา บ้างเหมือนว่าเขามีเพียงแผ่นเดียวเท่านั้น ที่มีลายมือต่างออกไป ความวันยังไม่ทันหายความควายก็เข้าแทรก เมื่อโทรศัพท์มีเงียบมาเป็นเวลานานดังขึ้นแบบติดต่อกัน

 

        มาเพื่อสยบความเลวของหมา : สวัสดีที่รัก

 

          ข้อความแปลก มีเนื้อหาน่ากลัว ทำฉันย่นคิ้วจ้องชื่อคนส่งด้วยความสงสัย ฉันไม่เคยเห็นชื่อแปลกๆ แบบนี้มาก่อน ยิ่งได้เห็น ยิ่งได้มอง ฉันก็ยิ่งรู้สึกไม่ดี

 

ปี๊บ! ปี๊บ!

 

เสียงข้อความเตือนที่ดังขึ้นอีกครั้ง ทำฉันสะดุ้งเฮือก จ้องมองรายชื่อแปลกๆ ชื่อเดิม พร้อมไฟล์ภาพขนาดใหญ่ที่ถูกส่งมา หัวใจเต้นโครมครามอย่างห้ามไม่ได้ เมื่อไฟล์ภาพถูกโหลดจนเสร็จสิ้น ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือภาพบทสนทนาของใครคนหนึ่ง พวกเขากำลังพูดถึงฉันในทางแง่ลบอย่างสาดเสียเทเสีย

 

ปี๊บ! ปี๊บ!

 

เอาคืนข้อความสั้นๆ ถูกส่งมาอีกครั้งพร้อมไฟล์ภาพวีดิโอ หัวใจฉันมันสั่นในทุกครั้งที่แป้นโหลดขยับทีละนิดๆ จนกระทั่งสามารถเปิดไฟล์วีดิโอแปลกๆ นี้ได้สำเร็จ

 

          หนะ นี่มัน….อุ๊บ!!!” เสียงของฉันถูกทำให้เงียบท่ามกลางความช๊อกต่อภาพเคลื่อนไหวที่ปรากฏบนหน้าจอสี่เหลี่ยม มือแกร่งของใครบางคนพยายามรวบตัวฉันด้วยแรงมหาศาลจากทางด้านหลัง ในขณะที่ภาพเคลื่อนไหวบนจอสี่เหลี่ยมยังคงเล่นภาพเหตุกาณ์โสมมอย่างต่อเนื่อง

 

          ...อื้อ!!” ฉันพยายามขัดขืนแรงต้านแรงมือจากคนแปลกหน้า แต่เพราะกลิ่นหอมอ่อนๆ แสนคุ้นเคย มันทำให้ฉันต้องตวัดหางตามองบุคคลนั้นๆ ด้วยใจที่เต้นตุ้มๆ ต่อมๆ ขณะที่เขาเอ่ยปากพูดออกมาสั้นๆ

 

     ถ้าไม่อยากเจ็บตัว...เงียบแล้วตามมา


TALK 
 

TALK1
21-12-2014 19.45 น.
แวะมาลงครึ่งแรก อิอิ ใครค้างเดี๋ยวมาต่อครึ่งหลังให้เนอะ 
อิทัพบก อิเคมป์ อิลูฟส์อัพแล้วเนอะ เดี๋ยวจะพาหนุ่มใหม่มาเปิดตัวเร็วๆ นี้ -w-
จะรอหนุ่มใหม่ หล่อกว่า โฉดกว่าอิแผ่นดินป่ะตอบ?????
อ่านแล้วเม้นๆ ให้เค้าด้วยนะครับ <3


TALK2
24-12-2014 20.45 น.
มาอัพครึ่งแล้วให้แล้วเนอะ 5555
สำหรับคนที่ถามเข้ามาว่าเรื่องนี้จะเปิดพรีเมื่อไหร่
รอติดตามข่าวดีได้ในเพจเนอะ(?) สนใจกันป่าววววว 
ตอบหน่อยเร็วววว T____T


 

1เม้นสำหรับกำลังใจ 1โหวตดีๆ สำหรับนักอ่านเงาเนอะ <3
เรื่องนี้แต่งกับน้องกลุ่มคนนึง เป็นเซ็ตแบ่งเป็น8เรื่อง แวะไปอ่านกันได้เน้อ
แต่ถ้าชอบเรื่องนี้อย่าลืมจิ้มแอดFAV.ที่หน้าสุดหล่อเอาไว้ติดตามต่อชาร์ปหน้าเน้อ


.:: เรื่องที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ::.
                                       แผ่นดิน         ทัพบก           เคมป์
  
 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21,346 ความคิดเห็น

  1. #21309 มูตี้ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 02:27
    อะไรอ่ะ???
    #21,309
    0
  2. #21282 JESSICA_JSY (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 14:11
    ใครอ่า
    #21,282
    0
  3. #20009 Tasanee Chaina (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 06:13
    แย่แล้ววันใหม่อยู่ดีๆก๋โดนลากไป :O
    #20,009
    0
  4. #16799 jam_sai.com (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 22:22
    ใครมาปิดปากนางเอกเรา ลุ้นๆๆๆ
    #16,799
    0
  5. #16120 sailovetula1 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 19:07
    วู้ว เข้มข้น -v-
    #16,120
    0
  6. #16119 Zayezai (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 10:39
    อะไรเนี่ยยยย ใครส่งอะไรมาให้ โดนลักพาตัวหรอ..
    #16,119
    0
  7. #16117 เงียบๆ เบื่อ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 01:41
    ต่อค่ะ
    #16,117
    0
  8. #16114 กระต่ายน้อยน่าร๊ากกก (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 22:29
    เจิมมมม
    #16,114
    0
  9. #16113 Baby Mild (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 21:23
    หัวใจนี่เต้นเป็นเพลงคลาสติกเลย. อ้ากกก ตื่นเต้นม้วกมาย มาอัพเร้วนะคะ
    #16,113
    0
  10. #16112 mattantzz (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 21:10
    กดเลยยยย
    #16,112
    0
  11. #16111 Moto2554 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 20:45
    ใคร????????.........
    #16,111
    0
  12. #16110 NaMm (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 20:19
    ลงจบตอนแล้ว

    เปิมเจิมเลยไม่ได้เบาะ ?????????

    ไม่อยากรอนานอ่ะ
    #16,110
    0
  13. #16109 Flower Me (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 19:25
    รอออออออ
    #16,109
    0
  14. #16108 Flower Me (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 19:25
    รอออออออ
    #16,108
    0
  15. #16107 Patty26 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 19:23
    เจิมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #16,107
    0
  16. #16106 _BAMBIEMILD_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 18:33
    เจิมมม
    #16,106
    0
  17. #16105 Toitoi Tidarat (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 18:30
    รอค่ะรอ
    #16,105
    0
  18. #16103 Mogaa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 17:37
    เจิมมมมมมม
    #16,103
    0
  19. #16101 yui-oi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 16:43
    รอๆๆ ค้างอ่ะ ToT
    #16,101
    0
  20. #16100 dreamer ★ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 16:35
    ค้างอ่ะ
    #16,100
    0
  21. #16099 JLSmile (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 15:30
    ค่ะ ไรท์เตอร์ฆ่ากันทางอ้อมชัด ๆ
    #16,099
    0
  22. #16098 BreatH (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 14:28
    ค้างอ่ะค้าง ครายมันลากตัววันใหม่ สรุปแล้วมันเกิดอะไรขึ้น O_O #ทุบจอโทรศัพท์ *0*
    #16,098
    0
  23. #16096 Be Yah (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 12:21
    ใครอ่ะ???
    #16,096
    0
  24. #16095 Bia Siriwongwattanakul (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 07:10
    ค้างงง
    #16,095
    0
  25. #16094 Karmyui (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 07:08
    ค้างเลยย (--;) ##
    #16,094
    0