วิวาห์ร้อนเจ้าชายทมิฬ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 130,823 Views

  • 201 Comments

  • 1,344 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    392

    Overall
    130,823

ตอนที่ 37 : บทที่ 7 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    1 พ.ย. 61

บทที่ 7 (3)

 

                ไปก่อนนะคะ เสร็จธุระแล้ว

 

                   จะไปไหนกันเหรอ

 

                   ไปเดตศกุนตลายักคิ้วให้คนขายขนมปัง ยิ้มกว้างตอบเสียงใสแล้วก็สอดแขนเข้าไปกอดรัดลำแขนของวาริค เธอหัวเราะหลังจากกล่าวจบ แทนที่คำตอบนั้นจะทำให้เธอดูก๋ากั่น ศกุนตลาก็ยังสดใสและน่ารักในแบบของเธอ

 

                   เดตให้สนุกนะ

 

                   ขอบคุณค่ะ ไปก่อนนะคะ

 

                   หญิงสาวคลายวงแขนออกจากลำแขนของชายหนุ่ม ทว่าวาริคก้มหน้าลงมองเธอเสียก่อน ศกุนตลามองสบตากับเขาอยู่ครู่หนึ่ง ครุ่นคิดถึงความต้องการของเขา เธอยิ้มกว้างขึ้นแล้วกระชับกอดลำแขนของชายหนุ่มตามเดิม นั่นแหละวาริคถึงดึงใบหน้าขึ้นแล้วเดิน

 

                   อยากให้เรากอดแขนก็ไม่บอก

 

                วาริคพาเธอไปยังรถม้า ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกของชาวบ้านแถวนี้ ที่ยังชอบใช้รถม้าในการเดินทางคละไปกับการใช้รถยนต์

 

                   ว้าว! จะได้นั่งรถม้าด้วย ปกติเคยแต่มองค่ะ อยากลองนั่งมาตั้งนานแล้ว

 

                   ศกุนตลาก้าวขึ้นไปนั่งบนรถ ภายในรถมีเบาะนั่งแบบแถวยาวสองฝั่ง หญิงสาวเลือกนั่งฝั่งหนึ่ง และวาริคก็นั่งอีกฝั่ง เมื่อทั้งคู่นั่งเรียบร้อย คนบังคับม้าก็กระตุ้นให้ม้าออกเดิน

 

                   จริงสิ ฉันต้องส่งข้อความบอกดักลาสก่อน

 

                   ดักลาส?”

 

                   เพื่อนร่วมงานของฉันค่ะ ฉันมาซื้อของกับดักลาสและเบน เบนเป็นหัวหน้าของทีมเราค่ะ ฉันต้องส่งข้อความบอกเขาว่าฉันจะตามกลับไปทีหลังค่ะ คุณจะไปส่งฉันหรือเปล่าคะ

 

                   ไปสิ

 

                   ศกุนตลาวางกระเป๋าเป้ไว้ข้างตัว ก่อนจะดึงโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพิมพ์ข้อความแล้วกดส่งหาดักลาส พอเธอส่งข้อความเรียบร้อย ดักลาสก็โทรศัพท์เข้ามาทันที

 

                   ว่าไงดักลาส

 

                   หญิงสาวกดรับสาย ดักลาสไม่ได้ต้องการยุ่งเรื่องส่วนตัวของเธอ แต่เป็นการทดสอบว่าคนที่ส่งข้อความเป็นศกุนตลาจริง ไม่ใช่มีคนสวมรอย เป็นหนึ่งในขั้นตอนการตรวจสอบความปลอดภัยของเพื่อนร่วมทีมยามออกปฏิบัติหน้าที่นอกประเทศ

 

                   เสียงใสเชียวนะ

 

                   แน่นอน ก็มีความสุขนี่

 

                   ศกุนตลาตอบดักลาสแล้วก็กัดริมฝีปาก ไม่กล้าเงยหน้ามองวาริคระหว่างคุยกับดักลาส เพราะรู้สึกขัดเขินชายหนุ่มแปลกๆ

 

                   โอเค แค่ตรวจสอบดูว่าเธอเป็นคนส่งข้อความจริง แล้วพบกัน

 

                   แล้วพบกัน

 

                   ดักลาสไม่ได้แสดงความห่วงใยก็เพราะทราบว่าศกุนตลาดูแลตัวเองได้ และหญิงสาวก็ชอบไปไหนมาไหนคนเดียวเป็นเรื่องปกติตั้งแต่สมัยเรียนด้วยกัน

 

                   ดักลาสเป็นเพื่อนกับฉันตั้งแต่สมัยเรียนแล้วค่ะ ฉันเป็นเพื่อนชายของเขา ส่วนเขาก็เป็นเพื่อนสาวของฉัน

 

                   หลังจากกดตัดสายจากดักลาส ศกุนตลาก็เงยหน้าขึ้นบอกกับวาริค ระหว่างที่เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเป้ในช่องเก็บด้านใน

 

                   หมายความว่ายังไง

 

                   ก็หมายความว่าฉันไม่เห็นเขาเป็นผู้ชาย ส่วนเขาก็ไม่เห็นฉันเป็นผู้หญิงน่ะค่ะ

 

                   คุณคงสนิทกับเขามาก

 

                   มากค่ะศกุนตลาวางมือจากกระเป๋าเป้ หญิงสาวใช้สายตาสำรวจวาริค เมื่อไม่ได้สนทนากับดักลาส เธอก็ลดความเคอะเขินลง นั่นก็เพราะหญิงสาวคิดไปเองว่าเพื่อนอาจล่วงรู้ว่าเธอเดินตามผู้ชายมาเหมือนที่เขาแซ็วเธอเล่น

 

                   สบายดีนะคะวาริค

 

                   เหมือนปกติ

 

                   ศกุนตลายิ้มส่งให้ชายหนุ่ม คำตอบแบบนี้คงหมายความว่าเขาสบายดีสินะ แค่เขายังสบายดี เธอก็รู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก ศกุนตลายังคงสดใสเมื่อเดินทางกลับมาจากการท่องเที่ยว มันคือทริปสุดพิเศษที่เธอไม่อาจลืม ตอนกลางคืนหรือเวลาที่อยู่คนเดียว คือช่วงเวลาที่ศกุนตลาจะนั่งคิดถึงวาริค แต่เธอไม่ได้คิดถึงเขาด้วยความเศร้า เธอมีความห่วงใยในตัวเขา และภาวนาให้เขาปลอดภัย

 

                   ดีจังค่ะที่คุณปลอดภัย

 

                   ทำไม

 

                   ตอนที่ตื่นมาแล้วไม่เจอคุณ ฉันก็คิดว่าคุณคงมีธุระด่วนที่ต้องไปจัดการ แต่พอคิดไปคิดมา ก็อดคิดไม่ได้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับคุณหรือเปล่า

 

                   คุณไม่โกรธผม?”

 

                   โกรธเรื่องอะไรคะ

 

                   ผมไปโดยที่ไม่ได้ลาคุณ

 

                   ศกุนตลายังคงมีรอยยิ้มอยู่บนริมฝีปาก ทั้งประกายในดวงตาและรอยยิ้มนั่นคือคำยืนยันว่าเธอไม่ได้นึกขุ่นเคืองเขา

 

                   ทำไมฉันต้องโกรธคุณด้วยคะ

 

                   คุณอาจไม่พอใจ

 

                   ฉันคิดว่าคุณคงมีเรื่องสำคัญที่ต้องไปจัดการค่ะ บางเรื่องเราไม่สามารถที่จะบอกใครได้หรอกค่ะ และอีกอย่างถึงคุณจะไปโดยที่ไม่ได้ลา แต่คุณก็ไม่ได้ทำร้ายหรือว่าทำให้ฉันเดือดร้อน คุณยังให้การดูแลฉัน จ่ายค่าที่พักและค่าอาหารไว้เรียบร้อยเลย แถมยังคืนเงินไว้อีก ฉันยังเที่ยวต่อ สนุกมากด้วย แต่คุณเนี่ยสิ ไม่รู้ว่าต้องไปเผชิญหน้ากับปัญหาอะไรบ้าง แต่ถ้าไม่ใช่ก็ดีไปค่ะ

*******************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                  

 

                                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

0 ความคิดเห็น