The Casanova : TIGRIS (ไทกริส)

ตอนที่ 11 : บทที่ 2 (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    8 ก.ค. 62

หนีเที่ยวมา 2 วัน เพราะฉะนั้นจะอัปชดเชยให้สามบทนะคะ รวมของวันนี้ด้วย ม็วฟๆ

***********************************

บทที่ 2 (5)

 

                    ผมไม่ได้พูดแบบนั้น

 

                    ทราวิสตอบปฏิเสธ คาริต้าหรือจะรู้ไม่เท่าทันเขา ถึงไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่ก็พูดให้เธอคิด คนบ้านี่! เมื่อไหร่จะเลิกกวนประสาทเธอซะที

 

                    ฉันรู้หรอกว่าคุณคิดอะไรอยู่

 

                    คาริต้าเท้ามือลงบนที่นอนของบุตรชาย เธอโน้มตัวไปข้างหน้า ทราวิสขยับตัวลุกขึ้นยืนจากอีกฝั่งแล้วก็ทำแบบเดียวกัน

 

                    รู้ใจผมเหลือเกินนะ

 

                    เขายื่นหน้าเข้าไปหาคาริต้า ท้าชนด้วยการกดปลายจมูกลงบนปลายจมูกโด่งรั้น แล้วก็ขยี้เบาๆ ทำเอาคาริต้าถอยห่างอย่างรวดเร็ว

 

                    คะ...ใครจะไปรู้ใจคุณห๊ะ!”

 

                    ทราวิสไม่ตอบ แต่ดวงตาที่มองเธอวิบวับ ทำให้คาริต้าอยากจิ้มตาเขาให้บอด คาริต้าไม่อยากมองหน้าเขาจึงเปลี่ยนไปมองไทกริสแทน

 

                    คนใจร้าย ใจดำแบบคุณ ฉันไม่อยากรู้ใจหรอก ถ้าฉันรู้ใจคุณก็แสดงว่าฉันนิสัยเหมือนคุณ ลูกชายสุดที่รักได้รับบาดเจ็บแท้ๆ ก็ยังใช้ทำงาน

 

                    มันทำเอง

 

                    แต่คุณเป็นท่านประธานไม่ใช่หรือไง

 

                    คาริต้าเสียงดังขึ้นเล็กน้อย มองทราวิสแล้วก็ต้องเมินหน้าหนีอีก แก้มเธอแดงเปล่งปลั่ง ไม่รู้เพราะโกรธเขาหรือเพราะเขินสายตาของเขากันแน่

 

                    มันเป็นท่านรอง แต่อำนาจมันมากกว่าผมอีก ผมใหญ่แค่ตำแหน่งเท่านั้นแหละ

 

                    คาริต้าว่าจะไม่มองเขาแล้วเชียว แต่การโต้เถียงแบบไร้เหตุผลของเขาทำให้เธอต้องหันไปมองทราวิสอีกจนได้

 

                    ลืมไป อย่างอื่นผมก็ใหญ่เหมือนกัน คุณว่าจริงไหม อันที่จริงเรื่องนี้คุณน่าจะรู้ดี

 

                    ลามก!”

 

                    ผมหมายถึงหัวใจ ผมใจใหญ่ ใจกว้าง คุณก็รู้

 

                    คาริต้าหายใจแรงขึ้น โมโหจนอยากหาอะไรทุ่มใส่หัวอดีตสามี เธอหันไปสวมกอดไทกริส แล้วก็จูบแก้มบุตรชาย

 

                    ลูกรัก ดีเหลือเกินที่ลูกนิสัยไม่เหมือนแด๊ดดี้ของลูก

 

                    แน่ใจเหรอคาริต้า

 

                    คุณไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องเลยนะ คุณใช้ไทกริสทำงานหนักเกินไปแล้ว ฉันขอสั่งให้คุณทำงานแทนลูกซะ ไม่อย่างนั้นฉันจะเอาเรื่องคุณแน่

 

                    เอา...เรื่องเหรอ ได้สิ เมื่อไหร่ดี เรื่องเอาๆ อะไรแบบเนี่ย ผมโอเค

 

                    คาริต้าขยับริมฝีปากไปมา การโต้คารมของเธอกับทราวิส คาริต้าไม่เคยชนะเขาเลยสักครั้ง เธออยากจะร้องกรี๊ด แต่ทำแบบนั้นต่อหน้าบุตรชายไม่ได้แน่ มันเสียภาพพจน์!

 

                    หม่ามี้คิดว่าหม่ามี้ทนไม่ไหวแล้วจ๊ะไทกริส

 

                    รีบถึงขนาดนั้น

 

                    พ่อของลูกถามกลับมาด้วยใบหน้ายียวน คนแบบเขามันสมควรเสื่อมสมรรถภาพทางเพศได้แล้ว เพราะใช้งานมาหนักหนาสาหัสเหลือเกิน

 

                    หม่ามี้กลับก่อนนะจ๊ะ แล้วหม่ามี้จะมาเยี่ยมลูกอีก ถ้าหม่ามี้ว่าง หายเร็วๆ นะจ๊ะลูก

 

                    ครับผม

 

                    คาริต้าจุ๊บแก้มบุตรชาย สบตากับทราวิสด้วยแววตาขุ่นเคือง แล้วก็สะบัดหน้าเดินกระแทกเท้าออกไปจากห้อง ทราวิสขยับตัวลุกขึ้นยืนทันที ไทกริสเงยหน้ามองบิดาเล็กน้อย

 

                    ฉันก็คงต้องกลับก่อน

 

                    ครับผม

 

                    แกอย่ามองฉันเหมือนรู้อะไรดีๆ น่าไทกริส

 

                    ผมอาจรู้ก็ได้นะครับ

 

                    มีอะไรที่แกไม่รู้บ้าง ฉันไปดีกว่า หายดีเร็วๆ ล่ะ

 

                    ทราวิสวางมือลงบนศีรษะของบุตรชาย แต่ดูเหมือนไทกริสจะไม่ค่อยพอใจกับการแสดงออกถึงความรักของบิดาสักเท่าไหร่

 

                    แกจะสาปฉันเป็นหินด้วยสายตารึไงไทกริส

 

                    จากความเร็วของการก้าวเท้าของหม่ามี้ บวกกับอารมณ์โกรธ ถ้าหากแด๊ดตามไปตอนนี้ แด๊ดจะตามทั้นที่หน้าประตูลิฟต์พอดี แต่ถ้าแด๊ดช้ากว่านี้สิบห้าวินาที แด๊ดจะต้องวิ่งตามรถยนต์ของหม่ามี้

 

                    คนแบบฉันน่ะเหรอจะยอมวิ่งตามรถยนต์ ไม่มีทางซะล่ะ

 

                    ทราวิสไปถึงประตูแล้วตอนที่กล่าวกับบุตรชาย เมื่อบิดาออกไปจากห้อง ไทกริสก็เรียกไคงะให้เข้ามารับคำสั่ง

 

                    ครับท่านรอง

 

                    ทำยังไงก็ได้ให้ฉันออกจากโรงพยาบาลภายในวันพรุ่งนี้

 

                    เอ่อ...

 

                    หรือไม่ก็ทำให้ฉันต้องอยู่ในห้องอะไรก็ได้ ที่มีคำสั่งห้ามเยี่ยม

 

                    ไทกริสสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เขาไม่ต้องการเป็นตัวกลางรับฟังการเบาะแว้งของบิดามารดา ชายหนุ่มหมดความอดทนกับเรื่องนี้

 

                    ครับท่านรอง

 

                    ด่วนที่สุด

 

                    ครับท่านรอง ด่วนที่สุดครับ รับคำสั่งครับ

 

                    ไคงะต้องเป็นคนจัดการเรื่องนี้ เขาโค้งศีรษะให้กับไทกริส แล้วก็ออกไปจากห้องเพื่อไปดำเนินการตามความประสงค์ของเจ้านาย

******************************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

 

                   

 

                   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

164 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #113 Real_cyyyyy (@megurinelukameen) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 06:52
    ไทกริสเหมือนเป็นหุ่นยนต์อ่ะ จริงๆนะ ตอนออกตำสั่งก็ยังเหมือน สุดเจ๋ง
    #113
    1
    • #113-1 Real_cyyyyy (@megurinelukameen) (จากตอนที่ 11)
      10 สิงหาคม 2562 / 06:54
      แต่ทราวิสต้องรู้สึกกับคาริต้าแน่ๆ สัมผัสได้
      #113-1