The Casanova : TIGRIS (ไทกริส)

ตอนที่ 6 : บทที่ 1 (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 218 ครั้ง
    2 ก.ค. 62

บทที่ 1 (5)

 

                    นี่คุณ...สายตาของคุณเรียกว่าสายตาไม่มีมารยาทรู้หรือเปล่า

 

                    ไม่แปลกที่คาริต้าเป็นนักแสดงเจ้าบทบาท เมื่ออยู่กับบุตรชาย เธอคือผู้หญิงขี้อ้อน เมื่ออยู่กับอดีตสามีเธอคือผู้หญิงขี้วีน เมื่ออยู่ต่อหน้าแฟนคลับ เธอคือนักแสดงชื่อดังที่สวยเหมือนนางฟ้าและเพียบพร้อม ต่อหน้าสื่อ เธอคือเจ้าหญิงของวงการ

 

                    ทราวิสตอบคำถามของคาริต้าด้วยการกวาดมองอดีตภรรยา  เขามองเฉยๆ เธอคงไม่โกรธ แต่มุมปากที่หยักลึกเป็นรอยยิ้มนั้น คาริต้าไม่คิดว่าเขาคิดเรื่องดีๆ กับเธอหรอก เธอถลึงตาใส่เขา ทราวิสก็ยังยิ้มยียวนแล้วหันไปมองบุตรชายแทน

 

                    อาการเป็นยังไงบ้าง

 

                    ก็ดีครับ

 

                    รอดมาได้ยังไง

 

                    นี่คุณ! ถามลูกชายฉันให้ดีหน่อยไม่ได้หรือไง

 

                    คาริต้าโน้มตัวลงไปหาไทกริส เธอโอบแขนกอดรัดบุตรชาย ยื่นหน้าไปหอมแก้มเขา เหมือนต้องการปลอบประโลมชายหนุ่ม

 

                    อย่าไปฟังแดดดี้ของลูกเลยจ๊ะ ลูกปลอดก็ดีแล้ว

 

                    ทำอะไรคาริต้า

 

                    คุณพูดเหมือนคุณรู้สึกไม่ดีที่ไทกริสปลอดภัย ไม่ต้องน้อยใจนะจ๊ะลูก

 

                    คาริต้าลูบแก้มไทกริส อาการปลอบประโลม โอ๋เอาใจเหมือนไทกริสเป็นเด็กชายตัวน้อยนั้น ทราวิสเคยสั่งเธอให้หยุดทำหลายครั้งแล้ว แต่คาริต้าไม่เคยจำ

 

                    เพราะเป็นนักแสดงเลยจินตนาการเก่งหรือไง

 

                    คุณทำให้ฉันคิดแบบนั้นต่างหาก

 

                    คาริต้าปล่อยมือจากบุตรชาย ไทกริสมองไปด้านซ้ายสลับกับด้านขวา และชายหนุ่มก็ยื่นมือไปหาทราวิส คนเป็นพ่อเอื้อมมือไปหยิบหนังสือบนโต๊ะข้างเตียงคนป่วย แล้วก็ส่งให้บุตรชาย ส่วนดวงตาของเขามองเข้าไปในดวงตาคู่สวยของอดีตภรรยา

 

                    เพ้อเจ้อน่าคาริต้า

 

                    วะ...ว่าไงนะ คุณบอกว่าฉันเพ้อเจ้อเหรอ

 

                    ไทกริสเปิดหนังสือ ก้มหน้าลงอ่านมันเหมือนกับว่าเขาไม่ได้มีส่วนร่วมกับเหตุการณ์มีปากเสียงกันของบิดาและมารดา

 

                    เพ้อเจ้อมาก

 

                    คุณพูดกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ ขอโทษฉันเดี๋ยวนี้

 

                    บังเอิญว่าผมไม่มีความคิดนั้นอยู่ในหัวเลยคาริต้า

 

                    คาริต้าอารมณ์เดือด เธอไม่อยากพบทราวิสต่อหน้าไทกริสก็เพราะแบบนี้นั่นแหละ เจอกันเมื่อไหร่ทะเลาะกันทุกที

 

                    อึ้ย! เพราะแบบนี้นั่นแหละ ฉันถึงเกลียดคุณ

 

                    ฟังจนเบื่อ ผมต้องรู้สึกอะไรกับคำว่าเกลียดของคุณหรือไง

 

                    ทราวิสบอกปัดอย่างไม่สนใจ เขาเลื่อนใบหน้าไปสำรวจไทกริส บุตรชายหน้านิ่งของเขา นั่งเฉยเมยฟังบิดามารดามีปากเสียงกัน เหมือนภายในห้องไม่มีเหตุการณ์ระอุเดือดเกิดขึ้น

 

                    คุณจะเปลี่ยนเรื่องแบบนี้ไม่ได้ เรายังคุยกันไม่จบเรื่องที่คุณพูดจาไร้มารยาทกับไทกริส

 

                    หยุดงี่เง่าซะทีคาริต้า คุณคิดไปเอง ผมต้องคิดไม่ดีกับไทกริสไปเพื่ออะไร ไทกริสเป็นลูกชายของผม เป็นทายาที่จะรับมรดกของผม ถ้าไม่มีไทกริส มรดกเป็นพันเป็นหมื่นล้านเหรียญที่ผมมี ผมจะยกให้ใคร

 

                    ฉันจะไปรู้เหรอ คุณอาจจะแอบมีลูกกับผู้หญิงเป็นฝูงของคุณก็ได้

 

                    แล้วคุณล่ะ มีลูกกับผู้ชายเป็นฝูงของคุณหรือเปล่า

 

                    คาริต้าวางมือลงบนเตียงคนไข้ โน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อจ้องทราวิสอย่างขุ่นเคือง ทราวิสทำแบบเดียวกัน ตรงกลางระหว่างอดีตคู่สามีภรรยา คือผลผลิตของเขาและเธอ ซึ่งมีรูปร่างสูงใหญ่เหมือนบิดา ใบหน้าหล่อเหลาคมคายด้วยสายเลือดของพ่อกับแม่รวมกัน

 

                    ทราวิส รอซซานเซโน

 

                    ครับผมคาริต้า ไมเนอร์ซี่

 

                    รอบข้างของคาริต้าเกิดเป็นเสียงเปรี๊ยะๆ ขี้นกลางอากาศ เธอกับทราวิสจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ส่วนไทกริสก็เปิดหนังสืออ่านไปเรื่อยๆ

 

                    คนน่ารังเกียจ

 

                    แค่คุณรังเกียจผมคนเดียว ผมคงมาไม่ต้องให้ความสำคัญอะไร

 

                    อารมณ์ของเธอยิ่งเดือดพล่าน เธอกับเขาจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร เพียงแต่คาริต้าควบคุมอารมณ์โกรธไม่ได้ เธอเหมือนพายุ ในขณะที่ทราวิสคืออากาศที่พัดเบาๆ ส่วนไทกริสคือรูปปั้นประดับรอบสถานที่ซึ่งพายุกับสายลมพัดมาพบกัน

 

                    ได้เวลาตรวจอาการแล้วค่ะ เอ่อ...

 

                    เชิญครับคุณหมอ

 

                    ไทกริสปิดหนังสือ แล้วก็กล่าวกับคุณหมอและพยาบาลที่เดินเข้ามาในห้องพักฟื้นของคนไข้ การปะทะกันของคาริต้ากับทราวิสต้องยุติชั่วคราว เธอยืดตัวขึ้นยืน ดึงแว่นกันแดดอันโตออกมาสวม

 

                    ไปก่อนนะจ๊ะ แล้วพบกัน

 

                    คาริต้ายื่นหน้าไปหอมแก้มไทกริส แล้วก็สะบัดหน้าพรืดเดินมาดสง่าออกไปจากห้องพัก ทราวิสยกกำปั้นขึ้น บุตรชายทำแบบเดียวกัน ชนกำปั้นกับบิดา แล้วทราวิสก็กล่าวอำลา เขาเดินออกไปจากห้อง นอกห้องถ้าหากบิดามารดาของเขาพบกัน ก็อาจเกิดการปะทะกันขึ้นได้ ไทกริสไม่ห่วงทั้งคู่ แต่คนรอบข้างอาจตื่นตระหนก

**********************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 218 ครั้ง

164 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #163 tuktiktingtong (@tuktiktingtong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 14:57
    โอ้ย เป็นคำผิดที่น่ารักอ่ะ "ขี้นกลางอากาศ"55555
    #163
    0
  2. #152 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 15:43
    5555 ชอบบบ
    #152
    0
  3. #111 Real_cyyyyy (@megurinelukameen) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 06:38
    เธอนิ่งเกินไปไหมมม ไทกริส นิ่งมากกก
    #111
    0