ภรรยา..ช่างแสนดี

ตอนที่ 16 : ภรรยา..ช่างแสนดี 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,088
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,324 ครั้ง
    24 พ.ค. 63

***ก่อนอ่าน ขอขายของแป๊บ

E-book อัพโหลดขึ้น MEB แล้วนะคะ และสำหรับการวางจำหน่ายใน 6 วันแรกเท่านั้น ลดราคาไปเลย 30 %

รายละเอียดดังนี้

จำนวนหน้า : 370 หน้า

จำนวนตัวอักษร : ประมาณ 9 หมื่นกว่าคำ

ราคาปก: 359 บาท

ราคาขาย: 309 บาท

ราคาโปรโมชั่นถึง 30 พฤกษภาคมนี้ : 250 บาท

ใครรีบ ใครอยากอุดหนุน กดลิ้งค์ไปตามนี้ได้เลยค่ะ

http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetailsdata=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTU2ODMzMiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEyMjY3NiI7fQ

_________________________________________________________________________________

 

 

“ดึกแล้ว ... ท่านพี่จะกลับเรือนพร้อมข้าเลยไหมเจ้าคะ”

อันเยี่ยหลางพลันชะงัก สายตาที่สบตากับนางอยู่พร่าเลือนไปชั่วขณะหนึ่ง เขาไม่นึกว่าภรรยาตนที่กำลังเดินจากไปแล้วจะหันกลับมาถามเช่นนี้ การกระทำของนางทำให้เขาเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมาในอกวูบหนึ่ง

อี้เจียวกำกระดาษที่อยู่ในมือแน่น เมื่อเห็นเขาเงียบไปไม่ตอบ ในขณะที่ตัดสินใจจะเดินหลบออกจากสถานการณ์แปลกๆ ที่ตนเองสร้างขึ้นมา คนหลังโต๊ะก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมกับตอบนางสั้นๆ

“อืม”

อันเยี่ยหลางเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหาอี้เจียวที่ยืนบื้อใบ้เนื่องจากคาดไม่ถึงว่าได้ผลตอบรับกลับมาเช่นนี้ พอเขาเดินถึงตัวนาง อันเยี่ยหลางก็จับจูงมือของนางไว้แล้วออกแรงดึงนางเบาๆ ให้เดินตามตนไป กว่าอี้เจียวจะสามารถใช้สติและตั้งรับได้อีกครั้ง นางก็เดินตามเขามาถึงห้องนอนแล้ว

“ให้คนยกน้ำเข้ามา ข้าจะชำระร่างกายสักหน่อย” อันเยี่ยหลางหันมาสั่งสาวใช้ที่ยืนอยู่หน้าห้อง จากนั้นก็นั่งลงบนเก้าอี้แล้วช้อนตาขึ้นมองอี้เจียวที่ยืนอยู่กลางห้อง

อี้เจียวถูกเขาทำให้แปลกใจอีกรอบ เพราะปกติสามีของนางนอกจากจะใช้ห้องนอนเป็นที่นอนแล้ว อย่างอื่นเขาล้วนทำที่ห้องทำงานของตน พอวันนี้เขาเอ่ยปากจะชำระร่างกายในห้องขึ้นมา นางจึงได้แต่มองเขาด้วยความแปลกใจปนแตกตื่นส่วนหนึ่ง

หลังจากนั้นเสี่ยวถานก็นำบ่าวเข้ามาจัดเตรียมห้องอาบน้ำ เมื่อจัดเตรียมเสร็จแล้วอันเยี่ยหลางก็เดินเข้าไปหลังฉากกั้นเพื่อชำระร่างกาย เสียงน้ำที่ดังมาจากด้านหลังฉากกั้นทำให้อี้เจียวรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่ไม่น้อย มิคาดว่าเพียงคำพูดที่ไม่ได้ไตร่ตรองให้ดีของนางเมื่อครู่ จะทำให้เรื่องกลายเป็นเช่นนี้ และถึงแม้ว่าเรื่องทำนองนี้จะมิใช่เรื่องใหม่สำหรับอี้เจียว แต่นั่นก็เป็นเรื่องที่เนิ่นนานมาแล้วในความคิดของนาง

อันเยี่ยหลางเดินออกจากห้องอาบน้ำที่มีฉากม่านเมฆาแผ่นใหญ่กั้นก็เจอ อี้เจียวนั่งบนเก้าอี้ตัวเดิม นั่นทำให้เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อยแต่เขาไม่ได้ใส่ใจมากนัก ร่างสูงในอาภรณ์ตัวบางของเขาเดินผ่านนางไปยังเตียงนอน หลังจากนั่งลงบนเตียงเรียบร้อยแล้ว เขาก็พบว่าภรรยาของตนยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่มีท่าทีจะขยับ

“เจ้ายังไม่นอนรึ” เขาเอ่ยถาม

อี้เจียวหลุดออกจากภวังค์ความคิด นางหันไปมองสามีของตนตาปริบๆ ก่อนจะนึกได้ว่าครู่ก่อนหน้านี้เขาพูดสิ่งใด อี้เจียวคลี่ยิ้มกลบเกลื่นก่อนจะส่ายหน้าแล้วลุกเดินไปยังเตียงนอน

“ท่านพี่จะเข้านอนเลยหรือไม่” นางถามเขาจบก็หันไปหยิบผ้าสีขาวสะอาดผืนหนึ่งติดมือมาด้วย ก่อนจะไปหยุดลงหน้าเตียงนอน

“อืม” อันเยี่ยหลางตอบรับในลำคอ สายตายังคงมองภรรยาของเขาด้วยความสงสัย ไม่เข้าใจว่านางหยิบผ้าติดขึ้นมาบนเตียงทำไม

อี้เจียวคลี่ยิ้มอีกรอบเมื่อเห็นความสงสัยในแววตาของเขา

“ท่านพี่ ผมท่านยังเปียกอยู่เลย ให้ข้าให้เช็ดผมให้ท่านได้หรือไม่เจ้าคะ” เมื่อนางเอ่ยขอจบ อันเยี่ยหลางก็หันไปเหลือบไปมองนางขยับไปนั่งด้านหลังเขาแล้วเรียบร้อยด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด เพราะไม่คาดคิดว่านางจะมีความคิดเช่นนี้

เขาเงียบไปครู่หนึ่งจากนั้นก็พยักหน้าอนุญาต อี้เจียวจึงลงมือเช็ดเส้นผมยาวดำที่เปียกชุ่มของเขาเบาๆ จากบนลงล่าง ล่างขึ้นบนไปมาด้วยความยินดี

สามารถพูดได้ว่าอี้เจียวตั้งใจเช็ดผมให้สามีของนางเป็นอย่างยิ่ง นางทั้งเบามือ ทั้งออกแรงให้พอเหมาะและเช็ดอย่างใจเย็น ไม่ทำให้อันเยี่ยหลางรู้สึกเจ็บเลยแม้แต่น้อย ทำให้เขายังรู้สึกสบายศีรษะจนเคลิ้มจะหลับด้วยซ้ำ เรียกได้ว่าความตั้งใจของอี้เจียวครั้งนี้ทำให้อันเยี่ยหลางพอใจมากเลยทีเดียว และด้วยการปรนนิบัติของอี้เจียวเช่นนี้ วันต่อๆ มาหลังจากนั้นอันเยี่ยหลางจึงกลับมาชำระกายในห้องก่อนนอนทุกคืน

แน่นอนว่าหลังจากนั้นไม่กี่วันอี้เจียวก็เริ่มโอดครวญ นางรู้สึกได้ว่าหลังจากนี้นางผู้เป็นภรรยาคงจะต้องปรนนิบัติสามีของนางเช่นนี้ทุกคืนตลอดไป และนั่นทำให้อี้เจียวอยากจะร้องไห้คร่ำครวญยิ่งนัก ตอนแรกนางมีความคิดจะทำเช่นนั้นก็เพื่อเอาอกเอาใจสามีของนางเพียงครั้งคราวเท่านั้น แต่ใครจะไปคาดเดาได้ว่าเขาจะชื่นชอบจนเรียกร้องทุกครั้งก่อนนอนเช่นนี้ หากนางสามารถเดาผลของมันได้ก่อนหน้านี้นางจะไม่มีทางทำให้เขาเด็ดขาด

 

หลังจากได้รับการอนุมัติจากอันเยี่ยหลาง อี้เจียวก็เริ่มลงมือหาคนมาช่วยนางปรับแต่งเรือนตะวันออกทันที นางเลือกดอกไม้และไม้ประดับหลายชนิดที่ต้องการแล้วส่งมอบรายชื่อให้พ่อบ้านอันไปจัดการ จากนั้นนางก็เริ่มให้คนงานที่พ่อบ้านกู้หามาให้ลงมือเตรียมดินสำหรับการเพาะปลูกข้างเรือน

โดยแรกเริ่มอี้เจียวให้คนงานลงเสาเกือบสิบต้นก่อนจากนั้นก็ทำโครงไม้ไผ่ขึ้นไปด้านบนให้เหมือนโรงเรือน จากนั้นก็ให้คนงานขุดดินด้านล่างเพื่อปลูกผักทั่วไปตามรูปแบบที่นางคิดไว้

“ฮูหยิน เนื้อตัวท่านเปื้อนหมดแล้วนะเจ้าคะ” เสี่ยวถานที่ยืนอยู่ด้านนอกพื้นที่ ที่เตรียมสำหรับเพาะปลูกกำลังเอ่ยเตือนอี้เจียวด้วยความร้อนใจ ก็เพราะว่าตอนนี้คุณหนูของนางที่ควรจะนั่งดูและคอยสั่งการจากด้านนอก กำลังลงไปเหยียบย่ำลงดินที่คนงานขุดเสร็จแล้วทีละก้าวอย่างเบิกบานอารมณ์

แล้วจะให้นางนั่งดูข้างนอกงั้นรึ จะไปเป็นได้อย่างไรกัน ที่นางหาเรื่องอยากจะทำนี่ทำโน่นก็เพราะนางอยากจะสัมผัสมันด้วยตนเอง อยากลงมือปลูกพวกมันทีละต้นและเฝ้าดูพวกมันเติบโต มิเช่นนั้นมันจะมีประโยชน์อะไร ให้บ่าวไพร่ทำกันเองโดยมีนางนั่งบัญชาการเฉยๆ เช่นนั้นไม่ต่างจากนางอ่านหนังสืออยู่ในห้องเลยสักนิด ถ้านางยอมทำเช่นนั้น นางกลับเข้าไปนั่งอ่านหนังสือในห้องยังจะดีเสียกว่า

“ฮูหยินเจ้าคะ ขึ้นมาเถอะเจ้าคะ”

เสี่ยวชุนก็ร้อนใจไม่ต่างกัน วันนี้นางกับเสี่ยวถานเดินตามฮูหยินมายังแปลงเพาะปลูกข้างเรือนดั่งเช่นทุกวัน แต่ฮูหยินที่ปกติเคยสั่งการด้านนอกอย่างเรียบร้อยสง่างาม กลับยกกระโปรงผ้าไหมของนางและก้าวเท้าเดินลงไปเหยียบย่ำดินโคลนพวกนั้นอย่างใจกล้า เช่นนี้จะไม่ให้พวกนางแตกตื่นตกใจกันได้อย่างไร

“ไม่ วันนี้ข้าตั้งใจจะมาช่วยคุณลุงคุณป้าหว่านเมล็ด พวกเจ้าอย่ามัวแต่ร้อนใจเช่นนั้นเลย ลงมาช่วยกันเร็ว”

อี้เจียวหันไปยิ้มกว้างเอ่ยปากชวนสาวใช้ของนางโดยไม่สนใจว่าคนอื่นในที่นี่จะคิดอย่างไร สีหน้าของเสี่ยวถานกับเสี่ยวชุนเดี๋ยวซีดเดี๋ยวคล้ำพวกนางแตกตื่นยิ่งนักกับการกระทำของเจ้านายตน ยิ่งอี้เจียวเอ่ยเรียกพวกนางเช่นนี้พวกนางยิ่งทำสิ่งใดไม่ถูก

อี้เจียวเลิกสนใจสาวใช้ของตน นางก้มลงเก็บชายกระโปรงม้วนขึ้นมามัดกันไว้ข้างหนึ่ง ส่วนกางเกงด้านในกับรองเท้านางก็ปล่อยให้เปื้อนดินโคลนเช่นนั้นอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นนางก็เดินไปหาคนงานของตนแล้วออกคำสั่งแกมขอร้องให้พวกเขาสอนนางหว่านเมล็ด ร่างบางในชุดผ้าไหมช่วยบรรดาคนงานหว่านเมล็ดผักหลายชนิดลงบนแปลงดินอย่างกระตือรือร้น

“เห็นไหมเจ้าคะ ล้างไม่ออกเลย”

เสี่ยวถานที่กำลังก้มๆ เงยๆ อยู่กับเท้าของอี้เจียว เงยหน้าขึ้นมาตำหนิเจ้านายของตนอีกรอบด้วยความไม่ชอบใจ อี้เจียวอมยิ้มด้วยความขบขำ นางที่เพิ่งช่วยคนงานหว่านเมล็ดเสร็จกำลังอารมณ์ดีอย่างยิ่งจึงไม่คิดจะถือสาคำตำหนิของสาวใช้ ยามนี้นางนั่งบนเก้าอี้ข้างเรือนชุดหนึ่ง ส่วนเสี่ยวถานกับเสี่ยวชุนกำลังช่วยการชำระล้างคราบดินที่เปื้อนเท้า รองเท้า และขากางเกงของนางอยู่

อี้เจียวหันไปชื่นชมผลงานที่นางมีส่วนร่วมด้วยความรู้สึกปลาบปลื้มไม่ใส่กับคำบ่นของสาวใช้ทั้งสองแม้แต่น้อย เพราะอีกไม่นานเมล็ดพวกนี้ก็กลายเป็นผักต้นเล็กๆ และค่อยๆ เติบโตจนเก็บไปกินได้ ถึงตอนนั้นนางก็จะได้กินผักที่นางปลูกขึ้นมาเองอีกครั้งดั่งเช่นชาติก่อนที่นางชอบทำ

ชาติก่อนแม้อี้เจียวจะเกิดมาในตระกูลอี้ที่ร่ำรวยแต่นางใช้ชีวิตอย่างสมถะยิ่ง ชีวิตของนางใช้ไปกับการทำบุญช่วยเหลือผู้อื่นซะเป็นส่วนมาก กิจกรรมในยามว่างที่นางชอบทำจึงมีไม่กี่อย่าง และการปลูกผักสวนครัวไว้สำหรับตนเองและคนในครอบครัวก็เป็นหนึ่งในนั้น

“รองเท้าคู่นี้นำไปทิ้งเถอะ จะได้ไม่ลำบากพวกเจ้า”

ความจริงอี้เจียวรู้สึกเสียดายรองเท้าคู่นี้ยิ่ง มิใช่ว่านางชื่นชอบมันอะไรมากมาย แต่เป็นเพราะนางไม่อยากใช้ของทิ้งขว้าง แต่เมื่อมองสภาพของสาวใช้ทั้งสองของนางแล้วอี้เจียวก็ตัดสินทิ้งมันไปเสียดีกว่าจะได้ไม่เป็นปัญหาให้แก่ผู้อื่น

“ดะ ได้อย่างไรเจ้าคะ รองเท้าคู่นี้เมื่อก่อนฮูหยินชอบมากเลยนะเจ้าคะ” เสี่ยวถานเงยหน้าขึ้นมามองอี้เจียวด้วยความตกใจ

“ได้สิ ตอนนี้ข้าไม่ชอบแล้ว และมันเปื้อนมาก ถึงซักไปก็คงไม่กลับมาเป็นเช่นเดิมแล้ว ทิ้งไปเถอะ” อี้เจียวยังคงยืนยันคำเดิม

“จริงหรือเจ้าคะ” เสี่ยวถานยังคงถามอี้เจียวอย่างไม่มั่นใจ เมื่อก่อนนางเคยโดนจี้เซียงหลินโบยเพราะทำน้ำหกใส่รองเท้าคู่นี้ นางจึงค่อนข้างฝังใจกับรองเท้าคู่นี้ ยามนี้เมื่อจี้เซียงหลินเอ่ยปากให้นำรองเท้าคู่นี้ไปทิ้งโดยไม่รู้สึกใดๆ เช่นนี้ เสี่ยวถานจึงรู้สึกยากจะกล้ำกลืนอยู่บ้าง

“อืม” อี้เจียวพยักหน้าอีกรอบ แล้วหันไปสั่งสาวใช้อีกนาง “เสี่ยวชุน เอารองเท้าคู่ใหม่มา”

เสี่ยวชุนรับคำแล้วเดินกลับเข้าไปในเรือนเพื่อหยิบรองเท้าคู่ใหม่มาให้กับอี้เจียว อี้เจียวจึงหันกลับมาให้สนใจกับเสี่ยวถานที่ยังนั่งนิ่ง

“เสี่ยวถาน ของบางอย่างไม่ว่าจะเคยสำคัญอย่างไรแต่เมื่อเวลาเปลี่ยนแปลงก็ย่อมเปลี่ยนไป เจ้าอย่าได้คิดมากเลย ทิ้งมันไปเถอะ เรื่องที่ผ่านมาก็อย่าไปจำอีกเลย” อี้เจียวพูดจบนางก็ยกน้ำชาขึ้นมาจิบเสี่ยวถานจึงตกอยู่ในภวังค์อึ้งนิ่งไปอีกครู่ใหญ่

 

_____________________________________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.324K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,152 ความคิดเห็น

  1. #3322 skypuntaree (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 01:19
    นางเอกใจดีมาก
    #3,322
    0
  2. #2948 tenshi_hana (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 15:25
    คุณลุง คุณป้า? เตื้อเรื่องสนุกนะคะแต่ไรท์ต้องระวังเรื่องคำบางคำหน่อย พอใช้แล้วดูไม่เหมาะกับยุคสมัย
    #2,948
    0
  3. #2783 ครับพี่ครับ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 19:21

    เอาจริงๆมันก็ไม่เชิงว่าจะสอนให้เสี่ยวถานปลงนะ ยิ่งถ้าคนฟังใจไม่บริสุทธิ์ จะกลายเป็นยิ่งแค้นใจ ครั้งนึงเคยโบยนางเพราะรองเท้า ครั้งนี้มาบอกให้นางลืมเรื่องที่ตัวเองเคยทำไม่ดีไป ถ้าจะขยี้ตรงนี้ให้เสี่ยวถานร้ายนี่ง่ายๆเลยนะ คนทั่วไปคงจำฝังใจน่าดู แต่อื่นของอี้เจียวดูโอเคแล้วค่ะ ชอบความสัมพันธ์พระนาง เป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #2,783
    0
  4. #1926 Ying_VIP (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 01:58
    เป็นการเผยแผ่ศาสนาอี๋เจียว ปลงได้ปลง 55555
    #1,926
    0
  5. #915 Airzaa1810 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 21:03
    เสี่ยวถานต้องเปิดใจนะน้องเปลี่ยนไปแล้ว
    #915
    0
  6. #305 re - ann (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 02:44

    ไม่เก็บไว้ใช้ครั้งหน้าเหรอ ปลูกรอบเดียวหายเห่อ

    #305
    1
    • #305-1 zezeuiaz(จากตอนที่ 16)
      12 มิถุนายน 2563 / 21:39
      คิดเหมือนเราเลย ไหนๆก็เลอะแล้ว ซักล้างสักหน่อย แล้วเก็บไว้ใช้คราวหน้าก็ได้ ให้มันเลอะคู่เดียวก็พอ ใช้ครั้งเดียวทิ้ง ไม่ผ่าน
      #305-1
  7. #141 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 10:09
    สนุกมากค่ะ
    #141
    0
  8. #139 เลดี้ไรก้า (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:31
    คำพูดดูดี แต่ทำร้ายจิตใจเสี่ยวถานมาก
    คงลืมไปใช่มั๊ย เพราะรองเท้าคูนี้ ทำอะไรกับสาวใช้ไปบ้าง
    #139
    1
    • #139-1 iyosung(จากตอนที่ 16)
      30 พฤษภาคม 2563 / 10:54
      นี่ว่านางเอกจำได้ ถึงได้พูดว่า "เรื่องที่ผ่านมาก็อย่าไปจำอีกเลย" น่ะ
      #139-1
  9. #138 munongmu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:15
    ทิ้งทำไมเก็บไว้ใส่ลงไปดูผักอีกสิ คู่ใหม่จะได้ไม่เปื้อน

    ไหนบอกไม่อยากใช้ของเปลือง
    #138
    0
  10. #137 ลมรัก (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:01

    ต้องใช้คำว่าท่านลุงท่านป้า ไม่ใช่คุณลุงคุณป้านะคะ พาทช่วยเพาะปลูก

    #137
    0
  11. #136 KrystB (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 17:39
    ลงในเด็กดีจนจบมั้ยคะ
    #136
    0
  12. #135 beaw02 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 17:17

    จัดมาละจ้าเพราะสนุกดี🌹🌹
    #135
    0
  13. #134 Meowwww (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 16:51

    อุดหนุนอีบุ้คแล้วนะไรท์

    #134
    0
  14. #133 bossfiw (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 16:51
    กำลังลดราคา ต้องอุดหนุนกันนะคะ เราก็ซื้อแล้ว
    #133
    0
  15. #132 kedluk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 16:30
    อุดหนุนเรียบร้อยแล้วคร่าาา ขอบคุณนะคะ สนุกค่ะ
    #132
    0
  16. #131 narudee19 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 16:04
    อุดหนุน ebook แล้วคะสนุก
    #131
    0