วิวาห์ร้อนเจ้าชายทมิฬ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 130,812 Views

  • 201 Comments

  • 1,344 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    381

    Overall
    130,812

ตอนที่ 21 : บทที่ 4 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1900
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    16 ต.ค. 61

งานมหกรรมหนังสือแห่งชาติ ณ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ วันที่ 17-28 ตุลาคม 2561 พบกับนิยายของกัณฑ์กนิษฐ์ ได้ที่บูธสำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟ โซนแพลนนารีฮอล์ เลขบูธ E18 จ้า

จี้เข้าบูธทุกวันนะคะ ประมาณ 13:00-16:00 น.

ใครว่างไปเจอกันได้จ้า

*************************************

บทที่ 4 (2)

 

                ฉันก็อยากจูบแค่คุณคนเดียวนะคะ ถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็คงดี

 

                   หญิงสาวเอียงศีรษะเข้าไปหาแผงอกของเขา ก่อนจะสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงบางอย่างดังลอยมา ศกุนตลาหันซ้ายมองขวา หัวคิ้วขมวดเข้าหากัน วาริคแตะนิ้วชี้ลงระหว่างหัวคิ้วขมวดมุ่นแล้วก็นวดวนเบาๆ เพื่อให้เธอคลายมันออกจากกัน

 

                   เสียงอะไรคะ

 

                   ไม่อยากตอบ เดี๋ยวเด็กน้อยใจแตก

 

                   ตอบหน่อยสิคะ ฉันอยากรู้

 

                   เบาๆ นะ ห้ามส่งเสียง

 

                   วาริคบอกกับเธอ แล้วก็รวบร่างหญิงสาวให้ลุกขึ้น ชายหนุ่มพาเธอเดินไปยังต้นทางของเสียง ยิ่งเดินก็ยิ่งได้ยินเสียงกระเส่าแสดงถึงความทรมานชัดขึ้นทุกขณะ

 

                   น่าจะตรงนี้

 

                   วาริคค่อยๆ แหวกพุ่มไม้ช้าๆ ชายหนุ่มมองเข้าไปก่อน แล้วก็หันไปดึงศกุนตลามายืนด้านหน้าเขา หญิงสาวถึงกับอ้าปากค้างเมื่อเห็นภาพด้านหลังพุ่มไม้ เสียงครางครวญนั่นไม่ได้เกิดขึ้นจากความทรมาน แต่เหมือนเธอจะชอบมันมาก เป็นภาพของคู่รักหนุ่มสาว ซึ่งกำลังกอดรัดพันกันนัวเนีย และผู้หญิงก็แอ่นสะโพกขึ้นหาฝ่ายชาย เสียงครางครวญนั่นคงเกิดจากความลืมตัว

 

                   วาริคคะ เราไปกันดีกว่า อย่ารบกวนพวกเขาเลยค่ะ มันไม่ดี

 

                   หญิงสาวพึมพำบอกกับชายหนุ่ม คู่รักที่มาชมพระอาทิตย์ตกดิน หากจะจุมพิตกันเพราะบรรยากาศโรแมนติก ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะมีให้เห็นกันจนชินตา แต่การควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ จนถึงขั้นเสพสุขกันในสถานที่ซึ่งคนค่อนข้างพลุกพล่าน เป็นเรื่องที่น่าตกใจไม่น้อย

 

                   แก้มร้อน

 

                   ชายหนุ่มพาดลำแขนไปกับหัวไหล่ของเธอ แล้วก็แตะหลังมือเข้าหานวลแก้มผ่องใส ศกุนตลากัดริมฝีปาก เขินแทนคู่รักเมื่อสักครู่ พวกเขาต่างอยู่ในโลกส่วนตัวจนไม่สนใจว่ามีคนอื่นมองเห็นกิจกรรมที่ควรทำในที่สุดมิดชิด

 

                   ฉันเขินค่ะ ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย

 

                   เป็นเรื่องธรรมชาติ แค่ไม่ถูกสถานที่สักเท่าไร

 

                   วาริคตอบกลับด้วยน้ำเสียงเฉยเมย ชายหนุ่มเลื่อนมือมาจับมือศกุนตลา เมื่อทั้งคู่เดินมาถึงบันไดหิน เพื่อกลับลงไปด้านล่าง

 

                   ขอเกาะแขนได้ไหมคะ อยากรู้ว่าจะรู้สึกยังไง

 

                   เชิญตามสบาย

 

                   ศกุนตลาเปลี่ยนจากจับมือชายหนุ่ม มากอดรัดลำแขนของเขาแทน หญิงสาวเคยเห็นมณีบุษบากอดรัดลำแขนของอเลสซานโดรอยู่เรื่อย เธอก็อยากทดสอบดูบ้างว่าการทำแบบนั้นให้ความรู้สึกเพลิดเพลินยังไง เมื่อได้ลองแล้วมันก็ค่อนข้างรู้สึกดีมากจนแทบไม่อยากปล่อย

*************************************

                   กุนตลามีงบประมาณการท่องเที่ยวสำหรับที่พักแบบกางเต็นท์เท่านั้น หญิงสาวจองไว้เรียบร้อยแล้ว แต่วาริคไม่สนใจ เมื่อชายหนุ่มชวนเธอให้เข้าพักในกระโจมหรูหราของเขา ถึงจะเรียกว่าเป็นกระโจมที่พัก แต่ก็เป็นกระโจมที่หรูหรามาก พื้นปูด้วยพรมเพื่อไม่ให้เท้าต้องสัมผัสกับผืนทราย ภายในกระโจมมีทั้งห้องนั่งเล่น ห้องรับประทานอาหาร ห้องนอนและห้องน้ำ นอกจากนี้ยังมีเครื่องปรับอากาศภายในกระโจมเพื่อความสะดวกสบายของแขกที่เข้าพัก

 

                   ความจริงฉันพักเต็นท์ก็ได้นะคะ

 

                   เป็นเรื่องบังเอิญที่เธอกับเขาจองที่พักที่เดียวกัน แต่ต่างกันตรงรูปแบบของที่พัก วาริคทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ ระหว่างรออาหารมื้อเย็นมาเสิร์ฟ

 

                   ยังไงก็ต้องเดินทางด้วยกัน จะแยกกันพักทำไม

 

                   งั้นคุณเอานี่ไปเลย

 

                   ศกุนตลาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเป้ แล้วก็หยิบซองลายการ์ตูนออกมา เป็นซองกระดาษลายคิตตี้ แล้วเธอก็ยื่นซองนั้นให้กับวาริค

 

                   ซองอะไร

 

                   รับไปสิคะ

 

                   ชายหนุ่มรับมาถือเอาไว้ เขาเปิดซองเมื่อเห็นว่าเป็นอะไรก็ยื่นกลับไปหาศกุนตลาแต่หญิงสาวก็ส่ายหน้าปฏิเสธไม่ยอมรับคืน

 

                   ถ้าคุณไม่ยอมรับไว้ ฉันจะกลับไปนอนเต็นท์อย่างที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก

 

                   ชูการ์ ผมรับผิดชอบค่าใช้จ่ายได้

 

                   ฉันรู้ ดูจากไลฟ์สไตล์ของคุณนะ รสนิยมหรูหราจนฉันปวดศีรษะ ฉันคงหารครึ่งกับคุณไม่ได้แน่ นี่เป็นงบประมาณการท่องเที่ยวในทริปนี้ของฉัน คุณเอาไปให้หมดเลย ฉันจะจ่ายเท่าที่ฉันจ่ายได้ ขืนหารครึ่งกับคุณฉันคงต้องถอนเงินออกมาจนเกลี้ยงธนาคาร แล้วหลังจากนี้ก็รับผิดชอบชีวิตฉันด้วยจนกว่าจะถึงวันกลับของฉัน

 

                   สรุปผมต้องรับเงินในซองนี้?”

 

                   ใช่ค่ะ เพราะถ้าคุณไม่รับ ฉันก็จะไม่พักอยู่ที่นี่เหมือนกัน

 

                   วาริคมองเห็นความจริงจังในดวงตาของเธอ หากเขาปฏิเสธที่จะรับเงินในซองนี้เอาไว้ ศกุนตลาก็คงหอบกระเป๋าเป้ไปเช่าเต็นท์นอนตามเดิมเป็นแน่

 

                   ถ้ามันจะทำให้คุณสบายใจ ผมจะรับเอาไว้

 

                   ฉันจะนอนหลับฝันดีเชียวละ เพราะถือว่าฉันไม่ได้เอาเปรียบคุณ

 

                   ผมไม่คิดแบบนั้นหรอก

*************************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                  

 

                  

 

                                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

0 ความคิดเห็น