ภรรยา..ช่างแสนดี

ตอนที่ 14 : ภรรยา..ช่างแสนดี 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,018
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,538 ครั้ง
    23 พ.ค. 63

“ไม่ต้อง” อันเยี่ยหลางตกใจเล็กน้อยกับการกระทำของอี้เจียว เขาจึงปัดมือที่เพิ่งเตะบนอาภรณ์ของนางออก

กลับเป็นอี้เจียวที่ไม่ทันตั้งตัว นางตกตะลึงไปชั่วครู่ จากนั้นก็รู้สึกหน้าม้านแก้มชาดิก นางไม่คิดว่าตนเองจะได้รับปฏิกิริยาปฏิเสธตอบโต้เช่นนี้กลับมาจากเขา ทำเอาอี้เจียวทำอะไรไม่ถูกไปพักหนึ่ง

เมื่อคลายเสื้อตัวนอกออกเสร็จแล้ว อันเยี่ยหลางถึงได้สังเกตเห็นว่าจี้เซียงหลินนิ่งผิดปกติไป ตอนนั้นเขาถึงได้รู้ตัวว่าก่อนหน้านี้ตนเองทำสิ่งใดลงไป เจ้าของร่างสูงกว่าเหลือบมองภรรยาของตนด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย เขากระแอมไอออกมาเบาๆ

“ข้าไม่ชินให้ผู้อื่นโดนตัว” เขาอธิบาย

อี้เจียวช้อนตาขึ้นมองเจ้าของคำอธิบาย ใบหน้ายังคงชาเล็กน้อย แต่นางก็ฝืนคลี่ยิ้มส่งให้กับเขาอย่างไม่คิดจะถือสา อย่างน้อยก็มีคำอธิบายหลุดออกมาจากปากเขามอบให้นาง มิเช่นนั้นคืนนี้นางคงไม่กล้าปีนขึ้นเตียงนอนกับเขา

แม้จะเสียความรู้สึกจนทำอะไรไม่ถูกไปพักหนึ่งแต่อี้เจียวก็รีบปรับสีหน้าและอารมณ์ของตนอย่างรวดเร็ว นางบอกกับตัวเองอีกครั้งว่าตนเองจะมานั่งเสียใจอยู่กับการกระทำก่อนหน้านี้ของเขาเช่นนี้ไม่ได้ ตอนนี้นางยังคงต้องพยายามทำให้เขาพึงพอใจในตัวนาง ต้องทำให้เขาชอบนางให้ได้

อี้เจียวพยายามคิดในแง่ดีว่าการกระทำเช่นนี้ของอันเยี่ยหลางบ่งบอกว่าความพยายามของนางยังคงไม่มากพอ นับจากนี้นางจะต้องพยายามให้มากกว่านี้ เพื่อกุมตำแหน่งภรรยาเอกของเขาเอาไว้ให้มั่น

หลังจากขบคิดจนแตกแล้ว อี้เจียวก็จัดการตัวเองอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ปีนขึ้นไปนอนบนเตียงด้านใน เมื่ออันเยี่ยหลางเห็นภรรยาของเขาเข้านอนแล้ว ตนเองถึงได้ปีนขึ้นเตียงไปนอนด้านนอก จากนั้นก็ดับเทียนและข่มตาลงหลับ

 

ยามเช้าของวันถัดมา ยามที่อี้เจียวตื่นนอนเจ้าของเตียงส่วนด้านนอกก็หายไปแล้ว หลังจากจัดการธุระในยามเช้าของตนเองเสร็จและเดินออกจากเรือนตนเองไปยังเรือนใหญ่ อี้เจียวถึงได้รู้ว่าสามีของนางหายไปไหน

ที่แท้อันเยี่ยหลางตื่นแต่เช้าไปเข้าร่วมประชุมในวังหลวง ก่อนจากไปเขายังกำชับให้บ่าวไพร่ในเรือนไม่ต้องร่วมกวนนาง อี้เจียวถึงได้ไม่รู้สึกตัวและนอนเลยเถิดจนฟ้าสาง

“ท่านพ่อ” อี้เจียวเดินเข้าไปในเรือนใหญ่ก็พบกับนายท่านผู้เฒ่าที่นั่งจิบชาอยู่ก่อนแล้ว นายท่านผู้เฒ่าเงยหน้าขึ้นมามองลูกสะใภ้ด้วยความแปลกใจ จากนั้นก็ยิ้มให้อี้เจียวด้วยความเอ็นดู

ดูเหมือนว่าจวนหลังใหญ่ของตระกูลอันจะเงียบเหงามานานเกินไปแล้ว เขาถึงได้รู้สึกว่าลูกสะใภ้หมาดๆ ผู้นี้เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาที่ไม่ได้พบเห็นมานาน

“นั่งเถอะ” เมื่อเขาเอ่ยปาก อี้เจียวจึงกล้าเดินไปนั่งอีกด้าน ตรงที่เดิมที่นางนั่งเมื่อวาน

“เจ้าทานอาหารเช้ามาหรือยัง” นายท่านผู้เฒ่าเอ่ยปากถามอี้เจียว

“เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ ท่านพ่อล่ะเจ้าคะ”

“ข้าทานแล้วเช่นกัน เมื่อวานพวกเจ้าเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางไม่น้อย ข้าถึงไม่ถามถึงท่านยายของเจ้า ไม่รู้ว่าตอนนี้นางเป็นเช่นไรบ้าง”

“ท่านยายสบายดีเจ้าค่ะ ตอนที่ส่งข้าจากมานั่งยังสามารถร้องไห้เสียงดังได้อยู่เจ้าค่ะ” อี้เจียวตอบด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับหวนนึกไปถึงท่าทางของท่านยายยามที่ส่งนางจากมา

นายท่านผู้เฒ่าได้ยินเช่นนั้นก็คลี่ยิ้มพร้อมกับมองลูกสะใภ้ของตนเองใหม่อีกครั้ง รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าของนางกับแววตาสุกใสคู่นั้น ดูวาววับฉลาดเฉลียวชวนให้ผู้อื่นสนใจอยู่ไม่น้อย

“เช่นนั้นก็ดีแล้ว นับตั้งแต่ครั้งนั้น ตอนนี้ก็ผ่านมาหลายสิบปีแล้วที่ข้าไม่มีเวลาไปเยี่ยมนางเลย” อี้เจียวอมยิ้มพยักหน้านั่งฟังเงียบๆ อย่างเข้าใจ ดูจากริ้วรอยและแววตาเฉียบขาดแต่เปี่ยมไปด้วยเมตตาคู่นั้นของนายท่านผู้เฒ่าแห่งตระกูลอัน นางก็สามารถรับรู้ได้ว่าที่ผ่านมาเขาคงพบเจอและมีเรื่องมากมายให้จัดการ

“เยี่ยหลางเข้าวังไปตั้งแต่เช้าแล้วสินะ” นายท่านผู้เฒ่าหันมายิ้มให้อี้เจียวพร้อมกับเปลี่ยนประเด็น

“เจ้าค่ะ” เมื่อนึกถึงสามีของตนเองอี้เจียวก็ทำได้เพียงยิ้มกว้างอีกนิด

“อืม ตระกูลอันเหลือเขาเป็นทายาทเพียงคนเดียว เขาจึงค่อนข้างจะเย็นชาและเข้ากับผู้อื่นไม่ค่อยได้ หากเขาทำอะไรที่ทำให้เจ้าไม่พอใจไปบ้าง ก็อย่าได้ไปถือสา พวกเจ้าเพิ่งแต่งงานกันใหม่ๆ ต้องปรับตัวเข้าหากันให้มากๆ ตระกูลอันต้องพึ่งพวกเจ้าแล้ว”

นายท่านผู้เฒ่าพูดคล้ายสอนสั่งอี้เจียวด้วยความห่วงใย คำพูดของเขามิได้เข้าข้างบุตรชายของตนเองแม้แต่น้อย นั่นทำให้อี้เจียวรู้สึกดีขึ้นเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อวาน

หรือบางที อันเยี่ยหลางอาจจะไม่รู้ว่าควรปฏิบัติกับผู้อื่นเช่นไรงั้นรึ แม้แต่กับนางผู้เป็นภรรยาด้วยอย่างนั้นสินะ ใช่หรือไม่นะ

“ เซียงเซียงเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ท่านพ่อไม่ต้องเป็นห่วง”

อี้เจียวตอบรับกับนายท่านผู้เฒ่าอย่างนอบน้อม พอเห็นว่าเขาดูผ่อนคลายและวางใจลงบ้าง นางก็อดรู้สึกยินดีไม่ได้ ยามนี้ในตระกูลอันไม่มีท่านยายของนางคอยให้ท้าย อี้เจียวจึงจำต้องหาที่พึ่งใหม่ และนายท่านผู้เฒ่าที่กุมอำนาจสูงสุดของตระกูลอยู่ผู้นี้ก็เป็นตัวเลือกที่ดีของนาง ขอเพียงนางผู้เป็นสะใภ้เชื่อฟังและดีกับเขาให้มากๆ อี้เจียวไม่เชื่อหรอกว่าตนเองจะไม่สามารถมัดใจนายท่านผู้เฒ่าได้

“ ท่านพ่อ ความจริงแล้ววันนี้เซียงเซียงมาพบท่านเพื่อสอบถามเรื่องพิธียกน้ำชาเจ้าค่ะ” หลังจากสนทนาไปสักพักหนึ่ง อี้เจียวก็เอ่ยปากเรื่องที่เป็นจุดประสงค์ของนางในวันนี้ ไม่มีผู้ใดพูดถึงใช่ว่านางสมควรจะละเลยเรื่องสำคัญเช่นนี้ไปด้วย

นายท่านผู้เฒ่าเงยหน้ามองจี้เซียงหลินอีกครั้งด้วยความแปลกใจ จากนั้นถึงได้ตระหนักได้ว่าดูเหมือนตนกับบุตรชายจะลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท ในเรือนที่มีเพียงพวกเขาสองพ่อลูกแห่งนี้ ไร้พิธีรีตองที่สำคัญไปนานมากแล้วจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่พวกเขาจะลืมเรื่องนี้ แม้แต่พ่อบ้านที่เริ่มเคยชินกับเรื่องราวในจวนที่เป็นเช่นนี้ก็แทบจะลืมมันไปแล้วเช่นกัน

“พิธียกน้ำชางั้นรึ อา ดูเหมือนข้าจะลืมมันไปแล้วจริงๆ “ พูดจบนายท่านผู้เฒ่าก็หัวเราะขึ้นมาด้วยความรู้สึกขบขำ จากนั้นก็หันไปเรียกพ่อบ้านให้เข้ามาและสั่งให้นำบ่าวไปซื้อหาและจัดเตรียมสิ่งของที่จำเป็นสำหรับพิธียกน้ำชาในเช้าวันถัดไป

“หากเจ้าไม่ท้วงถาม บิดาขี้ลืมเช่นข้าคงลืมไปแล้วจริงๆ” นายท่านผู้เฒ่าหันมาเอ่ยกับอี้เจียวอีกรอบ แววตามีความอบอุ่นเพิ่มขึ้นมาอีกส่วน อี้เจียวคลี่ยิ้มอย่างไร้เดียงสา จ้องมองนายท่านผู้เฒ่าด้วยความยินดีและแปลกใจ

ลืม... ลืมพิธียกน้ำชาเช่นนี้นะรึ

เมื่อเห็นความกังขาในแววตาของลูกสะใภ้ นายท่านผู้เฒ่าจึงรีบอธิบายด้วยความรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย ตระกูลอันเพิ่งแต่งนางเข้ามาแท้ๆ แต่กลับละเลยเรื่องสำคัญเช่นนี้ไปเสียได้ พวกเขาบกพร่องไปเรื่องหนึ่งจริงๆ แล้ว

“ข้าต้องอภัยเจ้าจริงๆ แต่ตระกูลอันหลายปีมานี้มีเพียงข้ากับเยี่ยหลางและบ่าวไพร่ เรื่องพิธีรีตองต่างๆ จึงถูกงดเว้นไปเสียส่วนใหญ่ พูดไปแล้วข้าก็ละอายเรื่องแต่งงานของเยี่ยหลางกับเจ้ายังต้องร้องขอให้ทางตระกูลมู่เป็นผู้จัดการให้ มิใช่ว่าตระกูลอันของเราไม่ใส่ใจ เพียงแต่ว่านอกจากข้าและเยี่ยหลางก็ไม่มีผู้อื่นอีก แล้วอีกอย่างที่ผ่านมาเยี่ยหลางก็นับถือฮูหยินเฒ่าแห่งตระกูลมู่เป็นมารดาคนที่สองอยู่แล้ว ข้าจึงได้แต่ยอมอายขอร้องให้ทางตระกูลมู่เป็นผู้จัดการงานแต่งครั้งนี้ เจ้าก็อย่าได้ถือสาเลย เมื่อแต่งกับเยี่ยหลางไม่ว่าอย่างไรเจ้าก็คือคนตระกูลอันของเราแล้ว” ที่แท้เรื่องราวก็เป็นเช่นนี้ อี้เจียวนึกขบคิดพลางทำความเข้าใจ เมื่อก่อนนางก็เคยสงสัยเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน แต่ไม่ได้เก็บมาใส่ใจนัก ยามนี้เมื่อนายท่านผู้เฒ่าอธิบายออกมาเองเช่นนี้ นางถึงได้กระจ่าง

“ท่านพ่อ ท่านกังวลไปแล้ว บางเรื่องข้าเพิ่งกระจ่างแจ้งจริงๆ แต่ที่ผ่านมาเพียงแค่นึกสงสัยมิได้มีความคิดอื่นใด ท่านอย่าได้กังวลเลยเจ้าค่ะ เซียงเซียงจะพยายามเพื่อตระกูลอันอย่างเต็มที่” อี้เจียวพูดจบนางก็ได้รับสายตาพึงพอใจจากนายท่านผู้เฒ่ากลับมา

นางมีความตั้งใจที่จะพยายามเป็นสะใภ้ที่ดีของตระกูลอันมากจริงๆ โดยเหตุผลมิใช่เพื่อประจบประแจงใคร หรือต้องการการตอบแทนอะไร แต่นางแค่อยากพยายามเพื่อตัวเอง เพื่อชีวิตอันสงบสุขในชาตินี้ของนางเอง

“เช่นนั้นก็ดีแล้ว จากนี้เรื่องในจวนต้องรบกวนเจ้าอีกมาก ข้าแก่มากแล้ว เยี่ยหลางก็เอาแต่งานบ้านงานเมือง มีเจ้ามาช่วยเช่นนี้ข้าก็รู้สึกวางใจขึ้นมาก จากนี้มีอะไรสงสัยหรือขาดเหลือสิ่งใดก็บอกพ่อบ้านกู้ได้เลย”

“เจ้าค่ะ”

พูดคุยกับท่านผู้เฒ่าอีกสักพัก อี้เจียวก็ขอตัวกลับเรือน นางในยามนี้ยังไม่ค่อยคุ้นชินกับเส้นในจวนมากนัก พ่อบ้านกู้จึงมอบสาวใช้คนสนิทนามเสียวชุนมาเพิ่มให้นางอีกนางหนึ่ง

เสี่ยวชุนที่เพิ่งได้รับมอบหมายให้ติดตามฮูหยินคนใหม่ของจวน เดินนำฮูหยินกลับเรือนตะวันตกด้วยความตื่นเต้นในใจ เป็นครั้งแรกที่ในจวนตระกูลอันมีฮูหยินเพิ่มเข้ามาอีกคน บ่าวไพร่ในจวนจึงพากันตื่นเต้นไม่น้อย ทุกคนล้วนอยากรู้อยากเห็นว่าฮูหยินที่เป็นนายท่านเพิ่งแต่งเข้ามาผู้นี้ มีรูปโฉม นิสัยใจคอเป็นเช่นไร และเสี่ยวชุนนึกไม่ถึงว่าพ่อบ้านจะเลือกนางมารับใช้ฮูหยินเช่นนี้ด้วย ยามนี้นางจึงทั้งยินดีทั้งตื่นเต้นปนกันไปหมด

 

_______________________________________

E-book ใกล้แล้วนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.538K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,152 ความคิดเห็น

  1. #3320 skypuntaree (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 01:14
    ไม่เข้าหอกันอีกก
    #3,320
    0
  2. #2824 แขนลีบหมดแรง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 22:51
    สรุปจวนอยู่ออกหรือตกง่ะ งง ตอนช่วงกลับบ้านเห็นบอกไปเรือนตะวันออก
    #2,824
    0
  3. #1561 1988yongsi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 15:01
    น้องเจอครอบครัวสามีที่ดีเรื่องราวในอดีตต้องผ่านได้แน่
    #1,561
    0
  4. #1400 小现在 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 23:29

    //รู้สึกอบอุ่นจัง~

    #1,400
    0
  5. #913 Airzaa1810 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 20:48
    พ่อสามีคือดีอ่ะ
    #913
    0
  6. #91 wadeepanman (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 20:11
    สามีทำน้องเสียขวัญนะ
    #91
    0
  7. #90 nulovertoon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 19:21

    ใจน้ำแข็งจะละลายดมื่อไหรน้า..
    #90
    0
  8. #88 oh6007658 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 18:34
    มีเพิ่มขึ้นมาอีกคน..จะไม่หักมุมมีเมียอยุ่ก่อนแล้วนะค่ะไรท์
    #88
    0
  9. #87 Dar699699 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 17:44

    ออร่าแม่พระ
    #87
    0
  10. #86 น้องจ๋าขนปุย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 17:11
    น้องสู้ๆ น้องต้องทำได้แน่นอนนน
    #86
    0
  11. #84 BoOnRaKsA41234 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 16:59
    น้องคือสาวงามมาก ออร่าแบบสาวงามในอุดมคติของญาติผู้ใหญ่เลย น่ารักเรียบร้อยแต่ก็สดใส

    โง้ยยยยย
    #84
    4
    • #84-2 น้องจ๋าขนปุย(จากตอนที่ 14)
      22 พฤษภาคม 2563 / 17:09
      ขอโทดค่ะ เรากดผิด คือตอนแรกเราว่าจะแสดงความคิดเห็น ไม่ได้ตั้งใจจะมาตอบนะคะTT
      #84-2
    • #84-3 น้องจ๋าขนปุย(จากตอนที่ 14)
      22 พฤษภาคม 2563 / 17:10
      ขอโทดค่ะ เรากดผิดTT
      #84-3