ภรรยา..ช่างแสนดี

ตอนที่ 9 : ภรรยา..ช่างแสนดี 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,749
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,660 ครั้ง
    17 พ.ค. 63

 

 

เสี่ยวถานและสาวใช้อีกสองนางที่ท่านยายส่งมาอยู่เป็นเพื่อนนางเดินออกจากห้องไปแล้วพร้อมกับปิดประตูให้เสร็จสรรพ จากนั้นปลายเท้าของบุรุษในรองเท้าสีแดงมงคลก็หยุดยืนตรงหน้านาง ความเงียบก็เข้าครอบงำพวกเขาอยู่พักหนึ่ง ราวกับว่าเขากำลังขบคิดว่าจะเปิดผ้าคลุมหน้าของนางหรือไม่

อันเยี่ยหลางยืนอยู่ตรงหน้าสตรีที่ยามนี้ได้กลายมาเป็นภรรยาของเขา เขามองผ้าคลุมหน้าสีแดงสดอันเป็นมงคลด้วยความคิดไม่เรียบง่าย จนมาถึงในตอนนี้อันเยี่ยหลางถึงได้ตระหนักอย่างจริงจังครั้งหนึ่งว่าตนเองได้แต่งเอาสตรีที่ไม่รู้จักเลยมาเป็นภรรยา

ดูเหมือนเขาจะเคยเจอจี้เซียงหลินผู้นี้เพียงครั้งเดียวคือก่อนหน้านี้เมื่อไม่กี่วันก่อน ครานั้นคราเดียว จากนั้นเขาก็ไม่เห็นนางอีกเลยจวบจนวันนี้ อันเยี่ยหลางมีงานให้ต้องสะสางมากมายแม้แต่ในยามที่ต้องเดินทางมาเพื่อแต่งงานเช่นนี้ เขาก็ยังไม่สามารถมีเวลาว่างหรือแบ่งความสนใจไปให้อย่างอื่นได้ เรื่องราวเกี่ยวกับสตรีผู้นี้จึงถูกเขาละเลยและไม่ได้ให้ความสนใจมาตลอด ยังดีที่เหมือนนางจะรู้ความมากกว่าผู้อื่น ไม่วิ่งมาหาเรื่องให้เขาปวดหัวและรำคาญเลยสักครั้ง

 หลังจากนิ่งไปครู่หนึ่ง อันเยี่ยหลางก็ปลดผ้าคลุมหน้าของจี้เซียงหลินออก อี้เจียวที่มองเห็นสิ่งรอบตัวเต็มสายตาครั้งแรกในรอบวันก็ช้อนตาขึ้นสบตากับร่างสูงของเจ้าบ่าวตรงหน้านาง

หากมิใช่เพราะทำใจมาหลายวัน ฝึกจินตนาการมาหลายครั้ง ยามที่ต้องสบตากับเขาเช่นนี้ อี้เจียวคงโดนสายตาของเขาทำให้กลัวจนตัวสั่นไปแล้ว 

อันเยี่ยหลางมองสตรีตรงหน้าด้วยความแปลกใจเล็กน้อยที่เจ้าสาวของเขาผู้นี้ถึงกับสามารถสบตากับเขาได้เช่นนี้โดยไม่มีความกลัวปรากฏออกมาให้เห็น แต่หลังจากนั้นเขาก็เลิกใส่ใจแล้วเดินไปนั่งบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหารคาวหวานสิบเก้าอย่าง

พอเห็นสามีของตนเองไม่มีท่าทีจะเรียกหรือชวนนางอาหาร อี้เจียวก็ลุกขึ้นจากเตียงอย่างไม่อิดออดมานั่งอีกด้านของเขา แล้วหยิบตะเกียบของตนเองขึ้นมา จากนั้นนางก็หันไปมองเขาโดยไม่ตั้งใจแล้วพบว่าเขาก็กำลังมองนางอยู่ 

“อ่า ข้าหิวมากเลย สามีข้าทานด้วยคนนะ” พูดจบนางก็คลี่ยิ้ม แล้วยื่นตะเกียบไปคีบน่องไก่มากินอย่างเป็นธรรมชาติ ความหิวที่สะสมมาตลอดทั้งวันของนางราวกับได้รับการเยี่ยวยา อี้เจียวจึงรู้สึกดีจนมุมปากที่กำลังเคี้ยวตุ้ยๆ ของนางยกขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

อันเยี่ยหลางมองเจ้าสาวของตนที่เริ่มกินอาหารตรงหน้าอย่างเป็นธรรมชาติด้วยความแปลกใจอีกรอบ หลังจากเขามองนางจนแน่ใจว่านางไม่ได้แกล้งทำเพื่อดึงดูดให้เขาสนใจ ชายหนุ่มก็เริ่มทานอาหารบ้าง

ตอนนี้ในกระเพราะของเขามีแต่สุรามงคลจนเต็มท้องไปหมด หากไม่รีบเติมอาหารคาวเหล่านี้ลงไปสักหน่อย ดีไม่ดีในอีกไม่ช้า เขาคงได้เมาสมใจบรรดาแขกเรื่อที่พยายามมอมเขาแล้วจริงๆ

อี้เจียวเติมกระเพาะจนอิ่มด้วยความสีหน้าเบิกบาน จากนั้นนางถึงได้หันไปคลี่ยิ้มงามๆ ให้กับสามีหมาดๆ ของนาง ซึ่งดูเหมือนเขาจะนั่งรอนางอยู่ก่อนแล้ว ตะเกียบที่บนชามกับจอกน้ำชาที่ไร้น้ำชาเป็นตัวบ่งบอกได้เป็นอย่างดี

“สามีวันนี้ท่านคงเหนื่อยแย่ ให้ข้าปรนนิบัติท่านอาบน้ำดีหรือไม่” อี้เจียวเอ่ยออกมาอย่างรู้หน้าที่ แต่กว่านางจะเอ่ยคำนี้ออกมาได้โดยมิตะขิดตะขวงใจก็มิใช่เรื่องง่ายดายอย่างที่เห็น นางฝึกพูดมาร้อยกว่ารอบจนปากด้านชาไปหมดแล้ว

อันเยี่ยหลางปรายมามองจี้เซียงหลินนิ่งๆ ด้วยความแปลกใจ เขาไม่คุ้นชินกับคำพูดของนางเลยสักนิด และไม่ได้รู้สึกดีหรือชื่นชอบในสิ่งที่นางพูดออกมาด้วย 

“อย่าเรียกข้าเช่นนั้น” แล้วอันเยี่ยหลางก็เอ่ยออกมาหนึ่งประโยค อี้เจียวฟังแล้วได้แต่มองเขาด้วยความไม่งุนงง 

“สามีนะรึ” นางถามเขา อันเยี่ยหลางพยักหน้าเป็นคำตอบ จากนั้นอี้เจียวก็พลันนึกไม่ออกว่าตัวเองควรจะมีสีหน้ายังไง 

สามี .. คำนี้นางฝึกพูดมาหลายร้อยรอบเลยนะ กว่านางจะชิน แต่เขากลับไม่ต้องการเสียอย่างนั้น 

“ละ แล้ว ท่านจะให้ข้าเรียกท่านว่ายังไง คุณชายอันเช่นนี้รึ” อี้เจียวถามเขาพร้อมกับเอ่ยเหน็บด้วยความไม่ชอบใจไปด้วยคำหนึ่ง  อันเยี่ยหลางจึงเหลือบมองนางอีกรอบ

“ชื่อข้าก็ได้” เขากล่าวอย่างจำใจ

“เยี่ยหลาง.. แบบนั้นรึ” อี้เจียวรู้สึกกระดากปากอย่างยิ่ง “ไม่เอาหรอก” เรียกชื่อเขาตรงๆ แบบนี้สำหรับนางมันฟังชวนให้รู้สึกกระอักกระอ่วนมากกว่าเรียกเขาว่า สามี ซะอีก

พอได้ยินนางเรียกชื่อเขาเช่นนี้ อันเยี่ยหลางก็พบว่ามันแปลกมากจริงๆ แต่เขารู้สึกไม่ชื่นชอบคำว่า สามี ที่นางใช้เรียกเขามากกว่า 

“งั้น ท่านพี่ละกัน คำนี้ท่านพอรับไหวหรือไม่”  พอนางเปลี่ยนคำเรียกแล้วถามเขาด้วยรอยยิ้ม อันเยี่ยหลางก็นิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าให้อี้เจียว นางจึงยิ้มแห้งๆ ส่งให้เขาเป็นขอบคุณ 

“แล้วข้าควรจะเรียกเจ้ายังไร” อันเยี่ยหลางถามอี้เจียวขึ้นมา บทสนทนาที่อี้เจียวคิดว่าควรจบได้แล้วก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง อี้เจียวหันไปมองเขาด้วยความความเปล่า จากนั้นจึงนึกขึ้นมาได้ว่าเขาก็ต้องมีคำไว้เรียกนางเช่นกัน

แล้วเขาควรเรียกนางด้วยคำไหนดี เขากับนางช่างเป็นสามี ภรรยาคู่แปลกหน้าสำหรับกันและกันมากจริงๆ 

“ละ แล้วแต่ท่านพี่สะดวกเลย ข้าเช่นไรก็ได้” นางไม่เคยคิดถึงตรงนี้มาก่อน จึงไม่รู้ว่าควรแนะนำเช่นไรดี

“อืม” 

อันเลี่ยหลางจึงตอบกลับมาสั้นๆ เช่นนี้ให้นาง อี้เจียวมองเขานิ่งไปด้วยความตกใจก่อนจะนึกได้ว่าเขาคงไม่ได้เรียกนางเช่นนั้น คำเมื่อครู่น่าจะเป็นประโยคตอบรับมากกว่า

หลังจากทานอาหารเสร็จแล้วอี้เจียวกับอันเยี่ยหลางก็แยกกันอาบน้ำและทำธุระส่วนตัว โดยอี้เจียวได้สิทธิ์เข้าไปชำระร่างกายก่อน อี้เจียวชำระตัวอย่างว่องไวจากนั้นก็รับเปลี่ยนอาภรณ์แล้วปีนขึ้นเตียงมารอสามีของนางที่เพิ่งเข้าไปด้านหลังม่าน

แม้นางจะทำใจสำหรับเรื่องรื่นเริงในคืนเข้าหอมาแล้ว แต่เมื่อเวลานั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนแทบจะรออยู่ตรงหน้าเช่นนี้แล้ว อี้เจียวก็ยังรู้สึกตื่นเต้นมากอยู่ดี ในเวลานี้นางอยากได้ความหน้าด้าน หน้าทนของนางในชาติที่แล้วมาสักกระผีหนึ่งจริงๆ เหตุใดตอนที่นางยังเป็นจี้เซียงหลิน นางถึงได้ไร้ยางอายเช่นนั้นนะ

แต่การกระทำของอันเยี่ยหลางหลังจากนั้นกลับทำให้อี้เจียวรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง เพราะหลังจากที่เขาชำระร่างกายเสร็จแล้ว ร่างสูงสง่าในอาภรณ์สีขาวล้วนที่อี้เจียวไม่เคยเห็นก็เดินมานอนลงนั่งบนเตียงฝั่งนอก จากนั้นเขาก็คลี่ผ้าห่มสะบัดสองสามทีเพื่อคลุมนางและเขา จากนั้นก็ล้มตัวลงนอนอย่างง่ายดาย 

ง่ายดายจนอี้เจียวงงตาแตก 

“เจ้ายังไม่นอนรึ” อันเยี่ยหลางเหลือบไปถามจี้เซียงหลินที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ด้านใน ใบหน้าเหรอหราของนางทำให้เขาอดมองสำรวจชัดๆ รอบหนึ่งไม่ได้ 

“มะ ไม่ .. ไม่ใช่ นอนสิ” อี้เจียวรู้สึกลิ้นพันกันไปมาจนตนเองพูดไม่รู้เรื่อง นางมองใบหน้าขาวสะอาดครึ่งหนึ่งของอันเยี่ยหลางนิ่ง จากนั้นก็หลุบตาแล้วล้มตัวลงนอน 

แต่อี้เจียวนอนไม่หลับจริงๆ หลังจากเทียนในห้องดับจนห้องมืดสนิทไปแล้วอี้เจียวก็ยังคงนอนนิ่งเปิดตากว้างมองความมืดของผนังด้านใน การกระทำของอันเยี่ยหลางทำให้นางคาดไม่ถึงจนนึกอะไรไม่ออกไปครู่หนึ่ง นางไม่นึกว่าเขาจะไม่ทำเรื่องเช่นนั้น และปล่อยให้มันจบลงอย่างเรียบง่ายเช่นนี้ 

ง่ายดายยิ่ง ง่ายจนนางเผลอยิ้มกว้าง ผลลัพธ์ที่ไม่เป็นดั่งที่คาดไว้นี้ช่างทำให้นางรู้สึกผิดคาดจริงๆ และยังรู้สึกดีกับคุณชายอันผู้นี้มากขึ้นอีกด้วย 

ไม่ว่าเขาจะมีเหตุอะไรที่ไม่ทำเช่นนั้นในคืนเข้าหอ แต่สำหรับนางที่ผ่านชาติภพมาแล้วถึงสองชาติ นี่คือการักษาน้ำใจและความรู้สึกของนาง

 

อี้เจียวล้วนเคยได้ยินได้ฟังบรรดาสตรีที่ผ่านการแต่งงานมาแล้วเล่าว่าวันแรกที่ต้องปรนนิบัติสามีนั้นมิใช่เรื่องง่าย เพราะพวกนางล้วนแต่ไม่รู้ว่าสามีนั้นปกติเขาชื่นชอบสิ่งใดบ้าง ไม่ชอบสิ่งใดบ้าง แต่กับอันเยี่ยหลางผู้นี้อี้เจียวกับไม่คิดเช่นนั้น เพราะในความเป็นจริงแล้วเขาช่างดูเรียบง่ายไม่เหมือนภาพลักษณ์ภายนอกเลยสักนิด

สามีของนางนั้นตื่นขึ้นมาก็เรียกหาน้ำล้างหน้าจากสาวใช้จากนั้นก็จัดการกับผมของเขาด้วยตนเองอย่างว่องไวโดยไม่คิดจะรบกวนใคร แล้วหยิบเอาอาภรณ์สีน้ำเงินกับเข็มขัดสีดำในมือนาง ที่นางถือวิสาสะไปหยิบมาให้สวมใส่อย่างไม่มากเรื่อง พอสวมเสร็จก็เดินออกจากห้องไปพร้อมกับคำพูดง่ายๆ ว่าเขาไปรอนางด้านนอก 

อี้เจียวได้แต่มองเขาเดินออกไปด้วยท่าทีอึ้งๆ เขาช่างเรียบง่าย ไม่เรื่องมากและรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง 

 

________________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.66K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,152 ความคิดเห็น

  1. #6152 BYUNEE04 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2564 / 16:33
    พระเอกเรานิ่งแต่น่ารักนะคะ เค้าแค่ไม่ชอบพูด5555555
    #6,152
    0
  2. #6134 Bao_Bao (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 23:17
    ความนิ่งนี้มันอะไรกันคะ!!!5555
    #6,134
    0
  3. #4840 brocchan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 11:15
    ตลกความนิ่งของพี่
    #4,840
    0
  4. #4695 p-q5 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 10:59
    พระเอกนิ่งมาก พูดน้อยมาก รอดูตอนหลังๆว่าจะเปลี่ยนไปยังไง555
    #4,695
    0
  5. #3768 Mimee-Mookky (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 12:10
    คือ ผ่านการมีสามีมาสองชาติ แถมยังมีชู้อีก คือขอโทษนะ ยังเหลืออะไรให้อายอีกเหรอ งงมากค่ะ
    #3,768
    1
  6. #3314 skypuntaree (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 00:55
    พระเอกนิ่งมาก
    #3,314
    0
  7. #2889 #;คิมหันต์ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 18:03
    มันช่างเรียบง่ายจริงๆ
    #2,889
    0
  8. #2513 Aisa-Mee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 13:01
    อึ้งเหมือนกัน มันดีหรือเทอเย็นชา
    #2,513
    0
  9. #1410 oki (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 03:48
    ความเปล่า --> ความว่างเปล่า
    #1,410
    0
  10. #1396 小现在 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 23:00

    น่ารักจริงๆเลย คู่นี้ //งุ้ยยยย~

    #1,396
    0
  11. #779 ATHRNA (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 00:45
    คำผิดกับพิมพ์ตกหล่นค่อนข้างเยอะค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #779
    0
  12. #572 foreverafter (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 09:04
    มันเรียบง่ายจริงๆนะ เซียงเซียงคงคิดอยู่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน แต่เราคิดว่าคงมีด่านทดสอบนางหลายด่านอยู่เนอะ ขอบคุณค่ะ
    #572
    0
  13. #394 Airzaa1810 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 01:56
    น้องยังอดแปลกใจมันราบรื่นเกินนนน
    #394
    0
  14. วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 05:57
    เยียวยา เด้อ เยี่ยวยานี่....
    #310
    0
  15. #236 Millions.mk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 21:05
    แขกเหรื่อ แบบนี้นะคะ
    #236
    0
  16. #230 I don't get it (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 20:00
    กระเพาะ แล้วมีอะไรอีกนะที่เขียนผิด
    #230
    0
  17. #127 Luna_l (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 04:12
    ราบรื่นน้าาา
    #127
    0
  18. #47 natnicha8473 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 15:27
    น่ารักมาก❤️
    #47
    0
  19. #46 TuntitaJ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 11:37
    น่ารักดีค่ะ
    #46
    0
  20. #45 gameminmin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 21:22
    ชอบความเรียบง่ายแบบนี้ค่ะ
    #45
    0
  21. #43 viskik (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 21:05
    ชีวิตน้องดูเรียบๆ ดีนะคะช่วงนี้
    #43
    0
  22. #42 nill_ar (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 17:52

    คือดีๆๆไ

    #42
    0
  23. #41 Melody (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 17:02

    รอตอนต่อไปค่าาา 💕

    #41
    0
  24. #40 หนิงลี่เฟย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 16:18
    ขออีกตอนได้ไหมมมม
    #40
    0