Kear Only ผู้ชายคนนี้ดุมาก(ๆ) ตีพิมพ์กับ สนพ.B2S

ตอนที่ 8 : Kear Only ผู้ชายคนนี้ดุมาก(ๆ) ...7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,283
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,118 ครั้ง
    15 ต.ค. 62

“คะ อ๋อ หนูชื่อปีใหม่ค่ะ” ฉันยิ้มแนะนำตัว หลังจากตอบไปแล้วทำตัวไม่ถูกอยู่บ้างที่โดนถามชื่อแบบนี้


ปกติฉันก็ค่อนข้างจะกลัวและเกรงพี่เคียร์อยู่แล้ว มาเจอพี่เคียร์ตัวเป็นๆ คำถามแบบนี้มันเลยพลอยทำอะไรไม่ถูกและรู้สึกแปลกๆ


“ปีใหม่” 


เมื่อได้ยินพี่เคียร์ทวนชื่อ ฉันจึงพยักหน้า ชื่อตัวที่หลุดออกมาจากปากของพี่เคียร์ทำให้ฉันรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง


“อย่าลืมเอารองเท้าพี่มาคืนพี่ด้วยล่ะ” พี่เคียร์พูด


 ฉันจึงนึกไปถึงรองเท้าคู่นั้นของเขาที่ตอนนี้ตากอยู่หลังห้องของฉันแล้วพยักหน้าเป็นคำตอบ โดยไม่รู้ว่าตากมาทั้งวันตอนนี้มันแห้งหรือยัง


“ได้ค่ะ ไว้แห้งแล้วหนูจะเอาไปคืนให้นะคะ” ฉันบอก


พี่เคียร์พยักหน้า จากนั้นก็หันไปโบกมือให้รถยนต์คันหนึ่งที่แล่นมาถึงพอดี จากนั้นเขาก็หันมาบอกลาฉันง่ายๆ แล้วขึ้นรถคันนั้นจากไป


ฉันพาตัวเองเดินกลับขึ้นห้องไปด้วยความรู้สึกงงๆ กับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่น่าเชื่อเลยว่าฉันจะมีโอกาสได้เห็นพี่เคียร์ในมุมแบบนี้ ยิ่งคิดมันก็ยิ่งทำให้อดที่จะรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้  



 

หลังจากเลิกเรียนตอนเวลาบ่ายสี่โมงเย็น ฉันก็กลับหอเพื่อไปเปลี่ยนชุดกีฬาสำหรับไปวิ่งเก็บรอบ เทอมนี้ฉันเรียนวิชาเลือกตัวหนึ่งซึ่งเป็นวิชาเกี่ยวกับการออกกำลังกาย ฉันจึงต้องคอยไปวิ่งช่วงเย็นเพื่อเก็บรอบให้ครบตามที่อาจารย์กำหนดมา


พอสวมชุดออกกำลังกายที่ประกอบไปด้วยเสื้อกีฬาคอกลมสีขาวกางเกงขาสั้นสีดำและรองเท้าวิ่งเสร็จแล้ว ฉันก็นึกถึงรองเท้าของพี่เคียร์ที่ตากอยู่หลังห้องขึ้นมา ฉันจึงไปหยิบมันมาใส่กระเป๋าด้วยความตั้งใจจะเอาไปคืนเขาด้วยเลย


          ปีใหม่ : ให้หนูเอารองเท้าไปคืนที่ไหนคะ


            ฉันส่งข้อความไปถามเจ้าของเบอร์ที่คาดว่าน่าจะเป็นเบอร์พี่เคียร์ แต่เขาไม่ได้ตอบกลับทันที ฉันจึงขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามหาลัยไปวิ่งเก็บรอบก่อน โดยตั้งใจว่าหลังจากวิ่งเสร็จแล้วค่อยเอารองเท้าไปคืนเขา


            ฉันวิ่งเก็บรอบของวันนี้เสร็จก็เกือบทุ่มนึงแล้ว พอเปิดโทรศัพท์ก็เจอข้อความตอบกลับจากพี่เคียร์ที่ส่งเข้ามาก่อนหน้านี้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง โดยเขาบอกว่าให้เอารองเท้าไปคืนให้เขาที่คลับได้เลย ฉันจึงขี่มอเตอร์ไซค์ตรงไปยังไนต์คลับ B โดยไม่คิดจะแวะกลับหอไปเปลี่ยนเสื้อผ้า


            ฉันจอดมอเตอร์ไซค์ที่เดิมจากนั้นก็ถือถุงใส่รองเท้าของพี่เคียร์ไปยังด้านหน้าไนต์คลับ ตอนนี้เวลาเพิ่งจะหนึ่งทุ่มนิดๆ ลูกค้าจึงยังไม่เข้าร้านกัน ด้านหน้าไนต์คลับจึงมีเพียงการ์ดสองคนเฝ้าอยู่ พอฉันเดินไปถึง การ์ดก็มองฉันด้วยแววตาแปลกประหลาด


ก็พอจะรู้ตัวอยู่ว่า สภาพตัวเองที่สวมชุดวิ่งแบบนี้ไม่เหมาะกับสถานนี่แห่งนี้สักเท่าไหร่


“หนูมาหาพี่เคียร์ค่ะ”


พอแจ้งจุดประสงค์ด้วยเองให้การ์ดตรงหน้าทราบ พี่การ์ดสองคนนั้นก็มองฉันอย่างพิจารณาจากหัวจรดเท้าอีกรอบ ฉันจึงได้แต่ยิ้มแห้งๆ ส่งให้พวกเขา


“หนูเอารองเท้ามาคืนพี่เคียร์ค่ะ ช่วยแจ้งให้หน่อยได้ไหมคะ”


พอเห็นพวกเขายังไม่พูดอะไร ฉันจึงรีบย้ำจุดประสงค์ของตัวเองอีกครั้งพร้อมกับชูถุงที่มีรองเท้าของพี่เคียร์อยู่ในนั้น ให้พวกเห็นว่าฉันนำรองเท้ามาคืนจริงๆ


            พี่การ์ดสองคนนั้นหันไปมองหน้ากัน จากนั้นคนหนึ่งก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาโทร แล้วเขาก็หันไปพูดกับคนในสายอีกทาง


            “น้องชื่ออะไรครับ” พี่การ์ดคนนั้นหันมาถามฉัน


            “ปีใหม่ค่ะ” ฉันตอบพร้อมกับยิ้ม รู้สึกว่าขั้นตอนคืนรองเท้าออกจะยุ่งยากอยู่บ้าง


            พี่การ์ดคนนั้นพยักหน้าจากนั้นก็หันไปคุยโทรศัพท์ต่อ


            “พี่คะ หนูฝากให้พวกพี่เอาไปคืนพี่เคียร์แทนเลยได้ไหมคะ” พอเห็นว่ามันออกจะยืดเยื้อนานแบบนี้ ฉันเลยเปลี่ยนความตั้งใจแล้วหันไปบอกพี่การ์ดอีกคน พี่เขาหันมามองฉันนิ่งจากนั้นก็หันไปมองเพื่อนเขาโดยไม่มีคำตอบให้กับฉัน ทำเอาฉันหน้าอายม้วนไปเล็กน้อย


            แค่ขอฝากรองเท้าคืนให้พี่เคียร์ทำไมพวกเขาต้องทำให้มันยุ่งยากด้วยนะ


            “เชิญครับ คุณเคียร์บอกให้คุณเข้าไปด้านในได้เลย”


พี่การ์ดคนนั้นเก็บโทรศัพท์แล้วหันมาบอกพร้อมกับผายมือไปยังด้านใน พวกเขาทำให้ฉันรู้สึกลำบากใจและไม่อยากเข้าไปในด้านในแล้ว ฉันแค่ต้องการคืนรองเท้าแค่นั้น ความจริงแค่รับฝากไปให้พี่เคียร์ก็น่าจะได้ ทำใมต้องให้ฉันเข้าไปด้านในด้วยนะ


            “ค่ะ”


แต่ฉันก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ จึงได้แต่ก้าวเข้าไปในไนต์คลับ


            ฉันเดินผ่านคลับส่วนนอกที่ตอนนี้ยังไม่มีคนเข้าไปยังส่วนด้านใน ด้านในส่วนของผับก็เช่นกัน นอกจากนักดนตรีสองสามคนและพนักงานของร้านแล้วก็ยังไม่มีลูกค้าเลยสักคน พอฉันเดินเข้าไปพวกเขาก็พร้อมใจกันหันมามองด้วยความแปลกใจ


            “มาหาพี่เคียร์ค่ะ เขาอยู่ไหนคะ” สายตาของพวกเขายังคงมองฉันเช่นเดิม เพิ่มเติมด้วยแววประหลาดทำเอาฉันรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ


            “ด้านในจ้า เดินเข้าไปเลย” พนักงานผู้หญิงคนหนึ่งหันมาบอกฉัน ฉันขอบคุณเธอเบาๆ แล้วเดินไปยังห้องทำงานด้านในที่เคยเข้าไปแล้ว


            ก๊อก ก๊อก


            ฉันเคาะประตูก่อนตามมารยาท จากนั้นเมื่อประตูก็ถูกเปิดออกคนที่นั่งอยู่ด้านในก็ทำเอาฉันสะดุ้งตกใจไปครั้งหนึ่ง พี่วานิกยืนอยู่ตรงประตูพร้อมกับใช้สายตามองฉันด้วยความแปลกใจ แล้วไล่สายตากวาดมองฉันจากหัวจรดเท้ารอบหนึ่ง


            “เออ สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือไหว้เขา พี่วานิกจึงปล่อยมือจากประตูมารับไหว้


            “ครับ?”


            “มาหาพี่เคียร์ค่ะ” พอฉันบอกจุดประสงค์ไป แววตาแปลกใจของพี่วานิกก็เลิกขึ้นแล้วหันกลับไปยังด้านใน


            “มึงยืนบังประตูทำห่าไร”


เสียงของผู้ชายอีกคนดังขึ้นมาจากในห้อง นั่นทำให้ฉันรู้ว่าในตอนนี้ในห้องทำงานของพี่เคียร์ไม่ได้มีแค่เขากับพี่วานิกเท่านั้น แต่ยังมีคนอื่นอยู่อีกด้วย


            “เข้ามาสิ”


พี่วานิกยักไหล่ยังไม่ใส่ใจคำพูดนั้น เขาเปิดประตูออกกว้าง แล้วเดินกลับไปยังในห้อง ฉันถึงได้เห็นว่าในห้องนั้นมีผู้ชายอยู่ด้วยกันทั้งหมดสี่คน ซึ่งได้แก่ พี่เคียร์ พี่แบงค์ พี่วานิกและพี่จอมทัพ พวกเขาอยู่กันครบทีม


            “ฮื้อ มึงไปหลอกเด็กที่ไหนมาว่ะ” 


          พี่จอมทัพที่ฉันเพิ่งเคยเห็นตัวเป็นๆ ครั้งแรกหันไปถามพี่เคียร์ ใบหน้าเข้มๆ ของเขาทำให้ฉันอดมองซ้ำๆ ไม่ได้ ถึงพี่จอมทัพจะมีใบหน้าหล่อเข้มแต่ดวงตาของเขากลับสวยมาก


            “อ้าว น้องคนนั้นนี่ วันนี้มาในธีมออกกำลังกายหรอ?” พี่แบงค์เอ่ยแซวฉันพร้อมกับยิ้มขำ


            “มึง..รู้จักน้องด้วยหรอ ทำไมกูไม่รู้” พี่จอมทัพหันไปพูดกับพี่แบงค์ นอกจากใบหน้าเข้มแล้ว ดูเหมือนนิสัยของพี่จอมทัพจะตรงกันข้ามกับหน้าตาโดยสิ้นเชิง


            “ไม่ กูแค่เคยเจอ” พี่แบงค์หันไปพูดกับพี่จอมทัพ


            “เข้ามาก่อนสิ”

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.118K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,803 ความคิดเห็น

  1. #2191 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 00:17
    อันตรายๆ
    #2,191
    0
  2. #1984 Chimmyn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 23:15
    น้อนจะโดนพี่ๆแกล้งไหมนะ
    #1,984
    0
  3. #1284 Nightt08 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 01:16
    ชอบมากค่า รออ่านน้า
    #1,284
    0
  4. #1283 l2Ai2E (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:58
    รออีบุ๊คอยู่นะคะ
    #1,283
    0
  5. #1282 fcjaneeyeh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:48
    สนุกมากเลยนะคะไรท์ นี่รอมาทั้งวันเลยยยย55555
    #1,282
    0
  6. #21 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 07:58
    ไรท์พูดถูก ขอเบอร์หญิงอืนต่อหน้าต่อตา

    อยากไปชอบ
    #21
    0
  7. #20 somsomjirapapa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 23:48
    รออีบุ๊คคคคคค55555
    #20
    0
  8. #19 viskik (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 22:50
    เอ่อ พ่อมาค่ะน้องปี --"
    #19
    0
  9. #18 Balabala (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 22:48

    อ้าว ถูกเพื่อนทิ้งเฉยเลย. แบบนี้ไม่รักกันจริงนี่นา พอเจอหนุ่มแล้วชิ่ง

    #18
    0