วิวาห์ร้อนเจ้าชายทมิฬ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 130,796 Views

  • 201 Comments

  • 1,344 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    365

    Overall
    130,796

ตอนที่ 26 : บทที่ 5 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    21 ต.ค. 61

บทที่ 5 (2)

                าริคเกยคางลงบนศีรษะของคนที่หลับอยู่ในอ้อมแขนของเขา ชายหนุ่มทำเรื่องที่เขาไม่เคยทำมาก่อน กอดผู้หญิงไว้ในอ้อมแขนแล้วหลับไปด้วยกัน ไม่เคยมีผู้หญิงคนใดได้รับอนุญาตให้เข้าถึงความเอื้ออาทรในระดับนี้ของเขา อาจเป็นเพราะเธอเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเขา และเขาก็เป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอ

 

                   ศกุนตลาเป็นผู้หญิงที่แปลก เธอมีความเป็นตัวของตัวเองสูงมาก มีความมั่นใจแต่ความมาดมั่นนั้นกลับปราศจากความกร้าวกระด้าง และถ้าหากเธอคิดว่าตัวเองต้องการอะไร หญิงสาวจะเปิดเผยถึงความชอบนั้น เธอกับเขามีแรงดึงดูดบางอย่างต่อกัน เธองุนงงกับแรงดึงดูดที่ว่านั่น แต่เธอก็ไม่ปฏิเสธที่จะให้มันเกิดขึ้น เธอใช้ชีวิตด้วยหลักความคิดที่ง่ายดาย มีความสุขวันนี้ ไม่ต้องคิดถึงพรุ่งนี้

 

                   วาริคคงไม่สามารถทำแบบเดียวกับศกุนตลา ทุกเรื่องที่เขาตัดสินใจจะต้องผ่านกระบวนการคิดอย่างรอบคอบ ส่วนเรื่องความสุขยิ่งเป็นเรื่องห่างไกลจากเขา อย่าว่าแต่หนึ่งวันเลย แค่หนึ่งนาทีก็ยังเป็นไปได้ยาก เขามีความหนักอึ้งอยู่ภายในใจที่บอกใครไม่ได้ เขาทราบว่าเธอรู้ ดวงตาเอื้ออาทร เกลื่อนไปด้วยความอ่อนโยนของเธอบอกกับเขา

 

                   ยามที่เธอมองเขา เหมือนเธอต้องการโอบกอดเขาด้วย ผู้หญิงที่เขาเพิ่งพบหน้า เอื้ออาทรต่อเขาอย่างนั้นเหรอ มุมปากของชายหนุ่มหยักลึกเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน คนในครอบครัวที่วาริคพูดได้เต็มปากว่ารักเขา มีเพียงคนเดียวเท่านั้นก็คือน้องสาวของเขา และตอนนี้น้องสาวที่เขาปกป้องมาตลอด ก็อยู่เหนือความป้องกันของเขา

 

                   เธอกำลังจะแต่งงาน และเหตุผลในการแต่งงานนั้น แม้เธอไม่พูดออกมา เขาก็รู้อยู่เต็มอก เธอต้องการปกป้องเขาเหมือนที่เขาปกป้องเธอ การมีชีวิตอยู่มันยาก แต่เขาก็ต้องให้คุณค่ากับชีวิตนี้ ชีวิตซึ่งมารดาเสียสละและทุ่มเทเพื่อปกป้องเอาไว้ เขาจะทรยศต่อความเหนื่อยยากของผู้มีพระคุณไม่ได้เป็นอันขาด วาริคจะมีลมหายใจอยู่ต่อไป แม้จะต้องอยู่ด้วยความทรมานก็ตาม

 

                   ชายหนุ่มเคยคิดว่าหัวใจของเขาด้านชาไปแล้ว แต่บางครั้งหัวใจแข็งกระด้างก็ยังมีความรู้สึกบีบรัดเจ็บหน่วงในอกอยู่บ้าง เขาจะรีบปัดความรู้สึกนั่นทิ้งไปเมื่อเขาเริ่มหายใจลำบาก วาริคเลือกที่จะไม่ผูกพันกับใครนอกจากน้องสาวก็เพราะเขาไม่ต้องการสูญเสียตัวตนอันเข้มแข็งของเขา ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับศกุนตลา เพียงหนึ่งคืนที่ผ่านมา ก็ทำให้ชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงสัญญาณอันตรายบางอย่าง

 

                   อันตรายต่อหัวใจของเรา

 

                ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับเธอเป็นเรื่องที่ต้องได้รับการแก้ไขอย่างเร่งด่วนก่อนที่จะสายเกินไป วาริคไม่อนุญาตให้ตัวเองผูกพันกับใคร ชายหนุ่มยอมให้เธอเข้ามาใกล้ชิด ก็เพราะเขาต้องการทดสอบบางอย่าง มีความอยากรู้ในตัวเขา ว่าเหตุใดท่านชายซามาทิสถึงให้ความสนใจกับผู้หญิงคนนี้

 

                   เป็นอย่างนั้นแน่เหรออันเดรเดรส

 

                อีกเสียงสะท้อนกลับมา แน่สิแรกเริ่มนั่นคือความตั้งใจของเขา แต่รอยยิ้มและความสดใส อุปนิสัยเปิดเผยแต่ไร้เดียงสาของเธอทำให้เขาต้องการใกล้ชิดเธอ และเขาก็ค้นพบว่าการอยู่กับเธอทำให้เขารู้สึกสงบ แต่ถ้าหากเขาเสพติดกับการมีเธอจะทำให้ชีวิตของเขาต้องยุ่งยาก

 

                   ไม่หรอก ไม่ใช่ชีวิตของเราที่จะยุ่งยาก แต่เป็นชีวิตของเธอต่างหาก

 

                ชายหนุ่มจรดริมฝีปากลงบนหน้าผากนูนเกลี้ยงเกลาของคนที่นอนซบหลับอยู่กับอกเขา รอยยิ้มของเธอ เป็นรอยยิ้มที่สวยที่สุด มันคงจะดีถ้าเธอสามารถยิ้มได้อย่างสดใสแบบนี้ตลอดไป รอยยิ้มของเธอไม่ใช่แค่การฉีกยิ้มผ่านริมฝีปาก แต่เธอยิ้มแย้มอย่างมีชีวิตชีวาทั้งปากและตา

 

                   หากเธอใกล้ชิดกับเขา รอยยิ้มของเธอต้องเจือปนด้วยความหม่นหมอง การยุ่งเกี่ยวกับเขาเป็นเรื่องยากที่จะรักษารอยยิ้มนั้นไว้ สักวันเธอจะต้องมีน้ำตา และเมื่อน้ำตาแห้งเหือด ความมีชีวิตชีวาของเธอจะถูกราชวงศ์ริบเอาไป คงเหลือไว้แต่ความชอกช้ำเหมือนกับมารดาของเขา

 

                   คุณเป็นผู้หญิงที่เหมาะกับรอยยิ้มชูการ์

 

                   ชายหนุ่มแตะปลายนิ้วลงบนผิวแก้มใส เธอมีความสุขแบบเรียบง่าย และความสุขนั้นก็สมควรได้รับอนุญาตให้อยู่กับเธอต่อไป เขาช้อนร่างละมุนขึ้นอุ้มอย่างแผ่วเบา ทะนุถนอมห้วงนิทราแสนสุขของเธอเอาไว้ ริมฝีปากของหญิงสาวคลี่ยิ้มเล็กน้อย เธอคงกำลังฝันดี เขาไม่ต้องการทำลายมัน

 

                   อืม…”

 

                   หญิงสาวส่งเสียงครางผ่านลำคอแผ่วเบา แต่เธอยังคงหลับอยู่ วาริควางร่างเธอลงบนเตียง ชายหนุ่มยืดตัวขึ้นยืน บุคลิกของเขาสูงศักดิ์ โอหังเปี่ยมไปด้วยความทระนง ชายหนุ่มลดใบหน้าลงต่ำเพื่อมองสตรีซึ่งนอนหลับอยู่บนเตียง

 

                   รักษารอยยิ้มไว้นะชูการ์

 

                   ชายหนุ่มโน้มตัวลงแตะริมฝีปากลงบนเรียวปากสีชมพูระเรื่อแผ่วเบา และเมื่อเขายืดตัวขึ้นยืนอีกครั้ง ก็ปราศจากอาการลังเล วาริคตัดสินใจแล้วที่จะเดินหันหลังให้เธอ

 

                   มันเป็นสิ่งที่สมควรแล้ว

 

                   เธอเปิดเผยต่อเขา ในขณะที่วาริคไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเขา เธอไม่ควรต้องมาข้องเกี่ยวกับบุรุษที่เผชิญหน้าด้วยชื่อจอมปลอม รอยยิ้มของเธอคงกลายเป็นความทรงจำสำหรับเขาอีกสักพัก หรือหากจะกล่าวถึงความเป็นจริงในความคิดของเขา ก็คงต้องบอกว่าเขาคงจดจำมันไปอย่างไม่มีกำหนด การใกล้ชิดกับเขารังแต่จะทำให้เธอต้องเจ็บปวด การถอยห่างจากเธอคือสิ่งที่ดีที่สุด

 

                   และเมื่อศกุนตลาลืมตาขึ้น หญิงสาวก็พบว่าวาริคได้จากไปแล้ว เธอลุกขึ้นนั่งบนเตียง มองไปรอบกระโจมที่พัก ปราศจากร่องรอยของวาริค ไม่ต้องเดินตามหาเขาเหมือนคนบ้า สัญชาตญาณบางอย่างก็บอกเธอว่าเขาไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไป ศกุนตลาขมวดคิ้วเข้าหากัน คงมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเขา บางอย่างที่ชายหนุ่มไม่สามารถบอกกับเธอได้

 

                   ไม่เป็นไร หนึ่งวันหนึ่งคืนที่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ฉันมีความสุขมาก

 

                   ศกุนตลายกมือขึ้นแตะเข้าหน้าอกด้านซ้าย แม้วาริคไม่ได้อยู่ตรงนี้ แต่เขาก็ยังอยู่ในใจ เป็นความทรงจำที่เธอคงไม่อาจลืมได้ เธอไม่จำเป็นต้องลืมเขานี่ เพราะเขาคือเพื่อนร่วมทางที่ดีมากเหลือเกิน

*******************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

0 ความคิดเห็น