fic exo all

ตอนที่ 6 : End D.O

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    30 ก.ย. 56

[1 อาทิตย์ต่อมา]
กริ่ง~ เลิกเรียน

"แซนด์เล็กกก~ แฮ่กๆ!"

"อ้าวออย วิ่งมามีไรหรอแล้วแบคฮยอนล่ะ"

"แฮ่กๆ นั้นไง"
ออยชี้นิ้วไปทางแบคฮยอนซึ่งตอนนี้กำลังวิ่งหอบอะไรมาซักอย่าง

"เธอ!! ยัยตัวแสบ! บอกว่าให้รอก่อนก็ไม่รอ นี่กระเป๋าถือเองเลย"

"ชิส์! เอามา..ถือเองก็ได้ว่ะ แบ๊รรรร! เออ..แซนด์เล็กไปโซลทาวน์กับป่ะ ไม่ได้ไปนานแล้วนะฉันว่าฉันจะไปเดินรับลมแอร์ หน่อยน่ะ"

"นั้นสินะ ฉันไม่ได้ไปนานแล้วเหมือนกัน งั้นออยพาเราไปซื้อเค้กด้วยนะ"

"เค้ก? ซื้อที่ร้านปังไหนหรอใช่ม่า?"

"เปล่าอ่ะ ซื้อที่โซลทาวน์น่ะ"

"ถ้างั้น...พวกเธอสองคนไปเถอะนะ พอดีวันนี้ฉันต้องไปทำงานพิเศษน่ะ ฉันไปก่อนนะ"


"จ๊ะ บ๊ายบาย"

"ไอ้แบค!บ๊ายบาย งั้นเราไปกันเถอะแซนด์"


(โซลทาวน์)
"เฮ้อ~ โซลทาวน์นี่แอร์เย็นเหมือนเดิมเลยเนอะ"

"ใช่ เย็นมากเลยอ่ะ เอ่อ..ออยเดี๋ยวรอฉันก่อนนะ ฉันไปซื้อเค้กฟลุตแปบหนึ่งไม่ได้กินนานแล้ว"

"อ่อ..ได้ๆ ฉันรอนี้นะ"
ฉันเดินออกมาซื้อเค้กฟลุตสุดโปรดที่ร้าน S&N ให้ตายเถอะบอกตรงๆ มันแพงมาก แพงกว่าร้าน ปังไหนหรอถึงสองเท่า เฮ้อ... แต่จะไปซื้อที่นั้นได้ ไงอ่ะ ตอนนี้ฉันไม่กล้าเจอหน้าดีโอแล้ว
งือๆ.. ฉันมันผู้หญิงหน้าไม่อาย


"กรี๊ดดด! แซนด์มานี่! เร็วเข้าๆ"

"อะไรอ่ะออย ฉันวิ่งไม่ค่อยได้เดี๋ยวเค้กเละ"

"แซนด์! ดูคนนั่นสิ นั้นใช่เจ้าของร้านปังไหนหรอ หรือเปล่าอ่ะแล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใครมากับเจ้าของ ร้านผู้น่ารักได้ยังไง?หรือว่าจะเป็นแฟนของเจ้า ของร้าน"

ฉันหันไปทางที่ออยชี้นิ้วบอก และฉันก็เจอกับ....

"ใช่.. เจ้าของร้านปังไหนหรอ ใช่แล้วล่ะ"
ฉันเจอดีโอ แต่...ดีโอเค้าไม่ได้มาคนเดียวน่ะสิ เค้ามากับผู้หญิงสวยๆ ท่าทางสุถาพเรียบร้อย ดูเป็นผู้ใหญ่แต่งตัวดูดีมีระดับ แถมหุ่นยังดีสุดๆ เฮ้อ~ มันช่างต่างกับฉันจริงๆเลยยย~

 

"แซนด์ทำไมผู้หญิงคนนั้นเหมาะกับเจ้าของ ร้านจังเลยอ่ะ อิจฉาคู่นี้อ่ะ ^_^++"

"อะ.อืม..นั้นสินะ อิจฉามากเลยล่ะ(- -) "

"อะเจ้าของร้านเค้ามองมาน่ะ เห้ยๆเดินมาทางเรา ด้วยอ่ะแซนด์ อ๊ากก!"

"อะออยเราไปกันเถอะ"
ฉันดึงมือออยให้รีบเดินหนี แต่ฉันก็ต้องหยุดชะงักเมื่อมีมือมือหนึ่งมาดึงแขน ฉันไว้

"เดี๋ยวก่อนสิคุณ เมื่อกี้เห็นผมทำไมไม่ทักผมบ้าง แถมคุณยังทำท่าจะเดินหนีผมอีก"

"เอ่อ....คือฉันเห็นว่าคุณมีแขกมาด้วยฉันเลยไม่ อยากรบกวนน่ะ"


"ดีโอคะคุยกับใครอยู่หรอคะ หืม....เด็กม.ปลาย หนิคะ น้องคุณหรอ??"

"เอ่อ...เปล่าครับเด็กคนนี้ชื่อแซนด์เป็นลูกค้าประจำ ของร้านผมเองครับ ซื้อเค้กฟลุตทานทุกวันเลย^^"

"อ่อ... ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณแซนด์ ฉันชื่อว่าคาล่า"

"อ่อค่ะ ยินดีที่รู้จักค่ะ"

'เอ่อยัยแซนด์แกรู้จักกับเจ้าของร้านได้ไงว่ะ'
ไอ้ออยบ้า จะมาถามอะไรตอนนี้ว่ะ คนกำลังคิดหนัก

"เดี๋ยวกลับไปจะเล่าให้ฟัง ตอนนี้แกอยู่เฉยๆก็พอ"

'คร๊าฟฟฟฟ'

"เอ๊ะ! ไหนดีโอบอกว่าคุณชอบทานเค้กร้านเค้า แต่ทำไมวันนี้คุณถึงชื่อเค้กที่ S&N ล่ะคะ"

 

นั้น ไงเห็นจนได้ จะสังเกตไปไหนคะแม่มาชร์คาล่า เอ่อ...ดีโอเค้าก็เห็นด้วย แล้วทำไมถึงทำหน้าตา แบบนั้นล่ะคะ ลิมฝีปากจากที่เคยฉีกยิ้มกลับหุบลงทันที หน้าตาเริ่มเรียบนิ่ง ไม่พูดไม่จาใดๆทั้งสิ้น อย่าทำหน้าแบบนี้สิคุณรู้มั้ยว่าคุณกำลังทำให้ฉันรู้ สึกผิดอย่างมหัน แง่ๆ ><!

"คุณแซนด์ครับ ผมขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ยครับ ขอเวลาผมแค่แปบเดียวนะครับ"

'ไปสิยัยแซนด์ ผู้ชายเค้าขอมาเราก็ต้องไปสิ ^^'

"เอ่อ..ค่ะ"
ฉันเดินตามดีโอมาด้านหลังโซลทาวน์ซึ่งแถวนี้จะ ไม่ค่อยมีผู้คนพลุกพล่านนักแต่ฉันรู้สึกว่ามันมีราง สังหรที่ไม่ดีอยู่รอบๆตัวฉันอยู่และดีโอก็พาฉันมา หยุดอยู่หน้าทางออกด้านที่จอดรถ

"เค้กฟลุตที่S&Nอร่อยกว่าเค้กที่ร้านผมอย่างนั้น หรอครับ ทำไมวันนี้คุณถึงซื้อที่ร้านนี้ คุณไม่อยากทาน
เค้กที่ร้านผมแล้วหรอ"

ให้ตายเถอะดีโอคุณทำให้ฉันรู้สึกผิดนะ

"ก็ได้ค่ะฉันไม่อยากเก็บไว้อีกแล้วฉันน่ะอยากทาน เค้กร้านคุณมาก อยากเห็นหน้าคุณมากๆด้วย แต่ฉันก็ไม่กล้าไปเจอหน้าคุณฉันกลัวคุณจะหาว่า ฉันเป็นผู้หญิงหน้าด้าน"


"ทำไมคุณคิดแบบนั้นล่ะ"

"ก็...ก็ฉันเป็นฝ่ายบอกชื่อก่อนทั้งๆที่คุณไม่ได้ถาม น่ะ"

"ฮ่าๆๆ เด็กน้อย~ มันก็ไม่เห็นแปลกเลยหนิ"

"ไม่แปลกยังไงค่ะ?"

"ก็คุณชอบผมไม่ใช่หรอ ถ้าเป็นผม ผมก็บอกนะ"

"คะ คุณรู้ได้ไงค่ะ O_O วะ ว่าฉันชอบคุณ-///-"

"มองตาคุณก็รู้แล้วว่าคุณคิดอะไร"
แค่มองตาฉัน คุณก็รู้หรอ อ๊ากก! ไอ้ตาบ้าทำไมต้องทำให้ดีโอดูออกก็ไม่รู้ T^T ก้ม! เราต้องก้ม

''คุณจะก้มหน้าทำไมครับ''

''ปะเปล่าค่ะ ฉันแค่เขินน่ะ>///<''

''คุณนี่น่ารักจังเลยน่ะงั้นเงยหน้าขึ้นเถอะครับไม่ ต้องเขินหรอก''

"ไม่ล่ะค่ะ ขอให้ฉันก้มหน้าเถอะ (_ _)***"

''คุณรังเกลียดผมสินะครับเลยไม่เงยหน้าขึ้นมามองผม''
ดีโอแสร้งพูดเสียงเศร้า เพื่ออ้อนคนตัวเล็ก ส่วนคนตัวเล็กได้ยินเช่นนั้นก็รีบเงยหน้าขึ้นทันที

"ฉันไม่ได้รังเกลียดนะค่ะ แต่ชอบต่างหาก อุ๊บ!!"

แซนด์เล็กยังไม่ทันพูดจบดีโอก็ทำการปิดปากเธอ ด้วยปากของเขาเอง

ดีโอบดขยี้ปากบางของแซนด์เล็กอย่างหนักหน่วง และมากขึ้นเรื่อยๆ

ระหว่างที่ดีโอจูบแซนด์เล็กอยู่นั้นเค้าต้องจับคาง ของเธอให้เชิดขึ้นไว้ตลอดก่อนที่เค้าจะแทรกลิ้น ร้อนเข้าไปในโพลงปาก เมื่อแซนด์เล็กพยายามจะถอดริมฝีปาก ดีโอก็ยิ่งกด ริมฝีปากลงไปจนแซนด์เล็กเริ่มเจ็บที่ปากนิดๆ


"อึก! แค๊กๆ"
ดีโอถอดริมฝีปากออกไปแล้ว

"ทะ..ทำไม? ถึง..."

"เพราะว่าผมชอบคุณไง ^_^+ ถ้าเราใคร แล้วเราจะอายทำไม ที่เราจะทำอะไรสักอย่างให้เค้า รู้ว่าเราชอบ"

" >///<" เขินชิบ!

"ผมน่ะเดาใจคนเก่งพอมองตาคุณตั้งแต่วันแรกที่ คุณไปซื้อขนมที่ร้านผมผมก็รู้เลยว่าอีกไม่คุณก็ต้องชอบผม แต่หลังจาก 1อาทิตย์ที่ผมไม่เจอคุณ ผมก็รู้เลยว่า ผมตกหลุมรักคุณเข้าซะแล้ว"

"ดีโอ.... ถ้านี้คือการสารภาพรักอ่ะนะ คุณคือคนแรกอะ >///<"

"ก็ประมาณนั้นแหละ แซนด์เล็กเป็นแฟนกันนะ ^^"

"O.0 แล้วผู้หญิงที่มากับคุณล่ะ?"

"คาล่าน่ะหรอ?... หุ้นส่วนร้านผมเองคุณวางใจเถอะ ผมรักใครแล้วรักจริง คบกันนะแซนด์"

"อืม... ค่ะตกลง
^///^"



[หลาย วันต่อมา]
ฉันคบกับดีโอได้หลายวันแล้วล่ะค่ะ ฉันลืมไปเลยว่าคบกับเค้าวันที่เท่าไหร่ รู้แต่ว่าหลายวันและ เค้าเป็นคนดีมากค่ะ วันเสาร์อาทิตย์ฉันก็จะไปช่วยเค้าทำเค้ก อบขนมปัง ฉันไม่ใช่คนเฝ่าแฟนอะไรหรอกนะ แต่ดีโอบอกว่า ถ้าวันไหนมาหาเค้าน่ะ เค้าจะให้เค้กฟรี หึๆนี้คือประเด็น! (ยัยโลภมากกกก!!)

"ยัยแซนด์เล็ก!"

"อ้าวออยมีไร??"

"ไปหน้าโรงเรียนเดี่ยวนี้เลย ไม่งั้นแกได้เสียแฟนแน่ๆ"

"ทำไมอ่ะ?"

"โอ้ยยย! ก็เจ้าของร้านมาน่ะสิ แถมยังเอา BM สีดำสุดหรูมาด้วยน่ะสิ"

"จริงง่ะ??" ดีโอรวยขนาดนั้นเลยหรอ เราไม่รู้มาก่อนแฮะ

"จริง! มากไปกว่านั้น ตอนนี้ยัยจียอนกับพักพวกกำลังทำตัว สลิด!(แรง) ใส่ดีโออยู่ด้วย"

"แล้วดีโอเค้าทำไงว่ะ"


"ถามได้ก็เล่น...." ถึกถัก ถึกถัก!ยัยออยยังพูดจบฉันก็รีบเดินเร็วๆ ไปที่ หน้าโรงเรียน แม่เจ้าฉันเห็นรถแล้ว เห็นยัยจียอน กำลังยืนบิดไปบิดมาและเห็นดีโอกำลังยิ้มหน้าระรื้น


"^_^+ มาแล้วหรอ ขึ้นรถสิแซนด์"

"...."

"กรี๊ดดด ดีโอคะ ทำไมถึงได้ชวนแซนด์ขึ้นรถล่ะคะ ดีโอต้องชวนจียอนไม่ใช่หรอค่ะ ยัยแซนด์พึ่งจะมา ถึงเมื่อกี้อ่ะ จียอนเห็นดีโอก่อนเธอนะ!!"

"คุณเข้าใจผิดแล้วล่ะครับ ผมตั้งใจมารับแซนด์ และแซนด์เค้าก็มาก่อนคุณด้วยคุณต่างหากล่ะที่พึ่งเห็นผมวันนี้ กรุณาเข้าใจใหม่ด้วยนะครับ"

"กรี๊ดดด! ดีโอคะ"

"ขึ้นรถครับคุณแซนด์ ^^"

"ค่ะ ><"



[D.O]:::
ผมพาแซนด์เล็กมาที่สะพานแม่น้ำฮันจี เพราะสะพานนี่ เคยมีประวัติมากมาย ทั้งเรื่องที่น่าสยดสยอง น่าภูมิใจ และทั้งเรื่องที่โรแมนติก ตอนนี้เป็นเวลาบายแก่ๆ เมื่อดวงอาทิตย์สาดแสงลงไปกระทบแม่น้ำ มันจะดู เหมือนเพชร ระยิบระยับ โอ้ย..มันให้ความรู้สึกดี อย่างบอกไม่ถูก ^_^+++

"คุณยิ้มทำไมค่ะ"
"อะเอ่อ..เปล่าๆ^^แซนด์ถ้าเกิดผมตายขึ้นมาคุณ ยังจะรักผมอยู่มั้ย"
หลอกถามเสียหน่อย

"ไม่ล่ะ"
ร้ายกาจจัง!


"ทำไมล่ะ ทำไมถึงจะไม่รัก??"

"ก็เพราะว่าฉันจะไม่ยอมให้คุณตายไง"
หึ.. เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารักที่สุด ไม่อยากเชื่อเลยว่ามุขนี้ของเธอจะทำให้ผมคลั่ง มากขนาดนี้
ผมว่าผมเจอแล้วล่ะ เจอคนที่ผมรักจริงๆแล้ว

โรงเรียนคุณชายเคยสอนไว้ว่า หากเราชอบใครสักคน เราควรจะบอกเค้าหรือทำอะไรสักอย่างเพื่อให้เค้า รู้ว่าเราชอบ แต่ถ้าหากเรารัก เราควรทำอะไรสักอย่างเพื่อเก็บเค้าไว้ เก็บทั้งตัวและหัวใจให้อยู่กับเรา


"แซนด์...."


"คะ"
"แต่งงานกับผมนะ"

"0.0 แต่งงานนนน..."

"ใช่ อยู่กับผม รักแต่ผม หวงแต่ผมตลอดไปนะ"

"แต่ฉันพึ่งจะ 17 เองนะ"
หมับ.. ผมจับมือข้างซ้ายของแซนด์เล็กขึ้นมาแล้ว ค่อยๆบรรจงสวมแหวนเพชรลงบนนิ้วนางของเธอ ผมสังเกตเห็นว่า ตอนนี้หน้าเธอแดงมาก แดงมากๆ จนทำให้ผมอดขำไม่ได้

"งั้นผมขอหมั่นคุณไว้ก่อนล่ะกัน พร้อมเมื่อไรคุณบอกผมนะ แต่อย่านานจนเกินไปล่ะ

ผมก็อยากมีลูกน้อยเร็วๆเหมือนกัน"

" >///< พูดอะไรอย่างนั้นเล่า ฉันยังไม่บรรลุนิติภาวะเลยนะ คุณหนิ!"

"อ้าวหรอ?? อืม..ถ้างั้นบรรลุเมื่อไหร่แล้วบอกกัน ด้วยนะ ^_^++"

"ดีโอบ้า >///<" แก้มเธอยิ่งแดงเข้าไปใหญ่

"เฮ้อ~ หมับ"
ผมกอดเธอจากด้านหลัง ให้ความรู้สึกที่อบอุ่นแกเธอ ผมพยายามสื่อความหมายผ่านก่อนนี้ว่าผทรักเธอ มากแค่ไหน เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ผมก็ยังไม่ปล่อย เธอออกไปจากอ้อมแขน และจะไม่มีวันปล่อยเธอ ไป ขอให้เรารักกันตลอดไป อาร์เมน 


.....................................END.....................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #11 manthita (@dear_2554) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 16:40
    สนุกจัง

    #11
    0