ภรรยา..ช่างแสนดี

ตอนที่ 10 : ภรรยา..ช่างแสนดี 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,278
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,195 ครั้ง
    18 พ.ค. 63

อันเยี่ยหลางนั่งรอไม่นานนัก อี้เจียวในอาภรณ์สีฟ้าแต่งองค์ทรงเครื่องพอเหมาะพอดีก็เดินออกมาจากห้องนอนพร้อมกับรอยยิ้มส่งตั้งใจส่งมอบให้เขา อันเยี่ยหลางเหลือบมองนางทีหนึ่งด้วยความแปลกใจที่ผุดขึ้นมา 

ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดภรรยาของเขาผู้นี้นอกจากจะไม่แสดงท่าทีเกรงกลัวต่อเขาแล้ว นางยังชอบส่งยิ้มให้เขาอีกด้วย 

“ท่านพี่ ข้าเสร็จแล้วพวกเราไปหาท่านยายกันเถอะ” อี้เจียวเดินมายืนไม่ห่างจากเขา นางพูดพร้อมคลี่ยิ้ม 

“ไปสิ” อันเยี่ยหลางเอ่ยแล้วลุกขึ้น จากนั้นก็ก้าวเดินนำไปยังเรือนใหญ่ 

อี้เจียวเดินตามเขาไปโดยพยายามไม่ทิ้งระยะห่างมากนัก แต่สามีของนางผู้นี้ออกจะก้าวขายาวเกินไปเสียหน่อย ในแต่ละก้าวของเขาจึงยาวเท่ากับสองถึงสามก้าวของนางเลยทีเดียว

“ท่านพี่” เมื่อขยับเท้ายังไงก็รู้สึกว่าไล่ไม่ทัน อี้เจียวจึงร้องเรียกให้เขาหยุด 

อันเยี่ยหลางก็หยุดอย่างที่นางต้องการพร้อมกับหันกลับมามองภรรยาของตนที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาใกล้ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่คิดว่านางจะอยู่ห่างไปหลายก้าวเช่นนี้

“คือ ข้าเดินตามท่านไม่ทัน” นางเอ่ยพร้อมยิ้มน้อยๆ ไม่มีวี่แววยุ่งยากใจแต่อย่างใด 

“อ้อ เช่นนั้นข้าจะเดินให้ช้าลง” เขาพูดอย่างเข้าใจ แต่อี้เจียวกลับส่ายหน้าช้าๆ

“ให้ข้าจับแขนท่านได้หรือไม่ เช่นนี้ท่านเดินเร็วหน่อยก็ไม่เป็นไร” นางกล่าวพร้อมกับยิ้มละไม ยามนี้อี้เจียวตั้งมั่นจะทำดีกับสามีของนางยิ่ง สิ่งที่ล้วนควรจะทำ นางก็จะทำ สิ่งที่ควรจะพูด นางจึงพูดอย่างไม่นึกเขินอาย ขอเพียงนางสามารถทำให้เขาชอบนางได้ อะไรก็ได้ทั้งนั้น

“จะให้ข้าลากเจ้ารึ” อันเยี่ยหลางถามออกมาด้วยความแปลกใจ อี้เจียวรีบส่ายหน้า ใบหน้างามของนางยังคงอมยิ้มสายตาอยู่บนใบหน้าของเขา 

แผนที่หนึ่งของนางในวันนี้ คือ ต้องทำให้เขายอมนางให้ได้

“ไม่ต้อง เพียงแต่ถ้าให้ข้าจับแขนท่านไว้ ท่านก็จะได้รู้ไงว่าควรเดินช้าหรือเร็วแค่ไหนจึงจะเหมาะ ท่านว่าข้าพูดถูกหรือไม่” อี้เจียวอธิบายด้วยน้ำเสียงนุ่ทละมุนน่าฟัง ในชาติของอี้เจียวนางเรียนรู้มาไม่น้อยว่าควรจะใช้น้ำเสียงอย่างไรสยบใจของผู้อื่น

อันเยี่ยหลางมองใบหน้าพริ้มหมดจดของจี้เซียงหลินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยกแขนตนขึ้นน้อยๆ เป็นเชิงอนุญาต แม้ว่าความเป็นจริงแล้วเขาจะไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่กับความคิดของนาง แต่ทำตามที่นางบอกเขาก็ไม่รู้สึกว่าเสียหายอะไรจึงมิได้ปฏิเสธ อีกอย่างนี่เป็นครั้งแรกที่มีคนขอเตะตัวเขา เขาจึงรู้สึกแปลกๆ อยากลองดู

อี้เจียวยกมือตนเองเตะแขนของอันเยี่ยหลางไว้ แล้วคลี่ยิ้มสดใสเดินตามเขาไปยังเรือนใหญ่ เพียงเท่านี้ก็นับว่านางได้หย่อนเมล็ดพันธ์เม็ดหนึ่งไปแล้ว แม้จะเป็นเพียงแค่การเตะแขนของเขาเท่านั้น แต่เมื่อเขาไม่ปฏิเสธก็นับว่าประสบความสำเร็จ

“เจ้าอยากตามอาหลางกลับเมืองหลวงเช่นนั้นรึ” ฮูหยินเฒ่าเอ่ยถามอี้เจียวในขณะที่พวกเขากำลังทานอาหารเช้าและพูดคุยกันไปพลางๆ ยิ่งเมื่อได้มองหนุ่มสาวที่เพิ่งเข้าหอร่วมโลงทั้งสองสลับกันไปมาเช่นนี้แล้ว นางยิ่งรู้สึกปลื้มปิติในใจ 

ยามนี้หลายสาวที่นางเป็นกังวลที่สุดได้แต่งออกไปกับหลานชายญาติห่างๆ ที่นางภาคภูมิใจผู้นี้ไปแล้ว แม้ว่าที่ผ่านมานางจะห่างหาย หายหน้าหายตาจากครอบครัวตระกูลอันไปหลายสิบปี แต่ช่วงเวลาที่นางเคยเลี้ยงดูอันเยี่ยหลางในวัยที่เขายังเป็นเพียงเด็กชายตัวน้อยก็ได้กลายเป็นความสัมพันธ์ที่ทำให้นางกับตระกูลอันยังคงติดต่อกันเรื่อยมา

แท้จริงแล้วตระกูลอันที่มิได้มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดกับฮูหยินเฒ่าผู้นี้แม้แต่น้อย แต่เป็นความสัมพันธ์ที่ได้มาจากตระกูลของพี่สะใภ้รองของฮูหยินเฒ่า 

เมื่อหลายปีก่อนฮูหยินเฒ่าเคยมีพี่สะใภ้รองจากตระกูลอันผู้หนึ่ง แต่พี่สะใภ้รองผู้นั้นของฮูหยินเฒ่าจากไปเร็วยิ่ง ยังไม่ทันพ้นวัยสาวก็จากไปด้วยสาเหตุสุขภาพย่ำแย่ หลังจากนางจากไปไม่กี่ปีต่อมา ตระกูลอันก็ประสบปัญหาภายในอย่างหนัก จนสุดท้ายไม่เหลือสามารถปกป้องชีวิตของทายาทคนสุดท้าย ซึ่งก็คือ อันเยี่ยหลางได้ 

ยามนั้นเพราะความสัมพันธ์อันดีของฮูหยินเฒ่าและพี่สะใภ้รองผู้นั้น ตระกูลอันในเวลานั้นจึงแอบนำอันเยี่ยหลางมาให้ฮูหยินเฒ่าช่วยเลี้ยงดูเป็นเวลาสองปี ฮูหยินเฒ่าที่เวลานั้นมีลูกเพียงสองคนและเติบใหญ่กันหมดแล้วเมื่อมาเจอบุตรชายอายุห้าขวบของตระกูลอันที่มีหน้าตาน่ารัก ฉลาดเฉลียว จึงเอ็นดูและช่วยดูแลอันเยี่ยหลางดีอย่างยิ่งจนผ่านพ้นช่วงเวลายากลำบากนั้น

ตระกูลอันที่ภายหลังผ่านช่วงวิกฤตมาแล้วจึงนับบุญคุณครั้งนี้ของฮูหยินเฒ่าไว้ในใจและจดจำไว้เรื่อยมาจวบจนทุกวันนี้

“เจ้าค่ะ” อี้เจียวพยักหน้าพร้อมแววตาเป็นประกาย 

ในขณะที่อันเยี่ยหลางไม่ค่อยเห็นด้วยนัก แต่เขาก็ยังนิ่งไม่แสดงท่าทีอะไรออกมา สำหรับเขาแล้วเรื่องเล็กๆ เช่นการดูและรับหลานสาวของท่านป้าผู้นี้ไปดูแลมิใช่เรื่องที่เกินกำลังอย่างใด แม้เขาจะไม่ได้ชื่นชอบหรือรู้สึกอะไรกับจี้เซียงหลินแต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกฝืนใจอะไร

ในเมื่อแต่งนางมาแล้ว การดูแลนางตามฐานะก็เป็นสิ่งที่เขาสมควรทำ

“อาหลางเจ้าคิดเห็นอย่างไร” ฮูหยินเฒ่าหันมาถามอันเยี่ยหลาง อันเยี่ยหลางจึงหันไปมองคนด้านข้างที่หันมามองเขาเช่นกัน

“ที่นี่ก็ไม่ได้ไกลจากเมืองหลวงมาก หากนางคิดถึงท่านข้าจะให้คนพานางกลับมาบ่อยๆ” 

เมื่อฮูหยินเฒ่าไม่ได้เอ่ยขัดความต้องการของจี้เซียงหลิน เขาก็ไม่คิดจะขัดเช่นกัน แม้ว่านางอาจจะทำให้การเดินทางกลับเมืองหลวงของเขาล่าช้าไปบ้างก็เถอะ

“เช่นนั้นเจ้าก็ไปกับอาหลางเถอะ แต่งเข้าตระกูลอันแล้วก็ย่อมต้องไปอยู่ตระกูลอัน เพียงแค่ทำพิธีแต่งที่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่สมควรอยู่แล้ว” ฮูหยินกล่าวด้วยราวกับตัดใจและอาลัยในตัวจี้เซียงหลิน

ถึงเวลาที่นางต้องมอบหลานสาวสุดที่รักไว้ในมือผู้อื่นแล้ว

“ท่านยาย” 

อี้เจียวเรียกฮูหยินเฒ่าด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด ความจริงนางยังไม่อยากไปเมืองหลวงเลยสักนิด แต่เป็นเพราะเรื่องราวหลังจากแต่งงานของจี้เซียงหลินกับเหยาอี้หยางในชาติก่อนทำให้นางต้องตัดสินใจทำเช่นนี้

แม้แต่ความเป็นไปได้หนึ่งเดียวที่จะทำให้นางพบกับเหยาอี้หยาง อี้เจียวก็ไม่อยากทำให้มันเกิดขึ้น ดังนั้นจึงมีแต่ต้องไปกับอันเยี่ยหลางสามีผู้นี้ของนางเท่านั้น นางจึงจะปลอดภัยที่สุด

“ท่านป้า อย่ากล่าวเช่นนั้น ข้าจะดูแลเซียงเอ๋อร์อย่างดี ท่านวางใจได้” อันเยี่ยหลางเอ่ยรับปากและให้คำมั่นออกมายาวๆ แบบที่น้อยครั้งจะทำ 

สำหรับเขาแล้วท่านป้าคนนี้ก็เป็นเฉกเช่นมารดาคนที่สองที่เคยเลี้ยงดูเขา บางทีหากไม่เคยมีความรักของนางเคยหล่อเลี้ยงหัวใจของเขา หัวใจของเขาคงด้านชาไปนานแล้ว 

“ได้ยินเจ้าพูดเช่นนี้ข้าก็วางใจ ที่ผ่านมาเซียงเอ๋อร์มิใช่เด็กดีมากนัก จากนี้หากนางทำอะไรไม่ดีไม่ควร เจ้าต้องช่วยสั่งสอนนางแทนข้าด้วย อย่ามัวแต่ให้ท้ายนางเล่า” 

แม้ฮูหยินเฒ่าจะเอ่ยเช่นนี้แต่อันเยี่ยหลางกลับรับรู้ถึงแรงปรารถนาที่ฮูหยินเฒ่าต้องการให้เขาเอ็นดูจี้เซียงหลินได้อย่างแรงกล้า เขาพยักหน้าตอบรับ จากนั้นก็หันไปมองภรรยาผู้ที่มิใช่เด็กดีนักคนนั้นครั้งหนึ่ง

“ท่านยาย ท่านต้องพูดให้ข้าดูดีในสายตาท่านพี่สิเจ้าคะ แบบนี้ข้าก็อับขายนะสิ” อี้เจียวพูดจบก็เรียกรอยยิ้มจากใบหน้าเศร้าของฮูหยินเฒ่าได้ ฮูหยินเฒ่าหัวเราะอย่างชอบใจ

“นี่อย่างไร อาหลางพาภรรยาของเจ้าไปได้แล้ว ข้าจะพักผ่อนสักครู่ จะไปเมื่อไหร่ก็ให้คนมาแจ้งข้าละกัน” ฮูหยินกล่าวอย่างอารมณ์ดี จากนั้นก็ให้สาวใช้พานางกลับไปยังห้องพักด้านใน

เมื่อเป็นเช่นนี้อี้เจียวจึงต้องตามอันเยี่ยหลางออกจากเรือนใหญ่กลับเรือนตะวันออกของเขา ที่ยามนี้ถูกใช้เป็นเรือนหอของเขากับนางเป็นการชั่วคราว

อี้เจียวแยกกับอันเยี่ยหลางที่หน้าห้องโถง โดยสามีของนางบอกสั้นว่าจะไปทำงานในห้องหนังสืออีกด้านที่ถูกเขาใช้เป็นห้องทำงาน 

นางเดินเข้ามายังห้องโถงของเรือนด้วยความตั้งใจนึกจะทำบันทึกสิ่งที่ตนต้องการนำไปเมืองหลวง แต่ยังไม่ทันได้นั่งบนเก้าอี้ดีนัก สาวใช้หน้าเรือนก็เดินเข้ามาแจ้งมามู่ซวงซวงกับมู่หว๋านหวานมาเยือนอยู่หน้าเรือนแล้ว

“พี่เซียงหลิน วันนี้ข้าจะมาชวนท่านไปเดินเล่นในตลาดกัน” มู่ซวงซวงเดินยิ้มกว้างเข้ามาในเรือนพร้อมกับมู่หว๋านหวาน 

 

_____________________________________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.195K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,152 ความคิดเห็น

  1. #6131 Herezaaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 13:54
    แตะตัวไม่ใช่เตะตัว เดี๊ยวเตะคว่ำเตะตัวอยู่ได้
    #6,131
    0
  2. #4842 brocchan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 11:23
    เก็บน้องสองคนก่อนได้หรือไม่!!
    #4,842
    0
  3. #4835 rainy_blue_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 21:40
    เค้าเพิ่งแต่งงาน นางจะมาชวนเค้าไปตลาด "ความเหมาะสม" ไม่คิดสักนิดเลยหรอ
    #4,835
    0
  4. #3316 skypuntaree (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 01:01
    นางเอกน่ารัก ช่างเอาใจ
    #3,316
    0
  5. #2902 kunkanomwan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 21:21
    นางมู่2คนนี้เป็นอพไรนักหนาเนี่ย-.- มาบ่อยเกิ้น
    #2,902
    0
  6. #2855 tangmo7 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 08:59
    ขำคอมเมนต์ไม่ไหวแล้ว555
    แค่ก็คิดเหมือนกัน เตะแขนเนี่ย🤣

    พึ่งมาเจอเรื่องนี้สนุกดีค่ะ
    #2,855
    0
  7. #2830 FM47 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 23:38
    นึกภาพนางเอกเตะแขนพระเอกแล้วตลก555//หยอกๆ
    #2,830
    0
  8. #2821 แขนลีบหมดแรง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 22:26
    เห็นหลายคำละค่าา คำว่า แตะ ไรท์พิมพ์เป็นเตะทุกทีเลย นางเอกจะเตะลูกบอลเตะไรก็ได้แต่อย่าเตะแขนพระเอกก เดี๋ยวแขนเจ็บเน้อ
    #2,821
    0
  9. #2149 AuzSnow (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 10:01
    เป็นนิยายที่ออกจะดุเดือดนิดนึงเพราะ "เตะ" กันบ่อยมาก
    #2,149
    0
  10. #1920 Ying_VIP (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 00:56
    พระเอกน่ารักจัง อบอุ่นมากเลย
    #1,920
    0
  11. #1551 1988yongsi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 14:27
    เจ้ากรรมนายเวรมาอีกแล้ว
    #1,551
    0
  12. #1419 mama (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 10:17

    สาวสองคนนี้คือจ้ากรรมนายเวรชัดๆ

    #1,419
    0
  13. #1411 oki (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 03:53
    อับขาย --> อับอาย
    #1,411
    0
  14. #1397 小现在 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 23:07

    อาจจะเจอเจ้าหมอนั่นก็ได้นะ //เฮอะ ..

    #1,397
    0
  15. #679 usui takumi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 21:55
    เเตะแขน ไม่ใช่ เตะแขนค่ะ เตะคือ เตะบอล เตะ kick
    #679
    0
  16. #573 foreverafter (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 09:09
    ตัววุ่นวายบวกน่ารำคาญมาอีกแล้ว สงสัยไม่มีใครสอนเนอะว่าควรทำตัวยังไง แต่ก็แปลกใจคุณชายอัน ว่าทำไมไม่อยากให้เซียงเซียงไปเมืองหลวงด้วย ขอบคุณค่ะ
    #573
    0
  17. #395 Airzaa1810 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 02:04
    สองมู่จอมแส่มาอีกแล้ว
    #395
    0
  18. #293 Yoong Soo Min (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 20:46
    นังซวงซวง แกจะพาน้องเจียวของฉันไปเจอเรื่องร้ายๆไม่ได้นะ!
    #293
    0
  19. #241 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 22:10

    คนเพิ่งแต่งงานเมื่อคืน จะมาชวนไปตลาด เจ้าเอาสมองส่วนไหนมาคิดกันน้า

    #241
    0
  20. #159 นัทจัง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 08:02

    ตนเพิ่งแต่งงานกัน ซวงซวง ลูกสาวตระกูลสายรอง นางช่างไร้มารยาทหย่อนการอบรมยิ่ง เฮ้อ เซ็งส์เป็ด แบบนี้ต้องตอกให้หน้าหงายสักที หมั้นไส้

    #159
    0
  21. #51 Melody (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:43

    สนุกมากๆค่าา 💕

    #51
    0
  22. #50 nill_ar (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:39

    จอมแส่มาแล่ว

    #50
    0
  23. #49 rubymoona (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:38
    มาอีกแล้ว พี่น้องคู่นี้
    #49
    0
  24. #48 reallove (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 18:09
    สนุกค่ะ เป็นกำลังใจนะคะ
    #48
    0