LIPSLIE พันธการร้าย ซ่อนรัก

ตอนที่ 17 : LIPSLIE :: EP.16 ll ความจริง (แผ่นดินxกิ่งแก้ว) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 167 ครั้ง
    18 ธ.ค. 57

EPISODE 16











คำถามเชิงตะคอกพร้อมด้วยแรงกระแทกมหาศาลจนโต๊ะที่ฉันกับพี่เตโชนั่งกินข้าวกันสั่นสะเทือน แถมมันยังเสียงดังจนคนทั้งแคนทีนหันมองเป็นตาเดียวกันอีกด้วย หมัดลุ่นๆ ถูกพุ่งเข้าใส่ใบหน้าหล่อเหลาของพี่เตโชไม่ยั้ง และไม่เปิดโอกาสให้ลุกหรือป้องกันตัวเองจนร่วงกับพื้นแบบหมดสภาพ

 

ผลั่ก!

 

          ผัวะ!

 

แผ่นดินแสดงความป่าเถื่อนของตัวเองออกมาอย่างต่อเนื่องไม่หยุด แสดงความโมโหร้ายของตัวเองด้วยการใช้เท้าเตะอัดร่างคนหมดทางสู้กลิ้งหลุ่นอยู่บนพื้นเหมือนลูกฟุตบอลแบบไม่ปรานี เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วแคนทีนแบบไม่ต้องสงสัย เมื่อทุกสายตาจับจ้องมาที่เหตุการณ์ชุลมุน

 

แผ่นดิน หยุดนะ!” ฉันปรามใส่คนใจร้าย ขณะที่เขาเอาแต่ทำร้ายพี่เตโชที่ได้แต่นอนตัวขดตัวงออยู่บนพื้นด้วยความเจ็บไม่หยุด โดยที่ได้แต่ใช้เสียงและสายตาปรามเขาแต่เพียงเท่านั้น

 

ตุบ!

 

ฉันบอกให้หยุด ทำบ้าอะไรของนาย!” สุดท้ายฉันก็ทนไม่ไหว ต้องลุกขึ้นห้าม รีบใช้มือกระชากชายเสื้อของคนป่าเถื่อนตรงหน้าให้หยุดการกระทำต่ำทรามนี่ลง ขืนปล่อยไว้แบบนี้มีหวังพี่เตโชตายแน่ๆ

 

เธอช่วยมันเหรอ?แผ่นดินหันมาตวาดเสียงฉุน ท่าทางโกรธจัด เขากำหมัดแน่น เหลียวมองฉันที่ยืนห่างจากพวกเขาไปเพียงเล็กน้อย

 

นายมีสิทธิ์อะไรทำร้ายแฟนฉัน!”

 

แฟน?เขาย้อนเสียงนิ่ง

 

ใช่แฟน!” ฉันย้ำเสียงหนักแน่น ปล่อยมือที่ดึงเสื้อเขาไว้ออกช้าๆ และกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงเดิม ถ้านายไม่หยุด ฉันจะเรียกอาจารย์

 

หึ!” เสียงหึในลำคอที่ดังขึ้นทำฉันรู้สึกผวาในอกได้อย่างน่าแปลก รีบถอยหลังหลบแผ่นดินที่ยอมผละตัวออกจากร่างของพี่เตโชตามคำขู่ทันที เขาหยุดยืนนิ่ง นัยน์ตาเรียวรีคู่นั้นของเขากำลังจ้องลึกคล้ายกับจะจับผิดความคิดในหัว แววตาของเขามันเหมือนทุกที ไม่มีความเป็นมิตร ไม่เลย ไม่เคยเลย...

 

ตลกมากมั้ย?

 

...

 

มีผัวอยู่แล้ว เสือกคบกับซ้อน ตลกมากเปล่าวะ?

 

พูดอะไรของนาย!” เขากรอกตาไปมาท่าทางเหนื่อยหน่าย ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มตัวเองแสดงท่าทียียวน คล้ายกับว่าในหัวของเขากำลังคิดอะไรอยู่ ท่าทางแบบนั้นทำให้ฉันรีบต่อว่าเขาอีกครั้งโดยทันทีหยุดปรักปรำฉันสักที เลยวุ่นวายกับชีวิตของฉันได้แล้ว! ว๊ายยยย!!!”

 

แผ่นดินพุ่งมือเข้ากระชากคอเสื้อนักศึกษาโดยยังไม่ทันพูดจบดีอย่างแรง เขาไม่สนเสียงซุบซิบจากปากของนักศึกษาคนอื่นรอบบริเวณแม้แต่นิดเดียว นัยน์ตาดุดันจ้องหน้าฉันราวกับจะฆ่าทิ้ง

 

ผัวเธอก็ฉันไง!” เขาพูดโดยที่ยังจ้องลึกผ่านนัยน์ตาของฉันอยู่อย่างนั้น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นกระชากตัวฉนไปตามแรงพร้อมกล่าวสั่งสั้นๆมานี่!”

 

จะทำอะไร ปล่อย!!” คนใจร้ายเจ้าอารมณ์ไม่ฟังเสียงแย้งถาม เขาดึงร่างฉันก้าวข้ามร่างบอบช้ำของพี่เตโชที่นอนหมดสภาพอยู่บนพื้นคล้ายกับเห็นเป็นเพียงเศษขยะ และแสดงอาการหยาบช้าด้วยการบีบบังคับฉันให้เดินไปตามแรงไม่หยุด เขายังคงทำทุกอย่างเพื่อความสุขและความเอาแต่ใจของตัวเองเหมือนเคย

 

ปล่อย!!!” ฉันตะคอกเสียงสั่งเสียงดัง ในอกสั่นวูบ นึกหวาดไปในคราวเดียวกัน เมื่อเป้าหมายที่เขาพยายามลากตัวฉันมาคือหอพักของเราทั้งคู่ ซึ่งอยู่ห่างจากหน้าประตูรั้วมหาวิทยาลัยออกไปไม่มากนัก

 

หุบปาก!”

 

พาฉันมาที่นี่ทำไม ฉันมีเรียกต่อภาคบ่ายนะ!” เขาไม่ตอบโต้กลับมาด้วยคำพูด แต่แสดงกริยาหยาบคายด้วยการหันกลับมาถลึงตาใส่แบบไม่พอใจ และในวินาทีที่ฉันกำลังจะอ้าปากพูดต่อว่าออกไปอีกครั้ง ฉันกลับต้องเป็นฝ่ายร้องเหวอลั่น เพราะร่างกายทุกส่วนถูกแรงมหาศาลจากมือแกร่ง ช้อนขึ้นพาดบ่าแบบไม่ตั้งตัวปล่อยดิวะ!!!”

 

เสียงตะโกนร้องห้ามคล้ายกับเป็นเสียงลมเบาบางที่คนใจร้ายแบบเขาไม่เข้าใจ แผ่นดินกระทำตามใจตัวเอง แบกร่างฉันเดินขึ้นตึกทั้งๆ อย่างนั้น ไม่มีแม้แต่คำพูดจาใดๆ เพื่อกล่าวถึงจุดประสงค์ในสิ่งที่เขาทำในเวลานี้ และฉันไม่อาจรู้ได้เลยว่าเขาต้องการอะไร สิ่งที่เขาต้องการมันยังไม่พออีกหรือไง มันยังสะใจไม่พออีกหรือไง!

 

ตุบ!!

 

แผ่นดินโยนฉันลงบนเตียงนุ่มๆ ภายในห้องพักของตัวเอง ทันทีที่เขาพาฉันเข้ามาภายในได้สำเร็จ เขาไม่หันมามองฉันสักครั้งตั้งแต่ที่เราทั้งคู่มาถึง แถมยังหันไปจัดการกับกลอนประตูด้วยท่าทีไม่รู้ร้อน

 

จะทำอะไร แผ่นดิน!” ฉันรีบผละตัวเองออกจากเตียงใหญ่ เพื่อความปลอดภัยของร่างกาย ขณะที่คนตัวโตเหลียวมองฉันอีกครั้งในที่สุด ท่าทางเอาเรื่อง

 

ดัดสันดาน คำตอบแบบขวานผ่าซากของเขาทำฉันผวาวาบไปทั้งกาย แววตาดุดันที่บอกว่าเขาเอาจริง มันทำให้ฉันไม่มีทางเลือกที่จะพยายามหาทางพาตัวเองหนีเหมือนทุกครั้ง แม้จะรู้ดีว่าไม่เคยมีสักครั้งที่ฉันจะหลุดรอดไปจากเงื้อมมือของเขาได้เลย นอกจากจะโชคช่วย

 

นายต้องการอะไรจากฉันอีก!”

 

ไม่ต้องการอะไร เขาตอบกลับเสียงนิ่งราวกับคนไม่มีความรู้สึก

 

...

 

แค่ไม่ชอบ

 

...

 

เวลาเธอยิ้มกับผู้ชายคนอื่น เห็นแก่ตัว! ต่อว่าแบบนี้มันคงไม่ผิดอะไร ผู้ชายคนนี้เห็นแก่ตัวเกินไปแล้ว เขาเกลียดอะไรฉันมากขนาดนั้น ทำไมเขาต้องหาทางทำร้ายความรู้สึกของฉันอยู่ตลอดเวลา ทั้งที่คิดแบบนั้น แต่หัวใจฉันมันดันทรยศต่อความคิด เร่งอัตราการเต้นถี่ จนไม่เป็นตัวเองได้แบบน่าไม่อาย

 

หมับ!

 

ความคิดทั้งหมดหยุดลงเมื่อมือแกร่งพุ่งเข้าฉวยร่างฉันเข้าไปแนบชิด มันต่างจากทุกที... รุนแรง ไม่ฟัง ไม่สนใจเสียงห้าม ต่างจากในเวลานี้ซึ่งดูอบอุ่น อบอุ่นแบบแปลกๆ เหอะ! ฉันคิดว่า ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ที่คิดอย่างนี้ เขายืนกอดฉันอยู่อย่างนั้น ไม่พูดไม่จา ไม่ทำอะไร แต่ไม่ยอมปล่อย ยิ่งดิ้นเขายิ่งกอดรัดแน่นเข้าไปใหญ่ จนรู้สึกอึดอัดไปหมด

 

ปล่อยสักที...ฉันเค้นเสียงขอออกมาเบาๆ

 

ไม่ปล่อย

 

ฉันอึดอัด

 

เรื่องของเธอ จะบ้าตาย! แม้แต่ในเวลานี้หัวฉันมันก็ว่างเปล่าไปหมด เดาไม่ถูกเลยว่าเขาต้องการอะไรกันแน่ เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย จนฉันรู้สึกปวดหัวกับท่าทีของเขาเสียเหลือเกิน ต่างจากหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำทุกครั้งที่ถูกสัมผัสโดยสิ้นเชิง

 

ทำไมวันนั้นไม่รอ ประโยคสั้นๆ เอ่ยถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในห้องพัก ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ทำฉันเผลอช้อนตามองคนตัวสูงตรงหน้าอย่างนึกสงสัย ขณะที่เขาเอ่ยซ้ำลักษณะประชดประชันคิดว่าตลกมากป่ะ?

 

พูดอะไรของนาย!” เป็นอีกครั้งที่ฉันพยายามผลักไสอ้อมกอดของเขาให้ออกห่างตัว ทว่าเขากลับยิ่งรัดมันแน่นมากขึ้น

 

ที่ปล่อยให้ฉันรอ

 

หมะ หมอนี่พูดอะไร!

 

ส่วนเธอ!” เขาตะคอกเสียงออกมาอีกครั้ง และยอมคลายอ้อมกอด ปล่อยร่างกายฉันให้เป็นอิสระ ตามมาด้วยคำสั่งประโยคสั้นๆ พานกระตุกหัวใจให้วูบไหวไปตามน้ำคำ

 

ต้องรับผิดชอบ นัยน์ตาคมที่เคยมองฉันอย่างดุดัน ไม่สบอารมณ์ บัดนี้มีเพียงความวูบไหวเล็กๆ ปรากฏขึ้น ในทุกๆ ก้าวที่เขาเดินหน้าเข้าหา ในขณะที่ฉันเป็นฝ่ายก้าวเท้าถอยหลัง เพื่อระวังภัยให้กับตัวเองและหัวใจ

 

ทุกฝีก้าว สายตาของเรา ไม่ลดไปจากกันเลยแม้แต่น้อย เราทั้งคู่ยังคงสบประสานตาราวกับไม่เกรงกลัวซึ่งกันและกัน จนในที่สุดพื้นที่ที่จะให้ก้าวหนีมันก็หมดลง โดยที่คนตรงหน้ายังย่างสามขุมเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ดวงหน้าคมคายที่ฉันคุ้นตาลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า ก่อนมันจะเลื่อนเข้ามาใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้น จนระดับสายตาของเราทั้งคู่อยู่ในระนาบเดียวกันและรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดบนใบหน้าของกันและกันได้เป็นอย่างดี

 

 แผ่นดินใช้ฝ่ามือข้างหนึ่งทาบติดกับกำแพงพลางโน้มลงจูบเบาๆ ที่หน้าผาก ไล่ไปยังแก้มทั้งสองข้าง ปลายคาง และสิ้นสุดที่ริมฝีปาก มันเบาบางและอ่อนโยนมากกว่าครั้งไหนที่เคยได้รับมา ร่างกายฉันไม่ได้ปฏิเสธที่จะหลบหนีไปจากเงื้อมมือของเขาอีกแล้ว แม้ว่าปากจะพยายามสั่งให้เขาหยุดสิ่งที่เราทั้งคู่กำลังกระทำกันอยู่ก็ตาม

 

อือ...อย่า

NOW LOADING…. 50%
 

อ่านต่อในกลุ่มเลยจ้า

 

           ขออนุญาตตัดฉากบางส่วน
ยกยอดไปลงในกลุ่มเพจแทนนะคร้าบ
เพื่อกันการนิยายโดนแบน
อ่านต่อเพื่อความไม่ขาดตอนจิ้มลิ้งด้านล่างได้เลยจ้า
https://www.facebook.com/pages/%E0%B9%82%E0%B8%AD%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%A7-%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B9%89%E0%B8%81/295529607125814?ref=br_rs

 

ต่อจากในกลุ่ม


 

อะไรครับ บอกพี่มาเลย

 

ฉันอยากให้พี่ช่วย

 

ช่วย?

 

คบกับฉันที จนกว่า...

 

จนกว่าอะไรงั้นเหรอครับ...

 

จนกว่าผู้ชายคนหนึ่งจะทวงฉันไปจากพี่...พี่ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย?

 

 

PANDDIN TALK

          ความเย็นภายในห้องทำผมสะดุ้งตื่นเพราะความหนาว ขณะที่มือคว้านหาร่างของใครอีกคนโดยอัตโนมัติเพื่อกอดแก้หนาว แต่บนเตียงกลับเหลือแค่ผมเพียงลำพัง ผมรีบดีดตัวลุกขึ้นทันทีพลางกวาดสายตาสำรวจไปทั่วห้องเพื่อมองหาวันใหม่ แต่ไม่ว่าจะที่หนึ่ง มุมใดภายในห้อง กลับไม่ปรากฏร่างของเธอเลย

 

เธอไปแล้ว เธอหายไปเหมือนในตอนนั้นไม่มีผิด และนั่นเริ่มทำให้ผมรู้สึกเป็นกังวล กลัวว่าอาจจะทำเธอหลุดมือไปอีกเป็นหนที่สอง

 

บ้าฉิบ!”

 

 

     วันต่อมา..         

 

กระดาษโน้ตสีชมพูที่เตรียมไว้ ถูกหยิบติดตัวออกจากห้องในช่วงสายของวัน ผมปิดประตูห้องพักของตัวเอง และเดินมาหยุดอยู่ที่บานประตูห้องฝั่งตรงข้าม จงใจติดกระดาษโน้ตสีชมพูในมือกับประตูห้องอย่างเบามือ ก่อนตัดสินใจก้าวเท้าหันหลัง เดินเรียบไปตามทางระเบียง แต่ว่าไม่นาน ขาทั้งสองข้างของกลับต้องหยุดลงอีกครั้ง เมื่อตรงหน้าปรากฏร่างของหญิงสาวอีกคน ซึ่งผมรู้จักเธอดีพร้อมคำทักทาย

 

          ...แผ่นดินผมถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายเมื่อได้เห็นหน้าเธอ เพราะทุกครั้งที่ได้เห็นผมมักจะรู้สึกอึดอัดกับสีหน้าเศร้าสร้อยและสำนึกผิดของเธอ ฉันขอโทษ

 

          “พอสักทีได้เปล่าวะ? จะไปแจ้งตำรวจก็ไปดิ

 

          “ฉันไม่ได้จะพูดเรื่องนี้น้ำเสียงของกิ่งแก้ว ดูเปลี่ยนไป คราวนี้เธอดูหนักแน่นกว่าทุกครั้ง แถมยังไม่แสดงความอ่อนแอผ่านน้ำเสียงหรือสีหน้าเหมือนปกติ มันอดที่จะมองเธอด้วยความสงสัยแบบเต็มสองตาไม่ได้

 

          ในวันนี้เธอไม่ได้สวมเครื่องแบบนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเหมือนทุกที กิ่งแก้วแต่งกายด้วยเสื้อยืดสบายๆ กับกางเกงขาสั้น แถมยังเผยรอยยิ้ม แสดงอาการดีใจทันทีที่เราสองคนสบตากัน

 

          ฉันดร็อปเรียนแล้วนะเธอพูดขึ้นท่าทางมีความสุข ต่างจากทุกทีจนน่าแปลกใจ

 

          “...

 

          “ฉันจะกลับไปอยู่กับแม่ที่ต่างจังหวัด เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นั่น

 

          “แล้ว?

 

          “ฉันเลยอยากบอกลาเธอก้าวเทาลงบันไดที่ก้าวช้าๆ โดยยังคงรอยยิ้มหวานๆ เอาไว้เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ก่อนจะหยุดฝีเท้าลงตรงหน้า และหยิบของบางสิ่งออกจากกระเป๋ากางเกง ความจริงแล้ว ฉันมีหลายๆ คำถามอยากจะถามนาย

 

          “ไม่ว่างคุย

 

          “ฉันใช้เวลาไม่เยอะหรอกเธอขยับยิ้มอ่อนโยน ไม่แสดงท่าทางกระฟัดกระเฟียด แถมยังยัดสิ่งของบางอย่างใส่มืออย่างถือโอกาส ตามมาด้วยคำถาม ของดินหรือเปล่า?

 

          คำถามของเธอ ทำผมก้มมองกระดาษใบเล็กในมืออย่างเสียไม่ได้ ไม่ต้องไป ไม่ว่าง...แผ่นดินข้อความสั้นๆ ซึ่งผมจำได้ดีว่าหมายถึงอะไร ทำคนตรงหน้าหลุดยิ้ม ปล่อยเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ

 

          ของดินจริงๆ ด้วย

 

          “เธอไปได้กระดาษใบนี้มาจากไหน?

         

ไม่สำคัญหรอกเธอแทรกเสียงอ่อน แล้วชิงพูดต่อ มันสำคัญตรงที่ว่า ฉันจัดการยัยนั่นไปแล้วยังไงดีกว่ากิ่งแก้วหัวเราะคิกคักให้กับคำพูดของตัวเอง ขณะที่ผมเริ่มเป็นฝ่ายปรับสีหน้าและอารมณ์ตามสถานการณ์ไม่ถูก ได้แต่ยืนนิ่ง เงียบ มองกระดาษในมือสลับกับผู้หญิงตรงหน้า

 

          ยิ้มหน่อยสิดินผมสะดุ้งกับถ้อยคำของเธอ และเริ่มรู้สึกว่าสถานการณ์ในเวลานี้มันเปลี่ยนไป เธอท่าทางอารมณ์ดีผิดปกติ แถมยังพยายามจะทำให้ผมอารมณ์ดีตามไปด้วยทำเหมือนกับช่วงเวลาที่เราคบกันไม่มีผิด ฉันอยากให้ดินยิ้ม

 

          “อย่าเยอะ!” ผมจงใจขัดเธอ ทว่าคนถูกขัดกับเลือกที่จะเดินทำท่าเฉไฉ ไม่แสดงอาการซึมเศร้าใดๆ ผ่านหน้าแถมยังคงเสียงหัวเราะคิกคักน่าหงุดหงิดนั่นไม่หยุด

 

          “กระดาษสีๆ พวกนั้นนายแปะหน้าห้องวันใหม่ทุกวันเลยใช่ไหมกิ่งแก้วเปรยถามขึ้นอีกหน เมื่อหยุดฝีเท้าลงตรงหน้าห้องพักของวันใหม่ รอยยิ้มของเธอปรากฏขึ้นบนเสี้ยวหน้าขณะใช้ฝ่ามือลูบกระดาษสีชมพูแผ่นเล่นนั่นอย่างทะนุถนอม

 

          “ยุ่งไรด้วยวะ!” เธอเหลียวมองผมด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเอ่ยปากให้คำตอบที่แทบจะทำให้ผมลืมหายใจ

 

          “เพราะฉันเก็บมันเอาไว้กับตัวตลอด กระดาษสีชมพูที่นายจงใจติดมันที่หน้าห้องใหม่

 

          “เธอ!!” ผมตวาดก้องอย่างฉุนเฉียว ปรี่ตัวเข้าหาเธออย่างรวดเร็วแล้วใช้มือกระชากคอเสื้อของกิ่งแก้วแน่น เพราะแบบนี้หรือเปล่า ที่ทำให้วันใหม่ไม่เห็นโน้ตที่ผมฝากไว้ในวันที่บอกให้เธอรอสะเหร่ออะไรด้วยวะ!!!” คิดได้แบบนั้นมันก็พาลให้โมโห

 

          “ฉันทำเพื่อปกป้องวันใหม่...คำพูดติดๆ ขัดๆ ของกิ่งแก้วทำผมชะงักมือลง รอยยิ้มสวยของเธอยังคงปรากฏต่อสายตาของผมอยู่อย่างนั้น ฉันกลัวว่าเธอจะโดนหลอก...เหมือนที่ฉันโดน

 

          “ฉันไปหลอกอะไรเธอวะกิ่ง!” คนตัวเล็กน่ารำคาญส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะพูดออกมาอีกครั้ง สีหน้าเปื้อนยิ้มแม้ว่าผมจะกำกระชับคอเสื้อเธอแรงมากขึ้นก็ตาม

 

          ไม่ใช่ดินหรอกที่หลอกฉัน แต่เป็นใบอ้อต่างหาก

 

          พล่ามบ้าอะไรของเธอวะ!” ผมขัดแบบไม่เข้าใจ ใช่! ผมไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอพยายามจะทำ ท่าทางและสีหน้าที่ยั่วโมโกนี่ก็ด้วย

 

          “ฉันแค่จะบอกว่านายเป็นคนดีคำพูดที่ไม่เคยคิดว่าจะหลุดจากปากของบุคคลตรงหน้า ทำเอาผมทำตัวไม่ถูก รีบปล่อยมือจากคอเสื้อของเธออย่างรวดเร็ว เป็นอีกครั้งที่กิ่งเอื้อมมือแตะแขนผมเบาๆ สีหน้าฉาบไปด้วยรอยยิ้มดังเดิม แม้ว่าผมจะปฏิเสธสัมผัสของเธอด้วยการปัดออกอย่างไร้เยื่อใย แต่ ดวงหน้าเรียวสวยกลับไม่ได้มีท่าทีเปลี่ยนไป ท่าทางและรอยยิ้มของเธอแบบนั้นมันกำลังทำให้ผมรู้สึก...

 

          รำคาญว่ะสุดท้ายผมก็ทนต่อท่าทางเหล่านั้นของเธอไม่ไหว เป็นฝ่ายเลี่ยงที่จะมองหน้าเธอตรงๆ รีบเอ่ยปากตัดบทเฉียดเช่นทุกครั้ง และในขณะที่ผมตัดสินใจจะเดินทิ้งห่างเธอออกมานั่นเอง

 

        กิ่ง! กิ่ง!! พวกมึงทำไรเชี่ยไรกิ่งวะ!!!’

 

        ‘ช่วยด้วยยยยยย ดินนน ฮือออ อะ อะ ปล่อยนะ!!’

 

ภาพเคลื่อนไหวปรากฏบนจอสี่เหลี่ยมตรงหน้าโดยกิ่งแก้วเป็นคนยื่นมันมาเองกับมือ บัดนี้ปรากฏภาพของผู้หญิงตรงหน้ากำลังโดนเด็กร่วมคณะยำยีแบบไม่เต็มใจ ภาพเหตุการณ์เหล่านั้นกำลังทำให้ผมช๊อกจนพูดอะไรไม่ถูก มันคงจะพูดง่ายกว่านี้ถ้าหากคนที่ถูกกระทำในคลิป ไม่ใช่คนเดียวกับที่ยืนอยู่เบื้องหน้าในเวลานี้ เธอขยับยิ้มเล็กน้อยต่างจากนัยน์ตากลมคู่สวยที่กำลังปล่อยน้ำตาล้นปริ่มกรอบตาทั้งสองข้าง แล้วกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

 

          แค่3วิ ฉันก็รู้แล้ว...ว่าดินเป็นคนดี ฮึก

 

          ผู้หญิงคนนี้กำลังทำบ้าอะไรอยู่

 

          ดินไม่ใช่คนเลวอย่างที่ฉันหรือใครๆ เข้าใจ

 

          “พูดบ้าอะไรของเธอวะ!!”

 

          พรึ่บ!!!

 

          เธอไม่ฟังคำถามของผมแต่กลับโผตัวเข้าสวมกอดผมแน่นโดยที่ผมยังพูดไม่ทันจบประโยคดีด้วยซ้ำ ผมพยายามจะแกะแขนของกิ่งแก้วที่เอาแต่ร้องไห้ออก

 

          ฮึก...ขอบคุณนะดิน ขอบคุณจริงๆ

 

          “กิ่ง ปล่อย!” ผมพอจะเข้าใจแล้ว ว่าที่กิ่งแก้วพยายามจะพูดมาทั้งหมดมันคืออะไร แต่ภายในลึกๆ ของผมยังไม่สามารถยอมรับมันได้ ถ้าเธอกล้าทำขนาดนี้ นั่นก็แปลว่าเธอคงรู้ความจริงทั้งหมดแล้ว ว่าที่จริงผมไม่ใช่คนถ่ายคลิปหรือเป็นคนปล่อยคลิปตามที่เด็กร่วมคณะพูดถึงกัน

 

          กับผู้หญิงคนนั้นน่ะ ดินเลิกแล้วใช่ไหม?เธอถามขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ไม่ต่างไปจากเดิม เงยสบตากับผมแบบตรงๆ พยายามบีบเค้นให้ผมซึ่งถูกเธอต้อนจนจนมุมตอบคำถามเหล่านั้นโดยใช้สายตาวิงวอนคู่นั้นกับใบอ้อน่ะ ดินเลิกแล้วใช่ไหม...

 


      “ฉัน...

 



TO BE CONTINUED..
 


TALK 
 

TALK1
12-12-2014 22.38 น.
หึหึรอบนี้อย่างที่ตกลงกันไว้ เราจะอัพตอนนึง2รอบ
พาร์ทละ50% ซึ่งมั่นใจได้เลยว่าการที่เราตัดจบแบบนี้
ต้องมี 'รีดเดอร์ค้างเติ่งอยู่บนยอดกระถิน' แน่ๆ 555555
ที่แบ่งอัพเป็นชาร์ปละสองพาร์ท ไม่ต้องการเรียกวิวหรือคอมเม้นนะครับ
ใครจะเ้นหรือไม่เม้นก็ได้อันนี้ปล่อยเซอร์ ไม่ได้คาดหวังอยู่แล้ว
แต่ถ้าอ่านแล้วเม้นคนเขียนก็ชื้นใจเนอะ เอาเป็นว่ามีความจำเป็นที่ต้องทำแบบนี้จริงๆครับ
หวังว่าทุกคนคงจะเข้าใจตรงกันนะครับนะ <3



TALK2
14-12-2014 19.17 น.
สำหรับในครึ่งหลังเายกยอดบางส่วนไปไว้ในกลุ่มลับ
เพราะเราอยากระวังเรื่องการโดนแบน ถถถถถถ. จึงสังเกตได้ว่าทำไมเนื้อหาในกลุ่มลับถึงน้อยนัก
ขอบคุณสำหรับการตามทวงที่โคตรโหดและดีงาม ขอบคุณทุกการติดตามเ
เรื่องนี้ใกล้จะจบเต็มทีแล้ว โถ่ T____T (ปาดน้ำตาแพร๊บบบบ)
สุดท้ายนี้ถ้ารักอิแผ่นดินอย่าลืมตามไปฟินอิลูฟส์ อิทัพบกกับอิเคมป์ด้วยนะ (ขายของแป๊บ 555)

 

1เม้นสำหรับกำลังใจ 1โหวตดีๆ สำหรับนักอ่านเงาเนอะ <3

เรื่องนี้แต่งกับน้องกลุ่มคนนึง เป็นเซ็ตแบ่งเป็น8เรื่อง แวะไปอ่านกันได้เน้อ
แต่ถ้าชอบเรื่องนี้อย่าลืมจิ้มแอดFAV.ที่หน้าสุดหล่อเอาไว้ติดตามต่อชาร์ปหน้าเน้อ


.:: เรื่องที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ::.
                                       แผ่นดิน         ทัพบก           เคมป์
  
 

 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 167 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21,346 ความคิดเห็น

  1. #21345 ลายหมึก (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:16

    อู๊ว อะไรนั่น !!! สามวิที่นายได้มา ดูดีในบัดดล

    #21,345
    0
  2. #21308 มูตี้ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 02:10
    =[]=!!!!!
    #21,308
    0
  3. #21281 JESSICA_JSY (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 14:08
    ทำไมต้องขัดขวางดินด้วย
    #21,281
    0
  4. #19991 Tasanee Chaina (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มกราคม 2558 / 20:21
    กำลังไปได้สวยเลยแผ่นดินชอบขัดขวางชะมัด
    #19,991
    0
  5. #18581 THEFIRSTT (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 15:46
    หนุดอ่า
    #18,581
    0
  6. #16118 เงียบๆ เบื่อ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 07:46
    รับเข้ากลุ่มด้วย
    #16,118
    0
  7. #15552 mattantzz (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 11:06
    โอ้ยยยยยย จะ 2500 แล้ว อัพเห้อออออ
    #15,552
    0
  8. #14463 ศิริรัตน์ สมบูรณ์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 22:01
    เจิมมมมค้า     ค้างมากมาย   
    #14,463
    0
  9. #14456 triangle bermuda (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 21:56
    กรี๊ดดด ค้างงงง อัพไวๆน้าาาา รออยู่ กิ่งแก้วมีอัลรายยยย
    #14,456
    0
  10. #14380 นางมารร้าย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 20:58
    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงตัวเท่าฝาบ้าน
    #14,380
    0
  11. #14379 soyou_mini (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 20:14
    รออออออออออออออออออ
    #14,379
    0
  12. #14377 NO_HE_RO (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 18:22
    รออออออออออออออออออออ
    #14,377
    0
  13. #14376 stanggaga (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 17:26
    อัพๆๆๆ
    #14,376
    0
  14. #14375 Bia Siriwongwattanakul (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 16:54
    เจิมมมมม
    #14,375
    0
  15. #14374 lai_lailai (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 15:22
    ตอนแรกที่เริ่มอ่านก็แอบหวังว่าพระเอกจะเป็นคนดี....แต่แล้วพระเอกก็เป็นคนดีจริงๆดีใจมากกกกกกกก...อิอิแต่ว่าค้างจริงๆจร้าไรท์
    #14,374
    0
  16. #14372 ไอ่'มิ้ม เอ็มไอเอ็ม (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 12:27
    ค้างงงง!!
    #14,372
    0
  17. #14369 espressomousse (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 11:28
    อัพเต๊อ
    #14,369
    0
  18. #14368 bararel (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 10:39
    เจิมมมม
    #14,368
    0
  19. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  20. #14366 Nuttkorn Uttama (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 00:55
    รออยู่
    #14,366
    0
  21. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  22. #14364 กลาเซ่ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 00:38
    รออยู่เน้ออออออ
    #14,364
    0
  23. #14362 Toitoi Tidarat (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2557 / 23:03
    รอคะรอ
    #14,362
    0
  24. #14361 NuKwan Tungkeanphat Tintachat (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2557 / 22:18
    รออยู่นร้าาา
    #14,361
    0