วิวาห์ร้อนเจ้าชายทมิฬ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 130,718 Views

  • 201 Comments

  • 1,342 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    287

    Overall
    130,718

ตอนที่ 38 : บทที่ 7 (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1559
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    2 พ.ย. 61

อุ้ย! มีคนจะไปเดตกันอะ5555

****************************

บทที่ 7 (4)

 

                มีปัญหาเกิดขึ้นนิดหน่อย

 

                   ปัญหาที่ว่านั่นก็คือความรู้สึกของเขา และเรื่องที่ออเรเลียสสะกดรอยตามเขา ชายหนุ่มไม่ต้องการให้เธอเดือดร้อน ประกอบกับการใกล้ชิดกับเธอกำลังจะทำให้ความแข็งแกร่งของหัวใจเขาลดลง แต่เขาก็ห้ามตัวเองไม่ให้มาเจอเธอไม่ได้ เขายอมรับว่าอยากเจอเธอ อยากพบ และอยากได้คุยกับเธออีกครั้ง หากเธอแสดงอาการปั้นปึ่งใส่เขา วาริคจะสลัดทิ้งเธอออกไปจากความทรงจำอย่างไม่ไยดี แต่ในเมื่อเธอต้อนรับเขาด้วยรอยยิ้มน่ารักถึงขนาดนี้ รอยยิ้มของเธอเป็นสิ่งที่วาริครับมือได้อย่างยากลำบาก

 

                   คุณไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วค่ะ ดีจังที่ได้พบคุณอีกครั้ง

 

                   ศกุนตลากวาดสายตาสำรวจใบหน้าของเขา และเมื่อหญิงสาวมองเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่มสักพัก เธอก็เมินหน้าหนี ดวงตาเย็นชาของเขาทำไมถึงค่อยๆ ทวีความเร่าร้อนขึ้นเหมือนถูกอาบไว้ด้วยเปลวไฟแบบนั้น

 

                   เราจะไปไหนกันเหรอคะ

 

                   ไปเดต

 

                   ชายหนุ่มตอบเธอด้วยคำตอบที่เธอใช้ตอบคนขายขนมปัง ศกุนตลาหัวเราะเสียงใสเมื่อได้ยินแบบนั้น การเดตแถวนี้ก็คงหนีไม่พ้นการเดตท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพร

 

                   เดินทางนานไหมคะ

 

                   ทำไม

 

                   ถ้านานฉันจะเอาส้มออกมากิน คุณจะกินด้วยกันไหมคะ ส้มร้านนี้อร่อยมากเลย ฉันชิมแล้วค่ะ

 

                   ศกุนตลาบรรยายสรรพคุณของส้มที่เธอซื้อติดกระเป๋าเป้มาด้วย รอยยิ้มแช่มชื่นเหมือนมีแรงดึงดูด มือของวาริคยกขึ้นแล้วก็ยื่นไปแตะกับผิวแก้มนิ่มนวล

 

                   มีอะไรบ้างที่ไม่อร่อย

 

                   ส่วนมากก็ไม่ค่อยมีค่ะ

 

                   หญิงสาวตอบออกไปแล้วก็ยิ้มเขินๆ เขาจะคิดว่าเธอตะกละหรือเปล่านะ ก่อนหน้านั้นเธอไม่เคยสนใจว่าบุรุษจะมองเธอแบบไหน ทำไมเธอต้องกลัววาริคคิดว่าเธอตะกละด้วยนะ เฮ้อ! นั่นก็คงเป็นเพราะเขาคือผู้ชายที่เธอยอมให้จูบน่ะสิ เขาไม่ใช่ผู้ชายทั่วไปที่เธอมองแล้วก็เฉยๆ แม้แต่กับซา ซึ่งเป็นชายหนุ่มที่หน้าตาดีและมีเสน่ห์ไม่น้อย ศกุนตลาก็ยังเฉยเมยกับเสน่ห์ของซา

 

                   คงใช้เวลาเดินทางราวๆ สามสิบนาที

 

                   งั้นเราก็ไม่ควรปล่อยเวลาให้เปล่าประโยชน์

 

                   ศกุนตลาเปิดกระเป๋าเป้ ดึงถุงส้มมาวางลงบนโต๊ะกลางที่คั่นระหว่างเธอกับวาริค หญิงสาวใช้กระดาษเปียกที่เธอมีพกติดกระเป๋าเป้ เช็ดทำความสะอาดมือ ก่อนจะเริ่มแกะส้ม

 

                   คุณพักอยู่แถวนี้เหรอคะ

 

                   ครับผม

 

                   ชิมไหมคะ

 

                   ศกุนตลาแกะส้มเสร็จแล้วก็ส่งเข้าปากตัวเองแล้วก็ดึงส้มกลีบใหม่ยื่นจ่อไปตรงริมฝีปากของวาริค ชายหนุ่มสบตากับเธอครู่หนึ่ง เป็นการละเมิดกฎรักษาความปลอดภัยของเขาอีกแล้ว แต่วาริคก็ยอมอ้าปากรับส้มที่เธอป้อน

 

                   อร่อยไหมคะ

 

                   ส้มก็คือส้ม

 

                   คุณไม่รู้สึกว่ามันอร่อยเป็นพิเศษเหรอคะ รสชาติของส้มไม่หวานมากเกินไปและก็ไม่เปรี้ยวมากเกินไป ความหวานและความเปรี้ยวผสมผสานกันออกมาเป็นรสชาติที่พอดี ยิ่งกินก็ยิ่งอยากกินอีกเรื่อยๆ

 

                   วาริคยกมือขึ้นปิดริมฝีปากแล้วก็ไอค่อกแค่ก เขาเกือบเผลอหลุดหัวเราะออกมา ชายหนุ่มจำไม่ได้ว่าเขาหัวเราะครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ แต่ต่อมอารมณ์ขันที่เขาคิดว่าตายด้านไปแล้ว ถูกศกุนตลาปลุกให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวกะพริบตามองชายหนุ่มปริบๆ คอยสังเกตว่าเขาเป็นอะไร

 

                   ไม่สบายเหรอคะ ไอใหญ่เลย

 

                   คงสำลักฝุ่น

 

                   กินอีกไหมคะ

 

                   วาริคคงปฏิเสธหากว่าเธอไม่ยิ้มกว้างใส่ตาเขาเสียก่อน ริมฝีปากของชายหนุ่มแยกออกจากกันเพื่อให้เธอป้อนส้มให้เขารับประทาน

 

                   ฉันชอบส้มร้านนี้มากเลย รอบหน้าต้องซื้ออีก

 

                   อร่อยขนาดนั้นเชียว

 

                   ของกินทำให้ฉันมีความสุขค่ะ ถ้าฉันไม่สบายใจฉันก็แค่กิน กิน และก็กิน พอฉันอิ่ม ฉันจะค่อยๆ ดีขึ้น หรือถ้าฉันมีความสุข ฉันก็จะกิน กิน และก็กิน แล้วฉันก็จะมีความสุขมากขึ้น

 

                   ความสุขของคุณหาได้ง่ายมาก

 

                   ฉันไม่ชอบเรื่องยุ่งยากค่ะ คนเราจะตายวันตายพรุ่งก็ยังไม่รู้เลย เราก็แค่มีความสุขกับชีวิตของเราในแต่ละวันให้ผ่านไปก็พอค่ะ

 

                   เธอปิดท้ายคำพูดด้วยรอยยิ้มเหมือนเดิม วาริคมองรอยยิ้มของเธอแล้วก็จับจ้องริมฝีปากของหญิงสาวนิ่งอยู่แบบนั้น

 

                   แต่ฉันก็เข้าใจนะคะว่าบางครั้งคนเราก็มีปัญหาเกินกว่าที่จะหาทางออกได้ แต่ถ้าหากเรามีปัญหา เราก็ต้องเข้มแข็งและช่วยเหลือตัวเองให้มากที่สุดค่ะ

 

                   ศกุนตลามีแนวคิดที่มองโลกในแง่ดี เธอมีความไร้เดียงสาจนน่าเอ็นดู หากเธอเปลี่ยนไปจากนี้ในอนาคต วาริคก็คงเสียดายศกุนตลาที่เขาได้พบ

****************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                  

 

                                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

0 ความคิดเห็น