The Casanova : TIGRIS (ไทกริส)

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 (1) ไทกริส กัวร รอซซานเซโน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,052
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 227 ครั้ง
    28 มิ.ย. 62

ขออภัยที่ตอนนี้มาช้าไปหลายวันเลยนะคะ เพราะตอนแรกของเรื่องมีตัวละครที่ชื่อไคงะเกี่ยวข้องด้วย ตัวละครตัวนี้ถูกขัดเกลาและแก้ไขหลายรอบมาก เพื่อให้ตรงใจจี้ที่สุด แล้วไคงะก็ได้บทสรุปแบบนี้ออกมา จี้คิดว่าจี้ชอบเขามาก หวังว่านักอ่านจะชอบไคงะไม่น้อยไปกว่าไทกริสนะคะ

ปล.จี้เขียนไปลงไป ไม่ใช่ต้นฉบับที่ผ่านการตรวจคำผิดจากผู้ชายของจี้ เพราะฉะนั้นถ้ามีคำผิดหลงทางไปนักอ่าน ก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ

***************************************** 

บทที่ 1 (1) ไทกริส กัวร รอซซานเซโน

 

                    วิดสิ้นชื่อ!

 

                    นี่มันคำอัปมงคลชัดๆ ไทกริสนิ่วหน้าจ้องหนังสือพิมพ์ที่ถือไว้ในมือ บรรยากาศมาคุตลบอบอวลอยู่ในห้องพักขอคนไข้วีไอพี

 

                    ใบหน้าเทพบุตรเรียบเฉย ดวงตาก็เขาก็เฉยชาไม่แตกต่างกัน แต่นั่นคือไทกริส เขาควบคุมการแสดงออกทางอารมณ์ได้ดีเสมอมา

 

                    คนหน้าตาย

 

                 ไทกริสยังคงจ้องหนังสือพิมพ์ในมือด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ แต่บรรยากาศตึงเครียดที่ชายหนุ่มแผ่ออกมาจากตัว คนสนิทของเขาจับสังเกตได้ อารมณ์ของไทกริสไม่ได้แสดงออกทางสีหน้า ไคงะมองไปรอบๆ ห้อง ชั้นบรรยากาศในห้องนี้ต่างหาก ที่กำลังแสดงอารมณ์ของไทกริส

 

                    ไคงะมีความสามารถพิเศษหลากหลาย นอกจากเขาจะบู๊เก่ง มีมันสมองเฉียบคม เขายังเป็นบอดี้การ์ดที่คาดเดาใจไทกริสได้ ไคงะจะไม่จ้องหน้าไทกริสเพื่ออ่านความรู้สึก การทำแบบนั้นเป็นการเสียมารยาท แต่เขาจะมองไปรอบๆ เพื่อซึมซับความรู้สึกของไทกริสผ่านอากาศรอบตัว

 

                    ไคงะก้มหน้าลงเล็กน้อย ใช้ความรู้สึกคำนวนแรงอารมณ์เข้มข้นของไทกริสในอากาศรอบห้องพักคนไข้ เขากำลังค่อยๆ สัมผัสถึงมันทีละนิด และไคงะก็ค่อยๆ เข้าถึงอารมณ์ฉุนเฉียวที่ซ่อนเร้นอย่างลึกลับของเจ้านายหนุ่มรูปงาม

 

                    ไม่รู้หน้าแต่รู้อารมณ์

 

                 ไคงะใช้วิธีการแบบนั้น คงเพราะเขาถูกฝึกมาเพื่อดูแลไทกริส เขาโตขึ้นมาด้วยภาระหน้าที่สำคัญ คือปกป้องไทกริสด้วยชีวิต หลังผ่านความยากลำบากจนเลือดตาแทบกระเด็น เขาก็กลายเป็นไคงะผู้เยือกเย็น สุขุมและรู้ใจเจ้านายที่สุด

 

                    เจ้านายหนุ่มทำราวกับกำลังจะสาปแช่งหนังสือพิมพ์ในมือ


                    ไคงะ คิชิ บอดี้การ์ดหนุ่มคนสนิทลูกครึ่งอเมริกันญี่ปุ่นมองไปยังเจ้านายหนุ่ม แล้วก็ดึงสายตากลับ เรื่องนี้ไคงะมีส่วนผิดอยู่บ้าง

 

                    เขาไม่โต้แย้งการท่องเที่ยวของไทกริส อันที่จริงคำสั่งของไทกริสถือเป็นคำสั่งเฉียบขาด เจ้านายหนุ่มต้องการไปพักผ่อนตามลำพัง

 

                    ห้ามแล้วไม่ฟัง ก็ยังดีกว่าไม่ได้ห้าม แต่ไคงะก็โค้งตัวรับคำสั่งจากไทกริส การไร้ข้อโต้แย้งทำให้เขารู้สึกผิด

 

                    ไคงะได้รับอนุญาตให้พักร้อน วันพักร้อนของเขา ชายหนุ่มใช้ชีวิตสงบสุขอยู่ในห้องซ้อมยิงปืนในบ้านกลางหุบเขาของเขา

 

                    สองวันต่อจากนั้น เขาก็ได้รับรายงานด่วนเรื่องอุบัติเหตุของไทกริส ชายหนุ่มเดินทางออกจากบ้านกลางหุบเขาทันที

 

                    ไคงะ

 

                    ครับเจ้านาย

 

                    จัดการด้วย

 

                    ไทกริสส่งโทรศัพท์มือถือให้ไคงะสองเรื่อง หนึ่งเครื่องเป็นเบอร์สำหรับสมาชิกในครอบครัว อีกหนึ่งเครื่องคือเบอร์สำหรับเพื่อนสนิท

 

                    มันคือระบบการรักษาความปลอดภัยและการรักษาข้อมูลสำคัญของไทกริส และเป็นหนึ่งในกฎเข้มงวดของระบบรักษาความปลอดภัยที่ต้องมีการแยกเครื่องโทรศัพท์

 

                    ครับเจ้านาย

 

                    ไคงะโค้งคำนับให้กับไทกริส เจ้านายหนุ่มกดปุ่มให้เตียงคนไข้ราบลง เขาปิดเปลือกตา การทำแบบนั้น ไคงะไม่สามารถให้คำตอบได้ว่าเจ้านายของเขาหลับจริงหรือไม่ แต่มันคือการส่งสัญญาน

 

                    ห้ามรบกวน!

 

                    เจ้านายของไคงะเป็นคนพูดน้อย ตัวเขาก็ใช่ว่าจะพูดมาก แค่พูดมากขึ้นกว่าไทกริสเล็กน้อยเพราะหน้าที่เท่านั้น

 

                    คนพูดน้อยแบบไคงะ รับหน้าที่รายงานอาการบาดเจ็บของเจ้านายหนุ่ม ไปยังบุคคลที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับไทกริส

 

                    ต้องคิดให้รอบคอบ

 

                    ไคงะมีความสามารถโดดเด่นหลายเรื่อง แต่เรื่องที่เขาไม่ถนัดนักก็คือการเจราจา ชายหนุ่มถนัดลงมือทำมากกว่าพูด เขาต้องใช้เวลาในการใคร่ครวญ ผสมผสานตัวอักษรเข้าด้วยกัน เพื่อแจ้งอาการของไทกริสกับบุคคลแวดล้อมใกล้ชิดเจ้านายหนุ่ม

 

                    ไทกริสไม่ต้องการถูกรบกวน ย่อมหมายถึงเขาไม่ต้องการบอกเล่าอาการบาดเจ็บของเขากับใครทั้งนั้น ความเย่อหยิ่งของไทกริสมีหลากหลายระดับ หนึ่งในระดับนั้นคือความเย่อหยิ่งในระดับแปลกประหลาด เรื่องที่ไม่ควรหยิ่ง บางเรื่องเจ้านายของเขาก็หยิ่งได้อย่างสง่างามและไม่น่าเกลียด

 

                    หน้าตาดี ฐานะดี ชาติตระกูลดี ทำอะไรก็ไม่น่าเกลียดมีแต่คนชื่นชม อาการบาดเจ็บทำให้ไทกริสรู้สึกหงุดหงิด บอดี้การ์ดหนุ่มผู้มีมันสมองคาบเกี่ยวระหว่างอัจฉริยะกับคนแปลกประหลาดกำลังซึมซับถึงอารมณ์ของไทกริส

 

                    เจ้านายหงุดหงิดมาก

 

                 อากาศรอบห้องบอกเขาแบบนั้น ไคงะต้องรับหน้าที่อย่างสมบูรณ์ที่สุด เขาขยับตัวไปนั่งบนเก้าอี้มุมที่ลับที่สุดในห้องวีไอพี เรียงตัวอักษรลงบนกระดาษเพื่อหาประโยคที่สมบูรณ์แบบที่สุด ไคงะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา หลังจากคร่ำเคร่งเป็นนาน เขาส่งข้อความถึงคนใกล้ชิดของเจ้านาย ด้วยประโยคที่ผ่านการคัดเลือกอย่างดีเลิศ

 

                    เจ้านายยังมีชีวิตอยู่ครับ

*****************************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

                   

 

                                       

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 227 ครั้ง

167 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #148 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 15:17
    5555 พี่งะ
    #148
    0
  2. #140 EkibZa รักในหลวง (@ekibza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 12:21

    5555555 นี่คิดว่าดีเลิศแล้วหร๋อเนี่ย ไคงะ

    #140
    0
  3. #107 Real_cyyyyy (@megurinelukameen) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 06:22
    ทำไมรู้สึกขำกับประโยค ‘เจ้านายยังมีชีวิตอยู่ครับ’555555
    #107
    0