fic exo all

ตอนที่ 3 : End Kai

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    30 ก.ย. 56

ตื้ออออ ตื้ออออ ตื้ออออ~

"
อะ ฮัลโหลคร่าาา~" นางเอกยังงัวเงียอยู่!

'แซนด์เธอออกมาหาฉันหน่อยสิ'

"
หืมม.. กี่โมงแล้วเนี่ย ฟ้ายังมืดอยู่เลยน๊าา~"

'
ต้องมืดดิ ก็มันพึ่งจะตี 2'

"
หืม? ตี2 แล้วนายย~จะให้ฉันไปหานายทำมายย"
'ไม่ต้องถามมากน๊า~เธอรีบมาแม่น้ำฮันจีที่อยู่ใกล้ๆบ้านเธอเดี๋ยวนี้เลยนะ'

"
อ่อๆ เข้าใจแล้ว เดี๋ยวฉันไป"

'เดี๋ยวๆ'

"
หืมมมม?"

'
ล้างหน้าล้างตาก่อนมาด้วย เลิกงัวเงียได้แล้ว'

ตู๊ด.. ตู๊ด.. ตู๊ด....



ห้าวววว~
'
แอ๊ด... กึกกักๆ'
ฉันจัดการล็อคบ้านเสร็จสับ แล้วเดินตามทางไปที่แม่น้ำฮันจี

'ฟรี้ว~ ฟรี้ว~' ปรื้อ...

"มันจะหนาวอะไรอย่างนี้นะ"
กึก!ฉันมาถึงสะพานแม่น้ำฮันจีแล้วนะ แล้วไคอยู่ไหนล่ะเนี่ย มองไปทางไหนก็เห็นแต่แสง ไฟสีส้มอ่อนๆที่ติดไว้กับรั้วริมแม่น้ำ

'ฟรี้ว~ ฟรี้ว'

"
เฮ้อ~ โดนหรอกให้ออกมาซะแล้ว งั้นกลับเถอะ!"

'หวี๊ดดด~ ตุ้ม!!! ซ่า!!~'

ในขณะที่ฉันกำลังจะหันหลังเดินกลับไปนั้น จู่ๆเสียงพลุก็ดังขึ้น และเมื่อฉันหันกลับไปดูนั้น ฉันแทบไม่ยากเชื่อสายดูตัวเอง พลุลูกแรกที่พุ้งขึ้น เขียนไว้ว่า 'KAI LOVE'


'หวี๊ดดด~ ตุ้ม!!! ซ่า!!~'

ส่วนลูกที่สอง เขียนไว้ว่า 'SAND' รวมกันแล้ว มันเป็นคำว่า 'KAI LOVE SAND' เหอะๆ.. คนอย่างไคเนี่ยนะจะทำอะไรแบบนี้ นักเลง อันธพาล จะทำอะไรหวานๆแบบนี้เนี่ยนะ ฮือๆ~ ไม่อยากเชื่อ! ฮือ~


[ KAI:::]

"
เซอร์ไพรส์"

"อึก.. ฮือ~"

"
โถ่.. เลิกร้องได้แล้ว จะร้องทำไมล่ะเนี่ย"

"แล้วนายจะไม่ให้ฉันร้องได้ไงล่ะ คนอย่างนายเนี่ยนะจะทำอะไรเลี้ยนๆแบบเขาเป็น ด้วย"

"ทำไม หน้าฉันโหดขนาดนั้นเลยหรอ *_*"

"
อืมมม.."

ฟรี้ว~ ฟรี้ว~

"
เธอหนาวหรอ"

"อืม"

"งั้นเดี๋ยวฉันไปหยอดตู้กาแฟให้นะ รอฉันอยู่นี่นะ"

ผมออกมาจากสะพานเพื่อนที่จะเดินไปหยอดตู้เอา กาแฟร้อนให้แซนด์ให้ตายเถอะผมไม่คิดมาก่อน เลยว่าผมจะรักเธอได้มากขนาดนี้ในใจของผมคิด แต่เรื่องของเธอทั้งวันทั้งคืนและไอ้พลุที่ทำไปเมื่อกี่นี่มันก็บ้ามากเหมือนกันผมยัง งงตัวเองอยู่เลยว่า ทำลงไปได้ยังไง


ปรื้นๆ ปรื้น... เอี้ยก!!...

"คะไค ช่วยฉันด้วย กรี๊ดดด!!"
เสียงนั้น เสียงแซนด์ดี้หนิ

"ไค ช่วยฉันด้วยยยย! ไอ้เชี้ย! ปล่อยกูๆๆ"
ถึกถัก ถึกถักๆ!ผมรีบวิ่งไปหาแซนด์ที่สะพานแม่ น้ำฮันจีอย่างไม่คิดชีวิตในใจภะวานาขออย่าให้เกิดอะไรขึ้นกับเธอเลย

กึก! "อ้าวไค~ มาได้ทันเวลาพอดีเลยนะมึง กูกำลังจะให้มึงดูฉากเด็ดอยู่ด้วย"

ฉึกกกก! "อะโอ้ยยยยย! อึก!"

ไอ้กิบงศัตรูอันยาวนานของผม มันใช้มีดพับจ่อไปที่คอของแซนด์พร้อมกับจิกปลาย มีดลงที่คอขาวของเธอ ตอนนี้มันทำผมแทบบ้า! "ไอ้ห่าเอ้ย!" ผลัก!! หมัดดด! ย๊าาา~ ปึก!โครม!! ผมสัดหมัด สัดตีนใส่ลูกน้องของไอ้กิบงอีกเกือบสิบ คน ผมรู้สึกได้ร่างกายของผมมันเหนื่อยและเพลีย ไปหมด

'ผลักกก!! ตึง'
ผมโดนหมัดของไอ้กิบงไป หนึ่งดอกแต่หมัดของมันแรงมาก จนทำให้ผมเซถร่าไปติดกับกำแพง

"ไงล่ะมึง!ซ่าดีนักใช่มั้ยมึงจะเป็นใครที่ไหนกูไม่สนหรอกนะ ถึงพี่สาวมึงจะตายเพราะมือกู แต่กูก็ยังไม่พอใจ เพราะว่าคนที่ตายไม่ใช่มึง กับไอ้ คริส กูจะมาร้างแค้นแทนไปพี่อิบงพี่ชายของกูที่ พวกมึงฆ่า"

"ไค....."

"หุบปากไว้ซะสาวน้อย ถ้าแฟนของเธอตาย เธอก็จะกลายมาเป็นของฉัน"

"...."

"
มึงจะฆ่ากูมึงก็ฆ่าเถอะแต่ขออย่างเดียวปล่อย แซนด์ไป อย่าทำร้ายเธอเด็ดขาด"

"ไม่นะไค ฉันจะไม่ยอมให้นายเป็นอะไรไปเด็ดขาด"

"หรอ?? ดูเหมือนรักกันดีหนิ แต่กูคงให้สัญญากับมึงไม่ได้หรอกนะ ฉึบ!!! กูสาบานเลยนะไค ว่ากูจะตามไปจองร้างจองผลาน มึงไปทุกที่ ฉึก!!!!"

"ม่ายยยย!! ไค หืออออ... ไคคคค!"

ไอ้กิบงกดมีดลงที่คอของผมอย่างหนัก กดลึกลงจน ปลายมีดแทรกเข้าไปในเนื้อของผม เลือดแดงสด ไหลสาดลงมาตามคอของผม ผมหันหน้าไปมองแซนด์ที่ตอนนี้เธอร้องไห้อย่าง คนบ้าทั้งร้องทั้งดิ้นคลุกคลักอยู่ใต้กอดอันน่า เกลียดของลูกน้องไอ้กิบง น้ำตาลูกผู้ชายของผมค่อยๆไหลของมาอย่างห้าม ไม่ได้

"ไค หือๆ ไคคคค!! หือ ปล่อยกู!! ไคอย่าเป็นอะไรไปนะ ปล่อย กรี๊ดดดด!!"

ปัง! ปัง ปัง!!!

"อึก อะไอ้คริส มึง!มึงยิงกู"

ไอ้กิบงโดนยิง สามนัดลวด และคนที่ยิ่งก็คือคริส เพื่อนนักเลงของผม


'ตึง!!' ไอ้กิบงปล่อยมีดออกจากคอของผม พร้อมกับล้มลงไปนอนกองกับพื้น ลูกน้องของไอ้กิบงเกือบสิบคนลากมันขึ้นรถพร้อม กับขับรถหนีไป

"คะไค นายเจ็บมากมั้ย นะนายโดนมันปาดคอหรอ"

"ไอ้ไคขึ้นรถ ไปโรงบาลเดี่ยวนี้เลย เลือดแมร่งออก เยอะขนาดนี้"

"ซะแซนด์"

"อย่าพึงพูดอะไรเลยยิ่งนายพูดเลือดนายยิ่งออก มา"

"อืม"

แซนด์..ฉันแค่อยากจะบอกเธอว่า ฉันรักเธอ อยากบอกเธอว่า รักเธอจริงๆ

[KAI จบ.]
......................................


(หน้าห้องฉุกเฉิน)

"นายเป็นใคร"

"ฉันหรอ?? ก็คริสน่ะสิ"

"แล้วนายรู้จักกับไคได้ยังไง"

"หนิเธอ ฉันน่ะเพื่อนไอ้ไค ไม่ใช่ศัตรูหรอกน้า~"

"
หรอ..แล้วไป"

"เหอะ!"

"หนิ ถ้านายหักหลังไคล่ะก็ฉันเล่นงานนายแน่!"
แอ๊ดด... "แซนด์ดี้ เธอหัดเป็นนักเลงตั้งแต่เมื่อไหร่ กันเนี่ย"


"คะไค.. ฉันเปล่าเป็นนักเลงนะ ฉันแค่หวังดีกับนาย เท่านั้นเอง"

"ไอ้ไค แฟนมึงน่ารักว่ะ งั้นกูกลับก่อนนะ ไม่อยากอยู่เป็น ก.ข.ค.(ก้างขวางคอ)"

"ไว้เจอกันใหม่นะโว้ย!"

"ไม่ว่ะ กูเจอมึงทีไรกูแมร่งได้ยิงคนทุกที ไปล่ะสัส!"

"อืม"

"ไค... นายเจ็บมากมั้ยอ่ะ"

"ไม่เลย~หมอแค่บอกว่าหลอดลมเกือบขาดเท่านั้น เอง"

"ห๊ะ! หลอดลมเกือบขาดดด!! บ้าหรือเปล่าแล้วหมอ ปล่อยให้นาบกลับบ้านทำไม บ้ารึเปล่า นายรออยู่นี้นะ ฉันจะไปคุยกับหมอให้เอง"

หมับ! "ฮ่าๆๆๆ โอ้ย!เจ็บแผล แซนด์... ฉันล้อเล่น แผลไม่ลึกมากเท่าไหร่ ไม่ต้องนอนโรงพยาบาล หรอก แค่มาทำแผลเท่านั้นเอง ให้ตายเถอะเธอเป็นห่วงฉันมาขนาดนั้นเลยหรอ"

"แล้วจะไม่ให้ห่วงได้ไงเล่า... ก็นายเป็นแฟนฉันนะ"
ให้ตายเถอะนี่เราพูดอะไรออกไปเนี่ย....

"แซนด์ ฉันขอจูบเถอะได้มั้ย" "หืมมม จะจูบฉัน ตอนนี้ ที่นี่เนี่ยนะ??"

"
อืม" อุ๊ย~ทำหน้าอ้อนเราด้วยแฮะ น่ารักชะมัด "นิดเดียวนะ" "คราบบบบบ.."


"อืม ^///^"

"
จุ๊บบบ!"

"เสร็จแล้ว"

"ฮือ?? เสร็จแล้วหรอ?"

"
ฉันเจ็บแผลน่ะ ไว้หายเมื่อไหร่ ฉันกินจูบเธอจนปากแตกไปข้างหนึ่งเลย"

"โอ๊ะ ไอ้ไคบ้า! >////<"

"
ฮ่าๆๆ เธอนี่ฉันพูดแค่นี้หน้าเธอก็แดงซะแล้ว แซนด์....."

"หืม มีไร"

"ฉันรักเธอ"
ไคพูดด้วยสีหน้าจริงจัง มันจึงทำให้หัวใจของฉันเต้นโครมครามตามไปด้วย

"อืม ฉันก็รักนาย รักนาย รักนาย โครตรักนายเลย ไปนักเลง ถ้านายทิ้งฉันไปล่ะก็ฉัรเอานายตายแน่"

"โอ๊ะ!! ยัยนักเลงนี่เธอขู่ฉันงั้นหรอ? ฮ่าๆ"

"ไม่ได้ขู่โว้ยยยย!! ฉันเอาจริง"

"ฮ่าๆๆ ใครสอนให้เธอเป็นนังเลงแบบนี้เนี่ย"

"ก็ไคนั้นแหละ"

"แล้วใครล่ะ?"

"><
ไคนั้นแหละ"

"ก็ฉันถามว่าใครไงเล่า เธอนี่พูดไม่รู้เรื่องจริงๆ"

"โอ้ย!! ไอ้บ้านายไปเปลี่ยนชื่อเดี่ยวนี้เลยนะ ไป ไป อุ๊บบ...."

"จุ๊บบบบ!! เลิกบ้าได้แล้ว ไปกันเถอะ"


"อะอืม"
จูบ จูบของไคมันช่างให้ความรู้สึกดีเป็นบ้า แค่จูบเบาๆจากปากไค ก็ทำให้ฉันอบอุ่นได้เสมอ ถึงบางครั้งอาจจะรู้สึกไม่ปลอดภัยเมื่ออยู่กับเค้า แต่ฉันก็ได้รับรู้ถึงความรักที่ไคมีให้กับฉัน ฉันจะอยู่กับนายตลอดไป ฉันจะฟิตร่างกายให้พร้อมที่จะวิ่งหนีศตรูของนายไปพร้อมๆกัน นายอยู่ที่ไหนฉันก็จะอยู่ที่นั้น รักแท้ของฉันก็คือนาย 'ไค'

...........................................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #10 manthita (@dear_2554) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 16:33
    ฟินไปสิบชาติ

    #10
    0