วิวาห์ร้อนเจ้าชายทมิฬ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 130,796 Views

  • 201 Comments

  • 1,344 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    365

    Overall
    130,796

ตอนที่ 11 : บทที่ 2 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2036
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    6 ต.ค. 61

ยายชูๆๆ เธอเจอเนื้อคู่แล้วนะ รู้ยัง

*****************************

บทที่ 2 (2)

 

                ขึ้นรถมาเลย

 

                   ขอบคุณนะคะอังเคิลทอม รบกวนแต่เช้าเลย

 

                   ต้องจ่ายค่ารบกวนนะ

 

                   ค่ารบกวนของอังเคิลทอม คือขนมปังที่ศกุนตลาพกติดกระเป๋ามาเพื่ออังเคิลทอมด้วย หญิงสาวเปิดกระเป๋าเป้ส่งถุงขนมปังที่เตรียมไว้สำหรับอังเคิลทอม

 

                   ขนมปังเนยสด แต่เนยสดผสมอยู่ในแป้งขนมปัง แป้งขนมปังนุ่มมาก แทบละลายในปาก กินแล้วมีความสุขสุดๆ กินแล้วจะมีพลังแรงกายทำงานตลอดทั้งวัน กินแล้วจะยิ้มหวานด้วยค่ะ เพราะเราจะมีความสุขจากภายในออกมาสู่ภายนอก

 

                   ขอบใจนะชูการ์

 

                   ด้วยความยินดีค่ะอังเคิลทอม

 

                   แล้ววันนี้จะไปเที่ยวที่ไหน

 

                   ห่างจากที่นี่ไปสองร้อยไมล์เมืองทางทะเลทรายแครฟแซนดราค่ะ

 

                   ศกุนตลาตอบเสียงสดใส ดวงตาก็เปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น เธอมีแผนจะค้างคืนที่นั่น เพราะเธอจะได้หยุดงานติดต่อกันเป็นเวลาสี่วัน หญิงสาวจะใช้มันอย่างคุ้มค่าในการท่องเที่ยว เธอคำนวณเงินที่มีอยู่เรียบร้อย มันพอสำหรับการท่องเที่ยวของเธอ เพราะเงินที่ได้จากการทำงาน เครื่องสำอางและกระเป๋าแบรนด์เนม หรือเสื้อผ้าราคาแพงไม่เคยได้เฉียดกรายผ่านเงินของเธอ

 

                   เธอไม่คิดซื้อของฟุ่มเฟือยเหล่านั้น แต่เลือกใช้เงินฟุ่มเฟือยไปกับการท่องเที่ยวแทน ศกุนตลาคิดว่ามันเป็นความชอบส่วนตัว เธอไม่ตัดสินเรื่องความชอบของคนอื่น ใครชอบอะไรก็ใช้เงินไปกับเรื่องนั้น แค่ต้องรู้จักวางแผนชีวิต ไม่ให้ตัวเองเดือดร้อนคนอื่นก็พอ คนชอบกระเป๋าถ้าบังคับให้ซื้อต้นไม้ แล้วจะมีความสุขได้อย่างไร สำหรับศกุนตลาแล้วเธอขอแค่มีความสุขในแต่ละวันก็พอ ส่วนเรื่องอนาคต เป็นเรื่องที่มองไม่เห็น แค่ใช้ชีวิตไม่ประมาท อนาคตของเธอแม้ไม่ราบรื่นมากนัก แต่ก็คงไม่ถึงกับขรุขระเหมือนสมรภูมิรบกระมัง

 

                   ได้ยินว่าเป็นเมืองที่สวยมาก

 

                   อังเคิลทอมเคยไปหรือยังคะ

 

                   อังเคิลทอมส่ายหน้าปฏิเสธ ทอมมีชีวิตอยู่แค่ในเมืองที่เขาเกิดและเติบโต แม้แต่เมืองหลวงอังเคิลทอมก็เคยไปแค่สองหรือสามครั้งเท่านั้น นับรวมตั้งแต่เขายังเด็กจนกระทั่งอายุห้าสิบปีเท่าปัจจุบัน

 

                   แบบนี้ก็ต้องค้างคืนน่ะสิ

 

                   ใช่ค่ะ ฉันมีแผนกางเต็นท์นอนดูดาว จองไว้เรียบร้อยแล้ว

 

                   อังเคิลทอมจะส่งศกุนตลาที่สถานีรถไฟของเมือง หญิงสาวจะนั่งรถไฟเข้าไปในเมืองหลวง แล้วเลือกใช้บริการรถไฟความเร็วสูงสำหรับการเดินทางไปยังเมืองทะเลรายแครฟแซนดรา เมืองหลวงของวาเดอเลสมีระบบการคมนาคมที่สะดวกสบายเป็นอย่างมาก แทบทุกเมืองทั้งเมืองเล็กเมืองใหญ่ของวาเดอเลส มีการเดินทางที่เชื่อมต่อกับเมืองหลวง ผ่านรถไฟฟ้าความเร็วสูงสำหรับเมืองท่องเที่ยว และรถไฟธรรมดาที่เดินทางไปถึงแต่ละเมือง

 

                   แต่ถ้าหากเป็นเมืองเล็กก็ต้องเช็กตารางการเดินทางให้ดี เพราะอาจมีรถไฟแค่วันละเที่ยวเท่านั้น หากพลาดก็ต้องรอในวันถัดไป การเดินทางโดยรถบัสในเมืองวาเดอเลสก็สะดวกสบายดี ส่วนการเรียกแท็กซี่ซึ่งค่าบริการแพงหูฉี่นั่น หากไม่จำเป็นจริงๆ ก็เป็นบริการที่ศกุนตลาจะไม่เลือกใช้เพราะมันทำให้กระเป๋าสตางค์ของเธอร่ำไห้ด้วยความเสียดายเงิน

 

                   เดินทางปลอดภัย

 

                   อังเคิลทอมจอดรถตรงบริเวณลานจอดรับส่งผู้โดยสารหน้าสถานีรถไฟ ศกุนตลาเอนตัวเข้าไปสวมกอดอังเคิลทอมหลวมๆ ก่อนจะกระโดดลงจากรถกระบะยกสูงของอังเคิลทอม เธอชอบเดินทาง เพราะการเดินทางทำให้เธอได้พบกับผู้คนหลากหลาย ความหลากหลายนั่นนำพาประสบการณ์มิตรภาพ ความทรงจำที่มีทั้งดีและไม่ดี แต่ส่วนใหญ่แล้วศกุนตลามีความทรงจำที่ดีมากกว่าความทรงจำที่ไม่ดี

 

                   แม้แต่ความทรงจำที่ไม่ดีเหล่านั้น ก็เรียกได้ว่าเป็นความทรงจำที่มีประโยชน์ เป็นบทเรียนที่ทำให้เธอเพิ่มความระมัดระวังในการดูแลตัวเอง เหมือนกับวาเดอเลส นอกจากประเทศนี้จะมีสิ่งที่น่าสนใจหลายอย่าง เธอยังได้พบกับอังเคิลทอม และครอบครัวของอังเคิลทอม ซึ่งให้ความเอ็นดูเธอ ศกุนตลาจึงมีมันฝรั่งแสนอร่อยรับประทานอยู่เสมอ

 

                   นอกจากใช้ทำอาหาร ศกุนตลายังเอามาหั่นเป็นชิ้นบางๆ คลุกกับผงปรุงรสที่มณีบุษบาทำให้เธอนำติดกระเป๋ามาด้วย ศกุนตลาเรียกมันว่าเป็นผงวิเศษใส่อะไรก็อร่อยสุดๆ เธอคลุกๆ กับมันฝรั่ง นำไปทอดแล้วก็แบ่งไปให้อังเคิลทอมกับครอบครัวรับประทาน แบ่งให้เพื่อนร่วมงานรับประทาน วันไหนที่มีมันฝรั่งจากอังเคิลทอมส่งมาให้ ทุกคนก็จะรู้ว่าจะได้รับประทานมันฝรั่งทอดแสนอร่อยฝีมือของศกุนตลา ก็เป็นความสุขเล็กๆ น้อยๆ ที่หาได้จากการทำงานกับซากปรักหักพังอันน่าหลงใหล

 

                   ขอบคุณมากนะคะอังเคิลทอม

 

                   ศกุนตลาโบกมือให้กับอังเคิลทอม หญิงสาวกระชับกระเป๋าเป้เข้ากับหัวไหล่เดินเข้าไปในสถานีรถไฟ เธอซื้อตั๋ว และออกเดินทางด้วยรถไฟเที่ยวที่สองของเช้าวันนี้ เมื่อเดินทางไปถึงสถานีรถไฟของเมืองหลวง เธอก็ออกจากสถานี เพื่อเดินอีกสิบห้านาทีไปยังสถานีรถไฟความเร็วสูง หญิงสาวหยุดชะงักเล็กน้อยเมื่อเดินมาตามฟุตปาท แล้วดันบังเอิญเห็นร่างสูงของซาอยู่ในระยะสายตา เขาก็เดินทางออกมาจากค่ายที่พักตั้งแต่เช้าเหมือนกันเหรอเนี่ย ศกุนตลามองตามซา เธอเห็นเขาตรงไปยังรถยนต์คันหรูที่มีบุรุษร่างสูงใส่สูทสีดำสนิทยืนรออยู่

 

                   รวยนี่นา

 

                   หญิงสาวพูดกับตัวเองขำๆ แต่ก็ไม่ได้สนใจความร่ำรวยของซา มันไม่มีประโยชน์สำหรับเธอ แต่บุคลิกของเขาก็เหมาะที่จะเป็นคนรวยอยู่แล้ว ถึงจะดูเซอร์ๆ แต่ก็เป็นความเซอร์แบบมีสง่าราศีอย่างบอกไม่ถูก ซาก้าวขึ้นรถยนต์คันนั้นไปแล้ว โดยมีคนคอยปิดและเปิดประตูให้ ส่วนเธอน่ะเหรอก็ต้องเดินต่อไปน่ะสิ

*****************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                  

 

                                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

0 ความคิดเห็น