วิวาห์ร้อนเจ้าชายทมิฬ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 130,812 Views

  • 201 Comments

  • 1,344 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    381

    Overall
    130,812

ตอนที่ 7 : บทที่ 1 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2089
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    2 ต.ค. 61

บทที่ 1 (3)

 

                รายงานมาเถอะจามิน

 

                   จามินเดินเข้าไปวางซองเอกสารลงบนโต๊ะทรงพระอักษร องค์รัชทายาทเปิดซองเอกสาร หยิบรายงานและภาพถ่ายขึ้นมาทอดพระเนตร

 

                   คนรักของท่านชาย?”

 

                   จากรายงานเธอยังเป็นแค่เพื่อนร่วมงานพ่ะย่ะค่ะ

 

                   องค์รัชทายาททอดพระเนตรรูปถ่ายที่เห็นหน้าของศกุนตลาชัดเจนนานเป็นพิเศษ เธอเป็นผู้หญิงที่มีรอยยิ้มสดใสมาก ยิ้มสวย ยิ้มจริงใจบริสุทธิ์ราวกับรอยยิ้มของเทพธิดา แต่ก็นั่นแหละ ผู้หญิงมักจะมีมารยาที่น่ากลัวฉาบหน้าไว้อยู่เสมอ

 

                   เก็บเรื่องนี้ไว้ก่อน แต่ตามดูทั้งคู่อย่างใกล้ชิด ระวังด้วยเพราะท่านชายอาจจะรู้ตัวได้

 

                   พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะกำชับคนของเราให้ระมัดระวังให้มากพ่ะย่ะค่ะ

 

                   แค่จับตาดูอยู่ห่างๆ ก็พอ ถ้าหากไม่มีผลกระทบอะไรกับมารีเบลลา ฉันก็จะไม่ยุ่งกับเรื่องนี้

 

                   ท่านชายมีสิทธิ์เลือกคู่ครองด้วยตัวเอง องค์รัชทายาทไม่อยากยื่นพระหัตถ์เข้าไปวุ่นวาย แต่องค์หญิงมารีเบลลาตอบรับคำสู่ขอในช่วงที่ทรงเดินทางไปจัดการภารกิจบางอย่างที่เกิดความเสียหายจากการกระทำไร้การตรึกตรองของออเรเลียส

 

                   เป็นเรื่องกะทันหันซึ่งเกิดขึ้นโดยที่พระองค์ไม่ได้ประทานคำปรึกษาให้กับพระขนิษฐา แต่การย้อนคิดไปถึงเรื่องที่ผ่านมาแล้วไม่ใช่วิสัยขององค์รัชทายาท พระองค์มุ่งไปข้างหน้า ให้ความสนใจกับปัจจุบันและอนาคต อดีตสำหรับพระองค์แล้วไม่มีเรื่องที่น่าสนใจ นอกจากความทรงจำอันเลวร้าย

 

                   พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท กระหม่อมจะดำเนินการตามรับสั่งไม่ให้เกิดความผิดพลาดขึ้นพ่ะย่ะค่ะ

 

                   จัดการให้เรียบร้อยจามิน ฉันไม่อยากยุ่งเรื่องส่วนตัวของท่านชาย แต่ถ้าหากมีผลกระทบถึงมารีเบลลาก็คงต้องยอมเสียมารยาทยื่นมือเข้าไปยุ่ง

 

                   กระหม่อมจะรอพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ

 

                   ไปพักเถอะ ฉันก็จะไปพักเหมือนกัน

 

                   พ่ะย่ะค่ะจามินถวายความเคารพด้วยการทาบมือขวาเข้ากับแผ่นท้อง แล้วโค้งคำนับเรือนกายไปข้างหน้าก่อนจะออกไปจากห้องทรงพระอักษร

 

                   มีใครกำลังเล่นตลกอะไรกันแน่

 

                   ทรงหันพระพักตร์ไปยังหน้าต่าง ภายนอกท้องฟ้าปกคลุมด้วยความมืด เฉกเช่นดวงหทัยของพระองค์นั่นแหละ อาจเป็นเรื่องที่ผิดต่อท่านชาย แต่หากจำเป็นจริงๆ พระองค์ก็จะทำ เพื่อปกป้องมารีเบลลา

 

                   ไม่ว่าคำสู่ขอจะมาจากการตัดสินใจของใคร แต่เมื่อถูกส่งผ่านราชสกุล เดอ ครูซโบฟอล ท่านก็ต้องเป็นผู้รับผิดชอบหัวใจของมารีเบลลาท่านชาย

 

                   ทรงทอดพระเนตรรัตติกาลภายนอก บริเวณโดยรอบสว่างนวลตาด้วยความสว่างจากแสงไฟ ทรงเลื่อนพระพักตร์กลับมายังโต๊ะทรงพระอักษร รอยยิ้มสดใสของสตรีในภาพถ่ายกระแทกเข้าไปในดวงหทัยของพระองค์ สตรีที่ยิ้มได้สดใสถึงขนาดนี้ ตัวจริงของเธอ เธอจะมีโลกที่สดใส หรือว่าเป็นเพียงแค่โลกเสแสร้งตามวิสัยของผู้หญิงกันนะ

*********************************

                   ชิญเสด็จพ่ะย่ะค่ะ

 

                   องค์หญิงมารีเบลลาแย้มสรวลส่งให้กับหัวหน้าทีมจากศูนย์วิจัยฯ ที่ออกหน้าเข้ามารับรองพระองค์ แต่ก็เลือกที่จะพาเบน ซึ่งเป็นหัวหน้าทีมสำรวจของศกุนตลามาด้วย เผื่อว่าหากมีการสอบถาม เบนจะสามารถตอบคำถามได้ดีกว่า

 

                   ขอบใจนะคุณซิมอน

 

                   หามิได้พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้มีโอกาสรับใช้องค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ

 

                   แล้วนี่ใครกัน

 

                   องค์หญิงเลื่อนสายพระเนตรไปยังเบน ศกุนตลาซึ่งยืนรวมกลุ่มอยู่กับเจ้าหน้าที่คนอื่นถึงกับแอบหลุดขำออกมา เมื่อเห็นเบน หัวหน้าจอมโวยวาย สุภาพอ่อนน้อมต่อหน้าพระพักตร์มิหนำซ้ำยังเหมือนจะเขินอายต่อองค์หญิงมารีเบลลา แต่ก็อย่างว่านั่นแหละ พระองค์เป็นหญิงงามที่ศกุนตลายังตกตะลึง เสื้อเชิ้ตสีครีมตัวหลวม กระโปรงทรงสอบสีดำ และแจ็กเก็ตหนังที่พระองค์ไม่ได้สวมใส่ แต่ใช้คลุมทับลงบนหัวไหล่แทน รองเท้าส้นสูงสีดำ รูปร่างสะโอดสะองขององค์หญิง พระองค์งามสง่า สวยตรึงตราจนไร้ที่ติ

 

                   ศกุนตลาทึ่งกับลอนผมแสนงามที่ดูงดงามเป็นธรรมชาติ แต่ในยามที่ทรงเคลื่อนไหวพระวรกาย ลอนผมแสนสวยนั่นก็ไม่ได้สะบัดพัดปลิวจนสูญเสียความงามอันน่ามอง แต่มันยังคงล้อมกรอบวงพักตร์สวยเลิศเลอขององค์หญิงอย่างเป็นระเบียบ ทรงพระสิริโฉมหมดจดราวกับภาพวาด

 

                   ศกุนตลาเคยคิดว่าบุษบามินตราพี่สาวของเธอนั้นสวยมากเหลือเกินแล้ว แต่สวยเปี่ยมไปด้วยสง่าราศี แตกต่างจากสามัญชน เธอก็เพิ่งได้ประจักษ์กับดวงตาของตัวเอง สวยเสียจนไม่รู้จะสรรหาคำพูดใดมาอธิบาย ถึงจะเหมาะสมกับความงดงามขององค์หญิงมารีเบลลา ศกุนตลาลอบยิ้มเมื่อผิวคล้ำๆ ของเบน เจือปนด้วยสีแดงเลือนราง เธอยืนอยู่ตรงนี้ยังมองเห็น แสดงว่าเบนต้องขัดเขินเป็นอย่างมาก

 

                   คุณเบนพ่ะย่ะค่ะ เป็นหัวหน้าทีมสำรวจที่เข้ามาช่วยงานของศูนย์วิจัยฯ พ่ะย่ะค่ะ

 

                   ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณเบน

 

                   เอ่อพ่ะย่ะค่ะ

 

                   วันนี้ฉันคงไม่ได้มารบกวนการทำงานใช่ไหมคะ

 

                   หามิได้พ่ะย่ะค่ะ ทุกคนที่ทำงานอยู่ในหมู่บ้านแครนเซล รู้สึกเป็นเกียรติที่พระองค์เสด็จมาพ่ะย่ะค่ะ เป็นเกียรติมากจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ

 

                   ขอบใจสำหรับคำตอบที่ทำให้รู้สึกดีค่ะคุณซิมอน แต่ฉันไม่อยากให้ทุกคนต้องเสียงาน เพราะฉะนั้นรบกวนคุณซิมอน ให้ทุกคนไปทำงานตามหน้าที่เถอะค่ะ ส่วนการเยี่ยมชมหมู่บ้านแครนเซล ฉันขอเจ้าหน้าที่สำหรับนำทางคนเดียวพอค่ะ

*********************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                  

 

                                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

0 ความคิดเห็น