บอดี้การ์ดสะดุดรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 48,490 Views

  • 198 Comments

  • 589 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    80

    Overall
    48,490

ตอนที่ 4 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2059
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    24 มิ.ย. 59


มีนักอ่านหลายท่าน มาคุยกับจี้ว่าไม่สะดวกแบบ ebook จริงๆ จี้เลยตัดสินใจ ลงเนื้อหาในเด็กดีอีกรอบ แต่ช่วงที่เป็นฉากเลิฟซีน จี้จะตัดออกทั้งหมดนะคะ เพราะไม่งั้นคงได้ดื่มแบน อาจเสียอรรถรสไปบ้าง ตรงจุดนี้ไม่เป็นไรเนอะ

**********************************

บทนำ

 

                        “บ้านหลังใหม่ครับ”

 

                        ทานตะวันกับยายของเธอ ถูกพาออกจากตรอกที่เต็มไปด้วยอบายมุขนั้นมายังบ้านเดี่ยวชั้นเดียวที่ปลูกสร้างบนพื้นที่หนึ่งร้อยตารางวา บ้านที่ปลูกสร้างริมถนน ที่มีรั้วรอบขอบชิดเรียงกันทั้งหมดสี่หลัง อุษาราตรีเลือกซื้อหลังริมเพื่อเป็นน้ำใจหยิบยื่นให้กับทานตะวันกับคุณยายของเธอ

 

                        “บ้านของใครจ๊ะ?”

 

                        นิคเป็นคนไปรับทานตะวันกับยายของเธอมาที่นี่ด้วยตัวเอง โดยมีคนขับรถมาด้วยหนึ่งคน ส่วนแซมนั้นต้องอยู่ที่กรุงเทพฯ เพื่อคอยดูแลอัลดินและรับคำสั่งจากเจ้านายหนุ่ม ผู้ชายตรงหน้าของทานตะวันเขาไม่ใช่เพียงแค่คนงานบนเกาะ เด็กสาวเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงไม่ยอมรับเธอเป็น เมีย’ และรักษาระยะห่างระหว่างกันอย่างเคร่งครัด

 

                        เขาไม่ใช่ลูกน้องของชาร์ค แบทแมน ที่ผมยาวสากหนา และหนวดเครารกใบหน้า ทว่าชายหนุ่มเป็นบอดี้การ์ดของนักธุรกิจระดับโลก เป็นคนที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างหนักเพื่อดูแลอัลดิน อัลวาเกร ตัวจริงของเขาสะอาดสะอ้าน ใบหน้าหล่อเหลาคมคายตามสไตล์หนุ่มลูกครึ่ง บุคลิกของชายหนุ่มองอาจน่าเกรงขามอยู่ในชุดสูทสีดำสนิทกลีบคมกริบและคงราคาแพงจนน่าตกใจ

 

                        “คุณผู้หญิงมอบให้คุณทานตะวันครับ

 

                        “คุณผู้หญิง?”

 

                        “คุณผู้หญิงก็คือคุณอุ้ยอ้าย พี่สาวคนสวยของคุณทานตะวันครับผม

 

                        นิคกล่าวทวนความทรงจำของเด็กสาว นอกจากบ้านเดี่ยวหลังกะทัดรัดสำหรับสองคนยายหลาน อุษาราตรียังมีทุนการศึกษาให้ทานตะวัน เพื่อให้เด็กสาวได้ร่ำเรียนมีความรู้ จะได้ประกอบอาชีพที่ดี มั่นคง เพื่อเลี้ยงดูคุณยายของเธอต่อไป

 

                        “คุณผู้หญิงมีทุนการศึกษาให้คุณทานตะวันด้วยครับ ถึงแม้คุณทานตะวันจะจบเพียงประถมศึกษาปีที่หก แต่คุณผู้หญิงก็ส่งเสียให้คุณเรียนในระบบการศึกษานอกโรงเรียนพอได้วุฒิมัธยมปลายก็ค่อยสอบเข้ามหาวิทยาลัย ซึ่งค่าใช้จ่ายทั้งหมดคุณผู้หญิงจะเป็นคนรับผิดชอบครับ รวมไปถึงค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของคุณทานตะวันกับคุณยาย จนกว่าคุณทานตะวันจะเรียนจบและมีงานทำมั่นคง

 

                        “ช่างมีน้ำใจเหลือเกิน

 

                        ยายของทานตะวันไม่เคยคาดคิดว่าวันหนึ่งจะมีโอกาสได้หลุดพ้นออกมาจากตรอกสลัมแห่งนั้น เพื่อมามีชีวิตใหม่ และที่ท่านดีใจที่สุดก็คือทานตะวันมีโอกาสได้เรียนต่อ เพราะลำพังคุณยายคงไม่มีปัญญาส่งทานตะวันเรียนจนจบ

 

                        “ยายเข้าไปเดินดูในบ้านก่อนนะจ๊ะ

 

                        ทานตะวันพยุงคุณยายของเธอและเปิดประตูให้ท่านเดินเข้าไปในบ้าน ส่วนเด็กสาวก็หันหน้าไปมองนิค ซึ่งชายหนุ่มยืนนิ่งมองเธออยู่ก่อนแล้ว

 

                        “เดือนหน้าคุณผู้หญิงจะแวะมาเยี่ยมคุณทานตะวันครับ

 

                        “แล้วพี่ล่ะคะจะมาด้วยหรือเปล่า?”

 

                        “ผมกับแซมได้รับคำสั่งให้ผลัดเปลี่ยนกันแวะมาเยี่ยมคุณกับคุณยายเดือนละครั้งครับ

 

                        “พี่ชายหน้าโหดเบอร์สอง ไม่สิ เรียกแบบนั้นไม่ได้อีกแล้ว ตอนนี้หน้าไม่โหดแล้ว

 

                        “ผมชื่อนิคครับ

 

                        ทานตะวันยิ้มรับ เธออยากเรียกเขาอย่างสนิทสนม แต่เมื่อดูจากท่าทางห่างเหินของชายหนุ่ม เขาคงไม่พึงพอใจจะให้เธอเรียกเขาว่า พี่’ กระมัง

 

                        “พี่ เอ่อคุณนิคขอบคุณมากนะคะ

 

                        “คุณคิดถูกแล้วครับที่ยอมรับความช่วยเหลือจากคุณผู้หญิง ผมขอตัวก่อนนะครับ

 

                        นิคก้มศีรษะให้เธอเล็กน้อย ชายหนุ่มหมุนตัวเดินออกไปจากรั้วสีขาวของบ้าน ทว่าเมื่อเห็นเขาห่างออกไปทุกที ทานตะวันก็รีบก้าวเท้าตามไปหยุดยืนวางมือบนรั้วบ้านเพื่อมองส่งเขา

 

                        “คุณนิคคะ คุณเรียนจบจากที่ไหนมาคะ?”

 

                        “ผมเรียนจบมาจากอเมริกาครับ

 

                        ร่างที่กำลังจะก้าวขึ้นรถยนต์หันมาตอบทานตะวัน ก่อนจะเปิดประตูก้าวขึ้นไปนั่งข้างคนขับรถ รถยนต์สีดำสนิทคันหรูขับเคลื่อนห่างออกไปแล้ว ทานตะวันมองตามจนลับสายตาด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย อเมริกามันอยู่ตรงส่วนไหนของโลก เธอไม่รู้เพราะไม่เคยไป แต่ดูเหมือนเธอกับเขาจะเป็นคนละชนชั้นกันอย่างเห็นได้ชัด บางครั้งคนเราก็พบเพื่อจาก ไม่ใช่พบเพื่อเป็นคู่หรือผูกพันกัน ทานตะวันเคยอ่านเจอในหนังสือเล่มหนึ่ง ทว่าเธอไม่เคยเข้าใจความหมายของมัน จนกระทั่งถึงตอนนี้ที่เธอเข้าใจมันอย่างถ่องแท้

 

**********************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ               

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น