วิวาห์ร้อนเจ้าชายทมิฬ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 130,850 Views

  • 201 Comments

  • 1,344 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    419

    Overall
    130,850

ตอนที่ 17 : บทที่ 3 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1906
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    12 ต.ค. 61

ต้องประทับใจกันแน่ๆ ข้ารู้ ข้าเห็น เพราะข้าเขียน 5555

********************************

บทที่ 3 (3)

 

                ไม่เป็นไร

 

                   คุณจะไปแล้วเหรอคะ

 

                   อืมเห็นคุณยืนหันซ้ายหันขวาเหมือนไม่รู้ว่าจะไปทางไหน

 

                   เธอหันซ้ายหันขวาก็เพราะเธอมีความพะวงถึงเรื่องของเขา หากเธอกับเขาแยกกันแล้วอาจไม่มีโอกาสได้พบกันอีกก็ได้ แล้วความรู้สึกบางอย่างที่ค้างคาอยู่ภายในใจของเธอ ศกุนตลาจะจัดการกับมันยังไงล่ะ เธอจะยอมเสียดายโอกาสทำความรู้จักกับชายหนุ่มอย่างนั้นเหรอ หลังจากการพบกันในครั้งนี้ ก็คงยากที่จะได้พบกันอีก

 

                   ฉันมีเรื่องต้องคิดค่ะ

 

                   ศกุนตลามองสบตากับเขาแล้วก็ส่งยิ้มให้ชายหนุ่ม วาริคมองเห็นความรู้สึกของเธอในดวงตาคู่สวย เธอช่างซื่อบื้อจนน่าเอ็นดู

 

                   ปกติฉันชอบเที่ยวคนเดียว แต่อยู่ดีๆ ก็ดันอยากมีเพื่อนเที่ยวขึ้นมา ถ้าหากคุณสะดวก เราไปเที่ยวด้วยกันไหมคะ

 

                   ก็แค่ชวนเขาไปเที่ยว ทำไมถึงได้ขัดเขินแปลกๆ ศกุนตลาไม่รู้ตัวว่าเธอได้ทำหน้าที่เอ่ยปากชวนวาริค ทั้งที่เขาก็เข้ามาทักเพื่อชวนเธอไปด้วยกัน ก็จริงอย่างที่เธอพูด ศกุนตลาทำให้เรื่องยุ่งยากของเขากลายเป็นเรื่องง่ายๆ

 

                   ได้สิเมื่อสบตากับเธอเขาก็คิดว่าทุกเรื่องสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างง่ายดาย ดั่งเช่นการเริ่มต้นความสัมพันธ์ระหว่างคนแปลกหน้าสองคน ทั้งวาริคและศกุนตลาทราบว่ามันจะเป็นเพียงแค่ความทรงจำในระยะสั้น แต่ทั้งคู่คิดตรงกันโดยบังเอิญอีกนั่นแหละ ว่าต่อให้มันแสนสั้น แต่ก็ยังดีกว่าการปล่อยให้อีกฝ่ายหันหลังเดินจากไปโดยละทิ้งโอกาสอันน้อยนิดที่มีเพื่อจะได้ทำความรู้จักกัน

 

                   การเดินทางในแครฟแซนดราคือการเริ่มต้นถนนสายมิตรภาพของทั้งคู่ วาริคมองเข้าในไปดวงตาคู่สวย ดวงตาของเธอสวยเพราะความไร้เดียงสาและความสดใสที่เจือปนอยู่ในนั้น เหมือนเขามีโอกาสได้เห็นดวงดาวระยิบระยับอยู่ในดวงตาคู่นั้นตอนกลางวัน แล้วถ้าหากเป็นช่วงเวลากลางคืนล่ะ ประกายในดวงตาของเธอจะยิ่งพราวแสงน่าลุ่มหลงหรือเปล่า

 

                   มาสิถ้าไม่อยากหลงทาง

 

                   ชายหนุ่มยื่นมือไปตรงหน้าเธอ ศกุนตลาไม่เคยกลัวการหลงทาง แต่สำหรับครั้งนี้ เธอกลับคิดว่าความหวาดกลัวบางครั้งก็เป็นเรื่องน่าอภิรมย์ หญิงสาววางมือลงบนมือของชายหนุ่ม เมื่อมือของทั้งคู่กอบกุมจับกัน หญิงสาวก็นิ่วหน้าเล็กน้อย

 

                   เป็นอะไร

 

                   รู้สึกแปลกๆ ค่ะศกุนตลาเคยจับมือดักลาส เคยเล่นคลุกคลีกับกลุ่มเพื่อนผู้ชาย แต่เธอก็ไม่เคยรู้สึกหัวใจกระตุกเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสเหมือนกับที่สัมผัสกับนิ้วของวาริค หญิงสาวส่งยิ้มให้เขา ช่างมันเถอะ หัวใจไม่ได้เต้นแรงแบบนี้ทุกวันเสียหน่อย

 

********************************

                   ท่านชายซามาทิสเดินทางกลับมายังพระราชวังเก่าของราชสกุล เดอ ครูซโบฟอล ซึ่งปัจจุบันถูกเรียกว่าตำหนักลาเวนเดอร์ ชื่อนี้มีที่มาที่ไป ก็เพราะที่นี่เต็มไปด้วยดอกลาเวนดอร์ เป็นดอกไม้ที่ท่านเจ้าของพระราชวังคนก่อนโปรดปราน และก็ยังถูกรักษาไว้ปลูกจนเต็มพื้นที่ในสวนดอกไม้และบริเวณโดยรอบจนทุกที่ถูกย้อมไปด้วยสีลาเวนดอร์อันงดงามเมื่อถึงฤดูที่ลาเวนเดอร์ออกดอกและบานสะพรั่งเต็มที่

 

                   ท่านย่า ท่านแม่

 

                   ท่านชายซามาทิสโค้งคำนับท่านย่าและมารดา ท่านชายมีตำแหน่งสำคัญในกองทัพของวาเดอเลส ก็เพราะราชสกุล เดอ ครูซโบฟอล มีบรรพบุรุษเป็นบุคคลสำคัญระดับแม่ทัพสืบเนื่องกันมาตั้งแต่อดีต ปัจจุบันนอกจากการรบด้วยพละกำลัง อาวุธทันสมัย ก็ยังมีการรบโดยการใช้สมองเข้ามาเกี่ยวข้อง การทำศึกสงครามในปัจจุบันนี้ไม่ใช่การเผชิญหน้าแล้วใช้อาวุธสงครามตอบโต้กันซึ่งหน้าอีกต่อไป

 

                   แต่มีองค์ประกอบหลายอย่างเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่ถึงอย่างนั้นแผนการป้องกันด้านขุมกำลังของวาเดอเลสก็จะหย่อนยานไม่ได้เพื่อความปลอดภัยของแผ่นดิน ท่านชายซามาทิส ทำหน้าที่ดูแลกองทัพในตำแหน่งสำคัญระดับผู้อยู่เบื้องหลังบุคคลที่มีตำแหน่งสูงที่สุดในกองทัพ ท่านชายซามาทิสอยู่เหนือตำแหน่งนั้นขึ้นไปอีกหนึ่งขั้น และนี่คือสาเหตุที่ทำให้ราชวงศ์วาเดอเลสมีความคลางแคลงในตัวท่าน

 

                   ท่านชาย

 

                   อิซาเบลลา เดอ ครูซโบฟอล เดินเข้าไปหยุดยืนตรงหน้าท่านชายซามาทิส แสดงความเคารพด้วยการย่อตัวลง ก่อนจะสวมกอดบุตรชายที่ฐานันดรสูงส่งกว่าตัวเอง

 

                   เรียกตัวผมกลับมามีเรื่องด่วนเหรอครับ

 

                   อย่าใช้คำว่าเรียกตัวสิเพคะ ย่าหรือจะกล้าเรียกตัวท่านชาย แค่ส่งคำเชิญไป และท่านชายตอบรับเพราะเห็นใจคนแก่

 

                   ท่านชายประทับลงบนโซฟา ท่านรีบร้อนเดินทางกลับมายังตำหนักลาเวนเดอร์ ก็เพราะหากไม่ใช่เรื่องสำคัญเป็นพิเศษ ท่านย่าจะไม่รบกวนเวลาของท่าน จนกว่าท่านจะเดินทางกลับมายังตำหนักลาเวนเดอร์ด้วยการตัดสินใจของท่านเอง

 

                   อิซาเบลลาท่านย่าเรียกลูกสะใภ้และอิซาเบลลาก็ลุกขึ้นเพื่อออกคำสั่งให้ข้ารับใช้ออกไปจากห้อง คงเป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะท่านแม่ถึงขนาดให้คนรับใช้ปิดประตูห้องนั่งเล่น ซึ่งตามปกติแล้วประตูกว้างขวางงามวิจิตรจะถูกเปิดไว้ น้อยครั้งที่จะถูกดึงปิดเข้าหากัน

 

                   ย่ามีเรื่องสำคัญจะทูลท่านชาย

 

                   ท่านชายรับฟังด้วยดวงพักตร์เคร่งขรึมติดจะบึ้งตึงเล็กน้อย อิซาเบลลาทำได้แค่ยิ้มนุ่มนวลให้กับท่านชาย

 

                   ครับท่านย่า

 

                   ท่านชายรับสั่งตอบสั้นๆ การบอกกล่าวของท่านย่าไม่ใช่การบอกเพื่อต้องการคำตอบรับหรือว่าปฏิเสธ ยังจะสามารถปฏิเสธได้อีกอย่างนั้นเหรอ เมื่อสตรีซึ่งท่านย่าสู่ขอมาเป็นชายาของท่านชายสูงศักดิ์เป็นถึงองค์หญิงในราชวงศ์วาเดอเลส

********************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                  

 

                  

 

                                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

0 ความคิดเห็น