บอดี้การ์ดสะดุดรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 48,386 Views

  • 198 Comments

  • 588 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    140

    Overall
    48,386

ตอนที่ 16 : บทที่ 10 ห้วงแห่งความรัก (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    24 ก.ค. 59

บทที่ 10 ห้วงแห่งความรัก

                   านตะวันอารมณ์ดีจนเพื่อนในกลุ่มสังเกตได้ หญิงสาวยิ้มหวานอยู่ตลอดเวลา หัวใจของเธอกับพองฟูเพราะการกระทำของสามี นิคเอาใจใส่เธอมากขึ้น และเขาก็อ่อนโยนกับเธอมากขึ้นด้วย ถึงแม้ชายหนุ่มจะไม่ใช่คนอ่อนหวาน แต่การที่เขาใจดีกับเธอ เพียงเท่านี้มันก็เหนือความคาดหมายสำหรับเธอเหลือเกิน มิหนำซ้ำจากที่เคยป้องกันเวลาร่วมรักกับเธอ เพราะหญิงสาวยังต้องเรียนให้จบ หลังจากคืนที่เขาปล่อยตัวกับเธอ นิคก็ไม่ใส่ใจกับการป้องกันอีกเลย

 

                   เธอกำลังจะเรียนจบ เหลือเพียงแค่วันสอบสามวันสุดท้าย ต่อให้หญิงสาวเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมาตอนนี้ก็ไม่ใช่ปัญหา นิคกำลังสร้างครอบครัวกับเธออย่างแท้จริงใช่หรือเปล่า ความพยายามของเธอที่อยากจะรักษาสภาพครอบครัวระหว่างเธอกับเขาเอาไว้ตลอดไป มันสัมฤทธิ์ผลแล้วใช่หรือไม่ ทานตะวันมีแต่ความสุขและความสุขอัดแน่นอยู่ในอก จนหญิงสาวยิ้มหวานโปรยแจกไปทั่วอย่างไม่รู้ตัว

 

                   “มีความสุขกับการสอบขนาดนั้นเชียวตะวัน

 

                   เพื่อนในกลุ่มกล่าวถามขึ้นมา เมื่อเห็นความสุขเฉิดฉายของเพื่อน ทานตะวันไม่ได้ฟังคำถามของเพื่อนด้วยซ้ำ หญิงสาวพยักหน้ารับ ก่อนจะยิ้มกว้างขึ้น

 

                   “หรือว่าข้อสอบมันยากจนตะวันเพี้ยนไปแล้ว

 

                   “ฉันไม่ได้เพี้ยนนะ

 

                   ทานตะวันแย้งขึ้นมา หญิงสาวตบแก้มตัวเองเบาๆ สั่งให้ริมฝีปากของเธอหุบยิ้มเสียที แต่มันก็ไม่สำเร็จ เพราะมันคอยแต่จะยิ้มอยู่เรื่อย

 

                   “วันนี้สอบเสร็จแล้วนี่นา แวะไปกินขนมกันก่อนไหม จะได้มีแรงสอบวันพรุ่งนี้

 

                   “ไม่ไป วันนี้คุณนิคจะมารับ

 

                   “จ๊ะยายคนมีครอบครัว

 

                   “โธ่...ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากไปนะ แต่ถ้าจะไปก็ต้องขออนุญาตคุณนิคก่อน

 

                   “จ๊ะ ฉันรู้แล้วยะ ว่าเธอรักหลงสามีของเธอมาก เชื่อฟังเขาทุกอย่าง

 

                   “ก็น่าหลงอยู่หรอกนะ หล่อและสมาร์ตขนาดนั้น

 

                   เพื่อนอีกคนกล่าวแทรกขึ้นมา ทำหน้าตาเพ้อฝันเมื่อคิดถึงนิค แต่พวกเธอก็แค่เพ้อเจ้อไปตามเรื่องตามราว เพราะแค่ยืนอยู่ตรงหน้านิค ก็เหมือนจะทำให้พวกเธอหายใจลำบากด้วยความอึดอัด

 

                   “งั้นพวกเราจะกินเผื่อก็แล้วกันนะตะวัน

 

                   “ขอบใจมากจ๊ะ

 

                   ทานตะวันตอบรับ พร้อมกับกลุ่มเพื่อนผู้ชายร่วมห้อง ที่นัดกันกลุ่มเพื่อนผู้หญิงก็เดินเข้ามา และหญิงสาวก็โปรยยิ้มแจกให้เพื่อนทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน

 

                   “ตะวันไม่ไป ต้องรีบกลับบ้าน

 

                   เพื่อนสาวของทานตะวันหันหน้าไปบอกชายหนุ่มกลุ่มนั้น แต่กลับเจาะจงมองหน้าของหนุ่มในกลุ่มนั้นเป็นพิเศษ ทานตะวันรู้จักเขาและได้รับความช่วยเหลือจากเขาหลายอย่างในช่วงแรกที่เธอเข้ามาเรียนที่นี่ หญิงสาวมีแต่มิตรภาพที่ดีมอบให้กับเพื่อนหนุ่ม แต่ทำไมดวงตาที่เคยมองเธออย่างสดใสคู่นั้น วันนี้ถึงได้ดูเศร้าสร้อยชอบกล

 

                   “ไม่ไปด้วยกันจริงเหรอตะวัน

 

                   “ไม่ไปหรอกจ๊ะ ไม่สะดวกน่ะ

 

                   “แต่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้ไปกินอะไรด้วยกันแล้วนะ เพราะพรุ่งนี้ตะวันก็ไม่ปาร์ตี้ที่บ้านของเรานี่นา

 

                   “ฉันไปไม่ได้จริงๆ ขอโทษด้วยนะ

 

                   ทานตะวันลุกขึ้นยืน เมื่อเพื่อนในกลุ่มทุกคนลุกขึ้นเตรียมเดินทาง หญิงสาวจะยกมือโบกลาเพื่อน แต่เพื่อนหนุ่มกลับยื่นมือมาจับเธอไว้เสียก่อน

 

                   “ทำอะไร ไม่สบายหรือเปล่า

 

                   ทานตะวันไม่ได้คิดมาก ตรงกันข้ามเธอกลับห่วงใยในตัวเพื่อนหนุ่ม เพราะเขาไม่เคยแสดงทีท่าแปลกๆ แบบนี้กับเธอมาก่อน

 

                   “ตะวัน เรา...

 

                   “อย่าทำแบบนั้นนะหนึ่งในกลุ่มเพื่อนสาวเอ่ยปากถาม เพื่อนทุกคนต่างทราบถึงความรู้สึกที่ฝ่ายชายมีให้กับทานตะวัน มีเพียงแค่เจ้าตัวเท่านั้นที่ยังไม่รู้ และแม้อีกฝ่ายจะพยายามแสดงอาการจีบอย่างโจ่งแจ้งขนาดไหน ทานตะวันก็คิดแค่ว่าเขาทำให้เธอเพราะมิตรภาพของเพื่อน

 

                   “มันไม่ค่อยสบาย ตะวันอย่าถือสาเลยนะ

 

                   “ไม่สบายก็ไปหาหมอเถอะ อย่าไปกินขนมกับเพื่อนเลย พรุ่งนี้ยังเหลือสอบอีกวันนะ

 

                   “ไม่เข้าใจจริงเหรอตะวัน

 

                   “ตะวัน...ทานตะวันยังไม่ทันทำความเข้าใจกับคำพูดของเพื่อนหนุ่ม เสียงทุ้มหูของสามีก็ดังขึ้น หญิงสาวหันขวับไปมองนิค สะบัดมืออกจากการเกาะกุมของเพื่อนอย่างรวดเร็ว เธอไม่ได้คิดรังเกียจเพื่อน ทว่าหญิงสาวรีบร้อนที่จะคว้ากระเป๋าสะพายก่อนจะวิ่งตรงไปหาสามี โดยไม่ลืมหันมาโบกมือลาเพื่อน

 

                   “ไม่สบายก็อย่าลืมไปหาหมอล่ะ บายนะทุกคน

 

                   หญิงสาวหันไปส่งยิ้มให้สามี แต่นิคกลับไม่ยอมยิ้มด้วย ทานตะวันรับรู้ถึงบรรยากาศมาคุที่กำลังโอบล้อมเธอกับเขาเอาไว้ด้วยกัน ภายในรถจึงเต็มไปด้วยความเงียบ จนกระทั่งไปถึงเพนต์เฮาส์ นิคก็ออกคำสั่งให้เธอถอดชุดนักศึกษาออกจากตัวด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

 

                   “เดี๋ยวนี้...น้ำเสียงของชายหนุ่มน่ากลัวพอๆ กับหน้าตาเคร่งเครียดของเขา ทานตะวันรีบร้อนถอดเสื้อผ้าออกจากตัวด้วยความตื่นตระหนก ทำไมนิคจะต้องทำท่าแบบนี้ด้วย ถึงยังไงเธอก็ต้องยอมเขาอยู่แล้ว ไม่เห็นต้องบังคับ หญิงสาวยังคงงุนงงจนถูกชายหนุ่มอุ้มขึ้นไปบนเตียง หลังจากนั้นเธอก็ไม่มีโอกาสแม้แต่จะลุกขึ้นมารับประทานอาหารเย็น เพราะต้องรองรับอารมณ์เร่าร้อนจนเกือบป่าเถื่อนของสามีตลอดคืน

***********************************

                   ะวัน!”

 

                   เพื่อนในกลุ่มช่วยกันประคองทานตะวัน เมื่อทั้งหมดสอบเสร็จวิชาชุดท้ายและเดินออกมาจากตัวตึก ร่างกายของทานตะวันถูกใช้งานอย่างหนัก และหญิงสาวก็ฝืนมันจนทนไม่ไหว เพื่อนผู้หญิงสองคนประกบอยู่ข้างกายเธอข้างซ้ายและข้างขวา ก่อนที่ดวงตาของหญิงสาวจะมองเห็นร่างสูงของสามีเดินตรงเข้ามาหาเธอ ท่ามกลางความสนใจจากคนรอบข้าง เหมือนในทุกครั้งที่นิคปรากฎตัวขึ้น

 

                   “ขอบคุณครับที่ช่วยดูแลตะวัน

 

                   นิคพูดกับเพื่อนร่วมกลุ่มของทานตะวันด้วยน้ำเสียงนุ่มหูแสนสุภาพ เพื่อนสาวสองคนอ่อนระทวยแทบอยากจะผลักเธอส่งให้ชายหนุ่มเพื่อเอาใจเขาเลยกระมั้ง เมื่อทานตะวันรู้สึกว่าร่างกายของเธอถูกประคองให้เดินเข้าไปหาสามี และนิคก็รวบตัวเธอเข้ามาหยุดยืนแนบชิดกับเรือนกาย

 

                   “อุ้มไหม

 

                   ชายหนุ่มก้มหน้าลงกระซิบถามชิดใบหูของภรรยา ทานตะวันส่ายหน้าปฏิเสธทันที เธออยู่ในรั้วสถานบันการศึกษา คงไม่เหมาะนักหากจะยอมให้สามีอุ้มเธอไปที่รถ หญิงสาวหันไปโบกมือลาเพื่อนร่วมกลุ่ม และโบกเลยไปถึงเพื่อนหนุ่มที่เพิ่งเดินตามออกมาสมทบ ก่อนจะชะงักปลายเท้าไม่เข้ามาร่วมวง เมื่อเห็นทานตะวันมีนิคอยู่ใกล้ชิด

 

                   “กลับบ้านกันเถอะ ขอตัวก่อนนะครับ

 

                   นิคก้มศีรษะให้กลุ่มเพื่อนของทานตะวัน ชายหนุ่มโอบประคองภรรยาเดินตรงไปที่รถยนต์คันหรูของเขา เขาเปิดประตูรถ ประคองเธอขึ้นไปนั่งบนรถ มิหนำซ้ำยังช่วยจับยกเรียวขากลมกลึงเข้าไปวางถึงบนพื้นรถยนต์ด้านใน เห็นใบหน้าซีดเซียวของภรรยา นิคก็ยิ่งรู้สึกผิดที่เขารักเธออย่างรุนแรงแถมยังไม่ยอมให้เธอพักผ่อนจนกระทั่งรุ่งเช้า ทั้งที่ทานตะวันยังมีวันสอบรออยู่อีกหนึ่งวัน

 

                   นั่นก็เพราะความหึงหวงครอบงำเขา เพียงแค่เห็นผู้ชายคนอื่นจับมือเธอ นิคก็รู้สึกเดือดพล่านจนไม่อาจควบคุมโทสะของตัวเองได้ เขาเคยควบคุมการแสดงออกทางอารมณ์ได้ดีเสมอมา แต่มันก็ย่อยยับเพราะอารมณ์หึงหวงที่มีต่อทานตะวัน หญิงสาวยอมตามใจเขา เอาอกเอาใจเขาไม่มีขัดขืน แต่พอตอนเช้า เธอก็เหมือนจะงอนเขานิดๆ และยังงอนอยู่เมื่อเห็นหน้าสามี ที่แสดงออาการโกรธเคืองเธออย่างไร้เหตุผล

 

                   ชายหนุ่มทราบถึงเหตุผลของตัวเองเป็นอย่างดี แต่เมื่อเขารีดเค้นเอาคำตอบจากภรรยาระหว่างทรมานเธอในกองเพลิงพิศวาส ทานตะวันไม่รับรู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น นิคมองเห็นความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ในดวงตาของเพื่อนเธอ แต่ในเมื่อภรรยาของเขาไม่รับรู้ ชายหนุ่มก็ไม่ปริปากพูด ปล่อยให้เธอลุ่มหลงเคว้างคว้างและท้ายที่สุดทานตะวันก็สรุปได้ว่า สามีคงเครียดกับงานจนความหงุดหงิดเผื่อแผ่มาถึงเธอ

 

                   คุณนิค!”

 

                   “ทำไม หือ?ชายหนุ่มคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอระหว่างที่เอ่ยปากถาม ทานตะวันเลยพูดไม่ออก เธอก็แค่ไม่อยากให้เขาลดตัวลงมาดูแลเธอถึงขนาดนี้ มันไม่เหมาะสมเลยสักนิดที่จะให้สามีช่วยดูแลจับยกแขนขา

 

                   “มันไม่เหมาะนะคะ

 

                   เมื่อชายหนุ่มขึ้นมานั่งประจำตำแหน่งคนขับ ทานตะวันก็รวบรวมสติบอกเขาออกไป นิคสตาร์ตรถ ขับเคลื่อนรถยนต์ออกจากที่จอดเพื่อตรงกลับไปยังเพนต์เฮาส์

 

                   “คิดมากเป็นยายแก่ สามีภรรยาก็ต้องดูแลกันสิ

 

                   “เอ๊ะ! เรื่องอะไรมาว่าตะวันเป็นยายแก่ค่ะ

 

                   “ยายแก่ทานตะวัน

 

                   ชายหนุ่มกล่าวย้ำอีกครั้ง ทำเอาภรรยาสาวหน้ามุ่ยอย่างไม่นึกชอบใจ ใครบอกว่าสามีเธอเป็นมนุษย์น้ำแข็ง หรือมนุษย์หินกัน เมื่อได้ใช้ชีวิตใกล้ชิด นิคก็เป็นได้ทุกอย่างที่เธอคาดไม่ถึง แม้แต่คนบ้ากามคลั่งเซ็กซ์ เมื่อคืนเขาก็บ้าคลั่งกับเธอจนหญิงสาวแทบไม่มีแรงลุกจากเตียง หากไม่เพราะมีสอบวันสุดท้าย เธอจะยอมให้ตัวเองสลบทั้งวันไม่ต้องลุกขึ้นมาแม้แต่วินาทีเดียว

 

                   “ตะวันอายุน้อยกว่าคุณนิคตั้งเยอะ

 

                   “งอแงทำไมครับทานตะวัน

 

                   หญิงสาวยกมือขึ้นกอดอกเมื่อได้ยินคำถาม นิคหักรถเลี้ยวเข้าไปในสวนสาธารณะซึ่งเป็นทางผ่าน เขาขับลึกเข้าไป จนถึงบริเวณที่ไร้ซึ่งผู้คน ก่อนจะจอดรถและดับเครื่องยนต์

 

                   “ลงมาเดินเล่นกันดีกว่า

 

                   “ตะวันไม่มีแรงนะ

 

                   เขาสูบพลังงานเธอไปจนเกือบหมดตัว กระทั่งเธอแทบคลานมาสอบในวันสุดท้าย ตอนนี้ทานตะวันอยากกลับไปทิ้งตัวนอนพักผ่อนมากกว่า

 

                   “โอเค งั้นกลับ

 

                   หญิงสาวเอื้อมมือไปจับมือชายหนุ่ม เมื่อเขาทำท่าจะสตาร์ตรถ ท้ายที่สุดทานตะวันก็อดไม่ได้ที่จะยอมตามใจเขา ด้วยความรักเธอรักเขาเหลือเกิน

 

                   “คุณนิคอยากเดินเหรอคะ

 

                   น้ำเสียงกระเง้ากระงอดของหญิงสาวอ่อนลง นิคกระชับมือเข้ากับภรรยา ไล้ปลายนิ้วกับฝ่ามือของเธอแผ่วเบา

 

                   “เผื่อตะวันจะอารมณ์ดี

 

                   “เดินเล่นก่อนค่อยกลับบ้านกันนะคะ

 

                   เธอระบายรอยยิ้มลงบนริมฝีปากส่งให้เขา เอาอกเอาใจเขาด้วยการโอนอ่อนยอมตามใจชายหนุ่มเหมือนอย่างเคย นิคก้าวลงจากรถก่อนจะเดินอ้อมไปเปิดประตูรถให้ทานตะวัน หญิงสาวจับมือเขาก้าวลงจากรถ ก่อนจะถูกสามีช้อนอุ้มขึ้นสู่อ้อมแขนเขาทั้งตัว

 

                   “คุณนิคตะวันใส่ชุดนักศึกษาอยู่นะคะ

 

                   “งั้นเปลี่ยนชุดก่อน ผมเปลี่ยนให้

 

                   “ไม่เอา!” ทานตะวันรีบปฏิเสธ อยู่ในที่สาธารณะแบบนี้เขาจะช่วยเธอเปลี่ยนเสื้อผ้าได้ยังไงกัน ชายหนุ่มไม่สนใจ เขาเปิดประตูหลัง ส่งภรรยาเข้าไปนั่งก่อนจะชี้มือไปยังชุดที่เขาเตรียมติดรถมาด้วย

 

                   “ถ้าไม่เอาก็รีบเปลี่ยน เร็วเข้า

 

                   “คุณนิคเตรียมตัวมาแวะสวนสาธารณะอยู่แล้วใช่ไหมคะ ถึงพกชุดมาให้ตะวันเปลี่ยนด้วย

 

                   “จะเปลี่ยนเดี๋ยวนี้ หรือว่าให้ผมช่วยเปลี่ยน

 

                   “คนใจร้าย เอาแต่ใจ ปิดประตูสิค่ะ

 

                   หญิงสาวบ่นใส่เขา นิคไม่ยักแสดงทีท่าโกรธเคือง ชายหนุ่มปล่อยให้เธอเปลี่ยนสวมเสื้อผ้าชุดใหม่ และเมื่อทานตะวันเปิดประตูรถลงมา เขาก็ยื่นมือไปรวบร่างภรรยายกขึ้นอุ้ม โอบรัดบั้นท้ายงอนสวยไว้ด้วยลำแขนแข็งแรง ก่อนจะกดริมฝีปากจูบเธอที่ปากนุ่มหนักหน่วง

 

                   “ฮื้อ!” หญิงสาวอุทานในลำคอเพราะไม่ทันตั้งตัวกับการกระทำของสามี แต่เมื่อปากรุ่มร้อนเคล้าคลึงเรียวปากนุ่ม เธอก็เผยอริมฝีปาก จูบตอบเขา โอบกอดชายหนุ่มเอาไว้ด้วยลำแขนกลมกลึงอย่างรักใคร่

 

                   “ถ้าอยากทำแบบนี้ ทำไมไม่กลับบ้านค่ะ

 

                   “กลับบ้านก็คงอดกวนคุณไม่ได้

 

                   นิคอุ้มเธอไปนั่งด้วยกันบนพื้นหญ้าริมทะเลสาปภายในสวนสาธารณะ ชายหนุ่มวางร่างหญิงสาวให้นั่งแนบชิดเอนหลังพิงกับแผ่นอกกร้าวแกร่ง พาดลำแขนข้างหนึ่งโอบเอวเธอเอาไว้หลวมๆ

 

                   “ผมรู้ว่าตะวันเหนื่อย

 

                   หญิงสาวขยับตัว นั่งเบี่ยงตัวอยู่ในวงแขนของเขา เพื่อที่จะได้สวมกอดเขา และแนบแก้มเข้ากับแผ่น อกของสามี ชายหนุ่มช้อนเรียวขาของเธอให้วางพาดลำขาแข็งแรงของเขา เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องนั่งขดอยู่ในวงแขนของเขาจนปวดเมื่อยเนื้อตัว

 

                   ตะวันขอโทษนะคะ ถ้าหากว่าตะวันทำให้คุณนิคโกรธ

 

                   ฝ่ามืออ่อนนุ่มลูบไล้แผ่นอกของสามี นับวันเธอก็ยิ่งถลำหัวใจรักเขาอย่างลึกซึ้ง รักจนหากว่าสักวันเขาทิ้งเธอ ทานตะวันก็คงเคว้งคว้างไม่รู้จะตั้งหลักชีวิตตัวเองได้หรือเปล่า

 

                   “คุณไม่ได้ทำอะไรผิด

 

                   “ตะวันก็นึกไม่ออกว่าตะวันทำอะไร แต่เมื่อคืนคุณนิคแปลกไปมาก ตะวันคิดว่าคุณนิคอาจหงุดหงิดกับงาน แต่บางทีตะวันก็อาจทำให้คุณนิคโกรธไม่รู้ตัว ตะวันไม่ชอบให้คุณนิคโกรธ พอคุณนิคโกรธตะวันก็ไม่สบายใจ ตะวันรักคุณนิคคนเดียว รักมาก ตะวันก็เลยอยากเห็นคุณนนิคมีแต่ความสุข

 

                   ชายหนุ่มขยับตัวเอนกายพิงหลังกับต้นไม้ใหญ่ แล้วก็ลากเอาร่างของภรรยามานั่งแนบชิดเหมือนเดิม นิคลูบไล้ศีรษะที่ซุกอยู่กับอกเขาแผ่วเบา ลดใบหน้าลงเพื่อจูบอ่อนโยนลงบนหน้าผากนูนสวย

 

                   “ตะวันไม่ได้ทำอะไรผิด ผมหงุดหงิดไปเองนั่นแหละ

 

                   “ไม่ได้โกรธตะวันนะคะ

 

                   “ไม่ได้โกรธรับ

 

                   “ตะวันรักคุณนิค รักๆ ตะวันบอกบ่อยๆ คุณนิคเชื่อตะวันไหมคะ

 

                   หญิงสาวถามย้ำด้วยคำถามที่เธอเคยถามชายหนุ่ม ทานตะวันสวมกอดเขา เมื่อได้ยินว่าเขาไม่ได้โกรธเธอ หญิงสาวก็รู้สึกสบายใจ

 

                   เชื่อครับ

 

                   ชายหนุ่มตอบรับ กอดกระชับเธอเข้ามาชิดอีกนิด ทานตะวันเงยหน้าขึ้นก่อนจะโน้มใบหน้าของสามีลงมาแล้วจูบเขาบริเวณใต้กราม

 

                   “ตะวันรักจริงๆ นะคะ

 

                   “ครับผม ที่รัก...

 

                   เธอรักเขาย้ำซ้ำไปมา แต่พอชายหนุ่มเรียกเธอว่าที่รักบ้าง ทานตะวันก็แสดงออกทันทีว่าเธอเขินจัดจนใบหน้าแดงก่ำ

 

                   “เดี๋ยวนี้คุณนิคพูดเก่งขึ้นเยอะเลย

 

                   “สงสัยติดเชื้อมาจากตะวัน

 

                   “คุณนิคหาว่าตะวันพูดมากเหรอคะ

 

                   หญิงสาวหยิกแก้มเขา ก่อนจะลูบไล้แก้มข้างนั้นด้วยฝ่ามือ และจูบซ้ำอีกทีเพื่อเป็นการเอาใจ นิคก้มหน้าจูบเธอแรงๆ ที่แก้ม ก่อนจะจับศีรษะภรรยาให้ซุกแนบเข้าหาแผ่นอกของเขาตามเดิม

 

                   “ถึงตะวันพูดมาก ผมก็รับได้

 

                   ทานตะวันทุบมือลงบนแผ่นอกกว้าง ทุบเสร็จก็ลูบไล้เอาใจ และเบี่ยงหน้ากดริมฝีปากจูบซ้ำ เหมือนต้องการปลอบโยนและทะนุถนอมร่างกายของสามีบริเวณที่ถูกเธอทำร้าย

 

                   “ทำร้ายร่างกายผมแล้วก็ทำแบบนี้ทุกครั้ง

 

                   “ก็...ตะวัน รักของตะวันนี่ค่ะ

 

                   เธอสวมกอดเขาแนบแน่น จากที่เคยเขินอายเมื่อต้องใกล้ชิดเขา ทานตะวันกลับกลายเป็นผู้หญิงที่กล้าบอกรักสามี แถมยังบอกได้เรื่อยๆ อย่างไม่คิดหวงแหนความรู้สึก

 

                   “ผมก็รัก…”

 

                   คนในอ้อมแขนตัวแข็งทื่อเมื่อได้ยิน หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเขา แต่นิคก็หันหน้ามองทิวทัศน์รอบกาย จนเธอต้องแตะมือใต้คางเขา แล้วดันใบหน้าคมคายของสามีให้หันกลับมา

 

                   “คุณนิคแกล้งตะวัน คุณนิคไม่ยุติธรรมเลย

 

                   จากที่พูดคุยกับเขาด้วยน้ำเสียงสดใส เสียงสั่นเครือกะทันหันของเธอก็ทำให้นิค รีบก้มหน้าลงมองสำรวจทานตะวันทันที

 

                   “บอกรักตะวันทำไมคะ ตะวันจะร้องไห้แล้วนะ

 

                   “หาเรื่องแล้วนะทานตะวัน

 

                   นิคเคาะหลังมือลงบนหน้าผากของภรรยา ทานตะวันเบียดตัวเข้าไปหาเขา ทั้งที่ก็แนบชิดกันจนลมแทบผ่านไม่ได้ด้วยซ้ำ

 

                   “ห้ามหลอกให้ตะวันดีใจเก้อนะ

 

                   “ไม่หลอกครับผม

 

                   “คุณนิครักตะวันจริงๆ นะคะ

 

                   “ครับผม

 

                   “เรา...รักกันใช่ไหมคะ

 

                   “ครับผม เรารักกัน พอใจหรือยังหือ?

 

                   “กอดตะวันแน่นๆ หน่อยสิค่ะ

 

                   เพราะความรักและเอ็นดูที่มีให้มากโขนิคจึงยอมทำตามที่เธอเรียกร้อง ไม่อย่างนั้นทานตะวันอาจถูกเขาฟาดบั้นท้ายเป็นการทำโทษที่เธองอแงเหลือเกิน

 

                   “หอมแก้มตะวันด้วยค่ะ

 

                   นิคก้มหน้าลงหอมแก้มคนที่เงยหน้าขึ้นเสนอแก้มเนียนให้เขาหอม พอเขาหอมเธอทั้งแก้มซ้ายแก้มขวา ชายหนุ่มก็ทำแบบเดียวกันกับแก้มเขา

 

                   “จูบปากตะวันด้วย

 

                   “ถอดเสื้อผ้าด้วยไหม

 

                   “ไม่เอา ตะวันเขินค่ะ

 

                   เธอรู้ว่าชายหนุ่มพูดเล่น เพราะนิคคงไม่จับเธอถอดเสื้อผ้าในที่สาธารณะแบบนี้ หญิงสาวพริ้มเปลือกตาลง เมื่อชายหนุ่มกดจุมพิตลงบนเรียวปากอิ่มนุ่มหนักหน่วง ก่อนจะผละริมฝีปากออกห่าง

 

                   “คุณนิครักตะวัน ตะวันก็รักคุณนิค

 

                   หญิงสาวขยับเรียวนิ้วตามคำพูดของเธอลงบนแผ่นอกของสามี นิคส่ายหน้าเล็กน้อยกึ่งขบขันระคนเอ็นดู แต่ก็ยังตระกองกอดเธอเอาไว้ไม่ยอมปล่อยให้ห่างตัว

 

                   “วันนี้มีแต่เรื่องดีๆ เกิดขึ้น ตะวันสอบเสร็จ แล้วคุณนิคก็บอกรักตะวัน

 

                   “จะสอบผ่านหรือเล่ายังไม่รู้ผลเลย

 

                   “ผ่านสิค่ะ ถึงตะวันจะไม่ฉลาดมาก แต่ตะวันก็ไม่โง่นะคะ

 

                   หญิงสาวค้อนขวับส่งให้สามี หลังจากนี้เธอก็จะมีเวลาตามไปคอยดูแลนิคเวลาชายหนุ่มไปทำงาน ไม่ต้องทนเหงาเฝ้าคิดถึงเขาอยู่ในเพนต์เฮาส์คนเดียว

 

                   ครับๆ ภรรยาผมเก่งครับ

 

                   “แต่ถึงตะวันสอบตก คุณนิคก็เลี้ยงตะวันได้อยู่ดี

 

                   ทานตะวันอมยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะพูดกับสามี นิคคงไม่อนุญาตให้เธอออกไปตะลอนทำงานนอกบ้าน และทานตะวันก็ไม่อยากทำด้วย เพราะเธออยากทำหน้าที่ภรรยาคอยดูแลเขามากกว่า

 

                   เฮ้อ! เป็นผู้หญิงที่มองโลกในแง่ดีจริงๆ

 

                   “ตะวันจ้องจะเกาะสามีกินต่างหาก ให้ตะวันเกาะนะคะ นะคะ

 

                   “ครับผมนิคก้มหน้าลงกระซิบบอกเธอ ทานตะวันโอบแขนไปรอบเรือนกายของสามี ลืมไปเสียสนิทว่าเธอกับเขาอยู่ในสวนสาธารณะ แต่ก็ช่างมันเถอะ ในเมื่อบริเวณนี้ก็ไม่มีใครคนอื่นเสียหน่อย

 

                   “นอนพักซะ จะได้มีแรง

 

                   “ไม่กลับบ้านเหรอคะ

 

                   “ถ้ากลับไปถึง ผมก็คงทนเห็นคุณนอนไม่ไหว

 

                   “คุณนิคอยากกินตะวันเหรอคะ

 

                   หญิงสาวถามเสียงใส ก่อนจะถูกคุณสามีหยิกแก้มเอาเบาๆ คำว่ารักของเขาช่วยฟื้นฟูพละกำลังของเธอให้กลับคืนมาได้อย่างมหัศจรรย์เหลือเกิน

 

                   แก่แดดใหญ่แล้วนะทานตะวัน

 

                   “แก่แดดอะไรกันคะ ตะวันมีสามีแล้วนี่ค่ะ

 

                   “จะนอนไหม

 

                   “นอนค่ะ คุณนิคกอดตะวันแน่นๆ นะคะ

 

                   “หลับตา นอนซะ ให้พักสองชั่วโมง

 

                   “แล้วคุณนิคจะไม่ให้ตะวันนอนทั้งคืนเลยใช่ไหม

 

                   นิคฟาดมือลงบนบั้นท้ายของภรรยา ทานตะวันซบหน้าเบียดตัวเข้าหาเขา มือน้อยน่ารักลูบไล้แผ่นอกของเขาไปมา หัวใจพองโตอัดแน่นไปด้วยความสุขจนไม่อยากข่มตาหลับ

 

                   “หรือว่าจะกลับบ้านกันเลย

 

                   “ไม่เอาค่ะ ตะวันยังไม่อยากกลับ ตะวันอยากนั่งชมวิว

 

                   เธอชื่นชอบความรู้สึกแบบนี้เหลือเกิน ได้นั่งพลอดรักออดอ้อนสามี หากรีบกลับไปที่เพนต์เฮาส์ เธอกับนิคก็คงมีช่วงเวลาเร่าร้อนต่อกันในทันที แต่ทานตะวันต้องการเติมเต็มความหวานให้กับหัวใจ แล้วค่อยไปเติมความร้อนด้วยไฟพิศวาส หญิงสาวเลิกต่อปากต่อคำกับสามี นั่งสงบอยู่ในวงแขนของเขา และต่อจากนั้นไม่นาน เธอก็ผล็อยหลับไปโดยที่ริมฝีปากยังคงคลี่ยิ้มบางเบาในยามหลับอย่างแสนสุข

***********************************

                   ว้าวบ้านของคุณนิคจริงๆ เหรอคะ

 

                   ทานตะวันโอบแขนไปรอบบ่าของสามี เมื่อเขายื่นมือไปอุ้มเธอลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ หญิงสาวตื่นเต้นที่จะได้ขึ้นเฮลิคอปเตอร์ และยิ่งตื่นเต้นมากกว่า เมื่อสามีบอกว่าจะพาเธอกลับไปที่บ้านของเขา กระทั่งเฮลิคอปเตอร์ร่อนลงจอดบริเวณลานจอดชั้นสองของระเบียงกว้างขวางขนาดมหึมาของตัวบ้านแบบโมเดิร์นร่วมสมัย เน้นความโปร่ง โล่ง แสนสบาย บ้านของนิคตั้งอยู่บนเกาะส่วนตัวขนาดเล็กทางภาคใต้ ให้ความรู้สึกเป็นส่วนตัว ทานตะวันตกหลุมรักบ้านของนิคตั้งแต่แรกเห็น

 

                   “บ้านของคุณนิคหลังเบ่อเร่อเลย ตรงนี้ฮอลล์ร่อนลงจอดได้ด้วย

 

                   “ผมซื้อไว้นานแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสมาอยู่จริงจัง

 

                   “ตะวันชอบมากเลยค่ะ

 

                   “เกาะนี้เป็นของผมทั้งหมด ไม่ใหญ่มาก แต่ผมชอบที่เป็นส่วนตัว เงียบสงบ ในอนาคตเราอาจจะต้องมาอยู่ที่นี่กัน

 

                   “ตะวันชอบที่นี่มากเลยค่ะ คุณนิคอยู่ที่ไหนตะวันก็อยู่ด้วยค่ะ

 

                   นิคโอบแขนไปรอบไหล่ของภรรยา พาเธอเดินเข้าไปในตัวบ้าน ในขณะที่ลูกน้องของเขาก็ขับเฮลิคอปเตอร์ออกห่างจากตัวบ้าน เพื่อนำเฮลิคอปเตอร์ไปจอดในที่จอด บนเกาะแห่งนี้มีคนงานผู้ชายและผู้หญิงจำนวนหกคน แบ่งเป็นชายสามหญิงสาม และตอนนี้ทุกคนก็ได้รับคำสั่งให้อยู่ห่างจากตัวบ้าน เพื่อเปิดโอกาสให้สามีกับภรรยาเจ้าของบ้านใช้เวลาอยู่ร่วมกัน

 

                   “ตะวันจะหลงไหมเนี่ย

 

                   ภายในบ้านตกแต่งแบบเรียบหรูงดงาม แต่ในทุกส่วนมันเหมือนกันไปหมดจนทานตะวันสับสน ประกอบกับขนาดของตัวบ้าน ที่อาจจะทำให้เธอหลงทางเอาได้

 

                   “มีเวลาพักอยู่ที่นี่หนึ่งสัปดาห์ เดี๋ยวก็ชิน

 

                   “คุณนิครวยขนาดนี้เลยเหรอคะ

 

                   “คุณคิดว่าสามีของคุณ มีฐานะแบบแบบไหน?

 

                   “ก็ไม่รู้สิค่ะ แต่แบบนี้คุณนิครวยเกินไปหรือเปล่า

 

                   “เอาเป็นว่าผมเลี้ยงดูคุณได้ก็แล้วกัน ความจริงผมก็ไม่ได้รวยเท่าไหร่ แต่เพราะไม่ค่อยมีเวลาใช้เงิน ผมก็เลยซื้อเป็นอสังหาริมทรัพย์เก็บเอาไว้

 

                   นิคจะค่อยๆ บอกภรรยาถึงฐานะทางการเงินของเขาเพื่อไม่ให้เธอตกใจ หากเทียบกับอัลดิน อัลวาเกร ฐานะทางการเงินของเขาก็คงไม่อาจเทียบได้ สินทรัยพ์ที่นิคมีเป็นเพียงแค่ส่วนเสี้ยวทรัพย์สินที่อัลดินเป็นเจ้าของ แต่สำหรับทานตะวัน มันคงเป็นทรัพย์สินที่ทำให้เธอตกตะลึง นิคไม่คิดปิดบังภรรยา แต่ให้เวลาเธอค่อยๆ ซึบซับกับทรัพย์สินที่เขาเป็นเจ้าของ

 

                   นิคมีรายได้ปีละแปดหลักจากเงินค่าจ้างที่อัลดินมอบให้ ทว่าชายหนุ่มไม่ค่อยได้ใช้เงินค่าจ้างของตัวเองสักเท่าไหร่ เมื่อจำนวนเงินเพิ่มพูดหลายปีเข้า เขาก็มีพร้อมถึงขนาดที่ว่าไม่ต้องทำงานทั้งชาติก็สามารถเลี้ยงดูภรรยาได้อย่างสุขสบาย ชายหนุ่มหันไปมองภรรยาสาวข้างกาย เขาเชื่อว่าทานตะวันไม่ได้รักเขาที่ทรัพย์สินเงินทอง

 

                   หญิงสาวไม่เคยสนใจที่จะถามไถ่ด้วยซ้ำ เธอพึงพอใจกับทุกสิ่งเท่าที่เขามอบให้ ไม่เคยร้องขอออดอ้อนอยากได้ของใช้ฟุ่มเฟื่อยหรือสินค้าแบรนด์เนม ตรงกันข้ามหากเขาซื้อเสื้อผ้าให้เธอบ่อยไปสักนิด ทานตะวันจะเริ่มบ่นถึงราคาของมัน เธอยอมให้เขาซื้อก็เพื่อเอาใจเขา แต่หากเขาจะซื้อสิบชุด หญิงสาวจะลดมันลงเหลือห้าชุด

 

                   เมื่อทราบนิสัยส่วนนี้ของภรรยา นิคจึงมักจะบวกเพิ่มจำนวนให้สูงเกินจริง เพื่อให้ตัดทอนรับเอาเท่าที่เธอสบายใจ และก็จะได้จำนวนสิ่งของที่ชายหนุ่มคิดว่าเหมาะสมกับภรรยาไม่น้อยจนเกินไป เธอทำให้เขารู้สึกเอ็นดู และความเอ็นดูนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความรักอ่อนหวาน ที่ค่อยๆ เพิ่มพูนขึ้นในใจเขาโดยที่นิคไม่รู้ตัว มารู้ก็เมื่อความรักนั้นอัดแน่นจนเขาคิดภาพชีวิตตัวเองที่ไม่มีทานตะวันไม่ออก

 

                   “อยากเดินชมบ้านไหม

 

                   ชายหนุ่มเอ่ยปากถามเมื่อเธอมองเขาด้วยสายตาอ่อนหวานหยาดเยิ้ม ทานตะวันหมุนตัวเข้าไปหาสามี ยกลำแขนขึ้นคล้องคอเขาเอาไว้

 

                   “คุณนิคอยากทำอะไร ตะวันก็จะทำด้วยค่ะ

 

                   “อยากจะพาตะวันเข้าไปขังไว้ในห้องนอน

 

                   “ตะวันต้องหลงทางในห้องนอนของคุณนิคจนหาทางออกไม่เจอแน่เลยค่ะ

 

                   หญิงสาวหัวเราะร่วนเมื่อถูกสามีช้อนอุ้มขึ้นสู่อ้อมแขน ทานตะวันปลดกระดุมเสื้อระหว่างที่ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องนอน และเมื่อเขาวางเธอลงบนพื้นข้างเตียง หญิงสาวก็รีบจัดการถอดอาภรณ์ทั้งหมดออกจากเรือนกายอย่างรวดเร็ว

 

                   “ตะวันรักคุณนิคค่ะ

 

                   “ผมก็รักคุณครับ

 

ตัดเลิฟซีน

 

                จบบริบูรณ์

***********************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                  

 

                  

 

                                      

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #198 เอ๋ ค๊า (@thecatcartoon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 15:47
    ขอบคุณค่ะ สนุกมาก คงต้องเก็บสะสมอีกชุด
    #198
    0
  2. #196 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 23:07
    ขอบคุณค่ะ ฟินๆ สบายๆ ชอบจัง
    #196
    0
  3. #195 mam (@mammam08) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 14:03
    ขอบคุณค่ะ ชอบมากค่ะ อ่านแล้วมีความสุขมาก

    #195
    0
  4. #194 Disk Nara (@DISKNARA) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 12:44
    ขอบคุณค่ะ? โอนไม่ทันคิดว่าคงไม่ได้อ่านแล้ว แต่คุณจี้ยังใจดีลงให้อ่านอีก ดีใจมากๆค่ะ ^ ^
    #194
    0
  5. #178 Jinda1994 (@Jinda1994) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 20:18
    ชอบอ่ะ ตอบมาได้ หน้าที่ของสามี 555
    #เจ้านายเจ้าเล่ห์
    #บอดี้การ์ดหุ่นยนต์

    #178
    0
  6. #177 Ployaee (@Ployaee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 18:15
    น่าจะหลงเด็กน่ะต่อไปง่ะ
    #177
    0
  7. #175 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 15:41
    ระวังจะหลงเด็กล่ะคุณนิค
    #175
    0
  8. #174 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 15:23
    เอิ่ม..ตอนซัมติ้งลองนี่.ใครจะเริ่มก่อนน้อ..555
    #174
    0