ชายาจำยอม

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 137,202 Views

  • 320 Comments

  • 929 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    2,354

    Overall
    137,202

ตอนที่ 10 : บทที่ 2 (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6135
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 207 ครั้ง
    11 ธ.ค. 61

เพราะแม่เฒ่าดันรู้ทัน ท่านเลยจะคอแข็งหน่อยๆ อะนะ 5555

*******************************

บทที่ 2 (5)


                ามธรรมเนียมของเชื้อพระวงศ์ผู้ครองประเทศซัคคาเวียซึ่งปฏิบัติสืบต่อกันมา ก่อนทำการประลอง ผู้ที่เข้าประลองจะต้องมารับพรจากแม่เฒ่า ซึ่งเป็นสตรีถือศีลภายในวิหารลามาร่า หรือวิหารสีน้ำเงิน ท่านชายคาร์โลมันมาที่นี่ตามธรรมเนียม

 

                   ในบางครั้งความเชื่อก็ต้องถูกรักษาไว้ ถ้าหากมันจะมีผลกระเทือนกับอำนาจของเขา ท่านชายคาร์โลมันไม่เชื่อถือเรื่องพวกนี้ เขาเชื่อในความสามารถของตัวเอง และการมาขอพรแม่เฒ่าในวิหารลามาร่า ซึ่งปัจจุบันผู้ที่ดูแลวิหารก็คือแม่เฒ่าไนร่า เป็นเรื่องไร้ประโยชน์ในความคิดของชายหนุ่ม

 

                   เราควรพักผ่อนมากกว่าการมาที่นี่

 

                การพักผ่อนจะทำให้ท่านชายคาร์โลมันมีสติและเรี่ยวแรงสำหรับการประลอง แต่เขาต้องเสียสละเวลาพักผ่อนเพื่อเดินทางมายังวิหารลามาร่า ประชาชนในประเทศซัคคาเวียมีความเชื่อและความศรัทธาที่ท่านชายต้องรักษาไว้

 

                   เฉกเช่นกับศาสนา ท่านชายประกอบพิธีกรรมทางศาสนาตามความเชื่อของประชาชน แต่ตัวท่านชายเอง ท่านชายคาร์โลมันไม่นับถือศาสนาอะไรทั้งนั้น แต่ท่านชายคาร์โลมันนับถือตัวเอง และมองโลกในความเป็นจริงที่เกิดขึ้น

 

                   ท่านชายจะต้องเข้าไปในวิหารตามลำพัง ฟาดินกับอัสฟายืนรออยู่ตรงประตูของตัววิหารสีน้ำเงินที่ตั้งตระหง่านโดดเด่นอยู่บนเนินเขา ซึ่งห่างจากปราสาทเวอร์โดซาสิบกิโลเมตร แต่สามารถมองเห็นยอดของวิหารได้จากปราสาทเวอร์โดซา

 

                   ท่านชายคาร์โลมันเดินตัวตรงเข้าไปในวิหารสีน้ำเงิน ร่างแกร่งสูงสง่าสวมชุดสีดำ แล้วสวมทับด้วยเสื้อคลุมสีดำที่ชายเสื้อคลุมสะบัดตามการเคลื่อนไหวของเขา กลายเป็นภาพที่งดงามชวนมอง น้ำหนักเท้าของท่านชายหนักแน่นและเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

 

                   ท่านชาย

 

                   แม่เฒ่าไนร่าออกมาต้อนรับท่านชายคาร์โลมัน แม่เฒ่าไนร่าสวมเสื้อคลุมที่มีหมวกคลุมศีรษะสีน้ำเงิน มีผ้าคลุมหน้าสีเดียวกัน แม่เฒ่าไนร่าแต่งกายเหมือนแม่มด ใครกันที่เป็นคนออกแบบชุดของแม่เฒ่าในวิหารลามาร่า

 

                   ท่านชายคาร์โลมัน ก้มศีรษะให้แม่เฒ่าไนร่า ไม่ใช่ด้วยความเคารพในสถานะผู้ถือศีลในวิหารลามาร่า แต่ในฐานะที่แม่เฒ่าไนร่ามีอายุมากกว่า ท่านชายคาร์โลมันเดินไปยังเก้าอี้ กั้นกลางระหว่างเก้าอี้ทั้งสองตัวด้วยโต๊ะสูง

 

                   ชายหนุ่มสะบัดเสื้อคลุมไปด้านหลัง แล้วก็นั่งลงบนเก้าอี้ ยกมือขึ้นวางคว่ำลงบนโต๊ะที่ปูทับด้วยผ้าทอลวดลายวิจิตร แม่เฒ่าเลื่อนตัวไปนั่งลงบนเก้าอี้อีกตัวซึ่งอยู่ตรงข้ามกับเก้าอี้ของท่านชาย แม่เฒ่าจะต้องให้พรท่านชาย แต่แม่เฒ่าก็รู้ดี ว่าท่านชายปราศจากความเชื่อในเรื่องลึกลับใดๆ ทั้งสิ้น

 

                   ท่านมาที่นี่ช่างเป็นเกียรติยิ่งนัก

 

                   น้ำเสียงของแม่เฒ่าคือน้ำเสียงของหญิงชรา ที่ฟังนุ่มนวลก็ได้ หรือจะฟังมีเลศนัยก็ได้ ท่านชายคาร์โลมันไม่ต้องการเสียเวลาอยู่ที่นี่นานนัก ภายในวิหารสีน้ำเงิน มีตำนานมากมาย ซึ่งทุกตำนานเป็นเรื่องที่ขัดแย้งกับความคิดของท่านชายคาร์โลมัน

 

                   ไม่มีทางที่เรื่องเหนือจริงพวกนั้นจะเกิดขึ้นได้ แม่เฒ่าไนร่าเปรียบได้กับผู้หยั่งรู้ของประเทศซัคคาเวีย ท่านชายคาร์โลมันได้รับความเคารพและศรัทธา แต่ยังเทียบไม่ได้กับความศรัทธาที่ประชาชนมีต่ออำนาจเหนือจินตนาการของแม่เฒ่าไนร่า

 

                   นั่นก็เพราะท่านชายคาร์โลมันยังต้องใช้เวลาในการพิสูจน์ความสามารถให้ประชาชนไว้วางใจมากกว่านี้ แต่ความศรัทธาในเรื่องความเชื่อ ไม่ต้องรอเวลาพิสูจน์

 

                   ก่อนหน้าที่แม่เฒ่าไนร่าจะขึ้นมารับตำแหน่งในวิหารสีน้ำเงิน ก็มีแม่เฒ่าอีกคนที่เป็นอาจารย์ของแม่เฒ่าไนร่าอยู่ที่นี่ แม้แต่ฝ่ายต่อต้าน ก็ยังไม่แตะต้องวิหารลามาร่า การทำลายความเชื่อของประชาชน จะทำให้ประชาชนลุกฮือ

 

                   เมื่อท่านชายคาร์โลมันริบอำนาจของฝ่ายต่อต้านและเข้าควบคุมประเทศซัคคาเวีย วิหารสีน้ำเงินเป็นเรื่องขัดใจเดียวที่ท่านชายไม่แตะต้อง ถึงท่านชายจะไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ แต่ในเมื่อประชาชนเชื่อ ท่านชายก็ต้องรักษาวิหารแห่งนี้เอาไว้ ข้อดีเดียวของวิหารลามาร่าก็คงเป็นผู้ดูแลวิหาร ที่แสดงตัวชัดเจนว่าภักดีต่อเชื้อพระวงศ์แห่งซัคคาเวีย

 

                   แม้ในตอนที่ฝ่ายต่อต้านเข้ายึดอำนาจ วิหารลามาร่าก็เลือกจะปิดประตูวิหารไม่ยุ่งกับโลกภายนอก และไม่ให้ความร่วมมือใดๆ กับฝ่ายต่อต้าน วิหารแห่งนี้เปิดประตูอีกครั้งเมื่อท่านชายคาร์โลมันกับเหล่าพันธมิตรเข้ายึดครองอำนาจคืนสำเร็จ

 

                   เรามาเพื่อรับพร

 

                   ท่านชายต้องการพรจากข้าจริงเหรอ

 

                   แม่เฒ่าไนร่าถามด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกว่าขุ่นเคือง แต่เป็นเสียงของคนที่เข้าใจโลก ยอมรับในทุกเรื่องที่เกิดขึ้นและมองถึงความรู้สึกของท่านชายคาร์โลมันอย่างทะลุปรุโปร่ง

 

                   คำอวยพรของท่านจำเป็นสำหรับเรา

 

                   การทำตามธรรมเนียม เป็นการลดปัญหาหรือข้อข้องใจที่ประชาชนอาจจะมีต่อตัวท่านชายคาร์โลมัน ในเมื่อความเชื่อของประชาชนเป็นแบบนี้เขาก็ต้องรักษาไว้ อย่างน้อยก็จนกว่าอำนาจของเขาจะมั่นคงและแข็งแกร่งยิ่งกว่านี้

 

                   คำอวยพรที่ท่านชายไม่ต้องการจะจำเป็นได้อย่างไร

 

                   เราย่อมต้องการท่านแม่เฒ่าไนร่า

 

                   แต่เอาเถอะ ไม่ว่าท่านชายจะต้องการหรือไม่ ข้าก็ต้องอวยพรให้ท่านชายเป็นผู้ครอบครองชัยชนะ เพราะท่านชายคือคนสำคัญของประเทศซัคคาเวีย ในอนาคตท่านจะเป็นผู้ครองประเทศที่ยิ่งใหญ่ยิ่งกว่านี้

 

                   ท่านชายคาร์โลมันรับฟังคำอวยพรนั้นเหมือนใส่ใจ แต่อันที่จริงท่านชายไม่ได้เก็บมาใส่ใจ ไม่แม้แต่จะรั้งรออยู่ต่อ เมื่อแม่เฒ่ามอบคำอวยพรให้ท่านชายก็ออกจากวิหารลามาร่าและเดินทางกลับทันที

 

                  

*******************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                  

 

                                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 207 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #289 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:27
    เด็ดขาด
    #289
    0
  2. #63 Love Have (@rakmee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 23:31

    ถึงท่านชายไม่เชื่อแต่ฟังเอาไว้ก็ไม่เสียหายนะคะ

    #63
    0
  3. #36 Chnny387 (@Chnny387) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 21:40
    อัพเพิ่มวันละสองตอนเถอะค่ะพลีส
    #36
    0
  4. #35 kittyapplesnow (@kittyapplesnow) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 16:28
    หึ เป็นท่านชายใช่ว่าความคิดจะถูกต้องเสมอไปนะคะ รอค่ะ สู้ๆ
    #35
    0