ชายาจำยอม

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 143,864 Views

  • 322 Comments

  • 926 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,227

    Overall
    143,864

ตอนที่ 25 : บทที่ 6 (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6769
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 258 ครั้ง
    25 ธ.ค. 61

กับสัตว์นี้ใจดี๊ใจดีเนอะ กับคนนี่...

******************************

บทที่ 6 (4)

 

                ฉันอนุญาตให้เวนดี้รักษาเจ้าขาวได้

 

                   ท่านชายคาร์โลมันเรียกชื่อของเจ้ากระต่ายน้อยตามมะลิหอม ท่านชายคงรักสัตว์มาก แต่ก็ไม่น่าแปลกใจนัก เพราะท่านชายชอบขี่ม้า นอกจากนี้ท่านชายยังมีสัตว์เลี้ยงเป็นเหยี่ยวตัวใหญ่ที่มะลิหอมรู้สึกว่ามันน่ากลัวมากกว่าน่ารัก

 

                   ขอบคุณสำหรับความกรุณาค่ะท่านชาย

 

                   มะลิหอมยิ้มออกมาอย่างลืมตัว ท่านชายคาร์โลมันสำรวจผ้าพันแผลบนขาของเจ้าขาว แล้วก็วางขามันลงอย่างเบามือก่อนจัดการปิดตะกร้า

 

                   เพราะไม่ได้รับอนุญาตหรือยังไง ถึงต้องทำตัวหลบซ่อน

 

                   ปิดฝาตะกร้าแล้วก็หันมาเล่นงานมะลิหอมในทันทีเลยอย่างนั้นเหรอ หญิงสาวไม่ได้ปฏิเสธ เพราะเธอก็ตั้งใจหลบหน้าท่านชายจริงดั่งว่า

 

                   ไม่ปฏิเสธ แสดงว่าหลบ?”

 

                   ค่ะ หลบค่ะ แต่ดิฉันมีเหตุผลค่ะ

 

                   มะลิหอมจะปฏิเสธได้อย่างไร หญิงสาวไม่กล้าโกหกท่านชายคาร์โลมันหรอก เขามีสง่าราศีที่ข่มขวัญเธอ และชายหนุ่มก็ยังดุมากอีกด้วย

 

                   หลบทำไม

 

                   ก็เพราะไม่มีเรื่องจำเป็นต้องพบค่ะ และดิฉันก็สวมชุดลำลอง เป็นชุดไม่สุภาพพอที่จะพบกับท่านชายค่ะ

 

                   มะลิหอมสวมชุดลำลองเพราะเป็นวันหยุดของเธอ เสื้อแขนกุดกับกางเกงขายาวลายดอกไม้กระจุ๋มกระจิ๋มสีเหลือง สวมทับด้วยเสื้อแขนยาวระบายตรงข้อมือสีขาว คงไม่ใช่ชุดที่เหมาะสมต่อการพบท่านชายคาร์โลมัน

 

                   ท่านชายหนุ่มตรึงดวงตาไว้บนใบหน้าของมะลิหอม สตรีส่วนใหญ่มักจะเรียกร้องความสนใจจากเขา แต่มะลิหอมกลับเลือกที่จะหลบหน้าเขา แต่ก็ไม่แปลกนัก เพราะเธอเป็นสตรีซึ่งชอบเก็บเนื้อเก็บตัว

 

                   เธอทำงานให้กับท่านชายคาร์โลมันมาหลายปี หากไม่นับรวมข้ารับใช้สตรีซึ่งปรนนิบัติเขา มะลิหอมก็ถือว่าเป็นคนทำงานที่ได้ใกล้ชิดกับเขาค่อนข้างมาก เธอไม่เคยชม้ายชายตาทอดสะพานให้เขา ไม่เคยพยายามทำตัวเรียกร้องความสนใจ แต่ชอบทำตัวเหมือนอากาศที่โปร่งแสง มองเห็นด้วยตา แต่บางเบาและไม่เป็นจุดเด่นใดๆ ทั้งสิ้น

 

                   หญิงสาวโต้แย้งบ้างหากถูกตำหนิและเธอไม่เห็นด้วยกับคำตำหนิของเขา แต่ส่วนใหญ่แล้ว เธอจะยอมรับคำตำหนินั้นและกล่าวคำขอโทษอย่างจริงใจ ท่านชายสัมผัสได้ถึงความจริงใจของเธอ ก็เพราะกิริยามารยาทที่ไร้จริตจะก้าน

 

                   ถึงจะสวมอะไรอยู่ก็ตาม การหลบหน้าฉันถือเป็นเรื่องไร้มารยาทและมีความผิดร้ายแรง

 

                   ขออภัยค่ะท่านชาย

 

                   เธอไม่ควรทำมันอีก

 

                   ดิฉันทราบแล้วค่ะท่านชาย เป็นเพราะดิฉันคิดน้อยไป ต้องขออภัยในความโง่เขลาของดิฉันด้วยค่ะท่านชาย ดิฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ค่ะ

 

                   มะลิหอมกล่าวคำขอโทษอย่างจริงใจ เมื่อเธอทำผิดจริง หญิงสาวก็ต้องยอมรับมัน และถ้าหากท่านชายคาร์โลมันจะสั่งลงโทษ เธอก็คงต้องก้มหน้ายอมรับ

 

                   ครั้งนี้ฉันจะให้อภัยเธอ

 

                   ขอบคุณท่านชายที่เมตตาค่ะ

 

                   ไม่เป็นไร เธอจะเลี้ยงเจ้าขาวไว้หรือเปล่า

 

                   หลังจากตำหนิมะลิหอม ท่านชายก็ถามถึงเจ้าขาว ท่านชายหนุ่มคงมีใจเอื้ออาทรต่อสัตว์จริงนั่นแหละ เพราะที่ถามก็คงถามด้วยความห่วงใย ไม่ใช่ด้วยเหตุผลอื่น

 

                   ยังไม่ทราบค่ะ ต้องรักษาเจ้าขาวให้หายดีก่อนค่ะ ถึงจะตัดสินใจอีกครั้ง

 

                   ไม่ชอบสัตว์เลี้ยงหรือไง

 

                   ไม่ใช่ไม่ชอบค่ะ แต่การเลี้ยงดูสัตว์หนึ่งชีวิต ก็ต้องให้ความสำคัญและต้องดูแลเหมือนกับเขาเป็นมนุษย์คนหนึ่ง ถ้าหากจะเลี้ยง ดิฉันก็ต้องมั่นใจว่าสามารถเลี้ยงดูเจ้าขาวได้ดีค่ะ ถ้าหากไม่สามารถเลี้ยงได้ ก็คงต้องรบกวนคุณเวนดี้ให้ช่วยหาบ้านหลังใหม่สำหรับเจ้าขาวค่ะ

 

                   อย่าทิ้งมันล่ะ ถ้าไม่ต้องการเลี้ยง ก็ส่งตัวมาให้เวนดี้จัดการ

 

                   ค่ะท่านชาย

 

                   ค่ะแล้วก็ทำตามด้วย ห้ามทิ้งขว้างมัน

 

                   ค่ะท่านชาย ขอบคุณสำหรับความเมตตาที่ท่านชายมีต่อเจ้าขาวนะคะ

 

                   สัตว์เลี้ยงน่ะ ยังมีความภักดียิ่งกว่ามนุษย์บางคน เลี้ยงไว้ก็ไม่เสียหายอะไร

 

                   ท่านชายคาร์โลมันคงให้ความสำคัญต่อสัตว์เลี้ยงมากกว่ามนุษย์บางคนในความรู้สึกของท่านชายสินะ จะเรียกว่าเป็นความอ่อนโยน มันก็เป็นความอ่อนโยนที่แฝงไว้ด้วยความทมิฬร้ายชอบกล

 

                   ดิฉันสัญญาค่ะ ดิฉันจะไม่ทิ้งขว้างเจ้าขาวแน่นอนค่ะ

 

                   งั้นก็ดี เธอไปเถอะ

 

                   มะลิหอมค่อยหายใจคล่องขึ้นเมื่อได้รับคำสั่งให้ไปจากตรงนี้เสียที ถ้าหากท่านชายไม่เอ่ยปาก เธอคงไม่กล้าเอ่ยปากขอตัวเป็นแน่

 

                   ค่ะท่านชาย ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ

 

                   มะลิหอมเลื่อนตัวขึ้นไปนั่งบนเบาะจักรยาน แต่เพราะท่านชายคาร์โลมันยืนอยู่ หญิงสาวก็เลยพลาดท่า เกือบทำจักรยานล้ม

 

                   ระวังหน่อย

 

                   ท่านชายหนุ่มขยับตัวเข้ามาหาเธอ เขาเคลื่อนไหวตัวเร็วมาก มือข้างหนึ่งทับลงบนหลังมือของมะลิหอมที่จับอยู่บนแฮนด์จักรยาน ลำแขนอีกข้างโอบผ่านด้านหลังของเธอไปจับแฮนด์จักรยานอีกฝั่ง

 

                   ขะขอบคุณค่ะท่านชาย

 

                   มะลิหอมต้องกล่าวขอบคุณชายหนุ่ม แต่เธอก็ตกใจเพราะเกือบทำจักรยานล้ม เธอล้มคนเดียวไม่ว่า แต่เจ้าขาวจะพลอยเจ็บตัวไปด้วย

 

                   เจ้าขาว ตกใจหรือเปล่า

 

                   มะลิหอมลืมสนใจความใกล้ชิดของท่านชายคาร์โลมัน แต่ชะโงกหน้าไปมองเจ้าขาวด้วยความห่วงใย ท่านชายหนุ่มยังคงใช้แรงประคองจักรยานกับตัวหญิงสาวเอาไว้ กระทั่งเธอรู้ตัวและดึงตัวกลับมา และพยายามใช้ขาพยุงตัวเองกับรถจักรยานเอาไว้

 

                   เธอขี่จักรยานเป็นหรือเปล่าเนี่ย

 

                   เสียงเข้มห้วนของท่านชายคาร์โลมันไม่ได้บ่งบอกว่าเขาห่วงใยต่ถ้าหากเธอปั่นจักรยานไม่เป็น แต่ริอ่านพยายามขี่มัน มะลิหอมคงถูกตำหนิเพราะเธอจะทำให้เจ้าขาวได้รับบาดเจ็บไปด้วย

 

                   เป็นค่ะ

 

                   ระวังด้วย เธอล้มคนเดียวไม่พอ จะทำให้เจ้าขาวเจ็บซ้ำอีก

 

                   ค่ะท่านชาย ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ

 

                   ไปเถอะ

 

                   ท่านชายคาร์โลมันปล่อยมือจากจักรยานและตัวของมะลิหอมช้าๆ เพื่อให้เวลาหญิงสาวพยุงตัว มะลิหอมต้องใช้พลังทั้งแรงกายและแรงใจในการพาจักรยานพร้อมกับเจ้าขาวและตัวเธอเองออกมาให้พ้นจากระยะสายตาของท่านชายคาร์โลมัน

 

                   สูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ มะลิหอม

 

                   หญิงสาวหยุดจักรยานเมื่อพ้นจากบริเวณประตูทางเข้าคอกม้า เธอแวะพักหายใจ โน้มตัวไปแง้มฝาตะกร้าเพื่อดูเจ้าขาวเสียหน่อย ก่อนจะปั่นจักรยานตรงกลับไปยังบ้านพัก

******************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                  

 

                                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 258 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #168 Tamaka_Misami (@nutmakamaru) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 23:27
    กระต่ายน่ารักกว่าคนจริงหรือคะท่าน เอ็นดูนางเอกมาก บางทีรู้สึกน้ำตาซึมเวลานางรู้สึกว่าเธอผิดอีกแล้ว รอวันที่นางจะอยู่ด้วยความมั่นใจค่ะ
    #168
    0
  2. #167 id2554 (@id2554) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 22:14
    แผ่นท่านชายป่ะเนี่ย
    #167
    0
  3. #166 0920128747 (@0920128747) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 20:12
    ว่าแต่น้องนะชายนะ
    #166
    0
  4. #165 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 19:44
    รักซึมลึกแน่ๆๆท่านชายกว่าจะรู้ตัวก็รักมะลิไปแล้ว
    #165
    0
  5. วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 19:40
    หมันใส้ท่านชายพอๆกะลูก้าเลยค่ะ
    #164
    0
  6. #163 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 19:31

    เป็นห่วงมากกว่ามั้ง ท่านชายยยยย..........
    #163
    0
  7. #162 enthalia (@enthalia) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 18:47
    อีกนิดนึงหัวใจจะถูกขโมยแล้วท่านชาย
    #162
    0
  8. #161 KTjutha (@aomjutha) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 18:30
    โอ้ยเดี๋ยวอีกหน่อยก็ใจอ่อนละท่านชาย555
    #161
    1