ภรรยา..ช่างแสนดี

ตอนที่ 11 : ภรรยา..ช่างแสนดี 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,819
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,312 ครั้ง
    19 พ.ค. 63

“พี่เซียงหลิน วันนี้ข้าจะมาชวนท่านไปเดินเล่นในตลาดกัน” มู่ซวงซวงเดินยิ้มกว้างเข้ามาในเรือนพร้อมกับมู่หว๋านหวาน

อี้เจียวมองพวกนางด้วยสายตาที่ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร วันนี้เป็นวันแรกหลังจากนางแต่งงาน หากเป็นคนที่มีกาลเทศะ รู้อะไรควรไม่ควร และความปรารถนาดีต่อนางสักนิด พวกนางคงจะไม่ทำเช่นนี้

“ข้าเหนื่อย พวกเจ้าไปเถอะ” อี้เจียวตอบเนิบๆ ไม่สนใจ

“แต่วันนี้ที่ตลาดมีการแสดงมายากลของคณะมายากลที่มาจากเมืองหลวงด้วยนะ ท่านไม่อยากดูรึ” เมื่อเห็นจี้เซียงหลินไม่สนใจ มู่ซวงซวงจึงเอ่ยชวนต่ออย่างกระตือรือร้น ตั้งแต่เมื่อหลายวันจนมาถึงวันนี้นางรู้สึกริษยาญาติผู้พี่ผู้นี้ของนางจนแทบจะกระอักเลือดอยู่แล้ว

วันนี้นางจึงนึกหาเรื่องพาจี้เซียงหลินไปเปิดหูเปิดตานอกจวนสักหน่อย เผื่อจะมีแผนดีๆ ใส่ไฟให้จี้เซียงหลินแสดงธาตุแท้อันโง่เง่า น่ารังเกียจแบบเมื่อก่อนออกมาได้

มู่ซวงซวงไม่รู้ว่าในชาติก่อนจี้เซียงหลินทำบุญด้วยสิ่งใดมา แม้ที่ผ่านมาจะทำตัวย่ำแย่เพียงใดแต่พอถึงเวลาออกเรือนกลับไปแต่งกับบุรุษที่มีรูปโฉมหล่อเหลาถึงเพียงนี้ ถึงแม้ว่าคุณชายอันผู้นี้จะมีสายตาน่ากลัวมากก็เถอะ แต่รูปโฉมของเขาก็ยังหล่อเหลาและสง่างามเกินธรรมดามากอยู่ดี

คิดถึงคุณชายอันผู้นั้นทีไร มู่ซวงซวงก็แทบอยากจะลากจี้เซียงหลินไปตบตีกลั่นแกล้งยิ่งนัก เสียดายที่ช่วงนี้ไม่รู้เพราะอะไรจี้เซียงหลินจึงได้ไม่ยอมออกไปไหนกับตนเลย นางจึงไม่มีโอกาสได้ใช้ความโง่ของจี้เซียงหลินระบายอารมณ์สักที

“ไม่อยาก” อี้เจียวตอบพร้อมกับหาวน้อยๆ จากนั้นก็เท้าคางลงบนโต๊ะตัวเล็กข้างๆ มองญาติผู้น้องทั้งสองของตนโดยไม่มีความคิดจะอัญเชิญใครนั่ง

มู่ซวงซวงมองจี้เซียงหลินที่ไม่ยอมคล้อยตามนางเสียทีด้วยความไม่พอใจ ไหนจะท่าทางราวไม่ยี่ระต่อสิ่งใดนั่นอีก เมื่อก่อนจี้เซียงหลินมิใช่ชักจูงยากเช่นนี้ ไม่รู้พักนี้เกิดสติปัญญาอะไรขึ้นมา ถึงได้กลายเป็นเช่นนี้ไปแล้ว

“พี่ซวงซวงในเมื่อพี่เซียงหลินไม่อยากไป พวกเราก็ไปกันเองเถอะ พี่เซียงหลินเพิ่งแต่งงานย่อมต้องอยากอยู่กับคุณชายอันมากกว่าไปเดินเล่นกับพวกเราอยู่แล้ว”

อี้เจียวย้ายสายตาไปมองมู่หว๋านหวานที่กำลังกล่อมมู่ซวงซวงด้วยเสียงหวานและเอ่ยเหน็บแนมนางไปด้วย รอยยิ้มงดงามอ่อนหวานของมู่หวานหว่านประดับใบหน้างามของนางไม่จางหาย

“น้องหว๋านหวานเข้าใจอะไรง่ายดียิ่ง” อี้เจียวเอ่ยชมอย่างไม่ทุกข์ร้อน นางอยากรู้เช่นกันว่าสองพี่น้องคู่นี้จะกล่อมนางเช่นไรต่อ

“เอ่อ ข้าแค่อยากให้พี่ซวงซวงเข้าใจพี่เซียงหลินเท่านั้น แต่ก็อยากให้พี่เซียงหลินกับเราสองคนเหมือนกัน ความจริงพักนี้ข้าคิดถึงเมื่อก่อนที่พวกเราไปเดินเล่นด้วยกันอยู่บ่อยๆ ช่วงนี้พี่เซียงหลินไม่ค่อยไปไหนกับพวกเราเลยนะ” นั่นอย่างไร พวกนางย่อมต้องปรึกษากันมาแล้วว่าจะเกลี้ยกล่อมนางเช่นไร

“เป็นเช่นนี้นี่เอง เจ้าทำให้ข้านึกอยากจะไปแล้วสิ” อี้เจียวขยับนั่งช้าๆ

“เช่นนั้นพวกเราก็ไปด้วยกันเถอะ พี่เขยใจกว้างไม่ว่าท่านด้วยเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้หรอก” ได้ที มู่ซวงซวงก็คลี่ยิ้มกล่าวชวนอย่างกระตือรือร้น แววตายิ้มเยาะอย่างได้ใจของนางทำให้อี้เจียวอยากจะหัวเราะ

นางแค่รู้สึกว่าท่านั่งเมื่อครู่ออกจะไม่สบายตัวอยู่บ้าง จึงคิดจะเปลี่ยนท่าเท่านั้น มู่ซวงซวงกับมู่หวานหว่านพวกนางสองคนคิดอะไรอยู่ คิดว่านางพูดเช่นนั้นแล้วหมายความว่าต้องไปกับพวกนางรึ

“เจ้าจะไปเที่ยวเล่นด้านนอกรึ” ร่างสูงของอันเยี่ยหลางเดินเข้ามาในห้องโถง มือด้านหนึ่งถือหนังสืออีกด้านสะบัดชายเสื้อเบาๆ พอถามเสร็จเขาก้าวเข้ามานั่งบนเก้าอี้ข้างอี้เจียวอย่างเป็นธรรมชาติ มิได้ปรายตามองสตรีอีกสองนางที่ยืนอยู่ในห้อง

“ไม่นี่เจ้าคะ”

อี้เจียวหันมาตอบอันเยี่ยหลางเมื่อดึงสติกลับมาได้ จากนั้นก็เหลือบไปมองญาติผู้น้องทั้งสอง แล้วแทบอยากจะหัวเราะ สีหน้าเดี๋ยวดำเดี๋ยวซีดสลับไปมาของสองคนนั้นคืออะไร จะโกรธก็ไม่เชิงจะกลัวก็ไม่ใช่อีก

“ออ เป็นข้าที่ฟังผิดไป” อันเยี่ยหลางพูดพึมพำราวกับพูดกับตนเองเท่านั้น จากนั้นก็เปิดหนังสือในมืดขึ้นมาอ่านราวกับในห้องนี้มีเพียงเขาที่นั่งอยู่ อี้เจียวมองเหลือบมองเขาอีกครั้งด้วยความแปลกใจ

เขาจะมานั่งอ่านหนังสือในห้องนี้หรือ เมื่อครู่ยังบอกว่าจะไปนั่งทำงานที่ห้องหนังสืออยู่มิใช่รึ

“ชะ เช่นนั้น เราสองคนไปก่อนนะเจ้าคะ ไม่รบกวนพี่เซียงเซียงกับพี่เขยแล้ว” มู่หว๋านหวานพูดขึ้นพร้อมกับความลนลานนิดๆ นางปรายตามองอันเยี่ยหลางแล้วออกแรงลากมู่ซวงซวงที่มีท่าทีไม่เห็นด้วยแต่ไม่กล้าพูดสิ่งใดออกมา

หลังจากญาติผู้น้องของนางพากันจากไปแล้ว ในเรือนที่คึกครื้นก่อนหน้านี่ก็พลันเงียบสงบ อี้เจียวนั่งเท้าคางมองอันเยี่ยหลางผู้เป็นสามีก้มอ่านหนังสือในมือเงียบๆ ในสมองของนางเต็มไปด้วยความคิดหลายเรื่องเกี่ยวกับชายผู้นี้ ทั้งเรื่องที่นางพอจะรู้มาบ้างและเรื่องที่ยังสงสัย

“อยากถามอะไรก็พูดมาเถอะ” อันเยี่ยหลางเอ่ยออกมาขัดความคิดของอี้เจียวโดยที่เขาไม่แม้แต่จะคิดเงยหน้าขึ้นมามองนาง สายตาคู่นั้นยังคงจดจ้องอยู่บนตัวหนังสือ มืออีกข้างก็เปิดหนังสือทีละหน้าอย่างไม่เร่งรีบ

“ไม่มีนี่เจ้าคะ” อี้เจียวกลอกตาไปมาพร้อมกับเม้มปากหน้าชาน้อยๆ จากนั้นนางคลี่ยิ้มกว้างกลบเกลื่อนการกระทำของตนที่โดนเขาจับได้

เมื่อครู่นางเผลอจ้องมองเขาอย่างลืมตัวไปพักหนึ่งจริงๆ

“อืม” อันเยี่ยหลางตอบสั้นๆ ยังคงสนใจอยู่กับหนังสือในมือตนเอง ราวกับมิได้สนใจอะไรกับคำตอบของนาง เมื่อเห็นท่าทางไม่ขยับขเยื้อนของเขาเช่นนั้น ราวกับตั้งใจจะนั่งอยู่ในห้องนี้ด้วย อี้เจียวจึงหันไปสั่งให้เสี่ยวถานนำกระดาษและพู่กันมา

จากนั้นนางก็นั่งคิดและจดลงรายการสิ่งของที่นางต้องนำไปเมืองหลวงลงในกระดาษด้วยความตั้งใจจนเสร็จ ก่อนจะส่งให้เสี่ยวถานนำไปให้สาวใช้ในเรือนจัดเตรียมสิ่งของที่ตนต้องการ เมื่อจัดการธุระที่พอจะมีเล็กน้อยของนางเสร็จ อี้เจียวก็เหลือบมองอันเยี่ยหลางที่ยังคงอยู่ในท่านั่งเดิม เมื่อเห็นว่าเขายังคงมีสมาธิจดจ่ออยู่กับหนังสืออยู่ นางจึงไม่อยากเอ่ยปากทำลายความเงียบสงบนี้ นางจึงตัดสินใจลุกเดินออกจากเรือนไปเงียบๆ โดยไม่บอกกล่าวแก่เขา

 

เช้าวันถัดมา ห่อหีบสัมภาระหนึ่งคันรถม้าของอี้เจียวกับรถม้าเรียบๆ แต่แข็งแรงมั่นคงคันหนึ่งก็เคลื่อนย้ายมารออยู่หน้าจวนตระกูลตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสาง จากนั้นไม่นานประตูจวนก็เปิดออก ฮูหยินเฒ่าเดินจูงมืออี้เจียวออกมาส่งหน้าจวน โดยมีอันเยี่ยหลางเดินตามอยู่ด้านหลัง และบ่าวไพร่เดินตามมาอีกทีหนึ่ง

พูดคุยล่ำลาไม่นานฮูหยินเฒ่าก็ส่งหลานสาวขึ้นรถม้าและหันไปกำชับหลานเขยของนางอีกสองสามประโยค จากนั้นคุณชายอันที่ดูเหมือนไร้พื้นเพความเป็นมาผู้นั้นก็ก้าวขึ้นรถม้าไปอีกคน แล้วขบวนเดินทางขนาดเล็กขบวนหนึ่งก็เคลื่อนออกจากจวนตระกูลมู่สู่เมืองหลวง

อี้เจียวเปิดม่านออกเล็กน้อย นางมองผู้เป็นท่านยายที่ยืนหน้าจวนห่างไกลออกไปเรื่อยๆ จนลับสายตาด้วยความอาลัย จากนั้นนางก็ปรายตาขึ้นมองเส้นขอบฟ้าที่เริ่มสว่างทีละนิดด้วยความรู้สึกเหน็บหนาวในใจ เส้นทางสายที่นางกำลังก้าวไปนับจากนี้ไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้านางไม่สามารถบอกได้เลยว่ายากเย็นและยาวไกลมากเท่าใด ท้ายที่สุดชาตินี้จะสิ้นสุดลงเช่นใดและที่ตรงไหน นางได้แต่หวังว่าครั้งนี้จะไม่เลวร้ายเหมือนในครั้งก่อนอีก

“ปิดม่านเถอะ เดี๋ยวเจ้าจะป่วยไข้เอา” เสียงของบุรุษที่นั่งอยู่อีกด้านเอ่ยขึ้นทำลายภวังค์อันไกลพ้นของนางลง อี้เจียวปลดม่านลงอย่างไม่อิดออดแล้วหันกลับไปด้านใน นางสบตากับอันเยี่ยหลางที่ช้อนตาขึ้นมามองนางพอดี อี้เจียวคลี่ยิ้มน้อยๆ พึงสำนึกในใจตนเองว่านับจากนี้ชีวิตของนางอยู่ในกำมือของบุรุษผู้นี้จะดีจะร้ายก็ขึ้นอยู่กับว่านางสามารถทำให้เขาพึงพอใจได้มากแค่ไหนแล้ว

 

“นายท่านขอรับ ถึงจุดพักม้าแล้วขอรับ” หลังจากที่รถม้าวิ่งมาทั้งเช้า ในที่สุดมันก็หยุดลงจากนั้นเสียงแจ้งของเจียงเฉิงก็ดังด้านนอก

“อืม เราจะพักที่นี่สักครู่ ลงไปเถอะ” ประโยคหลังอันเยี่ยหลางหันมากล่าวกับอี้เจียว

หลังจากยืนบนพื้นได้มั่นคงแล้ว อี้เจียวก็หันไปกวาดสายตามองจุดพักม้าที่เป็นร้านน้ำชาที่ตั้งอยู่ตรงหน้ารอบหนึ่ง แล้วหันกลับมามองสามีของนางที่เพิ่งก้าวตามลงมาจากรถม้าด้วยท่าทางสง่างาม วันนี้อันเยี่ยหลางสวมอาภรณ์สีขาวตัดดำที่นางเป็นคนเลือกหยิบขึ้นมาให้เมื่อเช้า ใบหน้าคมคายของเขาจึงดูโดดเด่นและติดคเย็นชามากกว่าปกติ

หลังจากที่อี้เจียวแต่งงานและอยู่กับเขามาได้สองสามวัน นางก็เริ่มจะคุ้นชินกับใบหน้าหล่อเหลาเย็นชา ไม่ค่อยแสดงอารมณ์ของอันเยี่ยหลางมากขึ้นเล็กน้อย แต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้นจริงๆ เพราะบนใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่ดูดีไปทุกส่วนของเขานั้น นอกจากดวงตาและริมฝีปากที่ขยับไปมาได้แล้ว ส่วนอื่นนั้นก็แทบจะไม่ขยับให้นางเห็นเลย เรียกได้ว่านางเห็นเขามีสีหน้าเดียวมาตลอด

อี้เจียวเดินตามอันเยี่ยหลางเข้าไปในโรงน้ำชาโดยมีเสี่ยวถานและเจียงเฉินที่เดินตามมาด้านหลัง พอได้ที่นั่งแล้วเจียงเฉิงก็เป็นผู้จัดการสั่งอาหารและน้ำชากับเสี่ยวเอ่อร์ รอเพียงไม่นานอาหารธรรมดาไม่กี่อย่างก็ถูกนำมาวางบนโต๊ะ

 

__________________________________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.312K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,152 ความคิดเห็น

  1. #6135 Bao_Bao (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 23:28
    ชั้นล่ะสดุดกับบ่าวที่ชื่อ เจียงเฉิง จริงๆเล้ย!!!55555+
    #6,135
    0
  2. #5489 Nattiya Bursnachaitavee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 12:58
    ไรท์สร้างพระเอกหน้าเป็นอัมพาตหรือคะถึงไม่ขยับหน้าเลย555555
    #5,489
    0
  3. #4843 brocchan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 11:31
    มันมีความเรื่อยๆแบบละมุนเบาๆ หรือเรามโนไปเอง
    #4,843
    0
  4. #3317 skypuntaree (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 01:04
    ชอบความสงบของคู่นี้มากๆ
    #3,317
    0
  5. #2164 mirain3112 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 13:47
    มีรอยยิ้มบนใบหน้าตลอดเวลา ราวกับมีระบบภรรยาอันดับหนึ่งเกาะหัว 55
    #2,164
    0
  6. #1922 Ying_VIP (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 01:08

    หลงรักพระเอกมาก ไม่ไหว เพลินดีค่ะ
    #1,922
    0
  7. #1834 FeMeelz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 01:41
    ภาษาสวยอ่านสบายตาค่ะ เเต่มีบางคำที่ให้ความรู้สึกสมัยปัจจุบันไปหน่อย เช่น ไง หรือ ไม่นี่เจ้าคะ เราว่าถ้าไรท์ลองปรับเปลี่ยนจะสละสลลวยมากขึ้นเเน่เลยค่ะ ^^
    #1,834
    1
    • #1834-1 kunkanomwan(จากตอนที่ 11)
      19 มิถุนายน 2563 / 06:06
      อันนี้ไม่ได้หาเรื่องนะคะ :-: แค่อยากรู้ว่า ถ้าไม่ใช่ ไม่นี่เจ้าคะ จะใช้อะไรแทนหรอคะ?
      #1834-1
  8. #1565 imagoodreader (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 15:37
    ให้ตายสิพ่อภูเขาน้ำแข็ง นิ่งไปไหนนน5555
    #1,565
    0
  9. #1554 1988yongsi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 14:35
    เย็นชาเกิ๊นนนน~555555
    #1,554
    0
  10. #1489 Moo.chompoo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 04:52
    อี้เจี้ยวแน่ใจนะว่าแต่งงานกับคนไม่ใช่หุ่นยนต์น่ะ5555แข็งยิ่งกว่าท่อนไม้อีก
    #1,489
    0
  11. #1398 小现在 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 23:12

    ค่อยยังชั่ว .. แต่เหงาน่าดู ฮืออออ

    #1,398
    0
  12. #692 leyjila (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 00:04
    ภารกิจละลายน้่ำแข็ง
    #692
    0
  13. #638 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 17:44
    อยากเห็ยพนะเอกหลงแฟนแล้ว
    #638
    0
  14. #575 foreverafter (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 09:25
    เริ่มต้นผจญภัยกับบทบาทใหม่ คุณชายอันนี่จะนิ่งไปไหน คงเป็นคนประหยัด (คำพูด) อยู่กับคนแบบท่าจะเข้ากับเซียงเซียงได้นานเพราะคนชอบความสงบเหมือนกัน หวังว่าสองมู่จะไม่ตามมานะ :) ขอบคุณค่ะ
    #575
    0
  15. #397 Airzaa1810 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 02:10
    ท่านอันนิ่งมากกกกกกก
    #397
    0
  16. #291 ArpondPrompang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 20:30
    เนื้อเรื่องน่าสนใจสนุกน่าติดตามค่ะ
    #291
    0
  17. #160 นัทจัง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 08:08

    ชอบบุคลิกพระเอก แบบนี้ดีแล้วชอบทำงานดีกว่าบ้าผู้หญิง ชะนีไม่ค่อยกล้สเข้าหาเจอสายตาคุณชายอันปรายตามองแบบเหวี่ยงๆที หุหุ (แบบนี้ น้องคงได้สามีผีวเดียวเมียเดียวแน่นอน เพราะหลัวดูท่าไม่ชอบแสวงหาชะนีๆเข้าถึงยาก อิอิ ดีใจกับน้องด้วย)

    #160
    0
  18. #58 ลมรัก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 11:41

    สามีท่านช่างเฉยชานัก

    #58
    0
  19. #56 Lin2519 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:11
    ชอบค่า เนื้อหาและการเดินเรื่องสนุก น่าติดตามมากค่า
    #56
    0
  20. #55 Melody (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 18:09

    รอค่าา

    #55
    0
  21. #54 reallove (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 17:53
    แต่งดีค่ะ สนุก รอดูน้องจะทำไงให้สามีหลง
    #54
    0
  22. #53 rubymoona (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 16:53
    เป็น2พี่น้องที่น่ารำคาญจริงๆค่ะ จริงๆถ้าคุณชายอันไม่มาแล้วได้กวน2คนนี้เล่นต่อก็น่าสนุกนะ555
    #53
    0
  23. #52 ปอย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 16:51

    ลุ้นๆไปกับน้อง

    #52
    0