Close Your Heart ♥ ตึกๆตักๆ ระวังรักฉันนะ!

ตอนที่ 7 : Chapter 5 สามวันอันตราย...ต่อพี่นาย (?) [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 96
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 พ.ย. 58

                                          Chapter 5
สามวันอันตราย...ต่อพี่นาย (?)
"จู่ๆ ก็รู้สึกลางไม่ดี"


ฮะ???

"เมื่อกี้ว่ายังไงนะมี้" ฉันถามไปด้วยความสงสัย หม่ามี้ก็เดินเข้าไปในครัว

'...แต่หม่ามี้ให้พี่นายเข้ามาบ้านได้นะ'

เอ๋!?!

งั้นแสดงว่าพี่นายก็สามารถมาหาฉันได้ใช่มั้ย? ถ้าพี่นายมาก็ดีน่ะสิ แต่ดูว่าเหมือนพี่นายก็ไม่อยากจะเข้ามาบ้านของฉันเหมือนกันหรอกนะ เพราะปกติฉันมักจะไปบ้านพี่นายมากกว่า บางทีพี่นายก็จะแป๊บๆ ก็กลับ แค่มาทักทายฉันกับหม่ามี้แค่นั้น ไม่ได้อยู่กินน้ำกินท่าตามประสาผู้มาเยือนทั่วไปหรอก

"ทำไงดีนะ?"

ฉันพึมพำกับตัวเอง แกว่งขาไปมาอยู่บนโซฟา ยิ่งคิด ยิ่งคิด และก็ยิ่งคิดอยู่นานหลายนาที ก็ยิ่งปวดสมอง สมองน้อยๆ ของฉันมันเท่าปลาทอง ไม่ใช่สมองอับดุมที่ไหน ถามได้ ตอบได้เพียงไม่กี่วินาที

...=_=;;;

ทำหน้าเบื่อโลกสิบวินาที พร้อมกับตะโกนในใจว่า 'เบื่อๆๆ' ใช้ชีวิตที่อยู่แต่ในบ้านเนี่ยนะ น่าเบื่ออ่ะ จะให้พี่นายมาหาฉัน มาอยู่ข้างๆ ฉันเพียงไม่กี่ชั่วโมง มันจะทำแบบนั้นได้เหรอ? แล้วยิ่งช่วงนี้พี่นายจะไม่ค่อยว่างเนื่องจากกิจกรรมรับน้องที่มหาวิทยาลัยของพี่เขา ซึ่งพี่นายเป็นนักศึกษาปีสองคณะอะไรก็รู้แหละต้องคอยอยู่ในกิจกรรมนั่น ตระเตรียมการทุกอย่างด้วย เอาไงดีล่ะ เจ้าเอย?

สมองแทบระเบิดละ จะให้พี่นายมากินขนมฝีมือของฉันที่บ้านดีมั้ย? หรือมาช่วยติวหนังสือที่บ้านให้ดี จะทำยังไงให้พี่นายมาที่นี่ด้วยความเต็มใจ แต่จะชวนพี่นายมาบ้านตรงๆ ก็ไม่ใช่กุลสตรีอย่างเจ้าเอยล่ะสิ

"อืม..."

ถ้าชวนพี่นายมาบ้านพี่นายตรงๆ ไม่ได้....

...ก็ต้องให้คนใกล้ตัวชวนพามาสิ 

ใช่เลย...พี่หนึ่งไง ต้องให้พี่หนึ่งพาพี่นายมาที่นี่ ฉันว่าคำขอร้องอ้อนวอนของเพื่อนนายอย่างพี่หนึ่ง พี่นายต้องมาได้แน่ ถึงฉันจะไม่ค่อยชอบพี่หนึ่งก็ตาม พฤติกรรมแอ๊บแมนแบบนั้น ท่าทีสะดีดสะดิ้งเวลาอยู่ใกล้พี่นาย แต่ ณ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่ฉันต้องเอาเรื่องส่วนตัวมาปนเรื่องอนาคตที่ดีของฉันกับพี่นาย

...เพื่อแฟนในวันนี้

...เพื่อสามีในอนาคต

เอาหน่า สงบศึกทำตัวดีกับพี่หนึ่ง ไม่ตายหรอก

 

ต้องขอบคุณโซเชียลเน็ตเวิร์กอย่างเฟสบุ๊ค ขอบคุณมาร์ค ซัคเคอร์เบิร์กที่สร้างการติดต่อสื่อสารผ่านข้อความในโลกออนไลน์ ขอบคุณที่ทางฝ่ายพี่หนึ่งเป็นคนแอดเฟรนด์มาก่อน ตอนแรกก็ไม่อยากจะรับพี่หนึ่งเป็นเพื่อนบนเฟสหรอกนะ อยากจะบล็อกให้สิ้นซาก แต่ละรูปที่โพสลงก็มีแต่พี่หนึ่งกับ...พี่นาย!

เดี๋ยวๆ มีมันอารายยยย TOT

ให้ตายเถอะ ยิ่งดูยิ่งเจ็บแปลบแถวทรวงอกข้างซ้าย #ร้องไห้แปบ พวกเขาทั้งคู่ดูสวีทวี้วีมากอ่ะ หวานแหววน่ารักกุ๊กกิ๊กซะไม่มี ตัวแนบชิด! แก้มแนบแก้ม! คอมเม้นต์แต่ละคอมเม้นต์ก็เชียร์ให้เป็นคู่จิ้นวายแห่งปี

ต๊ายยยย รูปพี่นายน่ารักมาก

โมเมนต์น่ารักน่าชังเหลือเกิน หรือว่าพี่นายก็จะเป็นวะคะ?

ไม่ทันได้ส่องอะไรมากมาย ฉันรีบกดตอบรับแล้วทักแชทไปเลย ตอนนี้พี่หนึ่งกำลังออนอยู่ นี่แหละเป็นโอกาสที่ขอให้พี่หนึ่งมาช่วยร่วมมือกับฉัน แต่...ภาพพวกนั้นยังตำตาทิ่มแทงหัวใจลึกๆ อดทนเข้าไปเจ้าเอย ตอนนี้ต้องไปตีสนิทกับพี่หนึ่งซะ ท่าทางเฟรนด์ลี่แบบนั้นคงสนิทได้ง่าย

Jaoaey สวัสดีค่ะ พี่เป็นหนึ่ง

ฉันส่งข้อความพร้อมกับอิโมค่อนรูปหน้าสีเหลืองฉีกรอยยิ้มกว้าง

Penone :  คับผม มีอะไรให้พี่เหรอ

เหมือนพี่แกจะรู้ความคิดของฉันแหะ

'ไม่อ้อมค้อมนะคะ คือพี่ช่วยชวนพี่นายมา'

...มาอะไรดีนะ =_=

ฉันพิมพ์ข้อความค้างไว้สักพัก นั่งพิมพ์ นั่งลบ จิ้มๆ ตัวอักษร ข้อความแชทของพี่หนึ่งก็เด้งเข้ามา

Penone :  นี่เวลานาทีทองนะครับ

Jaoaey : ไม่อ้อมค้อมนะคะ คืออยากชวนพี่นายมาชมทัศนาแปลงปลูกดอกไม้ใหม่ได้มั้ยอ่ะ

...ชมทัศนาแปลงปลูกดอกไม้ใหม่ คิดได้นะ?

ความคิดเรานี่ตื้นมากจริงๆ  แถมยังศัพท์โบราณด้วย ทัศนาเนี่ยนะ? ตายๆๆ

Penone :  คือพี่ก็ไม่อยากอ้อมค้อมเหมือนกันนะ พี่รู้ว่าเจ้าเอยมีพี่ชายอยู่

'พี่รู้ว่าเจ้าเอยมีพี่ชายอยู่'

ใช้เวลาประมวลผลยี่สิบวินาที จู่ๆ ฉันต้องเบิกตาโพลงขึ้นมาด้วยความตกใจ อ้าปากค้างจนแมลงวี่ แมลงวันจะเข้าไปตอมได้ ช็อคมากค่ะ อกอีเจ้าเอยจะแตก!

มันคือความจริงอันประเสิร์ฐ!

ฉันมีพี่ชายอยู่หนึ่งคน ชื่อพี่ 'เจ้าเอก' หรือที่ฉันชอบเรียกว่า เฮียเอก แล้วตอนนี้พี่เขาก็ไปเรียนที่มหาวิทยาลัยในเมืองซึ่งอยู่ห่างจากบ้านก็หลายกิโล พี่เลยต้องไปอยู่หอพัก ฉันเลยต้องอาศัยกับหม่ามี้เพียงสองคน ส่วนปะปี้ก็ไปทำงานในกรุงเทพมหานคร กว่าจะกลับบ้านก็ตั้งนาน เพราะแทบไม่มีวันลาพักเลย

Penone :  แลกเบอร์โทรกับพี่นายสนใจม่ะ

---30%---

…-O- พะงาบๆ

แลกเบอร์โทรเฮีย...กับพี่นายเนี่ยนะ 

… #กินจุดแปบ

Penone :  ว่างายยย สนใจป่าวววว

Jaoaey : 084539xxxx อยากได้ช่องทางติดต่อไหนอีกบอกเอยได้เลยนะ

ระหว่างเฮียเอกกับพี่นาย มันต้องเลือกพี่นายสิ เพราะพี่ชายอยู่กับฉันตั้งแต่เกิด แต่พี่นายจะต้องอยู่กับฉันตลอดไป ว่าที่แฟนและสามีในอนาคตต้องเป็นพี่นายคนเดียว...คนเดียวเท่านั้น!!!

ไม่รู้สึกเป็นห่วงพี่ชายตัวเองหรอก ต่อให้พี่หนึ่งจะเอาเบอร์โทรไปคุยกับเฮียตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับน้องสาวอย่างฉันปะ?  ฉันนิสัยดี เป็นน้องสาวที่น่ารัก อยากให้เฮียเอกเป็นฝั่งเป็นฝากับพี่หนึ่งอยู่แล้ว พี่หนึ่งก็จะได้ไม่ยุ่งกับพี่นายมากยังไงล่ะ 

อุ้ย! ตัวเองนิสัยดี๊ดีจังเนอะ (\^O^/) //ออร่านางฟ้าปรากฏ

Penone :  นี่ไม่แปลกใจอะไรเหรอ 

Jaoaey : แปลกใจอะไรคะ

Penone : ช่างเถอะ แต่พรุ่งนี้เตรียมรับของขวัญได้เลยนะ

Jaoaey : ของขวัญ???


วันรุ่งขึ้น ณ ดินแดนเทเลทับบี้สีชมพู  #ไม่ช่ายยย

ฉันลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่เช้ารับอรุณเบิกฟ้า  วันนี้เลือกที่จะใส่เสื้อยืดสีชมพูกับกางเกงยีนส์ขาสั้นดูบ้าง ลองเปลี่ยนสไตล์การแต่งตัวให้ดูสบายหน่อยเผื่อพี่นายอาจจะชอบ และมีบางสิ่งที่หายออกไปจากหน้าฉัน กล้องซูมเข้ามาที่เบ้าหน้าสวยของเจ้าเอยดีๆ นะ สิ่งที่หายไปก็คือ...คือ...แว่นตาไง! แว่นสายตาที่ฉันเคยบอกว่าเป็นอวัยวะที่สามสิบสามอ่ะ วันนี้ฉันจะไม่ใส่แว่นตาสักวันและเปลี่ยนมาใส่คอนแทคเลนส์สีใสแทน ถึงฉันจะไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เพราะตอนใส่มันลำบากมากกว่าจะใส่เข้าไปได้ เกร็งมือ เกร็งนิ้วแทบแย่ แถมใส่คอนแทคเลนส์ยังรู้สึกจะเคืองตานิดหน่อย แต่ก็มองเห็นชัดดีอ่ะ

วันนี้รู้สึกว่าไม่ใช่คาแรคเตอร์ของตัวเองซะเท่าไหร่เลย มันรู้สึกแปลกๆ ชอบกล มันไม่ตัวตนของนางเอกโลกสวยอย่างฉันเลยจริงๆ แต่ที่ฉันแต่งแบบนี้เพราะเห็นพี่นายใส่แต่เสื้อยืดบ่อยๆ เกือบทุกวัน ฉันก็เลยอยากลองบ้าง โดยเฉพาะกางเกงก็ขาสั้นสมชื่อจริง ทำไมจู่ๆ ก็เพิ่งอายตัวเองขนาดนี้เนี่ย

ไปเปลี่ยนชุดดีกว่า...

ตึ้งดึง~

ฮือออ TOT พี่นายมาแล้วเหรอ? ยังไม่ทันขึ้นไปเปลี่ยนเสื้ออะไรเลยนะ ฉันเริ่มมั่นใจแล้วว่าฉันอยู่ในสภาพนี้มันจะดูดีในสายตาพี่นายมั้ย? เพิ่งอายก็สายไปแล้ว

"มีใครอยู่มั้ยคร้าบบบบ"

อ๊ะ! นั่นมันเสียงของพี่หนึ่งนี่...

งั้นแสดงว่า...พี่นายมาแล้ว!!!

ฉันใส่รองเท้าเสร็จก็เดินไปหน้าที่บ้านแล้วพบว่า... พี่หนึ่งกำลังพยุงพี่นายที่อยู่สภาพหลับเป็นตาย ขนาดหลับยังน่ารักเลย เฮ้ยไม่ใช่! ฉันกำลังจะหมายถึงว่าทำไมพี่นายถึงหลับแทบไม่ได้สติอย่างนี้และทำไมยังอยู่เสื้อผ้าที่แบบ...เอ่อ... เสื้อกล้ามตัวบางสีขาวกับบ๊อกเซอร์ลายทางสีน้ำเงิน ที่หัวก็มีโบว์อันเบ้อเร่อ อย่าบอกนะว่า...

"ของขวัญตอบแทนจากพี่"

กรี๊ดดดดดดด 

นี่มันของขวัญที่จะทำฉันใจแตกชัดๆ  อื้อหือ! คือเห็นสรีระพี่นายชัดเจนมาก โอโห! นั่นมันกล้ามเนื้อหน้าท้องใช่มั้ย? อยากลองสัมผัสชะมัด ไม่น่าเชื่อว่าภายใต้เสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ขายาวที่พี่นายชอบจะมีอะไรแบบนี้  เล่นทำเอาเลือดกำเดาเกือบไหล ...พี่นายมีซิคแพคและ...ใหญ่มาก

เฮ้ย! อย่าเพิ่งมองลงต่ำนะ ฉันหมายถึงซิคแพค ย้ำนะ! ซิคแพคค่ะ อย่าเพิ่งคิดว่าเจ้าเอยนั้นเป็นนางเอกโรคจิตแต่อย่างใดเลยนะ นี่แค่เห็นพี่นายในสภาพแบบนี้ ก็ทำฉันเป็นคนเกือบโรคจิต เกือบหื่นรับประทานเลยเหรอ?  T.,T

พี่หนึ่งประคองพี่นายมายังข้างในบ้านแล้ววางพี่นายลงนอนราบกับโซฟา ฉันได้แค่มองอย่างห่าง เมื่อพี่หนึ่งวางพี่นายลงปุ๊บก็ล้มตัวลงนั่งข้างพี่นายอย่างแรงด้วยท่าทีเหน็ดเหนื่อยมาก

"ถึงสักที...."

"ทำไมพี่นายถึงหลับเป็นตายอย่างนี้อ่ะคะ?"

"ก็..."

พี่หนึ่งหันไปพิงไหล่แล้วพี่นายที่กำลังหลับแบบไม่รู้สึกอะไรเลย แล้วแหย่จมูกพี่นายเล่นอย่างสนุกสนาน ก่อนจะเงยหน้ามายิ้มมุมปากพร้อมกับบอกว่า...

"...ยานอนหลับน่ะ"

เดี๋ยวๆ อะไรนะ!

...ยานอนหลับเหรอ?

เฮ้ย! พี่หนึ่งทำกับพี่นายได้ร้ายกาจอ่ะ นี่ถ้าพี่นายตื่นขึ้นมาในสภาพแบบนี้ สภาพที่มีบ็อกเซอร์กับเสื้อกล้ามบดบังร่างกายที่เปลือยเปล่า...

ฉันคิดอะไรเนี่ย!

"พี่ฝากพี่นายหน่อยนะ"

ฉันเพิ่งสังเกตนะว่าพี่หนึ่งใส่ชุดนักศึกษา เอ๋!?! งั้นแสดงว่าพี่หนึ่งกับพี่นายก็เรียนมหาวิทยาลัยเหมือนกันดิ สงสัยพี่หนึ่งคงต้องไปเรียนแล้วแหงๆ เลย  เพราะก็ดูเหมือนพี่หนึ่งจะดูรีบมาก 

"แล้วถ้าพี่นายตื่นล่ะ?"

"ก็...แล้วแต่เจ้าเอยเลยนะ"

"อ้าว!"

พี่หนึ่งพูดจบก็ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินสอยเท้าออกจากบ้านไปเลย ทิ้งไว้ให้ฉันอยู่ดูแลพี่นายไว้คนเดียว ฉันก็ยืนนิ่งงันตรงนั้นแหละ นี่พี่หนึ่งปัดความรับผิดชอบชัดๆ สถานการณ์สองต่อสองในสภาพแบบนี้นี่มันชวน...

เจ้าเอยคิดบ้าอะไรอีกแล้วเนี่ย!

ดูดีๆ นะ พี่นายก็เซ็กซี่มากเลย ทั้งใบหน้าที่น่าเย้ายวน น่าหลงใหล แล้วรูปร่างสัดส่วนที่ชวนสัมผัสนี่ก็ยิ่ง... ฉันได้จับซิคแพคของพี่นาย ฉันจะไม่มีวันล้างมันออกเด็ดขาด แล้วถ้าจับตอนนี้...

ฉันตอนนี้ที่กำลังจะเอื้อมมือจะไปลูบไล้กล้ามเนื้อหน้าท้องต้องหยุดชะงักลง  จู่ๆ สมองก็สั่งร่างกายให้หยุดทำงานสักพัก สติของฉันที่เตลิดไปตั้งนานก็กลับเข้ามาในหัว  

เฮ้ย! นี่ฉันกำลังทำอะไร

อย่าบอกนะว่า...ฉันกำลังจะลักหลับพี่นาย 

"พี่นายตื่นเถอะตื่น ฉันเริ่มจะอดทนไม่ไหวแล้วนะ ถ้าฉันเผลอทำมิดีมิร้ายพี่นาย อย่ามากันนะ"

ฉันเขย่าตัวพี่นายอย่างแรง หน้าของพี่ก็เอนไปทางทางนู้นทีทางนี้ทีตามแรงโน้มถ่วงของโลก อะไรเนี่ยเจ้าเอย นี่มันใช่เวลาวิทยาศาตร์ที่ไหนเล่า? แต่เหมือนพี่นายแกจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรอะไรเลย นี่พี่หนึ่งให้พี่นายกินยานอนหลับกี่เม็ด ทำไมหลับเป็นตายขนาดนี้?

เอ๊ะ! หรือพี่นายตายแล้ว

"ไม่นะ พี่นายอย่าตายนะ ฮือๆๆๆ"

ถ้าพี่นายตาย แล้วฉันจะอยู่ยังไง ฉันอยู่ไม่ได้ ถ้าไม่มีพี่นาย...

"พี่นายตื่นสิ ฮือๆ"

...ไม่นะ พี่นายอย่าจากฉันไปนะ

ฉันนั่งคุกเข่าร้องไห้กอดร่างพี่นายที่กำลังหลับเป็นตายไร้วิญญาณ กลิ่นตัวหอมๆ ฉันยังจำได้ดี น้ำหอมกลิ่นนี้ พี่นายใช้ตลอด แต่ฉันไม่รู้หรอกนะว่ายี่ห้ออะไร รู้แต่ว่ามันหอมมาก กลิ่นตัวพี่นายนี่สุดยอดจริงๆ เลย ใบหน้าที่เปื้อน เต็มไปด้วยคราบน้ำตากับน้ำมูกแนบกล้ามเนื้อซิคแพคที่ฉันหวังจะสัมผัส 

อื้อหือ! สุดยอดอีกแล้ว

อวัยวะทุกส่วนของพี่นายสุดยอดที่สุด...

นี่กับพี่นายที่กำลังหลับเป็นตายก็ยังจะหื่นอีกเรอะ?

"...หลับเป็นตายเหรอ?"

พี่นายแค่หลับสนิทจนเกินไป ทำไมฉันต้องมาคร่ำครวญขนาดนี้ด้วยเนี่ย? แต่..ก็คุ้มดีนะ  ได้ใกล้พี่นายระยะประชิด จมูกฟุดฟิดอยู่หน้าอกอันแข็งแกร่งของพี่นาย

...ก็หอมดี

 พี่นายหลับแล้วช่างน่ารักปนเซ็กซี่นิดๆ ใครกันจะไปอดใจไหวนะ ถ้าให้พี่นายอยู่ในสภาพนี้ต่อไป...

กุลสตรีมีแตกค่ะ!

กุลสตรีที่รักษามานานพอๆ กับพรหมจรรย์ที่มีมาตั้งแต่เกิดคงสลายในพริบตา เพียงเพราะพี่นายนอนอ่อยแถมยังโชว์สรีสระขนาดนั้นจนเจ้าเอยต้องลักหลับพี่นายขึ้นมา

...เรื่องนี้เพราะพี่นายคนเดียวนะ เจ้าเอยไม่ผิด

ไม่ผิดจริงๆ นะ พี่นายนอนอ่อยเองนี่นา

"อืม..."

ดูเหมือนพี่นายจะเริ่มรู้สึกตัวซะแล้วสิ ถ้าพี่นายตื่นมาในสภาพน่าอายแบบนี้ ตายๆ พี่นายช็อกตายแน่ล่ะ แล้วพี่นายต้องพาลมาโกรธฉันแน่เลย

"น...นั่นเอยเหรอ?"

พี่นายตื่นแล้ว!

พี่นายอยู่ในอาการสะลึมสะลือเพิ่งตื่น อ้าปากกว้างหาวนอนโดยไม่ปิดปากอีก พี่นายยันตัวเองขึ้นจากโซฟาช้าๆ แล้วบิดขี้เกียจ บิดตัวไปทางซ้ายขวาต่อจากนั้นก็ยืดแขนทั้งสองข้างออกไปข้างหน้า

นี่เหรอพี่นายในโมเม้นต์ตื่นนอน? แลดูไม่ใช่คาแรคเตอร์คนน่ารัก อ่อนโยน เรียบร้อย สุภาพบุรุษเหรอจริงๆ 

...แต่คนน่ารักทำอะไรก็น่ารัก ♥

"นั่นเจ้าเอยใช่มั้ยครับ?"

ฉันที่กำลังหันหลังใส่พี่นายเมื่อสักครู่ก่อนที่พี่นายจะตื่นขึ้นมา พอได้ยินคำว่า 'ครับ' ก็แทบจะละลายกลายเป็นไอศกรีมให้รู้แล้วรู้รอด แต่ตอนนี้ยังไม่มั่นใจที่จะเจอหน้าพี่นายเหรอจริงๆ คือแบบ...อายอ่ะ ไม่ใช่อายที่พี่นายอยู่ในสภาพเกือบโป๊เหลือเพิ่งเสื้อผ้าน้อยชิ้นหรอกนะ แต่อายทุกตรง อายตั้งแต่เสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองตลอดจน...

อายแม้กระทั่งพฤติกรรมบ้าๆ บอๆ ตอนพี่นายหลับ!

โฮกกกก อายสุดๆ อ่ะ พอทำแบบนั้นไปแล้วก็รู้สึกอายทีหลังอ่ะ ถ้าที่บ้านฉันมีกล้องวงจรปิด ป่านนี้พี่นายก็คงไปค้นเจอเหตุการณ์โรคจิตของฉันแน่ๆ

"แล้ว...เฮ้ย!"

ฉันหันไปมองทันทีที่พี่นายอุทานด้วยความตกใจออกมา พี่นายก็ความรู้สึกช้าเหมือนกันแหะ ตอนตื่นมาไม่รู้สึกเย็นๆ ที่ผิวหนังหรือไงนะ พี่นายสำรวจร่างกายตัวเองเหมือนกำลังจะดูว่าครบสามสิบสองมั้ย? ก่อนจะเบิกตาโพลงโตใส่ฉัน ฉันส่ายหน้าด้วยความปฏิเสธอย่างรวดเร็ว

"พี่นาย...เอยไม่ได้ทำนะ จริงๆ นะ"

ไม่ได้ทำจริงนะๆ สาบานได้ TOT

คนที่กระทำความผิดทำมิดีมิร้ายคือพี่หนึ่งต่างหาก ปัดความรับผิดชอบแล้วรีบออกจากบ้านเลย คนร้ายคือพี่หนึ่ง แจ้งตำรวจจับพี่หนึ่งเข้าคุกข้อหาละเมิดสิทธิมนุษยชน ทำเลวทรามกับพี่นายได้ลงคอ

"แล้วทำไมพี่...มาอยู่ที่นี่ได้"

กลืนน้ำลายลงคอ  ทำไมเหงื่อเยอะจังก็ไม่รู้

"พี่ถามก็ตอบสิครับ"

ดูเหมือนว่าพี่นายเริ่มจะโกรธแล้วสิ คำว่า 'ครับ' จากที่เคยอ่อนโยนก็เริ่มดุดันขึ้น สายตาของพี่นายที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนมันบีบคั้นคำตอบมาก  ตอนนี้ตัวของฉันเริ่มเกร็งซะแล้วสิ

"ไอ้หนึ่งสินะใช่มั้ย?"

ฉันพยักหน้าเป็นการตอบรับแทน แต่ฉันก็ยังคงก้มหน้าอยู่ดี

"กลัวพี่เหรอครับ?"

"..."

"ไม่ต้องกลัวนะ พี่ไม่ทำอะไรเอยหรอก"

"..."

"ไหน...เจ้าเอยเงยหน้าสิ"

ฉันเงยหน้าหน้าแต่โดยดีกลั้นรอยยิ้มเอาไว้ สายตาที่ดุดันเมื่อกี้กลับอ่อนโยนดังเดิม พี่นายก็เริ่มหายโกรธและไม่อายอีกแล้ว แถมยังกลับยิ้มกว้างมากสักอีก 

"ขอโทษนะที่ขึ้นเสียงใส่"

"ไม่เป็นไรค่ะ"

"ก็ไอ้หนึ่งน่ะสิบอกว่าจะทำเซอรไพร์สกับเอยก็เลยอยากให้พี่ช่วย แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างนี้..."

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันแหละ T^T

"พี่หวังว่าเอยจะ...ไม่ช็อกกับพี่ในสภาพแบบนี้หรอกนะ"

"เอยว่าพี่ไปเปลี่ยนใส่ดีมั้ย?"

...ความอดทนของเจ้าเอยมีน้อยนะ

"ไม่แล้วล่ะ"

หืม?

"...พี่จะแกล้งคนแถวนี้เล่นให้สลบคาอกพี่น่ะ"

---100%---

สปอยพี่ชายนางเอก ดีงามที่สุด

วางตัวละครใหม่แล้วน้า 

รู้สึกว่าจะเจ้าเอกมีเรื่องเป็นของตัวเอง

จะอัพของเจ้าเอกหลังอัพเจ้าเอยได้อีกสักสองสามตอน

รอติดตามหน่อยน้า ไปแอดเฟบ.ก่อนได้เลย

คลิกที่แบนเนอร์นะคะ


(c)?b a b y

124 ความคิดเห็น

  1. #114 เดอะกวิ้น (@us-beam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 16:16
    สั้นๆ นะคะ อิจฉาเจ้าเอยมาก 555


    #114
    1
    • #114-1 B_MILK♔ (@kanokwan-milk) (จากตอนที่ 7)
      9 พฤศจิกายน 2558 / 16:41
      ไรท์ก็อิจฉา เรามานัดตบเจ้าเอยกันม่ะ
      #114-1
  2. #113 isyarashmi (@isyarashmi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 17:17
    มาต่ออีกน้าาา
    #113
    0
  3. #112 isyarashmi (@isyarashmi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 22:37
    ต่อค่ะ
    #112
    1
    • #112-1 B_MILK♔ (@kanokwan-milk) (จากตอนที่ 7)
      1 พฤศจิกายน 2558 / 13:33
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #112-1
  4. #111 isyarashmi (@isyarashmi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 22:37
    ต่อค่ะ
    #111
    0
  5. #109 เดอะกวิ้น (@us-beam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 13:07
    มาต่อนะค้าา
    #109
    0
  6. #102 walita_toei (@walita_toei) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 11:39
    พี่หนึ่งคิดจะทำอารายยยย
    #102
    0
  7. #101 Buster_G (@princepak) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 21:08
    เจิมค่าาาาาาาาาาาาา 
    #101
    0
  8. #99 malody (@popten) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 21:05
    เจิมรอออออ
    #99
    0
  9. #96 walita_toei (@walita_toei) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 07:23
    รอดูพี่นายโดนรุก
    #96
    1
    • #96-1 B_MILK♔ (@kanokwan-milk) (จากตอนที่ 7)
      21 ตุลาคม 2558 / 22:15
      เราจะรอไปพร้อมกันนะ
      #96-1
  10. #95 ท่านเหมย.. (@mind-d) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 21:40
    มารอค่ะ ^^
    #95
    0